Tagarchief: romeinen

De Calla

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

 

 

De Calla

.

Deze van oorsprong Zuid-Afrikaanse moerasplant is van de arondskelk familie. De Calla is een knol en sterft in de winter boven de grond af. De Calla kan temperaturen tot min tien graden Celcius overleven. Calla betekent mooi in het Grieks. Men kent de plant ook onder de naam bekerplant omdat volgens de Griekse legenden de Goden dronken uit de kelk van de bloem.

 

 

calla

 

 

 

calla 11111

 

 

 

 

Mooie bladeren en kelken in alle kleuren

 

De Calla of aronskelk wordt omschreven als een ouderwetse kamerplant. Vroeger werd de plant alleen als een  kamerplant beschouwd. Sinds de leefruimtes  beter verwarmd worden is de plant een kuipplant geworden. Men mag de Calla dus binnen en buiten plaatsen. Het blad en de kelken van de Calla staan recht omhoog. De plant heeft een hoogte van 40 tot 55 cm.  De pijlvormige bladeren zijn heldergroen. Daartussen staan de stelen met de trechtervormige schutbladeren. Ze beschermen de aar. De plant heeft kelken in alle kleuren zoals rood, roze, crè-me, geel, paars, oranje, wit en  zwart.

 

 

 

 

 

 

symboliek van de calla

 

De Calla heeft verschillende symbolische betekenissen. Hij wordt gezien als bloem van zuiverheid en sympathie en staat voor schoonheid. Ook ziet men de Calla als geluksbloem. Dit stamt nog uit de tijden van de Grieken en Romeinen. Zij associeerden deze bloem met feesten en plezier omdat de bloemvorm lijkt op een kelk die gebruikt werd om mee te proosten. Hoewel er inmiddels eeuwen verstreken zijn, heeft de Calla deze betekenis altijd gehouden.

 

 

Calla als snijbloem

 

 

 

 

Verzorging

 

-Af en toe wat plantenvoeding geven is aan te raden. Oude schutbladeren die groen  worden kun je laten zitten maar verwijder ze als ze bruin kleuren.

-De Calla komt het best tot zijn recht op een lichte standplaats met vochtige goed gedraineerde humusgrond. De ideale temperatuur is tussen 12–25°C.

-De Calla kan als kamerplant gebruiken worden, maar in de zomer ook  als terrasplant.

*Zet de plant eerst op een plek in de schaduw neer

*Laat de plant gewennen aan de buitenomstandigheden zodat ze gewend wordt aan de temperatuur van de zon.

-Na bloei kun je de Calla in de tuin planten, deze zal het jaar daarop dan weer gaan bloeien.

-De Calla is een knol en sterft in de winter boven de grond af, alle energie richt zich op de groei van de bol. Deze zal het jaar erop groter worden.

-De Calla is winterhard tot min 10°C.

-Geef de Calla één keer per week water. Laat de plant haar blad hangen, dan onmiddellijk water geven. Bij teveel water zal de kelk van de Calla druppelen, men noemt dit guttatie.

 

 

 

 

 

 

Info

 

De bloeitijd

 

De Calla bloeit tussen juli en oktober. De bloeitijd ligt tussen de drie en acht weken naargelang de temperatuur, licht en het soort.

 

 

 

 

 

 

Vermeerderen

 

Vermeerderen gebeurt door van de wortelstok of knol stukjes met een oog af te snijden. Deze stukjes pot men vervolgens in een bloempot. Geef  weinig water in het begin en daarna meer als je het blad gaat zien.

 

 

 

 

 

Snijbloem

 

De Calla is geschikt om te gebruiken als snijbloem. Snijd de bloemen niet van de plant maar trek ze ervan af. Als er delen van de bloemstengel achterblijven kunnen deze de plant doen rotten.

 

 

 

 

 

Opgelet!

 

Al de delen van de plant zijn giftig.

 

 

 

Farm_Mix_Mini_Calla_lilie_Flower_500

 

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

 

Advertenties

Wat is het Christendom?

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

het-symbool-van-het-christendom-11209247

 

.

 

Ontstaan

.

Het christendom is ontstaan binnen de Joodse geloofsgemeenschap als een opwekkingsbeweging die zich verzette tegen het al te wettische karakter van het toenmalige Jodendom. De Essenen zochten het eerder in de afzondering, zoals ook Johannes de Doper dit deed. Het is waarschijnlijk dat er bepaalde lijnen liepen van de Essenen via Johannes de Doper naar de eerste Christengemeenschap. De bezetting door de Romeinen was een andere reden dat het erg gistte in de toenmalige Joodse gemeenschap en de roep om de komst van de Messias sterk gevoeld werd.

 

 

.

Stichter

.

Jezus werd geboren uit betrekkelijk arme ouders, bleef ongehuwd en zocht op zijn dertigste levensjaar de openbaarheid op om zijn opvattingen over de Joodse leer duidelijk te maken. Reeds na drie jaar kwam er een einde aan zijn actieve leven en werd hij bewust vernederend ter dood gebracht. Met Jezus van Nazareth treedt een man naar voren die zich enerzijds zeer aan de Joodse gebruiken wilde houden maar anderzijds nadrukkelijk en soms zelfs provocerend de vrijheid nam daar ter wille van de naaste van af te wijken.

 

 

Jezus Christus, de Verlosser

 

Pasteltekening van John Astria

 

.

 

Maria Domina Animarum

 

Pasteltekening van John Astria

 

 

Zijn volgelingen (waarvan hij er een twaalftal tot apostel had benoemd) meldden na zijn dood de verschijning van hun Heer en kwamen daarbij tot het besef dat Hij met hen voortleefde. Na een enerverende bijeenkomst (Pinksteren) waarbij ook zijn moeder Maria aanwezig was, trad de groep voor het eerst zelfbewust naar buiten. Vanaf dat moment is er sprake van Jezus als de Christus (= de Messias in het Hebreeuws).

.

 

 

God en goden

.

Er is één God, sinds het voorbeeldgebed van Jezus (het ‘Onze Vader’) ook ‘de Vader’ genoemd. God de Vader, Gods Zoon (Jezus) en de Heilige Geest vormen theologisch gesproken een Drie-eenheid. De Zoon wordt ook aangesproken als ‘de Messias’ en ‘de Heer’. Jezus kan worden opgevat als de incarnatie van God (de Vader), vandaar de ‘mensgeworden Zoon’.

.

 

De Drieëenheid

De Drieëenheid

 

 

 

De schriften

.

Het christendom erkent dezelfde boeken als het Jodendom als geopenbaard (het Oude testament) maar heeft daarnaast een eigen deel (het Nieuwe Testament), bestaande uit de vier Evangeliën, de Handelingen der Apostelen, de Brieven en de Apocalyps (of het Boek der Openbaring). De Handelingen en de brieven zijn de oudste delen van het Nieuwe testament en werden ca 60 jaar na de dood van Jezus geschreven. Drie van de vier evangeliën (Markus, Matheus en Lukas) gaan terug op eenzelfde bron, het evangelie van Johannus is wat later ontstaan en staat wat apart.

.

 

038596c0-ff0c-012d-2d67-0050569428b1testament

.

 

De door de kerk erkende boeken staan bekend als de ‘Canon’. Vooral in de begintijd is er veel discussie geweest over welke boeken er nu wel en niet bij hoorden en zijn er grote kerkvergaderingen (concilies) aan te pas moeten komen om knopen door te hakken. Mede naar aanleiding van de ontdekking van de Dode Zee rollen is er vrij recent is er een nieuwe belangstelling ontstaan voor de niet-canonieke boeken (als het Thomas-evangelie).

 

 

Leer

.

Terwijl de gelovige Jood nog uitziet naar de Messias is Hij voor de christen al gekomen in de persoon van Jezus van Nazareth. De (vele) voorschriften van de Joodse wet zoals de reinheidsvoorschriften en de besnijdenis zijn niet overgenomen. De leer wijkt op hoofdpunten verder niet sterk af van de Joodse leer.

Er ligt minder nadruk op beloning en straf (zeker in de Reformatorische richtingen waar het ‘Alléén uit genade’ geldt) en er is meer aandacht voor de Wederopstanding dan in het Jodendom.
Het heil staat principieel voor alle mensen en volkeren open en moet tot aan het einde der aarde verkondigd worden.

 

 

Leefregels

.

Net als in het Jodendom vormen de Tien Geboden de basisregels maar ligt er een groter accent op het principe ‘Bemin God en je naaste zoals je zelf’. Het ‘Oog om oog, tand om tand’ heeft niet het laatste woord. De actieve naastenliefde krijgt een grotere plaats. De Bergrede van Jezus met de twaalf zaligsprekingen (Zalig zij die …) plaatst het ideaal op een hoger niveau.

.

 

De 10 geboden maken de kerk met de mens

 

Pasteltekening van John Astria

.

 

 

Richtingen

.

Reeds vanaf het eerste begin kende de christenen bepaalde stromingen. Zo was er al direct het verschil van mening of de uit de heidenen afkomstige christenen zich nu wel of niet aan de joodse wet dienden te houden. Toen de groep zich eenmaal als kerk gevormd had, deden zich allerlei nieuwe geschilpunten voor (Gnostici, Katharen, Arianen waren ooit belangrijke minderheidsgroepen binnen het christendom maar deze namen hebben nu nog slechts een historische betekenis).

De scheuring van de Kerk in 1051 in een westers Katholiek en een oosters Orthodox gedeelte was eerder politiek dan leerstellig van aard. Hetzelfde geldt voor de afscheiding van de Anglicaanse kerk in 1538 (een gevolg van een huwelijkskwestie van de al getrouwde koning Hendrik VIII).

Heel anders lag de situatie rond de Reformatie, die in eerste instantie een reactie was op de mistoestanden in de r.k.kerk maar die tevens op aantal punten een duidelijk breuk betekende met de moederkerk (afwijzing van een aantal sacramenten als biecht en priesterschap, afwijzing van de éénhoofdige leiding). De oecumenische beweging tracht de kerken en groeperingen weer dichter bij elkaar te brengen. De nationale en niet-r.k.kerken hebben zich sinds 1948 verenigd in de Wereldraad van Kerken.

 

 

Feesten en eredienst

.

Pasen, het centrale feest van de Christenheid, de opstanding van de Heer. Aangezien Jezus aan de vooravond van het Joodse Paasfeest (Pesach) werd gekruisigd, zijn beide feesten historisch met elkaar verbonden.
Pinksteren valt 40 dagen na Pasen en is de herdenking van het eerste openbare optreden van de leerlingen (en daarmee in zeker opzicht het begin van de christelijke kerk).
Kerstmis (in de westelijke kerken) en Epifanie= ‘Drie Koningen’ (in de Orthodoxe kerken) gedenken beide de symbolische bekendmaking van de geboorte (aan respectievelijk de herders en de wijzen uit het oosten).
Hemelvaart, de laatste verschijning van de Heer.
Allerheiligen (1 nov.) een feest dat in veel kerken wordt gevierd (niet in de protestante kerken).
Hervormingsdag (31 okt.) in een aantal protestante kerken.

In de eredienst van de orthodoxe en katholieke kerken ligt de nadruk veelal op de eucharistie (viering laatste avondmaal, vroeger ook ‘de Mis’ geheten). In de protestantse kerken ligt de nadruk op de woorddienst en is een avondmaalsviering eerder uitzondering dan regel.

.

 

Pasen

Pasen

 

 

Pinksteren

Pinksteren

 

 

Kerstmis

Kerstmis

 

 

Hemelvaart

Hemelvaart

 

 

Hervormingsdag

Hervormingsdag

 

 

Allerheiligen

Allerheiligen

 

 

 

Enkele teksten uit het Nieuwe testament

.

  • Bij het zien van al die mensen ging Hij de berg op. Toen Hij gezeten was, kwamen zijn leerlingen bij hem. Hij nam het woord en en begon hen in zijn leer te onderrichten: Zalig zijn de armen van geest, want aan hen behoort het Koninkrijk der hemelen. Zalig die treuren want zij zullen getroost worden. Zalig de zachtmoedigen want zij zullen het land bezitten. Zalig zij die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid want zij zullen verzadigd worden. Zalig zij de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid ondervinden. Zalig zij de zuiveren van hart want zij zullen God zien” (uit het Evangelie volgens Matheus).
  • Als gij bidt, gebruik dan geen omhaal van woorden zoals de heidenen doen…Gij moet daarom zo bidden: ‘Onze Vader in de hemel. Uw naam worde geheiligd. Uw koninkrijk kome. Uw wil geschiedde op aarde zoals in de hemel. Geef ons heden ons dagelijks brood. En vergeef ons onze schuld zoals ook wij aan anderen hun schuld vergeven. En leidt ons niet in bekoring maar verlos ons van het kwaad”(idem uit Matheus).
  • Is God soms alleen een God van de Joden en niet van de heidenen? Nee, ook van de Heidenen want er is slechts één God, die zowel de joden als de niet-joden zal rechtvaardigen door het geloof. Betekent dit dat ik mij van het geloof bedien om de (joodse) wet buiten werking te stellen? Integendeel, ik laat de wet juist tot haar recht komen” (brief Paulus aan de Romeinen).

 

.

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 John Astria

John Astria

Aquamarijn

Standaard

categorie : sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

De aquamarijn werd al in de klassieke oudheid (circa 700 v.Chr.-500 n.Chr.) gebruikt als talisman en amulet tijdens reizen over rivieren en zeeën. Zeelui die de Middellandse Zee bevoeren, hadden graag een stukje aquamarijn of een sieraad met aquamarijn bij zich. Dit zou beschermen tegen de verdrinkingsdood.

 

 

1000px-Octagon_glas_puntsteen_aquamarijn_blauw_14x10_mm

 

 

 

 

 

Door de eeuwen heen

 

Dit is de reden waarom er veel intaglio’s van aquamarijn zijn gevonden. Dit zijn kristallen waarin een voorstelling geslepen is. De aquamarijn intaglio’s hebben meestal – vanwege de zeegroene kleur – te maken met zee, scheep-vaart en vissen. Een dergelijke voorstelling zou Poseidon/Neptunus, de god van de zee, gunstig stemmen en de drager een voorspoedige vaart bezorgen. De voorstelling zou ook beschermen tegen zeeziekte en zou een goede visvangst bevorderen. De oudste aquamarijn intaglio’s stammen uit 300 v.Chr.

Uit de klassieke oudheid zijn ook veel mooie portretjes in aquamarijn gevonden. Soms als intaglio, soms als ca-mee. Bij een camee is de voorstelling niet ingeslepen, maar ligt deze verhoogd, omdat de achtergrond is weg geslepen. Zo is er een portret in aquamarijn gevonden van de Romeinse keizerin Julia Domna (170-217 n. Chr.). Zowel de Grieken als de Romeinen zagen aquamarijn als symbool van helderheid, zuiverheid en huwelijkstrouw. Men gaf elkaar aquamarijn sieraden als teken van liefde en trouw.

In de Romeinse oudheid wist men al dat transparante aquamarijn, en andere transparante berilsoorten, als ver-grootglas konden werken. De Romeinse wetenschapper Plinius de Oudere (23-79 n.Chr.) beschreef hoe keizer Nero door een grote groenige beril (smaragd of aquamarijn) naar de gladiatorenspelen keek. In de 10e eeuw na Christus werd in Perzië het breken van het licht in natuurlijk glas ontdekt. Met deze kennis werden vergrootglazen uit beril geslepen, die op boeken of geschriften gelegd konden worden om het lezen te vergemakkelijken. In de 13e eeuw kwam deze kennis naar Europa. Al gauw werd de eerste bril vervaardigd van kleurloze of licht getinte beril. Ons woord ‘bril’ komt van b(e)ril..

In de Middeleeuwen werd de aquamarijn reeds gebruikt tegen oogklachten. Schrijver Jacob van Maerlant (1325-1335) beschrijft hoe je aquamarijnwater kunt gebruiken om ontstoken ogen mee te betten. Ook bij keelklachten werd de aquamarijn gebruikt. Niet alleen zou het kristal keelpijn helen, maar de drager zou ook nog welsprekend worden. Klachten aan maag en lever zouden eveneens geheeld worden met aquamarijnwater. Paus Julius II (1443-1513) bezat een kroon waarin een enorme aquamarijn gezet was. De aquamarijn werd vanwege zijn zeegroene kleur in verband gebracht met de Maagd Maria, die als bijnaam Stella Maris, ‘Sterre der Zee’, heeft.

Een bijzonder en groot exemplaar is de gefacetteerde aquamarijn die als knop het gevest van het zwaard van de Franse prins Louis Murat (1896-1916) sierde. De steen wordt op 550 karaat geschat. Deze steen zou tijdens de strijd beschermen tegen verwondingen. In Brazilië is een enorme aquamarijn gevonden die na slijpen 1000 karaat woog. Deze steen wordt liefkozend ‘Most Precious’ genoemd.

 

 

 

.

 

aquamarijn-trommelsteen

 

 

 

 

 

 

 

Spiritueel

 

* Aquamarijn is de steen van de troost. De steen helpt mensen met verdriet om het verlies van geliefden of geliefde voorwerpen, en helpt ook mensen die zich niet thuis voelen in deze wereld. Aquamarijn maakt eerlijk, en geeft compassie en geduld met de medemens.
* Aquamarijn geeft helderheid van zaken, helpt je helder waar te nemen en de hoofdlijnen te onderscheiden van de bijzaken.
* Aquamarijn helpt, net als alle andere berilsoorten, het intellect te scherpen en structuur aan te brengen waar dat nodig is.
* Aquamarijn maakt speels en creatief. De steen helpt om gedachten op een speelse manier onder woorden te brengen, met humor en gevoel.
* Bij angsten en fobieën kan aquamarijn helpen de oorzaak te doorgronden, onder woorden te brengen en daardoor te bedwingen.

 

 

aquamarijn

 

 

 

 

 

 

Chemische samenstelling

 

Aquamarijn dankt zijn kleur aan de aanwezigheid van tweewaardig ijzer, Fe2+. Is er zowel tweewaardig als drie-waardig ijzer aanwezig, dan is het kristal korenbloemblauw. Deze koninklijke kleur wordt ook wel Maxixe-aqua-marijn genoemd, naar de mijn in Zuid-Amerika waar deze berilvariant gevonden werd.

Omdat korenbloemblauwe aquamarijn nogal zeldzaam is, wordt beril stenen met meer voorkomende kleuren (wit, geel) soms bestraald, waardoor ze toch korenblauw worden. Helaas is die kunstmatige kleur niet kleurecht. De kleur verdwijnt na blootstelling aan warmte of zonlicht. Aquamarijn vertoont soms lichteffecten: spleetvormig (kattenoog) of sterachtige (asterisme). Dit wordt veroorzaakt door kleine stukjes ingesloten mica of ingesloten vocht.

 

 

Samenstelling: Be3Al2(SiO3)6 + (Fe2+, Fe3+)
Hardheid: 7,5 – 8
Glans: glasglans
Transparantie: transparant, doorschijnend, doorzichtig
Breuk: schelpvorming, onregelmatig
Splijtbaarheid: slecht
Dichtheid: 2,7 – 2,9
Kristalstelsel: hexagonaal

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

John Astria

John Astria

 

 

De Agaat

Standaard

categorie : sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

Algemeen

 

Agaat is een grotendeels fijnkristallijne doorzichtige, maar soms ook opake variëteit van kwarts en een subva-riëteit van chalcedoon. De chemische structuur van agaat is identiek aan jaspis, vuursteen, hoornkiezel en agaat wordt vaak samen met opaal gevonden. Agaat bestaat vooral uit vervlochten kristallen kwarts en moganiet (beide kwarts, maar met een andere kristalstructuur, respectievelijk trigonaal en monoklien). Een agaat heeft vaak een parallelle bandering (of concentrische dunne lijnen).

In het algemeen zijn agaten samengesteld uit chalcedoon (een zeer fijnvezelige vorm van kwarts), soms in com-binatie met één of meer grofkristallijne varianten van kwarts, zoals amethist, rookkwarts, gecombineerd met car-neool en/of jaspis. Ook komen de mineralen calciet (calciumcarbonaat) en celadoniet (een bleekgroen mineraal behorend tot de chlorietgroep) voor.

Karakteristiek voor agaten is de groene buitenkant, ook wel huid genoemd, rond de binnenste blaas. Die minerale huid bestaat uit één of meer silicaatmineralen, zoals celadoniet, chloriet en saponiet. Agaten worden gevormd in gesteente waarin zich blazen, scheuren of spleten bevinden, zoals in het vulkanisch gesteente andesiet en in ba-salt. De in scheuren of spleten gevormde agaat wordt aderagaat of nerf-agaat genoemd. Agaten komen ook voor in sedimentgesteenten of afzettingsgesteenten en – eenmaal losgemaakt uit de matrix – als zwerfsteen.

Sommige agaten tonen een structuur alsof materiaal naar buiten is geperst, via een kanaal of een ontsnappings-tuit. Hoe exact agaten worden gevormd is nog steeds een raadsel. Mogelijk ontstaan agaten uit zeer dicht gelei-achtig silicaat in een afgesloten kleine ruimte, onder hoge druk. De kleurrijke, gestreepte exemplaren worden ge-bruikt als halfedelsteen. De naam agaat komt van het Griekse Ἀχάτης, Achatès, de naam van de huidige rivier de Dirillo in het zuiden van Sicilië, waar agaten en andere chalcedonen gevonden werden. Agaat wordt wel gebruikt om bladgoud bij boekversiering te polijsten.

 

 

 

agaat-1

 

 

 

 

 

 

 

 

Vindplaatsen

 

Agaatverbindingen vormen zich als oplossing van kiezelzuur in holten in oudere rotsen. De stenen kunnen kunst-matig worden bevlekt om kleurcombinaties te verkrijgen die levendiger zijn dan die gevonden worden in de na-tuur. De belangrijke bronnen van agaat zijn Brazilië, Uruguay en de Verenigde Staten (Oregon, Washington en rond het Bovenmeer). Dichter bij Nederland en België wordt ook agaat gevonden in de Hunsrück in Duitsland, en in Auvernge in Frankrijk. In het grind dat door de Rijn is meegevoerd, komt ook een enkele keer agaat voor.

 

 

 

.

.

Chemische samenstelling

 

Agaat is kwarts met ingesloten ijzer, aluminium, mangaan en soms andere elementen. Zuivere kwarts is helder wit of kleurloos transparant. Agaat vertoont vooral aardkleuren, zoals rood, bruin, oranje en geel. Deze worden ver-oorzaakt door ijzer en soms mangaan. Groene en blauwe kleuren worden veroorzaakt door koper of nikkel en soms aluminium. Zwart komt door ingesloten koolstof. De agaat die uit Zuid-Amerika wordt geïmporteerd, heeft minder levendige kleuren dan de Duitse agaat. Om die reden wordt deze agaat vaak kunstmatig gekleurd. Van-wege het ingesloten water behoort agaat ook tot de chalcedoonfamilie. Agaat bevat soms andere leden van de kwartsfamilie, zoals bergkristal, opaal of carneool.

 

 

 

Samenstelling: SiO2 + Al, C, Ca, Cu, Fe, Mg, Mn + (MnO2, nH2O)
Hardheid: 6 – 7
Glans: glasglans
Transparantie: doorzichtig, doorschijnend
Breuk: ruw, schelpvormig
Splijtbaarheid: geen
Dichtheid: 2,58 – 2,65
Kristalstelsel: trigonaal

 

 

 

agaat

Mineraal
Chemische formule SiO2 + Al, Ca, Fe, Mn
Kleur agaten zijn altijd meerkleurig met overwegend grijze, grijsblauwe en witte tinten, witgrijs, groen, rood en zwart
Streepkleur geen
Hardheid 6-7 Mohs
Gemiddelde dichtheid 2,6 kg/dm3
Glans glasglans, mat, zijdeglans
Opaciteit Doorzichtig tot doorschijnend
Breuk ruw, schelpvormig
Splijting geen
Kristaloptiek
Brekingsindices Ne 1,539-1,544, No 1,526-1,535
Dubbele breking 0,004 – 0,009
Luminescentie soms zwak tot felgeel, groenachtig, lichtblauw, wit
Overige eigenschappen
Veredeling kleuren, verhitten
Bijzondere kenmerken iriseren

 

 

 

 

 

 

 

 

 

typen agaat 

 

 

boomagaat

 

 

 

 

 

 

Botswana agaat

 

 

 

 

.

vuuragaat

 

 

 

 

 

witte agaat

 

 

 

 

 

 

fire crackle agaat

 

 

 

.

Door de eeuwen heen

 

De agaat wordt al meer dan 8000 jaar gebruikt. De naam agaat is gegeven door Theophrastus (371-287 v.Chr.), een Griekse filosoof en schrijver. In zijn tijd werden kleurrijke agaten gevonden langs de rivier Achates op Sicilië. Tegenwoordig heet deze rivier Dirillo en worden er weinig agaten meer gevonden. De Oude Egyptenaren heb-ben rolzegels, scarabeeën en kralen van agaat gemaakt.

Op Kreta zijn rolzegels van agaat uit het Minoïsche tijdperk (ca 2200 v.Chr.- 1700 v.Chr.) gevonden, met teksten in lineair A, het oudste Europese alfabet. De Oude Grieken maakten prachtige cameeën en intaglio’s, waarbij be-wust gebruik werd gemaakt van de verschillende kleurlagen van de agaat. Bij de camee werd de achtergrond om een onderwerp weggeslepen tot de onderliggende laag, zodat het onderwerp er fraai uitsprong. Bij de intaglio werd het onderwerp diep in de steen uitgekrast, zodat de onderliggende kleurlaag bloot kwam te liggen.

Uit de Romeinse tijd stammen prachtige zegelringen, cameeën en andere sier- en gebruiksvoorwerpen van a-gaat. De Romeinen gebruikten agaat als talisman tegen vergiftigingen door slangenbeten en (moedwillige) voed-selvergiftiging. Men onthulde vergiftiging door een hanger of ring van agaat in een beker drinken te dopen; bij contact met gifstoffen zou de steen verkleuren. De Romeinen dachten dat het dragen van agaat oogklachten kon verminderen en voorkomen. Ook dachten ze dat onweer en blikseminslag voorkomen kon worden door sieraden van agaat in huis te hebben. Romeinse en Griekse lijders aan epilepsie gebruikten agaat ter voorkoming van epileptische aanvallen.

Toen het Romeinse Rijk aan het eind van de vijfde eeuw ten einde liep, werd Perzië het middelpunt van hoog-ontwikkelde edelsteen-snijkunst. De Perzen gebruikten veelvuldig agaten. Men ontdekte hoe de kleur van agaten en andere stenen veranderd kon worden door ze te verhitten, al dan niet in combinatie met andere stoffen. In de Middeleeuwen dacht men dat je door agaat te dragen het weer gunstig kon beïnvloeden; regen en onweer zou-den afgewend worden, en een overvloedige oogst zou zo gewaarborgd zijn. Ook meende men dat mannen met sieraden van agaat seksueel zeer aantrekkelijk zouden zijn voor dames.

Men meende in de banden van de agaat heiligen en andere figuren te herkennen. Hieraan werd allerlei betekenis toegeschreven. In de vroegchristelijke tekst Physiologus (onderdeel van een manuscript uit de 9e eeuw) staat dat parelvissers een agaat aan een touw over boord gooien. De agaat trekt naar de parel en zo zouden ze meer pa-rels kunnen vinden. De parel wordt vergeleken met Jezus Christus, en de agaat met de Heilige Johannes. Jezus Christus en Johannes waren vrienden. De Duitse mystica Hildegard von Bingen (1098-1179) beval agaat aan als middel tegen geestesziektes, oogklachten, angina pectoris, miltsteken, maagklachten, koortsaanvallen en runder-pest.

Vanaf de 16e eeuw werd in Duitsland, en met name in Idar-Oberstein, agaat van edelsteenkwaliteit gevonden. De agaatmijnen in Duitsland zijn inmiddels uitgeput, maar Idar-Oberstein heeft nog steeds een reputatie op het gebied van de verwerking van agaat. Alleen wordt de agaat sinds de 18e eeuw geïmporteerd uit Zuid-Amerika, met name uit Brazilië. Je kunt nog steeds bij Idar-Oberstein langs de zogenaamde ‘Edelsteinstrasse’ agaatmijnen, stenenslijperijen en edelstenenwinkels bezoeken. De natuuronderzoeker en arts Adam Lonitzer (1528-1586) uit Marburg (Duitsland) beschrijft hoe de bont geaderde agaat zeer gevarieerde dromen kan schenken.

 

 

 

 

 

 

Spiritueel

 

* Agaat maakt rationeel, minder emotioneel. Het helpt bij het verwerken van verdriet. Agaat bevordert de innerlijke groei en de ontwikkeling van spiritualiteit.
* Agaat maakt gefocust en geeft welsprekendheid.
* Agaat geeft een gevoel van geborgenheid, harmonie en ingetogenheid. Het versterkt het contact met Moeder Aarde
* Agaat reinigt de aura van negatieve energieën.
* Het dragen van een witte agaat versterkt de intuïtie.
* Agaat beschermt. Angsten en fobieën worden minder met het dragen van agaat. Vooral roze agaat helpt. Let op de tekening van je agaat: stenen met regelmatige bandpatronen werken kalmerend. Agaten met grillige lijnen kunnen helpen vastgeroeste patronen te doorbreken. Agaten met bergkristal in hun kern geven fantasie en kunnen helpen bij concentratieproblemen.
* Chaos en wanorde worden te overzien en beheersbaar met mosagaat.

 

 

200px-Agate1_hg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Agaat-roze

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

266px-Agate

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

review en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

John Astria

John Astria

 

Septarie

Standaard

categorie :  sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

Kenmerken van septarie

 

Septarie of septarien is de naam van een concretie (samengroeisel) van een paar centimeter tot meer dan een meter groot. Vaak doet de vorm denken aan een Edammer kaas of een plat rond brood. Septarie bestaat uit meerdere mineralen. Septarie ontstaat als knolvormige samenklitting in kalkhoudende modder. De buitenkant is verhard terwijl het binnenste nog zacht is. Als de modder indroogt, ontstaan er krimpscheuren in zowel de knol als de omringende modder. Deze scheuren vullen zich met ander materiaal, vaak calciet of gips. Maar de septarie kan ook pyriet, siederiet, markasiet of chalcopyriet bevatten.

Door de krimpscheuren ontstaan verschillend gekleurde vakken. Deze zijn van elkaar gescheiden door donkere scheidingsranden die gevuld zijn met organisch materiaal, blaadjes, humus. Sommige stukken septarie bevatten zelfs fossielen. De septarie wordt meestal als bol of plak aangeboden omdat hij zo decoratief is. De bollen verto-nen meestal donkerbruine tot zwarte randen rondom mooie oranje en bruine vlakken. Sommige stukken septarie doen denken aan Tiffany en glas in lood.

De foto’s op deze pagina tonen vooral septarie uit Madagaskar. Deze septarie is ouder en meer ingeklonken dan bijvoorbeeld septarie uit Nederland. Dat maakt deze septarie goed bewerkbaar. Minder oude septarie verkruimelt snel. Septarie uit Madagaskar is bovendien zeer kleurrijk. In België en Frankrijk wordt septarie die aan een kant geslepen is (de andere kant is ruw) wilde septarie genoemd. Een handelsnaam dus. Andere handelsnamen voor de septarie zijn drakensteen, schildpaddensteen en torrensteen.

Edelsteentherapeuten gebruiken septarie graag bij vergeetachtigheid, concentratiestoornissen en de ziekte van Alzheimer. Septarie ondersteunt allerlei therapieën op natuurlijke wijze. Het gesteente helpt bij het loslaten van alles wat ingekapseld is. Zet daartoe een septariebol in de praktijkruimte.

 

 

plak septarie

 

 

 

septarie bol

 

 

 

 

Herkomst van de naam

 

Septarie (meervoud septariën of septaria) is afgeleid van Latijn septa, het meervoud van septum (‘hek, tussen-schot’). Deze betekenis verwijst naar de duidelijk afgescheiden vlakken van verschillend materiaal. Ook de naam drakensteen (dragonstone) verwijst naar het uiterlijk. Een septarie kan doen denken aan een drakenei of een stukje drakenvel. Iets vergelijkbaars geldt voor de namen schildpaddensteen (turtlestone) en torrensteen (beetlestone). Deze drie namen kun je overigens beter vermijden. Het zijn handelsnamen die soms ook voor an-dere stenen gebruikt worden. Drakensteen bijvoorbeeld is ook een andere naam voor cinnaber.

 

 

septarie handstenen

 

 

 

Door de eeuwen heen

 

Septariën worden in noordwestelijk Europa gevonden in zogenaamde septariënklei. Dit zijn kleisoorten uit van ongeveer 30 miljoen jaar oud (het Midden-Oligoceen). In Madagaskar wordt septarie gevonden die nog veel ouder is. Deze septarie is ongeveer 145-200 miljoen jaar geleden (de Jura) ontstaan. In Nederland wordt dit soort klei gevonden in Twente en in de Achterhoek. Bij Winterswijk (groeve De Vlijt) kun je septariën vlak aan de op-pervlakte vinden. In België wordt dergelijke oeroude klei gevonden bij Boom, de zogenoemde Boomse klei.

De septariën in de Boomse klei werden vanaf 1796 vermalen en gemengd met kalk tot zogenaamd Romeins cement. Het resultaat was een snelhardend cement. De Romeinen hadden deze techniek reeds gebruikt. De Romeinse resten waarin cementachtige materialen zijn gebruikt, staan daarom nog steeds, soms verrassend gaaf na al die jaren. De techniek werd in de tweede helft van de 18e eeuw herontdekt.

Vanaf de tweede helft van de 19e eeuw werd het Romeins cement geproduceerd in Niel en Doornik. Bij het Bel-gische plaatsje Mol in provincie Antwerpen is een ondergronds laboratorium aangelegd in de Boomse klei om de doorlatendheid van de klei te testen. Men wil graag weten of het in de toekomst mogelijk is radioactief afval in de Boomse klei op te slaan. Klei is namelijk zeer slecht doorlatend. De septarie is nog niet zo lang bekend als heel-steen. Het is al wel vrij lang een geliefd verzamelobject voor de stenenliefhebber.

 

 

Winterwijkse septarie

 

 

 

Spiritueel

 

* Septarie geeft je het gevoel dat je mag zijn zoals je bent. Traumatische ervaringen uit je jeugd worden op zachte wijze aan het licht gebracht, zodat je ze kunt verwerken. De septarie heelt je geestelijke wonden.

* Septarie is heel geschikt voor kinderen. Het heelt ook je Innerlijk Kind.
* Septarie maakt zelfbewust, geeft zelfvertrouwen en maakt je actiever. Het maakt je toegankelijker voor je medemens.
* Septarie helpt je standvastig en kalm te blijven in moeilijke en emotioneel geladen situaties, zoals ruzies, ergernissen en frustratie. Mensen met een grote ingehouden woede of veel onderdrukte frustraties kunnen met septarie hun emoties in goede banen leiden.
* Septarie zet verbittering en teleurstelling om in hoop en vertrouwen. Hevige angsten verdwijnen, veranderen in kalmte. Ook andere heftige emoties (woede, jaloezie, somberheid) worden omgezet in positieve energie.

 

 

septarie hanger

 

 

 

Chemische samenstelling

 

Het materiaal in de krimpscheuren is vaak calciumcarbonaathoudend. Septarie is vaak zwavelhoudend.

 

Samenstelling: Al4[(OH)8/Si4O10].nH2O + Ca, Fe, Mg (de klei) en CaCO3 + Fe, Mg (de calciet). Soms met FeS2 (pyriet of markasiet), Fe2CO3 + Ca (siederiet), CuFeS2 (chalcopyriet)
Hardheid: 3 (het moedergesteente uit klei: 2)
Glans: deels mat (de versteende klei), deels glasglans (de calciet)
Transparantie: deels ondoorzichtig (de klei),
deels doorschijnend (de calciet)
Breuk: ongelijkmatig
Splijtbaarheid: geen
Dichtheid: 2,6 – 2,7
Kristalstelsel: monoklien/triklien (de klei), trigonaal (de calciet)

 

 

septarie bollen

 

 

 

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

John Astria

John Astria

 

Rookkwarts

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Kenmerken van rookkwarts

 

De rookkwarts heeft alle tinten van rook- of roetaanslag: van bruinig geel, lichtgrijs tot diepzwart. De steen kan helder en transparant zijn met een geelbruine zweem, maar ook ondoorzichtig zwart. Gelige tinten zijn ook mo-gelijk. Diep zwarte rookkwarts wordt morion genoemd. In esoterische kringen heet morion ook wel Osiris-kristal. Morion uit Schotland draagt de naam Cairngorm, naar het Schotse gebergte waar veel rookkwarts gevonden wordt. De karakteristieke kleur ontstaat vooral door de inwerking van natuurlijke radioactieve straling op kwarts. Omdat deze radioactiviteit, blootgesteld aan daglicht, na verloop van tijd vervalt, kan rookkwarts verbleken.

Rookkwarts geeft zelf geen radioactieve straling af en is dus niet gevaarlijk. De rookkwarts is geliefd als sier- en heelsteen. De steen wordt vaak gebruikt in religieuze voorwerpen, zoals rozenkransen en crucifixen. Ook is hij geliefd voor he-renringen en rouwsieraden (kettingen, oorbellen). Facet geslepen rookkwarts wordt vaak aange-boden onder duur klinkende namen als rook-topaas of Alençon-diamant. Het is een sterk aardende steen. Hij versterkt je intuïtie en helpt grote veranderingen in je leven te realiseren.

 

 

rookkwarts

 

 

 

 

 

 

Herkomst van de naam

 

De naam rookkwarts verwijst vanzelfsprekend naar het rokerige uiterlijk van deze kwartssoort. Morion als naam voor diep zwarte rookkwarts is een verkeerde overlevering van het Latijnse mormorion (‘rookkwarts’).

 

 

 

Door de eeuwen heen

 

Rookkwarts wordt al zeer lang gebruikt in sieraden. Er zijn gebruiksvoorwerpen (artefacten) uit de Steentijd ge-vonden. Uit het Oude Egypte zijn kralen van rookkwarts bekend. De Romeinen droegen de rookkwarts in sieraden in tijden van droefheid, omdat rookkwarts ondanks het verdriet nieuwe energie, moed en levenslust schenkt. De Romeinse schrijver/wetenschapper Plinius de Oudere (23-79 n.Chr.) gaf de steen zijn Latijnse naam mormorion (‘rookkwarts’). Arabische volkeren zien de rookkwarts als de steen van de trouw en vriendschap, die bij naderend onheil verkleurt. Rookkwarts was vroeger zeer geliefd in rouwsieraden.

 

 

 

 

 

Spiritueel

 

* Rookkwarts maakt realistisch en praktisch.
* Hij helpt op een zachte manier te aarden. Rookkwarts absorbeert negatieve energieën.
* Rookkwarts maakt weerbaar en optimistisch. Het maakt positief en levenslustig. Moedeloosheid en tegenzin veranderen in een actievere houding.
* Rookkwarts helpt je met oude patronen doorbreken. Stoppen van een verslaving aan snoep, chocola, roken of pillen lukt beter met rookkwarts.

 

 

 

 

 

Chemische samenstelling

 

Rookkwarts is sterk verwant aan bergkristal, amethist en citrien. De steen gaat bij verhitting zelfs over in citrien. Veel diepzwarte rookkwarts die op de markt is, is in feite bergkristal bewerkt met radioactieve straling.

 

 

Samenstelling: SiO2 + (Al, Li, Na, Fe)
Hardheid: 7, bros
Glans: glasglans
Transparantie: doorzichtig, doorschijnend,
ondoorzichtig
Breuk: schelpvormig, korrelig
Splijtbaarheid: onduidelijk
Dichtheid: 2,65
Kristalstelsel: trigonaal

 

 

 

 

 

 

 

Het boek "De Openbaring"

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

John Astria

John Astria

Amethist.

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Algemeen

 

De amethist dankt zijn prachtige paarse kleur voornamelijk aan sporen ijzer, titaan en mangaan en een beetje ra-dioactiviteit. In het zonlicht vervalt de radioactiviteit en kan de amethist verbleken. Zeer bleke amethist kan met bestraling met radium weer paars worden. Helaas is dit niet kleurecht; de steen verliest na verloop van tijd zijn kleur. Bekijk je amethist nauwkeurig van dichtbij vanuit verschillende richtingen, dan blijkt een kristalpunt twee verschillende kleuren te hebben: blauw/blauw-paars en rood-paars. Dit verschijnsel heet dichroïsme (tweekleurigheid). De ondoorzichtige amethist met witte lijnen is de edelsteen die met Valentijn aan geliefden wordt ge-schonken. Dit type amethist wordt chevron-amethist genoemd. De lichte lijnen heten flèches d’amour.
.
.Door de paarse kleur heeft de amethist een bijzonder effect. Paars ontstaat door het mengen van het vurige rood en het afstandelijke blauw; amethist is zo een compromis tussen tegenstellingen. Het kristal bevordert voor har-monie en helderheid van geest en helpt afstand te nemen. Amethist als geode (ook wel druse genoemd) in een ruimte opgesteld schept harmonie in huis. Amethist is de steen van onthechting en spiritualiteit. Bisschopsringen en andere liturgische voorwerpen bevatten vaak amethist, om de drager en gebruiker te helpen afzien van de aardse geneugten en de geest te verheffen.

 

.Amethist

.

 

 

Amethist_Brazilie

 

.

 

geode van amethist

.

 

.

Herkomst van de naam

 

De naam amethist komt van het Grieks: een samenstelling van a (‘zonder’) en metuein (‘dronken zijn’). De oude Grieken en Romeinen dronken wijn uit amethisten bokalen, of hielden een amethist in hun mond tijdens het drin-ken. Ze meenden dat ze dan niet dronken konden worden. De paarse kleur van dit kristal werd geassocieerd met de kleur van wijn en de Romeinse god van de wijn, Bacchus.

 

 

 

.

.

 

Amethist-Armband-met-Hart_624_218_6123_1275835032

.

 

.

 

Door de eeuwen heen

 

Amethist kent een lange geschiedenis. Al eeuwen is het een geliefkoosde sier- en heelsteen. Het kristal werd gevonden in de piramides van het oude Egypte en in graven van Etrusken en RomeinenGrieken en Romei-nen gebruikten de amethist als amulet om zich te beschermen tegen dronkenschap, verslaving en hoofdpijn door overmatig wijn drinken. Katers werden ook met de amethist bestreden. Soms door het dragen of opleggen van de steen, soms door het innemen van verpulverde amethist.

Plinius de Oudere, een Romeinse wetenschapper (23-79) schreef al over de helende krachten van stenen. Hij roemde het gebruik van amethist bij het drinken van wijn. Dronkenschap zou voorkomen worden door een ame-thist onder de tong of in de wangzak te stoppen. Amethist zou bovendien beschermen tegen het boze oog en hekserij, mits er een zon en maan in de steen gegraveerd stond. De sjamanen in Finland gebruikten een zoge-naamde sjamanensteen als hulp bij meditatie. Zo’n sjamanensteen is een driekleurige steen met amethist, sneeuwkwarts en rookkwarts.

In China geloofde men dat amethist een juridisch probleem in het voordeel van de drager kon doen veranderen. Dit resulteerde in een levendige handel. Het was mogelijk om een amethist voor dit doel te huren. Bij een gun-stige uitspraak was de steen een goede hulp gebleken en werd de huurprijs flink opgeschroefd. Vanaf de Romein-se tijd tot diep in deMiddeleeuwen was men erg bang voor vergiftiging. Bekend was dat amethist verkleurt bij contact met sommige plantaardige gifstoffen. Daarom werden kelken en bekers gesneden uit of versierd met amethist, zodat men op tijd gewaarschuwd zou worden voor vergif in het drankje.

In de 18de en 19de eeuw was paars/violet de kleur van rouw en boete. In die tijd werden veel rozenkransen van amethist gemaakt. Tijdens deJugendstil en de Art Nouveau(begin 20ste eeuw) was amethist geliefd voor het maken van sieraden. De beroemde Russische goudsmid Peter Carl Fabergé (1846-1920) gebruikte in zijn beroemde sieraden en met juwelen bezette eieren veelvuldig amethist.

 

.

 

 

 

Spiritueel

 

* Amethist stimuleert de groei van je spiritualiteit en je intuïtie. Het is de steen van onthechting en wijsheid.
* Het helpt je zonder oordeel en met compassie te kijken naar jezelf, naar anderen en naar je omgeving.
* Amethist helpt je het verschil te zien tussen wat echt belangrijk is en wat niet.
* Tijdens meditatie helpt amethist je de stilte in jezelf te vinden.
* Bij rouw en verdriet helpt amethist om je verlies te verwerken en te accepteren.
* Amethist maakt wilskrachtig maar niet per se heel actief.
* Het is dé steen van het loslaten. Negatieve gedragspatronen en gewoontes kun je verbreken door met amethist te mediteren.

.

.

.

 

 

 

Chemische samenstelling

 

Amethist heeft vaak kleurzones in plaats van één egale kleur. Door zorgvuldig verwarmen kan de kleur regelma-tiger verspreid worden, maar tijdens de verhitting kan de steen geel, bruin of groen verkleuren.

 

Samenstelling: SiO2 + (Al, Fe, Ca, Mg, Li, Na).
Hardheid: 7, bros
Transparantie: doorzichtig, doorschijnend, ondoorzichtig (chevron-amethist)
Breuk: schelpvormig, splinterig
Splijtbaarheid: onduidelijk
Dichtheid: 2,63 – 2,65
Kristalstelsel: trigonaal, macrokristallijn

 

 

 

 

 

 

geode van amethist

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

.

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

 

 John Astria

John Astria

 

Opaal

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Kenmerken van opaal

 

 

Opaal is een kwarts die een bont kleurenspel kan vertonen. Het mineraal heeft soms slechts één kleur, maar met een geheimzinnige diepe gloed. Vele kleuren zijn mogelijk: wit, geel, blauw, rood, groen, bruin, zwart. Opaal is meestal doorzichtig of doorschijnend. Als het net gedolven is, is het zachter dan bergkristal. Blootgesteld aan de lucht wordt het snel hard. Bijzonder is dat opaal veel water bevat.

 

Opaal komt veel voor. Slechts een klein deel is van edelsteenkwaliteit. Opaal kan ontstaan als opvulling van spleten en gaten in een rots, maar ontstaat ook vaak bij de vorming van fossielen.
In Amerika zijn hele wouden van versteend hout met opaal gevonden; bekend voorbeeld is het National Petrified Forest in Arizona. Dit type opaal heet houtopaal.

Er bestaan allerlei soorten opaal, afhankelijk van hoe de opaal gevormd is.
We onderscheiden 3 hoofdsoorten.

  • De glinsterende edelopalen zijn het meest geliefd, vanwege hun bonte kleurenspel. Dit kleurenspel wordt opalescentie genoemd.
  • Wateropalen lijken op bergkristal. Ze zijn kleurloos, maar hebben een blauwige of melkachtige waas.
  • Alle overige opaalsoorten worden opaal of gewone opaal genoemd. Ze zijn doorschijnend tot ondoorzichtig met weinig tot geen kleurenspel.

 

 

 

 

 

Onderstaand overzicht toont de belangrijkste soorten opaal.

 

GEWONE OPALEN
Andesopaal

 

 

melkachtig troebele variant van opaal uit Peru, vaak roze (door mangaan) of blauw tot groen (door nikkel of koper)
Blauwe opaal

 

chalcedoon met blauwe tot donkerblauwe opaal
Chlooropaal

groene tot bruine opaal
Chrysopaal, prasemopaal
of prasopaal
blauwgroene variant (door nikkel of koper) van andesopaal
Dendrietenopaal

groene, gele of witte opaal met insluitsels die op planten lijken (ook wel: merliniet)
Groene opaal

opaal gekleurd door ingesloten nikkel en chloriet
Honingopaal of goudopaal

goudgele opaal (handelsnaam)
Jaspopaal of opaaljaspis

door ijzeroxide rood gekleurde opaal
Jelly

doorzichtige tot doorschijnende opaal, met zwak kleurenspel
Kascholong

Porseleinachtig poreuze, doorschijnende variant van opaal
Melkopaal

witte opaal
Opaliet

opaalhoudend gesteente
Pinkopaal

roze andesopaal (gekleurd door mangaan)
Potch

ondoorzichtige opaal zonder kleurenspel
Vuuropaal

opaal met rode, oranjerode of gele kleur, vooral uit Mexico
EDELOPALEN
Boulderopaal

edelopaal met donkerbruine ondergrond en flonkerend kleurenspel. Komt voor in kiezels en keien (in het Engels boulders), waar opaal holle ruimten in ijzerhoudend moedergesteente opvult. Afkomstig uit Australië
Girasol

bijna kleurloze, doorzichtige edelopaal met blauwachtige lichtschijn
Harlekijnopaal

edelopaal met opvallende bonte kleurpatronen, als een blokkendoos. Een zeer geliefde opaal
Hydrofaan edelopaal die alleen natgemaakt een kleurenspel toont
Jellyopaal

edelopaal met felle kleuren (genoemd naar de kleuren van gelatinepuddinkjes)
Kristalopaal

zeer heldere tot doorzichtige opaal met kleurenspel
Luipaardopaal

met edelopaal gevulde blaasjes in basalt
Opaalmatrix of matrixopaal

moedergesteente met talrijke kleine ingesloten edelopaaltjes
Vuuropaal

edelopaal met rode, oranjerode of gele kleur, vooral uit Mexico
Witte opaal of melkopaal

edelopaal met witte of lichte grondkleur en een bont kleurenspel
Zwarte opaal

edelopaal met donkere basiskleur (grijs, blauw, groen) en bont kleurenspel. Een pikzwarte ondergrond is zeer zeldzaam. Zwarte opalen zijn zeldzamer dan witte opalen
WATEROPALEN
Girasol, Hyaliet of glasopaal

glasheldere opaal
Hydrofaan

opaal die alleen natgemaakt kleurenspel toont
Kristalopaal

rossige of blauwige reflecties op kleurloze ondergrond die aan vensterglas doen denken
Oregon-opaal

goudgele glasheldere opaal

 

 

De meeste opaal is afkomstig uit Australië. Het is dan ook de nationale steen van dit continent. Ook de kost-baarste opaalsoort, de zwarte opaal, komt uit Australië. Deze vorm van edelopaal glinstert en vonkt veelkleurig bij het bewegen. Opaal van edelsteenkwaliteit is populair in sieraden en siervoorwerpen. De meeste opalen worden echter in de industrie verwerkt. Opaal is aantrekkelijk als grondstof voor silicium. Het wordt vermalen verwerkt tot vuurvaste tegels en wetstenen. Het wordt ook toegepast als droogmiddel (in lederwaren, voeding), bindmiddel (pillen) en schuurmiddel (in tandpasta).

Edelsteentherapeuten gebruiken opaal vaak voor mensen die zwaar op de hand of superserieus zijn. Opaal maakt lichtvoetig en luchthartig. Bamboe-opaal of tabashir is een belangrijk ingrediënt in de Ayurvedische en de tradi-tionele Chinese geneeskunde. Het is wit, geel of blauwig. Deze opaal is afkomstig uit de stelen van sommige soorten bamboe.

 

 

vuuropaal

 

 

 

Herkomst van de naam

 

De herkomst van de naam opaal is onzeker. De Romeinen kenden het woord opalus, ontleend uit het Sanskriet úpala (‘edelsteen’). Ze gebruikten dit in de betekenis van ‘gekleurde steen’, maar het is onzeker of ze hiermee het mineraal bedoelden dat wij nu opaal noemen. Er is wel gesuggereerd dat de Romeinse vruchtbaarheidsgodin Ops, echtgenote van de god Saturnus, haar naam aan deze edelsteen heeft gegeven. Dit naar aanleiding van de Opalia, Romeinse festiviteiten rond de zonnewende (21 december) die aan Ops gewijd waren. Dit is echter volks-etymologie en klopt niet.

 

 

 

 

 

Door de eeuwen heen

 

Opaal is al sinds de Oudheid geliefd als edelsteen. De oudste vondst, in een grot in Kenia, is waarschijnlijk een sieraad van 4000 v.Chr. uit de mijnen van Ethiopië. De eerste schriftelijke vermelding van opaal dateert van ca 500 v.Chr. Opaal werd gebruikt voor de vervaardiging van werktuigen, maar ook voor sieraden en siervoorwerpen. Opaal was al bekend bij de Babyloniërs, Assyriërs en de oude Grieken en Romeinen. De Romeinse schrijver-we-tenschapper Plinius de Oudere (23-79 n.Chr) beschreef opaal in zijn lapidarium (boekwerk met beschrijving van edelstenen). Het ging hierbij hoogstwaarschijnlijk om edelopaal uit de afzettingen van Dunbík in Slowakije, die in die tijd al werden ontgonnen.

De Romeinen waren dol op opaal. Zij vonden het een magische steen. Opaal werd gebruikt tegen somberheid en melancholie, en was een genezer van oogklachten en gaf stralende ogen. Men geloofde dat de opaal kon waarschuwen voor ziekte en narigheid. Dat klopt ook, weten we nu. Door het hoge vochtgehalte reageert de opaal sterk op koorts; de steen wordt daar dof van. De Spaanse veroveraars (conquistadores) uit de 16e eeuw namen allerlei edelstenen mee naar huis vanuit Zuid-Amerika, en daar waren prachtige opalen uit Peru bij.

Traditioneel gold opaal als gelukssteen, als een goed amulet tegen pech en ongeluk. Maar door een zeer popu-laire roman uit 1829 van Sir Walter Scott, Anne of Geierstein, or The Maiden of The Mist, kreeg de opaal in de 19e eeuw in Europa een slechte naam. Een van de personen uit dit boek, lady Hermione, draagt altijd een schitteren-de grote opaal in het haar. Maar er rust een vloek op, er valt wijwater op de opaal, de steen verliest al zijn kleur en Hermione bezwijmt. De volgende dag is zij met haar steen verdwenen, slechts een hoopje as blijft achter.

Kort na het verschijnen van deze roman daalde de verkoop van opaal dramatisch, en bleef enkele decennia laag. Koningin Victoria van Engeland (1809-1901) was echter dol op opalen. Zij verzamelde een grote collectie, wat de populariteit van opaal weer deed toenemen. Maar in Rusland werd de opaal tot diep in de 20e eeuw gewan-trouwd en gezien als belichaming van het boze oog. In de tweede helft van de 19e eeuw werden in Australië zeer grote voorraden opaal gevonden. Tegenwoordig is Australië goed voor meer dan 90% van alle gedolven opaal.

In 1987 is in Coober Pedy, Zuid-Australië, een fossiel van een pliosaurus (soort zeereptiel) gevonden, waarvan het skelet geheel in opaal is veranderd. Het fossiel is zo ’n 100 miljoen jaar oud en kreeg de naam Eric, naar een vis uit een sketch van de tv-serie Monty Python’s Flying Circus. Eric is te bewonderen in het National Museum in Sydney.

 

 

 

 

 

Spiritueel

 

* Opaal maakt wijs en tevreden, geeft inzicht en laat je intuïtie groeien. Opaal is een steen die je laat beseffen dat je uit een lichaam, een geest en een ziel bestaat. Door opaal te dragen of met opaal te mediteren integreren lichaam, geest en ziel beter. Dat geldt vooral voor edelopaal.

* Opaal laat je de oorzaken van je emoties doorzien en begrijpen. Het helpt je deze koel en afstandelijk te analyseren. Ondanks dat is de opaal een warme en vriendelijke steen.
* Mensen die zwaar op de hand zijn, worden losser en vrolijker door het dragen van een sieraad met opaal of een opaal in de broekzak.
* Verdriet vanwege het verlies van een geliefd persoon, huisdier of voorwerp laat zich met opaal omzetten in acceptatie en rust.
* Met opaal kun je emotionele situaties intensiever beleven. Ook kun je met opaal de wonden van oude emotionele trauma’s helen.
* Edelopaal maakt creatief, verheft de ziel. Versterkt de zintuigen ook op spiritueel niveau. Edelopaal reinigt de aura en repareert gaten in de aura.
* Edelopaal versterkt het vertrouwen in andere mensen.
* Vuuropaal versterkt het zelfvertrouwen, maakt daadkrachtig. versterkt het fysieke en emotionele veld van de aura. Zwakt sterke emotionele schommelingen af.
* Girasol maakt je ontvankelijk voor het doorbreken van patronen, het opdoen van nieuwe indrukken en het maken van nieuwe vrienden.

 

 

 

 

 

Chemische samenstelling

 

De opaal is een kwarts en dus familie van de bergkristal. Opaal is siliciumdioxide verbonden met water (gehydra-teerd). Edelopaal kan tot wel 30% water bevatten. Wateropaal bevat tot 20% water. Vuuropaal bevat 6 tot 10% water. Edelopaal bevat microscopisch kleine silicabolletjes in silicagel. Deze opaalsoort krijgt zijn intrige-rende kleurenspel door breking van het licht in het vloeibare deel, of in de lamellenstructuur die de bolletjes kunnen hebben. Door vochtverlies kan het kleurenspel verminderen.

 

 

Samenstelling: SiO2.nH2O
Hardheid: 5,5 – 6,5
Glans: glasglans, dof
Transparantie: doorzichtig, doorschijnend, ondoorzichtig
Breuk: schelpvormig
Splijtbaarheid: onduidelijk
Dichtheid: 1,90 – 2,30
Kristalstelsel: amorf

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Onyx

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

 Kenmerken van onyx

 

De diepzwarte onyx is een kwarts, meestal ondoorzichtig en met afwisselend witte en zwarte lagen of banden. Heel soms bevat onyx ook dunne bruine randjes. De meest gewilde onyx is helemaal zwart; de meest voorkomende zwart met wit.

 

 

Echte onyx is zeldzaam. De meeste onyx die op de markt wordt aangeboden, is geen echte onyx. Het gaat vaak om flint (ook een zwart soort kwarts), zwart gebeitste agaat of ruw gepolijste obsidiaan met een diepe, matte kleur. Soms wordt de naam onyx gebruikt voor marmeronyx, een veelkleurig gesteente dat populair is bij het ma-ken van gebruiksvoorwerpen zoals kandelaars en asbakken. Onyx is van oudsher uiterst populair als heelsteen of als edelsteen in sieraden en amuletten. Nog steeds dragen mannen vaak onyx in ringen en manchetknopen. De steen is ook geliefd voor rozenkransen en rouwsieraden.

.

 

 

 

 

 

Herkomst van de naam

 

Het Griekse woord onyx betekent ‘vingernagel’. Waarschijnlijk is de naamgeving terug te voeren op de gelijkenis van de witte lagen met de witte maantjes en de witte randen die vingernagels hebben. Bovendien vertellen oude volksverhalen dat onyx een gunstig effect heeft op huid, haar en nagels.

 

 

paarse onyx

 

 

.

Door de eeuwen heen

 

De naam onyx werd in vroeger tijden gegeven aan stenen die wij nu agaat noemen. De steen die wij nu onyx noemen, heette vroeger jaspis. Pas sinds de 18e eeuw wordt de naam onyx alleen nog gegeven aan zwarte chal-cedoon. Dat doen we tegenwoordig nog steeds. Zowel in het oude Egypte als bij de klassieke Grieken en Rom-einen was de zwarte onyx een van de belangrijkste bescherm- en heelstenen. Alle klachten die met nagels, huid en haar te maken hadden, werden met onyx bestreden.

In het oude Egypte werd de zwarte onyx geassocieerd met Ra, de zonnegod. Volgens de bijbel werd onyx gevon-den in het land Havilah (letterlijk ‘Uitgestrekt zand’), waarschijnlijk was dat Egypte of Midden-Arabië. In Egypte zijn scarabeeën, potjes, kommen en andere gebruiksvoorwerpen van onyx gevonden. De oude Romeinen ge-bruikten onyx om cameeën en intaglio’s van te maken.. Een camee is een gesneden steen met een verhoogd reliëf; een intaglio heeft een verdiept reliëf. Ook zegelringen werden graag van onyx gemaakt. De was die ge-bruikt werd om de brieven dicht te plakken, bleef niet aan de kwarts vastzitten.

De oude Chinezen geloofden dat je angstige dromen en nachtmerries zou krijgen op een plaats waar onyx gevonden kon worden. Ook zou onyx stemmingmakerij en ruzies bevorderen. Zij noemden de onyx daarom ‘steen der droefheid’. Met de nieuwe kennis over China na de ontdekkingsreizen van Marco Polo, vatte deze gedachte ook post in middeleeuws Europa. De zwarte onyx werd als een ongelukssteen beschouwd, omdat hij angstig en neerslachtig zou maken. De steen stond daardoor bekend als ‘steen der egoïsten’ of ‘steen der droefheid’.

Oorspronkelijk was onyx in de Middeleeuwen de steen van Maria. In tijden van nood, zoals tijdens de pestepidemieën, geloofde men dat onyx een krachtig amulet tegen deze nare ziekte was. Daarom werd de steen veelvuldig in broekzak of als sieraad gedragen. Ook werd onyx wel verpulverd om het te kunnen innemen. De onyx zou magiërs helpen zich onzichtbaar te maken. In India en Pakistan gebruikte men onyx om de concentratie te verdiepen. Men droeg er graag zilveren sieraden met onyx als bescherming tegen het boze oog. Bij vrijwel alle volkeren, maar vooral bij de indianen, was en is onyx in gebruik als amulet tegen zwarte magie en ziektes.

 

 

 

 

 

Spiritueel

 

* Onyx is een goede steen voor spirituele groei. Helpt bij aantrekken en opnemen van die energieën uit de kosmos die nodig zijn voor heling en groei.

* Onyx helpt bij verwezenlijking van dromen en doelen. De steen helpt je deze doelgericht na te streven, zonder je te laten afleiden of beïnvloeden door je omgeving. Een goede steen als je gevoelig bent voor de mening van je omgeving.

* Onyx versterkt doorzettingsvermogen en zelfdiscipline, en maakt je geest helder. De steen helpt je analytisch en pragmatisch naar een probleem of blokkade te kijken.

* Onyx is een goede steen voor rouwverwerking. Helpt te kijken naar de goede dingen die geweest zijn, en daaruit kracht en inspiratie te putten.

 

 

 

 

 

Chemische samenstelling

 

Onyx is een silicaat. Het bestaat meestal uit zwarte en witte chalcedoon, scherp afgegrensd. De zwarte kleur ont-staat door fijnverdeeld ijzer en mangaanoxide. De witte kleur is ongekleurde chalcedoon. Nauw verwant aan onyx is sardonyx. Dat heeft geen twee, maar drie kleuren: naast zwarte en witte chalcedoon ook bruine sarder of carneool.

 

 

onyx-cabochon

 

 

 

Samenstelling: SiO2 + Fe, Mn, HO
Hardheid: 6,5 – 7
Glans: wasglans, zijdeglans
Transparantie: doorschijnend, ondoorschijnend
Breuk: ruw, schelpvormig, onregelmatig
Splijtbaarheid: geen
Dichtheid: 2,58 – 2,64
Kristalstelsel: trigonaal, microkristallijn

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

Geschiedenis en de werking van edelstenen

Standaard

categorie: Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

GESCHIEDENIS EN WERKING VAN EDELSTENEN

 

 

 

 

 

Sieraden zijn altijd de uiterlijke en tastbare kentekenen van rijkdom en macht geweest. Door onze hele geschiedenis heen hebben mensen altijd al mooie voorwerpen, gesteente en beenderen van dieren verzameld om ze al dan niet te bewerken en als sierobject ter verfraaiing van het eigen lichaam en kledij bij te houden.

Hetzelfde was het geval met edelstenen. De minerale kristallen die we tegenwoordig zorgvuldig bewerken, hadden in de oudheid, zelfs prehistorie, een krachtige en magische betekenis. Ze werden geacht geluk, vruchtbaarheid en gezondheid te brengen.

De kracht en magie van stenen, het geloof daarin en de hoop ter genezing vindt zijn oorsprong in verschillende culturen bv. de Grieken, Romeinen, Egyptenaren, Chinezen, Indiërs, noem het maar op al deze oude culturen brengen een verband met de kracht van helende stenen of astrologie.

.

 

 

afb. Sieraden uit de Etruskische periode

.

.

Edelstenen zijn een symbool voor eeuwigheid en oneindigheid, maar ook voor kalmte en bezinning. Edelstenen zijn oeroud, ze hebben vaak miljoenen jaren nodig om zich te vormen. Ze beston­den lang voordat er sprake was van mensen, daarom zijn ze ook een teken van tijdloosheid. De meeste edelstenen zijn ontstaan uit gesmolten gesteente, uit magma.

Door bewegingen in de aardkorst komt er voortdurend gloeiend magma uit het binnenste van de aarde naar boven. Door afkoeling van magma ontstaan edelstenen. In stenen zit een vibratie die een speciaal effect heeft. Edelstenen werken voornamelijk door de trillingen die zij afgeven en de kleureigenschappen.

De helende krachten van edelstenen wordt toegeschreven aan de energietrillingen die de stenen uitstralen. Elke edelsteen heeft namelijk een eigen kleur en grondstofsamenstelling en daardoor een eigen specifieke trilling  (bv. mangaan geeft een roze/paarsachtige kleurreactie in de steen, rozenkwarts bevat mangaan).

En deze trilling kunnen ze afgeven aan ons eigen menselijke energiesysteem en op deze manier positieve invloed hebben. Elke mens reageert verschillend en individueel  op de genezende kracht van stenen.

 

.

 

 

 

 

.

 

 

Elke steen op zich is waardevol en kan je in jouw leven begeleiden en aan jouw zijde staan. Stenen werken zacht in op hun omgeving, geven energie af en nemen de trillingen van hun omgeving op. Edelstenen kunnen hun `steentje` bijdragen in processen en ontwikkelingen van onszelf, maar zijn geen vervanging van de reguliere geneeskunst. Vaak kies je een edelsteen uit op intuïtie en dat is ook het mooie ervan, vaak past die steen dan ook bij jou.

 

 

 

 

 

.

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA