Tagarchief: india

Cavansiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Cavansiet is een calcium-vanadium-silicaat en blauw tot blauwgroen van kleur. Het heeft een glasglans, een blauwwite streepkleur en een goede splijting volgens het kristalvlak [010]. De gemiddelde dichtheid is 2,25 en de hardheid is 3 tot 4. Het kristalstelsel is orthorombisch en het mineraal is niet radioactief.

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Cavansiet wordt gevonden in het district Poonah (India) en in Oregon (VS).

 

 

 

.

.

Etymologie

 

De naam cavansiet is afgeleid van de samenstelling, de elementen calcium, vanadium en silica.

 

 

.

.

.

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: Ca(V5+O)Si4O10•4H2O

hardheid: 3-4

dichtheid: 2,25

 

 

Cavansiet
Cavansite.jpg
Mineraal
Chemische formule Ca(V5+O)Si4O10·4H2O
Kleur Groen tot donkerblauw
Streepkleur Blauwwit
Hardheid 3 tot 4
Gemiddelde dichtheid 2,25 kg/dm3
Glans Glasglans
Opaciteit Doorschijnend
Breuk Bros
Splijting Goed, [010]
Kristaloptiek
Kristalstelsel orthorombisch
Brekingsindices 1,542 – 1,551
Dubbele breking 0,0090

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Stilbiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemene informatie

 

Stilbiet kan kleurloos tot wit en rozig tot rood zijn. De steen is doorzichtig tot doorschijnend met een glas-achtige tot parelmoerglans. Stilbiet behoort tot de zeolieten.

 

 

 

 

 

 

 

 

Etymologie

 

Stilbiet is afgeleid van het Griekse woord stilbe wat glans betekent.

 

 

 

 

 

apophyliet met stilbiet

 

 

 

Vindplaats

 

Stilbiet wordt o.a. gevonden in Noord-Amerika, India, Engeland en Schotland.

 

 

stilbiet uit India

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: NaCa4Al8Si28O72•30(H2O)

hardheid: 3,5 – 4

dichtheid: 2,12 – 2.22

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het Boeddhisme.

Standaard

categorie : religie

 

 

 

symbool boeddhisme

symbool boeddhisme

.

 

 

Ontstaan

 

Ontstaan als reactie op en hervorming van het hindoeïsme. Het boeddhisme wijst het hele hindoeïstische goden-pantheon af en is daarmee geen godsdienst in de strikte zin van het woord. Het kastensysteem en priesterbemiddeling worden afgewezen. Heilige boeken worden niet erkend en dus is er ook geen taak meer voor het Sanskriet. De kringloop der wedergeboorten kan op eigen kracht worden doorbroken waarmee het Nirwana binnen het bereik komt.

 

 

toestand van Nirwana

toestand van Nirwana

 

.

 

De stichter

 

Anders dan het hindoeïsme gaat het boeddhisme terug op een historische stichter, Sidharta Goutama. Hij werd geboren 560 v.C., als zoon van een rijk stamhoofd, huwde een weduwe en had bij haar een zoon. Op 29-jarige leeftijd kwam hij in een ernstige religieuze crisis, verliet huis en haard en probeerde eerst door een strenge ascese en zelfkastijding een oplossing te bereiken.

Na zes jaar aldus geleefd te hebben en na een periode van 49 dagen van eenzame meditatie kwam de verlossing in de vorm van de verlichting. Gautama werd tot Boeddha (= dé Verlichte) en daarmee tot het centrum van de mensheid en zijn geschiedenis. Boeddha verzamelde een groep monniken om zich heen aan wie hij zijn (mondeling) leer doorgaf.

.

 

Gautama Buddha

Gautama Buddha

 

 

 

De leer

 

Boeddha leerde aan zijn volgelingen de volgende vier waarheden:

(1) Leven is lijden

(2) De oorzaak van het lijden is het verlangen of de begeerte.

(3) Het verlangen moet worden overwonnen.

(4) Het geëigende middel daartoe is het achtvoudige pad.

Het achtvoudige pad geeft, in een opklimmende reeks, een leidraad voor het leven:

(1) het juiste pad,

(2) de juiste doelstelling,

(3) het juiste woord,

(4.) het juiste gedrag (niet stelen, niet doden),

(5) het juiste middel voor het levensonderhoud,

(6) de juiste inspanning (wilskracht, training),

(7) het juiste bewustzijn (kennen van de drijfveren) en tenslotte

(8) de juiste meditatie.

 

.
Wie de uiteindelijke verlichting bereikt, geniet het Nirwana, enerzijds beschreven als een staat van grootste volheid maar anderzijds ook als een staat van volledige leegte. De centrale levensfilosofie is dat het bestaan eigenlijk een illusie is (wanneer de materiële vorm zich voegt bij het gevoel ontstaat er een idee dat zich verdiept tot het bewust zijn van iets en dat laatste brengt voor een ogenblik de illusie van het bestaan voort).

In zijn zuiverste vorm laat het geen ruimte voor aanbidding aangezien er geen wezen is tot wie de aanbidding kan worden gericht. In latere ontwikkelingen is hierop toch ten dele teruggekomen.
Anders dan het hindoeïsme is het boeddhisme overtuigd het ‘goede nieuws’ voor de gehele mensheid te zijn. Het is dan ook zeker in de beginperiode sterk missionair geweest.

 

 

Ontwikkeling

 

Nadat Boeddha zijn monniken zijn lering had bijgebracht, volgde een voorspoedige start van het boeddhisme. Na enige tijd ontstond de behoefte toch de leer in geschriften te formuleren. Er werden concilies gehouden. In 300 jaar bereikte het boeddhisme heel India (de onderlaag blijf het hindoeïsme trouw).

Honderd jaar later breidde het zich uit over Sri Lanka, later over China waar het de cultuur diepgaand beïnvloed heeft. Rond het begin van onze jaartelling bereikte het boeddhisme Japan en Korea waar het zich mengde met de plaatselijke shinto. In Tibet kreeg het boeddhisme een geheel eigen vorm (het tantrisme).

Rond 900 na Chr. volgde een teruggang en won het hindoeïsme althans in India weer vrijwel alle terrein terug (pas in deze eeuw is er weer sprake van een kleine opleving van het boeddhisme in India).
Recent is vooral het zen-boeddhisme in het westen bekend geworden. Van de meditatievormen is met name de Yoga buiten het boeddhisme populair (en in sommige katholieke kloosters gepraktiseerd).

 

 

Heilige boeken

 

Het boeddhisme is een ‘godsdienst’ zonder heilige geopenbaarde boeken. Wel zijn de leringen van de Boeddha in later tijd vastgelegd. In de loop van de tijd is aan de overlevering over het leven en de leer van Boeddha veel toegevoegd. De teksten werden alleen in de kloosters bewaard en zijn in de meeste gevallen met de invallen van de islam verloren gegaan. Een reconstructie van de leer in zijn meest oorspronkelijke vorm is daarom echter niet goed mogelijk.

 

 

De leefregels

 

De leefregels volgen uit de opgaven van het achtvoudige pad. In de oorspronkelijke vorm van het boeddhisme is de mens sterk op zichzelf betrokken. Maar men mag de naaste geen schade berokkenen. De boeddhist zal overdaad mijden. Het is aan te bevelen een kortere of langere tijd als monnik te leven.

 

 

monniken

monniken

 

 

Richtingen

 

Rond 100 na Chr. splitste het boeddhisme zich in twee scholen: Hinayana (‘kleine voertuig’), de meest oor-spronkelijke en zuivere richting, tegenwoordig beter bekend onder de naam Theravada, en Mahayana (‘grote voertuig’).

Het Hinayana leert dat de verlossing maar voor weinigen is weggelegd (= kleine voertuig). Het is een verdraagzame groep die met name Sri Lanka, Thailand, Birma, Cambodja en Laos te vinden is.
Het Mahayana leert daarentegen dat de verlossing voor velen is weggelegd. God keert terug in de vorm van de Oer-Boeddha.

Er komen helpers voor de mens, de Bodhisatva’s (heiligen). Hemel en hel worden aanvaard. Er wordt een plaats ingeruimd voor toekomstige Boeddha’s. De eredienst krijgt de trekken van een kerk. Plaatselijk vermengt deze vorm van boeddhisme zich gemakkelijk andere religies zoals dat in Japan (Shinto) en in Tibet het geval is geweest.

Het zen-boeddhisme ( vajrayana of tantrisch boeddhisme)  is rond 500 v.C. in China tot ontwikkeling gekomen vorm van het boeddhisme welke nadien ook in Japan vaste voet aan de grond heeft gekregen. Het zen-boeddhisme is nogal afkerig van theorie, is meer betrokken op de dienst aan de naaste en legt sterk de nadruk op geestelijke en lichamelijke discipline en op training.

Na de Tweede Wereldoorlog is deze vorm van het boeddhisme ook in het Westen bekend en populair geworden. Yoga is een ander in het Westen bekend geworden boeddhistisch fenomeen dat dateert uit de vijfde eeuw n.Chr. Het is een methode om door ascese en geestelijke concentratie een hogere bewustzijnstoestand te bereiken.

.

slide_10

.

 

 

.

mapbuddh (1)

.

 

 

Feesten en kalender

 

De Boeddhistische kalender is (met uitzondering van Japan) een maankalender. Het jaar is 11 dagen korter en de feestdagen verschuiven derhalve ten opzichte van onze op de zon gebaseerde kalender. Veel feesten zijn sterk regionaal bepaald. Om er enkele te noemen:

Geboortefeest van Boeddha (d.w.z. zijn verlichting en eerste preek)

– Feest van de Boeddha’s (Japan)

– Dodenfeest (soort Allerzielen, alleen Japan)

– Boeddha’s Hemelvaart (alleen Tibet).

 

 

 

Enkele teksten uit de boeken

 

  • Er zijn twee doelen die een rondtrekkende niet dient na te streven… Het vervullen van begeerten en de vreugden die uit deze begeerten voortkomen. Dit is laag bij de gronds, ordinair en leidt tot wedergeboorte, hetgeen schandelijk en bovendien onvoordelig is . . .”
  • En dit is de edele waarheid van het leed: geboorte is leed, ouderdom is leed, ziekte is leed, niet vervuld zien van wensen is leed …”
  • En dit is de edele waarheid van het opheffen van het leed: het is het opheffen van de begeerte, zodat er geen hartstocht meer is. En dit is de edele waarheid van de weg die leidt naar het opheffen van het leed. Het is het edele achtvoudige pad.” (uit de Theravada, Boeddha’s preek te Benares).

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

 John Astria

John Astria

 

Shiva Lingham

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Algemene informatie

 

Shiva Lingham’s zijn langwerpige stenen uit de Narmada rivier, hoog in het Mandhata gebergte. De daarin gevonden stenen zijn glad, geslepen en gepolijst doordat ze gedurende duizenden jaren zijn meegevoerd door stromend water, tegen andere stenen botsen en schuren tegen zand en klei. Het is een puur natuurlijk product, en dus zijn alle Shiva Lingham stenen anders van formaat, gewicht, hardheid, vorm, kleur en patroon.

Door de bijzondere vorm wordt van oudsher de scheppingskracht van de god Shiva weergegeven. Ze worden veelal door Hindoes gebruikt in een offer ritueel. Nadat de steen is besprenkeld met water en melk, wordt gebeden en soms ook mantra’s gezongen. Door deze Shiva verering, hoopt men op bescherming tegen alle soorten tegenslagen, inclusief ziekte. Het besprenkelen van de Shiva Lingham met melk zegent de Hindoes met goedheid, de kracht om, ongeacht de omstandigheden, altijd goed te doen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Etymology

 

Shiva is de Hindoe god van zowel de schepping als de vernietiging. Het woord lingham heeft verschillende betekenissen. Een algemene vertaling van dit woord is ‘symbool’ of ‘teken’, maar het is ook een woord in het Sanskriet dat verwijst naar het mannelijk geslachtsdeel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

De chemische formule van Shiva lingam is onbekend. Volgens een aantal bronnen is het samengesteld uit kwarts, basalt, ijzeroxide, agaat en chalcedoon. De hardheid is 6 – 7.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Satya mani kwarts

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

.

Algemene informatie

 

Satya mani kwarts is een doorschijnende tot transparante witte kwartssoort welke gevonden wordt in het zuiden van India.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: SiO2

hardheid: 7  dichtheid: 2,6

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sarder

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Algemene informatie

 

Sarder is een chalcedoon variant en kan oranje, rood en bruin van kleur zijn. De steen is doorschijnend met een matte tot zijdeglans. Het is wat betreft chemische samenstelling en werking vrijwel gelijk aan carneool maar vaak iets harder en wat donkerder van kleur.

Het behoort tot de kwartsen. Het element dat de rode kleur veroorzaakt, is ijzer dat in kleine onzuiverheden in het mineraal zit. Door verhitting kan de kleur verdiepen. Carneool is genoemd naar het Latijnse caro, dat “vlees” betekent. De oude Nederlandse naam is kornalijn.

 

 

ruw

 

 

 

 

 

Geschiedenis

 

Carneool werd al voor het begin van onze tijdrekening gebruikt voor de vervaardiging van zegelstenen en sieraden. Men beweerde dat carneool bescherming bood tegen ruzie, kiespijn en zenuwaandoeningen, bloedingen stopt, koorts verlaagt, toorn vermindert en geluk brengt.

 

 

 

 

 

 

 

 

Voorkomen

 

Carneool ontstaat in vulkanische verweringszones en is onder meer bekend uit India, Saoedi-Arabië en Egypte; belangrijke vindplaatsen bevinden zich verder in Brazilië, de Verenigde Staten, Australie, Rusland, Tsjechië,  Staten,  Duitsland en Roemenië.

 

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

Samenstelling: SiO2

hardheid: 7

dichtheid: 2,6

 

 

 

 

 

 

 

Carneool
Carneool.jpg
Mineraal
Chemische formule SiO2
Kleur Donkerrood, oranjerood, bruinrood
Streepkleur Wit
Hardheid 6-7
Gemiddelde dichtheid 2,60
Glans Glasglans, mat
Breuk Ruw, schelpvormig
Splijting Geen
Kristaloptiek
Kristalstelsel Trigonaal
Brekingsindices N1,539-1,544, N1,526-1,535
Dubbele breking 0,004-0,009
Dispersie Geen
Luminescentie Geen
Pleochroïsme Geen
Overige eigenschappen
Veredeling Niet bekend
Bijzondere kenmerken Insluitsels van hematiet en andere mineralen

 

 

sarder

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Parel.

Standaard

 categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemeen 

.

Een parel is een hard, rond voorwerp dat door bepaalde weekdieren (hoofdzakelijk oesters, soms slakken) wordt gemaakt, en dat opgevist wordt om als sieraad te dienen. De glans van parels hangt van de reflectie en de breking van het licht in de doorzichtige lagen af. Naarmate de laagjes dunner en talrijker zijn, is de glans fijner.

Parels worden verkregen door parelduikers en parelkwekers. Parels zijn vaak rond, maar soms ook onregelmatig van vorm. Traanvormige parels worden vaak als hanger gebruikt. Onregelmatig gevormde parels worden gebruikt in kettingen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geschiedenis

 

Hoewel parels binnen 100-105 jaar verouderen, dan bladdert het parelmoer af, heeft men in Pompeï parels gevonden uit het jaar 79 na Christus. Het is waarschijnlijk dat mensen al 6000 jaren parels kennen.  De Egyptenaren waren ermee vertrouwd en ook bij opgravingen in Mexico werden parels gevonden (deze stammen uit 2500 voor Christus).

In India worden parels gebruikt als talisman. Volgens de overtuiging van Mongolen verhoogt afkooksel van parels de kracht van de mannen. Chinezen gebruikten parels in de geneeskunde. Romeinen beschouwden ze als symbool van macht, wijsheid en geluk.

In de 19e eeuw waren parelcolliers en sieraden met mooi gevormde parels een kostbare accessoire. Menige jongedame droeg een collier van onregelmatige maar natuurlijke parels. De kweek van parels bracht de volmaakt ronde en fraai gekleurde gekweekte parel, de zogeheten cultivé, in het bereik van bredere kringen waar parelkettingen soms onderdeel waren van een parure.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Samenstelling

 

Een parel bestaat uit parelmoer; dit is voornamelijk koolzure kalk (in de vorm van aragoniet) en organische hoornstof die de concentrisch om een middelpunt gerangschikte microkristallen aan elkaar kit. Ofschoon de hardheid slechts 2,5 tot 5 op de hardheidsschaal van Mohs is, zijn parels buitengewoon vast. Het is bijna onmogelijk ze met de hand stuk te maken.

De laagjes worden door een hoornachtige stof aan elkaar gekit. Het geheel is het parelmoer. De grootte van de parels varieert van een speldenkop tot een duivenei. De grootste gevonden parel is de Parel van Allah. Een andere grote parel is de Hope Parel.

 

 

Parel van Allah

 

 

 

 

 

 

 

Hope parel

 

 

 

 

Ontstaan

 

Parels vormen zich in oesterachtige zeemossels, enkele soorten zoetwatermossels en soms ook in slakken. Ze ontstaan als reactie op binnengedrongen vreemde delen tussen de schelp en de mantel of zelfs in het inwendige van de mantel. De buitenhuid van de mantel omsluit echter ook binnengedrongen vreemde voorwerpen. En uit deze kapsels ontstaat de parel. Als de parel op de binnenkant van de schelp groeit, dan moet ze uit de wand worden gezaagd. De vorm is dan slechts half kogelvormig. Deze parels heten blisters of schaalparel.

Soms wordt er ook iets tegen de schelp ingebracht als een soort van kern (heel vroeger was dit zelfs in de vorm van boeddha beeldjes). Het weekdier omvat dit met haar paarlemoer. Wanneer deze blister parel dan geoogst wordt snijden ze hem uit de schelp. De kern wordt verwijderd en het resterende opgevuld met een harde stof.

Hierna wordt de achterkant gedicht met een stuk schelp. Deze bewerkte blister parel noemt men een mabé parel en zo was het eerste kweekproces van zoetwaterparels ontstaan reeds in de 13de eeuw in China. Geschat wordt dat in 1 op de 15000 wilde oesters een parel zit.

Tegenwoordig komen de meeste parels uit kwekerijen. In de natuur komen ze voor in Sri Lanka, de Perzische golf, Saoedi- Arabië, Iran,Oman. Pareloesters groeien op Tahiti en voor de kusten van Japan, Mexico, Panama en Californië. De pareloester Pinctada maxima heeft een diameter van 30 cm en weegt 5,5 kilogram. Hij komt voor langs de kusten van Noord- en West Australië.

De grootste pareloester is Tridacna gigas, met een diameter van een meter en een gewicht van 225 kilogram. Minder bekend zijn de zoetwateroesters uit de Mississippi, en de historische vindplaatsen in Duitsland, Bohemen en het Russische Noorden.

Bijna alle parels worden tegenwoordig gekweekt (‘cultivéparels‘). Hiervoor wordt in de oester een klein korreltje parelmoer gelegd en de parel kan dan na twee jaar of langer geoogst worden. De teelt is door de Japanner Kokichi Mikimoto ontwikkeld en in 1896 gepatenteerd. Bij de zoetwaterparels wordt er geen parelmoer maar mantelweefsel ingebracht, deze worden dus zonder kern gekweekt.

 

 

 

 

 

tridacna gigas

 

 

 

 

Sierwaarde

 

De sierwaarde van een parel hangt af van zeven factoren, de glans, vorm, kleur, grootte, perfectie en symmetrie en structuur van het parelmoer, waarbij de glans of luster het belangrijkste is. Daarom kan een kleine parel meer waard zijn dan een grote parel. Perfecte ronde parels zijn zeldzaam. Een parel met een zeldzame kleur is ook kostbaarder. Vaak wordt ten onrechte gedacht dat de donkere, Tahitiaanse parels duurder zijn dan witte Japanse of Australische parels.

In vergelijking met dezelfde maat en kwaliteit zijn ze echter even kostbaar. Het is wel zo dat de Tahitiaanse parels meestal groter zijn en daardoor lijken ze duurder. De gekweekte Tahitiaanse parels hebben een minimum grootte van ongeveer 7 mm en gaan tot 15 mm. Er zijn zeldzame exemplaren die nog groter zijn. De Japanse zoutwatercultuurparels starten vanaf ongeveer 2 mm en gaan tot ongeveer 11 mm.

Doorgaans is de parel licht van kleur (zoetwaterparels hebben wit en alle mogelijke roze tinten), maar er zijn er ook met een donkere kleur, de zogenaamde zwarte parels. Dit zijn Tahiti Parels. Deze worden door de zwartkleppige pareloester Pinctada margaritifera, die in de Grote Oceaan leeft, gevormd door de afzetting van een grijze tot zwarte parelmoerstof. Sinds 1963 worden deze oesters gekweekt.

Jonge nog vrijlevende oesterlarven worden gevangen en opgekweekt op mosselgaas. Na drie jaar wordt in de dan volwassen oester een parelmoerkorreltje ingebracht, waarna het nog twee tot drie jaar duurt voordat te zien is of er een parel gevormd wordt. De bekendste zwarte parel is de Azra. Ze vormt het hart in een ketting van de Russische kroonjuwelen.

 

 

 

 

 

zwarte parel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zwarte peper : etherische olie

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

.

 

.

.

 

Zwarte peper etherische olie

.

.

Zwarte peper etherische olie heeft een fris, pikant, kruidig aroma met een vleug pepergeur.

.

De olie komt van de Zwarte Peper, Piper nigrum, een klimplant die tot 5 meter hoog kan worden en ovale bladeren en kleine, witte bloemen heeft.

De peperbessen groeien in lange trossen, verkleuren van groen, geel, oranje, rood naar zwart en worden in de verschillende stadia geoogst.

Eén plant levert dus verschillende pepersoorten.

Het land van herkomst is India.

.

 

 

.

De etherische olie wordt gewonnen door stoomdestillatie van de gedroogde, geplette en nog niet helemaal rijpe peperbessen.

30 tot 50 kilo gedroogde peperbessen leveren 1 kilo olie.

Het is een vaalgele olie met een frisse, houtachtige, kruidige geur die donkerder kleurt naarmate hij ouder wordt.

Maar slechts een klein gedeelte van de oogst wordt gebruikt voor de productie van etherische olie en de meeste olie wordt in de voedingsmiddelen industrie gebruikt.

 

Peper is één van de duurste specerijen ter wereld en is al ruim 4000 jaar in gebruik voor medicinale doeleinden.

Peper etherische olie is verwarmend en stimulerend voor zowel de geest als het lichaam.

 

 

.

Gebruik van zwarte peper etherische olie in de aromatherapie

 

Peper olie heeft stimulerende en krachtige antiseptische eigenschappen en wordt in de aromatherapie onder meer gebruikt bij:  spierpijn en stijve spieren, pijnlijke gewrichten, artritis, reumatische pijn, winter- handen en voeten, gebrek aan concentratie, koorts, vermoeidheid, constipatie, misselijkheid, griep, bacteriële- en virusinfecties.

 

 

 

Psychisch

 

Zwarte Peper etherische olie stimuleert de geest en schenkt energie aan het lichaam.

Peper geeft je een zetje in de richting als het leven vast lijkt te zitten, het geeft je energie vooral als je geen motivatie hebt en er donkere wolken, in de vorm van naar beneden halende gedachten, zich boven je hoofd samenpakken. Peper zal je een zetje in de goede richting te geven zodat je niet toe geeft aan zwaarmoedigheid.

Adem de olie gedurende korte tijd in als oplettendheid en concentratie geboden zijn. De olie helpt blokkades opheffen die de energiestromen tussen de chakra’s onderling beletten, in het bijzonder die tussen de zonnevlecht- en hartchakra.

 

 

 

 

.

Lichamelijk

 

Bij gewrichtspijnen werkt deze olie verwarmend.

Ook wordt de bijzondere werking van peper gewaardeerd voor het behandelen van bijholteontstekingen. Het inhaleren van zwarte peperolie vermindert slijmvorming.

Peper werkt ontgiftend en is een goed middel om te mengen in een olie tegen cellulitis en vermageren. De bloedsomloop wordt gestimuleerd en werkt verwarmend.

 

Helpt ook bij winterhanden en voeten, ondersteunt een betere doorbloeding van de benen.

Peper stimuleert de spijsvertering en is antiseptisch voor de urinewegen en geslachtsorganen. De hete kruidige olie werkt opwekkend en stimulerend op de geslachtsdrift.

Let op: niet onverdund op de huid gebruiken, kan irritaties veroorzaken. Niet gebruiken in combinatie met homeopatische geneesmiddelen, Zwarte Peper beinvloedt de werking hiervan negatief.

Zwarte peper etherische olie kan goed gemengd worden met bijvoorbeeld wierook, sandelhout, lavendel, rozemarijn, marjolein en andere specerij-oliën zoals kaneel en kruidnagel.

 

 

 

Toepassing van zwarte peper olie in het dagelijks leven

.

Bij reumatische problemen en artritis: neem een warm bad met een mengsel 10-15 druppels peper met een beetje melk, room of een lepeltje honing. Voeg dit mengsel toe aan een warm bad en baad hierin 20 minuten.

Bij stijve spieren na het sporten: meng 4 druppels peper, 5 druppels rozemarijn, 5 druppels pepermunt, 5 druppels rozenhout en 2 druppels citroen met 20 ml. plantaardige olie. Met dit mengsel de stijve spieren dagelijks meerdere malen masseren.

Een massageolie voor winter- handen en voeten: meng 3-5 druppels peper met 1 eetlepel tarwekiem-olie en masseer de handen/voeten meermaals dagelijks.

Voor meer energie verdamp het volgende mengsel in een diffuser: 1 druppel peper, 1 druppel pepermunt en 2 druppels rozemarijn.

Verdrijf dufheid door 3 druppels zwarte peper, 3 druppels den en 3 druppels pepermunt te verdampen in een aromalamp of diffuser.

.

 

 

 

 

Anandaliet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemeen

 

 

Het woord ‘ananda’ komt uit het Sanskriet en betekent ‘divine bliss’ i.e. goddelijke zegening. Anandaliet komt uit West-India, de vele kleuren worden gevormd door de aanwezigheid van Rhodium. Anandaliet heeft een iriserende kleur. Het uiterlijk is vergelijkbaar met Angel Aura behandeld kwarts. Anandaliet komt het meest voor in de witte kleur.

 

 

anandalietruw240gramgroot

 

 

e92df4510286e48d04e65c4bf18f7b86aed5d718

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: SiO2

hardheid: 7

dichtheid: 2,6

 

 

 

anandaliet115062902zilvhangergroot

 

 

 

 

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

JOHN ASTRIA

Mosagaat

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Algemene informatie

 

Mosagaat is een halfedelsteen. De steen dankt zijn naam aan de groenige insluitsels die op mos lijken. Mosagaat is een variëteit van agaat. De witte ondergrond van het mosagaat bestaat uit kwarts. De dendritische insluitsels zijn chloriet of ijzer en mangaanmineralen die een grote gelijkenis hebben met mos.

Afhankelijk van de valentie van het metaal vertonen de insluitsels andere kleuren. Mosagaat bevat dus ondanks de naam geen organisch materiaal. De steen wordt gevormd uit verweerd vulkanisch gesteente. De chemische structuur van mosagaat is identiek aan die van jaspis, vuursteen en hoornkiezel, alle eveneens varianten van kwarts.

De groen/blauw/rood/geel en bruine stenen worden gepolijst/geslepen gebruikt voor sieraden of als talisman. Mosagaat is een agaatsoort met een groen/bruin/witte tekening. De steen is licht doorschijnend en heeft een matte tot zijdeglans.

 

 

ruw

 

 

 

 

 

roze/rood

 

 

 

Eigenschappen

 

Chemische samenstelling: SiO2

Kristalstelsel: Trigonaal

Kristalklasse: chalcedoon, oxiden

Splijting: geen

Kleur: meestal rood of groen

Streepkleur: wit

Glans: glasglans

Hardheid (Mohs): 6 – 7

Gemiddelde dichtheid: 2,58 – 2,62

Transparantie: doorzichtig tot doorschijnend

 

 

 

 

 

 

 

 

roze

 

 

 

Vindplaatsen

 

De belangrijkste vindplaatsen van mosagaat zijn India, China, Vs en soms in Zuid-Afrika en Brazilië. Mosagaat wordt in de Verenigde Staten onder andere gevonden in de afzettingen van de Yellowstone River en zijn zijrivieren. In deze variant, Montana mosagaat genoemd, wordt de rode kleur veroorzaakt door ijzer-oxide en het zwart door mangaan-oxide.