Dagelijks archief: januari 18, 2025

Tiara’s en diademen van de koninklijke familie van GB

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

De Honingraat-tiara

.

.

.

De Cartier Halo tiara

.

.

.

De Papyrus-tiara/ Lotus-tiara

.

.

.

De Girls of Great Britain and Ireland-tiara

.

.

.

De Cambridge Lovers Knot tiara

.

.

.

De Groothertogin Vladimir-tiara

.

.

.

Delhi Durbar tiara

.

.

.

De Burmese robijnen tiara

.

.

.

Queen Mary’s fringe tiara

.

.

.

De Russische kokoshnik tiara

.

.

.

.

.

De Strathmore Rose tiara

.

.

.

De Oriental Circlet

.

.

.

De Teck Crescent-tiara / De Teck halve maan-tiara

.

.

.

3d-gouden-pijl-5271528

.

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “:

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

.

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Byssoliet / Actinoliet

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Actinoliet is grijs, groen of zwart van kleur en heeft een glasachtige glans. De steen kan een naald-achtige vezelstructuur hebben. Actinoliet mag normaal niet verkocht worden omdat het een te hoog gehalte asbest bevat. Er kan alleen gezondheidsgevaar ontstaan als er in de steen geboord of gezaagd wordt en er vezels vrijkomen.

Nefriet (één van de twee steensoorten die als jade verwerkt wordt) is een groene variant. Amiant of Byssoliet is een variant met haarfijne vezels. Chrysotiel is een vuilwitte variëteit. Al deze soorten zijn asbesthoudend en dienen met voorzichtigheid behandeld te worden.

 

 

actinoliet

 

 

 

Etymologie

 

De naam actinoliet is afgeleid van het Griekse aktinos = straal. Dit vanwege de vezelige structuur die actinoliet kan aannemen.

 

 

actinoliet

 

 

 

Vindplaats

 

Actinoliet wordt o.a. gevonden in Oostenrijk (Knappenwand en Zillertal), Italië (Val Malenco), Brazilië (Bahia) en Tsjechië (Sobotín).

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: Ca2(Mg,Fe)5Si8O22(OH)2

hardheid: 5,5-6

dichtheid: 3,04

 

 

chrysotiel

 

 

 

 

 

 

Scherpe boterbloem : Ranunculus acris

Standaard

categorie: kamerplanten en bloemen

 

 

 

266px-ranunculus_acris1

 

 

Goed te herkennen aan
– de 5-tallige, gele, glanzende (boter)bloemen en
– de gedeelde bladeren, de bovenste zonder steel en
– de ronde, niet gegroefde, behaarde stengel

 

 

350px-ranunculus-acris

 

 

 

Algemeen

 

Ranunculus is een geslacht met ongeveer 400 soorten planten, waartoe ook een aantal op elkaar lijkende soorten boterbloemen behoren. Scherpe boterbloem is een zeer algemeen voorkomende, overblijvende plant van 30 tot 90 cm hoog.

 

 

 

 

Bloem

 

Ze bloeit vanaf april tot in de herfst (soms tot in de winter) met glanzende gele bloemen.

 

 

 

 

 

Blad en stengel

 

Bladeren en stengel zijn behaard

 

 

 

 

 

Bijzonderheden

 

Zoals de meeste boterbloemen is ook scherpe boterbloem licht giftig. Vee laat de boterbloem dan ook staan. De slak is de enige die er blijkbaar geen last van heeft. In hooi meegedroogde boterbloemen vormen geen gevaar meer voor dieren, want in gedroogde toestand zijn boterbloemen niet langer giftig.

 

 

 

 

 

Algemeen

 

ranonkelfamilie (Ranunculaceae)
– overblijvend
– zeer algemeen voorkomend
– 30 tot 90 cm

Bloem
– geel
– vanaf april tot in de herfst (winter)
– gesteeld alleenstaand
– 2 tot 3 cm
– stervormig
– 5 kroonbladen, niet vergroeid
– 5 kelkbladen, behaard
– meer dan 20 meeldraden
– meer dan 20 stijlen

Blad
– verspreid
– enkelvoudig
– handvormig ingesneden
– top spits
– rand gezaagd
– zwak hartvormig
– handnervig
– onderste gesteeld
– bovenste zittend
– behaard

Stengel
– rechtop
– behaard

zie wilde bloemen

 

botanische-tekening-extragr-scherpe-boterbloem

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

JOHN ASTRIA

Roze winterpostelein : Claytonia sibirica

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

img_1830-gr-roze-winterpostelein

 

 

Goed te herkennen aan
– de mooi geaderde helder roze bloemen en
– de twee tegenoverstaande niet vergroeide bladeren onder de bloemen

 

 

266px-claytonia_sibirica_plant_roze_winterpostelein_plant

 

 

 

Algemeen

 

Roze winterpostelein is een eenjarige plant van 10 tot 40 cm hoog. Ze groeit op open, vochtige, voedselrijke grond in loof-en naaldbossen, vaak als opslag in tuinen en parken. Halverwege de vorige eeuw is ze als sierplant in de Lage landen ingevoerd en daarna is ze via tuinafval verwilderd. Omdat ze zich gemakkelijk uitzaait en op plekken groeit waar geen andere plant kan groeien, heeft ze zich in het wild kunnen handhaven.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Ze bloeit vanaf mei tot en met augustus met donker geaderde helder roze (zelden witte) bloemen, die vijf ingesneden kroonblaadjes hebben.

 

 

 

 

 

Toepassingen

 

Evenals witte winterpostelein is roze winterpostelein winterhard en kunnen de blaadjes rauw gegeten worden als salade of gekookt als spinazie. In de zomer kunnen ze wat bitter smaken. Een smeersel van gestampte bladeren werd gebruikt bij snijwonden en andere uitwendige verwondingen. Het sap van de plant is gebruikt als oogdruppels bij pijnlijke en rode ogen.

 

 

 

 

 

Algemeen

 

posteleinfamilie (Portulacaceae)
– eenjarig
– zeer algemeen tot vrij zeldzaam
– 10 tot 40 cm

Bloem
– helder roze (zelden wit)
– vanaf mei t/m augustus
– pluim
– stervormig
– 8 tot 10 mm
– 5 kroonbladen ingesneden
– kroon niet vergroeid
– 2 kelkbladen
– 5 meeldraden
– 1 stijl

Blad
– rozet of tegenoverstaand
– enkelvoudig
– eirond tot ruitvormig
– top spits of toegespitst
– rand gaaf
– voet wigvormig
– kromnervig

Stengel
– rechtop
– glad en kaal
– rolrond

zie wilde bloemen

 

 

botanische-tekening-extragr-roze-winterpostelein

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

 

JOHN ASTRIA