Tagarchief: zwelling

De vervelende tenniselleboog

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

 

Tenniselleboog: oorzaken en remedies

 

Een tenniselleboog is een vaak voorkomende aandoening die miljoenen mensen jaarlijks beïnvloeden. Gelukkig zijn er heel wat natuurlijk remedies om de pijn te verlichten van een tenniselleboog. Deze natuurlijke remedies zijn onder andere gember, kurkuma, massage, ice packs en ondersteunende straps. Maar ook meer slapen en specifieke oefeningen doen zullen helpen om sneller van een tenniselleboog verlost te zijn.

 

Wat is een tenniselleboog?

 

Een tenniselleboog is het resultaat van een bepaalde beweging die je herhaaldelijk doet met jouw arm, elleboog en betrokken pezen en spieren. Vandaar ook de naam, want tennis en gelijkaardige sporten bevatten het constante gebruik van dezelfde strekspieren in dat deel van het lichaam. Wetenschappelijk staat dit bekend als “lateral epicondylitis”.

Deze aandoening raakt miljoenen mensen jaarlijks met een pijnlijke en gevoelige plaats rond de elleboog. Wanneer bepaalde bewegingen vaak herhaald worden binnen een bepaalde tijdspanne, kan het ervoor zorgen dat bepaalde spieren overbelast worden en beschadigd raken. Deze worden dan ook heel gevoelig. Deze aandoening raakt heel wat handarbeiders, zoals bouwvakkers of timmerlieden.

Een aantal van de meest voorkomende symptomen van een tenniselleboog zijn omvatten gelokaliseerde pijn in de pols en elleboog, en een verzwakking in de spieren die gebruikt worden om zaken te grijpen of je arm te strekken. Mensen ondervinden ook een scherpe,  doordringende pijn in de elleboog bij het uitvoeren van simpele taken, zoals aan een deurklink draaien of zware objecten dragen.

 

 

 

 

 

Het ontwikkelen van een tenniselleboog tegengaan

 

Er zijn heel wat manieren om te vermijden dat een tenniselleboog zich ontwikkelt, naast het vermijden van de activiteiten en bewegingen die het in de eerste plaats veroorzaakt hebben. Je kan de desbetreffende spieren versterken met verschillende oefeningen, gebruik maken van beschermende en ondersteunende uitrusting, en het gebruik van deze spieren vermijden in andere vaak voorkomende taken.

 

 

 

Oorzaken van een tenniselleboog

 

Een tenniselleboog kan door verschillende specifieke zaken veroorzaakt worden, naast overbelasting. Micro- en macroscopische scheurtjes kunnen zich vormen in de spieren en gewrichten van de voorarm. Dit als gevolg van de repetitieve krachtige activiteit zoals het slaan tegen een bal, swingende een hamer, enz. Soms kan een enkele krachtige trekkracht, onnatuurlijke draai, of onverwachte klap op het gebied van de elleboog zorgen dat een tenniselleboog zich ontwikkelt.

Vanaf dit punt zal een herhaaldelijke belasting deze kleine scheurtjes groter maken en meer pijnlijk. Op termijn zal het ervoor zorgen dat je niet meer in staat zal zijn om bepaalde taken uit te voeren. Bovendien, als je er niet in slaagt om die scheurtjes te laten helen door te rusten en eventjes een bepaalde activiteit niet meer te doen, kan de aandoening erger worden tot het punt dat je niets meer kan doen. Gelukkig zijn er een aantal natuurlijke remedies voor een tenniselleboog, die we zo meteen verder zullen onderzoeken.

 

 

 

 

 

Natuurlijke remedies bij een tenniselleboog

 

 

Massage

 

Eén van de meest simpele remedies voor een tenniselleboog is een simpele massage. Die kan je zelf toepassen of door een professioneel laten doen. Door waar de pijn zich bevindt is het eigenlijk best wel simpel om zelf een massage te doen op deze plaats. Massages laten de bloeddoorstroom toenemen naar de beschadigde gewrichten en spieren, waardoor het herstelproces versneld. Daarnaast voorkomt het ook dat de spieren zich gaan afsluiten. Stretchen vooraleer je een fysieke activiteit gaat doen is ook altijd een wijze keuze om verdere kwetsuren te vermijden.

 

 

 

 

.

Kurkuma

 

De natuurlijke anti-inflammatoire eigenschappen van Kurkuma zorgen ervoor dat het waardevol is voor verschillende fysieke aandoeningen. Zeker bij aandoeningen zoals een tenniselleboog, waar de zwelling van de spieren ervoor zorgen dat het bewegen van de gewrichten pijnlijk wordt en het jou bijgevolg belemmert om normale taken uit te voeren. Curcumine, het actieve ingrediënt in kurkuma, is daarnaast ook een natuurlijke pijnstiller en zit boordevol antioxidanten. Dit zal ervoor zorgen dat het herstelproces van de beschadigde gewrichten ook versneld wordt.

 

 

 

 

 

Gember

 

Gemberwortel in water laten koken zal een goedje produceren die vol zit met nutriënten die je meteen op de opgezwollen of ontstoken plaatsen kan aanbrengen. Waardoor je snel en blijvende soelaas zal ondervinden. Je kan ook gember en honing vermengen in water en deze mix 1 à 2 keer per dag drinken. De anti-inflammatoire eigenschappen van gember en het actieve ingrediënt gingerol kan ook van binnenuit werken.

 

 

 

Ice packs

 

Wanneer jouw spieren en gewrichten overbelast, beschadigd of ontstoken zijn, dan zijn ice packs een ideale manier om het zwellen en de pijn onder controle te houden. Je kan ook ijsblokjes in een handdoek wikkelen en 20 minuten tegen jouw elleboog plaatsen. Wees voorzichtig en doe geen fysieke activiteiten te snel na het aanbrengen van de ice pack. De spier is namelijk koud en minder flexibel, waardoor het een gemakkelijke slachtoffer wordt voor kwetsuren vlak na de behandeling.

 

 

 

 

.

Steunende straps

 

Als je de repetitieve actie die de tenniselleboog veroorzaakt heeft niet meteen kan stoppen, zorg ervoor dat je beschermende of ondersteunende uitrusting draagt. Voor tennisspelers kunnen straps onder de elleboog ervoor zorgen dat de spieren en gewrichten goed ingesnoerd zitten, waardoor overstrekking of overbelasting vermeden wordt. Niettemin is een volledige (tijdelijke) stop van de activiteit aangeraden.

 

 

 

 

 

 

Gespecialiseerde oefeningen

 

Er zijn heel wat oefeningen die de spieren en gewrichten van jouw voorarm kunnen versterken. Jouw voorarm op een platte oppervlakte plaatsen, mat jouw hand die naar de zijkant draait bijvoorbeeld. Je kan ook een gewicht in de hand nemen en jouw pols op en neer laten gaan 10 à 15 keer en dan herhalen. Je zou de spanning moeten voelen in jouw voorarm. Deze oefening regelmatig doen kan ervoor zorgen dat de spier heropgebouwd wordt. De pijn zal geleidelijk aan oplossen en ook de inflammatie. Het zal ook voorkomen dat jouw tenniselleboog erger wordt.

 

 

 

Volledige rust van de spier

 

De beste oplossing voor een tenniselleboog is om jouw voorarm volledige rust te gunnen. Vermijd krachtinspanning en hou de spieren in jouw pols en voorarm zo ontspannen mogelijk. De hoeveelheid slaap die je ’s nachts krijgt verhogen, door een uur of twee, zal jouw lichaam de kans geven om op natuurlijke wijze te herstellen.

 

 

Sint-Janskruid

 

Als anti-inflammatoire en pijnstillende substantie is sint-janskruid al vaak voorgeschreven geweest als remedie tegen een tenniselleboog. Je kan sint-janskruid rechtstreeks aanbrengen op de ontstoken plaats, supplementen innemen of deze kruiden in water doen en twee keer per dag drinken om snel te herstellen.

 

 

 

 

 

Verbeter jouw fysiek

 

Heel wat mensen lijden aan een tenniselleboog door een chronisch probleem waarop ze een bepaalde sport beoefenen of een bepaalde taak herhalen. Met een personal trainer werken of advies inwinnen van een professional om jouw werkplaats beter in te richten kunnen een goede manier zijn om jouw risico op een tenniselleboog te verminderen. Als je reeds lijdt aan deze aandoening, dan kunnen dergelijke zaken ervoor zorgen dat het niet erger wordt.

 

 

 

Look

 

Look is gevuld met antioxidanten, anti-inflammatoire stoffen, sulfur en selenium. Look is een krachtige manier om de pijn en ongemak van een tenniselleboog te behandelen. Maal 4 à 5 teentjes knoflook en breng deze aan op de ontstoken plaats. De krachtige actieve ingrediënten, waaronder allicine, kan de pijn snel verlichten en het zwellen van de tenniselleboog.

 

 

 

 

.

.

Bladeen van smeerwortel

 

Een minder bekende kruiden remedie zijn de bladeren van smeerwortel die een natuurlijke pijnstiller is en anti-inflammatoire eigenschappen bevat. Je kan de smeerwortel blaadjes in water laten weken en deze dan rechtstreeks op de ontstoken plaatsen aanbrengen. Wikkel daarna jouw elleboog in een doek. De actieve ingrediënten en stoffen van de bladeren zullen het zwellen stoppen en de pijn laten wegebben in de elleboog en voorarm. Het gebruik van smeerwortel is in bepaalde landen verboden, zoals de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk.

 

 

 

 

.

Opgelet

 

Hoewel tennisellebogen vaak overkomen als een vervelende kwaal in plaats van een serieuze medische aandoening, kan het erger worden met de tijd. Na verloop van tijd kan het ervoor zorgen dat je bijna niets meer kan doen. Je zou medisch advies moeten inwinnen over jouw tenniselleboog wanneer je denkt dat je hieraan lijdt. De arts zal jou de nodige behandeling voorschrijven naargelang de ernst van het ongemak.

 

 

 

 

 

 

 

Genezingen van Pater Pio

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

Genezingen

 

 

padre_pio

 

 

 

 

In 1919 was er een 62-jarige man uit Foggia die steunde op twee stokken om te lopen. Door van een koets te vallen had hij zijn benen gebroken en de dokters slaagden er niet in hem te genezen. Pater Pio hoorde zijn biecht en zei hem daarna: “Sta op en vertrek! Die stokken moet je wegwerpen”. De man gehoorzaamde terwijl allen met verbazing toekeken.

 

 

 

 

 

Een opzienbarende gebeurtenis die alles in rep en roer zette overkwam een veertienjarige in 1919. Op vierjarige leeftijd getroffen door tyfus, was hij slachtoffer gebleven van een vorm van Engelse ziekte (rachitis) die zijn lichaam misvormde en twee opzichtige bochels veroorzaakte. Op een dag hoorde pater Pio hem de biecht en raakte hem daarna aan met zijn gestigmatiseerde handen. De jongen stond op van de bidstoel, kaarsrecht, zoals nooit tevoren.

 

 

 

 

 

Een jonge boerin van 29 jaar, genaamd Grazia en die blind geboren was, bezocht al een tijdje regelmatig de kleine kerk van het klooster. Op een dag vroeg Pater Pio haar of ze niet graag zou zien. “Natuurlijk zou ik dat willen,” zei ze, ” indien dat me niet tot de zonde zou brengen.” Hij antwoordde haar: “Dan zal je genezen.”

En hij stuurde haar naar Bari (Italië) om de vrouw van een briljant oogarts te ontmoeten. Na Grazia onderzocht te hebben, zei de oogarts aan zijn vrouw: “Ik kan niets doen voor dit meisje. Als Pater Pio een mirakel wil vragen, kan hij haar genezen. Maar ik moet haar naar huis sturen zonder een operatie.” De vrouw van de dokter stelde voor: “Aangezien Pater Pio haar gestuurd heeft, kan je niet één oog opereren?”

De dokter liet zich overtuigen en opereerde eerst één oog, daarna het anderen en Grazia was genezen. Terug in San Giovanni Rotondo, liep Grazia naar het klooster en wierp zich aan de voeten van Pater Pio. Deze zweeg een ogenblik, starend in de verte, terwijl hij het meisje geknield liet zitten; daarna zei hij haar recht te staan. Maar het meisje vroeg hem onophoudelijk: “Zegen mij, vader, zegen mij.”

Zelfs nadat Pater Pio een kruisteken over haar gemaakt had, wachtte Grazia onbeweeglijk. Toen ze blind was, zegende Pater Pio haar door haar de handen op te leggen. Omdat ze bleef herhalen: “Zegen mij, vader, zegen mij.” zei hij tot haar: “Wat wil je als zegening, meisje? Een emmer water over je hoofd?”

 

 

 

 

 

Een vrouw vertelde: “In 1947 was ik 38 jaar en op de radiografie hadden ze een tumor in mijn ingewanden vastgesteld. Een chirurgische ingreep was noodzakelijk. Alvorens naar het ziekenhuis te gaan, ging ik te biechten bij Pater Pio. Mijn man, mijn dochter en haar vriendin gingen mee naar San Giovanni Rotondo. Ik wou mijn probleem aan Pater Pio toevertrouwen, maar op een gegeven moment verliet hij de biechtstoel en ging weg.

Teleurgesteld omdat ik niet had kunnen biechten bij hem, begon ik te wenen. Mijn man vertelde aan een andere monnik de reden van onze pelgrimstocht. De monnik beloofde er met Pater Pio over te praten. Kort daarna, in de gang van het klooster, riep men mij. Pater Pio, omringd door velen, luisterde aandachtig naar mij. Hij vroeg naar de reden van mijn bezoek en stelde me gerust, zeggend dat ik in goede handen was en dat hij voor mij zou bidden, wat me verwonderde want Pater Pio kende me niet noch de chirurg.

Ik onderging de ingreep met hoop en sereniteit. De chirurg was de eerste die van een mirakel sprak. Met de radiografie in de handen, nam hij de appendix uit want er was geen spoor meer van de tumor. De chirurg, die niet gelovig was, bekeerde zich en liet in alle kamers van het ziekenhuis kruisbeelden plaatsen. Na een korte herstelperiode ging ik terug naar San Giovanni Rotondo om Pater Pio te zien.

Hij was op weg naar de sacristie maar toen hij me zag, draaide hij zich om en zei glimlachend: “Zoals je ziet, ben je teruggekeerd…” Ik kuste zijn hand en door de emotie hield ik zijn hand tussen de mijne.

 

 

 

 

Een man vertelde: “ik had al enkele dagen een zeer pijnlijke zwelling aan mijn linkerknie. De dokter had me gezegd dat het vrij gecompliceerd was en had me een reeks injecties voorgeschreven. Vooraleer aan deze behandeling te beginnen, kwam ik op het idee Pater Pio te consulteren. Na gebiecht te hebben, vertelde ik hem over mijn knie en vroeg hem voor mij te bidden.

Tegen het einde van de namiddag, toen ik bijna ging vertrekken, verdween de pijn plots. Ik bestudeerde mijn knie. Hij was niet meer gezwollen en zag er net hetzelfde uit als mijn rechterknie. Ik keerde terug al lopend om Pater Pio te bedanken. “Je moet mij niet bedanken, maar God.” zei Pater Pio. En met een glimlach voegde hij erbij: “Zeg aan je dokter dat hij zijn injecties aan zichzelf toedient.”

 

 

 

 

Een vrouw vertelde: “In 1952, na een normale zwangerschap, waren er bij de geboorte wat complicaties zodat men de forceps moest gebruiken om mijn zoon ter wereld te brengen. Men diende me in allerijl een bloedtransfusie toe die van een verkeerde bloedgroep bleek te zijn: men gaf me bloed van de groep A terwijl ik bloedgroep O heb. Deze vergissing bracht serieuze complicaties met zich mee: hoge koorts, stuipen, een longembolie, flebitis aan de onderste ledematen en bloedvergiftiging.

Een priester kwam me de laatste sacramenten toedienen. Ik ontving de H. Communie die ik met een beetje water moest nemen. Mijn ouders vergezelden de priester tot aan de uitgang en ik bleef alleen achter in mijn kamer. Pater Pio verscheen aan mij en zei: “Ik ben Pater Pio. Je zal niet sterven. Bid het Onze Vader en kom me later eens opzoeken.” Zieltogend deed ik de moeite me rechtop te zetten. Toen mijn ouders terugkeerden, vertelde ik hen over mijn visioen en ik vroeg hen samen met mij het Onze Vader te bidden.

Vanaf dat moment begon ik me beter te voelen. De dokters onderzochten me en oordeelden, rekening houdend met de ernst van mijn toestand, dat er een mirakel gebeurd was. Enkele maanden later ging ik naar San Giovanni Rotondo om Pater Pio te bedanken die me zijn hand gaf om te kussen. Terwijl ik hem bedankte, nam ik een doordringende viooltjesgeur waar.

Pater Pio zei: “Je hebt een mirakel verkregen, maar je moet mij niet bedanken, maar het H. Hart van Jezus die jou aan mij heeft toevertrouwd omdat je Hem trouw bent en je je devoties van de eerste vrijdag van de maand gedaan hebt.”

 

 

 

 

 

Een dame vertelde : “Wegens buikpijn moest ik in 1953 onderzoeken ondergaan. De resultaten toonden aan dat een dringende chirurgische ingreep noodzakelijk was. Een vriendin, die ik van mijn ziekte op de hoogte had gesteld, raadde me aan om naar Pater Pio te schrijven om zijn advies en gebed te vragen. Pater Pio raadde me aan om naar het ziekenhuis te gaan, en voegde eraan toe dat hij voor mij zou bidden.

Vooraleer ze de ingreep uitvoerden, voerden de artsen nog andere tests uit en stelden, tot hun grootste verbazing, vast dat ik niets meer mankeerde. Dit gebeurde veertig jaar geleden en niet alleen bedank ik Pater Pio nogmaals hiervoor, ik raad ook iedereen aan deze heilige, van wie de bemiddeling geen enkele twijfel lijdt, te aanroepen.”

 

 

 

 

 

Een vrouw vertelde:  “In 1954 werkte mijn vader, toen 47 jaar, als spoorwegbeambte. Hij werd door een vreemde ziekte getroffen die hem het gebruik van zijn onderste ledematen deed verliezen. De zorgen die hij ontving brachten geen enkele verbetering en, na twee jaar, vreesde mijn vader om zijn job te verliezen. Aangezien de situatie steeds verslechterde, raadde een van mijn ooms aan om naar San Giovanni Rotondo te gaan, naar een kapucijn, die, naar zijn mening, van de Heer uitzonderlijke krachten had ontvangen.

Met veel moeite, trok mijn vader, vergezeld van en geholpen door mijn oom, naar het kleine centrum in Gargano. Aan de kerk gekomen zag hij Pater Pio. Deze merkte op dat mijn vader zich met moeite door de menigte bewoog en zei hardop: “Laat deze spoorwegbeambte voorbijgaan!” Nochtans kende Pater Pio mijn vader niet, en evenmin wist hij dat hij een spoorwegbeambte was.

Gedurende ongeveer een uur onderhield Pater Pio zich broederlijk met mijn vader. Hij legde de hand op zijn schouder, troostte hem met een glimlach en gaf hem enkele bemoedigende woorden. Toen hij wou vertrekken, merkte mijn vader niet onmiddellijk dat hij was genezen, maar mijn oom, totaal verrast, volgde hem, terwijl hij zijn beide stokken droeg!”

 

 

 

 

 

In Puglia, in Italië, stond een heel materialistisch ingestelde man bekend voor zijn heftigheid waarmee hij de godsdienst bestreed. Zijn echtgenote was religieus, maar hij had haar formeel verboden om naar de kerk te gaan, of zelfs hun zonen over God te spreken. In 1950 werd deze man ziek. De diagnose was verpletterend: “ongeneeslijk gezwel aan de hersenen en aan het rechteroor”. De zieke vertelt: “Ik werd naar het ziekenhuis van Bari gebracht. Ik had schrik om te lijden en om te sterven.

Ik was zo bang dat mijn ziel begon te verlangen zich tot God te wenden, iets wat ik niet meer had gedaan sinds mijn kinderjaren. Van Bari werd ik naar Milaan gebracht om er een chirurgische ingreep te ondergaan die mij misschien het leven ging redden. Mijn arts deelde me mee dat het om een heel gewaagde ingreep ging, waarvan het onmogelijk was om de afloop te voorzien. Terwijl ik in Milaan was, droomde ik op een nacht van Pater Pio.

Hij legde me de handen op en zei me: “Binnen afzienbare tijd zul je genezen.” ’s Ochtends voelde ik me beter. De artsen waren verbaasd om me in een betere toestand te zien, maar oordeelden toch dat een tussenkomst absoluut noodzakelijk was. Even  voor de ingreep sloeg ik in paniek en ik vluchtte het ziekenhuis uit. Ik ging naar mijn ouders in Milaan, waar mijn vrouw zich eveneens bevond. Na enkele dagen kwam de pijn terug en die werd zo hevig dat ik naar het ziekenhuis moest terugkeren.

De artsen, die verontwaardigd waren over mijn vlucht, wilden me niet behandelen, maar volgden tenslotte hun professionalisme. Niettemin, alvorens de ingreep te beginnen, voerden ze nog enkele tests op me uit. Tot hun grote verbazing stelden zij geen enkel spoor meer vast van het gezwel. Ik was eveneens verrast, hoewel minder verbaasd dan de artsen, want terwijl ik de onderzoeken onderging, had ik een hevige geur van violettes, het teken van de aanwezigheid van Pater Pio, waargenomen.

Alvorens het ziekenhuis te verlaten, vroeg ik de rekening van de honoraria. Men antwoordde me: “U moet ons niets betalen, aangezien wij niets gedaan hebben om u te genezen.” Na mijn ontslag uit het ziekenhuis, besloot ik naar San Giovanni Rotondo te gaan, samen met mijn echtgenote, om Pater Pio te bedanken. Ik was er zeker van dat hij het was die me had genezen. Maar toen ik de kerk van het klooster van Notre-Dame-de-Grâces binnenging, verloor ik door een helse pijn het bewustzijn.

Twee mannen droegen me naar de biechtstoel van Padre Pio. Toen ik weer bij bewustzijn was, zei ik hem, nauwelijks ziende en nog altijd heel zwak: “Ik heb vijf zonen en ik ben zeer ziek; red mij, Pater, red mijn leven.” Hij antwoordde me: “Ik ben God niet – ik ben evenmin Jezus Christus; ik ben een priester zoals de anderen, niet meer en niet minder. Ik verricht geen wonderen.” Maar ik smeekte en huilde: “Alstublieft, Pater, red mij…” Pater Pio hield een moment stilte, hief vervolgens de ogen ten hemel en ik zag dat hij bad.

Opnieuw nam ik een hevige geur van violettes waar. Vervolgens zei Pater Pio me: “Keer naar huis terug en bid. Ik zal voor jou bidden. Je zult genezen.” Ik keerde naar huis terug en mijn ziekte verdween.”

 

 

 

 

 

Een man vertelde: “Verschillende jaren geleden, in 1950, werd mijn schoonmoeder in het ziekenhuis opgenomen met de bedoeling een kwaadaardig gezwel chirurgisch te verwijderen in de linker zijde. Enkele maanden later, moest zij een andere ingreep ondergaan, deze keer aan de rechterzijde. Aangezien het gezwel zich begon uit te zaaien, gaven de artsen van het ziekenhuis van Milaan de zieke nog slechts drie of vier maanden te leven. In Milaan sprak iemand ons over Padre Pio en over de wonderen die aan zijn bemiddeling worden toegekend.

Ik vertrok onmiddellijk naar San Giovanni Rotondo. Wanneer het mijn beurt om te biechten was, vroeg ik Padre Pio om de gunst van de genezing voor mijn schoonmoeder. Padre Pio zuchtte tweemaal en zei “Laten we allemaal bidden en zij zal genezen”. Zo gebeurde het ook. Na de tussenkomst herstelde mijn schoonmoeder  en ze ging Padre Pio bedanken die haar glimlachend zei: “Ga in vrede, meisje! Ga in vrede!”

In plaats van drie of vier maanden die de artsen haar hadden gegeven, leefde mijn schoonmoeder nog negentien jaar, Padre Pio voor eeuwig dankbaar.”

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

JOHN ASTRIA