Tagarchief: islam

Recht voor onderwijs en werk voor vrouwen in de Islam

Standaard

categorie : religie

 

 

.

Rechten van onderwijs voor meisjes in de islam

 

Het eerste woord dat aan profeet Mohammed geopenbaard werd was ‘Lees!’, en weer: ‘Lees!’.  Dit wordt aanzien als een goddelijk bevel aan alle mensen om te studeren. In de islam wordt de mens aanzien als de behoeder van de ‘Schepping’. De mens wordt beschouwd als soort tussen de soorten en is niet superieur aan andere soorten.

De mens is wel verantwoordelijk voor de ‘Schepping’ en zal daarvoor ook ter verantwoording geroepen worden op de Oordeelsdag. Om deze verantwoordelijkheid naar behoren te kunnen uitvoeren, moet men de ‘Schepping’ in al haar facetten leren kennen. Daarom wordt studie aangemoedigd, een heel leven lang, voor zowel mannen als vrouwen.

Er zijn landen waar meisjes geen onderwijs genieten. In die landen is er doorgaans ook veel armoede en komen ook jongens nauwelijks aan fatsoenlijk onderwijs toe. Man-gedomineerde maatschappijen proberen uit zelfbehoud meisjes uit het onderwijs te weren. Op die manier verhindert men dat vrouwen de rechten leren kennen die hen door de islam worden toegekend.

 

.

kubra_kaya02

 

.

.

De economische rechten van de vrouw in de islam

 

De islam geeft aan de vrouw het recht om geld te verdienen,  vermogen te bezitten in haar eigen naam, wettelijke contracten af te sluiten, handel te drijven, en haar vermogen te beheren zoals zij dat zelf wenst. Zij kan haar eigen bedrijf runnen, en niemand  kan aanspraak maken op het vermogen of het inkomen van de vrouw.

De vrouw heeft ook erfrechten. In het islamitisch familierecht, erft de vrouw van verwanten en ouders.

Het is inderdaad zo dat het deel dat een dochter erft van haar ouders, maar half zo groot is als het deel dat een zoon erft van zijn ouders. Echter, de zoon moet van zijn erfdeel ook zijn familie (echtgenote, eventueel ook moeder, zus) en kinderen onderhouden, terwijl de dochter haar erfdeel volledig voor zichzelf mag houden en daarvan niets moet besteden voor haar gezin.

 

.

naamloos

 

.

.

Het recht op werk voor vrouwen in de islam

 

Vrouwen mogen volgens de islam inderdaad uit werken gaan. Het geld dat zij daarbij verdienen, mogen zij volledig voor zichzelf houden. Ze moeten er niets van gebruiken voor het huishouden. Immers, het is de verantwoordelijkheid van de man om zorg te dragen voor zijn vrouw. Dus zelfs als zijn echtgenote gaat werken, moet de man nog altijd financieel voorzien in de kosten van zijn gezin, moet hij zijn vrouw en kinderen een woning bieden, voedsel, kledij, medicijnen, enz.

Volgens de islam is het persoonlijke vermogen van een vrouw onschendbaar, haar echtgenoot kan er op geen enkele manier aanspraak op maken.

Vrouwen hebben daarenboven vanuit de islam al meer dan 1400 jaar economische rechten gekregen en kunnen in eigen naam handel drijven, contracten afsluiten, enz. Khadija, de eerste vrouw van profeet Mohamed, leidde trouwens een succesvolle handelsonderneming.

Als de vrouw kiest thuis te blijven is zij vanuit de wet niet verplicht het huishouden te doen. Een huwelijkscontract is in de islam een contract onder gelijken en geen dienstbaarheidscontract. Bovendien moeten mannen naar het voorbeeld van profeet Mohamed, een deel van de huishoudelijke taken op zich nemen, ongeacht of mevrouw uit werken gaat of niet.

 

.

lawyer

 

.

 

.

 

voorpagina openbaring a4

.

.

.

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

.

.

..

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Advertenties

Engelen in de Islam

Standaard

categorie : religie

 

 

 

1. Engelen

.

Engelen, worden in de islam aanzien als perfecte dienaren van God. Zij werden geschapen uit zuiver licht, en voeren altijd nauwgezet de Wil van God uit. Het zijn eerbare dienaren van God die hun taken op perfecte wijze uitvoeren en dag en nacht God’s lof vieren.

 

.

Er zijn verschillende soorten engelen, zoals bijvoorbeeld:

 

  • de engelen die de Goddelijke Openbaring overbrengen. De Koran informeert ons dat de engel Gabriël de hemelse Boodschapper is tussen God en Zijn menselijke boodschappers (profeten). Naast Gabriël zijn er ook andere engelen die deze taak vervullen.

 

  • de Engel Bewaarder (“Hij [de mens] heeft een gevolg voor en achter zich die hem op God’s bevel bewaken” – Koran 13:11)

 

  • Engelen die de daden van de mens noteren. (“Wanneer de beide ontvangers, aan de rechter- en linkerkant zittend, [hem] zullen ontvangen, kan hij geen woord uitbrengen zonder dat er een bewaker klaarstaat” – Koran 50:17-18). Gedurende het hele leven van de mens noteert de engel aan de rechter kant de goede daden voor +10 punten, de engel aan de linker kant noteert de slechte daden voor – 1 punt. Uit die verhouding blijkt de Barmhartige God het goede in verhouding veel meer beloont dan Hij het kwade bestraft. Op de Dag des Oordeels zal er een boek zijn van alles wat men gedurende het leven heeft gedaan. Zo schrijft men zelf het scenario van de eigen oordeelsdag.

 

  • Er zijn nog verschillende andere engelen met specifieke taken.

 

Volgens de islam bestaan er geen gevallen engelen. Satan wordt dan ook niet aanzien als een gevallen engel, maar als een djinn.

 

 

engel

.

 

2. Djinns

.

Djinns zijn schepselen uit vuur. Het Engelse woord genies is daarvan afgeleid.

Djinns hebben een vrije wil, zoals mensen, en bijgevolg dienen ze soms God, en schenden ze soms zijn Geboden.

Satan is een hooghartige djinn die weigerde voor Adam te buigen en daarvoor door God gestraft werd. Zijn straf is evenwel uitgesteld tot op de Oordeelsdag, en Satan heeft zich voorgenomen tegen dan de meerderheid van de mensen van het pad van God te doen afdwalen en tot zijn eigen volgelingen te maken. Satan kan daarbij rekenen op de hulp van djinns die voor hem gekozen hebben.

Normaal gesproken is er geen contact tussen mensen en jinns. Maar volgens sommigen kan het dat een slechte djinn een mens bezet, kwelt. Dan spreekt men van een demonische bezetenheid.

Ook in de magie spelen djinns een rol. Het bestaan van de magie wordt door de islam erkend (het wordt trouwens ook in de Bijbel vermeld) maar het is moslims verboden magie te gebruiken. Men kan twee vormen van magie onderscheiden. Het zuiver psychologische waarbij men, zoals als een goochelaar, de mens de indruk geeft dat de werkelijkheid anders is dan ze is. Of de zwarte magie, waarbij slechte djinns ingezet worden. Beiden zijn voor moslims verboden terrein. Mocht een moslim slachtoffer worden van een magische aanval, dan zijn er verzen in de Koran die tegen magie beschermen.

 

.

djinn

.

 

 

3. De Mens

.

Tenslotte zijn er mensen, uit aarde geschapen. De mens heeft ook een vrije wil, en kan dus vrij kiezen God al dan niet te volgen. Zich overgeven aan God, vereist immers dat men volledig vrij is om die keuze te maken. Zonder die vrijheid kan er van islam geen sprake zijn. Vandaar ook de centrale rol van godsdienstvrijheid in de islam.

 

.

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

.

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

De gelijkwaardigheid van mannen en vrouwen in de Islam

Standaard

categorie : religie

 

 

 

.

Zijn in de islam vrouwen ondergeschikt aan mannen?

.

 

16839_large
.
.
.
.

Wanneer men het over gelijkheid van mannen en vrouwen wil hebben, moet men eerst bepalen op welk criterium men mannen en vrouwen wil vergelijken. Inzake lengte bijvoorbeeld, heeft onderzoek uitgewezen dat mannen gemiddeld groter zijn dan vrouwen. Dus, mannen zijn superieur aan vrouwen inzake lengte.

Wat is dan gelijk en verschillend? In de islam staat God in alles centraal. Op de vraag wie  het belangrijkste is, de man of de vrouw,  geeft God zelf antwoord in de Koran :

‘Maar wie – hetzij man of vrouw – deugdelijke daden doet als gelovige, zij zullen de tuin binnengaan en jullie wordt nog niet zoveel als de holte in een dadelpit onrecht aangedaan.’ (Koran 4:124)

‘De mannen en vrouwen die zich aan God hebben overgegeven, de gelovige mannen en vrouwen, de onderdanige mannen en vrouwen, de geduldig en volhardende mannen en vrouwen, de deemoedige mannen en vrouwen, de mannen en vrouwen die aalmoezen geven, de mannen en vrouwen die vasten, de mannen en vrouwen die hun schaamstreek kuis bewaren, de mannen en vrouwen die God veel gedenken, voor hen heeft God vergeving en een geweldig loon klaargemaakt.’ (Koran 33:35)
.
Mannen en vrouwen zijn voor God dus volkomen gelijkwaardig. Gelijke daden worden gelijk beloond, ongeacht of een man of een vrouw de daden stelt. En als God mannen en vrouwen volkomen gelijkwaardig noemt, hoe zouden moslims dan een verschil tussen beide kunnen maken? De Koran en de sunnah herhalen steeds weer dat God een persoon boven een andere verkiest op grond van godsvrucht en goede daden, het oordeel daarover komt alleen God toe. Alle andere criteria (zoals ras, sekse, land, afkomst, enz… ) zijn van geen enkele tel. In zijn laatste preek hamerde profeet Mohammed daar ook nog eens op wanneer hij zei:
.

‘De gehele mensheid komt van Adam en Eva, en een Arabier is niet superieur tegenover een niet-Arabier, noch is een niet-Arabier superieur tegenover een Arabier. Ook is een blanke niet superieur aan een zwarte noch is een zwarte superieur tegenover een blanke. Niemand is superieur ten aanzien van iemand anders tenzij in vroomheid en goede daden.’

In diezelfde laatste preek die aanzien kan worden als zijn spiritueel testament, zegt profeet Mohammed ook dat mannen zekere rechten hebben over vrouwen, maar beklemtoont hij tevens dat vrouwen ook zekere rechten hebben over mannen. Tot dan, hadden de vrouwen in de Arabische samenleving geen rechten. Er was ook geen vrouwenbeweging die opkwam voor de rechten van de vrouw. En toch, op gezag van de openbaringen die Mohammed kreeg van God, begon hij volledige gelijkwaardigheid van mannen en vrouwen te preken.

Uit de Openbaringen aan profeet Mohammed die weergegeven worden in de Koran, blijkt dat God voor mannen en vrouwen geen afzonderlijke geboden gezonden heeft om naar het paradijs te gaan. De toegang tot het eeuwig leven in de paradijselijke tuinen is voor beiden aan dezelfde bepalingen gebonden. Wat kan er gelijker zijn dan dat?

“Wie – hetzij man of vrouw – deugdelijk handelt als een ware gelovige, die zullen Wij een goed leven laten leiden (in deze wereld) en Wij zullen hen met hun loon belonen voor het beste wat zij deden (in het Hiernamaals)” (16:97)

Het is ook goed er hier op te wijzen dat het Arabische woord voor God, nl. Allah noch mannelijk, noch vrouwelijk is. Vergelijk met westerse talen waar God mannelijk is.

Bovendien wordt Eva er in de islam niet van beschuldigd Adam meegesleurd te hebben in de zondeval. Volgens de islam hebben zowel Adam als Eva zich laten vangen door de listen van Satan, iets wat God hen evenwel later vergeven heeft omdat zij berouw toonden. Op de vrouw rust in de islam dan ook niet het archetype van verleidster tot zonde. Bovendien werden volgens sommige moslimgeleerden ook vrouwen tot het profeetschap geroepen. Zij geven dan Maria en de Moeder van Mozes als voorbeeld van vrouwelijke profeten.

Door tegenstanders van de islam wordt ook vaak verwezen naar vers 34 van hoofdstuk 4 om te staven dat de islam zou beweren dat mannen superieur zijn aan vrouwen. Sommige Koranvertalingen geven het vers inderdaad in die zin weer. Een vertaling is echter niet de koran zelf maar een interpretatie van de koran door een vertaler (die op zijn beurt tot één of andere strekking of sekte kan behoren, of wiens vertaling beïnvloed wordt door de socio-culturele context enz).

De Arabisch term die in vers 34:4  gebruikt wordt is ‘qawwam’ en betekent ‘volledige verantwoordelijkheid dragen voor’, of ‘volledig zorg dragen voor’. Dit betekent duidelijk niet dan een man superieur is aan een vrouw, het geeft in tegendeel aan een vrouw recht op bescherming (fysisch, financieel, emotioneel) van haar man die daarmee extra verantwoordelijkheden te dragen krijgt, zoals blijkt uit het volgende punt.

Ten slotte dient gesteld dat het islamitisch huwelijk van rechtswege een verbintenis is tussen gelijken. Het is geen contract van dienstbaarheid. Vrouwen moeten dus mannen niet dienen. Moslim-echtgenoten worden integendeel geacht hun vrouwen te helpen in het huishouden naar het voorbeeld van profeet Mohammed die ook een deel van de huishoudelijke taken voor zijn rekening nam.

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Het Onze Vader van de islam

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

Het ‘Onze Vader’ van de islam

 

 

Koran-leren

 

.

Het eerste hoofdstuk van de Koran, Sura Al Fatihah of ‘De Opening’ wordt ook wel eens het Onze Vader van de islam genoemd. Muslims bidden vijf maal per dag en herhalen dit gebed gedurende die 5 cycli minstens 17 keer op een dag. Het gebed gaat als volgt (Koran 1:1-7) :

In de naam van God, de erbarmer, de barmhartige.
Lof zij God, de Heer van de wereldbewoners,
de erbarmer, de barmhartige,
de heerser op de oordeelsdag.
U dienen wij en U vragen wij om hulp.
Leid ons op de juiste weg,
de weg van hen aan wie U genade geschonken hebt, op wie geen toorn rust en die niet dwalen.

Dit hoofdstuk is de ontsluiting van van de Koran. Het bestaat uit tweede delen:

.

– De verzen van God

Deze verzen geven de essentie van God weer:

.

1 In de naam van God, de erbarmer, de barmhartige.

.

Ermbarmer (of Genadevolle) verwijst naar de nooit ophoudende stroom van liefdevolle genade van God voor iedereen, geheel onafhankelijk van wat de mensen doen. Ook als God mensen straft is Zijn liefde voor hen nog altijd groter

“Met Mijn bestraffing tref Ik wie Ik wil en Mijn Rahmah (genade, erbarmen) omvat alles.” (Koran 7:156)

Barmhartige slaat het liefdevolle medelijden dat God heeft voor diegenen die door hun daden zijn barmhartigheid verdienen. Deze barmhartige liefde gaat het menselijk bevattingsvermogen ver te boven. Volgens een uitspraak van de profeet is het zo dat als God 100 eenheden barmhartige liefde heeft, hij er maar 1 eenheid van verdeeld heeft over het universum (de liefde van mensen voor elkaar, van een moeder voor haar kind, van dieren voor elkaar enz), de overige 99 eenheden liefde zijn bij God. Deze liefde is  zo groot  dat mensen  zich dit niet kunnen voorstellen.

Op één hoofdstuk na opent elk hoofdstuk van de Koran met dit vers. Alles wat in de Koran staat moet vanuit dit algemeen liefdevol kader begrepen worden. Ook de bestraffende verzen kaderen in een grotere liefde, zoals wanneer een liefhebbende ouder zijn kinderen vermaant.

.

 

2 Lof zij God, de Heer van de wereldbewoners

.

Dit vers is een lofprijzing, een dankbetuiging vanuit het besef dat al het goede in het leven aan God en aan zijn liefdevolle genade en barmhartigheid te danken is. Het is omwille van deze dankbaarheid dat moslims ernaar streven God te behagen en het goede te doen. Moslim zijn betekent dat men zich wil inschrijven in zijn project van genade, dat men niets van zichzelf aan die genade wil onttrekken. Zich overgeven aan God doet men dan ook niet omwille van dogmatiek, maar omwille van een diep besef van dankbaarheid voor een zo overweldigend geschenk van liefde en genade.

Het is daarom dat men God’s leidraad wil volgen, dat men zich wil gedragen op een manier die deze genade waard is.Het vers noemt God ook de Heer van alle wereldbewoners, niet alleen van de mensen, maar ook van de dieren. De islam beschouwt de mens niet als een soort boven de soorten, maar als een soort tussen de soorten.  De mens is verantwoordelijk  voor het welzijn en het beschermen van alle soorten.

.

 

3 de erbarmer, de barmhartige

.

Dit vers benadrukt nogmaals de essentiële kenmerken van God, nl zijn liefdevolle genade en barmhartigheid. God is niet enkel liefde  maar ook rechtvaardigheid. Beide kenmerken van God zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

 

 

4 de heerser op de oordeelsdag

.

Liefde is geen vrijgeleide voor de mensen om zomaar alles te doen wat ze willen vanuit het idee dat God toch liefde is. Nee, God is ook rechtvaardigheid. Het geloof in een oordeelsdag is een ultieme uiting daarvan. Alles wat men in het leven aan onrecht onderging dat tijdens dit leven niet rechtgezet werd, moet op de oordeelsdag  verantwoord worden. Al het onrecht dat men zelf begin en waar men ongestraft mee wegkwam zal men op de oordeelsdag voorgeschoteld krijgen.

Dit vers wijst dus ook op de grote individuele verantwoordelijkheid van iedereen. Elke mens schrijft, door de manier waarop hij of zij leeft, het scenario van zijn eigen oordeelsdag.Op de oordeelsdag is er de bijzondere genade die God de gelovigen schenkt, meer bepaald de geloven die berouw tonen.

Er is geen wanhoop in de islam. Elk mens kan zich altijd opnieuw herpakken, kan vergiffenis vragen.  Om die genade te verkrijgen moet men zich wel inspannen en zich houden aan de leidraad van God. Diegenen die dat niet doen, zullen daarvan de gevolgen moeten dragen.

.

.

De verzen van de mensen

Deze verzen geven de essentie weer van de relatie tussen mens en God

.

.

5 U dienen wij en U vragen wij om hulp

.

Er staat “U dienen wij”, en niet “wij dienen u”. Deze uitdrukkingsvorm beklemtoont dat men alleen God verheerlijkt en dank betuigt, niemand anders is die verheerlijking en dank waardig.Nadat men belijd heeft dat men alleen God verheerlijkt, vraagt men God om hulp.

.

 

6 Leid ons op de juiste weg

.

Met de juiste weg wordt bedoeld de weg van de profeten. De islam gelooft dat mensen zonder zonde, in perfecte harmonie, met verstand, gevoel en vrije wil geboren wordt. De zin van het leven is volgens de islam  een test om na te gaan wat we met die vrije wil zullen doen, het goede of het kwade. Deze keuze stelt zich elke dag herhaaldelijk. Op het einde van de rit zal iedereen daar volgens de islam rekenschap moeten over afleggen.

God laat mensen echter niet aan hun lot over bij het doorlopen van die test. Hij zond boodschappers, mensen die van God openbaringen kregen over wat de beste manier is om het leven te leven. Deze mensen, de profeten, brachten echter op zich niets nieuws. De islam gelooft immers ook dat de ziel  geboren wordt met een elementair besef van goed en kwaad. De boodschappen van de profeten sluiten daarbij aan en herinneren de mensen aan wat zij in hun hart al weten.

.

 

7 de weg van hen aan wie U genade geschonken hebt,

op wie geen toorn rust EN DIE NIET DWALEN

.

De weg van diegenen aan wie God genade’ schonk, wordt hier in brede zin gebruikt. Moslims verwijzen in hun dagelijkse gebeden naar de profeten en hun volgelingen (niet alleen  Mohamed maar bijvoorbeeld ook  Abraham en zijn volgelingen). Moslims vragen God hen te helpen om het pad te volgen van deze voorgangers, die de boodschap van God in hun dagelijks leven werkelijk als voorbeeld beleefden.

Het gedeelte ‘op wie geen toorn rust en die niet dwalen’ slaat op diegenen die op allerhande manieren onrecht plegen, die arrogant en onverdaagzaam zijn, die het rechte pad van broederlijkheid, naastenliefde, nederigheid en hulpvaardigheid verlaten.Het is een waarschuwing aan moslims dat zij niet van het pad mogen afdwalen. Immers, een moslim is niet zeker dat hij naar het paradijs gaat, wanneer hij zich misdraagt, kan hij in de hel terechtkomen.

Herinneren we er ook aan dat volgens de Koran niet alleen moslims die zich goed gedragen hebben naar het paradijs kunnen. Het is niet de naam van de “kerk” waartoe men behoort of de richting waarin men bidt die van tel is, maar wel dat men vroom is, zich goed gedraagt, goede werken doet enz:

“Vroomheid is niet dat je je gezicht naar het oosten en het westen wendt, maar vroom is wie gelooft in God, in de laatste dag, in de engelen, in het boek en in de profeten en wie zijn bezit, hoe lief hij dat ook heeft, geeft aan de verwanten, de wezen, de behoeftigen, aan hem die onderweg is, aan de bedelaars en voor de vrijkoop van de slaven, en wie de salaat (gebed) verricht en de zakaat (liefdadigheid) geeft en wie hun verbintenis nakomen, als zij een verbintenis zijn aangegaan en wie volhardend zijn in tegenspoed en rampspoed en ten tijde van strijd. Zij zijn het die oprecht zijn en dat zijn de godvrezenden.” (Koran 2:177)
.

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Rechten en meningen van de vrouw in de Islam

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

de echte status van de vrouw in de Islam

 

.

 

Mag een vrouw een eigen mening hebben in de islam?

.

De islam erkent de individuele persoonlijkheid van de vrouw. Op grond daarvan geniet zij een aantal basisrechten die verband houden met vrijheid van meningsuiting. Zo stelt het islamitisch model dat  mannen en vrouwen volledig vrij zijn om hun godsdienst te kiezen. Vrouwen worden ook aangemoedigd deel te nemen aan het publiek debat en hun opvattingen aangaande economie, godsdienst en  sociale aangelegenheden  bij te dragen. De getuigenis van een vrouw in wettelijke disputen is rechtsgeldig voor een bespreking van de vraag of een getuigenis van een vrouw evenveel waard is als die van een man. De islam kent de vrouw het recht toe vrij haar echtgenoot te kiezen. Na haar huwelijk, behoudt zij haar eigen naam.

.

 

 

Welke politieke rechten heeft een vrouw in de islam?

.

In België kregen vrouwen in 1948 stemrecht  alsook het recht zich verkiesbaar te stellen. In de islam kregen vrouwen deze rechten 1400 jaar geleden al. Volgend vers in de Koran stelt dat vrouwen het recht hebben hun leider te kiezen en dit publiekelijk te verklaren :  ‘O profeet! Wanneer gelovige vrouwen tot u komen, haar eed van trouw aan u afleggende, neem dan haar trouw aan en vraag vergiffenis voor haar van God’ (Koran 60:12)Bovendien heeft een vrouw ook het recht om over om het even welke zaak van openbaar belang haar opinie te uiten en deel te nemen aan het politiek proces.

Niets verbiedt de vrouw een hoog politiek of ander ambt te bekleden. Zij kan en mag dus volgens de islam ook een land leiden. Zo werd mevrouw Benazir Bhutto de eerste vrouw in Pakistan die aan het hoofd kwam van een grote politieke partij. In 1988 werd ze de eerste vrouw  verkozen tot premier in een moslimland.  Zij zetelde tot 1990. Drie jaar later, in 1993, werd ze verkozen voor een tweede ambtstermijn tot 1996.

.

 

 

Welke seksuele rechten heeft een vrouw in de islam?

 

Het huwelijk is de hoeksteen van de islamitische samenleving. Seksualiteitsbeleving wordt gereserveerd voor binnen het huwelijk. Seks wordt aanzien als een fysische basisbehoefte zoals  honger en dorst. Het is trouwens van deze drie behoeften dat men zich tijdens de Ramadan overdag onthoudt. Een bevredigende seksuele relatie wordt als belangrijk aanzien voor een goed huwelijk. Dit geldt voor beide partners.

De islam kent de vrouw dus ook het recht op seksuele bevrediging toe. Het is zelfs zo dat een vrouw van haar man kan scheiden als hij niet kan voldoen in haar seksuele behoeften. Andere redenen om te scheiden zijn dat zij haar man niet langer graag ziet, dat zij mishandeld wordt door haar man, dat haar man niet voldoende van zijn inkomen aan haar spendeer, of dat haar man de beleving van haar islam verhindert.

De islam legt er evenwel de nadruk op eerst pogingen te ondernemen om problemen in een huwelijk op te lossen, onder meer door het inbouwen van afkoelingsperiodes en het inschakelen van bemiddelaars. Maar als dat niet tot een oplossing leidt, is scheiden toegestaan. Ook dan wordt de vrouw en  haar eventueel ongeboren kind beschermd, want er moet drie maanden gewacht worden om te scheiden mocht de vrouw eventueel nog zwanger geworden zijn van haar ex-man.

De islam staat ook het gebruik van voorbehoedsmiddelen toe. Hoewel nagestreefd wordt dat beide partners hierin tot een akkoord komen, is het in principe de vrouw die beslist of er al dan niet voorbehoedsmiddelen gebruikt worden door één van beide partners. De vrouw heeft immers het recht kinderen te baren en zij beslist wanneer zij dat wil.

 

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

  

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Dierenrechten volgens de Islam

Standaard

 categorie : religie

 

 

 

Volgens de wetenschap en de evolutietheorie is de mens niet superieur aan de andere soorten, maar is de mens slechts een soort tussen de soorten. Ook de Koran is deze mening toegedaan en beklemtoont de absurditeit en onwenselijkheid van het antropocentrisme:

“De schepping van de hemel en van de aarde is groter dan de schepping van de mens, maar de meeste mensen weten het niet.” (Koran 40:57)

 

.

hond

 

.

In de Koran Notities “”Dierenrechten in de Islam” wordt  een uitgebreide analyse gemaakt van de dierenrechten op grond van de Koran en de Sunna. Daaruit citeren we volgende besluiten :

 

.

Islam over de plaats van de dieren en hun rechten

 

  • Dieren aanbidden en verheerlijken God.
  • Zoals de mensen een gemeenschap vormen, vormen ook dieren gemeenschappen op zich, en hebben zij dus alle daarmee geassocieerde rechten (recht op gezonde voeding, op beschutting tegen slecht weer, op sociaal leven, op recreatiemogelijkheden, op het zelf grootbrengen van de eigen kinderen, enz).
  • Dieren hebben een bewustzijn (geest en verstand), handelen intelligent en doelgericht en hebben gevoelens; hun gevoelens mogen niet gekwetst worden.
  • Dieren hebben een waardigheid en een schoonheidsgevoel. Zij moeten daarin gerespecteerd worden.
  • Dieren hebben een geboorterecht op hun deel van de natuurlijke rijkdommen, zelfs als er onder de mensen schaarste heerst aan voedsel en water.
  • Dieren hebben recht op waardig fysisch, psychisch en sociaal leven.
  • Dieren hebben recht op aandacht en op een zorgzame behandeling.
  • Goede daden tegenover een dier worden beloond, voor slechte daden tegenover een dier zal men op Oordeelsdag verantwoording moeten afleggen en mogelijks gestraft worden, mogelijks zelfs met eeuwige verbanning naar de hel.

 

.

Islam staat volgende zaken NIET toe

 

  • het slaan van een dier in het aangezicht;
  • het brandmerken van een dier op gevoelige plaatsen zoals het gezicht;
  • het overbelasten van een lastdier;
  • het doden van een dier in het bijzijn van een ander dier (om de gevoelens van het ander dier niet te kwetsen);
  • het doden van een dier op een wrede manier of voor het plezier;
  • het doodmartelen of nodeloos doen lijden van dieren (zelfs al gaat het om de meest schadelijk geachte soorten, zoals schorpioenen enz);
  • het klaarmaken van slachtgerief (scherpen van mes) in bijzijn van het te slachten dier;
  • een dier laten wachten om gedood te worden;
  • een dier vastbinden en dan doden;
  • het versnijden van een voor voedsel gedood dier alvorens lijkstijfheid is ingetreden (door de verplichting zolang te wachten, verzekert Islam dat een dier dat dood lijkt maar waar nog een sprankeltje leven in zit, zeker geen pijn zou toegebracht worden);
  • het tegen elkaar opzetten van dieren en dierengevechten (hanengevechten, stieren- gevechten, …);
  • jachtsporten (vossenjacht,…);
  • het verminken van dieren en verwijderen van een deel van een dier terwijl het in leven is (met als uitzondering wanneer het nodig is om het leven van een dier in nood te redden – vb amputatie is toegestaan en is zelfs een goede daad wanneer dit het leven van een dier in nood kan redden);
  • het vangen van vogels en hen in kooien stoppen zonder enig speciaal doel (dit wordt aanzien als abominabel);
  • het opsluiten van dieren zonder voedsel;
  • het toebrengen van lichamelijke of emotionele schade aan een dier tijdens leven of gedurende de slacht;
  • het begaan van lichamelijke of geestelijke wreedheden tegenover dieren;
  • factory farming (dwz het grootschalig kweken van dieren volgens industriëe veehouderijmethodes)
  • experimenten op dieren;
  • afmaken van dieren voor hun vacht (Islam laat enkel gebruik toe van huiden of pels van gedomesticeerde dieren die een natuurlijke dood stierven of van dieren die gedood werden voor voedsel);
  • het doden van een dier zonder rechtvaardigbare reden (dit is zelfs één van de hoofdzonden);
  • verspilling in het algemeen, en in het bijzonder van producten waarvoor dieren gedood werden;
  • het doden van dieren tijdens oorlog behalve wanneer dit nodig is voor voedsel;
  • het doden van dieren voor voedsel zonder “In de Naam van God” te zeggen (en dit om de mens er nogmaals aan te herinneren dat het leven heilig is en men geen andere reden  mag hebben om het leven van het dier te beëindigen, dan de nood om voedsel;
  • het consumeren van producten van dieren die niet correct geslacht  of tijdens het leven mishandeld werden, vermits die producten daardoor onwettig werden voor consumptie. Dit laatste zou men kunnen aanzien als een preventieve maatregel die er voor zorgt dat muslimboeren hun dieren goed behandelen.

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Wat is een fatwa in de Islam?

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

 WAT IS EEN FATWA IN DE ISLAM ?

 

 

Ambassador-of-peace_Shaykh-ul-Dr-Muhammad-Tahir-ul-Qadri

 

In het Westen wordt om de paar maanden een eigenaardig maar hardnekkig misverstand gelanceerd dat een fatwa een doodsoordeel zou zijn uitgesproken over mensen die kritiek hebben op de islam. Dergelijke stelling voedt de negatieve beeldvorming over de islam, die daardoor vijandig, bloeddorstig, onverdraagzaam en  bedreigend overkomt. Sommigen duiden het woord fatwa zelfs als “doodsvloek” en plaatsen hem daarmee haast in het rijk der magie.

 

 

Wat is een fatwa nu eigenlijk en wie kan een fatwa aanvragen?

 

Gedegen kennis van de islam vergt voor moslims vele jaren hogere studies . Moslims die zich in hun dagelijks leven wensen te laten leiden door de Koran en de Sunnah hebben niet voldoende kennis van het hele rechtsstelsel. Daarom is het de gewoonte in de mpslimwereld om uitleg te vragen aan een geleerde. Dat kan gaan over dagdagelijkse dingen tot ingewikkelde theologische, politieke en sociologische kwesties. Om het even wie kan zo een vraag stellen, men hoeft geen moslim te zijn. Een geleerde formuleert dan een antwoord op basis van de Koran en Sunnah. Dit antwoord noemt men een fatwa.

 

Een fatwa is een opinie van een geleerde, op basis van de Koran en de Sunnah, in antwoord op een vraag gesteld door om het even wie (muslim of niet-muslim) en over om het even wat

 

Verschillende geleerden kunnen op dezelfde vraag een ander antwoord geven. Het gebeurt ook vaak dat de fatwa (religieuze opinie) van de ene geleerde tegengesproken wordt in een fatwa  van een andere geleerde. De vertaling die het best de betekenis van ‘fatwa’ benadert is Question and Answer’ (Vraag en Antwoord)

 

 

MasJid-kubah-Emas-islam-34673287-750-724.

 

Een fatwa is dus helemaal geen doodsoordeel. Dat misverstand is wellicht ontstaan naar aanleiding van een fatwa van de hand van een Shiitisch geleerde waarin hij antwoordde op een vraag over het boek van S. Rushdi. De geleerde stelde dat volgens hem  S. Rushdie de doodstraf verdiende. Op de fatwa (‘religieuze opinie’) kwam in de moslimwereld onmiddellijk een storm van protest op gang en talrijke geleerden schreven fatwas waarin zij de fatwa tegen Rushdi als onislamitisch bestempelden.

Een fatwa is immers geen onfeilbare leidraad zoals de Koran. Een fatwa is een in de wet gefundeerde opinie van een geleerde, en die geleerde wordt beïnvloed door culturele factoren, door de leringen van de specifieke groepering of school waartoe hij behoort, enz. Zo kan het zijn dat de legale opinie van een geleerde  door de meerderheid van de moslims verworpen wordt. Het is dus niet omdat een of andere moslim een fatwa formuleert, dat alle moslims het daarmee eens zijn, verre van zelfs.

Wanneer men een fatwa leest, mag men de daarin geformuleerde stellingen dan ook niet veralgemenen tot ‘de moslims zeggen’, of ‘de islam beweert. Het is alleen die geleerde die iets beweert, en die daarin niet noodzakelijk gesteund of bijgetreden wordt door andere geleerden en door de meerderheid van de moslims.

 

.

 

 

 

voorpagina openbaring a4.

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Wat is de Jihad voor moslims?

Standaard

categorie : religie

 

 

 

1. Wat is jihad?

 

Het Arabische woord jihad is een erg brede term. De betekenis ervan is: streven naar een betere manier van leven. Dat is uiteraard niet beperkt tot moslims, zoals blijkt uit het volgende vers waarin niet-moslim ouders ernaar streven (jahadaka – jihad voeren) om hun kinderen die zich bekeerd hebben tot de islam, naar de godsdienst van de ouders te doen terugkeren.

 

 

374747_273477996044023_183373431721147_748410_1696544372_n

 

 

De Koran stelt:

“”En Wij hebben de mens opgedragen goed voor zijn ouders te zijn. Als zij er echter bij jou naar streven (Jahadaka) aan Mij metgezellen toe te voegen waarvan jij geen kennis hebt, gehoorzaam hun dan niet….” (Koran, 29:8)

Omwille van het belang van het streven naar het goede wordt jihad door sommigen zelfs aanzien als de zesde pijler van de islam vermits elke moslim zich elke dag opnieuw moet inzetten om zichzelf en de samenleving waarin hij leeft te verbeteren.

De strijd tegen het eigen ik (hebzucht, hoogmoed, afgunst, enz) wordt beschouwd als de hoogste vorm van jihad.

Maar ook een artikel schrijven om de islam uit te leggen is jihad, het wordt beschouwd als jihad voeren met de pen. Wanneer men voor een keuze staat, is het jihad het beste van de twee alternatieven te kiezen. Armen helpen en goede werken doen, is een vorm van jihad. Z’n best doen voor een examen op school, is een vorm van Jihad. De boodschappen van een oude dame dragen, is jihad. Alles wat ertoe leidt dat het individu en de samenleving er beter van worden, is jihad.

In zeer uitzonderlijke gevallen ( bijvoorbeeld wanneer een moslimland aangevallen wordt en wanneer alle mogelijkheden om op een vreedzame wijze de aanval af te slaan mislukt zijn ) kan streven naar het beste erin bestaan het eigen leven of het land gewapenderhand te verdedigen. Slechts in dit geval, komt jihad neer op oorlogsvoering. Dit is  slechts toegelaten  onder strikte voorwaarden en omstandigheden.

Moslims mogen nooit als eerste een land aanvallen en mogen enkel de eigen samenleving verdedigen tegen een aanval door anderen. Zoals ook bij ons alleen de regering over een oorlog kan beslissen, zou ook in de islam slechts kunnen beslist worden tot een dergelijke strijd door het hoogste en representatieve gezag of door een unanieme beslissing van legitieme leiders die de steun genieten van de overgrote meerderheid van moslims. Extremisten die geweld plegen overtreden dus de islam vermits hun strijd niet kadert in een door legitieme moslimoverheden besliste verdediging.

Wanneer het hoogste gezag zou beslissen zich gewapend te verzetten tegen een aanval, mogen moslims slechts strijden tot de aanval op hun samenleving afgeslagen is. Tijdens een oorlog moeten zij zich ook door hoogstaande morele principes laten leiden. Soldaten van de tegenpartij die zich overgeven, moeten zij bescherming bieden als krijgsgevangenen enz. Bovendien mag er slechts gestreden worden door en tegen soldaten en moeten burgerbevolking en dieren beschermd worden. Verder moeten ook priesters en kloosterlingen van andere religies met rust gelaten moesten worden, en mogen  hun gebedshuizen niet vernield mochten worden.

Abu Bakr, de eerste kalief, legde volgende 10 regels vast voor oorlogsvoering (uit: Al-Muwatta, Volume 21, Hadith 10) :

  • Dood geen vrouwen
  • Dood geen kinderen
  • Dood geen bejaarden
  • Dood geen zieken.
  • Hak geen bomen om of verbrand ze niet, vooral als het fruit dragende bomen zijn (ook de oogst mag niet vernield worden)
  • Verniel geen onbewoonde plaatsen.
  • Dood geen dieren behalve voor voedsel.
  • Verbrand geen bijen en drijf hen niet uiteen.
  • Steel niets van de zaken die in beslag genomen werden gedurende de strijd.
  • En handel niet laf.

 

Zoals gezegd is een gewapende strijd slechts toegestaan om een aanval af te weren en nadat alle andere middelen om de zaak vreedzaam op te lossen uitgeput zijn. De islam verbiedt moslims dan ook deel te nemen aan wat men in de westerse geschiedenis kent als een heilige oorlog om anderen tot het eigen geloof te dwingen. Dit verbod hangt samen met het feit dat in de Koran God zelf alle mensen het recht van godsdienstvrijheid garandeert en moslims uitdrukkelijk verbiedt anderen te dwingen tot de islam of dat zelfs maar te proberen.

Jihad betekent in elk geval niet een heilige oorlog (arabisch: ‘harbun muqaddasatu’ of ‘al-harbu al-muqaddasatu’) in de zin van een oorlog om anderen te dwingen tot de Islam – het is moslims ten andere verboden aan zulk een oorlog deel te nemen. De Koran garandeert immers voor iedereen godsdienstvrijheid en verbiedt moslims uitdrukkelijk anderen te dwingen tot de islam.

In veruit de meeste gevallen heeft jihad echter helemaal niets met een verdedigende oorlogsvoering te maken, maar handelt het over  het best mogelijke te doen.

In het Arabisch is het voorvoegsel “mu” + de wortel, iemand die de actie van de wortel uitvoert. Dus, mu{j-h-d} of mujahid, is iemand die jihad voert. Dit is dan ook geen synoniem voor gewapend strijder. Een schrijver die zich inzet voor de islam, is ook een mujahid. Iemand die goede werken doet, is ook een Mujahid, zo ook iemand die liefdadige werken doet en zich inzet voor anderen en voor een betere samenleving.
Profeet Mohammed zei:

Een Mujahid (hij die Jihad voert) is diegene die streeft tegen zijn eigen ik om God te gehoorzamen”(Sahih Ibn Hibbanm, No. 4862)

Wanneer moslims in een situatie terechtkomen die zij als onrechtvaardig beschouwen, hoort men in de moslimwereld wel vaker oproepen tot jihad. Dit betekent in de meeste gevallen helemaal geen oproep tot gewapende strijd. Gewoonlijk is het een oproep tot vreedzame inzet tegen wat men als een onrechtvaardige situatie ervaart. Men kan bijvoorbeeld  jihad  voeren met de pen of jihad met het woord waarbij men via het schrijven van artikels of organiseren van bijeenkomsten een onrechtvaardige situatie aanklaagt en onder de aandacht van de pers en de publieke opinie brengt.

 

 

2. Heeft jihad iets te maken met terrorisme?

 

Het moge duidelijk zijn dat jihad niets te maken heeft met terrorisme.  Uit een grootschalig onderzoek van 50.000 moslims in 35 landen met een overwegend moslimbevolking bleek dat moslims bij zeer grote meerderheid terrorisme veroordelen. Ook in het Westen (IRA, ETA enz) en ook in het christendom zijn er terreurgroepen. Deze vertegenwoordigen echter niet het Westen of het christendom, maar zijn daar het absolute tegendeel van. Hetzelfde geldt voor de islam. Ook daar zijn terreurgroepen niet de vertegenwoordigers van de islam maar het absolute tegendeel ervan. Het is niet omdat een of andere groep zich op een verdraaide interpretatie van een geloof en de terminologie ervan beroept om eigen politieke doeleinden na te streven, dat zij dat geloof vertegenwoordigen.

In elke samenleving heeft men een stille brede middengroep, en aan de rand daarvan een aantal extremisten. Het is belangrijk dat men de mening van extremisten niet verwart met die van de middenstroom. Zowel in de moslimwereld als in het Westen zijn er extreme groeperingen die aansturen op een confrontatie. In het Westen zijn er extremistische partijen die de islam en de moslimwereld afschilderen als een grote bedreiging, zoals er ook in de moslimwereld extremisten zijn die het Westen afschilderen als de grootste bedreiging ooit.

In die zin zijn de westerse en islamitische extremisten elkaars bondgenoten om wederzijds een vijandsbeeld bij hun bevolking ingang te doen vinden om op grond van de angst die ze daarmee scheppen, hun eigen extreem politiek programma te kunnen invoeren. Het is belangrijk dat men hun propaganda doorziet en niet in de val trapt die zij uitzetten.

Een grondige studie van het Westen en van de islam, leidt tot de vaststelling dat beiden meer gemeen hebben dan de extremisten aan beide kanten hen willen doen geloven. Het lijkt er dan ook op dat de middengroepen van het Westen en van de islam meer te vrezen van de extremisten in hun eigen rangen, dan van elkaar.

 

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

       

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Getuigenissen van vrouwen in de Islam

Standaard

categorie : religie 

 

 

 

Er wordt gezegd dat volgens de islam in rechtszaken

de stem van een vrouw maar de half

zoveel waard is als die van een vrouw. Is dat zo?

 

 

godvrezende-vrouw

 

 

 

De algemene regel in de islam is dat de getuigenis van een man en de getuigenis van

een vrouw gelijkwaardig zijn (zie vers 24:6-9)

.

Op die algemene regel zijn er twee uitzonderingen. Eén waarin de getuigenis minder weegt dan die van een man en één waarin de getuigenis van een vrouw meer weegt dan die van een man. We bespreken hierna deze twee uitzonderingen.

 

 

 

1. getuigenissen in financiële geschillen voor de rechtbank

 

In deze situatie stelt de Koran dat de getuigenis van een man gelijk is aan deze van twee vrouwen (Koran 2:282). Waarom is dat zo? En is dat omdat vrouwen minderwaardig geacht worden?

Volgens de islam wordt er altijd financieel voor een vrouw gezorgd, hetzij door haar man, hetzij door haar vader, haar broer, haar oom, enz. Mannen moeten dus de vrouwen financieel onderhouden en zorg voor hen dragen. Een man draagt met andere woorden altijd financiële verantwoordelijkheid. Een vrouw mag uit werken gaan, handel drijven, zaken doen en geld verdienen, maar moet dat niet doen.

Als ze uit werken gaat mag ze het geld volledig voor zichzelf houden en moet ze niets bijdragen tot de kosten van het huishouden. Het is zelfs zo dat als de vrouw uit werken gaat, in principe de man nog altijd al haar kosten (kledij, woonst, cosmetica, medische kosten enz) moet betalen. De vrouw kan echter ook gewoon thuisblijven, ook dan moeten al haar kosten betaald worden.

Vanuit het islamitisch model heeft de man, op wiens schouders een financiële zorgplicht rust, dus noodzakelijkerwijze ervaring in financiële aangelegenheden terwijl een vrouw vanuit het model mogelijks maar niet noodzakelijk ervaring heeft met financiën.

Dit mogelijk verschil in ervaring zou aanleiding kunnen geven tot een ongelijke situatie waarbij niet alle getuigen in een rechtszaak over dezelfde financiële kennis beschikken. Om dat mogelijk onevenwicht op te vangen, voorziet de Koran een uitzondering op de algemene regel volgens de welke de getuigenis van man en vrouw gelijkwaardig zijn.

De uitzondering zegt dat voor juridische geschillen inzake financiële aangelegenheden 1 mannelijke getuige (die dus met zekerheid financiële ervaring heeft) of 2 vrouwelijke getuigen (die mogelijks maar niet noodzakelijk financiële ervaring hebben en zo elkaar indien nodig kunnen helpen) aangesteld mogen worden.

Noteer dat de financiële transactie zelf door een man of een vrouw kan uitgevoerd worden omdat ze  volledig gelijkwaardig zijn. Zij mogen elk kunnen kiezen om 1 man of 2 vrouwen als getuige aan te stellen. Er zit dus geen enkele implicatie van minderwaardigheid in deze uitzonderingsregel, die integendeel ingegeven is door een bezorgdheid van rechtswege om elke partij in een rechtsgeschil getuigen te laten oproepen die even onderlegd zijn in financiële aangelegenheden.

Er wordt hier ook niet gezegd dat vrouwen financieel onkundig zijn, vermits zij als handelaars wettelijk gelijkwaardig zijn aan de mannelijke handelaars. De wet heeft enkel bedoeld een mogelijks oneerlijke situatie op te vangen die kan voortvloeien uit het feit dat mannelijke en vrouwelijke getuigen vanuit het model zelf niet noodzakelijk over dezelfde financiële kennis beschikken vermits mannen door hun zorgplicht noodzakelijkerwijze financiële kennis hebben.

Naarmate vrouwen meer deelnemen aan het financieel-economisch leven, vermindert uiteraard de noodzaak van deze voorzorgsmaatregel. De uitzondering speelt ook niet in het nadeel van vrouwen, vermits een vrouwelijke partij in een rechtsgeschil net zo goed een man als getuige kan oproepen.

 

 

 

2. Getuigenis bij beschuldiging van overspel

 

Op de algemene regel van gelijkwaardigheid van getuigenissen van mannen en vrouwen is er in de Koran nog een tweede uitzonderingsregel, met name in situaties waarbij een man een vrouw van overspel beschuldigt zonder dat daarvan vier getuigen zijn.

In de islam volstaat het niet een man en een vrouw in een compromiterende houding aan te treffen, er moeten vier getuigen zijn van “de daad”. Gezien de islam ook voorschrijft dat men de privacy moet eerbiedigen en nergens mag binnengaan zonder eerst te kloppen en toestemming te vragen, is het dus zeer onwaarschijnlijk dat die vier getuigen van de penetratie er zijn. Zij moeten ook tot in detail hetzelfde zeggen, of ze worden zelf bestraft voor laster en leugens. Het komt er dus op neer dat de verzen over overspel eigenlijk alleen maar slaan op overspel dat in het openbaar bedreven wordt, wat wij kennen als openbare zedenschennis.

Wanneer nu een man zijn vrouw, zonder vier getuigen, beschuldigt van overspel, en zij ontkent dit, is het een kwestie van woord tegen woord, en dan moet elk om beurt vier keer na elkaar herhalen dat ze de waarheid zeggen. Vervolgens moet elk nog een vijfde keer zweren de waarheid te zeggen, dit keer op straffe van eeuwige verdoemenis door God als men liegt. Wanneer elk desondanks bij zijn standpunt blijft, dan wordt de vrouw die het overspel ontkent, geloofd en dus vrijgesproken. In dit geval weegt de getuigenis van een vrouw dus meer dan de getuigenis van een man.

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

 

De Shariah in de Islam

Standaard

categorie : religie

 

 

 

Wat is de shariah?

 

 

sharia

 

 

De term shariah wordt in twee verschillende betekenissen gebruikt: enerzijds het theorethisch islamitisch wettelijk model en anderzijds een door mensen gemaakte wet waarvan er uiteenlopende versies kunnen zijn.

De Shariah (letterlijk: het pad naar leven-gevend water) is het geheel van de islamitische wetten, die over alle aspecten van het leven van een moslim handelt zoals de dagelijkse activiteiten tot spirituele zaken, strafrecht, familierecht, economie, dierenrechten enz. Ook ecologie heeft een prominente plaats in de islam: een achtste van de Koranische verzen handelen erover.

Het betreft een theoretisch, richtinggevend model. Niets in de koran verplicht moslims ertoe de shariah in te voeren. De koran bevat immers geen blauwdruk van een islamitische staat. De Koran geeft moslims de opdracht een voor iedereen (moslims en niet-moslims) rechtvaardige samenleving na te streven, maar het staat hen vrij de staat te organiseren zoals ze dat zelf verkiezen (met dien verstande dat de koran een dictatuur en theocratie uitsluit).

De shariah kan slechts ingevoerd worden wanneer een meerderheid van de bevolking dat zo wil. Wanneer men de shariah vertaalt in een concrete wet, is dat  niet langer de theoretische shariah, maar een eigen plaatselijke concretisatie daarvan en dus in die zin een secularisering van de wet. Een concreet wettelijk stelsel wordt immers door mensen gemaakt en niet door God. Omdat het een door mensen opgestelde verwezenlijking is, kunnen er dus ook verschillende versies van de shariah zijn.

Er bestaan onder islamgeleerden grote meningsverschillen over het al dan niet wenselijk zijn van het invoeren van de shariah. Veel geleerden zijn de mening toegedaan dat eerst het maatschappelijk doel van de islam gerealiseerd moet zijn en dat er dan pas de shariah kan ingevoerd worden om deze rechtvaardige samenleving te beschermen. Nog anderen stellen dat de shariah gewoon niet kan ingevoerd worden, maar enkel een theoretisch richtinggevend model is.

Het is een groot misverstand te denken dat, wanneer de shariah ingevoerd wordt, alle mensen zich moeten bekeren tot de islam. Het is immers integendeel zo dat de koran  aan iedereen godsdienstvrijheid garandeert. Bij het invoeren van de shariah zouden niet-moslims,  bij overtredingen van de wet, mogen kiezen of zij door een islamitische rechtbank dan wel door een burgerlijke rechtbank willen gevonnist worden. Andere religies mogen dan ook hun eigen rechtbanken inrichten voor zaken die eigen zijn aan hun geloof, zoals familierecht (erfenissen, huwelijken enz).

In veruit de meeste moslimlanden geldt geen lokale versie van de shariah. In de meeste moslimlanden geldt immers een burgerlijk recht of een gemengd stelsel van burgerlijk recht, gewoonterecht, soms met een aantal aspecten van islamitisch recht.

 

 

De belangrijkste bronnen van de shariah, zijn als volgt en in die volgorde:

 

  • De Koran
  • De sunnah van de profeet Mohammed (dwz, zijn handelingen en zijn uitspraken)
  • Ijma’ (consensus) onder islamitische geleerden
  • Ijtihad (de opinie van islamitische geleerden op basis van hun kennis en onderzoek)

Deze bronnen moeten in bovenstaande volgorde aangewend worden. Dit wil zeggen: een besluit over om het even welke zaak wordt eerst en vooral gebaseerd op de Koran,dan op de Sunnah. Als er geen uitspraak kan volgen op die basis, dan moeten islamitische geleerden de zaak bekijken en onderzoeken en zo tot een uitspraak komen.

De shariah is geen absolute wet. De islam schuwt immers extremen. Zo stelt de koran dat men bepaalde voedingsmiddelen niet mag eten. Men mag toch het verboden voedsel eten als er niets anders aanwezig is dan het verboden voedsel. In de islam is er een rechtsregel die zegt dat nood de wet versoepelt.

 

 

De islamitische wet is geen geheel van bestraffende regels.

 

Een wisselwerking van beloning van het wenselijke of verplichte enerzijds, en bestraffing van het onwenselijke anderzijds, zorgt ervoor dat een moslim er alle belang bij heeft de wettelijke richtlijnen te volgen. Het levert hem immers een beloning op, zo niet in het huidige leven, dan in het hiernamaals.

De Islam gelooft niet in de erfzonde. Het eigen gedrag en de verantwoordelijkheid daarvoor staat in de islam centraal. Het is op basis van het eigen gedrag en de mate waarin men zich aan de goddelijke leidraad gehouden heeft dat men op de Oordeelsdag beoordeeld zal worden. De “kerk” waartoe men behoort is daarbij niet essentieel, wel of men het goede gedaan heeft. Een ‘goede’ christen of jood kan volgens de islam dus ook tot het paradijs toegelaten worden, terwijl een moslim die zich misdraagt in de hel kan terechtkomen.

Moslims geloven dat gedurende het leven van elk persoon alle daden opgeschreven worden door twee Engelen. De Engel aan de rechter kant noteert voor elke goede daad direct +10 punten, terwijl de Engel aan de linkerzijde bij het doen van slechte daden wat aarzelt en pas als we doorzetten de slechte daad noteert voor -1 punt. Het is één van de vele voorbeelden waaruit volgens de islam de genade en liefde van God blijkt. God beloont het goede vele malen meer dan Hij het slechte bestraft.

Dit systeem van positieve bekrachtiging van het goede en het wenselijke en van bestraffing van het verbodene en onwenselijke, vinden we in het hele islamitisch stelsel terug, niet alleen met het oog op het eeuwig leven in het hiernamaals, maar ook met betrekking tot economie, ecologie enz.

 

 

De rechtspraak van de islam is gebouwd rond 5 categorieën van gedragingen waarvan uitvoeren of niet-uitvoeren beloond of bestraft kunnen worden:

 

 

Gedragstype Uitoefenen van gedrag wordt… NIET Uitoefenen van gedrag wordt…
1. Verplicht Gedrag beloond bestraft
2. Aanbevolen Gedrag beloond niet bestraft
3. Toegestaan Gedrag niet beloond niet beloond
4. Onwenselijk Gedrag niet bestraft beloond
5. Onwettelijk, verboden Gedrag bestraft beloond

 

Volledigheidshalve voegen we hieraan toe dat wanneer moslims zich in een niet-islamitisch land bevinden, zij vanuit de islam verplicht zijn zich te houden aan de wetten van het land waarin zij zich bevinden.

 

 

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

        

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA