Stromatoliet is geen edelsteen maar is versteend microbiologisch materiaal (hoofdzakelijk algen) en valt onder de fossielen.
.
Stromatoliet komt van het Griekse woord stroma, wat bed betekent, en lithos wat steen betekent.
Stromatoliet wordt o.a. in Australië gevonden
samenstelling: SiO2 Fe2+ CaCO3
hardheid: 4 – 7
.
.
.
Cavansiet is een calcium-vanadium-silicaat en blauw tot blauwgroen van kleur. Het heeft een glasglans, een blauwwite streepkleur en een goede splijting volgens het kristalvlak [010]. De gemiddelde dichtheid is 2,25 en de hardheid is 3 tot 4. Het kristalstelsel is orthorombisch en het mineraal is niet radioactief.
.
.
.
.
.
Cavansiet wordt gevonden in het district Poonah (India) en in Oregon (VS).
.
.
.
.
.
De naam cavansiet is afgeleid van de samenstelling, de elementen calcium, vanadium en silica.
.
.
.
.
.
samenstelling: Ca(V5+O)Si4O10•4H2O
hardheid: 3-4
dichtheid: 2,25
.
.
| Cavansiet | ||
 |
||
| Mineraal | ||
| Chemische formule | Ca(V5+O)Si4O10·4H2O | |
| Kleur | Groen tot donkerblauw | |
| Streepkleur | Blauwwit | |
| Hardheid | 3 tot 4 | |
| Gemiddelde dichtheid | 2,25 kg/dm3 | |
| Glans | Glasglans | |
| Opaciteit | Doorschijnend | |
| Breuk | Bros | |
| Splijting | Goed, [010] | |
| Kristaloptiek | ||
| Kristalstelsel | orthorombisch | |
| Brekingsindices | 1,542 – 1,551 | |
| Dubbele breking | 0,0090 | |
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Goed te herkennen aan
– het ronde bloemhoofdje met (room)witte vlinderbloemen en
– de halvemaanvormige lichte vlek op de bladeren
Algemeen
Witte klaver is een zeer algemeen voorkomende soort, die groeit op vochtige tot natte, voedselrijke of brakke tot zilte grond in graslanden en bermen.
Bloem
Witte klaver bloeit vanaf mei tot in de herfst. De bloemhoofdjes staan op lange bladerloze stelen en ruiken zoet. Ze zijn (room)wit met soms een roze waas. Ze verwelken van (room)wit via roze naar bruin. De uitgebloeide bloemen gaan hangen, de onderste het eerst. Aan de basis van het door de kroonbladen gevormde buisje wordt vrij veel nectar afgescheiden. De bloemen vormen daarom voor langtongige insecten, zoals bijen, een waardevolle nectarbron.
Blad en stengel
De bladeren zijn lang gesteeld, 3-tallig (zelden 4) en voorzien van een halvemaanvormige lichte vlek. Omdat witte klaver een lange liggende stengel heeft, die op elke knoop kan wortelen, is ze moeilijk uit te roeien. Snel woekerend kan ze andere planten verdringen en soms hele tapijten vormen.
Algemeen
– vlinderbloemenfamilie (Fabaceae)
– overblijvend
– algemeen voorkomend
– 5 tot 25 cm
Bloem
– roomwit, soms met een roze waas
– vanaf mei tot in de herfst
– hoofdje
– vlinderbloem
– 7 tot 12 mm
– 5 kroonbladen, vergroeid
– 5 kelkbladen, vergroeid
– 10 meeldraden
– 1 stijl
Blad
– op lange steel, meestal 3-tallig,
zelden 4-tallig
– samengesteld
– rond tot eirond, met
halvemaanvormige lichte vlek
– top stomp of uitgerand
– rand getand
– voet wigvormig
– veernervig
Stengel
– bovengronds kruipend
– wortelend op knopen
– glad en kaal of behaard
– rolrond
zie wilde bloemen
Goed te herkennen aan
– de compacte, stuikachtige vorm en
– de in overhangende bijschermen staande bloemetjes met
– 5 wat bol staande, spitse, witte kroonbladen
Algemeen
Witte engbloem is een overblijvende, polvormende plant van 30 tot 120 cm hoog, die groeit op droge, kalkrijke grond op grazige plaatsen. De witte engbloem komt in heel Europa voor. De plant staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en matig afgenomen. Ook staat de plant op de Belgische Rode lijst van planten als met uitsterven bedreigd.
Bloem
De bloeiperiode is vanaf mei tot en met augustus. Ze bloeit met kleine witte bloemetjes, die bijschermen vormen naast de bladoksels. De iets hangende bloemen zijn stervormig. Ze hebben 5 kroonbladen en 5 meeldraden, die in wisselstand met elkaar staan. De kroonbladen zijn spits, de randen iets omgebogen.
Blad en stengel
De bladeren zijn aan de rand en aan de onderkant op de nerven kort behaard. Naar boven toe worden de bladeren smaller en de bladstelen korter. Ook de blad- en bloemstelen zijn kort behaard. De stengel is rechtopstaand (soms met overhangende top) en heeft boven het midden 1 rij kromme haren. Bij grotere planten is het bovenste deel van de stengels soms windend. Op te voedzame en te vochtige grond worden de stengels slap en gaan ze hangen.
Toepassingen
Witte engbloem is zeer giftig. Omdat ze braakneigingen opwekt is ze heel vroeger als tegengif gebruikt.
Algemeen
– maagdenpalmfamilie (Apocynaceae)
– overblijvend
– uiterst zeldzaam, op de rode lijst
– 30 tot 120 cm
Bloem
– wit
– vanaf mei t/m augustus
– bijscherm
– stervormig
– 5 tot 10 mm
– 5 kroonbladen, vergroeid
– 5 kelkbladen, vergroeid
– 5 meeldraden
– 1 stijl
Blad
– tegenoverstaand
– enkelvoudig
– langwerpig
– top spits
– rand gaaf
– voet hartvormig of afgerond
– veernervig
– donkergroen tot blauwgroen
Stengel
– rechtop
– 1 rij haren
– rond
zie wilde bloemen
Mensensamenleving.me 