Tagarchief: Heilige Schrift

Het gezag van de Bijbel.

Standaard

categorie : religie

 

 

 

Universeel geloof

 

Pasteltekening van John Astria

 

 

 

  • Het gezag van de Bijbel is het goddelijke zeggenschap ervan. Gods woord heeft het voor het zeggen, meer dan het woord van mensen of geesten. Zelf dient de Heilige Schrift zich bij ons aan als de enige regel van geloof en leven, en eist van alle mensen, dat zij geloofd en gehoorzaamd wordt. Alle ander gezag moet voor het hare wijken, Hand. 17 :11, Hebr. 4 :12, Openb. 22 :18 en 19.

 

Handelingen 17 : 11  > En dezen waren edeler, dan die te Thessalonica waren, als die het woord ontvingen met alle toegenegenheid, onderzoekende dagelijks de Schriften, of deze dingen alzo waren.

Hebreeën 4 : 12  > Want het Woord Gods is levend en krachtig, en scherpsnijdender dan enig tweesnijdend zwaard, en gaat door tot de verdeling der ziel, en des geestes, en der samenvoegselen, en des mergs, en is een oordeler der gedachten en der overleggingen des harten.

Openbaring : 18-19Want ik betuig aan een iegelijk, die de woorden der profetie dezes boeks hoort: Indien iemand tot deze dingen toedoet, God zal hem toedoen de plagen, die in dit boek geschreven zijn.
En indien iemand afdoet van de woorden des boeks dezer profetie, God zal zijn deel afdoen uit het boek des levens, en uit de heilige stad, en uit hetgeen in dit boek geschreven is.
  • Het absoluut goddelijk gezag van de Heilige Schrift vloeit voort uit haar goddelijke ingeving.

 

  • De gehele Heilige Schrift heeft dit gezag. Schrift en Woord van God zijn voor ons benamingen, die hetzelfde betekenen. Heel de Bijbel is het eigen Woord van God.

 

  • De erkenning van het gezag van de Schrift hangt samen met de opvatting van de ingeving der Schrift. Ofschoon alle Schrift door God is ingegeven en derhalve gezaghebbend is, zijn er theologen die menen dat slechts een deel van de Schrift is ingegeven of dat alleen de uitgedrukte gedachte, niet de bewoording, is ingegeven. De oude theologische richting der Ethischen leerde niet: De Bijbel is Gods Woord, maar: Gods Woord is in de Bijbel. Het verschil is duidelijk. Is Gods Woord in de Bijbel, dan bevat deze niet alleen veel dat niet Gods Woord is, maar dan moet ook de mens uitmaken, wat wel en wat niet als Gods Woord moet worden erkend. En dan komt de mens, in plaats van onder het gezag van het Woord, boven het Woord te staan.

 

 

De Heilige Drievuldigheid

 

Pasteltekening van John astria

 

 

 

  • In de theologische kring der Modernen (vrijzinnigen) wordt het gezag van de Schrift geheel terzijde gesteld. Wel acht men haar van grote religieuze betekenis, maar dan vooral het Nieuwe Testament. Van bijzondere waarde wordt beschouwd wat Jezus Zelf heeft gezegd, vooral in de Bergrede (Matth. 5-7). Maar we weten van Jezus niets dan uit de geschriften van evangelisten en apostelen. Zijn die nu onbetrouwbaar, wat waarborg is er dan, dat men met voldoende zekerheid kan weten wat Jezus gesproken heeft?

Mattheüs 5 : 7  > Zalig zijn de barmhartigen; want hun zal barmhartigheid geschieden.

 

  • De Schrift ontleend haar gezag aan haar goddelijke ingeving: aan de goddelijkheid van haar oorsprong en inhoud, en niet aan de Kerk. Indien de Schrift haar gezag ontleende aan de Kerk, zou de Kerk boven het Woord Gods staan. Maar het is juist omgekeerd. De Schrift staat boven de Kerk, die steunt op het fundament van apostelen en profeten. De Heilige Schrift heeft door zichzelf gezag, en moet om zichzelf aangenomen en geloofd worden.

 

  • Ten opzichte van het goddelijk gezag van de Schrift moet onderscheid worden gemaakt tussen norma-tief gezagen historisch gezag. Niet alle woorden en feiten in de Schrift hebben normatief gezag, d.w.z. gelden als regel voor geloof en leven. Er komen in de Schrift woorden voor van goddeloze mensen, zelfs van de duivel. Ook worden er van Gods kinderen zondige daden meegedeeld. Dat God deze woorden en daden in de Schrift heeft doen opnemen, is niet opdat wij die zouden navolgen, maar om ons te waar- schuwen. Zij hebben echter historisch gezag, want onder leiding van de Heilige Geest is de mededeling van deze woorden en daden geschiedkundig juist en betrouwbaar; in verband met de woorden en daden van God, zijn ze ook tot lering beschreven.

