Categorie archief: Beroemde mensen

Brutus, de moordenaar van Julius Caesar

Standaard

categorie : beroemde mensen

 

Het leven van Brutus

Marcus Junius Brutus werd in 85 voor Christus geboren, en is de zoon van Marcus Junius Brutus maior en Servilia Caepionis, die later de minnares van Julius Caesar werd. In 77 v. Chr. werd de vader van Brutus vermoord door militair leider Pompeius. Brutus werd toen geadopteerd door zijn oom Quintus Servilius Caepio, en opgevoed door een andere oom, Cato.

 

Lucius_Junius_Brutus_MAN_Napoli_Inv6178

 

 

Politieke carrière

Brutus werd in 58 v. Chr. assistent van zijn oom Cato, die gouverneur van Cyprus was. Na een paar jaar keerde Brutus terug naar Rome, waar hij in 53 v. Chr. tot quaestor verkozen werd.

In Rome liepen de spanningen ondertussen hoog op tussen generaals Caesar en Pompeius. In 49 v. Chr. brak een burgeroorlog uit tussen beide generaals. Hoewel Pompeius de moordenaar van zijn vader was, sloot Brutus zich aan zijn kant aan.

Hij werd vervolgens tijdens de slag van Pharsalus door de troepen van Caesar gevangen genomen. Caesar schonk de zoon van zijn minnares genade. Hij nam Brutus op in zijn vriendenkring en benoemde hem zelfs tot gouverneur van Gallia Cisalpina. Bovendien beloofde Caesar hem te benoemen tot consul in 41 v. Chr. Zover kwam het echter niet.

Caesar trok steeds meer macht naar zich toe, en had zich tot dictator primus (dictator voor het leven) laten benoemen. In de Senaat groeide de onvrede over de dictator, en een complot werd gesmeed. Het brein achter de samenzwering was de zwager van Brutus, Cassius.

Caesar had Brutus weliswaar goed behandeld, maar Brutus koesterde wrok vanwege de affaire tussen hem en zijn moeder. Op 15 maart 44 v. Chr. werd Caesar bij een senaatsvergadering neergestoken. Brutus gaf daarbij de genadeklap, waarop Caesar vroeg: Et tu, Brute? (Ook jij, Brutus?).

 

Had Caesar zijn dood kunnen voorkomen?

Volgens de verhalen is Caesar vlak voor zijn dood gewaarschuwd voor de ‘Idus’ van maart. In de Romeinse tijd was de Idus de 13e of 15e dag van de maand. Caesar had echter geen boodschap aan de voorspelling en wandelde op 15 maart gewoon naar de bijeenkomst van de Senaat. De vergadering vond plaats in het theater van Pompeius, de Curia Pompei, omdat de andere gebouwen van de Senaat door brand waren verwoest. Onderweg ontvangt hij een briefje van een oude leraar Grieks, Artemidorus, waarin het complot werd verraden. Caesar had echter geen tijd om het bericht te lezen.

 

Moord op Julius Caesar

Bij binnenkomst gingen de senatoren om Caesar heen staan, dit was normaal gesproken een teken van respect. Senator Casca trok vervolgens als eerste zijn dolk en raakte de heerser in zijn rug. Daarna trokken alle samenzweerders de wapens. Caesar werd 23 keer gestoken en overleed ter plekke. Volgens de legende riep Caesar vlak voor zijn dood “Et tu Brute?” (“Ook gij, Brutus?”) toen hij zag dat zijn ‘zoon’ ook tot het complot behoorde. Er zijn historici die deze lezing van het verhaal naar het rijk der fabelen verwijzen.

 

.

the-death-of-julius-caesar-c-l-doughty

 

.

 

Exacte plaats delict ontdekt door Spaanse archeologen

In 2012 claimde Spaanse archeologen dat zij de precieze plek van de moord op de Caesar hadden gevonden. In het Curia Pompei vonden zij een betonnen plaat, die oorspronkelijk niet in het gebouw lag. Deze plaat zou hier door Caesar’s adoptiefzoon Augustus zijn neergelegd om de moord te verzegelen.

 

Slag bij Philippi

Brutus verliet Rome in 44 v. Chr. en werd gouverneur van Kreta. Samen met Cassius, die ook in het moordcomplot van Caesar zat, wist hij rijkdom en een leger op te bouwen. In Rome was Caesar inmiddels opgevolgd door zijn achterneef Octavianus (later keizer Augustus). Hij verklaarde in 43 v.Chr. Brutus officieel tot moordenaar van Caesar.

Brutus vernam van Cicero dat de troepen in Rome verdeeld waren en hij besloot om samen met Cassius en hun troepen naar Rome te trekken. Octavianus bundelde zijn krachten met Marcus Antonius. In 42 v.Chr. vochten Brutus en Cassius tegen Octavanius en Marcus Antonius tijdens de slag bij Philippi. Na de slag te hebben verloren, beroofde Brutus zich van het leven. Marcus Antonius zorgde ervoor dat hij een eervolle begrafenis kreeg.

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

.

Waarom de openbaring lezen ?

Johannes 17 : 3 > ‘’dit betekent eeuwig leven, dat zij voortdurend kennis in zich opnemen van u, de    enige ware God en van hem die gij hebt uitgezonden, Jezus Christus ‘’.

Openbaring 1 : 3 > ‘’ gelukkig is hij die deze profetische woorden van de Here voorleest; en dat geldt ook voor de mensen die ernaar luisteren en het zullen onthouden. Want de tijd dat deze dingen werkelijkheid worden, komt steeds dichterbij ‘’.

Openbaring 22 : 7 > Jezus zegt: ‘’ ja, ik kom gauw. Gelukkig is hij die de profetische woorden van dit boek onthoudt ‘’.

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Advertenties

Napoleon Bonaparte, de kleine korporaal

Standaard

categorie : beroemde mensen

Napoleon Bonaparte

 

Napoleon Bonaparte (door: Jacques-Louis David, via: Wiki Commons)

 

 

Afkomst van Napoleon Bonaparte

Napoleon Bonaparte, misschien wel een van de belangrijkste politieke leiders uit de moderne tijd, werd geboren op 15 augustus 1769 in Ajaccio, de hoofdstad van het Franse eiland Corsica. Zijn ouders waren afkomstig uit de lagere adel en dus relatief welvarend. Hij genoot een strenge opvoeding.

 

Jeugd van Napoleon Bonaparte

In zijn jeugd werd al snel duidelijk dat Napoleon een grote toekomst had. Zijn vader, die advocaat was, zorgde ervoor dat de jonge Napoleon op 9-jarige leeftijd een studiebeurs kon krijgen. Hij vertrok naar Autun, op het Franse vasteland, om daar Frans te leren en later zijn opleiding op een militaire academie te vervolgen.

 

Napoleons carrière en het begin van de Franse Revolutie

Napoleon doorliep de militaire opleidingen die hij volgde glansrijk en werd al op 16-jarige leeftijd benoemd tot tweede luitenant in het Franse leger. Dit was in 1785, vier jaar voordat de Franse Revolutie losbarstte. Toen deze in 1789 uitbrak, sloot de jonge Napoleon zich aan bij de revolutionaire Jacobijnen, een belangrijke fractie van voorstanders van de omverwerping van het oude Franse regime. Hij leidde op Corsica een regiment van vrijwillige Revolutionaire troepen en werd in 1792 benoemd tot officier in het reguliere Franse leger.

 

Napoleon en zijn eerste succes in de Franse Revolutie

Tijdens de Franse Revolutie begon de grote zegereeks van Napoleon. Om te beginnen baarde hij in 1795 veel opzien door een opstand in Parijs neer te slaan. Op dat moment waren de Jacobijnen overigens al afgezet en was de chaos in Frankrijk groot. Napoleon liet het leger dat hij leidde schieten op een groep koningsgezinde demonstranten en toonde hiermee zijn grote betrouwbaarheid. Dit was zijn eerste belangrijke overwinning. Er zouden er nog vele volgen.

 

De Italiaanse veldtocht

Door de overwinning in Parijs werd Napoleon aangesteld als opperbevelhebber van het Franse leger dat Italië moest veroveren. De Fransen waren inmiddels overal in Europa oorlog aan het voeren en wilden vanuit Italië het laatste grote rijk, dat van Oostenrijk, aan kunnen vallen. Deze Italiaanse veldtocht begon in 1796 en Napoleon behaalde in de Italiaanse gebieden het ene succes na het andere. In 1797 was het leger van Napoleon al zover dat het Oostenrijk dwong om grondgebied af te staan. Verschillende Italiaanse gebieden waren veroverd en de populariteit van Napoleon in Frankrijk nam enorme vormen aan, hij werd inmiddels ‘de redder van Frankrijk’ genoemd.

 

Napoleons zegetocht gaat verder: de veldtocht in Egypte

Na de succesvolle Italiaanse veldtocht laat Napoleon zich met geroofde Italiaanse kunst bejubelen in Parijs. De regering in Parijs, het Directoire, begon zich zorgen te maken om de macht die Napoleon als gevolg van zijn populariteit naar zich toe trok. Napoleon begon echter aan de volgende opdracht: de Britten op zee bestrijden, zodat Frankrijk een groter koloniaal rijk kon worden dan het Britse Rijk was. Hij trok met een vloot naar de Middellandse Zee om voor de kust van Egypte tegen de Britten te vechten. Ook dit werd een groot succes. Napoleon slaagde er in 1799 in om via Alexandrië Caïro te veroveren. Hij had in deze strijd zeggenschap over een leger van 32.300 soldaten.

 

Napoleon grijpt de macht

Ondertussen werd Frankrijk steeds meer geteisterd door interne problemen. Er was enorme inflatie, er werden op militair gebied verliezen geleden en het werd steeds duidelijker dat de macht van het Directoire tanende was. Een van de drie leiders van het Directoire, Emmanuel Joseph Sieyes (1748-1836), plande een staatsgreep en vroeg Napoleon hierbij om hulp. De staatsgreep van 18 Brumaire vond op 9 november plaats. Hoewel Sieyes zichzelf als nieuwe leider van de Franse Republiek in gedachten had, zorgde Napoleon er tijdens deze staatsgreep voor dat hij zelf de machtigste man in Frankrijk werd. Het Napoleontische tijdperk begon.

 

Napoleon consolideert zijn macht

Aanvankelijk was Napoleon één van de drie consuls die de Franse Republiek moest leiden, maar doordat hij de militaire macht in handen had kon hij de andere machthebbers gemakkelijk aan de kant schuiven, waardoor hijzelf oppermachtig werd. Op papier was er echter nog een aantal jaren sprake van een verdeling van de macht, maar daar maakte Napoleon stapsgewijs een einde aan. Hij veranderde de schijndemocratie die Frankrijk op dat moment was langzaam maar zeker in een dictatoriale staat waarvan hij zelf de leiding had.

 

Napoleon wordt keizer

Napoleon slaagde er in de jaren daarna in om al zijn politieke tegenstanders te verslaan. Dit deed hij onder meer door vrede te sluiten met Groot-Britannië en de Paus, hierdoor werden de interne problemen in Frankrijk kleiner, waardoor Napoleons macht juist groter werd. In 1802 liet hij zich tot consul voor het leven benoemen. Twee jaar later, in 1804, laat hij zichzelf tot keizer kronen. Vanaf dat moment heeft Napoleon dus echt alle macht in Frankrijk in handen. Dit zal uiteindelijk zorgen voor enorme veranderingen, niet alleen in Frankrijk, maar ook in de rest van Europa.

 

Napoleons hervormingen

Napoleon voert een groot aantal hervormingen door in Frankrijk, waarvan vele tot op de dag van vandaag bestaan. Hij zet een efficiënt bureaucratisch systeem op, waardoor steeds meer centraal kan worden gereguleerd. Zo voert hij overal dezelfde lengtematen en gewichten in en zorgt hij ervoor dat het onderwijs door de staat wordt gereguleerd. Ook zorgt Napoleon voor een einde aan de enorme inflatie in Frankrijk door in 1800 de Bank van Frankrijk in het leven te roepen. Verder weet hij de macht van de katholieke kerk in te perken door deze aan de staat te binden.

 

Code Civil

In 1804 komt er onder leiding van Napoleon een geheel nieuw wetboek tot stand. Hierin worden verschillende idealen uit de Franse Revolutie vastgelegd. In dit wetboek, dat Code Civil heet maar ook wel Code Napoleon wordt genoemd, wordt onder andere de persoonlijke vrijheid van iedere burger vastgelegd. Ook wordt in de Code Civil gewaarborgd dat iedereen gelijk is voor de wet en wordt de macht van de kerk nog verder ingeperkt. Bij deze zogenaamde gelijkheid voor de wet kan overigens wel worden opgemerkt dat mannen aanzienlijk meer rechten kregen dan vrouwen. Ook werd in de Code Civil eens te meer vastgelegd dat de burgerij in Frankrijk leidinggevend was.

 

Napoleontische oorlogen

Op militair gebied ging het Frankrijk intussen voor de wind. Waar de Fransen voor Napoleons alleenheerschappij met wisselend succes al in oorlog waren met vrijwel elk ander land in Europa, kreeg Frankrijk onder zijn militaire bewind een groot deel van Europa onder haar macht. Sommige landen, zoals België en Nederland, werden direct ingelijfd bij het Franse Keizerrijk. Andere Europese landen werden bondgenoten van Napoleons Frankrijk of stonden onder indirecte controle. Napoleon behaalde het ene militaire succes na het andere. De oorlogen die hij voerde in de tijd dat hij keizer was, worden ook wel de Napoleontische oorlogen genoemd.

 

Napoleons invloed in Europa

De invloed die Napoleons Frankrijk op de bestuurlijke indeling van de landen die onder zijn heerschappij vielen had, was groot. Zo werd de Code Civil niet alleen in Frankrijk ingevoerd. Napoleon gebruikte het als exportproduct, waardoor het wetboek onder andere in België en Nederland werd ingevoerd. Maar dit was niet de enige verandering in Europa die direct of indirect door de heerschappij van Napoleon veroorzaakt werd. Zo verspreidden liberale ideeën zich over heel Europa, werden staten veel centralistischer en sterker en werd het nationalisme een populaire ideologie.

 

Napoleon en het bondgenootschap met Rusland

Een ander gevolg van Napoleons heerschappij in grote delen van Europa, is dat er onvrede was over zijn macht. In grote delen van zijn Rijk was veel  armoede en heerste hongersnood. Zo leidde Napoleons bondgenootschap met Rusland tot onvrede onder de Russische bevolking, onder andere onder handelaren, omdat de Russische economie leed onder het bondgenootschap. De Russische tsaar, Alexander I (1777-1825), zegde daarom in 1810 het bondgenootschap met Frankrijk op en herstelde de banden met Groot-Brittannië, van oudsher een vijand van Frankrijk.

 

Oorlog met Rusland in 1812

Hier was Napoleon niet van gediend en twee jaar later, in 1812, trok hij met een leger van liefst 600.000 man richting Rusland. Dit was op het moment het grootste leger dat ooit op de been was geweest. Het werd dan ook de Grande Armée (het grote leger) genoemd.  Napoleon verklaarde Rusland de oorlog en trok met zijn leger via Polen het land binnen. Aanvankelijk met enig succes, in september 1812 bereikte Napoleon met zijn leger Moskou. Maar de verliezen onder de Grande Armeé waren enorm en Moskou was geëvacueerd, waardoor de Russen de stad niet verdedigden en de tsaar nog steeds aan de macht was. Napoleon stelde vrede voor, maar dit werd door de Russen geweigerd.

 

De terugtocht uit Rusland

Napoleons troepen waren uitgeput en flink in aantal afgenomen. Ondertussen hadden de Russen nog een andere tactiek. Ze staken Moskou in brand, waardoor Napoleon zich in oktober 1812 gedwongen zag om zich met zijn leger, of wat er nog van over was, terug te trekken. De voorraden van de Grand Armeé waren uitgeput en de gevolgen voor het leger, dat uit soldaten van verschillende nationaliteiten bestond, waren enorm.

Er was tijdens de terugtocht vanuit Rusland nog maar 30.000 man over en het leger zou nog verder slinken, niet in de laatste plaats door de strenge winter. Volgens de overlevering bleef er van de Grand Armeé uiteindelijk nog maar 1000 man over. Hierdoor groeide het verzet tegen Napoleon, verschillende andere Europese landen verklaarden hem de oorlog. Ondertussen was Napoleon zelf al terug naar Parijs gevlucht, in een poging te redden wat er te redden viel. Maar het bleek te laat.

 

Napoleons verbanning naar Elba

Verschillende legers waren inmiddels opgerukt naar Parijs om een einde te maken aan de heerschappij van Napoleon. Napoleon wordt op 6 april 1814 gedwongen om af te treden. Hij werd naar het Italiaanse eiland Elba gestuurd, waar hij de heerschappij over kreeg. In Frankrijk werd de oude monarchie in ere hersteld. Toch was dit niet het einde van de politieke carrière van Napoleon.

 

De heerschappij der honderd dagen

Na de val van Napoleon ontstond in Europa chaos en ook in Frankrijk was lang niet iedereen tevreden over de herstelde koninklijke macht. Koning Lodewijk XVIII (1755-1824) regeerde namelijk met harde hand. Napoleon ontsnapte vervolgens van Elba en keerde terug naar Frankrijk. Een groot deel van het leger had genoeg van koning Lodewijk XVIII en liep over naar Napoleon, die opnieuw de macht greep, tot grote schrik van andere Europese landen. Hij stelde dat hij Frankrijk op vreedzame wijze wilde gaan regeren, maar daar had de rest van Europa weinig vertrouwen in. En terecht, want al snel bleek dat Napoleon van plan was zijn grote macht te herstellen. Hij stelde een leger samen en trok richting het huidige België.

 

De Slag bij Waterloo

Napoleons bedoeling was om in België de Engelsen en de Pruisen te verslaan. Aanvankelijk boekten hij en zijn leger enig succes, maar op 18 juni 1815 komt het laatste leger van Napoleon toch echt ten val. Bij Waterloo wordt het verslagen door een vijandig Frans leger, het Engelse leger en een aantal Nederlandse troepen. Napoleon probeerde te vluchten, maar was uiteindelijk genoodzaakt zich over te geven aan de Engelsen. Na honderd dagen kwam er voor de tweede en laatste keer een einde aan de heerschappij van Napoleon.

 

Verbanning naar Sint-Helena en overlijden

Napoleon vroeg asiel aan in Engeland en de Engelsen stemden hier mee in. Ze waren echter vastbesloten om hem niet in Europa te laten blijven en kozen ervoor om hem naar het eiland Sint-Helena te verbannen. Dit eiland ligt in de Atlantische Oceaan in de buurt van Zuid-Afrika. Omdat Napoleon na zijn eerste verbanning wist te ontsnappen, werd het eiland de rest van Napoleons leven streng bewaakt.

Hij schreef er zijn memoires en genoot wel enige vrijheid op het eiland, maar zijn gezondheid ging snel achteruit. Op 5 mei 1821 sterft Napoleon op Sint-Helena. Hij is op dat moment 51 jaar oud. Over de doodsoorzaak bestaan verschillende theorieën, maar het meest waarschijnlijk is dat hij stierf aan een vorm van maagkanker, hoewel er ook historici zijn die beweren dat hij is vermoord.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Waar of niet waar?

Er zijn een paar feiten over Napoleon die iedereen weet: hij was keizer van Frankrijk, hij veroverde half Europa, hij vond zijn Waterloo in Waterloo en hij was klein. Dat laatste lijkt nu niet te kloppen.

Jarenlang is gedacht dat Napoleon 1 meter 57 was. Maar er zijn sterke aanwijzingen dat die lengte gebaseerd is op verkeerde meetgegevens.

Napoleon was degene die het metriek stelsel in Europa invoerde. Maar overal werd nog jarenlang het oude meetstelsel gehanteerd. En dus noteerde de Franse dokter Francesco Antommarchi na de dood van Napoleon op Sint Helena in het autopsierapport de lengte van Napoleon volgens het oude Franse stelsel: 5 voet, 2 inches.

De Engelsen namen dat klakkeloos over, zonder zich te realiseren dat de Franse inch iets langer is dan de Engelse inch. In werkelijkheid was Napoleon dus ongeveer 1 meter 70: de gemiddelde lengte van Fransen in die tijd.

In zijn tijd stond Napoleon bekend als ‘de kleine korporaal’, maar dat kwam waarschijnlijk omdat de keizer zich omringde door lange lijfwachten. Leden van de Keizerlijke Garde moesten minimaal 1 meter 80 zijn.

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Quality Film Collection Speciale Actie bij Proxis.com: 2+1 Gratis

 

 

music.proxis.com

Viktor Hugo, een groot schrijver

Standaard

categorie : beroemde mensen

 

 

“Ik wil Chateaubriand zijn of niets”. Al op veertienjarige leeftijd wist de jonge Victor Hugo dat hij later schrijver wilden worden. Uiteindelijk groeide hij uit tot de invloedrijkste auteur van de Franse Romantiek met meesterwerken als ´De klokkenluider van de Notre Dame´ en ´Les Miserables´. Victor Hugo werd geboren op 26 februari 1802.

 

 

 

MTE1ODA0OTcxNjY2NzM2NjUz

 

 

Victor Marie Hugo werd geboren op 26 februari 1802 ten tijde van het Napoleontische Frankrijk.  Aanvankelijk volgde hij een wiskundige opleiding aan de universiteit, maar al snel realiseerde hij zich dat zijn echte passie lag bij het schrijven. In 1822 publiceerde Hugo de dichtbundel ´Odes et poésies diverses´, die hem een speciale toelage van koning Lodewijk XVIII opleverde.

Niet veel later begon hij ook met het schrijven van toneelstukken en boeken, het componeren van muziek en het maken van tekeningen. Zijn eerste grote succes behaalde hij in 1831 met het boek ´De klokkenluider van de Notre Dame´.

De eerste werken van Hugo waren sterk monarchistisch en religieus getint, maar door zijn lidmaatschap van de literaire kring ´Le Cénacle´, waar ook zijn grote held Chateaubriand lid van was, werd hij steeds liberaler en meer republikeins. Zo dreef hij in het toneelstuk ´Le roi s´amuse´ uit 1832 openlijk de spot met de Franse adel.

Tevens hield Hugo zich steeds meer bezig met de politiek. In 1841 werd hij ´pair´ van de Franse koning Louis Philippe. Hij maakte gebruik van deze positie om zich onder andere uit te spreken tegen de doodstraf en de sociale ongelijkheid.

In 1852 zag Hugo zich genoodzaakt Frankrijk te ontvluchten, nadat hij Napoleon III, die met een staatsgreep aan de macht was gekomen, openlijk had uitgemaakt voor een verrader. Hij vluchtte eerst naar Brussel en vestigde zich later op het eiland Guernsey.

Daar schreef hij een aantal van zijn beste werken, waaronder de dichtbundel ´Les Contemplations´ (1856) en het meesterwerk ´Les Miserables´ (1862), een aanklacht tegen de meedogenloosheid van de samenleving.

Na de oprichting van de Derde Franse Republiek in 1870 keerde Victor Hugo als een held terug in Frankrijk. Daar overleed hij vijftien jaar later, op 22 mei 1885, op 83-jarige leeftijd. Zijn dood leidde tot een periode van nationale rouw en zijn lijkkist stond enkele dagen tentoongesteld onder de Arc de Triomphe, waar naar schatting meer dan twee miljoen mensen afscheid van hem namen.

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

Waarom de openbaring lezen ?

Johannes 17 : 3 > ‘’dit betekent eeuwig leven, dat zij voortdurend kennis in zich opnemen van u, de   enige ware God en van hem die gij hebt uitgezonden, Jezus Christus ‘’ .

Openbaring 1 : 3 > ‘’ gelukkig is hij die deze profetische woorden van de Here voorleest; en dat geldt ook voor de mensen die ernaar luisteren en het zullen onthouden. Want de tijd dat deze dingen werkelijkheid worden, komt steeds dichterbij ‘’.

Openbaring 22 : 7 > Jezus zegt: ‘’ ja, ik kom gauw. Gelukkig is hij die de profetische woorden van dit boek onthoudt ‘’.

 

 

mijne kop a4                                                                                    JOHN ASTRIA

 

 

De blue jeans van Levi Strauss

Standaard

categorie : beroemde mensen

De beste uitvindingen zijn diegene die niet meer weg te denken zijn uit het dagelijks leven. Zo ook de spijkerbroek. Grote kans dat ook u  er één in uw klerenkast hebt hangen. Begonnen als kleding voor goudzoekers en arbeiders, groeide de spijkerbroek uit tot symbool van individualisme en rebellie. Pas vanaf de jaren ’60 veroverde de spijkerbroek de wereld en groeide het uit tot een vast onderdeel van het dagelijks leven.

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Blue jeans

De allereerste (spijker)broeken werden gedragen door marinepersoneel in zestiende-eeuws Genua. Spijkerbroeken, gemaakt van een stevig katoensoort, waren ideaal omdat ze zowel nat als droog gedragen konden worden en konden worden  gebruikt om het dek te schrobben. De broeken werden gekleurd met een blauwe kleur die in het Frans ‘bleu de Gênes’ werd genoemd, wat werd verbasterd tot ‘blue jeans’.

 

 

Denim

Drie eeuwen later, in 1853, vestigde Levi Strauss zich in San Francisco waar hij kleding begon te fabriceren voor goudzoekers, met name overalls. Goud zoeken was fysiek zwaar werk dus moesten de kleren van stevig materiaal gemaakt zijn. Strauss begon katoen te gebruiken dat oorspronkelijk in het Franse dorpje Nîmes werd gemaakt. De stof werd ‘Serge de Nîmes’ genoemd en dat werd, naar verluidt, verbasterd tot ‘denim’.

 

 

 

main-levi

 

 

 

Scheurende zakken

Ondanks de stevigheid hadden de werkoveralls een belangrijk defect: ze konden scheuren op plekken waar veel spanning op stond. Bijvoorbeeld de broekzakken, waar al het gevonden goud tijdelijk in bewaard werd. Kleermaker Jacob Davis kwam in 1872 met het idee om koperen klinknagels te gebruiken en het bleek een goede oplossing. Het enige probleem was dat zijn concurrentie zijn idee jatte en gebruikte. Davis had geen geld om een patent aan te vragen, dus hij vroeg zijn leverancier – Levi Strauss – om samen te werken en de kosten voor het patent te dekken. Davis was dus de uitvinder en Strauss de ondernemer.

 

 

Broek voor alleen het onderlijf – Levi’s 501

Op 20 mei 1873 ontvingen ze het patent voor “Improvement in Fastening Pocket Openings” (#139, 121). Levi Strauss & Co. werd opgericht en Davis trad in dienst bij het bedrijf. Rond 1890 kwam de Levi’s 501 op de markt, een broek voor alleen het onderlijf. Vanaf 1920 breidde het bedrijf langzaam uit over de hele wereld. Lang nadat het goud opraakte en de goudkoorts was verdwenen bleven de broeken populair.

 

 

Symbool van het Wilde Westen

In de jaren ’20 en ’30 groeide de spijkerbroek uit tot het symbool van het Amerikaanse Westen. Spijkerbroeken waren onderdeel van het imago van echte cowboys en van bekende cowboys op het witte doek, zoals John Wayne en Gary Cooper.  Ze werden geassocieerd met een leven van onafhankelijkheid en individualisme. Tegen het eind van de jaren ’30 werden spijkerbroeken niet langer gezien als slechts kleding voor de arbeider, maar spraken ze tot de verbeelding van vele Amerikanen.

 

 

Uniform van de rebellerende jeugd

Tijdens de Tweede Wereldoorlog droegen Amerikaanse soldaten spijkerbroeken in hun vrije tijd. De spijkerbroek werd steeds meer geassocieerd met ontspanning en kreeg hierdoor een nieuwe doelgroep erbij: de jeugd. In films van de jaren ‘50 werden spijkerbroeken gedragen door jonge rebellen op motoren, zoals Marlon Brando en James Dean. De spijkerbroeken verloren hun status als broeken van het Wilde Westen en werden een symbool van rebellie.

De spijkerbroek werd zoveel geassocieerd met jeugdcriminaliteit dat het in veel scholen werd verboden om denim te dragen. Dit maakte  het dragen van spijkerbroeken alleen maar aantrekkelijker voor jongeren. In de jaren ’60 zette deze trend door en een spijkerbroek werd het standaarduniform van de tegencultuur, met name bij protestmarsen en andere uitingen van verzet. Wederom werd denim gedragen door de jongeren die zich verzetten tegen de gevestigde orde.

 

 

 

stock-photo-row-of-hanged-blue-jeans-in-a-shop-109964051

 

 

Denim wereldwijd

Het was in deze tijd dat de spijkerbroek ook populair werd in Europa en andere delen van de wereld. Tegen het eind van de jaren ’60 was Levi Strauss & Co. één van de zes grootste kledingfabrikanten in de Verenigde Staten. De spijkerbroek veroverde de wereld. Maar hoe meer mensen spijkerbroeken begonnen te dragen, hoe meer het zijn status als symbool van individualiteit en rebellie verloor. Het duurde niet lang meer of iedereen droeg spijkerbroeken. Rekening houdend met het verleden van de spijkerbroek is het vreemd dat het zelfs een mode artikel is geworden.

Niet langer zijn spijkerbroeken slechts om in te werken of om aan te trekken bij een protest. De spijkerbroek is alle eerdere symboliek verloren en staat nu nog symbool voor het gewone, dagelijkse leven.

 

voorpagina openbaring a4

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

   Waarom de openbaring lezen ?

Johannes 17 : 3 > ‘’dit betekent eeuwig leven, dat zij voortdurend kennis in zich opnemen van u , de enige ware God en van hem die gij hebt uitgezonden , Jezus Christus ‘’.

Openbaring 1 : 3 > ‘’ gelukkig is hij die deze profetische woorden van de Here voorleest; en dat geldt ook voor de mensen die ernaar luisteren en het zullen onthouden. Want de tijd dat deze dingen werkelijkheid worden, komt steeds dichterbij ‘’.

Openbaring 22 : 7 > Jezus zegt: ‘’ ja, ik kom gauw. Gelukkig is hij die de profetische woorden van dit boek onthoudt ‘’.

 

 

 

mijne kop a4                                                                                       John Astria

 

 

 

Jeanne d’Arc en de 100 jarige oorlog

Standaard

categorie : beroemde mensen

d’Arc, Jeanne

Jeanne d’Arc (1412-1431) speelt een doorslaggevende rol in de Honderdjarige Oorlog (1337-1453) maar wordt door de Bourgondiërs uitgeleverd aan de Engelsen, waarna ze op de brandstapel belandt. De in 1920 heilig verklaarde Jeanne d’Arc wordt vermoedelijk geboren in 1412 in de Franse plaats Domrémy.

 

art_04_xl

 

 

 

In de tijd dat ze leefde woedde de Honderdjarige Oorlog al jaren. Dit  conflict tussen de Fransen en de Engelsen had vooral de heerschappij over Frankrijk als inzet. Toen Jeanne een jaar of 13 was, hoorde ze stemmen van onder andere de aartsengel Michaël. De stemmen vertelden haar dat ze de Franse kroonprins Karel VII (1403-1461), die in die tijd slechts controle had over een stuk ten zuiden van de rivier de Loire, te hulp moest schieten in zijn strijd tegen de Engelsen.

 

Jeanne d’Arc in mannenkleding

Nadat Jeanne de stemmen in haar hoofd hoorde, besloot ze naar Karel VII toe te gaan. Om met de koning naar Reims te gaan, moest ze eerst helpen de stad Orléans te bevrijden van de Engelse overheersing. Jeanne d’Arc vertrok eerst naar Vaucolais waar een graaf woonde. Aan deze graaf vroeg ze hulp. Van hem kreeg Jeanne d’Arc een paard, een zwaard en een aantal man tot haar beschikking. Ook kreeg ze mannelijke kleding, zodat ze niet te veel op zou vallen.

 

Beleg van Orlèans

Karel stond aarzelend tegenover de bedoelingen van Jeanne. Hij liet Jeanne d’Arc bij zich komen terwijl hij zelf in het gezelschap van andere hooggeplaatste edelen was. Karel VII zat niet op zijn troon, zodat het voor Jeanne d’Arc moeilijk was om hem te herkennen. Ze herkende de kroonprins echter meteen en knielde voor hem neer.  Op 6 mei 1429 begon het beleg van Orléans.

Onder leiding van Jeanne d’Arc waren de Fransen aan de winnende hand. Op 8 mei 1429 verloren de Engelsen de controle over de stad Orléans.

 

Militaire confrontaties

Onder leiding van Jeanne d’Arc volgden nog meer overwinningen, waardoor de weg naar Reims bijna geheel in Franse handen kwam. Daarop vertrok kroonprins Karel VII richting Reims om zich tot koning van Frankrijk te laten kronen. De strijd was echt nog niet gestreden en Jeanne d’Arc trok vervolgens met een leger op naar Parijs om deze stad te veroveren. Hier was het gedaan met haar successen. Het leger van Jeanne d’Arc bleek minder sterk dan ze dacht en in Parijs werd ze opgepakt door Bourgondiërs, een zelfstandig volk dat zich verzette tegen de Fransen. Zij waren de Engelsen goed gezind en leverden Jeanne d’Arc uit aan hen.

 

Proces tegen Jeanne d’Arc

Uiteindelijk werd ze op 30 mei 1431 op de brandstapel ter dood gebracht. Toch zou haar inbreng in de Honderdjarige Oorlog van doorslaggevend belang zijn. Door de inzet van Jeanne d’Arc was het moreel van de troepen een stuk hoger en de troepen van Karel VII behaalden ook na Jeanne d’Arcs dood de ene overwinning na de andere. In 1453 kwam er zo definitief een einde aan de Honderdjarige Oorlog in het voordeel van de Fransen. Jeanne d’Arc is altijd een heldin voor de Fransen gebleven.

 

Jeanne d’Arc op de Brandstapel

 

François_Chifflart_Jeanne_d'Arc

Rouen 1431 – De Engelsen binden haar ruw op de brandstapel.  Jeanne d’Arc bidt ondertussen samen met een priester. Ze vraagt hem of hij een kruis omhoog wil houden boven het vuur. Als de vlammen omhoog slaan op het marktplein van de Franse stad schreeuwt Jeanne drie keer ‘Jezus’. De sfeer op het plein is gedempt. Mensen huilen om het droevige lot van Frankrijks grootste heldin.

Het lijden van Jeanne d’Arc heeft in de eeuwen na haar dood mytische proporties aangenomen. Met als hoogtepunt haar heiligverklaring door de Paus in 1920. De reden waarom Jeanne zo tot de verbeelding spreekt is haar ongekende moed in combinatie met haar leeftijd: Jeanne was 16 toen ze ten strijde trok tegen de Engelse bezetter. Drie jaar later eindigde haar bevlogen leven als ‘ketter’ op de brandstapel.

Jeanne begon haar strijd na het horen van stemmen die haar ingaven het op te nemen tegen de Engelsen. Frankrijk was in een honderjarige oorlog met Engeland verwikkeld, die het noorden van Frankrijk bezet hield. Ze overtuigde de troonopvolger van Karel de VI om haar de leiding over het leger te geven. Gekleed als man in een harnas nam ze Orleans en later Reims in. In die laatste stad  zorgde ze er persoonlijk voor dat de troonopvolger tot koning Karel VII werd gekroond.

Jeanne en haar leger rukten op naar Parijs. Een aanval op die stad in1430 mislukte. Ze werd gevangengenomen door de Engelsen. Die wilde haar als ketter laten veroordelen om zo de legitimiteit van het koningschap van Karel VII te ontkrachten. Maar de Inquisitie sprak haar door een gebrek aan bewijs vrij. De Engelsen namen daar geen genoegen mee. Nadat ze haar hadden ‘betrapt’ op het dragen van mannenkleding, werd ze alsnog veroordeeld en nog dezelfde dag op de brandstapel gebonden. Haar veroordeling tot ‘ketter’ is in 1456 nietig verklaard.

 

3d-gouden-pijl-5271528

preview en aankoop boek “De Openbaring “

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

De Romein Julius Caesar

Standaard

categorie : beroemde mensen

Caesar, Gaius Julius

Julius Caesar

 

Julius Caesar blinkt hij uit als staatsman en als generaal. Zijn populistische politiek levert hem de vijandigheid op van vele andere politici, wat uiteindelijk leidt tot een burgeroorlog. Zijn uitzonderlijke persoonlijkheid en belangrijke rol in de val van de Romeinse Republiek maken hem de bekendste Romein ooit. Gaius Julius Caesar werd op 12 juli 100 voor Christus geboren in Rome.

 

Caesar was lid van een patriciërsfamilie, de Julii. Al op jonge leeftijd trouwde hij met Cornelia Cinna, de dochter van politicus Cinna. In 88 voor Christus brak er een burgeroorlog uit tussen de Romeinse politici Gaius Marius en Lucius Cornelius Sulla. Omdat Sulla dit conflict won, werd Caesar gedwongen om van Cornelia te scheiden. Ze was immers de dochter van Cinna, die partij koos voor Marius. Toen Caesar weigerde, werd hij door de staat onterfd en moest hij in 82 voor Christus Rome tijdelijk ontvluchten. Hij vertrok naar het oosten, waar hij in het Romeinse leger diende. Toen hij in 78 voor Christus vernam dat Sulla was gestorven, keerde hij weer terug naar Rome om aan zijn politieke carrière te beginnen.

 

Caesar in Gallië

Tijdens zijn carrière was Caesar zeer succesvol. Hij beklom de politieke ladder gestaag en maakte een aantal machtige bondgenoten, zoals de invloedrijke politici Crassus en Pompeius. Met hun gezamenlijke invloed kreeg hij veel gedaan in de Senaat en zette hij zich vooral in voor het welzijn van de lagere klassen. Hiermee haalde hij zich de vijandigheid van de conservatievere politici op de hals. Toen Caesar van 58 voor Christus tot 50 voor Christus een prestigieuze oorlog in Gallië uitvocht, maakten de conservatieven gebruik van de jaloezie van Pompeius en zorgden ervoor dat hij zich keerde tegen Caesar.

 

Caesar wordt dictator van Rome

Deze vijandigheid resulteerde in 49 voor Christus in een burgeroorlog. Caesar vocht met zijn doorgewinterde leger tegen de gezamenlijke strijdkrachten van Pompeius en de conservatieven, waarbij de strijd hem naar Spanje, Griekenland, Egypte, het huidige Turkije en het huidige Tunesië voerde. Hij versloeg zijn vijanden en keerde in 45 voor Christus terug naar Rome als dictator. Er was echter een groep senatoren die terug verlangde naar de democratische Romeinse Republiek en die Caesar zijn autocratische politiek afkeurden. Op 15 maart 44 voor Christus pleegden zij een aanslag op Caesar. Met 23 messteken werd Caesar om het leven gebracht.

Kort nadat hij is benoemd tot Dictator perpetuus, dictator voor het leven, is Julius Caesar op 15 maart 44 v. Chr. vermoord in Rome. Het autoritaire gedrag van de heerser werd echter niet gewaardeerd door de leden van de Senaat. Een complot leidde tot de dood van wellicht de beroemdste Romein uit de geschiedenis.

Tegenstanders van Julius Caesar

Gaius Julius Caesar werd op 12 juli 100 v. Chr. geboren in Rome. Als 16-jarige zette hij de eerste stappen in de politieke arena en hoewel zijn carrière gestaag ontwikkelde, dacht hij dat zijn vijanden Crassus en Pompeius zijn politieke loopbaan konden dwarsbomen. Op 1 januari 49 v. Chr. ontstond er een burgeroorlog tussen Caesar en Pompeius. Caesar won deze strijd waardoor hij in 45 v. Chr. heerser over heel Italië werd. Hij werd dictator, maar er was een groep senatoren die terug verlangde naar de democratische Romeinse Republiek.

Samenzwering tegen Caesar

Gaius Cassius Longinus stond aan de basis van het complot tegen Caesar. Tijdens de burgeroorlog had hij als admiraal onder Pompeius gediend. Ook Brutus, de zwager van Cassius, werd bij de samenzwering betrokken. De vader van Brutus was getrouwd met Servilia, de geliefde van Caesar. Hoewel Caesar hem beschouwde als een zoon, besloot Brutus aan het complot mee te werken vanwege de affaire. Uiteindelijk waren ongeveer zestig mensen onderdeel van het complot, dat als doel had terug te keren naar de Republiek.

Had Caesar zijn dood kunnen voorkomen?

Volgens de verhalen is Caesar vlak voor zijn dood gewaarschuwd voor de ‘Idus’ van maart. In de Romeinse tijd was de Idus de 13e of 15e dag van de maand. Caesar had echter geen boodschap aan de voorspelling en wandelde op 15 maart gewoon naar de bijeenkomst van de Senaat. De vergadering vond plaats in het theater van Pompeius, de Curia Pompei, omdat de andere gebouwen van de Senaat door brand waren verwoest. Onderweg ontvangt hij een briefje van een oude leraar Grieks, Artemidorus, waarin het complot werd verraden. Caesar had echter geen tijd om het bericht te lezen.

Moord op Julius Caesar

Bij binnenkomst gingen de senatoren om Caesar heen staan, dit was normaal gesproken een teken van respect. Senator Casca trok vervolgens als eerste zijn dolk en raakte de heerser in zijn rug. Daarna trokken alle samenzweerders de wapens. Caesar werd 23 keer gestoken en overleed ter plekke. Volgens de legende riep Caesar vlak voor zijn dood “Et tu Brute?” (“Ook gij, Brutus?”) toen hij zag dat zijn ‘zoon’ ook tot het complot behoorde. Er zijn historici die deze lezing van het verhaal naar het rijk der fabelen verwijzen.

Moord op Julius Caesar

 Exacte plaats delict ontdekt door Spaanse archeologen

 

Een groep Spaanse archeologen claimt dat ze de exacte plek hebben gevonden waar de beroemde Romeinse politicus Julius Caesar iets meer dan 2000 jaar geleden vermoord is. Tijdens opgravingen in Rome van de Curia Pompei  vonden zij namelijk een betonnen plaat van drie meter breed en twee meter hoog die later is aangebracht dan de rest van het gebouw en niet bij de structuur van het gebouw past.

Volgens de archeologen is dit het gedenkteken dat in opdracht van Caesars opvolger Augustus geplaatst is om Caesar te eren. Door de bestudering van oude geschriften bestond al eerder het sterke vermoeden dat Augustus een gedenkteken voor Caesar had laten plaatsen. De moord op Caesar door zijn tegenstanders in de Senaat is één van de beroemdste moorden uit de geschiedenis en is vele malen in literaire werken en theaters verwerkt. In veel van die klassieke teksten stond beschreven dat Caesar zittend in een stoel tijdens een vergadering met de Romeinse Senaat was neergestoken. Deze vergaderingen van de Senaat vonden altijd plaats in de Curia Pompei.

Toch was de exacte locatie van de moord nooit bekend. Tijdens de opgravingen bij het theater kwam echter de betonnen plaat aan het licht. Door moderne technieken kon worden vastgesteld dat deze plaat rond 20 v.C. is aangebracht, terwijl de rest van de restanten van het gebouw uit ongeveer 55 v.C. stammen. Ook over deze door Augustus aangebrachte gedenkplaat is in de klassieke literatuur al geschreven. Dit is echter voor het eerst dat er materieel bewijs voor het bestaan ervan gevonden is.

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Cleopatra VII Philopator

Standaard

categorie : beroemde mensen

 

Cleopatra VII Philopator

 

Cleopatra-Caesar

 

Lange tijd wist ze zich met behulp van haar schoonheid en haar charmes staande te houden in een mannenwereld. Ze verleidde twee belangrijke Romeinse generaals en wist daarmee uit te groeien tot de machtigste vrouw in Egypte. De derde maal werden haar avances echter genegeerd, waarop ze besloot zichzelf van het leven te beroven: Cleopatra, de laatste farao van Egypte.

 

Cleopatra VII Philopator werd geboren in het jaar 69 voor Christus als de dochter van de Egyptische farao Ptolemaeus II. Volgens de Egyptische traditie trad ze al op jonge leeftijd in het huwelijk met haar oudste broer, de acht jaar jongere Ptolemaeus III. Bij het overlijden van hun vader in 51 voor Christus werd het ‘echtpaar’ vervolgens gezamenlijk benoemd tot mede-heersers van Egypte.

 

Cleopatra tegen mannelijke dominantie

Vrijwel meteen maakte Cleopatra echter duidelijk dat ze niet van plan was de macht te delen met haar broer en echtgenote. Zo liet ze alleen zichzelf afbeelden op munten en weigerde ze documenten te ondertekenen waar de naam van Ptolemaeus ook op stond. Dit alles was echter in strijd met de Egyptische gebruiken, die juist stelden dat de mannelijke heerser superieur was ten opzichte van de vrouw. In 48 voor Christus werd Cleopatra daarom afgezet door een samenzwering van hovelingen en vervolgens verjaagd uit het paleis.

 

Cleopatra en Caesar

Ptolemaeus III werd daarmee alleenheerser, maar hij ging al snel de fout in. In een poging de Romeinse generaal Julius Caesar tevreden te stellen besloot hij namelijk Pompeius Magnus, Ceasar’s rivaal in de Romeinse burgeroorlog, te laten onthoofden. Ceasar zag deze ‘gunst’ echter als een grove belediging, want Pompeius was weliswaar zijn vijand geweest, maar hij was ook nog steeds een Romeins consul. Cleopatra maakte handig gebruik van deze vijandigheid en liet zich – gewikkeld in een tapijt – naar het kamp van Caesar smokkelen, waar zij zich aanbood als zijn minnares.

 

Caesar

 

Caesarion zoon van Cleopatra en Caesar

 

Inscriptie van Cleopatra en Caesarion

 

De 52-jarige generaal en de 21-jarige dochter van een farao begonnen al snel een relatie, en Caesar installeerde Cleopatra weer als alleenheerser van Egypte. Vervolgens bracht hij de winter met haar door, wat negen maanden later resulteerde in de geboorte van Caesarion. Ondertussen was Ptolemaeus III verdronken in de Nijl, waardoor Cleopatra zich geen zorgen meer hoefde te maken over haar machtspositie. In de zomer van 46 kon ze het zich daarom veroorloven om te verhuizen naar Rome, waar Caesar een gouden standbeeld voor de Egyptische liet oprichten. Twee jaar later kwam hun relatie echter tot een abrupt einde met de moord op Caesar door Brutus in 44 voor Christus.

 

Caesarion

 

Marcus Antonius

Cleopatra trok daarop meteen terug naar Egypte, waar ze de inmiddels driejarige Caesarion benoemde tot haar mede-farao. Aanvankelijk probeerde zich afzijdig te houden van de nieuwe Romeinse burgeroorlog, die was uitgebroken tussen aanhangers van Caesar en die van Brutus. Maar in 41 voor Christus kwam Marcus Antonius, een van de belangrijkste vrienden van Caesar, naar Egypte om haar te dwingen een kant te kiezen. Cleopatra besloot daarop ook deze Romeinse generaal te verleiden en de twee begonnen al snel een relatie, waaruit twee kinderen geboren zouden worden.

 

Marcus

 

Slag bij Actium

De relatie tussen Marcus Antonius en Cleopatra hield lange tijd stand, waardoor de Romeinse bevelhebber zich nog maar zelden in Rome liet zien. Hierdoor slaagde Octavianus, de geadopteerde zoon van Julius Caesar en de latere keizer Augustus, erin de Romeinse bevolking tegen Antonius op te zetten. Het kwam wederom tot een burgeroorlog en in 31 voor Christus werd Antonius verslagen bij de Slag bij Actium.

 

Twijfels rond Cleopatra’s dood

Cleopatra probeerde daarop voor de derde maal een Romeinse generaal te verleiden, maar Octavianus bleek niet geïnteresseerd. Volgens de historische bronnen uit de oudheid besloot de Egyptische farao zich daarop van het leven te beroven door zichzelf in haar borst te laten bijten door een cobra.

 

'De zelfmoord van Cleopatra' door Guido Cagnacci (ca 1659)

 

Historici houden er echter ook rekening mee dat ze mogelijk om het leven werd gebracht door Octavianus, die later ook Caesarion liet vermoorden. Cleopatra VII stierf op 12 augustus van het jaar 30 voor Christus op 38 of 39-jarige leeftijd.

voorpagina openbaring a4

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

Waarom de openbaring lezen ?

 

Johannes 17 : 3 > ‘’dit betekent eeuwig leven, dat zij voortdurend kennis in zich opnemen van u, de  enige ware God en van hem die gij hebt uitgezonden, Jezus Christus ‘’.

Openbaring 1 : 3 > ‘’ gelukkig is hij die deze profetische woorden van de Here voorleest; en dat geldt ook voor de mensen die ernaar luisteren en het zullen onthouden. Want de tijd dat deze dingen werkelijkheid worden, komt steeds dichterbij ‘’.

Openbaring 22 : 7 > Jezus zegt: ‘’ ja, ik kom gauw. Gelukkig is hij die de profetische woorden van dit boek onthoudt ‘’.

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Karl Drais

Standaard

categorie : beroemde mensen

Karl Drais, de uitvinder van de fiets

 

Karl Drais was de uitvinder van de draisienne of loopfiets, de voorloper van de huidige fiets.

 

 

bbd381fd0480f392e2f74f83e2300dc7_1402825

 

Karl Drais zijn volledige naam is Karl Friedrich Christian Ludwig Freiherr Drais von Sauerbronn. Hij wordt geboren te Karlsruhe op 29 april 1785. Zijn vader is een jurist. Aanvankelijk studeert Karl voor houtvester of bosbouwkundige.

Na zijn studies gaat hij in dienst bij de graaf van Baden. Enkele jaren later studeert hij voor ingenieur aan de universiteit van Heidelberg gelegen in het noordwesten van de Duitse deelstaat Baden-Württemberg.

Op het einde van de achttiende eeuw zien wandelaars in het park van het Palais Royal in Parijs Karl Drais die zich op een houten voertuig voortbeweegt door zich af te zetten met zijn voeten op de grond. Het tuig is een soort stokpaardje met twee wielen en heeft geen draaibaar mecanisme.

De Parijzenaars zijn onder de indruk van wat ze zien en snel daarna wordt het tuig de sport van de gegoede burger. Men noemt met voertuig de decélerette of célerifère. Later krijgt het de naam vélocifère of de  draisienne.  Nu nog wordt in bepaalde gebieden de naam velo gebruikt in plaats van fiets.

 

8ee1efae2ec10f26b0f2e4f665b45300_1402825

Draaibaar stuurwiel

 

 

Tijdens de Napoleontische oorlogen gaat de belangstelling voor de célerifères naar beneden. Pas na de verbanning van Napoleon duiken de célerifères rond de Champs- Elysées opnieuw op. Baron Drais von Sauerbronn bedenkt het draaibaar stuurwiel door het voorwiel met een stuurstang te verbinden. Het harde zadel vervangt hij door een zadel met veertjes.

 

8b606b3f52094c935cc40fbdd734b29c_1402825

 

Van de ingenieurs Jean Perronet en Gaspard de Prony, twee oud-studenten van de universiteit, leert Drais von Sauerbronn zijn nieuw product succesvol te commercialiseren. Aan de hand van een ‘ stunt ‘ wordt de vélocifère gepromoot.

Von Sauerbronn besluit een 80 kilometer lang traject van Karsruhe naar Straatsburg af te leggen met zijn voertuig. Hij slaagt de afstand tot ieders verbazing af te leggen in vier uur. Gustave de Coriolis, een jonge professor aan de ‘Ecole Nationale des Ponts et Chaussées’, is zo onder de indruk dat hij de ‘bicyclette’ opneemt in de ingenieursopleiding aan zijn faculteit.

Kwaad bloed

De bestuurders van de vélocifère noemt men vélocipèdes. Ze zijn niet geliefd omdat ze de voetpaden gebruiken. De hoefsmeden verklaren de oorlog aan de nieuwe ‘wielpaarden’ uit vrees voor de teloorgang van hun job. Ze vallen de vélocipèdes aan met hamers.

Een Schotse smid bouwt in 1839 een draisienne die met trappers het achterwiel aandrijft. De eerste met pedalen aangedreven drie- en vierwielers dateren van rond 1850. Pierre Michaux installeert op zijn beurt een stel pedalen aan het voorwiel van een tweewieler. De pedaalvélocipède doet daarmee zijn intrede.

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

Albert Einstein

Standaard

categorie : beroemde mensen

Albert Einstein, natuurkundige en uitvinder

Albert Einstein was een Duits-Zwitsers-Amerikaanse natuurkundige en uitvinder. Hij wordt algemeen gezien als een van de belangrijkste natuurkundigen uit de geschiedenis.

 


Albert Einstein wordt geboren op 14 maart 1879 in de Duitse stad Ulm. Hij is de zoon van een Joodse ingenieur Hermann Einstein. Zijn moeder noemt Pauline Einstein-Koch. Bij zijn vijfde verjaardag  krijgt hij van zijn vader een kompas cadeau. De jonge Einstein geraakt gefascineerd door de onzichtbare magnetische kracht die de naald altijd naar het noorden doet wijzen. Op de middelbare school heeft hij dan ook vooral interesse in natuurkunde en wiskunde.

Zijn studies

In 1895 doet de 16-jarige Einstein een toelatingsexamen voor de technische universiteit van Zürich (EHT), alhoewel hij nog geen diploma van het middelbaar onderwijs heeft. Hij haalt zeer hoge cijfers voor de vakken natuurkunde en wiskunde, maar zakt voor geschiedenis en Frans. Einstein maakt dan zijn middelbare school af en wordt in 1896, na slagen van de toelatingsproeven, toegelaten tot de EHT. Op de universiteit ontmoet hij de Servische natuurkundige Mileva Marić, met wie hij zeven jaar later zou trouwen. In 1900 studeert Einstein met indrukwekkende cijfers af.

Het begin van zijn loopbaan

Einstein heeft na zijn afstuderen de grootste moeite om een baan te vinden. Bij de EHT kan hij niet aan de slag. Hij solliciteert om assistent te worden bij de Nederlandse natuurkundige Heike Kamerlingh Onnes maar die weigert hem. In mei 1901 wordt Einstein invalleraar natuurkunde aan een middelbare school. Zes maanden later komt hij als technisch expert terecht bij een patentenbureau in Bern.

De doorbraak van Einstein

In 1905 breekt de 26-jarige Einstein door met de publicatie van vier baanbrekende natuurkundige onderzoeken. Hij legt met zijn theorie over het foto-elektrisch effect de basis voor de kwantummechanica vast. Daarvoor ontvangt hij in 1921 de Nobelprijs. Daarnaast leverdt hij met zijn uiteenzetting van het Brownse effect het definitieve bewijs voor de atoomtheorie.

Het bekendst wordt Einstein echter door zijn speciale relativiteitstheorie. Hij bewijst dat de snelheid van het licht altijd constant is, ongeacht de snelheid van de waarnemer. Het is een theorie die ingaat tegen de natuurwetten van Newton, die  stelden dat een waarnemer een lagere lichtsnelheid zou meten als hij richting de lichtbron bewoog. De meeste wetenschappers staan daarom de eerste jaren sceptisch tegenover de relativiteistheorie.

 

 

 

 

De Algemene relativiteitstheorie

Einstein wordt uiteindelijk een gerespecteerd wetenschapper. De volgende jaren besteedt hij onder meer aan de uitbreiding van zijn speciale relativiteitstheorie naar de algemene relativiteitstheorie, waarbij hij ook rekening houdt met de invloed van de zwaartekracht .

De nazi’s verwijten Einstein in de jaren 1920 dat hij een ‘Joodse theoriewetenschap’ verdedigt in tegenstelling tot de ‘Arische experimentele natuurwetenschap’. Uit schrik voor de nazi’s vormen enkele Duitse natuurwetenschappers een alliantie om zijn theorieën zoveel mogelijk in diskrediet te brengen.

De Emigratie van Einstein

Na de machtsgreep van de nazi’s in 1933 besluit Einstein om niet meer terug te kregen naar Duitsland. Hij was op dat moment in de Verenigde Staten. Hij wordt een Amerikaans staatsburger in 1940.

Een jaar eerder had Einstein al een brief geschreven naar president Roosevelt om te waarschuwen dat de Duitsers een atoombom ontwikkelden. Einstein was een overtuigd pacifist en zou nooit meewerken aan de ontwikkeling van dat massavernietigingswapen.

Zijn laatste jaren

Na het einde van de Tweede Wereldoorlog kent Einstein de gevaren  van een kernwapenwedloop. Hij wist dat er een Koude Oorlog tussen Amerika en Rusland zat aan te komen. Op politiek vlak was hij sterk betrokken bij de oprichting van de Joodse staat Israël in 1949. Hij kreeg het presidentschap aangeboden in 1952, maar weigerde omdat hij zichzelf niet geschikt achtte. Albert Einstein stierf drie jaar later, op 18 april 1955, in zijn slaap.

Enkele uitspraken van Einstein

“Fantasie is belangrijker dan kennis, want kennis is begrensd”

“God is geraffineerd, maar niet boosaardig”

“God dobbelt niet.”

“Wat me echt interesseert is of God een keuze had toen hij de wereld schiep.”

“Het verschil tussen verleden, heden en toekomst is voor ons wetenschappers een illusie, maar wel een hardnekkige.”

“Gezond verstand is de collectie vooroordelen die je verzameld hebt voordat je achttien was.”

“Logica brengt je van A naar B, verbeelding brengt je overal.”

“Een avond waarop iedereen het eens is, is een verloren avond.”

“Bidden verandert de wereld niet, maar bidden verandert de mens en de mens verandert de wereld.”

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Yves Rocher

Standaard

categorie : beroemde mensen

Yves Rocher (La Gacilly, 7 april 1930- Parijs, 26 december 2009) was de stichter en de eigenaar van het cometicabedrijf en -merk Yves Rocher.

 

B960_146901_0256

 

 

 

In 1958 startte hij met de verkoop door krantenadvertenties van een aambeienzalf. Uit dit bescheiden begin groeide in de volgende jaren zijn postorderbedrijf. In 1968 opende hij zijn eerste fabriek en in 1970 zijn eerste winkel. Bij zijn overlijden was hij actief in 88 landen en haalde een omzet van € 2 miljard. Naast het eigen merknaam heeft het bedrijf ook de merken Daniel Jouvance, Dr Pierre Ricaud, Isabel Derroisné, Kiotis, Petit Bateau en Galérie Noémi in portefeuille.

Yves Rocher was ook actief in de plaatselijke politiek en was burgemeester van zijn geboortedorp La Gacilly van 1962 tot 2008.

Yves Rocher  is ontstaan vanuit de visie van een man die geloofde in plantaardige cosmetica. Yves Rocher heeft een breed aanbod aan plantaardige beauty producten zoals onder andere gezichtsverzorging, lichaamsverzorging, make-up, parfum, bad en douche producten, een herenlijn en nog veel meer….

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA