Dagelijks archief: maart 5, 2021

Meditatie ; beheersen van gedachte golven in het denkvermogen.

Standaard

categorie : meditatie en yoga

 

 

 

Meditatie is het beheersen van gedachte golven in het denkvermogen.

 

Mediteren betekent een bewust, beheerst en ononderbroken stroom van aandacht op het object waarop men zich concentreert te richten.

 

Meditatie is het belangrijkste wat een mens kan doen om de harmonie te herstellen en te evolueren tot een hogere staat van bewustzijn. Meditatie is een uitwisseling van de onvolmaakte gedachten en gevoelens van de mens omtrent zichzelf en zijn Schepper voor de volmaakte gedachten die de Schepper voor hem vasthoudt.

In gebed vraagt de mens aan God om bijstand. In meditatie verleent hij bijstand aan God door in zijn eigen gedachten en gevoelens de aard van God te scheppen. Het doel van meditatie is een zuivering en verrijking van de geest. Tijdens meditatie neemt altijd een uitwisseling van de energieën en informatie plaats.

Meditatie is geslaagd als mediterende persoon en object van zijn meditatie geestelijke eenheid gaan vormen. Meditatie is niet bedoeld als vermaak, hoewel dat het dat kan zijn, wel kun je meditatie als een rechtvaardige middel zien die dagelijkse stress weg kan nemen en in staat is het innerlijke balans en harmonie in de mens te herstellen.

Men mediteert om de eigen Goddelijke natuur te ontdekken en die in zijn menselijke vorm te verinnerlijken. Het hoogste doel van meditatie is om God-gelijk , Goddelijk te worden. Je meditatie moet maar 1 doel hebben, dat de schoonheid van het Goddelijke in jou tot manifestatie mag komen, dat het Hogere Beeld je mag omgeven en dat je letterlijk dat beeld wordt. Nogmaals, het doel van meditatie is dat God daarboven tot manifestatie mag komen in de mens hier beneden – zo boven, zo beneden.”

 

 

.
.
.

 

4 belangrijkste stappen in het proces van meditatie

 

1. Object van meditatie kiezen en daar je aandacht op richten

2. Concentratie op het object van je meditatie

3. Adoratie en contemplatie van het object van je meditatie, de meditatie zelf

4. Identificatie of absorptie met het object van je meditatie

 

 

-1. De aandacht voor het object van meditatie

 

Het belangrijkste sleutelwoord voor een succesvolle meditatie is ‘de aandacht’, want waar iemand zijn aandacht richt, dan stroomt zijn energie en hijzelf kan niets anders doen dan volgen. Daarom is het wijs een waardevol object van meditatie te kiezen. Dit object kan binnen de mediterende persoon of buiten hemzelf liggen.

Het object van meditatie kan een vorm hebben of een bepaald aspect van Kosmische bewustzijn voorstellen, dus vormeloos zijn. Een belangrijke meester in meditatie, Patanjali, grondlegger van Raja Yoga – yoga van meditatie en beheersing van de geest, intellect en denkvermogen- leert ons dat wij de aandacht op iedere Goddelijke vorm of Goddelijk symbool kunnen richten dat ons goed lijkt. In het Hindoeïsme kiest men vaak het beeld van een godheid of zijn goeroe als een meditatie en adoratie object.

.

 

“Men wordt dat waarop men mediteert.”

.
.

Het is aan te raden vooral in het begin het object van meditatie binnen in jezelf te vinden. Je kunt het beste beginnen te mediteren op het licht, warmte, vuur in je hart of je kunt mediteren op je ademhaling die je leven geeft. Je kunt je aandacht ook buiten jezelf richten. Zorg ervoor dat het object van je meditatie volmaakte, zuivere, perfecte eigenschappen heeft.

Het is goed je aandacht bijvoorbeeld op een roos, edelsteen, kaars te richten of verder met je gedachten in de Kosmos te gaan en mediteren op de sterren en planeten zoals Venus en Sirius. Het is bijzonder aan te raden op de Grote Centrale Zon te mediteren, het spiritueel centrum van het Universum en de geestelijke geboorte plaats van alle zielen. Zie met je geestelijke oog een Kosmische Tai Chi, een uitwisseling van de energieën tussen Vader-Moeder God, Alpha en Omega.

 

 

 

 

 

– 2. De concentratie

 

De concentratie – dharana in het Sanskrit – betekent het fixeren van de geest op 1 plaats. Patanjali omschrijft concentratie als het vasthouden van de geest in een brandpunt van spiritueel bewustzijn binnen ofwel buiten het lichaam. Het vermogen zich te concentreren is volledig verantwoordelijk voor het succes van de meditatie.

Het concentratievermogen staat gelijk aan de zelfbeheersing over de energie- en denkenstroom en is wel aan te leren. Dit is een belangrijk aspect van zelfdiscipline die iedere spirituele zoeker dient te ontwikkelen. De chela moet bereid zijn om met standvastigheid de juiste meditatie te beoefenen, zelfs wanneer de krachten van negativiteit proberen de strever naar goddelijk contact te onderdrukken.

Je leert je denkvermogen te beheersen met het beoefenen van het stil zitten gedurende 12 seconden zonder enkele gedachte of alleen met 1 gedachte. Hoe lang kan de gemiddelde geest over 1 ding denken zonder af te dwalen naar de volgende gedachte? Ongeveer 3,5 seconde volgens de psychologen.

De bewegingen van het gemiddelde denkvermogen zijn ongeveer even ordelijk als die van een krankzinnige, dronken aap die door zijn cel rent en net door een wesp gestoken is, volgens de hindoes. Het is een uitdaging voor een spiritueel student om zijn gedachten leren te beheersen, maar niets is onmogelijk als je de  juiste motivatie hebt.

Raja Yoga is een van de hoogste vormen van yoga die een stijl pad naar de meesterschap over de gedachten golven biedt. Volgens de oprichter van Raja Yoga, Patanjali, kan je de duur van gedachten golven die ononderbroken naar hetzelfde object stromen in verschillende graden verdelen.

12 seconden stilte in je hoofd is een concentratie

12 x 12 seconden > 2 minuten 24 seconden stilte in je hoofd is een contemplatie ofwel meditatie

12 x 12 x 12 seconden > 28 minuten 48 seconden is een lagere samadhi ofwel de identificatie met het object van je meditatie

12 x 12 x 12 x 12 seconden >5 uur 45 minuten 36 seconden stilte is een hoogste samadhi ( nirvikalpa ofwel een zaadloze samadhi)

 

 

 

 

 

-3. De contemplatie ofwel de meditatie

 

Tijdens het mediteren wordt men zich bewust van elke gedachte en elk gevoel, niet om ze als goed of slecht te beoordelen, maar om ze te observeren. Tijdens die observatie begint men te begrijpen hoe denken en voelen zich bewegen. Uit dat heldere begrip ontstaat de stilte.

Tijdens de meditatie – dhyana in het Sanskriet –  observeert men het object van zijn meditatie. Devotie, adoratie en contemplatie van de Goddelijke essentie van het object is een spiritueel proces dat voor de geestelijke voeding van de ziel zorgt. Contemplatie ofwel meditatie is een open kanaal van het licht dat de mediterende persoon met zijn meditatie object verbindt.

Als het object zich in de hogere sferen van het licht bevindt, dan wordt de waarnemer met de energie van een zeer hoge frequentie overspoeld. Dankbaarheid is de belangrijke sleutel dat het licht van de meditatie voor een ruime tijd in de aura van de mens helpt vast te houden.

 

 

 

 

 

– 4. De absorptie – SAMADHI – de eenwording

 

Het doel van de meditatie wordt bereikt tijdens het stadium van de eenwording met het object van meditatie – samadhi – in het Sanskriet. Samadhi, de absorptie, is een stadium wanneer de ware aard van het object duidelijk wordt zonder dat het door het denkvermogen van de waarnemer wordt beïnvloed.

Patanjali omschrijft de eenwording met het object van meditatie als een geestelijke toestand wanneer het object van de contemplatie blijft bestaan en de eigen vorm van de waarnemer wordt vernietigd. Precies zoals het zuivere kristal zijn kleur ontleent aan het object dat er het dichtste bij is, zo bereikt ook de geest, wanneer hij gezuiverd is van gedachten golven, eenheid of identiteit met het voorwerp van zijn concentratie.

Er zijn lagere en hogere vormen van samadhi. In de lagere vorm verkrijgt de yogi identificatie met de spirituele leraar, goeroe of godheid die hij als object van contemplatie uitgekozen heeft. De hoogste vorm staat bekend als ‘nirvikalpa samadhi’. Zoals yogi Shankara het beschreven heeft: ” Er bestaat niet langer enige identificatie tussen Atman en zijn voertuigen.”  Tijdens dit stadium van meditatie men kan opgaan in zeer hoge toestanden van bewustzijn.

 

 

 

voorpagina openbaring a4
.
.
.
pijl-omlaag-illustraties_430109
.
.
.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

.

.

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Zevenentwintigste Miniatuur : zesde Visioen van het Derde Boek

Standaard

categorie : Hildegard von Bingen

 

 

 

 

 

 

 

Zevenentwintigste Miniatuur: Zesde Visioen van het Derde Boek

 

Scivias%20T%2027_Boek%20III,6

.

.

We hebben in het begin de opmerking gemaakt, dat een miniatuur die een volle bladzijde beslaat in de ogen van Hildegard een belangrijk onderwerp wil illustreren. In deze miniatuur behandelt zij uitvoerig de eerste van de drie muren welke de gelovigen met de hulp van God steen voor steen opbouwen.

 

De eerste muur heeft voor Hildegard een grote betekenis. Zij ziet in de opbouw van de joodse samenleving een voorafbeelding van de eerste fase van het geestelijk leven. Deze fase moeten de mensen die geroepen zijn om intiemer met God om te gaan doorlopen.

 

De muur van Noord naar West is drievoudig omdat zij de eerste aanvallen van de vijand uit het Noorden moet opvangen. De buitenste muur duidt op de macht van de wereldse overheid, de binnenste verwijst naar de hië-rarchie van de geestelijke leiders.

 

De middelste muur is een beeld van de onderdanen, de gelovigen, die onder het gezag staan van de wereldlijke- en kerkelijke overheid waardoor ze beschermd hun taak van het opbouwen van de verdedigingsmuur kunnen volbrengen.

 

Dit alles is zeer middeleeuws gedacht, maar ook monastiek. De echte opgang van het geestelijk leven begint altijd met een streng gedisciplineerd leven in gehoorzaamheid aan allen die in gezag gesteld zijn. Het komt allemaal overeen met de gedachtegang van St. Benedictus over de grote betekenis welke hij hecht aan de gehoorzaam-heid als grondslag voor diepgaand geestelijk leven. In feite is dit de opvatting van alle geestelijke leiders, tot de guru’s in het boeddhisme toe.

 

Hier gaat Hildegard dieper op in door twee groepen van drie gepersonifieerde deugden te laten optreden. Die zes deugden samen vormen de ontplooiing van de Discipline, die we reeds ontmoetten in de Toren van Gods raadsbesluiten na de Liefde voor het Hemelse.

 

De drie deugden ( zie figuur midden, boven links ) van de eerste groep zijn de Abstinentia, de zelfverloochening, die bijgestaan wordt door de Largitas en de Pietas, wat men het beste kan vertalen met edelmoedigheid en vroomheid. Wie herkent hier niet het begin van het geestelijk leven, zoals dat door alle geestelijke vaders wordt geleerd? Het gaat om edelmoedige zelfverloochening, in stand gehouden door godsvrucht en in praktijk ge-bracht door gehoorzaamheid aan het wettig gezag.

 

De drie volgende deugden ( figuur midden, naast eerste groep ) die we ontmoeten bij het goed beleven van de wet zijn de Waarheid (Veritas) geflankeerd door de Vrede (Pax) en de Gelukzaligheid. Eigenlijk zijn zij meer de vruchten van de deugdbeoefening dan eigenlijke deugden, zoals wij die gewoonlijk verstaan.

 

 

shapeimage_3

 

 

Nu wordt het zeer ingewikkeld om na te gaan, hoe Hildegard deze zes gepersonifieerde deugden uitgebeeld heeft. Ik wijs hier alleen op de Pax (zilver) die rechts van de Veritas (goud) staat. Deze Pax is geheel in het zilver en heeft twee grote vleugels. Hij draagt het zegel van de hemel, is de gezel der engelen, ziet evenals de engelen steeds het aangezicht van God, gaat zonder wijken rustig op zijn doel af en gelijkt steeds meer op de Mensen-zoon. Zilver is onder meer beeld van de spiegel waarin de gelijkenis met Christus zichtbaar wordt.

Wat eigenlijk het einddoel is van deze zes deugden, die samen de discipline van de wet vormen, leert ons de ‘Salvatio animarum’. Deze zielenredding wordt hier in beeld gebracht door drie handelingen van dezelfde geper-sonifieerde deugd. Als de vrucht van het disciplinaire leven onder de wet, ontvangt de leerling de genade van de nieuwe wet.

Getroffen door de genade van de ‘Discretio’ waarvan we het beeld nog zullen beschrijven, besluit de ziel het veelkleurig gewaad van de werken van de oude wet uit te trekken. Zij zegt dan, dat zij door het bloed van het Lam verlost is en vrij is geworden door de genade Gods.

Men ziet hoe boven het donkere figuurtje tussen de muren van de wet, een mensenfiguurtje dat de kleren uit-trekt en er de stof uit klopt. Merkwaardigerwijze is dit figuurtje in het zilver geschilderd wat het geloof aanduidt.

Naast dit ontklede figuurtje zien we nog een figuurtje ( figuur onder, links boven ) in het zilver, dat vóór zich een kruisbeeld vasthoudt dat opbloeit uit een boom. Aan weerszijden van die boom zien we takken die in bloei schieten. Hildegard geeft daaraan de volgende uitleg:

“De zieleredding is door het lijden van Jezus de Verlosser tot grote bescherming van de gelovige geworden. Want door het lijden en dood vertrad de Zoon Gods de boom van de dood en de zonde van Adam. En hieruit ont-sproten als bloesems de beide Testamenten. Het Oude Verbond zendt zijn witte licht naar het kruis en het Nieuwe Verbond zijn rode glans; en op het hoogtepunt van het geestelijk verstaan neigen die beide bloemen, eenmaal ontrukt aan het verderf van de dood, zich naar het lijden van de goede Verlosser en heel Zijn gerechtigheid.”

 

Deze tekst is in zijn geheel geciteerd en laat duidelijk zien, hoe al die beelden en kleuren evenzovele lessen zijn over de alles overtreffende betekenis die de gekruisigde Christus voor Hildegard heeft.

 

shapeimage_2

.
.
.
.
Maar dit beeld van de gekruisigde Heer ontmoeten wij ook in de handen van de tweelingzuster van de Ziele-redding, n.l. de Discretio ( figuur beneden, onder links met kruis ). Deze deugd is eigenlijk het einddoel van de discipline van het Oude en tegelijk het keerpunt naar het Nieuwe Verbond. Deze deugd ziet Hildegard gezeten tegenover de zuil van de H. Drievuldigheid, waar miniatuur 28 een prachtige uitbeelding van biedt en die we straks uitvoerig zullen bespreken.
.
.
Thans gaat het om een nieuwe openbaring van Gods werk en wel door de Tweede Persoon van de H. Drievul-digheid. Tegelijkertijd is deze een geloofsuitdaging, beter gezegd een geloofscrisis voor iedere gelovige. Het ge-loof in de éne God wordt op een hoger plan gebracht en het is de kracht Gods van de Discretio die ons de gena-de geeft om in groeiend geloof de diepere zin van deze openbaring te onderscheiden.
.
.

De oude Vaders spreken veel over de Discretio, het keerpunt in het geestelijk leven. Hildegard geeft hier in een ingewikkelde beeldspraak haar visie op deze deugd. Het duidelijkste beeld blijft het kruisbeeld, dat zij in de rech-terhand houdt en de zonnestralen die komend vanuit de hemel haar borst verlichten.

 

Zoals reeds werd opgemerkt, zijn de Discretio en de Zieleredding twee aspecten van één zieletoestand. De drie figuren die de Zieleredding weergeven hebben een zwart kleed evenals de Discretio. Nu komt zwart (heraldisch sabel genoemd) vrij weinig voor in de 35 miniaturen van Scivias en als het voorkomt is het om het kwaad op zich aan te duiden.

 

In positieve zin zijn het alleen deze twee deugden die een zwart kleed dragen. Waarschijnlijk om de bekering, het zich ontdoen van de oude mens, duidelijk te kunnen uitbeelden. Bovendien had de aanwending van de zwarte kleur het voordeel om de ommekeer in het geestelijk leven ten overstaan van de openbaring van de H. Drievul-digheid in de Menswording duidelijk tot uitdrukking te brengen. Een interessant detail is dat de Salvatio afge-beeld is met een mannenkrullebol en de Discretio met een vrouwensluier.

 

In heel dit zielekasteel, dat het beeld wil zijn van de opgang van het geestelijke leven, laat Hildegard 34 virtutes optreden. Dit zijn personificaties van deugden of godskrachten. Van deze 34 zijn er 28 vrouwelijk voorgesteld en 6 mannelijk. In elk der zes groepen deugden komt één mannenfiguur voor.

 

Deze mannenfiguur wijst op de creatieve kracht van God, dus op de eerste plaats op God de Vader. We hebben gezien dat de activiteiten van de Vader in verband gebracht worden met het licht van de eerste scheppingsdag.  In de eerste groep bij de lichtgevende muur (zie miniatuur 22) staan zes vrouwelijke deugden, plus een ridder-figuurtje de Victoria, gestoken in een zilveren harnas. De overwinning wordt uiteindelijk door de Zoon aan de Vader toegeschreven.

 

In de 25ste en 26ste miniatuur zien wij de twee deugden de Scientia Dei en de Zelus Dei. De Zelus Dei is door Hildegard opzettelijk weergegeven als een kaal mannenhoofd, omdat deze meer overeenkomt met de mannelijke neiging tot actie. De Scientia Dei betreft meer met de ontvankelijkheid van de vrouw. In miniatuur 27 zien we zes deugden voor de muren van de Oude Wet staan. De Pax is mannelijk omdat deze volgens Hildegard zonder wijken recht op zijn doel afgaat.

 

Zo komen we terug bij de Discretio en de Salvatio animarum. Het is de Salvatio die actief is voorgesteld in het zich ontdoen van het zwarte onderkleed. Het is deze geloofsdaad die hem het mannelijk kenteken en de kleur van zilver bezorgt. Daarnaast zit de Discretio heel bescheiden neer tegenover de zuil van de Drievuldigheids-openbaring.

 

In de drie deugdengroepen die ons in de miniaturen 29 en 30 ter bespreking resten, komt nog tweemaal een mannelijke deugd voor. Het zijn de Gratia Dei en de Fortitudo, deze laatste in harnas. Alleen in de laatste groep van vijf deugden (miniatuur 31), die staat vóór de wedergekomen Heer, treffen we alleen vrouwelijke deugden aan. We mogen zeggen dat in dit geval de verschenen Heer de Man in actie mogen noemen.

 

Hildegard moet zich zich erg aangesproken hebben gevoeld in de uitbeelding van mannelijke- en vrouwelijke deugden. Alles gebeurt eigenlijk zoals de vrouw zich opstelt tegenover de man in het natuurlijk proces van de vruchtbaarheid. Dit alles wil de weerspiegeling zijn van het inwendig leven van de H. Drieëenheid. De Vader geeft zich aan de tweede Persoon en uit deze liefdesband komt de H. Geest voort waarvan wij, de gelovigen, deel uit mogen maken.

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

JOHN ASTRIA

Boodschap 74 van ” Boodschappen uit de kosmos “

Standaard

categorie : Boodschappen uit de kosmos  

 

 

r1201831_15563363

.

.

.

 IN DIT SAMENSTEL DER DINGEN

 

IS HET AANVAARDEN

 

OM TE LIJDEN VOOR GOD

 

EEN OFFER,

 

WAARDOOR DE DAG DES OORDEEL

 

DOOR GENADE

 

KAN UITGESTELD WORDEN

 

 

 

 

 

Uitleg over de eindtijden door John Astria

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

r1201831_15563363

IN DIT SAMENSTEL DER DINGEN

IS HET AANVAARDEN

OM TE LIJDEN VOOR GOD

EEN OFFER,

WAARDOOR DE DAG DES OORDEEL

DOOR GENADE

KAN UITGESTELD WORDEN.

Uitleg over de eindtijden door John Astria

pijl-omlaag-illustraties_430109

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Boodschap 73 van ” Boodschappen uit de kosmos “

Standaard

categorie : boodschappen uit de kosmos 

 

 

 

8321b34d41839cdd03e094c748dd7070

.

 

HET IS EEN DRAMA EEN GELIEFDE TE

VERLIEZEN VOOR GELOVIGEN EN

ONGELOVIGEN.

 

DE GELOVIGE VINDT TROOST BIJ GOD,

WETEND DIE

GELIEFDE OOIT TERUG TE ZIEN

 

 

 

 

badreligionlogo

 

 

 

 

HET IS EEN RAMP OM GOD TE VERLIEZEN,

 

WAARDOOR DE ONGELOVIGE

 

GEEN RECHT OP  TROOST HEEFT

 

TOT IN DE EEUWIGHEID

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

John Astria

John Astria

Wie is Satan volgens het woordgebruik in het Hebreeuws en het Grieks

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

 

 

Het karakter van de satan – woordgebruik in het Hebreeuws

 

Het karakter van de satan komt in het woordgebruik in het O.T. tot uiting op twee manieren:

  • in zijn naam: satan
  • in de manier waarop hij tot zonde kwam

Het Hebreeuws voor de satan is:  satan.
In het Nederlands taalgebruik is dit woord als eigennaam overgenomen.

 

Volgens de OLB, de On Line Bijbel vertaling  is satan:

  • een zelfstandig naamwoord
  • te vertalen als: tegenstander, tegenpartij, satan (als eigennaam)
  • afgeleid van het werkwoord: satan

Het werkwoord satan wordt volgens de OLB vertaald als: tegenstander zijn, als tegenstander handelen, weerstaan, zoals o.a. in de tekst, waar David zegt:

Mijn vijanden echter leven, zij zijn machtig, talrijk zijn zij, die mij trouweloos haten, zij, die mij kwaad voor goed vergelden en mij weerstaan (satan), omdat ik het goede najaag. (Psalmen 38:19-20)

 

Satan als zelfstandig naamwoord wordt in 23 verzen gebruikt, waarbij 8 maal vertaald wordt als tegenstander, zoals bijvoorbeeld in:

Maar de toorn Gods ontbrandde, toen hij (Bileam was op weg om het volk Israël te vervloeken) ging, en de Engel van de Here stelde zich op de weg als zijn tegenstander (satan); Bileam reed op zijn ezelin en had twee van zijn dienaren bij zich.   (Numeri 22:22)

 

.

Satan in ons taalgebruik.

 

In ons taalgebruik komt het woord satan vaak als een eigennaam voor. Het is de vraag of satan ook in Bijbelse tijden als eigennaam gebruikt werd.

Het is best mogelijk dat men in de tijd van het Oude Testament, bij het gebruik van het woord satan, niet zozeer dacht aan de naam van een gevallen engel, maar eerder aan de tegenstander van God.

Bij het lezen van de Bijbel zou bij satan misschien beter telkens ‘de tegenstander’ ingevuld kunnen worden, wat duidelijker uitdrukt wie hij werkelijk is.

 

 

 

 

 

Het karakter van de satan – woordgebruik in het Grieks

 

In het Nieuwe Testament worden twee namen voor de tegenstander van God gebruikt, namelijk:

  • satan – in het Grieks: satanas.
  • duivel – in het Grieks: diabolos.

De satan is de vertaling van het Grieks satanas

 

Volgens de OLB is satanas:

  • een zelfstandig naamwoord
  • van Aramese oorsprong, overeenkomend met het Hebreeuwse ‘satan’ (met het bepalend lidwoord)
  • te vertalen als: tegenstander (iemand die zich in voornemen en daad tegen de ander verzet)
  • de naam gegeven aan de vorst van de boze geesten.

Satanas komt voor in 28 Bijbelverzen en wordt steeds door satan vertaald. Volgens de OLB is satanas een zelfstandig naamwoord.

In de meeste Bijbelverzen wordt satanas voorafgegaan door een lidwoord, dus ‘de satan’. Ook hier kan afgevraagd worden, zoals bij satan in het Hebreeuws, of in de tijd van het Nieuwe Testament satanas wel gebruikt werd als eigennaam, zoals het in het Nederlands vaak gebeurd.

Misschien zou het ook hier beter zijn om satan, of de satan’ te vervangen door tegenstander, of de tegenstander’ wat weergeeft wie hij werkelijk is.

En Jezus werd in de woestijn veertig dagen verzocht door de satan (de tegenstander) en Hij was bij de wilde dieren, en de engelen dienden Hem.   (Markus 1:13)

Toen zei Jezus tot hem: Ga weg, satan (tegenstander)! Er staat immers geschreven: De Here, uw God, zult gij aanbidden en Hem alleen dienen.   (Mattheüs 4:10)

 

De satan stelt zich op als een tegenstander, omdat hij er steeds op uit is mensen van hun goede voornemens af te brengen.

 

.

 

Soms probeert hij mensen op verkeerde gedachten te brengen


Dat is duidelijk als hij Jezus verzoekt in de woestijn en probeert om Hem ongehoorzaam te doen zijn aan zijn Vader.  (Mattheüs 4:1-11)

 

.

Soms gebruikt hij daarvoor uitspraken van andere personen

 

zoals in wat Petrus zei:

21 Vanaf dat moment begon Jezus aan zijn leerlingen uit te leggen wat er zou gaan gebeuren. Dat Hij naar Jeruzalem moest gaan. Dat Hij daar mishandeld moest worden door de leiders van het volk, de leiders van de priesters, en de wetgeleerden. Dat Hij zelfs moest worden gedood. Maar ook dat Hij op de derde dag uit de dood zou opstaan.
22 Toen nam Petrus Hem apart. Hij begon Hem streng tegen te spreken. Hij zei: “Heer, God zal ervoor zorgen dat dat niet zal gebeuren!” 23 Maar Jezus draaide Zich om en zei tegen Petrus:

“Ga weg, duivel! Je probeert Mij ongehoorzaam aan God te maken. Want jij wil niet wat God wil, maar wat mensen willen!”

 

 

 

 

 

De duivel in het taalgebruik

 

De duivel is de vertaling van diabolos.
Volgens de OLB is ‘diabolos’:

  • een bijvoeglijk naamwoord
  • te vertalen als: geneigd tot laster, lasterlijk, vals beschuldigend
  • afgeleid van het werkwoord ‘diaballo’ (werpen over, belasteren, kwaad spreken van, verdacht maken, bedriegen)
  • Als metafoor ook toegepast op iemand, waarvan gezegd kan worden dat die de rol van de duivel vervult

Het is duidelijk dat het woord diabolos het begrip laster, kwaad spreken in zich heeft.

Diabolos komt in 36 verzen voor en wordt in 33 verzen vertaald met ‘de duivel’.
Er zijn echter drie uitzonderingen (de duivel toegepast als metafoor):

(over diakenen) Evenzo moeten hun vrouwen zijn: waardig, geen kwaadspreeksters, nuchter, betrouwbaar in alles.   (1 Timotheüs 3:11)

… want de mensen zullen zelfzuchtig zijn, geldgierig, pochers, vermetel, kwaadsprekers (Grieks: blasphemos – kwaadsprekend, lasterend), aan hun ouders ongehoorzaam, ondankbaar, onheilig, liefdeloos, trouweloos, lasteraars, onmatig, onhandelbaar, afkerig van het goede …   (2 Timotheüs 3:2-3)

Oude vrouwen eveneens, priesterlijk in haar optreden, niet kwaadsprekend, niet verslaafd aan veel wijn, in het goede onderrichtende.   (Titus 2:3)

 

 

Omdat diabolos steeds gebruikt wordt met een lidwoord en vertaald wordt met ‘ duivel’, kan ook hier afgevraagd worden of men in de tijd van Jezus eerder dacht aan ‘de lasteraar’ of ‘de kwaadspreker’.

Onderwerpt u dus aan God, maar biedt weerstand aan de duivel (de lasteraar), en hij zal van u vlieden.   (Jakobus 4:7)

 

 

 

Duidelijk is, dat er in het Grieks sprake is van

‘de lasteraar’, ‘de aanklager’.

De duivel is hier nog steeds dag en nacht mee bezig bij God.

 

En de grote draak werd op de aarde geworpen, de oude slang, die genaamd wordt duivel en de satan, die de gehele wereld verleidt; hij werd op de aarde geworpen en zijn engelen met hem.   (Openbaring 12:9)

En ik hoorde een luide stem in de hemel zeggen: Nu is verschenen het heil en de kracht en het koningschap van onze God en de macht van zijn Gezalfde; want de aanklager (kategoros)van onze broeders, die hen dag en nacht aanklaagde (kategoreo: beschuldigde) voor onze God, is neergeworpen.   (Openbaring 12:10)

 

 

Omwille van Jezus geeft God geen gehoor aan alles wat de satan, de duivel, de tegenstander, de kwaadspreker, bij zijn troon komt roddelen, zoals Johannes schrijft in zijn eerste brief:

Mijn kinderkens, dit schrijf ik u, opdat gij niet tot zonde komt. En als iemand gezondigd heeft, wij hebben een voorspraak (parakletos:  voorbidder, advocaat) bij de Vader, Jezus Christus, de rechtvaardige; en Hij is een verzoening voor onze zonden ( voor wie dat wenst!!) en niet alleen voor de onze, maar ook voor die van de gehele wereld.   (1 Johannes 2:1-2)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

Klein overzicht van de Bijbel

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

 

 

Waaruit bestaat de Bijbel?

 

Een goed overzicht / samenvatting van de Bijbel is lastig te bereiken. De Bijbel bestaat uit twee Testamenten, 66 verschillende boeken, 1189 hoofdstukken, 31.173 verzen en 773.692 woorden. De diverse boeken van de Bijbel beslaan verschillende onderwerpen en waren aan verschillende groepen mensen gericht. De Bijbelboeken zijn geschreven door ongeveer 40 verschillende mensen over een periode van ongeveer 1.500 jaar. Een samenvatting / overzicht is daarom een enorme opgave.

Tegelijkertijd is de Heilige Geest de “inspirerende” auteur van de Bijbel. God “ademde” Zijn Woord uit en gebruikte de profeten en apostelen om Zijn Woord op te Schrijven (2 Timoteüs 3:16-172 Petrus 1:21). Verder woont de Heilige Geest in iedereen die zijn of haar geloof in Jezus Christus geplaatst heeft (Romeinen 8:91 Korintiërs 12:13). De Heilige Geest verlangt ernaar ons te helpen de Bijbel te begrijpen (1 Korintiërs 2:10-16).

 

 

 

HOE ZIT DE BIJBEL IN ELKAAR?

 

De Bijbel is opgedeeld in testamenten, boeken, hoofdstukken en verzen. Wat betekent dat? Ook bestaat de Bijbel uit verschillende soorten teksten. Op deze pagina vind je hier wat uitleg over.

 

 

 

EEN VERZAMELING BOEKEN

 

Het woord Bijbel betekent ‘boeken’. Het komt van biblija, wat je waarschijnlijk wel kent van bibliotheek. De Bijbel is dus een verzameling boeken. Zo is bijvoorbeeld Genesis het eerste Bijbelboek, en Openbaring het laatste. In totaal zijn er 66 Bijbelboeken.

 

 

 

TWEE GEDEELTEN

 

De Bijbel is opgedeeld in twee onderdelen: het Oude Testament, en het Nieuwe Testament. Het Oude Testament bestaat uit 39 Bijbelboeken en speelt zich af voor de komst van Jezus Christus. Het Nieuwe Testament bestaat uit 27 Bijbelboeken, en speelt zich af vanaf de geboorte van Jezus.

 

 

 

DIVERSE SOORTEN BOEKEN

 

De Bijbel bestaat uit meerdere soorten boeken. Je vindt in de Bijbel onder andere verhalen, liederen, profetieën (stukken waar God zelf spreekt) en brieven aan christenen.

 

 

 

 

 

 

HOOFDSTUKKEN EN VERZEN

 

De meeste bijbelboeken hebben meerdere hoofdstukken. Wanneer hiernaar verwezen wordt zie je bijvoorbeeld staan Genesis 1 of Genesis 2. Elk hoofdstuk is ingedeeld in verzen. Een vers bestaat meestal uit een of twee zinnen. Het vers wordt vaak aangegeven door een dubbele punt. Bij een verwijzing naar een tekst kun je dus tegenkomen: Genesis 1:1.

 

 

 

 

 

 

 

 

Jezus over de heidenen.

Standaard

categorie : religie

 

 

 

De gevolgen van de keuze tussen goed en kwaad

 

Pasteltekening van John Astria

 

Matteüs 10 : 5 – 25

 

 

1 Daarna riep Jezus zijn twaalf leerlingen bij Zich. Hij gaf hun de macht om duivelse geesten uit de mensen weg te jagen en om alle ziekten en kwalen te genezen. 2 Dit zijn de namen van die twaalf leerlingen, die Hij ook apostelen noemde: allereerst Simon, die ook Petrus wordt genoemd, en zijn broer Andreas. Jakobus de zoon van Zebedeüs, en zijn broer Johannes. 3 Verder Filippus, Bartolomeüs (= Natanaël), Tomas en de belasting-ontvanger Matteüs. Verder Jakobus de zoon van Alfeüs, en Lebbeüs die ook Taddeüs wordt genoemd. 4 Verder Simon de Zeloot en Judas Iskariot, die Hem later heeft verraden.

5 Dit zijn de twaalf leerlingen die Jezus op pad stuurde. Hij beval hun: “Ga niet naar niet-Joodse mensen (heidenen). 6 Ga ook niet naar de steden in Samaria . Ga alleen naar de verdwaalde schapen van het volk Israël. 7 Vertel overal dat het Koninkrijk van God eraan komt. 8 Genees de zieken, maak doden weer levend, verjaag duivelse geesten. Jullie hebben niets voor deze macht hoeven betalen. Vraag er dus ook nooit een beloning voor. 9 Neem geen geld mee. 10 Ook geen reistas voor onderweg. Neem geen extra hemd, extra sandalen of een staf mee. Want een arbeider wordt altijd beloond voor zijn werk. Je zal krijgen wat je nodig hebt.

11 Als je een stad of een dorp binnenkomt, bekijk dan wie het daar waard is dat je bij hem logeert. Blijf bij hem tot je weer uit die stad vertrekt. 12 Als je zijn huis binnengaat, wens de mensen die er wonen dan vrede toe. 13 Als die mensen het waard zijn, zal je vrede over hen komen.

 

Maar als ze (heidenen) die vrede niet waard zijn, zal je vrede bij je terugkomen. 14 Als mensen niet naar je willen luisteren, ga dan weg uit dat huis of die stad. Klop het stof van je voeten af om hen te waarschuwen. 15 Luister goed! Ik zeg jullie dat het voor de streek van Sodom en Gomorra minder erg zal zijn op de dag van het oordeel dan voor die stad.

 

16 Ik stuur jullie als schapen onder de wolven. Wees daarom net zo voorzichtig en slim als slangen, en net zo onschuldig als duiven. 17 Maar pas op voor de mensen. Want ze zullen jullie gevangen nemen en voor de rechter slepen. En ze zullen jullie zweepslagen geven in hun synagogen. 18 Jullie zullen ook voor bestuurders van provincies en voor koningen en keizers terecht staan omdat jullie in Mij geloven. Jullie zullen hun en de volken over Mij vertellen. 19 Als ze jullie gevangen nemen, maak je dan geen zorgen wat jullie moeten zeggen. Want jullie zullen de woorden krijgen op het moment dat jullie ze nodig hebben. 20 Want jullie zullen niet zelf spreken. Maar de Geest van jullie Vader zal door jullie heen spreken.

21 En een man zal zijn eigen broer laten doden. Een vader zal zijn eigen zoon laten doden. Kinderen zullen hun ouders laten doden. 22 Iedereen zal jullie haten omdat jullie in Mij geloven. Maar jullie moeten tot het einde volhouden. Dan zullen jullie worden gered. 23 Als de mensen jullie in de ene stad vervolgen, vlucht dan naar een andere stad. Want luister goed! Jullie zullen niet in alle steden van Israël zijn geweest, voordat de Mensenzoon komt.

24 Een leerling is niet beter dan zijn leermeester. En een slaaf is niet belangrijker dan zijn heer. 25 Voor een leerling is het genoeg om net zo goed te worden als zijn leermeester. En voor een slaaf is het genoeg om gelijk te worden aan zijn heer. Als de mensen de heer van het huis ‘Beëlzebul’ (= de leider van de duivelse geesten) noemen, dan zullen ze de dienaren die in zijn huis wonen, ook zo noemen!

 

 

 

 

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

De zeven gemeenten in Openbaring

Standaard

categorie : religie

 

 

 

250px-Seven_churches_of_asia.svg

 

 

 

De zeven gemeenten in Openbaring zijn

werkelijke locaties in Klein-Azië

 

De zeven gemeenten in het boek Openbaring zijn zeven  werkelijk bestaande gemeenten. Ze worden beschreven in hoofdstukken 2 en 3 van het boek. Deze vroege christelijke gemeenten bevonden zich in de tijd van het Romeinse Rijk in Klein-Azië. Hoewel de bloei van deze gemeenten een halt werd toegeroepen door de overheersing van de moslims, in de eeuwen na het Romeinse Rijk, toch zijn de archeologische resten van alle zeven locaties tegenwoordig nog terug te vinden in het hedendaagse Turkije.

 

 

Openbaring hoofdstuk 1,2 en 3 : Christus wandelt tussen 7 kandelaren die staan voor de 7 gemeenten in Turkije

Openbaring hoofdstuk 1,2 en 3 : Christus wandelt tussen 7 kandelaren die staan voor de 7 gemeenten in Turkije

 

Pasteltekening van John Astria

 

 

 

De zeven gemeenten toen en nu

 

De zeven gemeenten van het boek Openbaring bevinden zich in het westen van Klein-Azië, het hedendaagse Turkije,  Ze kunnen bereikt worden via de Egeïsche Zee en de oude handelsroutes tussen het Westen en het Oosten.

Om verschillende redenen (handel, militaire strategie of puur hedonisme), werden deze steden belangrijke culturele centra. In de eerste eeuwen na Jezus Christus werden deze steden door de Romeinen bestuurd.

Ze waren ook belangrijk in het vroege christendom. De zeven gemeenten werden aan het einde van de eerste eeuw beschreven door de apostel Johannes :

 

 

1 : EfezeDe begeerlijke gemeente die de liefde van weleer had opgegeven (Openbaring 2:1-7). Efeze was de invloedrijke hoofdstad van Klein-Azië aan de Egeïsche Zee. Efeze staat nu bekend vanwege haar immense metropool van oude straten, bogen en ruïnes.

 

2 : Smyrna – De vervolgde gemeente die onder armoede en martelaarschap leed (Openbaring 2:8-11). Smyrna was ten noorden van Efeze gelegen op een machtige handelslocatie aan de Egeïsche Zee en stond bekend om haar havens, handel en marktplaatsen. De belangrijkste ruïnes van Smyrna bevinden zich nu in de moderne Turkse stad Izmir.

 

3 : Pergamum – De wereldse gemeente die de christelijke leer verwaterde en tot inkeer moest komen (Openbaring 2:12-17). Pergamum bevindt zich op de vlakten en de lager gelegen heuvels langs de rivier de Caïcus in Westelijk Turkije. Het werd in Klein-Azië sinds de 3e eeuw voor Christus als een belangrijke stad beschouwd en werd later een Grieks en Romeins centrum voor tempelverering.

 

4 : Tyatira – De valse gemeente die een verleidelijke profetes volgde (Openbaring 2:18-29). Tyatira is gelegen in westelijk Klein-Azië, ongeveer 65 kilometer landinwaarts van de Egeïsche Zee. Deze stad uit de oudheid stond bekend om haar handel in textiel en kleurstoffen, en staat tegenwoordig bekend als de Turkse stad Akhisar.

 

5 : Sardes – De “dode” gemeente die in slaap was gevallen (Openbaring 3:1-6). Sardes bevindt zich op oevers van de rivier de Pactolus in het westen van Klein-Azië, een kleine 100 kilometer landinwaarts van Efeze en Smyrna. Onder de populaire ruïnes zijn onder meer de decadente tempels en de badhuizen.

 

6 : Filadelfia – De gemeente van broederlijke liefde die geduldig volhardt (Openbaring 3:7-13). Filadelfia ligt aan de rivier de Cogamis in westelijk Klein-Azië, ongeveer 130 kilometer ten oosten van Smyrna. Filadelfia stond bekend om haar verscheidenheid aan tempels en aanbiddingscentra.

 

7 : Laodicea – De “lauwe” gemeente met een lauw geloof (Openbaring 3:14-22). Laodicea is gelegen in de vallei van de rivier de Lycus in het westen van Klein-Azië, een belangrijke handelsroute tussen de culturen van het Westen en het Oosten. Laodicea stond bekend als een belangrijk centrum voor het Romeinse systeem van aquaducten.

 

 

De 7 gemeentelijke tijdperken

De 7 gemeentelijke tijdperken

 

 

 

De zeven gemeenten hun uiteindelijke belang

 

De zeven gemeenten in het boek Openbaring zijn letterlijke gemeenten uit de eerste eeuw na Christus. Maar de zeven gemeenten in Openbaring hebben ook een geestelijke betekenis voor de gemeenten en gelovigen van tegenwoordig. Het hoofddoel van de brieven van Johannes aan de zeven gemeenten was om een “rapportkaart” van Jezus over hun geestelijke welzijn af te leveren.

Maar een tweede doel van de door God ingegeven brieven was om zeven soorten gemeenten (en gelovigen) te beschrijven die door de geschiedenis heen steeds weer zouden opduiken. Deze korte brieven aan de zeven gemeenten in het boek Openbaring dienen als snelle en soms pijnlijke geheugensteuntjes voor mensen die zichzelf “volgelingen van Christus” noemen.

 

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

John Astria

John Astria