Tagarchief: resistentie

Propolis, de genezende kracht van bijen

Standaard

Categorie: Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

.

.

Propolis, de genezende kracht van bijen

 

Propolis behoort tot de apitherapie en heeft zijn gunstige werking al lang bewezen. Het is de Deense imker K. Lund Aagaard die in de vorige eeuw de propolis heeft herontdekt. De bijen produceren een lijmachtige substantie uit de knoppen en het sap van planten en bomen. Het zijn vooral harsachtige stoffen. De bijen gebruiken propolis om ongewenste openingen, kieren en spleten van hun korven of kasten te dichten. Propolis heeft binnen de bijenkolonie talrijke functies, maar de belangrijkste is ziektekiemen buiten te houden zoals bacteriën, virussen en schimmels. De minste infectie in een bijenkolonie zou fataal zijn. De samenstelling van propolis verschilt van streek tot streek, maar ook volgens de seizoenen en is afhankelijk van de soort planten. De meest voorkomende kleur is bruin, maar kan ook groen, rood, zwart, geel of wit zijn. Propolis bestaat voor meer dan 50% uit balsem, 30% uit was, 10% etherische olie en 5% pollen.

 

De balsem is samengesteld uit flavonoïden, eiwitten, suikers, vitamine en mineralen. De flavonoïden vormen een grote groep van gele geneeskrachtige kleurstoffen die de bijen in de harsen op de knoppen van de bomen vinden. De samenstelling verschilt van boom of struik. Vooral de knoppen van de populier en de berk zijn belangrijke leveranciers van flavonoïden. Er zijn meer dan 26 verschillende soorten flavonoïden in propolis ontdekt. De belangrijkste zijn acacetin, kaempferide, pinostrobine, rhamnocitrine, apigenine en nog vele andere. De aanwezigen eiwitten, suikers, vitaminen en mineralen zijn te gering voor hun voedingswaarden, maar hebben een farmacologische werking die bijdraagt aan het genezingsproces.

 

De was bestaat uit lipoïden, een verzamelnaam voor een zeer heterogene groep van vetachtige verbindingen. De etherische oliën zorgen voor de geur en de smaak van propolis en een goede werking tegen bacteriën en schimmels. Het gaat om een achttal aromatische verbindingen zoals benzoëzuur, cafeïnezuur, eugenol, ferulazuur, pterostilbeen en sorbinezuur. Sorbinezuur staat bekend voor zijn goede conserverende werking. Omdat propolis in zijn natuurlijke vorm niet zo handig in gebruik is, wordt het verwerkt in siroop, tinctuur, crème, zalf, tablet, dragee of capsule en in deze vormen te koop aan geboden. Bij siroop worden vaak ondersteunende kruiden toegevoegd zoals tijm, salie, eucalyptus, anijs, heemst, zoethout, vlier enz.

 

 

 

 

 

Eigenschappen van propolis

 

Door zijn grote diversiteit aan inhoudsstoffen bezit propolis een breed spectrum aan genezende eigenschappen. Propolis staat vooral bekend als natuurlijke antibioticum en werkt op bacteriën, virussen en schimmels. Het heeft een ondersteunende werking bij het toepassen van een noodzakelijke antibioticakuur. Propolis wordt gebruikt bij allerlei ontstekingen van de luchtwegen, keelpijn en virale infecties, maar zijn werking en toepassingen gaan veel verder. Propolis wordt toegepast bij reumatische aandoening vooral bij artritis en remt ontstekingsreacties af. Het wordt aanbevolen bij hart- en vaatziekten zoals slagaderverkalking, trombose of bij slechte doorbloeding.

Wordt verder ingezet bij het behandelen van allergie, krampstillende werking op de darmspieren (spastisch colon), bij galproblemen, zwakke immuniteit, maagzweer, als verzorgingsmiddel voor mondhygiëne  en tegen pijn en jeuk. Propolis zou het risico op cataract verminderen en wordt gebruikt door zangers of sprekers met pijnlijke stembanden. Propolis is een vrij universeel middel dat direct of indirect wordt ingezet bij de meest uiteenlopende klachten. Het gebruik van propolis is zeer algemeen en is vooral geschikt voor zelfzorg. De meeste medische eigenschappen zijn door wetenschappelijk onderzoek bevestigd.

 

 

in natuurlijke vorm

 

 

 

Complementaire zorg

 

Propolis is zeer geschikt bij het behandelen van brandwonden. Er loopt een onderzoek om propolis in te zetten in de tandheelkunde. Er zijn aanwijzingen dat propolis kan helpen tegen cariës. Het is een goed middel tegen aften. Propolis is een uitstekend middel dat alleen in de zelfzorg wordt toegepast en in de complementaire zorg wordt aanbevolen. Dat lijkt vreemd, maar is wel logisch. Natuurlijke middelen kunnen geen medicijnen vervangen omdat de dosering van de inhoudsstoffen niet bekend is. Iedere propolis kan afhankelijk van de plant, de streek en het seizoen anders van samenstelling zijn. Daarom wordt in de complementaire zorg altijd een omkadering aanbevolen. Indien iemand een keelontsteking met propolis wil behandelen, is het aan te bevelen dat men zijn voeding en levenswijze verzorgt of eventueel propolis ondersteunt met knoflook en/of een kruidenthee met honing.

Het natuurlijk middel is een onderdeel van meerdere factoren die worden ingezet bij het genezingsproces. Het is de synergetische werking die het goede resultaat verzekert. Binnen een ruimere natuurgeneeskundige aanpak kan men met propolis veel bereiken. In de complementaire zorg hechten we veel belang aan het educatieve aspect. Propolis staat bekend als een goed natuurlijk antibioticum, maar ook als antimycoticum of schimmelwerend middel. Omdat de factor tijd een doorslaggevende rol speelt bij ernstige infecties, is het niet altijd verantwoord om alleen propolis in te zetten en is men aangewezen op medische hulp. We moeten een onderscheid maken tussen gezondheidsproblemen die men zelf kan behandelen of met de steun van een complementaire zorgverlener en medische problemen waarbij een medische interventie nodig is.

 

 

 

 

 

Geen resistentie

 

Het grote nadeel van antibioticum is de resistentie tegen bepaalde bacteriën. De bacteriën die de ziekte veroorzaken worden er door gedood waardoor de ontsteking ophoudt. Dat is geen genezing maar een uitschakeling van een symptoom. Vooral de vernietigende werking op de darmflora is verontrustend. Zowel in medische kringen als door de overheid wordt gewaarschuwd om niet te snel op antibiotica over te schakelen. Uit talrijke wetenschappelijke onderzoeken kan men afleiden dat bij propolis geen dergelijke resistentie optreedt. Onderzoek heeft aangetoond dat bacteriën die resistent waren voor antibiotica met propolis wel konden behandeld worden. Propolis lijkt ons een ideaal middel om bij talrijke kwalen met een laag risico te gebruiken ter vervanging van antibioticum. De bevolking moet zich bewust worden dat men zelf heel veel aan zijn gezondheid kan doen, zeker door meer aandacht te vestigen op zelfzorg en complementaire zorg.

 

 

tabletvorm

 

 

zalf

 

 

 

tinctuur

 

 

Propolis kan gebruikt worden voor

 

* virale ziekten
* maagzweren en andere maagproblemen
* ziekten veroorzaakt door virussen  en bacteriën
* bij infecties
* als een natuurlijk antibioticum, versterkt de werking van synthetische antibiotica
* verzorgen en bestrijden van wonden, brandwonden en schaafwonden
* tegen cariës
* tegen aften
* keelpijn en hoest
* krachtig antioxidant
* allergieën ( met name hooikoorts)
* remt groei van schimmels
* stimuleert de bloeddoorstroming
*  werkt tegen pijn en jeuk-prikkels
* krampen in de darmen/darmspieren
* eczeem en psoriasis

 

 

 

 

 

 

Waarom u beter geen antibacteriële zeep gebruikt?

Standaard

categorie : gezondheid en gezondheidsproducten

.

 

 

 

Waarom u beter geen antibacteriële zeep gebruikt

 

 

 

 

Veel mensen hebben ze in huis: een antibacteriële zeep omdat ze denken dat dat nodig is om bacteriën en andere schadelijke micro-organismen te lijf te gaan. Er is echter geen bewijs dat antibacteriële zeep daadwerkelijk de verspreiding van ziektekiemen tegengaat.

