Oligoklaas of zonnesteen is een plagioklaas veldspaat. Het is meestal wit van kleur met groene, grijze of rode tinten maar kan ook transparant zijn. Oligoklaas wordt ook wel foutief oligokraas genoemd.
samenstelling: (Na,Ca)(Si,Al)4O8
hardheid: 6 – 7,5
dichtheid: 2,64 – 2,66
.
Goed te herkennen aan
– ronde stengel met haarlijst
– kroonbladen net zo lang of iets korter dan de kelkbladen
– meestal 3 meeldraden en altijd 3 stijlen
Algemeen
Vogelmuur is zeer algemeen voorkomend, eenjarig plantje van 10 tot 40 cm hoog, dat onder gunstige omstan-digheden het hele jaar door kan bloeien. Ze groeit op open, droge tot vochtige, voedselrijke, omgewerkte grond, vooral in akkers, tuinen en wegbermen.
Bloem
Vogelmuur bloeit met kleine witte bloemetjes, die 5 diep gespleten kroonbladen hebben, waardoor het lijkt of er 10 kroonbladen zijn. Verder hebben ze (1-)3(-8) meeldraden en 3 stijlen. De kroonbladen zijn even lang of iets korter dan de kelkbladen.
Blad en stengel
De stengels zijn groen of rood, slap, liggend en behaard met één rij haren, die in de lengte over de stengel loopt. De kruisgewijs tegenoverstaande bladeren zijn eirond met een spits topje. De onderste zijn gesteeld, de bovenste ongesteeld.
Toepassingen
In de volksgeneeskunde wordt vogelmuur gebruikt tegen reuma, artritis, pijnlijke ledematen en longaandoe-ningen. Verse bladeren worden op wonden en huiduitslag gelegd. Ook kan de plant als groente worden gegeten, de smaak is zacht nootachtig. Vogels eten de bladeren en zaden.
Algemeen
– anjerfamilie (Caryophyllaceae)
– eenjarig
– zeer algemeen voorkomend
– 10 tot 40 cm hoog
Bloem
– wit
– hele jaar
– scherm
– 8 tot 10 mm
– stervormig
– 5 kroonbladen, niet vergroeid
– 5 behaarde kelkbladen
– (1-)3(-8) meeldraden
– 3 stijlen
Blad
– kruisgewijs tegenoverstaand
– enkelvoudig
– eirond
– top spits
– rand gaaf
– voet afgerond
– veernervig
– onderste gesteeld
– bovenste zittend
Stengel
– liggend
– rood of groen
– behaard met 1 rij haren
– rolrond
zie wildebloemen
.
.
Goed te herkennen aan
– paars geaderde witte (soms roze) bloemen op lange stelen én
– het 3-delige klaverblad met breed hartvormige deelblaadjes
Algemeen
Witte klaverzuring is een lage, tere, sappige, overblijvende plant van 10 tot 15 cm hoog. Ze komt vrij algemeen voor in de Lage Landen. Ze heeft weinig licht nodig en groeit op vochtige, matig voedselrijke grond in bossen en aan beschaduwde slootkanten. Ze vermeerdert zich middels een dunne, kruipende wortelstok, waaruit groepjes bladeren en bloemen groeien.
Bloem
Witte klaverzuring bloeit in april en mei. De witte (soms roze) bloemen hebben 5 paars geaderde kroonbladen. De basis van de kroonbladen is geel, waardoor het hartje van de bloem geel is. De bloemen staan op een dunne, zacht behaarde steel. Halverwege de steel zitten 2 kleine schutblaadjes. Zowel de bloemen als de bladeren zijn grondstandig.
Blad
Het blad bestaat uit 3 breed hartvormige, behaarde deelblaadjes en doet denken een aan klaverblad. Toch is kla-verzuring geen klaversoort. De nieuwe bladeren zijn in het begin van de lente mooi lichtgroen. Later in het jaar worden ze donkerder en aan de onderkant paarsachtig. Ze zijn erg teer, maar ondanks dat blijven ze in de winter wel groen.
Toepassingen
De bladeren van witte klaverzuring kunnen gebruikt worden in sauzen, soepen en salades. De zurige smaak ont-staat door oxaalzuur. Teveel van het blad is niet goed, omdat het oxaalzuur gal- en nierstenen veroorzaakt. Af en toe een paar blaadjes als smaakmaker kan geen kwaad. In de homeopathie wordt het blad gebruikt bij lever- en gal aandoeningen, spijsverteringsstoornissen en stofwisselingsziekten.
Weetje
Als het donker wordt en bij regenachtig weer gaan de bloemen dicht en worden de deelblaadjes van het blad sa-men gevouwen langs de middennerf. Zowel bloemen als blaadjes gaan dan naar beneden hangen. Dit wordt de slaapstand genoemd.
Algemeen
– klaverzuringfamilie (Oxalisdaceae)
– overblijvend
– vrij algemeen tot ontbrekend
– 10 tot 15 cm
– verspreiding
Bloem
– wit (soms roze) en paars geaderd
– april en mei
– alleenstaand, wortelstandig
– stervormig
– 1,5 tot 2,5 cm
– 5 kroonbladen
– niet vergroeid
– 5 kelkbladen
– 10 meeldraden
– 5 stijlen
Blad
– wortelstandig
– samengesteld
– breed hartvormig
– top uitgerand
– rand gaaf
– voet wigvormig
– veernervig
– zacht behaard
Stengel
– rechtop
– zacht behaard
– rolrond
zie wilde bloemen
Goed te herkennen aan
– de kleine (4 – 8 mm), witte 4-tallige bloemetjes en
– de lange, dunne, rolronde, schuin afstaande vruchten en
– het rozet van behaarde blaadjes met een grof getande rand
Algemeen
Zandraket is een eenjarige plant van 5 tot 30 cm hoog. Ze is zeer algemeen voor komend in de Lage Landen. Zandraket groeit op open, droge, min of meer voedselrijke zandgrond in bermen, akkers, plantsoenen, op dijken en tussen tegels.
Bloem
Ze bloeit in april en mei met kleine witte bloemetjes. De zuiver witte bloemetjes zijn 4 tot 8 mm groot, hebben 4 kroonbladen, 4 geelgroene kelkbladen, 1 stijl en 6 meeldraden, 4 langere en 2 kortere. De bloemen staan in een tros aan het einde van de stengel en zijstengels.
Bijzonderheden
Zandraket heeft een korte levenscyclus. De zaden kiemen in de herfst en de plant gaat als rozet de winter door. In het vroege voorjaar groeien uit het rozet een aantal al of niet vertakte bloeiende stengels. ’s Nachts en bij regen-achtig weer buigen de bloemtrossen zich om het stuifmeel te beschermen tegen vocht.
Vergelijkbare soorten
Zandraket is een grijsgroen plantje, dat fijner en smaller oogt dan herderstasje. Naast zandraket zijn er nog 5 andere algemeen voorkomende, vroege voorjaarsbloeiers met 4-tallige, kleine witte bloemetjes en een bladrozet.
|
herderstasje : driehoekige vruchten.
vroegeling : gespleten kroonbladen en brede, platte vruchten, rozetbladeren gaaf of getand.
zandraket : lange, smalle, schuin afstaande vruchten, rozetbladeren gaaf of getand.
kleine veldkers : lange, smalle, rechtop staande vruchten, die boven de bloemen uitkomen, rozetbladeren veervormig.
bosveldkers : lange, smalle, rechtop staande vruchten, die niet of nauwelijks boven de bloemen uitkomen, rozetbladeren veervormig.
klein tasjeskruid : ongelijke kroonbladen, eironde, platte, haaks afstaande vruchten, rozetbladeren veervormig.
|
Algemeen
– kruisbloemenfamilie (Brassicaceae)
– eenjarig
– zeer algemeen tot zeldzaam
– 5 tot 30 cm
Bloem
– wit
– april en mei
– tros
– stervormig
– 4 tot 8 mm
– 4 kroonbladen, niet vergroeid
– 4 kelkbladen
– 6 meeldraden
– 1 stijl
Blad
– enkelvoudig
– 1-nervig
– behaard
– rozetbladeren :
– eirond tot lancetvormig
– top stomp of afgerond
– rand grof getand
– voet versmallend in steel
– stengelbladeren :
– lancetvormig
– top spits
– rand gaaf of grof getand
– zittend
Stengel
– rechtop
– vooral onderaan behaard
– rolrond
zie wilde bloemen
Goed te herkennen aan
– trossen 4-tallige witte bloemetjes en
– de uien- of knoflookgeur, die vrijkomt als de bladeren gewreven of gekneusd worden
Algemeen
Look-zonder-look is een tweejarige plant. Ze komt zeer algemeen voor in de Lage Landen. Ze heeft een voorkeur voor vochtige, zeer voedselrijke, meestal zandige grond op half beschaduwde plaatsen in loofbossen en langs beken. Het eerste jaar wordt een rozet van lang gesteelde niervormige bladeren gevormd. Het tweede jaar gaat de plant vanaf april tot en met juni bloeien met witte bloemetjes en kan dan tot 90 cm hoog worden.
Bloem
De bloemetjes staan in trossen aan het einde van de stengel en in de bladoksels. Ze hebben 4 groene kelkbladen met witte rand, die vrij snel afvallen. Naarmate de bloei vordert vormt de plant een langgerekte tros met van bo-ven naar beneden de knoppen, bloemen, jonge vruchten en rijpe vruchten. Deze bloeiwijze is kenmerkend voor de kruisbloemenfamilie, waartoe look-zonder-look behoort.
Blad
De bladeren zijn gesteeld en frisgroen van kleur. Als je het blad wrijft of kneust dan ruik je een uien- of knoflook-geur. Ook de zaden en wortels verspreiden deze geur. En dat is dan ook de enige overeenkomst met look, van-daar de naam.
Toepassing
In de keuken is look-zonder-look goed te gebruiken; alle delen van de plant bevatten knoflook- en mosterdolie.
Algemeen
– kruisbloemenfamilie (Brassicaceae)
– tweejarig
– zeer algemeen tot vrij zeldzaam
– 15 tot 90 cm
Bloem
– wit
– vanaf april t/m juni
– tros
– 8 tot 12 (18) mm
– stervormig
– 4 kroonbladen, niet vergroeid
– 4 kelkbladen
– 6 meeldraden
– 1 stijl
Blad
– verspreid, eerste jaar rozet
– enkelvoudig
– rozetbladeren :
– niervormig
– grof gekarteld
– stengelbladeren :
– hartvormig
– onregelmatig getand
– netnervig
– bij wrijving of kneuzing geurend
Stengel
– rechtop
– niet vertakt
– rond met lengteribbels
zie wilde bloemen
.
.
.
ruw
.
.
.
.
.
.
.
.
Merliniet is vernoemd naar de tovenaar Merlijn uit de legenden van Koning Arthur vanwege zijn sterke connectie met magie.
.
.
ruw
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Sneeuwkwarts is opaak en melkachtig wit van kleur. De steen behoort tot de kwarts-familie. Sneeuwkwarts wordt ook wel melkkwarts genoemd.
samenstelling: SiO2
hardheid: 7
dichtheid: 2,6
Amblygoniet is genoemd naar het Griekse amblys (stomp), en gonos (hoek), deze steen wordt pas sinds korte tijd als edelsteen gebruikt. Het mineraal is zeer gevoelig voor temperatuurschommelingen en kan scheuren vormen.
Pegmatieten, metasomatieten.
Fraaie edelstenen van amblygoniet komen uit Birma, Kazachstan, Brazilië, violetkleurige stenen uit Namibië, donkerblauwe uit Kenia. Mooie amblygonieten komen ook voor in de Verenigde Staten. In Europa worden ze gevonden in Duitsland, Frankrijk en Spanje, maar deze zijn niet van edelsteenkwaliteit. Geslepen amblygonieten zijn meestal zeer klein . In het Smithsonian Institution in Washington liggen een geslepen gele steen van 62,5 karaat en een eveneens een gele steen van 19,7 karaat.
| Mineraal | ||
| Chemische formule | (Li,Na)AlPO4(F,OH) | |
| Kleur | Kleurloos, wit, geel, grijs, blauw, groen, lichtviolet, roze | |
| Streepkleur | Wit | |
| Hardheid | 5,5-6 | |
| Glans | Glasglans, vetglans | |
| Opaciteit | Doorzichtig, doorschijnend | |
| Breuk | Ruw, schelpvormig | |
| Splijting | zeer volkomen, goed | |
| Kristaloptiek | ||
| Brekingsindices | Np 1,611, Nm 1,622, Ng 1,637 | |
| Dubbele breking | 0,022 | |
| Dispersie | 0,020 | |
| Luminescentie | Soms oranje, blauwachtig | |
| Pleochroïsme | Geen | |
| Overige eigenschappen | ||
| Veredeling | Niet bekend | |
| Bijzondere kenmerken | Geen | |
Goed te herkennen aan
– de helder roze of witte bloemen met 5 kroonbladen,
– waarvan er 2 zijn kleiner en
– die hebben bij reigersbek een grijswitte vlek,
– bij duinreigersbek niet en
– het samengestelde, oneven, dubbel veervormige blad
Algemeen
In sommige flora’s wordt reigersbek verdeeld in 2 ondersoorten : gewone reigersbek (subsp. cicutarium) en duinreigersbek (subsp. dunense Andreas) Reigersbek is een eenjarige plant van 5 tot 60 cm hoog. Ze groeit op open, droge, matig voedselrijke zandgrond in akkers, bermen en duinen. Duinreigersbek is vrij algemeen in de duinen, elders aangevoerd met duinzand.
Bloemen
Reigersbek bloeit vanaf april tot en met oktober met 5-tallige, licht helder roze of witte bloemen, die met 3 tot 7 een enkelvoudig scherm vormen. De kroonbladen zijn niet alle 5 even groot; 2 zijn kleiner. Bij gewone reigersbek hebben de kleinere kroonbladen een grijswitte vlek aan de basis. Bij duinreigersbek ontbreken die vlekjes.
.
gewone reigersbek
– ooievaarsbekfamilie (Geraniaceae)
– eenjarig
– zeer algemeen tot vrij zeldzaam
– 5 tot 60 cm hoog
Bloem
– helder roze, zelden wit
– vanaf april t/m oktober
– enkelvoudig scherm
– 8 tot 17 mm
– stervormig
– 5 kroonbladen, niet vergroeid
– 5 kelkbladen
– 10 meeldraden, waarvan 5 met helmknoppen
– 1 stijl
Blad
– verspreid
– samengesteld
– oneven dubbel veervormig
– top spits
– rand gaaf
– voet afgerond
– veernervig
– zacht behaard
Stengel
– rechtop of opstijgend
– behaard
– rolrond
zie wilde bloemen
Alexandriet werd in 1832 ontdekt in de Oeral. Het is de meest gewaardeerde variëteit van chrysoberil en is altijd omgeven geweest met sage, overdag ziet alexandriet eruit als smaragd en ’s nachts als een robijn of een amethist. Dit verschijnsel noemt men het alexandriet-effect. De steen werd symbool van het leven en van positieve veranderingen.
Rond gefacetteerde alexandriet. De afmetingen zijn 2 x 2 mm . Afkomstig uit Sri Lanka. ¤ 20,-
De belangrijkste afzettingen bevinden zich sinds 1832 in het rivierdal van de Tokowaya in de Oeral in Rusland. Lange tijd was dit de enige vindplaats van alexandriet. Er zijn kristallen gevonden met een grootte van 4 cm. In het Fersman-museum in Moskou bevindt zich een groep alexandrietkristallen van 5,38 kg en met een grootte van 25 x 15 cm.
Hier komen de alexandrieten samen voor met smaragden en fenakieten in glimmerleisteen. Vaak vertonen ze het kattenoogeffect . Later vond men ook alexandrieten in Brazilië, op Sri lanka en Madagaskar. Op Madagaskar samen met cymofaan, Alexandrieten komen voor met smaragden in de edelsteenafzettingen van de Somabul in Zimbabwe. Recentelijk zijn er ook nog gevonden in India, Zuid-Afrika, en Tanzania, er zijn ook enkele vondsten bekend uit Australië.
Facetslijbsel, cabochons.
andalusiet, granaat met alexandriet-effect.
Synthetische robijn, doubletten, synthetische alexandriet, korund, spinel met alexandriet-effect.
Schoonmaken zonder problemen, door verhitting kan de kleur verloren gaan.
Als bij chrysoberil.
| Chemische formule | A1B2O4 | |
| Kleur | donker- tot smaragdgroen bij daglicht, violet tot purper bij kunstlicht | |
| Streepkleur | wit | |
| Hardheid | 8,5 | |
| Glans | glasglans, vetglans | |
| Breuk | schelpvormig | |
| Splijting | zeer goed | |
| Kristaloptiek | ||
| Brekingsindices | Np 1,745, Nm 1,748, Ng 1,755 | |
| Dubbele breking | 0,008-0,010 | |
| Dispersie | 0,015 | |
| Luminescentie | zwak rood, meestal geen | |
| Pleochroïsme | dichroitisch | |
ruwe hangers
Mensensamenleving.me 
