Tagarchief: beschaving

De geschiedenis van de kledij deel 1: van de oertijd tot de Romeinen

Standaard

categorie : mode en kledij

 

 

Het is niet helemaal duidelijk wanneer de kleding zijn intrede doet. Er zijn wetenschappers die denken dat het zo’n 500.000 jaar geleden al moet zijn geweest, maar recent onderzoek beweert dat kleding veel jonger is. Zo’n 170.000 jaar geleden zou de mens pas behoefte hebben gekregen aan kleding. De onderzoekers baseren die conclusie op de geschiedenis van de luis. Het dier ontwikkelde zich zo’n 170.000 jaar geleden van hoofdluis tot een luis die ook op kleding kon overleven. Kou was waarschijnlijk de reden dat de mens zich ging kleden en de luis de carrièreswitch kon maken.

 

 

 

De oertijd

 

In het allereerste begin droegen de mensen geen kleding. Ze liepen eerst op handen en voeten en waren vrij zwaar behaard. Kleding hadden ze niet nodig. Het leven bestond er vooral in om te overleven. De hele dag waren ze op zoek naar voedsel. De oermens dacht enkel aan zichzelf en overleven. Naarmate het klimaat kouder werd, stelden ze vast dat de vacht van de dieren waarop ze joegen, dichter werd. Hun beharing volstond op een bepaald moment niet meer en daarom gingen ze vacht van gedode beesten gebruiken om rond zich te hangen. Stilaan ontstonden er alzo kleding stukken om zich te verwarmen.

 

 

 

 

 

Decoratief

 

Wanneer de mens kleding voor het eerst als louter decoratie ging zien, is onduidelijk. Vaststaat dat de mens de noodzakelijke kleding wel graag aan de eigen wensen aanpaste. Archeologen hebben geverfde vezels gevonden die zo’n 36.000 jaar oud zijn. Door de jaren heen werd de mens ook steeds creatiever in het gebruik van grondstoffen. Bestonden de eerste gewaden nog vooral uit dierenhuid en dierenvellen, later werd ook vlas, wol en leer geïntroduceerd en soms zelfs gecombineerd. Ondertussen is kleding niet meer weg te denken uit de (moderne) geschiedenis.

 

 

 

De Egyptenaren

 

Het Oude Egypte was een beschaving die in de vallei van de Nijl ontstond rond 3000 v. Chr. De beschaving ging ten onder na de verovering van Egypte door Alexander de Grote in 332 voor Christus. De essentiële factor in het overleven van beschaving was de irrigatie van het landbouwgebied rond de Nijl. Het rijk kwam tot bloei en bleef jarenlang stabiel dankzij dit water dat ervoor zorgde dat het land veel opbracht.

De Egyptenaren waren hierdoor erg gericht op de jaarlijkse terugkeer van de droogte en de jaarlijkse overstroming van de Nijl. De samenleving van de Egyptenaren was erg gestructureerd. De Egyptenaren waren op allerlei gebieden enorm vooruitstrevend voor hun tijd. Zo werd Egypte geregeerd door farao’s die door ambtenaren werden bijgestaan. Deze ambtenaren inden de belastingen en spraken recht.

De Egyptenaren hadden veel goden en geloofden dat zij na hun dood in een andere wereld verder leefden. Daarom lieten de farao’s graven bouwen waarvan de enorme piramiden het bekendst zijn. Als de farao stierf werd zijn lichaam gebalsemd en in stroken katoen of rameh gewikkeld.

Dit gebeurde omdat men geloofde dat het lichaam na de dood als woonplaats voor de ziel bewaard moest blijven.
Ook op het gebied van wetenschap waren de Egyptenaren de rest van de wereld al een stap voor. De Egyptenaren hun kleding was erg kenmerkend door hun opvallende vorm.

Omdat het Egyptische rijk zo lang heeft bestaan, verdelen wij de geschiedenis in drie perioden:
-het Oude Rijk: vanaf 2700 v. Chr.
-het Middenrijk: vanaf 2000 v. Chr.
-het Nieuwe Rijk: vanaf 1400 v. Chr.

 

.

 

Het Oude Rijk

 

De Egyptenaren droegen vanwege de warmte niet veel kleding. De mannen droegen alleen een soort heupschort, de slaven gingen zelfs vaak naakt. De vrouwen droegen kokervormige jurken van de oksels tot de enkels, soms versierd met geplooide stroken. Over deze jurken werd soms een soort poncho gedragen, de kalasiris. Dit was een hemdvormig, nauw kledingstuk.

Deze kon korte mouwtjes hebben of mouwloos zijn, maar had ook vaak alleen maar twee draagbanden die tussen de borsten door liepen en voor in het midden bij elkaar kwamen. Op deze manier had de vrouw haar armen vrij tijdens het werk. De kleding was vaak gemaakt van katoen, linnen of rameh.

 

 

 

 

 

Het Midden- en het Nieuwe Rijk

 

In het Midden- en in het Nieuwe Rijk werd er meer kleding gedragen, vooral meer wikkelkleding. De weefsels, die al bijzonder fijn waren, werden nu ook nog geplisseerd. De rijkere mensen droegen soms sandalen. Deze waren gemaakt van gevlochten bladeren van de papyrusplant, die in de Nijl groeide. De mensen uit de hogere stand droegen halskragen die vaak met goud en met edelstenen waren versierd. Mooie sieraden als armbanden, ringen, enkelbanden en halssieraden werden door zowel de mannen als de vrouwen gedragen.

 

 

 

 

De Farao

 

  • De koningen beschouwden zichzelf ook als goden op aarde en daarom zorgden zij voor een zorgvuldige reinheid. Haar werd als onrein beschouwd en afgeschoren, daarom droegen de farao’s pruiken. Deze pruiken werden gemaakt van mensenhaar, vlas of palmvezels. Ze werden met bijenwas vastgeplakt. Als teken van koningschap droeg de farao een valse baard. De farao droeg een dubbele kroon. Enerzijds droeg hij de kroon van beneden-Egypte, wat leek op een rode haarbandkroon. Anderzijds droeg hij de kroon van boven-Egypte, wat leek op een een vierkant gevouwen hoofddoek. Zo werd de samenvoeging van beide gebieden gesymboliseerd.

 

  • De vrouw van de farao, die evenals de farao kaalgeschoren was, droeg een pruik met geborduurde haarbanden versierd met lotusbloemen. Zij droeg bovenop haar hoofd een parfumketeltje van was. Deze smolt langzaam en verspreidde zo een aangename geur.
  • De ogen waren omrand met kohl. Een ander make-up artikel was henna. Hiermee werden de lippen en de nagels gekleurd.

 

  • De farao droeg over de heupschort aan de voorkant een met koningssymbolen versierd driehoekig onderscheidingsteken. Hier overheen droeg hij een hemdvormig gewaad.
  • De koningin droeg een lange kalasiris met een gordel die twee keer om het lichaam werd gewikkeld. Het kleed werd van voren vastgeknoopt, de uiteinden hingen tot bijna op de grond. Ook droeg zij de zogenaamde ‘koninginnekap’. Deze had de vorm van een valk met de vleugels naar beneden geklapt (deze bedekten de oren van de vorstin) en de kop naar voren. Ook de farao en zijn vrouw droegen met edelstenen versierde halskragen.

 

  • De koninklijke familie en andere rijke personen hadden vaak de voorkeur voor fijn, sluierachtig linnen om schoon en koel te blijven en zich prettig te voelen. Dit heeft ook te maken met de waarde die men hechtte aan de reinheid van het lichaam. Deze halfdoorschijnende stof werd ook wel ‘koningslinnen’ genoemd.

 

 

 

 

De Grieken

 

Vanuit Egypte nemen we een grote stap richting Griekenland. Rond 800 voor Christus ontstond in Griekenland de eerste grote Europese beschaving. Deze werd gevormd uit de Griekse stadstaten zoals Athene, Sparta en Milete. Het Grieks gebied rondom de Ionische Zee noemden de Grieken Hellas. De oude Grieken hebben de wiskunde en het Alfabet ontwikkeld en indrukwekkende (tempels) bouwwerken, zoals het Parthenon opgericht.

De kleding die beelden uit het oude Griekenland vaak droegen lijken op het eerste gezicht wat rommelig. Het zijn meestal wijde gewaden met veel plooien die overvloedig gedrapeerd zijn. De Griekse kleding bestond ook uit wikkelkleding of draperiekleding.

Al deze gewaden bestaan uit een rechthoekige lap stof die op een bepaalde manier omgeslagen en vastgespeld wordt. Het verschil tussen een doorsnee en bijzonder statig kledingstuk wordt vooral gevormd door de manier van dragen  en door de kwaliteit en versiering van de stof.
Er zijn een aantal soorten gewaden te onderscheiden:

 

.

De peplos

 

De peplos is de typische kledij van vrouwen in het antieke Hellas. Het werd gemaakt van een wollen rechthoekige lap met een afmeting van circa twee bij drie meter. De bovenzijde van de lap werd omgeslagen. Deze omslag werd apotygma genoemd. De lap werd vervolgens tot een koker gevormd, waarbij de zijnaad dichtgenaaid kon worden of open kon blijven. Het gewaad werd op de schouders met kledingspelden (ook wel fibula genoemd) vastgespeld en rond het middel bond de drager een koord of ceintuur. De kledingspelden waren vaak van brons.

 

 

 

 

 

De chiton

 

De chiton is een kledingstuk dat oorspronkelijk voor mannen bestemd was, maar later ook door vrouwen werd gedragen. De chiton werd evenals de peplos gevormd uit een grote rechthoekige lap. Er waren twee soorten chiton, de Dorische en een Ionische chiton. De Dorische chiton was van wol, terwijl de Ionische chiton van linnen was. Deze was fijner en duurder.

Ook de chiton werd tot een soort koker gevormd. Alleen werd de omslag achterwege gelaten. De zijnaden werden van boven tot beneden gesloten. Op de schoudernaad werden knoopjes gezet, waarbij drie openingen werden uitgespaard voor het hoofd en de beide armen. Het kledingstuk kom met een ceintuur omgord worden. De stof kon over de ceintuur heen getrokken worden, zodat een sterke overbloezing (Grieks: kolpos) ontstond.

De chiton kon zeer wijd zijn wat ervoor zorgde dat hij in duizenden prachtige plooitjes rond het lichaam viel. De chiton van de man was meestal minder wijd omdat die meer bewegingsvrijheid gaf. Bij speciale gelegenheden en door oudere mannen werd de lange chiton gedragen. De chilton is iets luxer uitgevoerd dan de exomis.

 

 

 

 

 

De himation

 

Over de peplos en de chiton heen, kon door mannen en vrouwen een mantel, de himation, worden gedragen. Ook dit was een rechthoekige lap, die op zeer veel verschillende manieren om het lichaam gedrapeerd kon worden, al dan niet vastgespeld op de schouder. Soms kon ook het hoofd met de himation worden bedekt.