Integendeel zelfs: ze zouden mogelijk de resistentie van ziektekiemen tegen antibiotica in de hand werken. Bovendien kunnen dergelijke producten schadelijk zijn voor de huid.

De Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) heeft aangekondigd dat ze de veiligheid van de antibacteriële chemische stof triclosan en andere desinfecterende middelen die in zeep en talloze andere schoonmaakproducten gebruikt worden, zullen herbekijken.

Recent onderzoek op proefdieren toont namelijk aan dat triclosan een effect kan hebben op het hormoonstelsel en de resistentie van ziektekiemen tegen antibiotica. Ook zou het allergieën in de hand kunnen werken en de huid uitdrogen.

Bovendien toont onderzoek aan dat dergelijke antibacteriële zepen en gels niet beter werken tegen bacteriën dan gewone zeep. Tegen virussen (die de meeste ziekten zoals griep of een verkoudheid overbrengen) werken ze alvast niet.

Ontsmettingsmiddelen die vaak voor de handen of in gezondheidsinstellingen worden gebruikt, vallen buiten deze categorie omdat ze alcohol bevatten in plaats van antibacteriële stoffen. De zeepproducenten moeten nu aantonen dat hun product efficiënt is en de gezondheid van de consument niet schaadt.

De producten die niet aan deze eisen voldoen moeten tegen eind 2016 opnieuw samengesteld worden, een nieuw label krijgen of van de markt gehaald worden.

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Knoflook-citroen effectief tegen bepaalde infecties

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

Gember, knoflook, citroen en honing hebben een anti-microbiële werking tegen infecties, laat een nieuwe studie weten. De combinatie knoflook-citroen is dan effectiever dan die van gember-citroen.

 

 

.

 

 

Knoflook-citroen sterk antimicrobieel

 

Extract van de 4 middelen is effectief tegen Streptokokken infecties.

 

Streptokokken kunnen verschillende ziekten veroorzaken. Een paar voorbeelden zijn roodvonk, keelontsteking en krentenbaard. De bacterie wordt ook de ‘vleesetende’ bacterie genoemd, omdat een invasieve infectie kan leiden tot het afsterven van huid en spieren. Bij de studie–gepubliceerd in Journal of Contemporary Dental Practice– waren ook commercieel verkrijgbare honing, gember, citroen en knoflook betrokken.

Toen de extracten met elkaar werden vergeleken bleek knoflook de grootste antimicrobiële activiteit te vertonen. Honing kwam op de tweede plaats. Wat betreft combinaties: tegen Streptokokken –een groep bacteriën die in-fecties veroorzaakt- was de combinatie knoflook + citroen het meest effectief vergeleken met de combinatie gember + citroen. Deze studie is van belang omdat bij infecties meestal antibiotica gebruikt worden, maar er van-wege excessief gebruik antibiotica resistentie kan optreden. De extracten hebben dus medicinale waarde bij infecties.

 

 

 

 

 

Bij een te hoge vetspiegel

 

De combinatie knoflook-citroen heeft een gunstige werking op de vetspiegel en cardiovasculaire risicofactoren bij mensen tussen de 30-60 jaar met verhoogde vetten in het bloed (hyperlipidemie). Dagelijks kreeg men 20 gram knoflook plus een eetlepel citroensap. Dit werd 8 weken lang ingenomen. Het resultaat was dat het LDL-choleste-rol en de bloeddruk waren afgenomen en dat er een “grote afname” van het BMI was geobserveerd.

 

 

 

Tegen kanker

 

De consumptie van een combinatie van knoflook en citroen extracten zou angiogenese (vorming van nieuwe bloedvaten uit bestaande vloedvaten) remmen, apoptose opwekken (georganiseerde celdood) en het immuun-systeem moduleren. Dit bleek bij muizen met borstkanker. Bij 80% van de zieke muizen vond genezing plaats. In de publicatie werd de combinatie veelbelovend genoemd als anti-kanker voeding en als versterkend middel voor conventionele antikanker-behandelingen.

 

 

 

 

 

Theesoorten tegen ziekteverwekkers

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

 

Vanwege de toenemende antibiotica resistentie, kunnen kruiden theeën een alternatief zijn tegen infectieuze ziekten. Turkse onderzoekers bestudeerden de antimicrobiële activiteiten van 31 soorten thee. En de volgen-de theeën bleken het krachtigst tegen ziekteverwekkers!

 

 

De werking van de theeën werd onderzocht bij

 

  • Pseudomonas aeruginosa (‘ziekenhuisbacterie’, speelt rol bij wondinfectie)
  • Acinetobacter baumanni (veroorzaakt vooral problemen met luchtwegen en longen)
  • Escherichia coli (o.a. buikvlies- en blaasontsteking)
  • Klebsiella pneumoniae (o.a. infecties van urinewegen, longen en zacht weefsel)
  • Enterococcus faecalis (veroorzaakt o.a. buik- en blaasproblemen, orale problemen en wondinfecties)
  • Staphylococcus aureus (o.a. ontstekingen, bloedvergiftiging)
  • Candida albicans (schimmelinfecties)

 

 

De onderzochte theeën die het meest effectief waren

 

Rozenbottel (los en in zakje)

Granaatappelbloesem

Tijm

Artemisia absinthium

Mint

Echinacea (in zakje)

Kaneel

Zwarte en groene theeën

 

 

tijm

 

.

 

artemisia absinthium

 

 

mint

 

.

Rozenbottel en granaatappelbloesem niet bij een antibioticakuur

 

Al deze theeën waren actief tegen de bestudeerde micro-organismen. In combinatie met antibiotica werd syner-gie geobserveerd met ampicilline, ampicilline-sulbactam en nystatine. De theeën hadden een antagonistische werking met ciprofloxacine, erythromycine, cefuroxime of amikacine, dit gold vooral voor rozenbottel en granaat-appelbloesem. Daarom zouden deze theeën vermeden moeten worden tijdens een antibioticakuur.

 

 

rozenbottel

 

 

granaat

.

 

 

Groene en zwarte thee

 

In de afgelopen jaren is antibioticaresistentie toegenomen, wat een serieuze bedreiging is voor de controle van infecties. Het is dan ook nodig om alternatieven te vinden. Alternatieven worden gevonden in kruiden, etherische oliën of kruiden theeën. Kruiden theeën worden wereldwijd gebruikt om menselijke ziekten te behandelen.

Groene en zwarte thee zijn het meest populair en worden door twee derde van de wereldbevolking geconsu-meerd. De bladen van deze theeplanten bevatten naar schatting ongeveer 2000 verschillende fytostoffen (o.a. fenol bestanddelen, proteïnen, lipiden, carotenoïden, mineralen en sporenelementen).

.

 

groene thee

 

 

zwarte thee

.

 

 

Polyfenolen

 

Polyfenolen zijn de belangrijkste stoffen in theebladeren, zijn rijkelijk aanwezig en laten een bioactieve werking zien. Verse groene theebladeren zitten vol catechinen, vooral EGCG (epigallocatechine-3-gallaat). Van C. sinensis (groene thee) is ruimschoots aangetoond dat het over antibacteriële eigenschappen beschikt en ook andere voordelen geeft voor de gezondheid. Dit geldt ook voor kruiden zoals munt, kamille, salie, tijm en kaneel.

Voor de theeën werd 100 ml water gebruikt en 10 gram gedroogde bladeren of zakjes). Na 30 minuten trekken werd de thee gefilterd.

 

 

Kaneelthee en Echinacea thee

 

Van de dranken vertoonden linden, citroenbalsem, hibiscus, rozemarijn, brandnetel, kamille, eucalyptus, lavendel, sinaasappel, salie, gember, echinacea, laurier en duizendblad de minste activiteit.

Rozenbottel (los en zakjes) en granaatappelbloesem waren het meest effectief.

Tijm, artemisia absinthium, mint, zwarte en groene thee waren hoogst werkzaam tegen S. aureus.

Echinacea (zakjes) en kaneelthee waren actief tegen de strengen S. aureus en C. albicans.

.

 

Echinacea purpurea

 

 

kaneel

 

.

 

 

 

.