Category, categorie: The Bible explained/De Bijbel uitgelegd: video
.
.
Hosea 8-11 • “How can I hand you over, O Israel?”
.
Hosea 8-11 . ”Hoe kan ik u uitleveren, o Israël?
.
Paul LeBoutillier
.
.






.
.


.
.






.
.
.
.
.
.

De waarheid
Pasteltekening van John Astria
.
.
.
In Mattheus 24: 36 staat: ‘Niemand weet wanneer die dag en dat moment zullen aanbreken, ook de hemelse engelen en de Zoon niet, alleen de Vader weet het.’En toch zegt u dat Jezus binnen 12 jaar terugkomt?
.
“Ik zal me nooit wagen aan het voorspellen van een exact jaar, een maand of een dag. Ik denk wel dat je op grond van de verschillende beelden die Jezus gebruikt heeft en dingen die Hij gezegd heeft, mag weten dat Zijn komst zeer nabij is. Ik ben enorm veel met dit onderwerp bezig en heb een studie gemaakt van alle tekenen van de eindtijd. De Here Jezus zegt: ‘Als je deze dingen ziet gebeuren, weet dan dat de tijd nabij is.’ En dan gebruikt Hij tot twee keer toe het beeld van een zwangere vrouw in barensnood. Daarmee geeft Hij duidelijk aan dat het niet meer ver weg is.”
.
.
Een belangrijk argument om aan te tonen dat we inderdaad in het einde der tijden leven, is volgens Bottenbley de gebeurtenissen rondom het volk Israël. “In 1948 is de staat Israël hersteld. De profetie gaat nu letterlijk in vervulling. God is bezig om vanuit de hele wereld, ja, om werkelijk uit elk land, de Joden terug te brengen naar het Beloofde Land. Inmiddels wonen er meer Joden in Israël dan daarbuiten. Concretere vervulling van een profetie kan haast niet.”
.
.
Een ander duidelijk teken, voorafgaand aan de wederkomst van Jezus, is de wereldwijde verbreiding van het Evangelie. Bottenbley: “Jezus heeft niet gezegd dat iedereen een Bijbel in zijn eigen taal moet hebben, maar dat het evangelie wereldwijd verkondigd moet zijn. Ik ben met de Bijbelvertalers van Wycliffe en de medewerkers van Trans World Radio in gesprek en zij geven aan dat binnen tien jaar iedereen bereikt is met het evangelie. Nogmaals: ik waag me niet aan een exacte dag of een tijdstip, maar als je let op de tekenen van de tijd, zeg ik dat de wederkomst snel zal plaatsvinden. Je ziet zoveel teksten uit de Bijbel in vervulling gaan!”
.
Als Jezus toch snel terugkomt, waarom maken we ons als christen dan nog druk over het milieu en over zorg voor de schepping? Er komt dan toch een nieuwe hemel en een nieuwe aarde?
.
Stellig: “Ik denk dat dit een totaal verkeerde manier van denken is. Als God je ergens verantwoordelijk voor maakt, dan ben je tot het laatste moment verantwoordelijk voor de opdracht die Hij je gegeven heeft. Namelijk een goed rentmeester zijn van deze schepping. Dus zelfs als ik zou weten dat Jezus volgende week terugkomt, dan nóg moet ik op een verstandige manier met deze verantwoordelijkheid omgaan. Of, zoals Luther zei, dan zou ik vandaag nog een boom planten. Als christen moet je verantwoordelijk omgaan met de schepping, totdat Hij komt.”
.
Veel mensen vinden het leven hier op aarde prima. Zitten we wel te wachten op de wederkomst?
.
“Ik denk dat elk kind van God van nature gepassioneerd zou moeten verlangen naar de wederkomst. Elk kind van God wordt immers ook geconfronteerd met de gebrokenheid van het leven, het zuchten, zoals de Bijbel dat noemt. Het onvolmaakte zal straks plaatsmaken voor het volmaakte, en het sterfelijke zal plaatsmaken voor het onsterfelijke. De kerk van Jezus Christus heeft in de laatste jaren echt verzuimd deze boodschap te verkondigen en te onderwijzen. Het staat zo vaak in de Bijbel! De wederkomst van Christus is het doel waar uiteindelijk alles naartoe gaat. Jezus komt om het lijden en de ongerechtigheid een halt toe te roepen. Dat is toch fantastisch?
.
.

.
.
http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget
.
.

.
.
De malachiet is een heldergroen tot zwartgroen mineraal. Malachiet is goed herkenbaar aan zijn groengestreepte tekening. Het mineraal vormt vaak knolvormige aggregaten. Zaag je deze in plakken, dan verschijnen er mooie randen en oogvormige patronen. Het gestreepte malachiet is soms vergroeid met het blauwe azuriet tot azuriet-malachi. Ook vergroeiingen met andere koperverbindingen, zoals chrysocolla en turkoois, komen voor. Dergelijk gesteente staat bekend onder de naam Eilatsteen, naar de vindplaats in het uiterste zuiden van Israël.
Malachiet heeft altijd tot de verbeelding gesproken, al zolang mensen het gebruiken. Er bestaan veel verhalen en overleveringen over. Als helende edelsteen is het zeer veelzijdig. Vroeger werd de malachiet vooral gezien als vrouwensteen, maar tegenwoordig vinden ook mannen er veel baat bij. Niet alleen werkt malachiet sterk in op de geslachtsorganen, maar ook verbindt malachiet de linker en rechterhersenhelft beter.
Daardoor worden geeste-lijke vermogens, concentratie, ruimtelijk inzicht, en analytisch vermogen gestimuleerd. Heb je problemen met schaken, wiskunde of dyslexie? Probeer dan eens een paar weken wat de malachiet voor je kan betekenen. Malachiet vergroot je gevoel voor schoonheid. Het maakt tevreden, geduldig en vergroot je invoelingsvermogen. Het helpt gevoelens als jaloezie en afgunst te verminderen.
.
.
.
.
De naam malachiet komt wellicht van het Griekse malach (‘diepgroen’), of van het Griekse malakos (‘zacht, week, zwak’). De verklaring ‘week’ kan slaan op het hoge kopergehalte, waardoor dit mineraal relatief zacht is en zijn karakteristieke groene kleur krijgt.
.
.
.
.
.
Het oudst gevonden sieraad van malachiet is 10.500 jaar oud. Het is gevonden in de grotten van Shanidar, noord-Irak. Daar zijn resten ontdekt uit de vroege Neanderthalertijd. Malachiet is door de eeuwen heen altijd aan godinnen gewijd: in Egypte aan Isis-Hathor, de koningin der goden. Zij was zeer geliefd en stond voor schoonheid, vreugde, macht en moederschap.
Zij werd de ‘Dame van Malachiet’ genoemd. Malachiet werd in die tijd gebruikt om menstruatieklachten te verhelpen, de vruchtbaarheid te verhogen, een zwangerschap goed uit te dragen en snel te herstellen na een geboorte. Ook werden armbanden van malachiet gebruikt als amulet tegen cholera en andere besmettelijke ziektes.
In Egypte was malachiet een populair materiaal voor cameeën, scarabeeën, talismannen en siervoorwerpen. Verpulverde malachiet vermengd met vet werd gebruikt als make-up en bescherming tegen ontstoken ogen. De hoofdtooi van de farao werd soms aan de binnenkant bekleed met malachiet, omdat malachiet een directe ver-binding met Hathor zou bewerkstelligen en de farao zo wijs zou maken.
De Grieken namen de associatie tussen groene stenen als malachiet en godinnen over van de Egyptenaren. Groen was de kleur van de tempel van Artemis in Ephesus. Deze tempel, in 560 voor Christus gebouwd en beschreven door Plinius, was prachtig versierd met malachiet en gold als een van de zeven wereldwonderen.
Groen was ook de kleur van Aphrodite, de godin van de liefde en de vruchtbaarheid. Zij ging niet alleen over de vruchtbaarheid van mensen, maar ook over die van de groene natuur, met alle planten en dieren daarin. In de Romeinse tijd waren groene stenen zoals malachiet gewijd aan Venus, oorspronkelijk godin van de vruchtbaa-rheid van akkers, boomgaarden en gedierte, en later ook van de lichamelijke liefde en de vruchtbaarheid. Ze viel samen met de Griekse liefdesgodin Aphrodite.
De Grieken en Romeinen gebruikten fijngewreven malachiet als schmink en als kleurstof voor verf. Men geloofde dat malachiet kinderen tegen tovenarij en hekserij kon waarschuwen, door te breken in de nabijheid van slechteriken. Malachiet stond niet alleen voor schoonheid, vrouwelijkheid, zinnelijkheid en verleiding, maar ook voor nieuwsgierigheid, esthetiek, wetenschap en schone kunsten.
In de Middeleeuwen geloofde men dat malachiet kon waarschuwen voor vergiftiging. Een malachiet gedompeld in een beker drinken verkleurt namelijk als er gif in de drank zit. In de 16e eeuw werd de steen in Midden-Europa gebruikt om de groei van kinderen te bevorderen en om pijn te stillen.
De malachiet werd nog steeds beschouwd als een typische vrouwensteen; hij hielp bij menstruatieklachten, zwangerschappen en bevallingen. Er bestaan zogenoemde ‘barenskruisen’ die bezaaid zijn met malachiet. Tot in de 16e eeuw droegen zwangere vrouwen deze kruisen als amulet.
In Rusland, in de Oeral, was malachiet gewijd aan de Godin van de Kopermijnen. In Rusland werd (en wordt) de malachiet gebruikt tegen nieraandoeningen, hartkrampen en jicht. De Romanovs, de beroemde Russische tsarenfamilie, waren heel erg dol op de prachtig groene malachiet. Het werd gewonnen in de Oeral en op zeer grote schaal gebruikt om huizen en paleizen zoals het Winterpaleis te verfraaien.
Een bekend Russisch sprookjesboek heet ‘Het Malachieten Kistje’. Het is geschreven door Pavel Petrovich Bazhov (1879-1950), die opgroeide in een mijnwerkersmilieu in de Oeral. In één van zijn verhalen komt de Malachieten Dame voor, die woont in de Koperen Berg. Zij staat in de omgeving bekend als bijzonder mooi, wijs en voorzien van magische krachten.
In Indonesië werd (en wordt) de malachiet gebruikt tegen epileptische aanvallen. Gemalen malachiet was heel lang een belangrijk pigment bij de bereiding van groene verf. Daaraan kwam een einde rond 1800, toen alternatieve groene pigmenten als verdigris beschikbaar kwamen.
.
.
.
.
.
.
* Malachiet verlost je van nachtmerries, onverklaarbare angsten en fobieën.
* Malachiet reinigt en activeert de chakra’s, en stemt af op je innerlijke wijsheid. Het maakt verstandig, invoelend en rechtvaardig. Het maakt leergierig en nieuwsgierig, helpt je je diepste wensen te verwoorden en woorden in daden om te zetten. Ook helpt het je te veranderen, vastgeroeste patronen te verbreken, mocht je dat willen.
* Logisch denken en analyseren worden gemakkelijker met een malachiet in de broekzak. Je reactievermogen wordt beter, je woordkeus snediger.
* Malachiet is een steen die je kan helpen de taal der dieren te verstaan. Het is een goede steen voor dierenfluisteraars en dierenartsen.
* Malachiet stimuleert de energiestroom en heft blokkades op.
* De steen helpt je de schoonheid van objecten, tekeningen, situaties te zien.
.
.
.
.
.
Malachiet is een kopercarbonaat. De mooie groene kleuren worden veroorzaakt door de grote hoeveelheid koper. De edelsteen is poreus. Bij het veredelen wordt hiervan nogal eens gebruikgemaakt; door de steen te impregneren met paraffine of epoxyhars, wordt hij mooi glanzend gemaakt. Zijn poreusheid maakt malachiet ook kwetsbaar – zweet, zeep, parfums en crèmes trekken gemakkelijk in de steen en kunnen de kleur bederven.
.
.
Samenstelling : Cu2[(OH)2/CO3] + H2O + (Ca, Fe)
Hardheid: 3,5 – 4,5
Glans: glasglans, zijdeglans, vetglans
Transparantie: doorschijnend (zeldzaam) tot ondoorschijnend
Breuk: splinterig, schelpvormig
Splijtbaarheid: volkomen
Dichtheid: 3,6 – 4,5
Kristalstelsel: monoklien
.
.
.
.
.
.
.
.
De Openbaring is het laatste boek van het Nieuwe Testament en de Bijbel. Het werd geschreven door de apostel Johannes op het eiland Patmos, een eiland in de Egeïsche Zee vlakbij Turkije. Het boek is gedateerd in 96 NC, alhoewel er ook argumenten zijn voor een vroegere datum. Omdat de teksten in het Grieks geschreven zijn, noemt men het boek ook de Apocalyps.
Hedendaags gebruikt men dit woord wanneer men de klemtoon wil leggen op een grote ramp. Het is een profetisch boek en bevat 22 hoofdstukken. God openbaart Johannes via een visioen geheimen over de eindtijden, gebeurtenissen die de mens zijn verstand te boven gaan.
Dit zijn citaten uit de Bijbel waarin God de mens aanmaant kennis in zich op te nemen over zichzelf en Jezus Christus. Wie God zoekt zal hem vinden. Het is aan de mens om de eerste stap te zetten. Wanneer we God om inzichten vragen zal de Heilige Geest ons geestelijk denken verlichten. Het onbegrijpelijke wordt plots of op het gepaste moment verstaanbaar.
In het eerste en het laatste hoofdstuk van de Openbaring zegt Christus tot twee maal toe dat het lezen ervan een zegening geeft. Het woord van God, de Bijbel, is meer dan de traditionele preken en parabels die we al jaren kennen.
Kennis opnemen van God is niet alleen bestemd voor theologen, maar voor iedereen. Door die opname van kennis krijgen we inzichten in het verleden en heden waardoor we met een gerust hart en vertrouwen de toekomst tegemoet kunnen gaan.
-zijn doel met deze wereld
-de toekomst van Israël en de wereld
-het mysterie van het goede en het kwade
-de bestraffing van het goede en de bestraffing van het kwade
-de toekomstige natuurrampen en oorlogen
-de wederkomst van de Messias
-de dag des oordeel
-het uitzicht in de hemel en zijn troon
-de nieuwe hemel en de nieuwe aarde
De Openbaring is moeilijk te begrijpen door de vele mystieke symbolen in de teksten en de verwijzingen naar het Oude Testament. De geschiedenis van Israël is een leidraad doorheen de 22 hoofdstukken. Jeruzalem wordt het centrum van Goddelijke theocratie voor gans de wereld.
.
.
.
.
.
Een Amerikaans professor denkt dat hij in een geheim tunnelcomplex in Israël de plaats gevonden heeft waar Jezus volgens het christelijke geloof water in wijn veranderde. Volgens Tom McCollough zou dat niet gebeurd zijn op de plaats die algemeen als Kana aanzien wordt en waar al eeuwenlang pelgrims uit alle windstreken samen komen.
De bruiloft in Kana is een van de bekendste verhalen uit de Bijbel en omschrijft een van de eerste wonderen van Jezus. Als de wijn tijdens een huwelijk opraakt, geeft Jezus de bedienden de opdracht om kruiken met water te halen. Vervolgens verandert hij dat water in wijn.
.
.
Al eeuwenlang woeden hevige discussies over waar Kana zich precies bevond. De meest gangbare hypothese is dat het in het huidige Kafr Kanna was, een Arabische stad in het noordelijke district van Israël – het vroegere Galilea – op 6 kilometer van Nazareth. Volgens professor Tom McCollough zou dat echter niet kloppen en zou de plaats onder een stoffige heuvel liggen, 8 kilometer noordelijker. Een plek waar tussen 323 vóór en 324 ná Christus het joodse dorpje Khirbet Qana te vinden was. Zijn archeologen vonden daar intrigerende aanwijzingen voor.
Bij opgravingen werd daar een mysterieus netwerk van geheime tunnels blootgelegd, die gebruikt zouden zijn door de vroege christenen. Er werden kruisen gevonden, alsook referenties naar ‘Kyrie lesou’, wat Grieks is voor ‘Heer Jezus’. En een altaar met een plank waarop de resten lagen van een stenen kruik. Ernaast was plaats voor nog vijf andere kruiken. Zes in totaal dus, zoals in het bekende verhaal in het evangelie van Johannes.
Volgens McCollough – die de opgravingen leidt – zijn er nog drie andere plaatsen die in aanmerking komen als het Bijbelse Kana: “maar op geen enkele plek werden zo veel aanwijzingen gevonden als hier. Dit grote vereringscomplex werd vanaf het einde van de vijfde of het begin van de zesde eeuw gebruikt door christelijke pelgrims die eer wilden brengen aan het mirakel van het water en de wijn. En dat tot in de tijd van de Kruistochten, in de twaalfde eeuw.”
.
.
Wat pelgrims uit die periode schreven over wat ze deden en zagen in Kana, komt volgens de prof overeen met wat zijn team vond in Khirbet Qana. En ook wat de joodse historicus Flavius Josephus in de eerste eeuw meldde over Kana, zou geografisch kloppen met de locatie van Khirbet Qana. “Hetzelfde voor verwijzingen in de Bijbel en teksten van rabbijnen”, klinkt het nog. “Ze spreken allemaal van een joods dorp in Beneden Galilea, vlakbij het meer.” Over Kafr Kanna is hij sceptisch. “Die plaats werd pas in de 18de eeuw erkend als pelgrimssite voor gelovigen die Kana zochten. Dat was een periode waarin de Franciscanen de leiding hadden over bedevaarten en het faciliteren daarvan belangrijker was dan historische accuraatheid.”
.
.

.
.
.
.