 

  • Hoe komen wij nu tot de erkenning van het goddelijk gezag van de Schrift? Niet door wetenschappelijk onderzoek. Dit kan ons nooit de echtheid en de geloofwaardigheid van de Schrift bewijzen, want wat heden wordt voorgedragen aan wetenschappelijk bewijs, wordt straks door andere onderzoekers als onhoudbaar verworpen. Bovendien, indien het gezag van de Schrift op wetenschappelijk onderzoek rusten moest, dan zag het er treurig uit voor de ongeleerde mensen, die de resultaten van de wetenschap niet beoordelen kunnen. Dezen zouden zich dan geheel naar het oordeel van de geleerden hebben te schikken.

 

 

De mens in geloof

Pasteltekening van John Astria

 

 

  • God de Heere heeft in Zijn ontferming echter gezorgd, dat er een weg is, waardoor eenvoudigen en geleerden, tot de erkenning komen van het gezag van de Schrift. Maar die weg is een geheel enige. Wij leren nl. het gezag van de Schrift aanvaarden, alleen en uitsluitend door het getuigenis van de Heilige Geest en wel: 

 

a) in de Schrift zelf,

b) in de Kerk der eeuwen,

c) in ons hart.

 

 

1. Allereerst is er het getuigenis van de Heilige Geest in de Schrift zelf. De Heilige Geest getuigt in de Schrift, dat Hij de auteur van de Schrift is.

 

2. Ten tweede is er een getuigenis van de Heilige Geest in de Kerk van alle eeuwen. De christelijke Kerk is onder het gezag van de Heilige Schrift geboren en opgegroeid. Over welke dogma er ook verschil mocht zijn, over het gronddogma, het gezag van de Schrift, is nimmer gestreden. Dit gezag stond tot de achttiende eeuw toe in alle kerken en onder alle christenen vast.

 

3. Tenslotte is er een getuigenis van de Heilige Geest in ons hart. Dit is het voornaamste, want het wordt door de wedergeboorte ons geschonken. De Heilige Geest werkt zo in ons hart, dat we amen leren zeggen op Zijn werk in Zijn Woord. Door onszelf te ontdekken als zondaren, en in de Heere Jezus de Zaligmaker te doen zien, Joh. 17:3, brengt Hij ons tot de erkentenis dat de Heilige Schrift Gods Woord is.

Johannes 17 :3  > En dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de enigen waarachtige God, en Jezus Christus, Die Gij gezonden hebt.

 

 

  • De verwerping van het gezag van de Schrift is niet, zoals het ongeloof voorgeeft, een kwestie van onbevooroordeeld wetenschappelijk onderzoek. Uit het hart, niet uit het hoofd, komt alle verwerping voort van het Woord Gods. Omdat de mens van nature een vijand is van God, is hij het ook van Gods Woord.

 

 

Christus

 

Pasteltekening van John Astria

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Karma en reïncarnatie in de Bijbel ; deel 1

Standaard

categorie : religie

Al met al, maakt de geschiedenis duidelijk dat het verleden een trage leermeester is, en het eeuwen tijd vergt om tot meer innerlijke beschaving te komen, laat staan dat het idee van een nieuwe mens met Christusbewustzijn binnen het bestek van één leven is te realiseren.

 

reincarnatie-300x280

 

Men kan niet ontkennen dat ontwikkeling zich ook langs erfelijke lijnen voltrekt om Christusbewustzijn te bewerkstelligen. God wil dat er geen generaties zielen daarbij verloren zouden gaan.

 

2Pt.03:09-
(…) maar hij is lankmoedig jegens u, daar hij niet wil, dat sommigen verloren gaan, doch dat allen tot bekering komen.

In de Heilige Schrift draait het dus om de bekering van ieder individu, dat wil zeggen: om de bewustwording van zijn ziel. Voor zover het fysieke bestanddeel van de mens langs biologisch erfelijke lijnen evolueert, ontwikkelt de ziel zich door middel van ervaring en hiervoor zijn vele levens nodig.

 

 Volmaakt in één leven?

De bedoeling was dat de Vereniging met Christus zich in het sterfelijke vlees moest openbaren. Verder wordt dan ook nog de belofte gedaan dat niemand verloren gaat en allen tot bekering komen.

Mt.05:48-
Gij dan zult volmaakt zijn,  gelijk uw hemelse Vader volmaakt is.

1Pt.01:08-    
Hem gelooft gij, zonder Hem thans te zien, en gij verheugt u met een onuitsprekelijke en verheerlijkte vreugde, daar gij het einddoel des geloofs bereikt, dat is de zaligheid der zielen.

2Cor.04:11- 
Want voortdurend worden wij, die leven, aan de dood overgeleverd, om Jezus’ wil, opdat ook het leven van Jezus zich in ons sterfelijk vlees openbare.

De beloften in de bijbel zijn alleen te realiseren door ze in de context te zien van meerdere levens, zoals 2Cor.04:11 het eigenlijk al aangeeft: voortdurend worden wij die leven aan de dood overgeleverd.

Wij leven meerdere keren op aarde, en gaan er ook meerdere keren dood. Het doel hiervan is de openbaring van Jezus in het sterfelijk vlees. Anders geformuleerd: de mens zal tijdens het aardeleven het inwonend Goddelijk aspect moeten tonen en in daden omzetten. Dit geschikt maken van de stof om goddelijke heerlijkheid uit te stralen, gebeurt niet van de ene dag op de andere, maar is een langdurig wordingsproces, waarbij de mens die zich aanvankelijk identificeert met zijn stoffelijk lichaam, en zich steeds meer gaat vereenzelvigen met zijn inwonende Ziel.

Hd.17:30-
(…) God dan verkondigt, met voorbijzien van de tijden der onwetendheid, heden aan de mensen, dat zij allen overal tot bekering moeten komen, (…).

2Pt.03:09-
(…) maar hij is lankmoedig jegens u, daar hij niet wil, dat sommigen verloren gaan, doch dat allen tot bekering komen.

Het standpunt van de kerk

Waarom houdt de Kerk halsstarrig vast aan één leven terwijl zo’n standpunt allerminst reëel is? Er zijn twee wegen te onderscheiden waarlangs men kon terugkeren naar de oorsprong (het paradijs).

1.
Ten eerste is de verlichting te realiseren door een opeenvolging van incarnaties, dus via de kringloop van
meerdere levens.
2.
Ten tweede is er ook een directe weg, de Koninklijke Weg genoemd. Dit pad stelt men zich voor in een rechte lijn, en wanneer het eenmaal is betreden kan men in één leven naar het einddoel wandelen.

Beide wegen vormen in feite één traject. Dat wil zeggen: na vele incarnaties deed zich uiteindelijk het leven voor, waarin de weg in zicht kwam en men het einddoel kon bereiken.
De christelijke leer legt helaas de klemtoon op punt 2. Hierdoor werd punt 1 het ondergeschoven kind met als gevolg dat reïncarnatie slechts op de achtergrond in de Bijbel meespeelt. Eén leven betekent dus niet, dat reïncarnatie geen rol zou spelen, want om de Koninklijke Weg te kunnen bereiken, was er een voortraject van vele incarnaties noodzakelijk.

De Koninklijke Weg

De essentie van de Koninklijke Weg was, dat degenen die dit pad betraden de dualiteit getranscendeerd hadden. Men week niet uit naar links, noch naar rechts, en vandaar dat de Koninklijke Weg meestal de rechte Weg werd genoemd, of de weg des HEREN.

De rechte weg staat in tegenstelling tot de kromme of kronkelwegen, die naar identificatie met dualiteit, leugens en begoocheling verwijzen. Na vele levens te zijn gebonden aan het rad van reïncarnatie, zal zich uiteindelijk één leven voordoen, waarin men via de rechte weg het einddoel kan bereiken, namelijk het ene ongedeelde eeuwige leven of zijn. Men komt dan los van het draaiende rad en bewandelt het laatste traject in één rechte lijn.

 

spiraal

Ez.18:25-               

Maar gij zegt: De weg des HEREN is niet recht. Hoort toch, huis Israëls, is mijn weg niet recht? Zijn niet veeleer uw wegen niet recht? Wanneer een rechtvaardige zich afkeert van zijnrechtvaardige wandel en onrecht doet en daarom sterft, dan sterft hij om het onrecht dat hij gedaan heeft.

Lc.03:04-             
(…) De stem van een, die roept in de woestijn: Bereidt de weg des HEREN, maakt recht zijn paden. Alle kloof zal gevuld worden en alle berg en heuvel zal geslecht worden, en de krommingen zullen recht en de oneffen wegen vlak worden, en alle vlees zal het heil Gods zien.

pijl-omlaag-illustraties_430109

preview en aankoop boek “De Openbaring “

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA