Tagarchief: verderf

Bijbelteksten over de hel.

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

Het idee van een hel is dermate gruwelijk en ondenkbaar, dat veel christenen er moeite mee hebben. In een hemel geloven vind iedereen makkelijk, maar een hel? Toch spreekt de Bijbel er veelvuldig en zeer duidelijk over.

 

 

5 voor 12

 

Pasteltekening van John Astria

 

 

 

Het laat de grote ernst zien van het kwaad in ons hart en de brandende noodzaak om je te bekeren met een diep, waarachtig berouw. Hieronder vind je Bijbelteksten over de hel en leven na de dood. Neem er even de tijd voor, om deze waarheid diep tot je door te laten dringen.

 

‘Ik zal u tonen, wie gij vrezen moet. Vreest Hem, die, nadat Hij gedood heeft, macht heeft om in de hel te werpen. Voorwaar, Ik zeg u, vreest Hem!’
(Lukas 12:5)

 

‘Dan zal Hij ook tot hen, die aan zijn linkerhand zijn, zeggen: Gaat weg van Mij, gij vervloekten, naar het eeuwige vuur, dat voor de duivel en zijn engelen bereid is. Dezen zullen gaan in de eeuwige straf, maar de rechtvaardigen in het eeuwige leven.’
(Matteus 25:41, 46)

 

‘Zij zullen als straf het eeuwig verderf ondergaan, weg van het aangezicht van de Heer en van de heerlijkheid van Zijn macht.’
(2 Thessalonicenzen 1:9)

 

‘Maar de lafhartigen, de ongelovigen, de verfoeilijken, de moordenaars, de hoereerders, de tovenaars, de afgodendienaars en alle leugenaars – hun deel is in de poel, die brandt van vuur en zwavel: dit is de tweede dood.’ (Openbaring 21:8)

 

‘Ga binnen door de nauwe poort, want wijd is de poort en breed is de weg die naar het verderf leidt, en velen zijn er die daardoor naar binnen gaan; maar de poort is nauw en de weg is smal die naar het leven leidt, en weinigen zijn er die hem vinden.’
(Matteus 7:13, 14)

 

‘Want als wij willens en wetens zondigen, nadat wij de kennis van de waarheid ontvangen hebben, blijft er geen offer voor de zonden meer over, maar slechts een verschrikkelijke verwachting van oordeel en verzengend vuur, dat de weerspannigen zal verslinden.’
(Hebreeën 10:26, 27)

 

 

 

Vragen over de hel

 

 

Hoe kan een God van liefde mensen naar de hel sturen?

 

Ik wil tegenover deze veelgehoorde vraag een andere vraag zetten: Als Jezus Christus zich als een lam heeft laten afslachten om ons te verlossen, waarom vertikken zoveel mensen het dan om zijn doorboorde hand – die hen wil redden – vast te grijpen?

Waarom slaan zovelen liever Gods uitgestrekte hand van zich weg, dan zich door Hem te laten verlossen? Waarom willen zoveel mensen liever verloren gaan, dan zich van het kwaad in hun hart af te keren en zich te laten reinigen door het offer van Jezus Christus? Die vraag is veel belangrijker. Dat is waar het om gaat.

God wil mensen redden!

 

 

 

Waarom willen velen niet gered worden?

 

Omdat ze het kwaad liever hebben dan het goede, al beweren ze van zichzelf de goedheid zelve te zijn.

 

 

 

Gaan mensen die nooit over Jezus gehoord hebben, ook naar de hel?

 

De Bijbel zegt dat Jezus Christus is afgedaald in het dodenrijk en daar zijn verlossing heeft verkondigd aan de geesten van de gevangen zielen. Elk mens, levend of dood, heeft dus de kans verlost te worden.

‘Hij is naar de geesten gegaan die gevangen zaten, om dit alles te verkondigen.’
(1 Petrus 3:18)

 

‘Want daartoe is ook aan doden het evangelie gebracht, opdat zij wel, naar de mens, wat het vlees aangaat, zouden geoordeeld worden, doch, naar God, wat de geest betreft, zouden leven.’
(1 Petrus 4:6)

 

‘Want hiertoe is Christus gestorven en levend geworden, opdat Hij en over doden en over levenden heerschappij voeren zou.’
(Romeinen 14:9)

 

 

Is het dodenrijk hetzelfde als de hel?

 

De Bijbel maakt onderscheid tussen het dodenrijk en de hel. Het dodenrijk (SHEOL of HADES in het Hebreeuws) is de plaats waar de doden gaan die niet gered zijn tijdens hun aardse leven. Dat betekent niet dat al deze doden ook voor eeuwig in de hel geworpen worden. Dat gebeurt pas wanneer God de doden oordeelt op basis van hun daden.

‘De zee stond de doden die ze in zich had af, en ook de dood en het dodenrijk stonden hun doden af. En iedereen werd geoordeeld naar zijn daden. Toen werden de dood en het dodenrijk in de vuurpoel gegooid. Dit is de tweede dood: de vuurpoel. Wie niet in het boek van het leven bleek te staan werd in de vuurpoel gegooid.’
(Openbaring 20:13, 14)

Het woord hel is de vertaling van het Griekse woord GEHENNA. Jezus gebruikte het woord Gehenna om de plaats aan te duiden waar God de doden in werpt, die gestraft worden. Gehenna is een andere plaats dan Sheol of Hades, want het dodenrijk wordt uiteindelijk in de hel geworpen. Hier is veel onwetendheid over en mensen gebruiken alleen het woord hel, terwijl ze vaak het dodenrijk bedoelen.

 

 

 

 

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

De alverzoeningsleer is een leugen

Standaard

categorie : religie

 

 

 

Het is bepaald niet aangenaam je met dwaalleer te moeten bezighouden. We moeten echter wel bedenken dat de alverzoeningsleer een grote bedreiging vormt voor de gelovigen. Ook heel wat christenen zijn erdoor besmet. En dat is naar de mens gesproken ook begrijpelijk, want deze dwaalleer heeft een geweldige aantrekkingskracht, zowel voor het menselijk verstand als het menselijk gevoel.

 

 

de-bijbel

 

.

Ons gemoed of  Gods Woord

 

Bijna de hele kerkgeschiedenis door, vanaf de kerkvader Origenes tot bekende kerkleiders vandaag, zijn er hoogvereerde voorgangers geweest die de leer van de apokatastasis (de alverzoeningsleer) gepredikt hebben. Steeds weer heeft deze dwaalleer veel gelovigen aangesproken die diep in hun hart het verlangen hadden dat een verzoening van alle mensen toch eens wáár mocht zijn.

Wat zou het mooi zijn te weten dat er zelfs aan de hel eenmaal een einde komt en dat uiteindelijk door Gods almacht en genade alle mensen behouden zullen worden. Op wie heeft deze mooie gedachte géén aantrekkingskracht? Wie heeft nog nooit echt over dit onderwerp nagedacht. Het zijn juist de onnadenkende mensen die aan deze dwaalleer ten prooi vallen.

Voor ons eigen gemoed immers is de gedachte van een uiteindelijke wederherstelling van alle mensen ongetwijfeld aantrekkelijker dan de gedachte dat vele mensen verloren zullen gaan. Maar ons eigen gemoed is een slechte scheidsrechter. Wij doen er wijzer aan scherp te luisteren naar Gods eigen getuigenis in de Schrift. Dát alleen beslist elke vraag.

Gedachten dat God vele mensen zal laten verloren gaan spelen daarbij geen enkele rol. God vraagt slechts onderwerping aan zijn Woord. Het is trouwens opmerkelijk dat de christelijke Kerk in meerderheid de alverzoeningsleer heeft afgewezen, zelfs wanneer die het vurigst en bekwaamst verdedigd werd.

Daarin zien we de bewarende leiding van Gods Geest, die het besef van Gods heiligheid en gerechtigheid volgens de klare uitspraken van zijn Woord levend hield. Er mogen geen gevoelens of redeneringen ingaan tegen Gods eigen uitspraken. De alverzoeningsleer ondergraaft de ernst van het evangelie ondergraven.

 

 

 

Omschrijving van de dwaalleer

 

Zoals gezegd is de alverzoeningsleer hoofdzakelijk gebaseerd op menselijke redeneringen zoals :

 

  • Een eeuwige hellestraf is in strijd met de liefde van God. Hij kan er geen behagen in scheppen mensen tot in eeuwigheid te pijnigen en eeuwig het geween en tandengeknars van miljoenen ongelukkigen aan te horen.
  • Een eeuwige straf is in strijd met de rechtvaardigheid van God, omdat zij in geen verhouding staat tot de zonden die de mens, hoe erg ze ook zijn. Ze zijn gepleegd in een kort leven, dat qua tijdsduur wegvalt tegen de eeuwigheid.
  • Een eeuwige straf is in strijd met de heiligheid van God. Dat zou betekenen dat God zou toestaan dat miljoenen mensen tot in eeuwigheid voortgaan met tegen Hem te zondigen door hun haat en gescheld.
  • Een eeuwige straf is in strijd met de verhevenheid van de mens als schepsel en beelddrager van God. Dit veronderstelt dat de verlorenen zich onder zo’n eeuwige straf voortdurend zouden blijven verharden zonder zich ooit gewonnen te geven aan God.

 

 

De argumenten van de alverzoeningsleer, die meer rechtstreeks op de Schrift gebaseerd lijken te zijn, luiden als volgt:

 

  • De Schrift leert geen letterlijke eeuwige straf, maar spreekt over een hel slechts in figuurlijke taal. Zij gebruikt immers uitdrukkingen als vuur, worm en duisternis, die slechts beelden zijn en niet letterlijk opgevat mogen worden.
  • De Schrift spreekt wel over eeuwige pijn en het eeuwige vuur. Eeuwig heeft daar niet de betekenis van eindeloos, nimmer ophoudend, maar duidt een niet nader bepaalde maar wel beperkte tijdsperiode aan.
  • De Schrift leert  dat God de behoudenis van alle mensen wil (en wie kan zijn wil weerstaan?), dat Christus voor alle mensen gestorven is (en hoe zou iemand daar dan geen deel aan krijgen?) en dat ook daadwerkelijk allen verzoend (hersteld, levendgemaakt) worden en zich voor Christus zullen neerbuigen.

 

We vinden verschillende  varianten in de dwaalleer terug. Naast het universalisme, dat meent dat alle mensen (en zelfs de duivel en zijn engelen) eenmaal door Gods genade tot bekering zullen komen, onderscheiden we ook het hypothetisch universalisme. Dit is de opvatting dat de mogelijkheid van bekering altijd open blijft, zowel in de tussentoestand (d.i. tussen sterven en opstanding) alsook in de eeuwige toestand.

Het is niet gezegd  dat allen ook van deze mogelijkheid gebruik zullen maken. Of iemand dus een eindeloze hellestraf zal moeten ondergaan, heeft hij in zijn eigen hand. Ook in de eeuwigheid blijft hij beschikken over zijn vrije wil, waardoor hij kan besluiten alsnog tot inkeer te komen en zich voor God en Christus te buigen. Hij behoudt echter in die zin een eeuwige straf dat de hellepijn hem eeuwig zal bijblijven, waardoor hij altijd zal achterstaan bij hen die al in dit leven het evangelie hebben aangenomen.

Het annihilationisme  is leer dat uiteindelijk de ongelovigen (almede de satan en zijn engelen) zullen worden vernietigd, d.w.z. zullen ophouden te bestaan. Dit zou dan de tweede dood zijn. Men noemt deze leer ook wel het conditionalisme omdat zij uitgaat van de idee van een conditionele (= voorwaardelijke) onsterfelijkheid.

Men betoogt dat alleen God, en van nature geen enkel schepsel, onsterfelijkheid heeft (1Tm 6:16), en dat de gave van de onsterfelijkheid alleen door het geloof in Christus verkregen kan worden (Rm 2:7; 2 Tm.1:10). De ongelovigen zijn en blijven dus vergankelijk, en zullen na het oordeel voor de grote witte troon dan ook inderdaad vergaan.

 

 

bijbels&dwaas

 

 

Het getuigenis van de Schrift

 

Laten wij nu, om de alverzoeningsleer in haar verschillende varianten te bestrijden, allereerst luisteren naar het meest klare en duidelijke getuigenis van Gods Woord. 

 

 

(a) Eerste deel: de eeuwigheid van de hellestraf

 

Het Nieuwe Testament spreekt ten aanzien van de ongelovigen (en ook van de duivel en zijn engelen) over:
* de eeuwige straf (Mt 25:46)
* het eeuwige vuur (Mt 18:8; 25:41; Jd:7).
* het eeuwig verderf (2 Th1:9)
* eeuwig boeien (Jd:6).
In Markus wordt gesproken over een eeuwige zonde, wat blijkens het verband betekent een zonde die tot in eeuwigheid niet uitgeboet wordt.

Op 14:11 zegt van de ongelovigen die het beest en zijn beeld aanbeden hebben: “de rook van hun pijniging stijgt op tot in alle eeuwigheid”.
Op 20:10 zegt van de duivel en ook van het beest en de valse profeet: “zij zullen dag en nacht gepijnigd worden tot in alle eeuwigheid”, en wel in “de poel van vuur en zwavel”; vs.14 zegt dat alle ongelovigen terechtkomen in de poel van vuur.

 

 

(b) De eindeloosheid van de hellestraf

 

Mt 25:10-12 geeft duidelijk aan dat de verlorenheid van de ongelovigen onveranderlijk is, zelfs als zij in hun verlorenheid alsnog wroeging zouden krijgen (vgl.7:22v; Lk13:25-28).

Evenzo maakt Lk16:26 duidelijk dat er een grote kloof is tussen de gezaligden en de verlorenen:  “zodat zij die van hier (de plaats der gelukzaligen) naar u (de plaats van de goddelozen) willen overgaan, niet kunnen, en zij vandaar niet naar ons kunnen overkomen”.

Mk 9:44 omschrijft de hel als het onuitblusbare vuur (vgl.Jr.17:4), en in vs.48 wordt daaraan met betrekking tot de ongelovigen toegevoegd: “waar hun worm niet sterft en het vuur niet wordt uitgeblust’” (vgl. Js 66:24).

Wat dit niet sterven van hun worm ook moge betekenen, het verandert niets aan het feit dat deze uitdrukkingen aangeven dat er aan de hellestraf van de ongelovigen nimmer een eind komt.
Jh 3:36 : “wie de Zoon ongehoorzaam is, zal het leven niet zien, maar de toorn van God blijft op hem”. Hb 9:27 : “het de mensen beschikt is éénmaal te sterven en daarna het oordeel’” waarmee gezegd lijkt te zijn dat op het moment van de dood iemands bestemming voor altijd vastligt, zodat er daarna geen nieuwe kans op bekering meer gegeven is.

 

 

(c) Sommige mensen in ieder geval voor altijd verloren

 

Het Nieuwe Testament legt er duidelijk getuigenis van af dat op z’n minst bepáálde mensen noodzakelijk voor altijd verloren zijn, zodat op z’n minst een absoluut universalisme uitgesloten is.

Mt 12:32 zegt dat ‘het spreken tegen de Heilige Geest’ een mens niet zal worden vergeven, niet in deze eeuw en niet in de toekomstige.

Mk 3:29 : “wie zal lasteren tegen de Heilige Geest, heeft geen vergeving in eeuwigheid, maar is schuldig aan een eeuwige zonde”.

Hb.10:26 zegt van afvalligen dat er voor hen “geen slachtoffer voor de zonden meer overblijft, maar een vreselijke verwachting van oordeel en een felheid van vuur dat de tegenstanders zal verslinden”.

Op zichzelf zijn deze Schriftplaatsen moeilijk genoeg als het gaat om de vraag wat voor mensen hier nu precies bedoeld zijn. Maar wie het ook zijn, er blijken in ieder geval mensen te zijn die zich niet meer zullen kunnen bekeren, voor wie geen zoenoffer meer beschikbaar is en die niets anders te wachten hebben dan de hel.

 

 

De vernietiging van de valse porfeet

De vernietiging van de valse porfeet

 

Pasteltekening van John Astria

 

 

 

wolf005b1005d

 

 

 

Het getuigenis van de Heer

 

Er mag worden opgemerkt dat het in de meeste bovengenoemde Schriftplaatsen ging om uitspraken van de Heer Jezus Zelf. Niemand in de Schrift heeft de liefde van God zó tot uitdrukking gebracht als Hij en niemand kende een dieper meegevoel met de verlorenen dan Hij. Toch spreekt niemand vaker dan juist Hij over de eeuwige hellestraf.

Juist de openbaring van de hoogste liefde gaat noodzakelijk gepaard met de openbaring van de zwaarste straf.
Christus die het licht van de wereld is, openbaarde het bestaan van de buitenste duisternis. En zo goed als het eeuwige leven eeuwig is, zo goed is de eeuwige straf eeuwig.

We moeten concluderen dat niemand het recht heeft om de eeuwige hellestraf aan een beperkte tijdsduur te verbinden. Kijken we naar Mt.25:46; daar is de eeuwige straf parallel met het eeuwige leven. Als dit laatste eindeloos is, dan ook het eerste.

In Jd.:6 lezen we van engelen die tot het oordeel van de grote dag met eeuwige boeien bewaard worden. Hier geeft eeuwig aan dat óp die grote dag het definitieve oordeel over deze engelen wordt uitgesproken en dat zij ook ná die grote dag in de duisternis van het eeuwige vuur zullen verblijven.

Kl.3:31 zegt: ‘niet voor eeuwig verstoot de Here’.  Als eeuwig dan inderdaad eindeloos moet betekenen, dan hebben we hier toch duidelijk getuigenis dat de Here niet ‘voor eeuwig’ zal verstoten. Dat is waar. De wenende profeet vertolkt hier de gevoelens van het getrouwe overblijfsel van Israël, een overblijfsel ‘naar de verkiezing van de genade’. Daarbij zal De Heer elke zondaar, die tot inkeer komt en vergiffenis vraagt, vergiffenis schenken. Daarvoor is Christus aan het kruis gestorven. zie Joh 11 : 24-3-26.

 

 

 

Vernietiging

 

Kijken we nu naar de plaatsen waar over het eeuwig verderf gesproken wordt. We moeten daar aandacht aan schenken omdat sommige dit woord willen opvatten in de zin van vernietiging. Zij leren dat de ongelovigen (alsook de duivel en zijn engelen) na het oordeel voor de grote witte troon verdorven worden in de zin van vernietigd, zij zouden ophouden te bestaan.

De uitdrukking eeuwige straf kan niet worden opgevat als een voor eeuwige vernietigd worden.
Schriftplaatsen wijzen op kwellingen waaraan de ongelovige wordt blootgesteld, wat heel iets anders is dan vernietiging. Dit geldt ook voor plaatsen die spreken over ‘pijniging’, onuitblusbaar vuur’, ‘geween en tandengeknars’ (Mt.8:12), ‘verdrukking en benauwdheid’ (Rm.2:9).

Men zou onder dit argument kunnen proberen uit te komen door te stellen dat de ongelovigen eerst een tijdlang gepijnigd en pas daarna vernietigd worden.  Ook zou men dan onafhankelijke aanwijzingen in de Schrift moeten vinden die erop zouden wijzen dat de hellestraf in de tijd beperkt is.

Dat geldt ook voor degenen die menen dat de ongelovigen na een beperkte hellestraf alsnog het heil ontvangen. We vinden echter het omgekeerde. Vele plaatsen,die op de eindeloosheid van de hellestraf wijzen, moeten dus als beeldspraak worden opgevat voor de zwaarte van de toegemeten eeuwige hellestraf.

 

 

 

Wat is verderf?

 

Het Griekse woord apoleia  betekent nooit ‘vernietiging’, maar ‘morele ondergang, verlies van het eeuwig heil’.

(Zie Mt.7:13; Rm.9:22; Fp.1:28; 3:19; Hb.10:39; 2Pt.2:1,3; 3:7,16; Op.17:8,11 (‘verderf’); 1Tm.6:9 (‘ondergang’).
Er is niet de geringste aanwijzing in de Schrift dat dit woord ooit een ophouden te bestaan betekent.

Samenvattend merken we op dat het woord ‘verderf’ niets te maken heeft met vernietiging of ophouden te bestaan.We voegen daar nog aan toe dat de voorstanders van de vernietingsleer een verkeerd verstaan van het begrip ‘dood’ hebben. Deze voorstanders  kunnen onmogelijk de tijdelijke, lichamelijke dood als een vernietiging opvatten.

Evenmin is de morele dood, die het gevolg is van de zonde (Ef.2:1), een vorm van vernietiging. De morele dood houdt in van God afgewend zijn, van de gemeenschap met Hem afgesneden zijn, maar geen vernietiging. Zo is de tweede dood niets anders dan voor eeuwig van God afgesneden zijn (vgl. weer
2Th.1:9), maar niet een vernietigd zijn.

‘Verderf’ is niet een einde maken aan het bestaan van de mens, maar een van hem voor eeuwig prijsgeven aan een plaats en een toestand van gescheiden zijn van God.  In zekere zin is een mens die aan de ‘tweede dood’ is prijsgegeven trouwens ook niet ‘onsterfelijk’. Hij is al dood, maar dat is heel wat anders dan vernietigd.

 

 

 

conclusie

 

De Schrift leert dat de ongelovigen een eeuwige, eindeloze, ononderbroken hellestraf moeten ondergaan. Deze leer staat tegenover de dwaalleer van de alverzoening, die beweert dat er óf helemaal geen hel is óf dat de ongelovigen er slechts een beperkte tijd zullen verblijven, zich daarna alsnog zullen bekeren en dan behouden zullen worden. Ook staat deze schriftuurlijke leer tegenover de vernietigingsleer, die beweert dat de ongelovigen na het oordeel voor de grote witte troon (eventueel na een beperkte hellestraf) vernietigd worden, d.w.z. zullen ophouden te bestaan.

 

 

Het heil voor alle mensen?

 

Belangrijker zijn die argumenten van de alverzoeningsleer waarin met een beroep op de Schrift wordt betoogd dat God wil dat alle mensen behouden worden, dat Christus voor alle mensen gestorven is en dat uiteindelijk ook daadwerkelijk alles hersteld wordt. Inderdaad lijkt het bij oppervlakkige lezing dat de alverzoeningsleer hier heel wat pijlen op haar boog heeft.

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

John Astria

Wat wil IS, de Islamitische Staat, bereiken?

Standaard

categorie : religie

 

 

 

Inleiding

 

IS beschouwt zichzelf als de elitetroepen van de eindtijden. Ze vinden dat de wereld verworden is tot een poel van verderf en willen het einde ervan bespoedigen en zelf de wereld regeren tot het doek valt. Om dat te bereiken, willen ze een apocalyptische oorlog uitlokken.

.

_83143752_83143751 is

 

Ze vallen het Westen en de moslimlanden aan. De meeste aanslagen vinden plaats in moslimlanden, de meeste slachtoffers zijn moslims. Ze hopen dat als gevolg daarvan het Westen zich zal keren tegen moslims, en dat de moslimlanden zich zullen keren tegen het Westen. Ze weten dat hun enige kans om hun doel te bereiken erin bestaat dat het Westen en de moslimlanden elkaar aanvallen zodat de tegenstanders van IS zichzelf uitschakelen.

 

Ze willen dat we ons blind staren op elkaar en elkaar uitroeien.

 

Alleen zo kan IS winnen. IS is een extreem rechtse, apocalyptisch fascistische terreurgroep die een bedreiging vormt voor de hele wereld en voor de hele mensheid. De enige kans die wij hebben is zij aan zij, Westen en moslimlanden, en de hele wereld, verenigd samen te werken tegen hen. IS wil moslims doen denken dat het Westen hun vijand is. Het wil ons doen denken dat moslims, vluchtelingen enz onze vijand zijn.

Onze vijand, van het Westen en van moslims, -is IS en het apocalyptisch fascisme in het algemeen (ook bij extreem-rechtse apocalyptische christenen en bij extreem-rechtse apocalyptische joden), dat via een grote wereldoorlog een fascistische machtsovername op wereldvlak plant.

 

 

Situering

 

Een op 20 november 2015 unaniem aangenomen resolutie van de VN Veiligheidsraad omschrijft IS/Daesh als “wereldwijde bedreiging zonder voorgaande voor de internationale vrede en veiligheid”. In de resolutie wordt uitdrukkelijk verwezen naar de aanslagen van IS in Tunesië, Turkije, Egypte, Libanon en Frankrijk. De VN resolutie vraagt alle landen die dat aankunnen al het nodige te doen in de strijd tegen IS/Daesh.

IS vormt inderdaad een wereldwijde bedreiging. De aanslagen in het Westen worden gezien als een “aanval op het Westen”, de moslims ervaren de aanslagen als “aanval op de islam”. In beide gevallen zegt men wat de terroristen willen dat men zegt, trapt men in hun val van vijandbeelden en versterkt men hun discours. In werkelijkheid valt IS zowel het Westen en de westerse waarden als de moslimwereld en de islamitische waarden aan. Het is zelfs zo dat de meeste aanslagen door IS gepleegd worden in moslimlanden, de meeste slachtoffers zijn moslims.

De hele wereld veroordeelt en bestrijdt IS, de hoogste religieuze autoriteiten uit de moslimwereld vaardigden reeds talrijke en grondig gefundeerde fatwas tegen IS uit. Ook de aanslagen in Parijs werden door de staatkundige en religieuze leiders van moslimlanden in sterke termen veroordeeld. Dit is geen islam. Integendeel, volgens de islam is terrorisme een misdaad tegen de samenleving waarvoor de doodstraf kan uitgesproken worden.

 

 

 

Waar is het IS dan om te doen? Wat willen ze bereiken? Wat is hun doel?

 

 

IS is een extreem rechtse en apocalyptische terreurorganisatie

 

 

screenshot_youtube_is is

 

 

Wat men bij ons “moslimfundamentalisme”, islamisme” of “politieke islam” noemt, wordt in de moslimwereld van Pakistan tot Algerije al sedert de jaren 1990 “extreem rechts” of “fascisme”genoemd. Voor hen is het duidelijk, dit is geen religieuze zaak, geen zaak van de islam, het is een extreem rechts politiek project . IS is daarvan de gewelddadige component, het is een extreem rechtse totalitaire terreurorganisatie die gedreven wordt door een apocalyptisch geloof.

In het sterk geseculariseerde en ontkerkelijkte West-Europa kunnen we ons bij apocalyptisch geloof niet meteen iets voorstellen, we kunnen het ook niet bevatten, kunnen het gevaar daarvan niet inschatten. Het is ons niet bekend, en wat we niet kennen kunnen we ook niet herkennen, zelfs als staart het ons in het gezicht.

Het is daarom dat deze nochtans doorslaggevende dimensie van IS gemist wordt in de analyses die gemaakt worden van wat er aan de gang is. Want een totalitaire versie van apocalyptisch geloof speelt een grotere rol dan velen beseffen.

Om één en ander te begrijpen, vertrekken we van de Amerikaanse extreem-rechtse christelijke fundamentalisten. Amerikaans Em. Prof. Nick Gier wijst op de chilling parallels between Christian and Muslim fundamentalists”.

Gelardeerd met een respectievelijk pseudo-christelijke en pseudo-islamitische saus, zijn het in essentie extreem-rechtse groepen die dezelfde politieke totalitaire ideologie delen.

 

 

Bijden

 

  •  zijn tegen een democratisch model en willen hun overheden vervangen door een op “goddelijke wet” gebaseerde theocratie.
  • beide vinden slavernij acceptabel.
  • beide vinden dat vrouwen aan de haard thuis horen.
  • beide vinden dat homo’s en lesbiennes de doodstraf verdienden.
  • beide spelen zelf God, delen de wereld in in gelovigen en ongelovigen en bepalen zelf wie redding verdient, en wie verdoemenis.
  • beide zijn racistisch.
  • beide werpen zichzelf op als verdedigers van de eigen identiteit tegen de ander die als vermeende existentiële bedreiging wordt neergezet.

 

Zij beschouwen de hele wereld als een poel van verderf waaraan niet rap genoeg een einde kan komen zodat de heerschappij van de “zuiveren” kan overnemen tot het doek valt.
.
  • hebben ook een sterke en gewelddadige apocalyptisch visie.
  • menen dat we in de eindtijden leven.
  • vinden dat de wereld verworden is tot een poel van verderf waaraan best zo snel mogelijk een einde komt, zodat een heerschappij van de “zuiveren” kan overnemen en deze “zuiveren” finaal de eeuwige eind overwinnaars zijn wanneer de tijden eindigen.
  • geloven dat de weg daar naartoe een apocalyptische wereldoorlog tussen het christendom en de islam is. Sommigen “hopen” daar slechts op, terwijl anderen de zaak actief proberen bespoedigen en uitlokken.
  • overspoelen al een paar decennia hun respectievelijke samenlevingen met wederzijdse vijandbeelden om de publieke opinies op te draaien voor hun gedroomd scenario: een vernietigende apocalyptische botsing op wereldformaat.

 

Bij extreem-rechtse christenen in de VS (met een niet te verwaarlozen invloed bij de republikeinen) circuleerden bijvoorbeeld reeds ten tijde van de oorlog van Bush tegen Irak op de Bijbel gebaseerde landkaarten waarop aangeduid staat welke landen in het Midden-Oosten moeten aangevallen worden. Wie stond aan de kant van Christus en wie stond aan de kant van de Antichrist. Ook nu hebben ze het bijzonder druk met het interpreteren van de gebeurtenissen.

 

Voor lezers die inmiddels het spoor bijster geraakt zijn, het volgende ter overweging: islam en christendom geloven in dezelfde ene God, het zijn de enige godsdiensten ter wereld die geloven in Jezus als Messias, de enigen die in zijn wederkomst geloven. Zij geloven ook in een anti-Christ/Dajjal, iemand die zal beweren Christus te zijn maar daarvan het tegendeel zal zijn. Wie van beide is gebaat bij een vernietigende oorlog tussen de enige twee geloofsgemeenschappen die in Jezus geloven?

 

Is een apocalyptisch geloof dan geen waanzin van zotten? Toch niet. In de aanloop naar ‘zijn’ oorlog tegen Irak, liet president Bush zich meermaals uit in religieuze en aan de eindtermen refererende woorden. Toen hij naar de Franse president Chirac belde om zijn steun te vragen voor diens oorlog tegen Irak, deed hij dat, tot grote verbijstering van Chirac, met apocalyptische verzen uit de Bijbel die handelen over de strijd tussen God en Magog. Even later, liet ook Iraans president Ahmadinejad zich in zijn toespraak voor de Verenigde Naties uit in apocalyptische termen.

 

 

IS beschouwt zichzelf als het eliteleger van de eindtijden

 

 

vier-dingen-u-moet-weten-islamitische-staat-is

 

 

Nu hebben we met IS dus een gewelddadige, extremistische terreur organisatie die bovendien typische kenmerken heeft van een sekte. (wat mogelijks ook de omkering van de moraal verklaart van mensen die in de greep van IS verzeild geraken: zaken die zij voordien gruwelijk vonden, gaan ze nu verheerlijken).

Ze vallen het Westen en de moslimwereld aan en hopen dat deze twee elkaar zullen aanvallen waardoor de tegenstand tegen IS zichzelf zou uitschakelen. Daarna heerst IS tot het doek valt. Dat is het plan.

IS beschouwt zichzelf als de elitetroepen van de eindtijden. Met terreuraanslagen zowel in de moslimlanden als in het Westen probeert IS/Daesh deze apocalyptische oorlog nu zelf uit te lokken. Het is niet toevallig dat zij de hakken in het zand zetten in Syrië. Immers, volgens hun kijk op de eindtijden moet  daar één van de veldslagen van de eindtijden plaatsvinden.

In IS publicaties en met hun aanslagen op het Westen nodigen ze het Westen letterlijk uit om hen te komen aanvallen in Syrië omdat dit volgens hun kijk op de apocalyps moet gebeuren. Ze willen het Westen meezuigen in een apocalyptische oorlog.

Zij hopen bovendien dat hun aanslagen de bevolking in het Westen zich zal doen keren tegen de moslimlanden. Bovendien hopen ze dat het aantal burgerdoden dat door een aanval van het Westen in Syrië zal toenemen, de bevolking van moslimlanden zich zal doen keren tegen het Westen.

Hun tactiek bestaat er in de tegenstanders van hun apocalyptisch fascisme elkaar te doen aanvallen en zodoende de tegenstand tegen IS zichzelf te doen uitschakelen. Alleen zo kan IS winnen. Het principe is zo oud als de straat: verdeel en heers.

 

Het is dan ook van wezenlijk belang dat we niet in die val trappen, dat het Westen en de moslimwereld elkaar niet als vijand zien. De enige manier waarop we tegen hen en tegen hun ideologie kunnen winnen, bestaat erin hen integendeel gezamenlijk en op alle vlakken te bestrijden.

.

 

Dit is geen strijd van de islam tegen het Westen of van het Westen tegen de islam. Onze gezamelijke vijand is terreur.

Montasser AIDe’emeh zei tijdens een gesprek op VTM dat wat we ook doen, IS altijd wint: als we meer bombarderen, zullen meer burgerslachtoffers vallen en zal IS dat gebruiken om meer te rekruteren. Als we stoppen met bombarderen, zal IS zeggen dat ze gewonnen hebben en daarmee rekruteren.

Daaruit blijkt dat wanneer we in het discours van IS gevangen blijven zitten, er geen ontkomen aan is. Het illustreert eens te meer de noodzaak van een breed maatschappelijk gedragen samenwerkingen tussen westerse en moslim-landen, het is de enige manier om het discours van IS in elkaar te doen klappen.

Het moet breed maatschappelijk duidelijk worden dat dit geen strijd is van de islam tegen het Westen, geen strijd van het Westen tegen de islam. Alleen zo verliest IS zijn recruteringsgrond. We staan voor een gezamenlijke strijd van het Westen én de islam, en van de hele wereld tegen een extreem rechtse apocalyptische en totalitaire terreurorganisatie. Of zoals president Hollande van Frankrijk het onlangs zei:

 

“We zijn niet verwikkeld in een oorlog van beschavingen,
omdat deze moordenaars er geen vertegenwoordigen.”*
(François Hollande, President Frankrijk)
.

Het alternatief is meegezogen te worden in een alles vernietigende oorlog. Immers, komen we niet tot een “aan beide kanten” gedragen brede maatschappelijke samenwerking, dan worden de problemen almaar erger. Zelfs al behalen we een militaire overwinning en kunnen we IS militair volledig verslaan, zolang de maatschappelijke vijandbeelden en de achterliggende ideologie die ze aanstuurt blijven bestaan en gevoed worden, zal een nieuwe en zo mogelijk nog ergere terreurgroep opstaan die zich op dezelfde wederzijdse vijandbeelden zal enten en deze zal exploiteren.

De samenlevingen van de christelijke en islamitische landen, hun leiders en hun bevolkingen staan voor een bijzonder grote opgave om die brede samenwerking tot stand te brengen, temeer omdat dit doorkruist wordt door allerlei andere belangen (geopolitiek, economisch, olie, gas), door een berg wederzijdse misverstanden en vooroordelen, door een kennelijk manifest onvermogen om elkaar te begrijpen en de wereld vanuit het standpunt van de ander te leren zien.

 

 

 

Het is IS niet te doen om het verleden, maar om de toekomst

 

Kortom, we hebben niet te maken met de zoveelste terreurorganisatie. Terwijl men zich bij ons vastrijdt in discussies over of dit al dan niet islam is, verliest men uit het oog dat het niet eens om een religieus project gaat maar om een extreem rechts politiek totalitair project. Terwijl men zich bij ons vastrijdt in discussies of dit toch niet met gebeurtenissen van een 1400 jaar ver vereleden te maken heeft, verliest men uit het oog dat het voor IS niet om het verleden maar om de toekomst draait.

Dit is geen religieus project, we hebben te maken met een totalitaire extreem rechtse terreurorganisatie die vanuit een gewelddadige kijk op en geloof in de eindtijden, een bedreiging vormt voor het Westen, voor de muslimlanden en voor de hele wereld. Zij willen een apocalyptische oorlog ontketenen om het einde van de wereld, die zij als poel van verderf zien, te bespoedigen, waarbij zij onderweg de overheden willen vervangen door hun eigen totalitaire wereldheerschappij, dit alles met het oog op hun finale “redding” wanneer de tijd eindigt.

Het zal alle hens aan dek worden om niet meegesleurd te worden in deze van vijandbeelden en wantrouwen doorweekte draaikolk van apocalyptische waanzin. Bovendien zullen we er in onze strijd tegen IS moeten over waken dat we intussen niet zelf worden wat we bestrijden. Immers, het gevaar en de toenemende aanzuigkracht van populistisch extreem rechts loert in beide invloedssferen om de hoek. En zo zou middels IS het apocalyptisch fascisme alsnog winnen.

 

 

DE ISLAM IS DE GOEDSCHIKSE

TEGENBEWEGING VAN SATAN,

ALS ENGEL VAN HET LICHT,

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

 John Astria

John Astria