Tagarchief: infectie

Omgaan met jeuk

Standaard

categorie :  gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

Jeuk (pruritus) is een als hinderlijk ervaren sensatie die dwingt tot krabben of wrijven. Jeuk kan variëren tot lichte jeuk bij milde irritatie van de huid tot een heftige, allesbeheersende toestand die normaal leven zo goed als onmogelijk maakt.

 

 

Jeuk kan plaatselijk en licht zijn, maar ook over het hele lichaam voorkomen en veel leed en last veroorzaken. Het kan zo hinderlijk zijn dat het lijdt tot slapeloosheid, depressie, agressie en zelfs suïcide-neigingen.

 

 

 

Oorzaken van jeuk

 

 

 

 

Men kan grofweg drie grote groepen van oorzaken onderscheiden:

•jeuk ten gevolge van een inwendige oorzaak
•jeuk ten gevolge van een huidziekte
•Jeuk als een acute reactie op insectenbeten of irritatie van de huid (bv. bij aanraking van brandnetels).

 

 

 

Jeuk ten gevolge van een inwendige oorzaak

 

Deze vorm van jeuk wordt ook wel eens pruritus sine materia genoemd. Het is jeuk en krabeffecten zonder aanwezigheid van specifieke dermatologische afwijkingen die de jeuk kunnen verklaren.

Mogelijke oorzaken van deze vorm van jeuk zijn:

•Reactie op geneesmiddelen (zoals allopurinol, anti-coagulantia, chloroquine, goud- en nicotinezuurverbindingen, imidazolen, ivermectine, oestrogenen, antipsychotica (bv. fenothiazinen) en opioïden in alle toedieningsvormen).
•Aambeien
•aarskloven (= anale fissuren)
•chronische nierinsufficiëntie
•ijzergebrek (anemie)
•leverziekten
•zwangerschap (ten gevolge van cholestasis, een galaandoening) en postmenopauze
•reuma (o.a. reumatoïde artritis)
•schildklieraandoening (hyperthyreoïdie en hypothyreoïdie)
•diabetes
•reuma
•parasieten (zoals luizen, schurft…) en wormen
•kanker (leukemie lymfomen zoals Hodgkin en non-Hodgkin, multiple myeloma, borst- en maagkanker)
•AIDS
•eosinofilie / hypereosinofiel syndroom
•voedingsallergie of intolerantie
•bijschildklieraandoening (hyperparathyreoïdie)
•jicht
•multiple sclerose
•systeemziekten (Sjögren syndroom)
•psychisch
Meestal geven deze afwijkingen veralgemeende jeuk over het hele lichaam, soms vooral op armen en benen en op de rug.

.

 

.
.
.
.
.

Jeuk ten gevolge van een huidaandoening of infectie

 

Deze vorm van jeuk wordt ook pruritus cum materia genoemd. Mensen met een huidaandoening kunnen jeuk hebben over hun hele lichaam. Ook kan jeuk vooral op bepaalde plekken voorkomen. Jeuk in de huidplooien (polsen, ellebogen, knieën) en aan de handen komt vooral voor bij mensen met eczeem. Mensen met psoriasis hebben vaak jeuk op hun hoofd. Ook is bekend dat de randen van de psoriasisplekken jeuken.

Huidaandoeningen en –infecties die gepaard kunnen gaan met jeuk zijn o.m.:
• droge huid (bv. ouderdomshuid, asteatosis cutis )
• atopische dermatitisch (eczeem)
• contacteczeem
• netelroos (urticaria)
• psoriasis
• scabies, pediculosis, e.a. epizoönosen
• lichen simplex chronicus
• lichen planus
• zonnebrand
• herpes simplex
• waterpokken (varicella)
• pityrosporon folliculitis
• schimmelinfecties (zoals candiasis, tinea, zwemmerseczeem)
• miliaria cristallina en rubra

 

 

Jeuk door beten, steken of huidcontact

 

Verschillende insecten (muggen, steekvliegen, vlo, teek, luis, schaamluis, schurftmijt, harige rupsen, enz.) kunnen via beten, steken of direct huidcontact lokaal hevige jeuk en ontstekingsverschijnselen veroorzaken. Ook sommige dieren (bv. kwallen), planten (bv. brandnetel) en irriterende stoffen (bv. wol, glaswol, chemicaliën) kunnen jeuk veroorzaken.

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Klachten na een tekenbeet

Standaard

categorie : gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

Klachten

 

 

Tekenbeet

Tekenbeet

 

 

Infecties kunnen asymptomatisch verlopen of een brede waaier aan symptomen vertonen, afhankelijk van de duur van de infectie, gastheer factoren (immuniteit), enz. Klassiek onderscheidt men drie verschillende stadia.

 

 

 

Vroeg gelokaliseerd stadium

 

(stadium I: 2 à 30 dagen na de beet). In ongeveer 60% van de vroege klinische gevallen is het eerste symptoom het ‘erythema migrans’. Dit is een rode, zich centrifugaal uitbreidende verkleuring van de huid, met een diameter van minstens 5 cm tot maximaal 60 cm; vanuit het centrum verbleekt het erythema geleidelijk. Soms treden ook griepachtige symptomen op zoals koorts, hoofdpijn, spier- en gewrichtspijn, gezwollen klieren…

 

 

 

Het tweede stadium, ‘Vroeg gedissemineerd stadium ‘

 

(stadium II: binnen de weken na de beet) Bij een aantal patiënten (tot 15%) die in het eerste stadium niet of niet adequaat werden behandeld, kunnen verspreide erythema migrans-letsels, vermoeidheid, neurologische problemen (b.v. meningitis, neuropathie), cardiale problemen en artritis optreden.

 

 

 

Het stadium 3, ‘Laat gedissemineerd stadium ‘

 

(stadium III: maanden tot jaren na de infectie), met b.v. persisterende artralgie, vooral ter hoogte van de knie, en meer zelden neurologische problemen (“late neuroborreliose”) en huidletsels (acrodermatitis chronica atrophicans). Ook bij een adequate behandeling blijven bij een klein percentage mensen subjectieve klachten bestaan, vooral vermoeidheid, spierpijn en neurocognitieve problemen; dit syndroom, dat niet goed is gedefinieerd, wordt soms chronische ziekte van Lyme of post-Lymesyndroom genoemd.

 

 

 

Preventie

 

 

.
.
.
.

• Om besmetting te voorkomen, wordt meestal aangeraden om bij spelen, wandelingen en werk in bossen waar besmette teken voorkomen, en zeker in een bos met lage onderbegroeing, de huid te beschermen met lange mouwen, lange broekspijpen en gesloten schoenen. Daarnaast is het aangeraden om op de paden te blijven en niet door struiken en planten te kruipen waarop misschien teken zitten te wachten op een gastheer.

• Zet kinderen een pet op (teken vallen op het hoofd).

• Kampeer niet aan de bosrand, niet langs de omzoming van de camping.

• In verdachte gebieden wordt aangeraden het hele lichaam om de 3-4 uren te controleren op de aanwezigheid van teken.

•Insecten werende middelen. In een brochure over teken, uitgegeven door het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap (administratie Gezondheidszorg) wordt vermeld dat insecten repellants op zichzelf onvoldoende bescherming geven tegen teken, en dus een vals gevoel van veiligheid kunnen geven. Wanneer toch geopteerd wordt voor een repellant zoals diëthyltoluamide (DEET) , moet men er rekening mee houden dat er enkel bescherming is op de plaatsen waar de repellant is aangebracht, en dat de bescherming slechts enkele uren aanhoudt.

• Het verwijderen van een teek gebeurt best met een pincet. Grijp de teek vast zo dicht mogelijk bij de huid. Vermijd daarbij om het lichaam van de teek te verpletteren. Probeer de kop van de teek te vatten met behulp van een pincet (of twee vingers), zachtjes draaien/trekken om de teek te verwijderen (geen enkel deel van de teek onder de huid laten zitten).