 

 

 

 

 

De clamys

 

De clamys was een ander kledingstuk voor mannen. Dat was een lap die de linkerschouder en linkerarm bedekte en die op de rechterschouder werd vastgemaakt.

 

 

 

 

 

De exomis

 

De meeste eenvoudige mannen droegen een exomis. De exomis zit alleen om de linkerschouder vast.

 

 

 

 

 

Schoenen

 

Op bedelaars en enige filosofen na liep iedereen uit het oude Griekenland op schoenen. Meestal waren dit sandalen (sandaloi). Deze waren gemaakt van een flexibele zool met leren riempjes om de voet. Voor de lange afstand waren er ook echte schoenen, die helemaal dicht zijn.

 

 

 

 

 

Haardracht

 

Mannen hadden lang haar, omdat het in de mode was. Zo konden ze zich onderscheiden van slaven, die kortgeknipt haar moesten hebben. Later gaan ook de normale mannen kort haar dragen. Meestal vinden de vrouwen hun eigen haar niet mooi genoeg. Daarom dragen de chique dames vaak een pruik of een kunstig kapsel. Ze hadden hun haar vaak opgestoken met een paar vlechtjes of een soort clip.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoeden

 

Vrouwen droegen om het hoofd een hoofddoek. Mannen hebben vaak een hoge, naar boven spits oplopende muts op, de pilos. Mannen die op reis gingen droegen vaak een ‘petasos’; een strooien hoed met een brede rand en een band om de kin.

 

 

De Romeinen

 

Rond 754 voor Christus is, volgens de legende, door Romulus en Remus de stad Rome gesticht. Deze stad zou al snel uitgroeien tot het centrum van een machtig rijk. Vanaf 510 voor Christus werd Rome een republiek. In de hierop volgende eeuwen veroverden de Romeinen heel Italië. Later moest ook een groot deel van Europa buigen voor de macht van Rome. Het Romeinse Rijk zou in de geschiedenis het grootste rijk in Europa worden.

Typerend voor het Romeinse Rijk was de politiek. De Volksvergadering waarin alle burgers stemrecht hadden maakte de wetten en benoemde de hoge ambtenaren (magistraten). De Senaat, waarin alleen oud-magistraten zaten, hield zich vooral bezig met buitenlandse zaken. Om te voorkomen dat ze teveel macht zouden krijgen benoemden de Romeinen hun magistraten maar voor één jaar. De laagste waren de aedielen.

Daarop volgden de quaestoren, de praetoren en twee consuls . De censor, de hoogste ambtenaar, hield toezicht op het gedrag van de Romeinse burgers. In tijden van nood kon voor zes maanden een dictator worden benoemd. Hij had alle  macht. Ook in ons land kwamen de Romeinen tot aan de grote rivieren. Zij brachten hun beschaving mee naar het noordenen dus ook de typische Romeinse kledij.

 

 

De tunica

 

De Tunica was een lang en mouwloos kledingstuk van linnen of katoen dat rond het middel met een gordel was vastgesnoerd. Het is te vergelijken met een simpel lang hemd met primitieve mouwen. Dit hemd werd met een riem een beetje opgebonden.

De tunica werd door de proletariërs, winkeliers en bouwvakkers gedragen, omdat je je in dit kledingstuk goed kon bewegen. Het eenvoudige volk, dat altijd een Tunica droeg, werd tunicati genoemd.

 

 

 

 

De toga

 

Een toga is een witte, wollen lap stof van ongeveer 20 m2. Deze doek werd op een ingewikkelde manier om het lichaam gedrapeerd. Het omslaan van dit kleed was  zó ingewikkeld, dat veel rijkelui voor dit karwei een aparte slaaf hadden. De toga was een standenkleed. Aan de manier waarop de toga gedragen werd, kon je zien wat voor rang en stand de drager had.

Het was ook erg ingewikkeld om te dragen. In het dagelijkse leven was dit kledingsstuk niet zo van belang door zijn beperkte bewegingsvrijheid. De Toga diende vooral als statussymbool en  werd dus alleen bij officiële gelegenheden gedragen.

Een toga werd vaak gekleurd, omdat dat er leuk uitzag. De kostbaarste kleurstof was purper. Die was afkomstig van de purperslakken. Er waren ongeveer 10.000 slakken nodig om een mantel purper te verven. Sommige rijke Romeinen hadden een streep purper op hun mantel. De enige die een geheel purperen toga mocht dragen was de keizer van het Romeinse rijk. Welgestelde Romeinse mannen werden togati genoemd.

 

 

 

 

 

Vrouw

 

De kleding van de Romeinse vrouw lijkt op die van de Griekse, maar is veel rijker. Als basis werd de tunica gedragen. Deze kwam bij vrouwen altijd tot de grond. Vrouwen droegen in plaats van een toga een soort wit wollen gewaad, de stola genaamd.

Over het hoofd werd soms een sluier gedragen. Welgestelde vrouwen droegen over hun tunica de palla, een omslagmantel, die lang genoeg was om over de schouders en of om het hoofd geslagen te worden en tegelijkertijd de knieën te bedekken. De palla was evenals de toga van wol. De meeste vrouwen kozen felle en contrasterende kleuren uit voor hun stola en palla.

 

 

 

Man

 

De mannen droegen als basis een tunica die tot de knieën kwam. Onder de Tunica werd door de mannen een lendendoek of een ander soort broek gedragen. Over de tunica mochten alleen de vrije Romeinen een groot wikkelkleed dragen, de toga.Een soortgelijk kledingstuk voor de mannen was de paenula.

Dit was een grote rechthoekige wollen lap die over de linker schouder werd gedrapeerd en onder de rechter arm door voor de borst werd getrokken. Bij slecht weer droegen de mannen een wollen cape met capuchon.

 

 

 

 

Kinderen

 

Kinderen droegen verkleinde uitgaven van de kleding der volwassenen.

 

 

Schoenen

 

De sandaal was bij de Romeinen veruit favoriet, zowel bij mannen als bij vrouwen. Deze sandalen waren  uit één stuk leer gesneden. Boeren droegen de carbatina, een schoen die van een stuk ossenhuid is gemaakt en met riempjes wordt vast gegespt. De Caligae is een ‘marssandaal’. Het zijn sandalen met spijkertjes in de zolen ter voorkoming van een glijpartij.

 

 

 

 

gladiator – sandalen

 

 

Haar

 

Het kapsel van de Romeinse leek op dat van de Griekse. Er werden vaak diademen en parels in gedragen. De Romeinse vrouwen waren dol op ingewikkelde kapsels. Ze zaten urenlang bij de kapper, en lieten soms hun haar rood of zwart verven. Soms droeg men blonde pruiken van haar van Germaanse slavinnen. Ook blondeerden de dames hun haar met bleekmiddel. De Romeinse man droeg het haar kort en evenwijdig aan de wenkbrauwen afgeknipt, en had geen baard.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

 

Bivolino.com

 

 

 

 

 

 

 

God en de wetenschap.

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

 

 

Bewijst de wetenschap dat God bestaat?

Of toont ze aan dat God een illusie is?

 

De seculiere media en het onderwijs zetten alle zeilen bij om de massa te laten geloven dat er geen bewijs is voor het bestaan van God. Ze projecteren het denkbeeld in onze gedachten dat wetenschap en God haaks op elkaar staan. Niets is echter minder waar. De wetenschap levert heel wat overtuigende bewijzen voor het bestaan van God. Het is zelfs zo dat wetenschap en geloof in God nauw met elkaar verweven zijn.

Diverse grondleggers van de moderne wetenschap verrichtten hun onderzoekingen vanuit een liefde voor God en een verlangen om zijn grootheid te onderscheiden in hetgeen Hij gemaakt heeft. Ook vandaag zijn duizenden wetenschappers overtuigde gelovigen, die ervaren dat God hen stimuleert om betere wetenschap te bedrijven. Zoals Albert Einstein zei:

.

‘Wetenschap zonder religie is lam. Religie zonder wetenschap is blind.’

.

 

Kan de wetenschappelijke methode God bewijzen?

.

Is het mogelijk om op louter wetenschappelijke wijze aan te tonen dat God bestaat? Wetenschappelijke bewijzen worden verkregen door de zogenaamde ‘wetenschappelijke methode’ te hanteren. Volgens de Oxford English Dictionary bestaat de wetenschappelijke methode uit systematische waarneming, meting en experiment, en het formulerentoetsen en aanpassen van hypothesen.’

 

 

De wetenschappelijke methode zet dus de volgende stappen:

.

1) WAARNEMING

2) METING

3) EXPERIMENT

4) FORMULERING

5) TOETSEN

6) AANPASSING

.

 

Kan deze wetenschappelijke methode ook toegepast

worden om na te gaan

of God bestaat of niet?

.

De logica vertelt ons dat, indien God bestaat, Hij de krachtigste realiteit moet zijn die er is. God is dan immers degene die het hele universum geschapen heeft. Het spreekt voor zich dat het niet moeilijk zou moeten zijn om bewijzen te vinden voor de krachtigste realiteit die er is.

 

 

Complexe systemen vereisen externe intelligentie

.

Het hoofdkenmerk van God is dat hij de schepper is van het onzichtbare, het universum en van alle levende organismen. Wat we moeten begrijpen, is dat elk levend organisme bestaat uit vele complexe systemen. Bijvoorbeeld onze ogen, ons brein, verteringssysteem, zenuwstelsel, bloedsomloop, huid, longen, nieren, enzovoort.

Het menselijk lichaam bestaat uit duizenden complexe systemen die perfect functioneren. En niet alleen werken ze individueel, ze vormen tevens een verbijsterend complexe en volmaakte samenhang met elkaar.

 

 

wetenschappelijk bewijs God natuur systemen

 

 

Om te weten of er wel of niet een schepper bestaat, moeten we wetenschappelijk antwoord krijgen op deze vraag: kunnen complexe, functionerende systemen ontstaan ZONDER de invloed van externe intelligentie? Of bewijst de wetenschap dat een complex functionerend systeem altijd een externe intelligentie VEREIST? Om hierop antwoord te krijgen, zullen we de wetenschappelijke methode toepassen.

.

WAARNEMING toont ons dat een complex functionerend systeem nooit ontstaat zonder de hulp van externe intelligentie. Bij elk nieuw systeem dat de mens wil ontwikkelen, is er een grote dosis intelligentie nodig om dat systeem te ontwikkelen. Nooit zal een perfect werkend, complex systeem door toevallige factoren tot stand komen. Duizenden jaren van waarneming door het menselijk ras, bevestigen deze onweerlegbare realiteit.

.

METING brengt aan het licht dat deze externe intelligentie vereist is bij elke fase van het bouwproces van een complex functionerend systeem. Zonder de voortdurende sturing van de externe intelligentie wordt de opbouw van een functionerend systeem onderbroken en teniet gedaan.

.

EXPERIMENTEN hebben alle hetzelfde resultaat: geen enkel complex functionerend systeem komt ooit tot stand zonder de voortdurende sturing van externe intelligentie.

.

We FORMULEREN daarom de hypothese dat geen enkel complex functionerend systeem ooit tot stand komt zonder de ononderbroken sturing, van begin tot einde, van externe intelligentie. De externe intelligentie moet zich het systeem inbeelden, de verschillende elementen verzamelen om het systeem op te bouwen; deze elementen moeten precies de juiste afmetingen en het juiste gewicht hebben en van het juiste materiaal zijn, en dan moeten ze in elkaar worden gepast om het systeem te doen functioneren.

.

We kunnen onze experimenten zo vaak AANPASSEN als we willen om te zien of het resultaat anders is. Maar duizenden jaren ervaring tonen ons dat voor het creëren van complex functionerende systemen er steeds een externe intelligentie vereist is. Nooit heeft een experiment, hoe het ook werd aangepast, aangetoond dat complexe en goed functionerende systemen door toeval en zonder intelligentie tot stand kunnen komen.

 

 

We nemen ook waar dat, hoe complexer een systeem is,

des te meer externe intelligentie

er vereist is om het tot stand te brengen.

 

 

wetenschappelijk bewijs God bestaat intelligentie

 

 

Een klein kind heeft voldoende intelligentie om een speelgoedwagen te bouwen dat voorwaarts beweegt wanneer hij het duwt. Maar het kan geen echte wagen bouwen met een motor en elektronische circuits. Daarvoor is er meer intelligentie nodig. Dus waarneming, meting, experiment en testen tonen aan dat een hoger niveau van complexiteit in een functionerend systeem meer intelligentie vereist om het te bouwen.

Mensen hebben voldoende intelligentie om levenloze machines te maken, zoals horloges, computers, auto’s enzovoort. Deze machines voeren verschillende taken uit. Maar ze zijn beperkt. Ze kunnen zichzelf bijvoorbeeld niet reproduceren, ze kunnen niet groeien, zichzelf niet herstellen, enzovoort. Zulke functies hebben systemen nodig met een complexiteit die een intelligentie vereist die de menselijke capaciteit overstijgt.

De natuur bestaat uit miljoenen complex functionerende systemen die niet alleen kunnen zien, horen, communiceren, rennen, vliegen of zwemmen – ze kunnen zich ook herstellen in geval van beschadiging, ze kunnen groeien, zich vermenigvuldigen, enzovoort. Wederom: deze functies vereisen meer intelligentie dan de menselijke geest bezit.

.

 

Het toepassen van de wetenschappelijke methode

om het bestaan van God te bewijzen,

levert twee onmiskenbare feiten op:

.

– Omdat we waarnemen dat geen complex functionerend systeem ooit tot stand komt zonder de voortdurende sturing van externe intelligentie, moet er een externe intelligentie zijn die de schepping heeft veroorzaakt van de ontelbare complexe functionerende systemen in de natuur.

– Omdat het niveau van complexiteit van de functionerende systemen in de natuur de vermogens van de mens om ze te creëren overstijgt, is de vereiste externe intelligentie voor de schepping van de natuur van een veel hogere orde.

 

.

Is er wetenschappelijk bewijs voor evolutie?

 

Kan de wetenschappelijke methode worden toegepast om evolutie te bewijzen? Evolutie is de hartslag van atheïsme. Het is het ultieme wapen van diegenen die het bestaan van God ontkennen: de wetenschap bewijst evolutie, dus is er geen God nodig.‘ Is het waar dat wetenschap evolutie bewijst? Om dit te ontdekken is het belangrijk het volgende te begrijpen:

.

De kern van evolutie is een welbepaald soort mutaties 

die nieuwe, functionele genetische informatie toevoegen.

.

Eenvoudige organismen met erg weinig genetische informatie evolueerden zogezegd tot een menigte van complexe organismen met extreem grote hoeveelheden genetische informatie.Deze gigantische transformatie gebeurde, volgens de evolutietheorie, via een welbepaald soort mutaties: mutaties die splinternieuwe functionele informatie toevoegen aan de genetische code van de organismen.

Dat is evolutie. Het toevoegen van verbluffende hoeveelheden totaal nieuwe en bruikbare informatie. Dankzij dit soort mutaties zijn alle levende organismen tot stand gekomen uit één oorspronkelijke levende cel. Hou de draad even vast en lees dit:

.

 Dit soort mutaties werden nog nooit, waar dan ook

op onze planeet, waargenomen. 

 

 

wetenschappelijk bewijs God mutaties evolutie

 

 

Er zijn vele soorten mutaties, maar allemaal zullen ze ofwel de genetische informatie wijzigen ofwel informatie verwijderen. Mutaties die splinternieuwe bruikbare genetische informatie toevoegen en zo een organisme doen transformeren in een volledig ander organisme, werden nooit waargenomen in onze wereld.

.

 Honderden jaren van wetenschappelijk onderzoek hebben

nooit één enkele mutatie getoond die nieuwe,

bruikbare genetische informatie toevoegt. 

.

Volgens de evolutietheorie echter zouden dat soort mutaties het meest prominente fenomeen moeten zijn op deze planeet, omdat de honderden miljoenen verscheiden soorten planten, dieren, insecten enz. zogezegd gecreëerd werden door dat soort mutaties.

Alhoewel veel wetenschappers verklaren dat de wetenschap evolutie heeft bewezen, toont de waarheid het tegenovergestelde. Ware wetenschap bewijst dat evolutie een illusie is. Evolutie wetenschappers kunnen komen met zo gezegde bewijzen voor evolutie, maar al wat ze hebben is materiaal dat ze hebben geïnterpreteerd volgens een onbewezen theorie die in sterk contrast staat tegenover de werkelijkheid. Wanner het fundament verkeerd is, is alles wat erop werd gebouwd verkeerd.

.

.

Conclusie: wetenschap bewijst God en ontkracht evolutie.

.

Dit zal voor velen die dit lezen een behoorlijke schok zijn, maar het is de werkelijkheid die wij allen moeten erkennen:

.

1) De wetenschap bewijst het bestaan van God

2) De wetenschap toont aan dat de evolutietheorie fout is

 

Nochtans geloven de meeste mensen dat geloof in God onwetenschappelijk is en geloof in evolutie wetenschappelijk. Hoe is dat mogelijk? Door manipulatie, indoctrinatie en intimidatie van de massa. Niet alles wat we op school en door de media leren is waarheid… Veel van wat er in het brein van de massa wordt gepompt, wordt achter de schermen bestuurd, gedreven door een agenda die de wereld seculier wil maken.

Vele atheïsten beweren dat ze promotors zijn van het vrije denken, maar in werkelijkheid sluiten ze de geest van de mensen voor het vrije denken. Ze creëren de illusie dat wetenschap God overbodig maakt, terwijl het omgekeerde waar is: wetenschap maakt God onvermijdelijk.

 

.

Meer wetenschappelijk bewijs voor God

 

 

wetenschappelijk bewijs God meer bewijsmateriaal-

 

 

Een andere definitie van de wetenschappelijke methode is ‘een verzameling van technieken voor het onderzoeken van fenomenen, het verschaffen van nieuwe kennis, of het corrigeren en de integratie van vorige kennis.’ Eenvoudig gezegd: wetenschap is het waarnemen van realiteiten en trachten die te begrijpen.

.

Wanneer we deze definitie van wetenschap toepassen

om onderzoek te doen naar het bestaan van God,

vinden we nog meer wetenschappelijk bewijs voor God.

.

De wereld en het universum zijn vervuld met waarneembare realiteiten die wetenschappers leiden tot de conclusie dat hun oorsprong zich buiten de natuurlijke wereld bevindt. Dat is de reden waarom wetenschappers als Albert Einstein en Isaac Newton met overtuiging geloofden dat wetenschap naar God wijst (lees verder in dit artikel meer over hun geloof).

 

 

Wetenschap bevestigt wonderen

.

Wanneer we deze wetenschappelijke methode toepassen op bijvoorbeeld het fenomeen van genezingswonderen die over de hele wereld plaatsvinden, en we deze onderzoeken, verkrijgen we nieuwe informatie, namelijk dat er een bovennatuurlijke kracht bestaat die meer genezingsmogelijkheden heeft dan de geneeskundige artsen. Daarom is het geen verassing dat veel artsen met overtuiging geloven in God die de zieken geneest.

Genezingswonderen zijn een reëel fenomeen over de hele wereld. Eerlijke wetenschap zal haar ogen niet sluiten voor deze werkelijkheid, maar haar onderzoeken en zich nieuwe kennis verschaffen, wat leidt tot het corrigeren van voorgaande kennis. Dat is wat dit netwerk van christelijke artsen doet. De uitkomst van hun wetenschappelijk onderzoek is dat er inderdaad een bovennatuurlijke kracht is die actief is wanneer christenen bidden voor de zieken, met de volledige genezing van de fysieke gesteldheid als gevolg.

.

Atheïstische artsen ontkennen deze werkelijkheden gewoonweg,

wat natuurlijk geen wetenschappelijke benadering is.

.

Wetenschap is immers niet je ogen sluiten voor fenomenen, maar ze onderzoeken om zo nieuwe kennis te verkrijgen, die je vervolgens kan integreren in je huidige kennis. Dus, wanneer een wetenschapper gewillig is te kijken naar verschillende genezingswonderen, en daarbij waarneemt dat die genezingen het gevolg zijn van een bovennatuurlijke kracht, dan is dit ook een wetenschappelijk bewijs voor God.

Genezingswonderen kunnen over de hele wereld worden waargenomen. Ze kunnen gemeten worden om te zien of er inderdaad een genezing plaatsvond zonder natuurlijke middelen. En dit kan steeds opnieuw worden herhaald.

Het resultaat van dit wetenschappelijk onderzoek is dat genezingswonderen echt zijn, wat bewijst dat wanneer christenen tot God bidden voor een genezing en die genezing gebeurt, we kunnen besluiten dat wetenschap het bestaan van God bewijst. Dat is een eerlijke toepassing van wetenschap.

.

Wanneer wetenschappers daarentegen de ogen sluiten

voor realiteiten die vanzelfsprekend zijn,

zijn ze niet waardig nog langer wetenschappers te worden genoemd.

.

Want dan doen ze het tegenovergestelde van wetenschap: in plaats van gewillig te zijn onderzoek te doen naar fenomenen en kennis te verschaffen, ontkennen ze die en weigeren ze iets nieuws te leren.

 

.

Beroemde wetenschappers die geloofden dat

er wetenschappelijk bewijs is voor God

 

Veel van de meest briljante pioniers van de moderne wetenschap geloofden in God. Hier vind je een kleine selectie uit de duizenden wetenschappers doorheen de geschiedenis, die overtuigd waren dat er meer bewijs is dat naar het bestaan van God verwijst, dan er is om atheïsme te onderschrijven.

 

 

wetenschappelijk bewijs God isaac newton

 

 

Sir Isaac Newton (1642-1727) bijvoorbeeld, wordt wereldwijd erkend als één van de meest invloedrijke wetenschappers van alle tijden. Hij ontdekte de zwaartekracht en de wetten van de bewegingsleer die het fundament vormen van het merendeel van de moderne fysica. Newton was sterk overtuigd dat de natuur ons overweldigend veel bewijs verschaft voor het bestaan van God.

‘Dit allermooiste systeem van zon, planeten en kometen kan alleen voortkomen uit de raad en heerschappij van een intelligent wezen. En als de vaste sterren het centrum zijn van andere soortgelijke systemen, dat moeten deze, gevormd als ze zijn naar dezelfde raad, alle onderworpen zijn aan de heerschappij van Eén. Dit Wezen bestuurt alle dingen, niet als de ziel van de wereld, maar als Heer over alles.’

Referentie: The General Scholium online, trans. Andrew Motte, 1729

.

 

wetenschappelijk bewijs God albert einstein

 

 

Albert Einstein (1879–1955) wordt beschouwd als de meest invloedrijke wetenschapper van de twintigste eeuw. Einstein heeft revoluties veroorzaakt in het wetenschappelijke begrip van tijd, zwaartekracht en het omzetten van materie in energie. In 1921 won hij de Nobelprijs voor Natuurkunde. Hij was zo intelligent, dat het woord ‘Einstein’ synoniem werd met ‘genie’.

 

Einstein was ervan overtuigd dat er wetenschappelijk bewijs is voor God. Hij zei dat ‘God zichzelf openbaart in de harmonie van wat bestaat.’

 

In een persoonlijke brief aan zesdejaars studente Phyllis Wright, schreef Einstein:

‘Iedereen die op een ernstige manier betrokken is in het nastreven van wetenschap wordt ervan overtuigd dat er een geest is achter de wetten van het universum – een geest die heel erg superieur is ten opzicht van de mens, en in wiens aangezicht wij ons, met onze kleine vermogens nederig moeten voelen.’

Referentie: ‘Dear Professor Einstein: Albert Einstein’s Letters to and from Children’, Uitgegeven door Alice Calaprice, pagina 127-129, Prometheus Books, Amherst, New York, 2002.

Alhoewel Einstein zich nooit verbond tot een bepaalde religie en geen persoonlijke relatie met God zocht, verlangde hij ernaar te weten te komen hoe God het universum schiep, zoals hij schreef in een brief:

‘Ik wil weten hoe God deze wereld schiep. Ik ben niet geïnteresseerd in dit of dat fenomeen, in het spectrum van dit of dat element. Ik wil Zijn gedachten kennen; de rest zijn details.’

Referentie: ‘The life and Times of Einstein’, Ronald W Clarck, pagina 18-19, The World Publishing Company, New York, 1971.

.

wetenschappelijk bewijs God max planck

 

 

Max Planck (1858-1947) was één van de belangrijkste Duitse natuurkundigen van de late 19de en vroege 20ste eeuw. Hij ontwikkelde de quantum theorie, die een revolutie veroorzaakte in het wetenschappelijke begrip van de atomische en sub-atomische werelden. Hij won de Nobelprijs Natuurkunde in 1918. Hij maakte vele andere bijdragen aan de natuurkunde. In 1937 hield Planck een lezing met de titel “Religion and Naturwissenschaft” waarin hij zei dat God alomtegenwoordig is. Hij sprak vaak over God, en zei:

‘Religie en wetenschap hebben beide een geloof in God nodig. Voor gelovigen staat God aan het begin, en voor de natuurkundigen staat God aan het einde van alle beschouwingen… Voor de eerste groep is Hij het fundament, voor de laatste groep, de bekroning van het bouwwerk van elke algemene wereldbeschouwing.’

Referentie: Scientific Autobiography and Other Papers as translated by F. Gaynor (1949), p. 184

 

 

Doorbreek de indoctrinatie

 

We leven in zogenaamde vrije landen, waar iedereen ervan overtuigd is dat we geloven wat we willen geloven. De realiteit is echter dat de meesten slechts geloven wat het seculiere onderwijs en de media hen hebben opgedrongen.

 

scientific proof of god indoctrination

 

 

Zonder het te beseffen zijn we geïndoctrineerd door seculier onderwijs en media.

Bekende atheïsten zoals Richard Dawkins houden ervan om te verklaren dat elk mens ‘zelf moet nadenken’. Maar als je aandachtig luistert, dan is de boodschap van Dawkins in feite:

‘Je wordt slechts beschouwd als een intelligent mens, als je het bestaan van God ontkent. Als je het waagt het bestaan van God te overwegen, zal ik je het stempel geven van achterlijk, onwetenschappelijk en religieus.’

Dat is uiteraard geen vrijheid van denken, maar intimidatie die het denken van vele miljoenen sluit voor ware wetenschap en gezond, eerlijk en nuchter nadenken. Dat soort indoctrinatie is momenteel dominant in de westerse beschaving. De grote massa wordt gemanipuleerd om te geloven wat een kleine groep machthebbers wil dat men gelooft.

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 John Astria

John Astria

Aliens

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

 

Aliens is een Engels woord dat letterlijk “vreemdelingen” betekent. Het wordt gebruikt om te verwijzen naar eventuele buitenaardse wezens die – evenals wij mensen – met rede zijn begiftigd en afkomstig zijn van een beschaving die zich elders in het heelal heeft ontwikkeld en mogelijk verder is dan onze beschaving.

 

 

‘Ontmoetingen’.

 

Veel mensen beweren een ontmoeting met buitenaardse wezens te hebben gehad. Bijvoorbeeld de voorzitter van de internationale schaakbond FIDE, de Rus Iljoemtsjinov, die beweert dat hij buitenaardse wezens heeft ontmoet op zijn balkon in Moskou.

 

 

Buitenaardse beschavingen.

 

Sommige wetenschappers van de universiteit van Edinburgh schatten in 2009, op grond van de huidige kennis van het heelal en evolutionistische vooronderstellingen over het ontstaan van de mens, het aantal buitenaardse beschavingen op 361 tot 37.964. Over deze schatting zegt één van de wetenschappers: “Het is een proces van het quantificeren van onze onwetendheid,” De kans dat een van die buitenaardse levensvormen contact met ons opneemt achten de wetenschappers héél erg klein.

 

 

Speuren. 

 

De Amerikaanse organisatie SETI (afkorting van ‘Search for Extraterrestial Intelligence’) speurt in de ruimte naar tekenen van communicatie door buitenaardse intelligente (= met rede begiftigde) levensvormen. In China is in 2016 de grootste radiotelescoop ter wereld in gebruik genomen om signalen uit de ruimte op te vangen, ook mogelijke signalen van buitenaardse beschavingen.

 

 

Bijbels gezien.

 

In het licht van de Bijbel is er geen reden om aan te nemen dat er behalve de drieëne God, de engelen (goede en gevallen), de levende wezens bij Gods troon en de zielen van de overledenen, buiten de aarde nog een andere beschaving met redelijke schepselen is.

 

 

Geloof aan aliens.

 

Het geloof aan aliens wordt bevorderd door:

  • de wijdverbreide gedachte van de naturalistische evolutietheorie dat de mens is ontstaan door tijd, toeval, materie en energie, natuurkrachten en natuurwetten. Aangezien deze ook elders in het heelal voorkomen, kunnen ook daar redelijke wezens zijn ontstaan.
  • science fiction verhalen en films over buitenaardse, technologisch hoogontwikkelde, beschavingen;
  • ontkerstening van de westerse cultuur: afnemende invloed van de christelijke wereld- en mensbeschouwing;
  • vele verhalen van mensen die beweren ontmoetingen met een alien of ufo (vreemd ruimtevaartuig) te hebben gehad.

 

 

Kanalen op mars? 

 

In de 19e en 20e eeuw namen astronomen donkere lijnen waar op de planeet mars. De rechte lijnen wekten bij velen het vermoeden dat ze het werk van intelligente marsbewoners waren: kanalen op mars! Later heeft men op grond van betere waarnemingen de gedachte van kanalen verworpen.

 

 

Theologisch mogelijk.

 

Vaticaanse (rooms-katholieke) astronomen houden terdege rekening met een mogelijke ontdekking van buitenaards leven. De hoofdastronoom van het Vaticaan, José Gabriel Funes, verklaarde in 2008 dat er een zekere mogelijkheid is van redelijk leven elders in het heelal en dat deze gedachte “niet in tegenspraak is met ons geloof”.

 

 

Vermomde boze geesten.

 

Sommige Bijbel getrouwe christenen vermoeden dat de verschijnselen die geduid worden als aliens en ufo’s en die niet redelijkerwijs tot psychische factoren als zinsbegoocheling en dergelijke te herleiden zijn, een demonische oorsprong kunnen hebben. Boze geesten zouden zich voor kunnen doen als buitenaardse wezen. Immers, de satan, de vorst der duisternis, doet zich voor als een engel van het licht (2 Cor. 11:14). Ontvoeringen door aliens/ufonauten stopten als de slachtoffers baden, geestelijke liederen zongen of Jezus aanriepen. Het blijkt dat mensen die ontmoetingen met aliens hebben, van deze verschijnselen verlost worden door christelijke hulp.

 

 

De Vreemdeling uit de hemel

 

Er is een Vreemdeling (‘Alien’) die uit de hemel kwam en onze planeet aarde werkelijk heeft bezocht en onder ons heeft gewoond … de Zoon van God, die mens werd en na zijn geboorte de naam Jezus (‘God is heil’, ‘God is redding’) ontving. Het is nutteloos de hemel naar tekenen van buitenaards leven af te speuren en aan de hemelse Vreemdeling voorbij te gaan. Hij heeft zich vernederd, Zijn glorie afleggend, en is aan boord van ‘ruimteschip Aarde’ gekomen. Helaas werd Hij uitgeworpen. In de Bijbel lezen we:

Massaal echter schreeuwden zij het uit en zeiden: Weg met Hem, … ! (Luc. 23:18, )

Hij was in de wereld, en de wereld is door Hem geworden, en de wereld heeft Hem niet gekend.
Hij kwam tot het zijne, en de zijnen hebben Hem niet aangenomen. Maar allen die Hem hebben aangenomen, hun gaf Hij het recht kinderen van God te worden, hun die in zijn naam geloven;

(Joh. 1:10-11, )

 

 

Christus

 

Pasteltekening van John Astria

 

 

 

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget