Tagarchief: sunnah

Wat is een fatwa in de Islam?

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

 WAT IS EEN FATWA IN DE ISLAM ?

 

 

Ambassador-of-peace_Shaykh-ul-Dr-Muhammad-Tahir-ul-Qadri

 

In het Westen wordt om de paar maanden een eigenaardig maar hardnekkig misverstand gelanceerd dat een fatwa een doodsoordeel zou zijn uitgesproken over mensen die kritiek hebben op de islam. Dergelijke stelling voedt de negatieve beeldvorming over de islam, die daardoor vijandig, bloeddorstig, onverdraagzaam en  bedreigend overkomt. Sommigen duiden het woord fatwa zelfs als “doodsvloek” en plaatsen hem daarmee haast in het rijk der magie.

 

 

Wat is een fatwa nu eigenlijk en wie kan een fatwa aanvragen?

 

Gedegen kennis van de islam vergt voor moslims vele jaren hogere studies . Moslims die zich in hun dagelijks leven wensen te laten leiden door de Koran en de Sunnah hebben niet voldoende kennis van het hele rechtsstelsel. Daarom is het de gewoonte in de mpslimwereld om uitleg te vragen aan een geleerde. Dat kan gaan over dagdagelijkse dingen tot ingewikkelde theologische, politieke en sociologische kwesties. Om het even wie kan zo een vraag stellen, men hoeft geen moslim te zijn. Een geleerde formuleert dan een antwoord op basis van de Koran en Sunnah. Dit antwoord noemt men een fatwa.

 

Een fatwa is een opinie van een geleerde, op basis van de Koran en de Sunnah, in antwoord op een vraag gesteld door om het even wie (muslim of niet-muslim) en over om het even wat

 

Verschillende geleerden kunnen op dezelfde vraag een ander antwoord geven. Het gebeurt ook vaak dat de fatwa (religieuze opinie) van de ene geleerde tegengesproken wordt in een fatwa  van een andere geleerde. De vertaling die het best de betekenis van ‘fatwa’ benadert is Question and Answer’ (Vraag en Antwoord)

 

 

MasJid-kubah-Emas-islam-34673287-750-724.

 

Een fatwa is dus helemaal geen doodsoordeel. Dat misverstand is wellicht ontstaan naar aanleiding van een fatwa van de hand van een Shiitisch geleerde waarin hij antwoordde op een vraag over het boek van S. Rushdi. De geleerde stelde dat volgens hem  S. Rushdie de doodstraf verdiende. Op de fatwa (‘religieuze opinie’) kwam in de moslimwereld onmiddellijk een storm van protest op gang en talrijke geleerden schreven fatwas waarin zij de fatwa tegen Rushdi als onislamitisch bestempelden.

Een fatwa is immers geen onfeilbare leidraad zoals de Koran. Een fatwa is een in de wet gefundeerde opinie van een geleerde, en die geleerde wordt beïnvloed door culturele factoren, door de leringen van de specifieke groepering of school waartoe hij behoort, enz. Zo kan het zijn dat de legale opinie van een geleerde  door de meerderheid van de moslims verworpen wordt. Het is dus niet omdat een of andere moslim een fatwa formuleert, dat alle moslims het daarmee eens zijn, verre van zelfs.

Wanneer men een fatwa leest, mag men de daarin geformuleerde stellingen dan ook niet veralgemenen tot ‘de moslims zeggen’, of ‘de islam beweert. Het is alleen die geleerde die iets beweert, en die daarin niet noodzakelijk gesteund of bijgetreden wordt door andere geleerden en door de meerderheid van de moslims.

 

.

DE ISLAM IS DE GOEDSCHIKSE

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

 

 

 

voorpagina openbaring a4.

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

De Shariah in de Islam

Standaard

categorie : religie

 

 

 

Wat is de shariah?

 

 

sharia

 

 

De term shariah wordt in twee verschillende betekenissen gebruikt: enerzijds het theorethisch islamitisch wettelijk model en anderzijds een door mensen gemaakte wet waarvan er uiteenlopende versies kunnen zijn.

De Shariah (letterlijk: het pad naar leven-gevend water) is het geheel van de islamitische wetten, die over alle aspecten van het leven van een moslim handelt zoals de dagelijkse activiteiten tot spirituele zaken, strafrecht, familierecht, economie, dierenrechten enz. Ook ecologie heeft een prominente plaats in de islam: een achtste van de Koranische verzen handelen erover.

Het betreft een theoretisch, richtinggevend model. Niets in de koran verplicht moslims ertoe de shariah in te voeren. De koran bevat immers geen blauwdruk van een islamitische staat. De Koran geeft moslims de opdracht een voor iedereen (moslims en niet-moslims) rechtvaardige samenleving na te streven, maar het staat hen vrij de staat te organiseren zoals ze dat zelf verkiezen (met dien verstande dat de koran een dictatuur en theocratie uitsluit).

De shariah kan slechts ingevoerd worden wanneer een meerderheid van de bevolking dat zo wil. Wanneer men de shariah vertaalt in een concrete wet, is dat  niet langer de theoretische shariah, maar een eigen plaatselijke concretisatie daarvan en dus in die zin een secularisering van de wet. Een concreet wettelijk stelsel wordt immers door mensen gemaakt en niet door God. Omdat het een door mensen opgestelde verwezenlijking is, kunnen er dus ook verschillende versies van de shariah zijn.

Er bestaan onder islamgeleerden grote meningsverschillen over het al dan niet wenselijk zijn van het invoeren van de shariah. Veel geleerden zijn de mening toegedaan dat eerst het maatschappelijk doel van de islam gerealiseerd moet zijn en dat er dan pas de shariah kan ingevoerd worden om deze rechtvaardige samenleving te beschermen. Nog anderen stellen dat de shariah gewoon niet kan ingevoerd worden, maar enkel een theoretisch richtinggevend model is.

Het is een groot misverstand te denken dat, wanneer de shariah ingevoerd wordt, alle mensen zich moeten bekeren tot de islam. Het is immers integendeel zo dat de koran  aan iedereen godsdienstvrijheid garandeert. Bij het invoeren van de shariah zouden niet-moslims,  bij overtredingen van de wet, mogen kiezen of zij door een islamitische rechtbank dan wel door een burgerlijke rechtbank willen gevonnist worden. Andere religies mogen dan ook hun eigen rechtbanken inrichten voor zaken die eigen zijn aan hun geloof, zoals familierecht (erfenissen, huwelijken enz).

In veruit de meeste moslimlanden geldt geen lokale versie van de shariah. In de meeste moslimlanden geldt immers een burgerlijk recht of een gemengd stelsel van burgerlijk recht, gewoonterecht, soms met een aantal aspecten van islamitisch recht.

 

 

De belangrijkste bronnen van de shariah, zijn als volgt en in die volgorde:

 

  • De Koran
  • De sunnah van de profeet Mohammed (dwz, zijn handelingen en zijn uitspraken)
  • Ijma’ (consensus) onder islamitische geleerden
  • Ijtihad (de opinie van islamitische geleerden op basis van hun kennis en onderzoek)

Deze bronnen moeten in bovenstaande volgorde aangewend worden. Dit wil zeggen: een besluit over om het even welke zaak wordt eerst en vooral gebaseerd op de Koran,dan op de Sunnah. Als er geen uitspraak kan volgen op die basis, dan moeten islamitische geleerden de zaak bekijken en onderzoeken en zo tot een uitspraak komen.

De shariah is geen absolute wet. De islam schuwt immers extremen. Zo stelt de koran dat men bepaalde voedingsmiddelen niet mag eten. Men mag toch het verboden voedsel eten als er niets anders aanwezig is dan het verboden voedsel. In de islam is er een rechtsregel die zegt dat nood de wet versoepelt.

 

 

De islamitische wet is geen geheel van bestraffende regels.

 

Een wisselwerking van beloning van het wenselijke of verplichte enerzijds, en bestraffing van het onwenselijke anderzijds, zorgt ervoor dat een moslim er alle belang bij heeft de wettelijke richtlijnen te volgen. Het levert hem immers een beloning op, zo niet in het huidige leven, dan in het hiernamaals.

De Islam gelooft niet in de erfzonde. Het eigen gedrag en de verantwoordelijkheid daarvoor staat in de islam centraal. Het is op basis van het eigen gedrag en de mate waarin men zich aan de goddelijke leidraad gehouden heeft dat men op de Oordeelsdag beoordeeld zal worden. De “kerk” waartoe men behoort is daarbij niet essentieel, wel of men het goede gedaan heeft. Een ‘goede’ christen of jood kan volgens de islam dus ook tot het paradijs toegelaten worden, terwijl een moslim die zich misdraagt in de hel kan terechtkomen.

Moslims geloven dat gedurende het leven van elk persoon alle daden opgeschreven worden door twee Engelen. De Engel aan de rechter kant noteert voor elke goede daad direct +10 punten, terwijl de Engel aan de linkerzijde bij het doen van slechte daden wat aarzelt en pas als we doorzetten de slechte daad noteert voor -1 punt. Het is één van de vele voorbeelden waaruit volgens de islam de genade en liefde van God blijkt. God beloont het goede vele malen meer dan Hij het slechte bestraft.

Dit systeem van positieve bekrachtiging van het goede en het wenselijke en van bestraffing van het verbodene en onwenselijke, vinden we in het hele islamitisch stelsel terug, niet alleen met het oog op het eeuwig leven in het hiernamaals, maar ook met betrekking tot economie, ecologie enz.

 

 

De rechtspraak van de islam is gebouwd rond 5 categorieën van gedragingen waarvan uitvoeren of niet-uitvoeren beloond of bestraft kunnen worden:

 

 

Gedragstype Uitoefenen van gedrag wordt… NIET Uitoefenen van gedrag wordt…
1. Verplicht Gedrag beloond bestraft
2. Aanbevolen Gedrag beloond niet bestraft
3. Toegestaan Gedrag niet beloond niet beloond
4. Onwenselijk Gedrag niet bestraft beloond
5. Onwettelijk, verboden Gedrag bestraft beloond

 

Volledigheidshalve voegen we hieraan toe dat wanneer moslims zich in een niet-islamitisch land bevinden, zij vanuit de islam verplicht zijn zich te houden aan de wetten van het land waarin zij zich bevinden.

 

 

 

DE ISLAM IS DE GOEDSCHIKSE

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

        

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA