Tagarchief: afweersysteem

Aids en HIV

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

Aids of verworven immunodeficiëntiesyndroom is een

ziektebeeld dat wordt veroorzaakt

door het retrovirus hiv

 

 

 

De geschiedenis van aids

.

 

Een onbekende ziekte

.

Aan het eind van de jaren 70 stak er een tot dan onbekende ziekte de kop op in Amerika en even later in Europa. Kenmerkend aan de ziekte was dat de weerstand van de getroffen personen aangetast werd, dat negen van de tien patiënten homoseksueel waren en 98% man. Het leek een ‘homoziekte’, zoals veel kranten toen berichtten en daarom sprak men in eerste instantie over GRID (gay-related immuno deficiency).

Later bleek deze aanduiding onjuist te zijn. In 1982 werd duidelijk dat ook gebruikers van verdovende middelen en lijders aan de bloedziekte hemofilie de ziekte konden krijgen. Deze laatsten kregen bloedtransfusies met bloed dat besmet bleek te zijn. De ziekte kreeg al een naam voordat de verwekker gevonden was: acquired immuno-deficiency syndrome (verworven immuundeficiëntiesyndroom), afgekort aids.

 

 

 

Afweersysteem

 

Medici veronderstelden dat de ziekte te maken had met het afweersysteem, omdat een belangrijke groep bloedcellen die onze immuniteit regelen, de CD4+ T-cellen, afnam bij mensen met aids. Hierdoor krijgen mensen met aids zogenaamde ‘opportunistische infecties’: infecties die gezonde mensen niet krijgen, maar die zich kunnen ontwikkelen bij een verzwakte afweer.

Dat was bijvoorbeeld het geval met longontstekingen door het organisme Pneumocystis jiroveci, die bij deze mensen frequent ontstonden. Gezonde mensen lijden nooit aan een infectie met dit organisme. Verder bleken infecties die gezonde mensen meestal doorstaan, dodelijk te zijn voor personen die getroffen waren door de onbekende ziekte.

 

 

Aidsvirus

 

 

Ouder dan gedacht

.

De onderzoeker Jaap Goudsmit schreef dat het aidsveroorzakende virus, hiv, al tientallen jaren eerder dan gedacht voorkwam in Europa. Het virus zou verantwoordelijk zijn geweest voor enkele epidemieën van de bovengenoemde Pneumocystis-longontsteking. De eerste epidemie was in de Poolse stad Gdańsk in 1939 en het virus was waarschijnlijk meegekomen met Duitse soldaten vanuit Kameroen.

De tweede epidemie stak de kop op tussen 1955 en 1958 in de Kweekschool voor Vroedvrouwen in Heerlen. Er zijn in enkele decennia oude weefselmonsters (1959, 1970) van patiënten die aan toen onverklaarbare ziekten waren gestorven wel aidsvirussen aangetroffen.

Doordat het aidsveroorzakende virus relatief snel muteert, is het mogelijk een genetische stamboom van het virus samen te stellen. Een genetische analyse van 25 jaar oude bloedstalen toont aan dat een van de meest verspreide subtypes van hiv rond 1969 vanuit Haïti de VS werd binnengebracht. In Haïti waarde het al 3 tot 7 jaar rond. Deze introductie in de Verenigde Staten komt mogelijk voor rekening van één persoon.

Onderzoek van Rambaut en andere uit 2007 suggereert dat het virus tien jaar eerder dan eerst was aangenomen al in de Verenigde Staten rondwaarde. Onderzoek gepubliceerd in Nature suggereert dat het aidsveroorzakende virus al een eeuw onder de mensheid verspreid is. Door het genetisch profiel van oude stammen van het virus te vergelijken met moderne varianten werd de mutatiesnelheid uitgerekend.

Op basis hiervan schatten de onderzoekers de ontstaansperiode ergens tussen 1884 en 1924. De onderzoekers stellen dat deze periode samenvalt met het ontstaan van steden in Afrika, waardoor de voedingsbodem ontstond voor verdere verspreiding van het virus. Desondanks suggereert hetzelfde onderzoek dat rond 1960 slechts enkele duizenden Afrikanen met het virus besmet geweest zijn.

 

 

Apen

.

Het aidsvirus komt oorspronkelijk voor bij apen.Volgens Goudsmit is het virus bij de mens terechtgekomen door een toegenomen contact tussen mensen en apen. Hiv is een virus en heeft dus gastheren nodig. Het aidsvirus stapte van de ene gastheer (de aap) over naar een andere gastheer, de mens, en evolueerde verder.

 

 

Oorzaak

.

Aids was in de eerste decennia na de ontdekking een ziekte, die in de meeste gevallen vrij snel een dodelijke afloop had. Hiv is een virus en kan worden overgedragen wanneer een slijmvlies of de bloedsomloop in aanraking komt met een hiv-besmette lichaamsvloeistof, zoals bloed, sperma, vaginale afscheiding, voorvocht en moedermelk.

Overdracht van besmetting kan dus plaatsvinden tijdens anale, vaginale of orale seks, een bloedtransfusie met besmet bloed, het gebruik van besmette injectienaalden, en overdracht van moeder op kind tijdens de zwangerschap, geboorte of door borstvoeding. De tabel hieronder is een weergave van de kans op besmetting met betrekking tot verschillende besmettingswegen.

 

 

 

.

besmettingsroute geschat gemiddeld aantal besmettingen op 10.000 blootstellingen
bloedtransfusie 9.000
besmetting van een kind bij geboorte uit een seropositieve moeder 2.500
injectienaalden, intraveneus drugsgebruik 67
anale seksuele penetratie (ontvangend) 50
ingrepen met een percutaneuze toegangsnaald 30
vaginale seksuele penetratie (ontvangend) 10
anale seksuele penetratie (penetrerend) 6,5
vaginale seksuele penetratie (penetrerend) 5
orale seks (met een man, ontvangend) 1
orale seks (met een man, penetrerend) 0,5

 

Een virus heeft een incubatietijd, dat is de tijd tussen de besmetting en het uitbreken van de ziekte. Bij aids is de gemiddelde incubatietijd 9 à 10 jaar. Na deze periode wordt men dus pas echt ziek en heeft men aids. De eerste 9 à 10 jaar is men seropositief.

.

 

Hiv

 

.

structuur aidsvirus

 

.

 

Aids is een syndroom dat bij mensen meestal veroorzaakt wordt door hiv-1. Er is een stamboom van aidsvirussen, daarbij wordt verschil gemaakt tussen menselijke virussen (hiv) en apenvirussen (SIV, Simian Immunodeficiency Virus). De mensvirussen worden onderverdeeld in het veel voorkomende hiv-1 en het zeldzamere hiv-2, dat vooral voorkomt in West-Afrika.

Een besmetting met hiv-1 is zonder behandeling fataal, maar mensen die met hiv-2 besmet worden, krijgen niet altijd aids. De aapvirussen kunnen gesplitst worden in een chimpanseevirus, een roodkopmangabévirus en verschillende meerkatvirussen. De verschillen tussen deze virussen komen door verschillen in het erfelijk materiaal, RNA, een stof die sterk op het DNA lijkt.

Het aidsvirus behoort tot de retrovirussen, waarvan het genetisch materiaal bestaat uit RNA (ribonucleïnezuur). RNA dient normaal voor de reproductie van het eigen DNA. Het retrovirus tracht via het DNA van de besmette gastheer zijn eigen erfelijk materiaal te vermenigvuldigen.

Een virus is geen cel en heeft zelf geen enzymen waarmee een stofwisseling in stand kan worden gehouden. Een virus is voor zijn vermenigvuldiging daarom aangewezen op levende cellen. Daartoe dringt een virus levende lichaamscellen binnen en dwingt deze om nieuwe virusdeeltjes te maken die gelijk zijn aan het oorspronkelijk binnengedrongen deeltje. Het virale RNA wordt met behulp van enzymen ‘vertaald’ in DNA. Het virale DNA dringt binnen in het DNA van de gastheercel en zet de gastheercel aan tot het maken van viraal RNA voor hiv.

Het erfelijk materiaal van virussen is omhuld door eiwitten. Vaak kan een vaccin tegen een virus worden gemaakt door antistoffen tegen die eiwitten te laten opwekken. Helaas kunnen deze eiwitten bij het aidsvirus snel muteren, wat de bestrijding ervan moeilijker maakt. Het is tot dusver niet mogelijk gebleken om een vaccin te maken om de productie van antistoffen te bevorderen, want die helpen maar tegen één vorm van het eiwitomhulsel.

Aangezien dit eiwit mogelijk verder gemuteerd is heeft een dergelijk vaccin geen blijvend effect. Het tweede nadeel van de snelle mutatie is dat hiv zelf niet getraceerd kan worden. De ziekte wordt dan ook vastgesteld door bloed te testen op aanwezigheid van antistoffen.

Als een vrouw met hiv zwanger is, kan haar baby met het virus besmet ter wereld komen. Vaker treedt besmetting pas na de geboorte op. De baby zal wel antistoffen hebben maar die duiden in dit geval niet noodzakelijk op een besmetting met het virus.

 

 

 

Symptomen

.

Een infectie met hiv leidt tot een algemene immunodeficiëntie. Dit wil zeggen dat de specifieke afweer tegen bedreigingen voor het lichaam wordt afgebroken. We spreken van het aidsstadium als er per microliter bloed nog slechts 200 T-helpercellen of minder worden aangetroffen.

Deze verminderde afweer leidt tot een grotere gevoeligheid voor infecties. De aidspatiënt wordt sneller ziek en kan aan meer ziekten tegelijk gaan lijden. Ook kunnen ziekteverwekkers die gezonde personen zonder problemen meedragen de kop opsteken omdat ze niet meer onderdrukt worden door het afweersysteem. Dit noemen we het aids related complex.

.

De volgende symptomen kunnen optreden als ziekten en symptomen:

  • longziekten
  • kanker (met name kaposisarcoom)
  • herpesinfecties
  • acute necrotiserende ulceratieve gingivitis
  • Candida albicans proliferatie en andere schimmelinfecties
  • chronische diarree

Wanneer geen behandeling, bestaande uit antivirale medicijnen, voorhanden is, bedraagt de levensverwachting van een aidspatiënt 6 tot 18 maanden (gemiddeld 9,2 maanden). Patiënten die met een combinatie van antivirale middelen (HAART) behandeld worden hebben over het algemeen een normale levensverwachting.

 

 

 

Preventie

.

Condoomgebruik

.

Het gebruik van een condoom maakt de kans op besmetting door aids veel kleiner maar de kans op besmetting blijft aanwezig, zoals ook zwangerschappen bij het gebruik van condooms niet uitgesloten zijn. Bij zeer massaal, langdurig en zorgvuldig condoomgebruik wordt het aantal besmettingen uiteindelijk zo laag dat de epidemie uitwoedt. Het bevorderen van het gebruik van condooms in onder andere derdewereldlanden is een middel om ervoor te zorgen dat aids en hiv zich minder verspreiden.

 

 

 

Actuele situatie

.

Tegen hiv bestaat geen vaccin en er zijn geen medicijnen die aids kunnen genezen. Er zijn wel medicijnen die de replicatie van het virus remmen, de zogeheten hiv-remmers. De huidige behandeling van aids bestaat uit een combinatie van meerdere van deze aidsremmers, die HAART (Highly active anti-retroviral therapy) wordt genoemd. Deze therapie is zeer effectief, zodat in de Westerse wereld de levensverwachting van hiv-positieve patiënten tegenwoordig de normale levensverwachting benadert.

Een hiv-besmetting is hierdoor veranderd in een chronische ziekte. In veel derdewereldlanden en met name in zuidelijk Afrika, waar de ziekte de grootste ravage aanricht, zijn aidsremmers echter zeer moeilijk verkrijgbaar en vaak onbetaalbaar. De farmaceutische industrie heeft onder druk van de politiek en aidsorganisaties wel de prijzen voor haar aidsremmers verlaagd. Daarmee wordt de therapie echter nog niet voor alle mensen betaalbaar en zijn de logistieke problemen ook niet opgelost.

Het succes van de behandeling van hiv heeft ertoe geleid dat het beeld van hiv is veranderd. Mensen zijn minder bang om hiv op te lopen en vertonen daardoor vaker risicogedrag. De laatste jaren wordt in Westerse landen een duidelijke stijging gezien in het aantal nieuwe hiv-besmettingen en andere soa’s. Eind 2007 waren wereldwijd 33 miljoen mensen geïnfecteerd met hiv, waarvan 22 miljoen in zuidelijk Afrika.

Dat jaar stierven ongeveer 2 miljoen mensen aan de gevolgen van hiv. Volgens het jaarrapport van UNAIDS in 2009 liepen in 1996, toen het aantal nieuwe besmettingen een hoogtepunt bereikte, 3,5 miljoen mensen een nieuwe hiv-besmetting op.Dat komt overeen met circa 1 nieuwe besmetting per 9 seconden.

 

 

Ten slotte

 

Een samenleving met hetzij 100% perfect condoomgebruik hetzij alleen exclusieve monogame relaties is een utopie. De combinatie van beide – het condoom en trouw aan de partner – kan zowel op individueel niveau als op het niveau van de samenleving een goede bescherming bieden. Het idee van exclusieve monogamie dan wel het celibaat voor iedereen gaat voorbij aan de realiteit waarin de meeste mensen serieel monogaam zijn en circa 30% van de mensen ook tijdens een relatie andere seksuele contacten heeft.

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Kaneel : etherische olie

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

.

.

.

Kaneel etherische olie

.

.

Kaneel etherische olie is therapeutisch gezien een heel waardevolle olie die op een groot aantal gebieden kan worden ingezet.

De olie werkt ontspannend bij spierverhardingen. Maar is ook een uitstekende olie voor mensen die geestelijk zijn verhardt.

De olie heeft niet alleen een versterkende en verwarmende werking bij kou (lage temperaturen), maar ook bij innerlijke kilte.

.
.
.
Kaneel, Cinnamomum zeylanicum, komt oorspronkelijk uit Sri-Lanka. Kaneel is een groenblijvende boom van ± 15 mtr met witte of gele bloemen die veranderen in blauwpaarse bessen en behoort tot de Laurierachtigen.

Kaneel etherische olie wordt gewonnen door stoomdestillatie van de twijgen met bladeren of van de schors .

 

 

 

 

Deze olie is goed voor mensen die het leven niet zo goed aan kunnen maar toch snakken naar vrijheid.

Vrijheid die ze niet ervaren door de kilte in zichzelf die vooral wordt veroorzaakt door aan de normen en waarden van anderen te willen voldoen. Hij of zij moet leren om zichzelf te zijn.

De olie trekt spiritualiteit aan en heeft een voorspoedige en genezende werking.

Kaneel olie is een krachtige hulp voor het afweersysteem, door zijn antivirale en antibacteriële werking uitstekend te gebruiken bij griep en verkoudheid.

Op de huid werkt kaneel olie verwarmend en doorbloedingstimulerend, zijn pijnstillende en ontkrampende werking geeft aan massage-oliën een extra dimensie bij de behandeling van spierpijnen en verrekkingen. Een toevoeging van 1-2 druppels per 50 ml. is heel werkzaam bij de behandeling van koude handen en voeten en koude rillingen.

 

 

 

Gebruik van kaneel etherische olie in de aromatherapie

 

 

De olie wordt in de aromatherapie onder meer ingezet bij: verkoudheid, griep, koorts, koude rillingen, blauwe plekken, insectenbeten, wratten, infecties, maag- en darmkrampen, slechte eetlust en slechte spijsvertering, stress

 

 

 

 

psychisch: kaneel olie heeft een versterkende werking op het hart en de geest. De olie geeft ook bescherming en warmte aan mensen die innerlijk koud zijn. En de geur van kaneel helpt om emoties bij ergernis en woede weer onder controle te brengen.

Contra-indicatie: Kaneel etherische olie is heel sterk dus gebruik de olie zeer spaarzaam en altijd verdunnen want het wordt snel als irriterend ervaren als het met de huid in contact komt.

Een combinatie van kaneel met lavendel is zeer geschikt als je het op de huid wilt gebruiken waarbij de verhouding moet zijn 1 druppel kaneel op 20 druppels lavendel.

Kaneel kan goed gecombineerd worden met bijvoorbeeld: sinaasappel, mandarijn, cypres, lavendel, kruidnagel en ylang ylang.

 

 

 

Hoe kan je kaneel etherische olie gebruiken

 

 

De olie is zeer geschikt om te verdampen in een aromalamp of in een potpourri te gebruiken.

Bijv. 2 druppels kaneel met 5 druppels mandarijn voor een aangename sfeer voor het slapen gaan.

 

 

Spierverhardingen; 5 druppels kaneel in een eetlepel plantaardige olie (bijv. zoete amandel of druivenpit olie) mengen en hiermee de pijnlijke plaatsen inwrijven.

Blauwe plekken en insectenbeten: doe 2 druppels kaneel op een vochtig watje en dep hiermee de pijnlijke plek.

Koude onderbenen; 2 druppels kaneel en 2 druppels helichrysum mengen in 10 ml. amandel olie. Met dit mengsel dagelijks masseren. Zorgt voor een betere doorbloeding.

 

 

 

 

 

 

 

Gember : etherische olie

Standaard

categorie :  Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

Gember etherische olie wordt gedestilleerd uit de gedroogde en gemalen wortelstok van de Zingiber officinalis roscoe. 25 kilo wortels leveren ± 1 kilo etherische olie, deze is lichtgeel tot groenachtig van kleur.

Gember is oorspronkelijk afkomstig uit Azië,  het is de bewerkte wortelstok van de Zingiber officinalis plant.

Dit is een rietachtige plant van meer dan een meter hoog met lange smalle bladeren en een bloemknop met geelrode bloemetjes.

 

 

De knolvormig vertakte wortel heeft een kruidige smaak en is lichtbruin van kleur. De kleinste éénjarige wortelstokken leveren de beste Gember, die `stemginger` genoemd wordt. Verse Gember wordt in China gebruikt voor de behandeling van veel aandoeningen waaronder reuma, malaria en verkoudheid.

Gember is doorbloeding stimulerend, verwarmend, pijnstillend en ontstekingsremmend en daarom ideaal voor massage van verharde spieren, bij spierpijn en reumatische klachten.

Gember olie heeft een zeer plezierige warme, krachtige en vurige geur die weer nieuwe levenskracht schenkt. Bij zwakte en moedeloosheid geeft de olie energie en versterkt het afweersysteem.

 

 

 

Gebruik van gember etherische olie in de aromatherapie

 

 

Gember olie wordt in de aromatherapie gebruikt bij: spierpijn, reumatische klachten,  artritis, vermoeidheid, verstuikingen en verrekkingen, slechte bloedsomloop, slijmvliesontsteking, bijholteontsteking, keelpijn, krampen, flatulentie, misselijkheid, reisziekte, koorts, infectieziekten, griep, verkoudheid, geestelijke uitputting.

 

Let op: in hoge concentraties kan gember olie mogelijk irriterend zijn en het kan bij sommige mensen overgevoeligheid veroorzaken. Licht fototoxisch.

Psychisch: Gember etherische olie stimuleert de verbeelding en is zeer geschikt voor mensen die moeite hebben vorm te geven aan hun leven of hun eigen mogelijkheden niet zien.

Gember is ook een olie die goed werkt bij mensen die (te) hard voor zichzelf zijn. De olie zorgt ervoor dat de innerlijke verharding wordt losgeweekt zodat de energie weer kan stromen.

Het is eveneens een licht afrodisiacum.

Geeft aan mensen zich geestelijk, innerlijk koud voelen warmte, bescherming en geborgenheid.

Gember laat zich uitstekend combineren met ylang ylang, rozenhout, sandelhout, geranium, cederhout, citroen, eucalyptus, grapefruit, koriander, limoen, mandarijn, mirte, neroli, palmarosa, patchouli, roos, rozemarijn, sinaasappel, vetiver en wierook.

 

 

 

 

 

 

 

Gebruik van gember etherische olie 

 

 

  • Massageolie tegen stijve spieren: 5 druppels gember, 2 druppels zwarte peper, 4 druppels geranium en 4 druppels rozenhout mengen in 20 ml. plantaardige olie.Hiermee regelmatig de stijve spieren masseren.
  • Verwarmend bad: 3 druppels gember, 3 druppels rozemarijn en 4 druppels zwarte peper mengen met een eetlepel volle melk, room of honing en dat toevoegen aan een warm bad.
  • Bij keelontsteking en heesheid 6 druppels gember in een glas gekookt, afgekoeld water mengen en met dit drankje 2 x per dag gorgelen.
  • Bij griep en/of  verkoudheid 5-10 druppels gember olie mengen met een eetlepel melk, room of honing. Dit toevoegen aan een warm bad en 15 – 20 minuten baden. Dit versterkt de afweer.
  • Massageolie bij artritis en reumatische klachten: voeg 2 druppels gember, 2 druppels helicrhrysum (strobloem), 3 druppels roomse kamille, 2 druppels jeneverbes, 5 druppels lavendel en 2 druppels mandarijn toe aan 50 ml.  plantaardige olie en masseer de pijnlijke plekken meermaals per dag.