Dagelijks archief: mei 14, 2018

Gezonde theesoorten

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

Dat thee gezond is weten de meeste mensen. Uit verschillende onderzoeken is gebleken dat het regelmatig drinken van thee de kans op hart- en vaatziekten kan verminderen. Dit komt door de antioxidatieve eigenschappen van thee. Uit dierstudies en onderzoek bij bevolkingsgroepen is gebleken dat het preventief drinken van thee een beschermende werking heeft tegen verschillende soorten kanker. In Japan is zelfs groene thee een erkend preventief middel voor kankerpreventie. De meeste mensen drinken thee niet vanwege de medische effecten maar omdat zij dit lekker vinden.
.
.
.
.
.

 

Groene thee

 

Groene thee wordt gemaakt van de theeplant en heeft een minimale fermentering ondergaan. Groene thee zit vol met antioxidanten en is daardoor ook gelijk één van de gezondste theesoorten. Zoals hierboven al is genoemd heeft groene thee een preventieve werking tegen kanker. Groene thee heeft meer gezondheidseffecten. Het verlaagt het cholesterol en heeft een positief effect op de borsten en de longen.

Hiernaast stimuleert groene thee de spijsvertering en de werking van het afweersysteem. Dankzij de aanwezigheid van cafeïne en theïne stimuleert groene thee ook de alertheid en de concentratie. Bij de meeste mensen is groene thee bekend als een afvalmiddel. Het stimuleert namelijk de vetverbranding en is vocht afdrijvend.

 

 

 

 

 

 

 

 

Jasmijnthee

 

De lekker ruikende jasmijnthee is niet alleen lekker maar ook nog eens heel gezond. Wereldwijd wordt jasmijnthee veel gedronken maar vooral in China is het heel populair. Jasmijnthee kan met groene of witte thee gedronken worden maar ook op zichzelf is jasmijnthee goed te drinken. Jasmijnthee is goed voor de concentratie, vermindert spierpijn en is goed tegen allergieën.

Jasmijnthee zit vol met antioxidanten en vitamines en is ook goed voor het immuunstelsel. Hiernaast is jasmijn thee rustgevend en helpt ook bij slaapproblemen. Ook helpt jasmijnthee bij buikkrampen. Vanwege de gezondheidsaspecten maar ook vanwege de smaak is jasmijnthee heel populair.

 

 

 

 

 

 

 

 

Rozenbottelthee

 

Rozenbottelthee is een bom van mineralen en vitamines. Rozenbottelthee zit boordevol vitamine C en is daardoor ook een ideaal middel tegen griep en verkoudheid. Hiernaast zit er ook veel vitamines A en B in. De rozenbottel heeft een ontstekingsremmende werking bij gewrichtspijn en heeft een positief effect op de spijsvertering.

Rozenbottelthee zorgt tevens voor een goede bloeddruk dus als je problemen hebt met je bloeddruk is deze theesoort een aanrader. Het enige nadeel die rozenbottel kan hebben is de smaak. Rozenbottel heeft een sterke smaak dus je moet er wel van houden.

 

 

 

 

 

 

 

 

Kamillethee

 

Kamille is een veel voorkomende plant in de natuur en een veel gedronken theesoort. Kamillethee is een kruidenthee zonder cafeïne. Kamille ontspant waardoor je lekker kan slapen of in drukke momenten wat kalmer wordt. Bij kleine ontstekingen in de mond kan ook kamillethee worden gedronken want kamille is licht ontsmettend.

Bij keel- en menstruatiepijn helpt kamillethee ook. Hiernaast helpt kamillethee ook bij buikkrampen en het verbeterd je spijsvertering. Kamillethee is ook goed voor je tandvlees en er zitten geen calorieën in.

 

 

 

 

 

 

 

 

Welke theesoorten zijn nog meer gezond

 

In de natuur komen verschillende planten en kruiden voor die voor ons heel gezond zijn. Sommigen zijn lekker en bij anderen moet je toch even aan de smaak wennen. Wat de laatste jaren steeds meer uit Japan overwaait is de matchathee. Dit is groene thee uit Japan waarbij de thee niet getrokken wordt van de theebladeren maar de bladeren tot een poeder zijn gemalen.

Vlak voor de oogst in Japan worden de theeplanten in de schaduw geplaatst waardoor de theeplant meer bladgroen gaat produceren. Hierna worden de fijnste bladeren geplukt en deze worden gestoomd, gedroogd en gemalen in een stenen vijzel.

De matchathee bevat tot 10 keer meer gezonde stoffen dan gewone thee en zit boordevol met mineralen, aminozuren en vitamines. Matchathee is een exclusieve theesoort die in Japan bij theeceremonies wordt gedronken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

De gebroeders Wright

Standaard

categorie : beroemde mensen

 

 

 

De eerste vlucht van de gebroeders Wright

 

Op 17 december 1903 overbrugt Orville Wright gedurende 12 seconden een afstand van 37 meter door de lucht. De eerste gemotoriseerde vlucht ooit komt op hun naam te staan. John T. Daniels, tot op dat moment onbekend met de wereld van fotografie, legt het historische moment vast. Zo worden de broers twee pioniers in de geschiedenis van de luchtvaart.

 

 

 

 

 

 

Orville (1871-1948) en zijn oudere broer Wilbur (1867-1912) zijn de zonen van Milton en Susan Wright. Ze wonen in Dayton, Ohio. Beide jongens hebben geen interesse om te studeren. Rond 1889 baten Orville en Wilbur samen een drukkerij uit en in 1896 openen ze The Wright Cycle Company om het beroep van fietsenmaker uit te voeren.

 

 

 

 

 

  Hun eerste experimenten

 

Aan het einde van de 19e eeuw worden er veel vruchteloze pogingen ondernomen om vliegmachines te bouwen. Rond 1850 experimenteert men wel al met zweefvluchten, maar de eerste gemotoriseerde vlucht laat nog op zich wachten. De gebroeders Wright vinden hierin hun nieuwe uitdaging. Na een aantal mislukte testvluchten met zweefvliegtuigjes, zogenaamde ‘tweedekkers’, lukt het de Wrights rond 1900 om de gewenste vleugelvorm te bepalen en bij benadering te realiseren.

Dit kon tot stand komen door testen uit te voeren in een windtunnel met vleugelprofielen op nauwkeurige schaal. In 1902 testen zij met succes een zweefvlieger die naar dit nieuwe vleugelontwerp in elkaar was gezet. Voor hun te ontwerpen vliegtuig moeten de broers een motor bouwen die geschikt is voor de kracht van de propellers, de overbrenging van de motorkracht en de besturing. Ze krijgen hulp van hun vriend Charles Taylor.

De broers kiezen een strand bij Kitty Hawk uit, gelegen in Noord Carolina, om hun eerste experimenten uit te voeren omdat er meestal een krachtige wind waait en zij zonder al te veel pottenkijkers hun gang kunnen gaan. Op 14 december wordt een eerste poging ondernomen, maar deze mislukt.

 

 

 

 

De eerste successen

 

Op 17 december 1903 worden de jaren van inspanning beloond. Vergezeld door een aantal vrienden, waaronder John T. Daniels, testen de gebroeders hun Wright Flyer ook op het strand bij Kitty Hawk. Hun vliegtuig is voorzien van nieuwe propellers en een door Charlie Taylor ontworpen benzinemotortje. John Daniels is zo onder de indruk bij het zien van het opstijgende vliegtuigje, bestuurd door Orville, dat hij bijna vergeet het ‘beslissende moment’ op foto vast te leggen.

 

 

 

 

 

 

De Wright Flyer stijgt die dag nog driemaal kortstondig op en legt bij de laatste poging 300 meter af  in 59 seconden. Rondreizen in Europa, met ontmoetingen met onder meer Louis Blériot, leveren veel publiciteit op, maar ook groot respect omwille van hun uitgebreide kennis. Enige stunts, zoals een vlucht rond het Vrijheidsbeeld en over de RMS Lusitania in de haven van New York, zorgen voor een grote publieke bekendheid en erkenning. Er worden in Duitsland Wright-fabrieken opgericht, evenals in Dayton.

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

 

Boodschap 202 van ” Boodschappen uit de kosmos “

Standaard

categorie: Boodschappen uit de kosmos 

 

 

 

 

DE MENS IN GELOOF

DE MENS IN GELOOF

 

Pasteltekening van John Astria

 

 

 

 

CHRISTUS IS DE ZOON VAN GOD EN DE MESSIAS DIE SATAN OVERWON TOT AAN HET KRUIS.

HIJ HEEFT NOOIT GEZONDIGD EN IS VEEL MEER DAN EEN ONPERFECTE PROFEET.

WIE IN HET CHRISTENDOM OF EENDER WELK ANDER GELOOF

DAT NIET AANVAARDT IS EEN TEGENSTREVER VAN GOD

EN KAN NIET GERED WORDEN.

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

JOHN ASTRIA

 

 

De aarde is jong

Standaard

categorie : religie

 

 

 

Een aantal aanwijzingen die een ‘jong heelal’ en een ‘jonge aarde’ heel waarschijnlijk maken:

 

-De opwindsnelheid van spiraalvormige sterrenstelsel is te groot. Het binnenste gedeelte draait sneller dan het buitenste gedeelte, waardoor de vorm van een dergelijk stelsel al binnen enkele honderden miljoenen jaren niet meer herkenbaar zou zijn als een spiraal. Ons sterrenstelsel zou echter al 10 miljard jaar oud moeten zijn en toch heeft het een duidelijke spiraalvorm.

 

 

 

BinaireSprialGalaxies

 

 

 

– Kometen kunnen maximaal 10.000 jaar bestaan. Pogingen om bronnen te vinden waar nieuwe kometen vandaan zouden moeten komen, hebben tot nu toe gefaald.

– Om de 25 jaar is er een supernova waarneming in ons sterrenstelsel. Er zijn slechts ongeveer 200 restanten zichtbaar. Het totale aantal zichtbare supernova’s wijst op een maximale leeftijd van 7000 jaar.

– Er ligt meer sediment op de oceaanbodem dan de plaattektoniek kan verwijderen. Hierdoor kan de oceaanbodem maximaal 12 miljoen jaar oud zijn. Natuurlijk moet je bij die ‘maximale leeftijden’ bedenken dat processen in het verleden ook sneller gegaan kunnen zijn. Denk aan zeer snelle erosie na een wereldwijde overstroming (de zondvloed).

– Te weinig natrium in de oceanen. Maximum leeftijd: 42-62 miljoen jaar. Berekeningen met andere elementen geven nog lagere maximum leeftijden.

– De totale energie van het aardmagnetisch veld neem te snel af. Er wordt met complexe theorieën geprobeerd te verklaren hoe het toch gedurende miljarden jaren stand heeft kunnen houden, maar zoals het er nu uitziet kan het niet ouder zijn dan 20.000 jaar. Wel jonger natuurlijk.

 

 

 

cengrap0

 

 

 

– Opgevouwen aardlagen moeten snel gevormd zijn. Dit moet gebeurd zijn toen de lagen nog zacht waren, vlak nadat ze gevormd zijn. Hierbij voldoet het zondvloedmodel heel goed, maar dat het miljoenen jaren heeft gekost om ze te vormen is niet waarschijnlijk.

– Aanwijzingen voor versneld radioactief verval (polonium-218 halo’s) en snel opeenvolgende vorming van mineralen in de geologische ‘tijdvakken’ Jura, Trias en Eoceen.

– Te veel helium in mineralen. Bij radioactief verval ontstaat helium. Zirkoniumkristallen die gevonden zijn in precambrisch gesteente (dat wordt verondersteld 1.5 miljard jaar oud te zijn) zijn onderzocht en het blijkt dat ze nog maar 4000 tot maximaal 8000 jaar helium verliezen.

– Te veel C14 in dieper liggende lagen. Omdat C14 vrij snel vervalt (halfwaardetijd van 5700 jaar) zou er geen radioactief koolstof moeten zitten in lagen die geacht worden meer dan 250.000 jaar oud te zijn. Tests met koolstofhoudend gesteenten uit lagen die miljarden jaren oud zouden moeten zijn (ook diamanten, waarbij overigens vervuiling met recent koolstof is uitgesloten) hebben aangetoond dat er altijd C14 gemeten wordt. Dit is een sterke aanwijzing voor een jonge aarde.

– Mitochondriaal DNA wijst op een ‘recente eva’. Door mutaties verandert het DNA zo snel dat onze gemeenschappelijke voorouder onmogelijk 185.000 jaar geleden geleefd kan hebben. Eerder 6000 jaar.

– DNA kan onder natuurlijke omstandigheden hooguit 10.000 jaar bewaard blijven. Toch worden stukjes DNA gevonden in fossielen die volgens de evolutionaire tijdsrekening veel ouder zouden moeten zijn.

– 185.000 jaar mensheid en zo weinig graven? Mensen begraven hun doden, vaak met voorwerpen erbij. 185.000 jaar met een gemiddeld aantal wereldburgers van tussen de 1 en 10 miljoen zou miljarden graven moeten hebben opgeleverd. Er zijn tot nu toe slechts enkele duizenden graven uit de zogenaamde ‘steentijd’ gevonden. Waar zijn al die andere graven? Of heeft de steentijd (zoals de Bijbel ons leert) slechts enkele honderden jaren geduurd?

– 185.000 jaar mensheid en die zou pas zo’n 10.000 jaar geleden aan landbouw begonnen zijn? Zouden mensen die hun doden begraven niet ook intelligent genoeg kunnen zijn om te ontdekken dat zaadjes groeien als je ze in de grond stopt? Het is waarschijnlijker dat mensen vlak na de zondvloed (de ijs- en steentijd) een poosje zonder landbouw hebben moeten doen.

– 185.000 jaar mensheid en pas 5000 jaar geschiedenis? De ‘prehistorische’ mens kon wel prachtige monumenten bouwen, grotschilderingen maken, maanstanden bijhouden, maar niet schrijven? Erg onwaarschijnlijk. De tijdschaal van de Bijbel en de bijbehorende geschiedenis is veel waarschijnlijker.

 

 

 

 

Er zijn nog meer processen die een jonge aarde suggereren:

 

 

 

aarde1

 

 

 

De nog steeds hoge druk in oliereservoirs

Turbulentie in de ringen van Saturnus

De grootte van de Mississippi rivierdelta

De rotatiesnelheid van de aarde

De hoeveelheid vulkanisch sediment

Het gebrek aan bewijs voor stervorming

De hoeveelheid kosmisch stof in ons zonnestelsel

De temperatuur van de aarde

De afstand van de aarde naar de maan wordt groter

De groeisnelheid van stalagmieten De erosiesnelheid van de Niagara watervallen

De snelheid van vorming van steenkool

Sterrenclusters van verschillende leeftijden die verbonden zijn

Het bestaan van spiraalvormige sterrenstelsels op grote afstand

De erosiesnelheid van de continenten

Verzameling van kosmisch stof op aarde

Het aantal meteorieten in sediment

De diameter van de zon wordt kleiner

De gemiddelde dikte van de bovenste aardlagen

Het kraterpatroon op de maan en de scherpe aftekening ervan

Polonium halo’s

Het zout in de dode zee

De vorming en het verdwijnen van ijskappen

Het aantal door mensen gemaakte objecten in het fossielenbestand

Het aantal mensen op aarde

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

De niveaus in het Vagevuur (getuigenis van een ziel – 1873)

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

De Openbaring : het laatste oordeel

 

Pasteltekening van John Adtria

 

 

Ik kan jullie vertellen van de verschillende niveaus van het Vagevuur omdat ik er geweest ben. In het Vagevuur zijn er verschillende niveaus.

 

 

De laagste niveaus

 

In de laagste en meest pijnlijke, zoals een tijdelijke hel zitten de zondaars die verschrikkelijke misdaden begaan hebben gedurende hun leven en wiens dood hen verraste in dat stadium. Het was bijna een mirakel dat we werden gered en dikwijls door de gebeden van heilige ouders of andere vrome personen.

Soms hadden ze zelfs geen tijd om hun zonden te belijden en de wereld dacht dat we verloren waren, maar God wiens medelijden oneindig is gaf ze op het moment van de dood de nodige wroeging voor hun redding op rekening van een of meerdere goede handelingen die ze gedaan hadden gedurende hun leven. Voor dergelijke zielen is het Vagevuur verschrikkelijk.

Het is zoals een echte hel met één verschil, dat in de hel ze God vervloeken, waar in het Vagevuur ze Hem zegenen en Hem danken om ze te redden . Daarnaast komen de zielen die niet zo’n grote misdaden hebben gepleegd zoals de anderen, maar die onverschillig waren tot God. Ze vervulden hun verplichtingen met Pasen niet en waren bekeerd op hun sterfbed. Misschien waren ze niet in staat om Heilige Communie te ontvangen.

Ze zijn in het Vagevuur voor de lange jaren van onverschilligheid. Ze lijden ongehoorde pijnen en worden ofwel overgelaten zonder gebeden ofwel ze worden voor hen gezegd, maar ze zijn niet toegelaten om voor hen te dienen. Er zijn in dit stadium van het Vagevuur vrouwelijke en mannelijke religieuzen die lauw waren en hun verplichtingen niet na kwamen, onverschillig tegenover Jezus.

Ook priesters die hun heilige bediening niet uitvoerden met de eerbied tegenover de Almachtige Majesteit en die de liefde van God niet genoeg in prentten in de zielen die aan hen toevertrouwd werden. Ik was in dit niveau van Vagevuur.

 

 

 

 

Het tweede niveau

 

In het tweede Vagevuur zijn de zielen die stierven met dagelijkse zonden die niet volledig uitgeboet werden voor hun dood, of met doodzonden die werden vergeven maar waarvoor ze niet de volledige verzoening hebben gedaan voor de Goddelijke Gerechtigheid. In dit deel van het Vagevuur zijn er ook verschillende graden volgens de verdiensten van elke ziel.

Het Vagevuur van de gewijde dienaren of degenen die overvloediger genaden hebben ontvangen is langer en pijnlijker dan dat van gewone mensen. In het tweede Vagevuur dat nog altijd het Vagevuur is maar heel verschillend van het eerste lijdt men veel, maar minder dan in de grote plaats van uitboeting.

 

 

 

 

Het derde niveau

 

Dan is er een derde niveau, dat het Vagevuur van verlangen is, waar er geen vuur is. De zielen die de Hemel niet vurig genoeg verlangden, die God niet genoeg liefhadden zitten daar. Het Vagevuur van verlangen wordt ook de drempel genoemd. Heel weinig ontsnappen hieraan! Om dit te vermijden moet men vurig de Hemel verlangen en de visie van God.

Dat is zeldzaam, zeldzamer dan mensen denken, omdat zelfs vrome mensen van God bang zijn en daardoor geen voldoende sterk verlangen hebben om naar de Hemel te gaan. Dit Vagevuur heeft zijn zeer pijnlijk martelaarschap zoals de andere. De verborgenheid van het zicht van onze liefdevolle Jezus zorgt nog eens meer voor het intense lijden.

 

 

 

5 voor 12

 

Pasteltekening van John Astria

 

 

 

 

 

Waar is het vagevuur?

 

Het ligt in het centrum van de aarde, dicht bij de Hel. Het grote aantal van zielen moeten er een beperkte tijdspanne doorbrengen. Er zijn daar duizenden en duizenden zielen. Elke dag komen er duizenden zielen naar het Vagevuur en de meesten onder hen blijven er 30 a 40 jaar, sommigen voor langere periodes en anderen voor kortere termijn. Ik zeg jullie dit in termen van aardse berekeningen omdat het hier heel anders is.

O, als de mensen maar wisten en begrepen wat het Vagevuur is en wat het betekent dat we in het Vagevuur zitten door onze eigen fout. Ik ben hier 8 jaar en het lijkt alsof het 10000 jaar is. O, mijn God! Zeg al dit aan de Vader, zodat hij van mij kan vernemen welk een plaats van lijden dit is en het beter kenbaar kan maken in de toekomst. Hij zal in staat zijn om voor zichzelf te weten hoe verrijkend het is om een grote devotie te hebben voor de heilige zielen in het Vagevuur.

God staat dikwijls meer genaden toe door de bemiddeling van deze lijdende zielen dan door gebeden van de heiligen. De gerechtigheid van God houdt ons in het Vagevuur, en we verdienen het, maar Zijn barmhartigheid en Zijn Vaderlijk Hart laten ons hier niet achter zonder troost. We verlangen vurig naar volledige eenheid met Jezus, maar Hij verlangt het bijna zoveel als wij doen.

Op aarde spreekt Hij soms met bepaalde zielen op een intieme manier (aan weinigen, omdat zo weinig willen luisteren naar Hem) en Hij schept behagen in het onthullen van Zijn geheimen aan hen. De zielen die deze gunsten ontvangen zijn degenen die zoeken Hem te behagen in heel hun gedrag en die enkel voor Jezus leven en ademen, en proberen Hem te behagen.

Het oordeel van God is zeer verschillend dan het oordeel van de wereld. Hij houdt rekening met het temperament en het karakter van elk en wat er gedaan is uit achteloosheid of puur kwaad. Aan Hem die het meest verborgene van het hart kent is het niet moeilijk te zien wat er daar omgaat. Jezus is zeer goed, maar Hij is ook zeer rechtvaardig.

God laat nooit een ziel toe dat toegewijd is aan Hem gedurende zijn leven toe te vergaan op het laatste moment. De zielen die de H. Maagd Maria hebben liefgehad en haar aanroepen zullen van haar vele genaden ontvangen in hun laatste levensuren. Zeer weinig zielen krijgen gebeden, de meerderheid worden totaal aan hun lot overgelaten en op aarde wordt er geen aandacht aan hen geschonken of gebeden voor hen gezegd.

Ik heb jullie verteld dat er sommige zielen die hun Vagevuur uitboeten aan de voet van het altaar. Ze zijn er niet voor fouten die ze gepleegd hebben in de kerk, maar om fouten die Jezus direct aanvallen.  Ze lijden minder dan als ze in het Vagevuur zelf waren en Jezus verzacht hun pijnen door Zijn onzichtbare Aanwezigheid.

Bid alsjeblieft voor ALLE zielen in het Vagevuur, vooral degenen die het meest in de steek gelaten zijn! Moge God het jullie lonen en zegen je!

 

 

 

 

 

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

Schalenblende

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

Algemene informatie

 

Schalenblende is geel, beige tot bruin en zwart van kleur. De steen is opaak en heeft een harsachtige tot vettige glans. Het zink-erts kenmerkt zich door een opeenvolging van laagjes boven elkaar. Het wordt gevormd door drie mineralen zink, lood en ijzer in combinatie met zwavel. Hierdoor bevat schalenblende doorgaans zinkblende of sphalerit (ZnS), loodglans (PbS) of galenit en pyriet of markasit (FeS2).

Dat schalenblende uit meerdere mineralen of metalen bestaat, komt door de gelijke paragenese (vorming) van deze metalen. Schalenblende is waarschijnlijk gevormd  door de afkoeling van gloeiend en vloeibaar magma uit het binnenste der aarde en waterige oplossingen met een relatief lage temperatuur van 100-200 º Celsius waarin de mineralen opgelost zaten. Deze zetten zich af in de spleten in het kalkgesteente en in de kalksteen zelf.

Doordat de samenstellingen van de oplossingen regelmatig veranderde, zijn de typerende banden in de schalenblende ontstaan. Tijdens iedere nieuwe fase werd een nieuwe laag op de oude gevormd. Vaak zitten tussen de lagen ook dikke knollen, zogenaamde spheroiden. Schalenblende is een redelijk onopvallend mineraal, dat pas wanneer het geslepen wordt opvalt door de hoogglans en de kleurschakeringen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

samenstelling: (Zn,Fe)S

hardheid: 3,5-4

dichtheid: 4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bloedkoraal

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

Algemeen

 

 

Bloedkoraal (Corallium rubrum) is een koraalsoort uit de Middellandse Zee. Het wordt aangetroffen op een diepte van 2 tot 280 meter. De onregelmatig gevormde kolonies worden 5 tot 20 centimeter hoog. Meestal is bloedkoraal donkeroranje. Er zijn echter ook witte en zwarte exemplaren bekend.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leefomgeving

 

Bloedkoraal komt voor in diep water met een rotsachtige bodem zoals op onderzeese bergen onder richels en in en rond grotten, waar vaak sterke stromingen zijn.

 

 

 

 

 

 

Voortplanting

 

Er zijn verschillende theorieën over de voortplanting van koraal, maar dit is de meest waarschijnlijke. Bloedkoraal bestaat uit mannelijke en vrouwelijke kolonies poliepen (dat is niet bij al het koraal). De zaadcellen van een mannelijke kolonie worden in het water losgelaten en proberen een vrouwelijke kolonie te bereiken.

De bevruchte eicel ontwikkelt zich tot een larve in het lichaam van een vrouwelijke poliep. Die ontwikkeling duurt ongeveer 30 dagen. Van eind juli tot eind augustus worden de larven in het water losgelaten. De larven vestigen zich op of in de buurt van het al bestaande deel koraal en ontwikkelen zich tot een poliep. Als dat is gebeurd maken ze een kalkskeletje (er bestaan ook zachte koralen, daarbij vormen de poliepen geen skeletje).

Dit proces herhaalt zich en zo wordt het koraal steeds groter. Bloedkoraal groeit in een tempo van minder dan een centimeter per jaar, dat is erg langzaam vergeleken met andere koralen. Een bloedkoraal kan zo’n 100 jaar oud worden en is volwassen als hij 7 tot 12 jaar oud is.

 

 

 

 

 

 

ruw

 

 

Voeding

 

De meeste soorten koralen hebben algen nodig om te kunnen leven. Die algen maken met behulp van fotosynthese glucose (suiker) en zuurstof. De algen gebruiken dit voor een deel zelf, maar er blijft veel over en dat wordt gebruikt door de koraalpoliepen. De koraalpoliep neemt de stoffen op in de maag. Van de afvalstoffen en de koolstofdioxide die de koraalpoliepen uitscheiden kunnen de algen weer nieuwe glucose en zuurstof maken.

Bloedkoraal werkt samen met roodalgen en die zijn, de naam zegt het al, rood. En doordat die algen op of in de koraalpoliepen zitten, lijkt het alsof het koraal zelf die kleur heeft; het koraal zelf is echter wit, de kleur die je ziet zijn de algen. Bloedkoraal is een van de weinige soorten koralen die ook zelf voedsel uit het water kan halen.

De bloedkoraalpoliepen hebben tentakels waarmee ze heel kleine diertjes (bijvoorbeeld plankton), of een heel klein stukje van een groter dier kunnen opvangen en soms ook nog kunnen verdoven met een netelcel en via de mond naar hun maag kunnen brengen. Daar wordt het verteerd. De bloedkoralen die op deze manier aan hun voedsel komen leven dus niet samen met algen en zijn dus ook niet rood (de kleur van de algen) maar wit.

 

 

 

ruw

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gebruik

 

Het koraalskelet levert een grondstof voor sieraden. Zo vormen kettingen van bloedkoralen kralen een onderdeel van bijvoorbeeld de Zeeuwse klederdracht. Naast parels, barnsteen en ivoor is het een van de weinige organische stoffen waarmee sieraden vervaardigd worden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Symboliek

 

In de iconografie is een snoer bloedkoralen het attribuut van het gepersonifieerde Afrika. De inwoners van het Romeinse Keizerrijk geloofden dat bloedkoraal de magische eigenschap had om het boze oog te kunnen afwenden. Ook dachten zij dat het geneeskrachtig was. Een snoer bloedkoralen werd om de hals van een kind gehangen ter bescherming tegen kwade invloeden. Om deze reden is het ook te zien op christelijke afbeeldingen van Maria met Kind.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (dieren)
Stam: Cnidaria (neteldieren)
Klasse: Anthozoa (bloemdieren)
Onderklasse: Alcyonaria
Orde: Gorgonacea (hoornkoralen)
Onderorde: Scleraxonia
Familie: Coralliidae
Geslacht: Corallium

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Scherpe boterbloem : Ranunculus acris

Standaard

categorie: kamerplanten en bloemen

 

 

 

 

266px-ranunculus_acris1

 

 

Goed te herkennen aan
– de 5-tallige, gele, glanzende (boter)bloemen en
– de gedeelde bladeren, de bovenste zonder steel en
– de ronde, niet gegroefde, behaarde stengel

 

 

350px-ranunculus-acris

 

 

 

 

Algemeen

 

Ranunculus is een geslacht met ongeveer 400 soorten planten, waartoe ook een aantal op elkaar lijkende soorten boterbloemen behoren. Scherpe boterbloem is een zeer algemeen voorkomende, overblijvende plant van 30 tot 90 cm hoog.

 

 

 

 

 

 

Bloem

Ze bloeit vanaf april tot in de herfst (soms tot in de winter) met glanzende gele bloemen.

 

 

 

 

 

 

Blad en stengel

 

Bladeren en stengel zijn behaard

 

 

 

 

 

 

 

Bijzonderheden

 

Zoals de meeste boterbloemen is ook scherpe boterbloem licht giftig. Vee laat de boterbloem dan ook staan. De slak is de enige die er blijkbaar geen last van heeft. In hooi meegedroogde boterbloemen vormen geen gevaar meer voor dieren, want in gedroogde toestand zijn boterbloemen niet langer giftig.

 

 

 

 

 

 

 

Algemeen

ranonkelfamilie (Ranunculaceae)
– overblijvend
– zeer algemeen voorkomend
– 30 tot 90 cm

Bloem
– geel
– vanaf april tot in de herfst (winter)
– gesteeld alleenstaand
– 2 tot 3 cm
– stervormig
– 5 kroonbladen, niet vergroeid
– 5 kelkbladen, behaard
– meer dan 20 meeldraden
– meer dan 20 stijlen

Blad
– verspreid
– enkelvoudig
– handvormig ingesneden
– top spits
– rand gezaagd
– zwak hartvormig
– handnervig
– onderste gesteeld
– bovenste zittend
– behaard

Stengel
– rechtop
– behaard

zie wilde bloemen

 

 

 

botanische-tekening-extragr-scherpe-boterbloem

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

JOHN ASTRIA

Roze winterpostelein : Claytonia sibirica

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

 

 

img_1830-gr-roze-winterpostelein

 

 

Goed te herkennen aan
– de mooi geaderde helder roze bloemen en
– de twee tegenoverstaande niet vergroeide bladeren onder de bloemen

 

 

266px-claytonia_sibirica_plant_roze_winterpostelein_plant

 

 

 

 

Algemeen

 

Roze winterpostelein is een eenjarige plant van 10 tot 40 cm hoog. Ze groeit op open, vochtige, voedselrijke grond in loof-en naaldbossen, vaak als opslag in tuinen en parken. Halverwege de vorige eeuw is ze als sierplant in de Lage landen ingevoerd en daarna is ze via tuinafval verwilderd. Omdat ze zich gemakkelijk uitzaait en op plekken groeit waar geen andere plant kan groeien, heeft ze zich in het wild kunnen handhaven.

 

 

 

 

 

 

 

Bloem

 

Ze bloeit vanaf mei tot en met augustus met donker geaderde helder roze (zelden witte) bloemen, die vijf ingesneden kroonblaadjes hebben.

 

 

 

 

 

 

 

 

Toepassingen

 

Evenals witte winterpostelein is roze winterpostelein winterhard en kunnen de blaadjes rauw gegeten worden als salade of gekookt als spinazie. In de zomer kunnen ze wat bitter smaken. Een smeersel van gestampte bladeren werd gebruikt bij snijwonden en andere uitwendige verwondingen. Het sap van de plant is gebruikt als oogdruppels bij pijnlijke en rode ogen.

 

 

 

 

 

 

 

 

Algemeen

 

posteleinfamilie (Portulacaceae)
– eenjarig
– zeer algemeen tot vrij zeldzaam
– 10 tot 40 cm

Bloem
– helder roze (zelden wit)
– vanaf mei t/m augustus
– pluim
– stervormig
– 8 tot 10 mm
– 5 kroonbladen ingesneden
– kroon niet vergroeid
– 2 kelkbladen
– 5 meeldraden
– 1 stijl

Blad
– rozet of tegenoverstaand
– enkelvoudig
– eirond tot ruitvormig
– top spits of toegespitst
– rand gaaf
– voet wigvormig
– kromnervig

Stengel
– rechtop
– glad en kaal
– rolrond

zie wilde bloemen

 

 

 

 

botanische-tekening-extragr-roze-winterpostelein

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

 

JOHN ASTRIA