 

 

Een teek verwijderen

Een teek verwijderen

 

 

•De teek niet uitbranden, geen olie gebruiken om de teek te verdoven.

•Ontsmet nadien de huid en steriliseer de pincet (door ze even in kokend water te leggen).

Noteer de datum en de plaats van een tekenbeet. Normaal gezien kleurt de huid rondom de beet lichtjes rood en verdwijnt dit vanzelf na een paar dagen. Indien dit niet het geval is, contacteer dan je huisarts.

 

 

 

Vaccinatie

 

Er bestaat geen vaccin tegen deze infectie. Een Amerikaans vaccin (dat echter niet werkte tegen het Lymetype dat bij ons bestaat) is onlangs van de markt gehaald. Er bestaat wel een vaccin tegen een andere tekenziekte, Fruhsommer Encephalitis. Dit vaccin is sinds kort ook in België beschikbaar, maar werkt niet tegen Lyme.

 

 

 

Diagnose

 

Na vaststelling van de typische huiduitslag is een laboratoriumbevestiging nodig. Er zijn twee laboratoria waar test voor diagnose of bevestiging van de Lymeziekte worden uitgevoerd: UZ Gasthuisberg in Leuven en kliniek St-Luc aan de UCL te Brussel.

 

 

Behandeling

 

Behandeling met antibiotica wordt aanbevolen vanaf het vroeg gelokaliseerd stadium. Erythema migrans verdwijnt wel vaak spontaan, maar antibiotica versnellen het herstel van de huidletsels, en gaan de verdere evolutie van de ziekte tegen. In aanwezigheid van erythema migrans en voorgeschiedenis van blootstelling aan een tekenbeet, moet geen bloedtest gebeuren vooraleer de behandeling te starten.

• Patiënten met positieve bloedtest, maar zonder klinische symptomen van de ziekte van Lyme moeten niet worden behandeld. Bepalen van Borrelia-serologie kan wel nuttig zijn bij de diagnosestelling van ziekte van Lyme wanneer de typische huidletsels niet kunnen vastgesteld worden.

• De behandeling van de ziekte van Lyme in het vroeg, gelokaliseerd stadium is als volgt:

 

 

volwassenen

 

Doxycycline (200 mg per dag in twee giften) of amoxicilline (1,5 g per dag in 3 giften). Doxycycline is gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap en de lactatie. Bij patiënten bij wie doxycycline gecontra-indiceerd is en met allergie voor penicillines, kan cefuroximaxetil (1 g per dag in 2 giften) worden toegediend.

 

 

kinderen

 

Amoxicilline (50 mg/kg/dag in 3 giften) of, vanaf 8 jaar, doxycycline (2 à 4 mg /kg/dag in 2 giften, met max. 100 mg per dag). Cefuroximaxetil (30 mg/kg/dag in 2 giften) is een aanvaardbaar alternatief.

De macroliden kunnen in aanmerking komen wanneer de andere antibiotica niet verdragen worden of gecontra-indiceerd zijn. In het gedissemineerd stadium, met neurologische of cardiale problemen en/of gewrichtsproblemen, is vaak intraveneuze toediening van antibiotica (b.v. ceftriaxon, cefotaxim) noodzakelijk.

Bij patiënten met late neuroborreliose is het therapeutisch antwoord op de antibiotica vaak laattijdig, en soms onvolledig. Er is geen bewijs dat bij patiënten met “post-Lymesyndroom” herhaalde of langdurige toediening van antibiotica, oraal of intraveneus, nuttig is.

 

 

kenmerkend-van-ziekte-van-lyme

kenmerkend-van-ziekte-van-lyme

 

 

 

Beroepsziekte

 

De ziekte van Lyme is een erkende beroepsziekte in ons land. Dat betekent dus dat iemand die beroepshalve besmet wordt door een teek (bv. bos- en parkwachters, houtvesters, enz.) in aanmerking komt voor vergoeding door het Fonds voor Beroepsziekten. Voor ambtenaren die beroepshalve besmet worden, geldt een aangepaste regeling via de administratieve gezondheidsdienst van het ministerie van Volksgezondheid.

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Krachtige, natuurlijke antibiotica

Standaard

categorie :  Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

.

Waarom natuurlijke antibiotica?

 

Dankzij overgebruik van de beschikbare antibiotica, bestaat er een serieus globaal gezondheidsprobleem. Anti-biotica worden steeds minder effectief, mede door de ontelbare antibacteriële producten en het gebruik van antibiotica bij dieren.

.

 

 goed voor je darmflora

 

Farmaceutische antibiotica kunnen levensreddend zijn. Maar bij minder ernstige aandoeningen kun je natuurlijke antibiotica gebruiken, om je darmflora te beschermen. Want farmaceutische antibiotica doden niet alleen de bac-teriën die de ziekte veroorzaken, maar ook de gunstige bacteriën. We weten inmiddels wel hoe belangrijk gezon-de darmflora zijn, en dat ze voor 70-80% deel uitmaken van het immuunsysteem. Chemische antibiotica tasten dus je immuniteit aan, en maken je kwetsbaarder voor elke virus die voorbij komt. De natuurlijke antibiotica daar-entegen zijn wel goed voor je darmflora.

.

 

Post-antibiotica tijdperk

 

Alleen al in Amerika sterven per 2 miljoen 23.000 mensen aan de gevolgen van een infectie. Ook in West Europa is antibioticaresistentie een stijgende trend. In 2015 kwam the World Health Organisation met een rapport met betrekking tot deze wereldwijde epidemie, waarin gesteld wordt dat wanneer het niet omgekeerd wordt, we in het ‘post-antibiotica tijdperk’ terechtkomen. Dit betekent dat je nu –meer dan ooit- beter kunt stoppen met anti-biotica als de situatie niet dringend is. Natuurlijk redt deze medicatie levens in ernstige situaties. Maar als de si-tuatie niet ernstig is, kun je eens kijken naar alternatieven.

 

 

Oregano etherische olie

.

 

Oregano is een populair kruid in veel voeding. Maar etherische (of essentiële) olie van wilde oregano (orgianum vulgare) biedt uitmuntende antibiotische effecten. Oregano essentiële olie staat bekend om de bacterie dodende kwaliteiten, als ook voor het indammen van staphylococcus-infecties. De olie is zeer veelzijdig: het is antiseptisch, antiviraal, een natuurlijke ontstekingsremmer, pijn verlichtend en gaat succesvol de strijd aan met schimmelin-fecties. Een studie uit 2001 laat zien dat oregano olie bijna net zo effectief is in het doden van bacteriën dan de meeste antibiotica.

 

 

Oregano en kalknagels

 

De olie is in het bijzonder effectief om voet- en nagelschimmel aan te pakken: doe een paar theelepels oregano olie in een teiltje water en week je voeten erin. Of verdeel een druppel in een theelepel met olijfolie en breng dit direct op de kalknagel aan. Oregano etherische olie verlicht ook de symptomen van een sinusinfectie. Je kunt wat op een washandje of doekje druppelen en naast je kussen leggen als je gaat slapen, of je doet wat druppels in heet water en inhaleert dit wanneer je stoomt.

 

 

 

Tea tree oil

 

.

 

 

Ook tea tree olie is effectief bij de behandeling van kalknagels, ringworm en staphylococcus-infecties, waaronder MRSA. Een flesje tea tree oil verdient eigenlijk standaard een plekje in je medicijnkastje.

 

 

 

.

Knoflook

 

 

 

Knoflook geeft gerechten een smaakkick en is daarom een populair kruid. Niet fijn voor de geur die het nalaat. Wel fijn om muggen, andere insecten, verkoudheden en allerlei andere aandoeningen te verjagen. Maar dat niet alleen: het is een krachtige natuurlijke antibiotica.

“Knoflook is 100x effectiever dan de twee top-antibiotica.” Washington State University

In de studie van de Washington State University bestreed knoflook bacteriën zoals de Campylobacter, die wereld-wijd voor veel darmproblemen zorgt. Ook knoflook wordt al duizenden jaren gebruikt voor medicinale doelein-den, en ging zelfs de strijd met de pest aan. Best indrukwekkend dus. Het bijzondere van knoflook is, dat het de schadelijke schimmels, virussen en bacteriën bestrijdt, maar de gunstige darmbacteriën in tact laat. Sterker nog: knoflook geeft de goede darm microben juist de ruimte.

 

 

 

Cayenne peper

 

 

 

 

In Cayenne Peper Eerste Hulp Bij Hartaanval en Beroerte  kon je over de gunstige eigenschappen van Cayenne peper lezen. Hier kunnen we ook het antibiotisch effect aan toevoegen. Zo is de pepersoort bijzonder effectief bij vulvovaginitis, een veelvoorkomende infectie bij vrouwen. De etherische olie van cayenne peper heeft een sterk antibiotisch en schimmelwerend effect, mede dankzij capsaïcine. Van capsaïcine weten we dat het een natuurlijke pijnbestrijder en ontstekingsremmer is, en dat fibromyalgiepatiënten baat hebben bij deze stof.

Capsaïcine werkt natuurlijk wel enorm irriterend op de huid en slijmvliezen. Wanneer je de etherische olie ge-bruikt, is het dus zeer belangrijk om deze goed te verdelen met een dragende olie (bijvoorbeeld olijfolie). Gebruik het liefst handschoenen.

 

 

 

Olijfblad extract

 

 

 

Olijfolie in pure vorm heeft veel indrukwekkende gezondheidsvoordelen. Bestanddelen uit olijfolie zijn in staat om kankercellen te doden, de olie is gunstig voor het vetprofiel bij een verstoorde stofwisseling, , beschermt tegen de zon (heeft zonnebrandfactor 8)  Kortom: het is een veelzijdig inzetbaar middel, ook voor huid en haren. Olijfblad extract is nog krachtiger en een prima alternatief voor antibiotica. Sommige Europese ziekenhuizen gebruiken olijfblad extract om MRSA infecties te bestrijden. Het bladextract versterkt het immuunsysteem, terwijl tegelijker-tijd antibiotica-resistente infecties bestreden worden.

Volgens dr. Ronald Hoffman (van Intelligent Medicine) is olijfblad extract ook een ‘antiviraal bestanddeel omdat het een compleet virus-specifiek systeem blokkeert in een geïnfecteerde gastheer/-vrouw’. Het extract lijkt ‘helen-de effecten te hebben, waarover farmaceutische antibiotica niet lijken te beschikken’.

 

 

 

Gember

 

 

gember

 

 

Gember geeft gerechten en thee smaak en pittigheid. Van oudsher wordt het kruid in voeding geïmplementeerd en dat is heel handig: gember beschermt tegen de bacteriën en schimmels die verantwoordelijk zijn voor voedsel-vergiftiging. Verse gember heeft daadwerkelijk antibacteriële eigenschappen en beschermt onder andere tegen listeria, salmonella en campylobacter.

Hierbij zorgt het voor een adequate productie van maagzuur (wist je dat veel mensen juist een tekort aan maag-zuur hebben?) en verzacht spijsverteringsproblemen. De combinatie van honing en gember (beide in extract vorm) remde de groei van MRSA, E. coli en Klegsiella pneumoniae, zo ontdekte een team van College of Medi-cine, University of Gondar.

 

 

 

Canadese geelwortel

 

 

 

 

Canadese geelwortel, of te wel Golden Seal, is populair bij de indianen als gebruik tegen ontstekingen. Vandaag de dag wint het aan bekendheid als natuurlijk antibioticum en versterker van het immuunsysteem. De medische effectiviteit als booster van het immuunsysteem komt mede doordat het ontstekingsreacties tempert. Golden Seal, dat berberine bevat, wordt vooral aanbevolen om infecties van het urinekanaal te behandelen, die veroor-zaakt worden door een overgroei van bacteriën van de blaaswand.

 

 

 

Echinacea

 

Echinacea purpurea

 

 

Echinacea of Rode Zonnehoed behandelt al eeuwen een breed scala van infecties. Zo werd het gebruikt bij dif-terie, bloedvergiftiging en open wonden. Veel mensen gebruiken echinacea om griep en verkoudheid af te wen-den, maar de plant is ook in het bijzonder effectief om bacteriële infecties te verslaan. Het versterkt het immuun-systeem. Samen met Golden Seal vormt Echinacea een krachtige combinatie.

 

 

 

Grapefruitzaad extract

 

 

 

 

Ook grapefruitzaad extract wint aan bekendheid omdat het een hoogst effectief antibiotica-effect heeft. Het wendt veelvoorkomende infecties af en kan zelfs net zo effectief zijn als andere antibacteriële middelen.

“Grapefruitzaad extract heeft veelzijdige kwaliteiten, is krachtig, effectief, niet-giftig, heeft een positieve impact op gunstige bacteriën, is goed onderzocht, komt van natuurlijke bronnen, is hypo-allergeen, biodegradeerbaar, betaalbaar en vergelijkbaar met andere remedies.” –Dr Allen Sachs, medisch onderzoeker en auteur van The Authoritative Guide to Grapefruit Seed Extract

 

 

Pascalite Klei

 

 

 

Pascalite klei komt uit de Bergen van Wyoming en bevat aanzienlijk helende kwaliteiten. Wanneer je dit plaatselijk aanbrengt, trekt de klei de infectie al binnen een dag uit een wond. Pascalite klei is een bentoniet klei.

.

 

 

 

 

 

 

Wierook : etherische olie

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

.

Wierook etherische olie

 

 

.

 

Wierookhars en wierook etherische olie waren in de oudheid  „het goud van de karavanen “ en het is de hars die komt van de wierook bomen (het zijn kleine bomen die eigenlijk lijken meer op doornstruiken lijken) waarvan de Boswellia frerana en Boswellia carterii de bekendste soorten zijn. De boom groeit in rotsachtige- en droge gebieden.

 

 

Wierook etherische olie wordt gewonnen  uit de hars van de Boswelia boom. De hars bevat slechts 3-5% olie die door stoom distillatie gewonnen wordt, het is een lichtgele olie. Wierook heeft een zeer aangename kruidige, houtachtige geur en het zoete, warme balsamico aroma stimuleert en verlevendigt de geest.

 

 

 

.

Wierookolie heeft een krachtige zuiverende werking, zowel op atmosfeer, lichaam en geest.

Er zijn verschillende soorten wierook.

De beste en meest werkzame wierook komt uit het Sultanaat van  Oman, van de Boswelia Sacra boom: de Heilige Wierook ofwel Sacred Frankincense.

 

Wierook etherische olie beschikt ook over kalmerende eigenschappen die ons weer in evenwicht kunnen brengen en helpen om stress en wanhoop te overwinnen. Wierook wordt gebruikt voor het visualiseren en helpt bij het zoeken naar het eigen centrum en is daarom ook zeer geschikt als hulp bij meditatie en yoga.

Het zorgt voor een effectieve verlichting van pijn die geassocieerd wordt met spierpijn of reuma. Maar het werkt ook ontstekingsremmend en verkleint daardoor de kans op infectie.

Wierook kan ook bij ontstekingen en veranderingen van het weefsel in de celkern doordringen en kan behulpzaam zijn om de celinformatie weer te herstellen. Daarom wordt wierook ook ingezet bij kankertherapie. Hier wordt op dit moment veel onderzoek naar gedaan.

In de oudheid werd wierook al gebruikt voor meditatie en als algemeen geneesmiddel. Maar het meest bekend is wierook van het balsemen en natuurlijk uit de kerk. Wierook is ook een perfect middel voor de huidverzorging want het fungeert als een effectieve skin tonic, die niet alleen geneest maar ook een uitgekiend anti-aging product is. Wierook is een zeer veelzijdige etherische olie die eigenlijk in geen enkel huishouden mag ontbreken.

 

 

 

.

 

Wierook etherische olie in het dagelijks gebruik

.

  • Geschikt om te inhaleren of verstuiven, of breng plaatselijk op het lichaam aan voor een diepere ademhaling en rustgevend gevoel.
  • Breng een paar druppels op de huid aan als hulp om littekens en striae te minimaliseren.
  • 1-2 druppels aangebracht op een insectenbeet helpt jeuk en zwelling te verminderen.
  • Vernevel in de ruimte voor een diepere ervaring van gebed en meditatie.
  • Druppel op kleine snijwondjes, krassen en blauwe plekken om roodheid en pijn te verminderen.
  • Wrijf  over kauwgom-, lijmvlekken of andere hardnekkige vlekken van kleefstoffen om die van huid of huishoudoppervlakken te verwijderen.
  • Breng dagelijks 1-2 druppels wierook aan op gezicht en nek om schade van de zon te voorkomen en de huid te helpen zich te vernieuwen.
  • Masseer een paar druppels op uw slapen of in uw nek om stress te verminderen.
  • Druppel in een capsule en neem in om het immuunsysteem te versterken*.
  • Gebruik wierook op het gezicht om de talgproductie te verminderen en zo puistjes te voorkomen.
  • Masseer de voeten of nek van overactieve kinderen met een paar druppels wierook om rust te geven.

 

.

 

 

 

 

De ziekte van Lyme in België

Standaard

categorie : gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

De ziekte van Lyme, ook wel tick-borne borreliosis of Lyme-artritis genoemd, wordt veroorzaakt door de spirocheet Borrelia burgdorferi. Men schat dat in Europa ongeveer 10% van de teken besmet zijn met Borrelia.

 

Dit bacterie-achtige organisme wordt overgebracht via de beten van teken behorende tot het geslacht Ixodes, die zich ook vaak voeden met het bloed van andere zoogdieren, zoals knaagdieren, egels en herten. De ziekte wordt vermoedelijk slechts overgebracht nadat de teken zich gedurende uren op het slachtoffer hebben gevoed. Er zijn geen aanwijzingen voor besmetting van persoon op persoon.

Teken worden mee rondgedragen door hun gastdieren. Bijna overal waar die dieren komen, vindt men dus ook teken. Tenminste in een plantenrijke omgeving met hoog gras, struiken en een rijke onder begroeiing.

Een teek of bloedzuiger is een minuscuul diertje, nauwelijks groter dan een speldenkop. Bij het zuigen van het bloed wordt het achterlijf steeds dikker. De beet van een teek is pijnloos, pas na enkele uren begint het te jeuken.

.

 

Teken

 

.
.
.
De teek is een zogenaamde geleedpotige, en behoort tot de mijten. Er bestaan twee verschillende families van teken: de harde of schildteken (Ixodidae) en de zachte of lederteken (Argasidae). In totaal komen er over de wereld meer dan 800 tekensoorten voor!

Van een tekenbeet op zich wordt de mens normaal gesproken niet ziek, maar de teek kan wel een rol spelen bij het overbrengen van diverse ziekten.De werkelijke boosdoener is niet de teek zelf, maar de bacterie, die hij via zijn speeksel en darminhoud overbrengt van de ene op de volgende gastheer.

Omdat de teek een zogenaamde driegast herenteek is, kan zij in één van de ontwikkelingsstadia een ziekteverwekker binnen krijgen door van een besmet dier bloed te zuigen en deze ziekteverwekker vervolgens in het volgende ontwikkelingsstadium overbrengen op een ander dier of mens overbrengen.

Binnen Europa kunnen via teken 4 ziekten op de mens worden overgebracht:
•de ziekte van Lyme
•Tick Borne Encephalitis (ook wel bekend als TBE)of TBD (Tick Born Disease)
•Früh Sommer Meningo Encephalitis (FSME)
•Ehrlichiose
Daarnaast kan in Zuid Europa de tekensoort Rhipicephalus sanguineus de ziekte Fièvre boutonneuse overbrengen.

 

.

Stijging

 

De ziekte van Lyme treedt vooral op tussen juni en oktober, en op basis van de gevallen vastgesteld tussen 1993 en 2000 door de referentielaboratoria (K.U.L. en U.C.L.), kan men stellen dat de ziekte overal in ons land optreedt, vooral in de Kempen (Antwerpse en Limburgse), de Oostkantons, het Zoniënwoud en de Ardennen.

Naargelang de studies treedt bij 1,1 tot 3,4% van de personen met een tekenbeet de ziekte van Lyme op.
Het aantal jaarlijks vastgestelde gevallen, bevestigd door één van de referentielaboratoria (K.U.L. of U.C.L.), is sinds 1991 gestegen. Er is in de loop der jaren een gestage stijging te zien in België, gaande van 42 gevallen in 1991 tot 300 gevallen in 1997.

Het cijfer voor 1997 komt overeen met een incidentie van 2.9 gevallen per 100000 inwoners.
In 2002 werden 975 gevallen vastgesteld.

 

 

.
.
.
.

Cyclus

 

De teek brengt het grootste deel van zijn leven door in de natuur: bossen en graslanden. Om zich te kunnen ontwikkelen en voort te planten heeft hij echter bloed nodig. De teek die bij ons voorkomt heeft voor zijn volledige ontwikkeling drie gastheren nodig.

Hij kiest hierbij zowel voor wilde dieren (bosmuizen, egels, eekhoorns, reeën,…) als huisdieren (schapen, runderen, paarden, honden, katten,…) evenals de mens.Een teek wacht in grashalmen of lage bosjes op een passerende gastheer, waaraan hij zich in het voorbijgaan vastklampt. Eenmaal op het dier kruipt de teek naar een plaats waar de huid het dunst is en bijt hij zich stevig vast. Hij verankert zich als het ware in de huid.

 

.

.
.
.

De dikste teek links is een volwassen vrouwtje, tweede van links is een volwassen mannetje,tweede van rechts is een nimf en de rechtse is een larve.

De vrouwtjes kunnen door het zuigen van bloed tot wel 1 cm lang worden. Eenmaal volgezogen met bloed maakt zij zich los van de huid en laat zich op de grond vallen. Op een beschutte plaats legt het vrouwtje zo’n 2.000 eitjes waarna zij sterft. Uit deze eitjes ontwikkelen zich (binnen een maand) 6-potige larven.

Ook deze klimmen in grashalmen en wachten op een gastdier, waarop ze drie tot 8 dagen lang bloed zuigen, tot ze verzadigd zijn. Vervolgens laten ze zich op de grond vallen en ontwikkelen ze zich in drie maanden tot 8-potige nimfen, die eveneens een bloeddonor zoeken. De ontwikkeling tot volwassen teek duurt dan nog zo’n drie tot vijf maanden.

De volledige ontwikkelingscyclus van sommige soorten teken (die op meerdere gastdieren leven) kan zelfs tot 3 jaar duren. Warmte en een hoge luchtvochtigheid scheppen een gunstig klimaat voor de ontwikkeling van teken. Ze komen ook veel voor in de lente en de herfst.

 

.

Besmetting

 

De bacterie Borrelia burgdorferi wordt zeer waarschijnlijk niet meteen overgedragen, omdat de bacterie zich in de darm van de teek bevindt en zich pas gaat vermenigvuldigen nadat er eerst een beetje bloed is gezogen. Vandaar ook dat men vaak leest dat wanneer men de teek tijdig (afhankelijk van de literatuur binnen 8 tot 36 uur) verwijderd, de kans op infectie zeer gering is.

Een volledige garantie kan niet gegeven worden blijkt uit een artikel in het Geneeskundig Tijdschrift van 1990. Daarin wordt aangegeven dat besmetting waarschijnlijk plaatsvindt door regurgitatie (opbraken) van de darminhoud, maar dat bepaalde waarnemingen wijzen op de mogelijkheid van besmetting via de speekselklieren.

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA