Tagarchief: geur

Vanille olie

Standaard

Categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

vanille olie

 

Etherische Vanille Olie 

planifolia vanilla

Geur: warm, houtachtig en vanille
Extractiemethode: hexaanextractie bloesems planifolia vanilla

 

 

Eigenschappen

 

Etherische Vanille Olie wordt gewonnen uit de bloesems van de Vanilla Planifolia. Een klimorchidee, die van oorsprong uit Mexico komt. Uit de bloemen, die slechts 1-2 dagen bloeien, groeien langwerpige vruchten, tot 25 cm. De vruchten lijken op bonen, worden onrijp geplukt en met warm water gedroogd. Tijdens dit langdurige droogproces treedt een soort vergisting op. De vanillestokjes worden zwart bruin en krijgen hun typische aroma. Tot in de 19de eeuw had Mexico een monopolie positie in de winning van vanille.

Onze vanille olie wordt gewonnen met zgn hexaanextractie van de bloemen. Waterdamp destillatie is helaas niet mogelijk doordat de hoge temperaturen het vanille aroma beschadigen en de opbrengst bij waterdamp destillatie erg laag is uit bloemen. Hetzelfde proces wordt bij de winning van veel olijfoliën en sojaolie gebruikt. Sommige mensen kunnen bezwaren hebben tegen hexaanextractie omdat er zeer kleine hoeveelheden hexaan het product kunnen voorkomen. Deze zitten zeer ruim onder de acceptabele waarden.

De totale hoeveelheid etherische olie die uit de bloesems te winnen is, is erg laag, dit maakt vanille olie redelijk kostbaar en daarom zijn er vele synthetische varianten gemaakt door de chemisch industrie. Meestal gaat het dan om Vanilline, een product gewonnen uit Kruidnagel, Euganol. Vrijwel in alle producten in de voedselindustrie zoals room, cake, yoghurt, taart zijn synthetische vanille geuren en smaken.

De geur van Vanille Etherische Olie zou een vrolijke sfeer geven, dus ideaal voor mensen die zich snel ergeren of irriteren. Deze echte vanille geur zou een kalmerende en verzachtende werking bij angst, kwaadheid of frustratie.

 

 

 

 

Verdamping

 

Aromalamp: 5-6 druppels vanille olie in een waterbakje boven een waxinelichtje. Zorg altijd voor voldoende water in het bakje.
Aroma Diffuser: Naar eigen wens enkele druppels vanille olie in het waterreservoir doen en de diffuser inschakelen voor een makkelijke verdamping van de etherische olie met koude diffusie.

 

 

In het bad 

 

Badolie: los 5 tot 10 druppels vanille olie op in een neutrale badolie en voeg dit toe aan het badwater.

 

 

Op de huid 

 

Massage-olie: los 5 tot 15 druppels pure vanille olie op in neutrale huid- of massageolie of gebruik bijvoorbeeld pure tarwekiemolie of druivenpitolie.

Vanille Olie is prima te combineren met: cederhoutdennenoliesinaasappel en lavendelolie.

Vanille etherische olie is bedoeld voor uitwendig gebruik, niet gebruiken bij zwangerschap, borstvoeding. Nooit onverdund op de huid gebruiken. Kan in hoge doses irritatie geven. Buiten bereik van kinderen houden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Genezingen van Pater Pio

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

Genezingen

 

 

padre_pio

 

 

 

 

In 1919 was er een 62-jarige man uit Foggia die steunde op twee stokken om te lopen. Door van een koets te vallen had hij zijn benen gebroken en de dokters slaagden er niet in hem te genezen. Pater Pio hoorde zijn biecht en zei hem daarna: “Sta op en vertrek! Die stokken moet je wegwerpen”. De man gehoorzaamde terwijl allen met verbazing toekeken.

 

 

 

 

 

Een opzienbarende gebeurtenis die alles in rep en roer zette overkwam een veertienjarige in 1919. Op vierjarige leeftijd getroffen door tyfus, was hij slachtoffer gebleven van een vorm van Engelse ziekte (rachitis) die zijn lichaam misvormde en twee opzichtige bochels veroorzaakte. Op een dag hoorde pater Pio hem de biecht en raakte hem daarna aan met zijn gestigmatiseerde handen. De jongen stond op van de bidstoel, kaarsrecht, zoals nooit tevoren.

 

 

 

 

 

Een jonge boerin van 29 jaar, genaamd Grazia en die blind geboren was, bezocht al een tijdje regelmatig de kleine kerk van het klooster. Op een dag vroeg Pater Pio haar of ze niet graag zou zien. “Natuurlijk zou ik dat willen,” zei ze, ” indien dat me niet tot de zonde zou brengen.” Hij antwoordde haar: “Dan zal je genezen.”

En hij stuurde haar naar Bari (Italië) om de vrouw van een briljant oogarts te ontmoeten. Na Grazia onderzocht te hebben, zei de oogarts aan zijn vrouw: “Ik kan niets doen voor dit meisje. Als Pater Pio een mirakel wil vragen, kan hij haar genezen. Maar ik moet haar naar huis sturen zonder een operatie.” De vrouw van de dokter stelde voor: “Aangezien Pater Pio haar gestuurd heeft, kan je niet één oog opereren?”

De dokter liet zich overtuigen en opereerde eerst één oog, daarna het anderen en Grazia was genezen. Terug in San Giovanni Rotondo, liep Grazia naar het klooster en wierp zich aan de voeten van Pater Pio. Deze zweeg een ogenblik, starend in de verte, terwijl hij het meisje geknield liet zitten; daarna zei hij haar recht te staan. Maar het meisje vroeg hem onophoudelijk: “Zegen mij, vader, zegen mij.”

Zelfs nadat Pater Pio een kruisteken over haar gemaakt had, wachtte Grazia onbeweeglijk. Toen ze blind was, zegende Pater Pio haar door haar de handen op te leggen. Omdat ze bleef herhalen: “Zegen mij, vader, zegen mij.” zei hij tot haar: “Wat wil je als zegening, meisje? Een emmer water over je hoofd?”

 

 

 

 

 

Een vrouw vertelde: “In 1947 was ik 38 jaar en op de radiografie hadden ze een tumor in mijn ingewanden vastgesteld. Een chirurgische ingreep was noodzakelijk. Alvorens naar het ziekenhuis te gaan, ging ik te biechten bij Pater Pio. Mijn man, mijn dochter en haar vriendin gingen mee naar San Giovanni Rotondo. Ik wou mijn probleem aan Pater Pio toevertrouwen, maar op een gegeven moment verliet hij de biechtstoel en ging weg.

Teleurgesteld omdat ik niet had kunnen biechten bij hem, begon ik te wenen. Mijn man vertelde aan een andere monnik de reden van onze pelgrimstocht. De monnik beloofde er met Pater Pio over te praten. Kort daarna, in de gang van het klooster, riep men mij. Pater Pio, omringd door velen, luisterde aandachtig naar mij. Hij vroeg naar de reden van mijn bezoek en stelde me gerust, zeggend dat ik in goede handen was en dat hij voor mij zou bidden, wat me verwonderde want Pater Pio kende me niet noch de chirurg.

Ik onderging de ingreep met hoop en sereniteit. De chirurg was de eerste die van een mirakel sprak. Met de radiografie in de handen, nam hij de appendix uit want er was geen spoor meer van de tumor. De chirurg, die niet gelovig was, bekeerde zich en liet in alle kamers van het ziekenhuis kruisbeelden plaatsen. Na een korte herstelperiode ging ik terug naar San Giovanni Rotondo om Pater Pio te zien.

Hij was op weg naar de sacristie maar toen hij me zag, draaide hij zich om en zei glimlachend: “Zoals je ziet, ben je teruggekeerd…” Ik kuste zijn hand en door de emotie hield ik zijn hand tussen de mijne.

 

 

 

 

Een man vertelde: “ik had al enkele dagen een zeer pijnlijke zwelling aan mijn linkerknie. De dokter had me gezegd dat het vrij gecompliceerd was en had me een reeks injecties voorgeschreven. Vooraleer aan deze behandeling te beginnen, kwam ik op het idee Pater Pio te consulteren. Na gebiecht te hebben, vertelde ik hem over mijn knie en vroeg hem voor mij te bidden.

Tegen het einde van de namiddag, toen ik bijna ging vertrekken, verdween de pijn plots. Ik bestudeerde mijn knie. Hij was niet meer gezwollen en zag er net hetzelfde uit als mijn rechterknie. Ik keerde terug al lopend om Pater Pio te bedanken. “Je moet mij niet bedanken, maar God.” zei Pater Pio. En met een glimlach voegde hij erbij: “Zeg aan je dokter dat hij zijn injecties aan zichzelf toedient.”

 

 

 

 

Een vrouw vertelde: “In 1952, na een normale zwangerschap, waren er bij de geboorte wat complicaties zodat men de forceps moest gebruiken om mijn zoon ter wereld te brengen. Men diende me in allerijl een bloedtransfusie toe die van een verkeerde bloedgroep bleek te zijn: men gaf me bloed van de groep A terwijl ik bloedgroep O heb. Deze vergissing bracht serieuze complicaties met zich mee: hoge koorts, stuipen, een longembolie, flebitis aan de onderste ledematen en bloedvergiftiging.

Een priester kwam me de laatste sacramenten toedienen. Ik ontving de H. Communie die ik met een beetje water moest nemen. Mijn ouders vergezelden de priester tot aan de uitgang en ik bleef alleen achter in mijn kamer. Pater Pio verscheen aan mij en zei: “Ik ben Pater Pio. Je zal niet sterven. Bid het Onze Vader en kom me later eens opzoeken.” Zieltogend deed ik de moeite me rechtop te zetten. Toen mijn ouders terugkeerden, vertelde ik hen over mijn visioen en ik vroeg hen samen met mij het Onze Vader te bidden.

Vanaf dat moment begon ik me beter te voelen. De dokters onderzochten me en oordeelden, rekening houdend met de ernst van mijn toestand, dat er een mirakel gebeurd was. Enkele maanden later ging ik naar San Giovanni Rotondo om Pater Pio te bedanken die me zijn hand gaf om te kussen. Terwijl ik hem bedankte, nam ik een doordringende viooltjesgeur waar.

Pater Pio zei: “Je hebt een mirakel verkregen, maar je moet mij niet bedanken, maar het H. Hart van Jezus die jou aan mij heeft toevertrouwd omdat je Hem trouw bent en je je devoties van de eerste vrijdag van de maand gedaan hebt.”

 

 

 

 

 

Een dame vertelde : “Wegens buikpijn moest ik in 1953 onderzoeken ondergaan. De resultaten toonden aan dat een dringende chirurgische ingreep noodzakelijk was. Een vriendin, die ik van mijn ziekte op de hoogte had gesteld, raadde me aan om naar Pater Pio te schrijven om zijn advies en gebed te vragen. Pater Pio raadde me aan om naar het ziekenhuis te gaan, en voegde eraan toe dat hij voor mij zou bidden.

Vooraleer ze de ingreep uitvoerden, voerden de artsen nog andere tests uit en stelden, tot hun grootste verbazing, vast dat ik niets meer mankeerde. Dit gebeurde veertig jaar geleden en niet alleen bedank ik Pater Pio nogmaals hiervoor, ik raad ook iedereen aan deze heilige, van wie de bemiddeling geen enkele twijfel lijdt, te aanroepen.”

 

 

 

 

 

Een vrouw vertelde:  “In 1954 werkte mijn vader, toen 47 jaar, als spoorwegbeambte. Hij werd door een vreemde ziekte getroffen die hem het gebruik van zijn onderste ledematen deed verliezen. De zorgen die hij ontving brachten geen enkele verbetering en, na twee jaar, vreesde mijn vader om zijn job te verliezen. Aangezien de situatie steeds verslechterde, raadde een van mijn ooms aan om naar San Giovanni Rotondo te gaan, naar een kapucijn, die, naar zijn mening, van de Heer uitzonderlijke krachten had ontvangen.

Met veel moeite, trok mijn vader, vergezeld van en geholpen door mijn oom, naar het kleine centrum in Gargano. Aan de kerk gekomen zag hij Pater Pio. Deze merkte op dat mijn vader zich met moeite door de menigte bewoog en zei hardop: “Laat deze spoorwegbeambte voorbijgaan!” Nochtans kende Pater Pio mijn vader niet, en evenmin wist hij dat hij een spoorwegbeambte was.

Gedurende ongeveer een uur onderhield Pater Pio zich broederlijk met mijn vader. Hij legde de hand op zijn schouder, troostte hem met een glimlach en gaf hem enkele bemoedigende woorden. Toen hij wou vertrekken, merkte mijn vader niet onmiddellijk dat hij was genezen, maar mijn oom, totaal verrast, volgde hem, terwijl hij zijn beide stokken droeg!”

 

 

 

 

 

In Puglia, in Italië, stond een heel materialistisch ingestelde man bekend voor zijn heftigheid waarmee hij de godsdienst bestreed. Zijn echtgenote was religieus, maar hij had haar formeel verboden om naar de kerk te gaan, of zelfs hun zonen over God te spreken. In 1950 werd deze man ziek. De diagnose was verpletterend: “ongeneeslijk gezwel aan de hersenen en aan het rechteroor”. De zieke vertelt: “Ik werd naar het ziekenhuis van Bari gebracht. Ik had schrik om te lijden en om te sterven.

Ik was zo bang dat mijn ziel begon te verlangen zich tot God te wenden, iets wat ik niet meer had gedaan sinds mijn kinderjaren. Van Bari werd ik naar Milaan gebracht om er een chirurgische ingreep te ondergaan die mij misschien het leven ging redden. Mijn arts deelde me mee dat het om een heel gewaagde ingreep ging, waarvan het onmogelijk was om de afloop te voorzien. Terwijl ik in Milaan was, droomde ik op een nacht van Pater Pio.

Hij legde me de handen op en zei me: “Binnen afzienbare tijd zul je genezen.” ’s Ochtends voelde ik me beter. De artsen waren verbaasd om me in een betere toestand te zien, maar oordeelden toch dat een tussenkomst absoluut noodzakelijk was. Even  voor de ingreep sloeg ik in paniek en ik vluchtte het ziekenhuis uit. Ik ging naar mijn ouders in Milaan, waar mijn vrouw zich eveneens bevond. Na enkele dagen kwam de pijn terug en die werd zo hevig dat ik naar het ziekenhuis moest terugkeren.

De artsen, die verontwaardigd waren over mijn vlucht, wilden me niet behandelen, maar volgden tenslotte hun professionalisme. Niettemin, alvorens de ingreep te beginnen, voerden ze nog enkele tests op me uit. Tot hun grote verbazing stelden zij geen enkel spoor meer vast van het gezwel. Ik was eveneens verrast, hoewel minder verbaasd dan de artsen, want terwijl ik de onderzoeken onderging, had ik een hevige geur van violettes, het teken van de aanwezigheid van Pater Pio, waargenomen.

Alvorens het ziekenhuis te verlaten, vroeg ik de rekening van de honoraria. Men antwoordde me: “U moet ons niets betalen, aangezien wij niets gedaan hebben om u te genezen.” Na mijn ontslag uit het ziekenhuis, besloot ik naar San Giovanni Rotondo te gaan, samen met mijn echtgenote, om Pater Pio te bedanken. Ik was er zeker van dat hij het was die me had genezen. Maar toen ik de kerk van het klooster van Notre-Dame-de-Grâces binnenging, verloor ik door een helse pijn het bewustzijn.

Twee mannen droegen me naar de biechtstoel van Padre Pio. Toen ik weer bij bewustzijn was, zei ik hem, nauwelijks ziende en nog altijd heel zwak: “Ik heb vijf zonen en ik ben zeer ziek; red mij, Pater, red mijn leven.” Hij antwoordde me: “Ik ben God niet – ik ben evenmin Jezus Christus; ik ben een priester zoals de anderen, niet meer en niet minder. Ik verricht geen wonderen.” Maar ik smeekte en huilde: “Alstublieft, Pater, red mij…” Pater Pio hield een moment stilte, hief vervolgens de ogen ten hemel en ik zag dat hij bad.

Opnieuw nam ik een hevige geur van violettes waar. Vervolgens zei Pater Pio me: “Keer naar huis terug en bid. Ik zal voor jou bidden. Je zult genezen.” Ik keerde naar huis terug en mijn ziekte verdween.”

 

 

 

 

 

Een man vertelde: “Verschillende jaren geleden, in 1950, werd mijn schoonmoeder in het ziekenhuis opgenomen met de bedoeling een kwaadaardig gezwel chirurgisch te verwijderen in de linker zijde. Enkele maanden later, moest zij een andere ingreep ondergaan, deze keer aan de rechterzijde. Aangezien het gezwel zich begon uit te zaaien, gaven de artsen van het ziekenhuis van Milaan de zieke nog slechts drie of vier maanden te leven. In Milaan sprak iemand ons over Padre Pio en over de wonderen die aan zijn bemiddeling worden toegekend.

Ik vertrok onmiddellijk naar San Giovanni Rotondo. Wanneer het mijn beurt om te biechten was, vroeg ik Padre Pio om de gunst van de genezing voor mijn schoonmoeder. Padre Pio zuchtte tweemaal en zei “Laten we allemaal bidden en zij zal genezen”. Zo gebeurde het ook. Na de tussenkomst herstelde mijn schoonmoeder  en ze ging Padre Pio bedanken die haar glimlachend zei: “Ga in vrede, meisje! Ga in vrede!”

In plaats van drie of vier maanden die de artsen haar hadden gegeven, leefde mijn schoonmoeder nog negentien jaar, Padre Pio voor eeuwig dankbaar.”

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

JOHN ASTRIA

Glad walstro : Galium mollugo

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

walstroglad-110519-217

 

 

Goed te herkennen aan
– de witte losse pluimen en
– de in kransen geplaatste smalle bladeren

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Glad walstro is een overblijvende plant, die groeit op vrij droge tot vrij natte, meer of minder voedselrijke grond in graslanden, in bermen, op dijken, in struikgewas, aan bosranden en in de zeeduinen. Ze is algemeen voorkomend.

 

 

 

 

Bloem

 

Ze bloeit vanaf mei tot en met september met opvallende witte losse pluimen en kan tot 1,2 meter hoog worden. Ze heeft een aangename geur en wordt dan ook graag door bijen bezocht. De bloemen zijn klein en de bloemdekbladen hebben een toegespitst topje.

 

 

 

 

 

 

 

 

Blad en stengel

 

De bladeren staan met 6 tot 8 in een krans om de stengel. De stengels zijn slap, kaal of weinig behaard, vierkantig en opstijgend of liggend.

 

 

 

 

 

Algemeen

 

sterbladigenfamilie (Rubiaceae)
– overblijvend
– algemeen voorkomend
– 30 tot 120 cm

Bloem
– wit
– vanaf mei t/m september
– bijscherm
– 2 tot 5 mm
– stervormig
– 4 bloemdekbladen, niet vergroeid en
met 0,2 tot 0,3 mm lang topspitsje
– 4 meeldraden
– 2 stijlen

Blad
– kransstandig
– enkelvoudig
– lancetvormig
– top toegespitst
– rand gaaf
– voet gevleugeld
– 1-nervig

Stengel
– opstijgend of liggend
– niet of weinig behaard
– vierkantig

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

JOHN ASTRIA

Hangplanten

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

.

.

Hangplanten

.

Ben je op zoek naar een extra dimensie in je interieur? Het verrassende karakter van hangplanten is hiervoor ideaal! Met groene en bloeiende hangplanten kan je heel gemakkelijk effecten in perspectief creëren in een ruimte. Het groen biedt rust en laat tegelijk licht door. Ook bij hangplanten heb je heel wat keuze: van grillige vormen over spannende sprieten tot welvende bladeren.

.

.

Groen, warm en spannend

.

De materialen bij je hangplanten mogen gerust tot de verbeelding spreken. Denk aan opvallend glanzende poten of hangers gemaakt van koorden of metaal dat in het licht steeds van kleur verandert. Voor het meest indrukwekkende en onwerkelijke effect hang je verschillende bloeiende hangplanten bij elkaar, op diverse hoogtes.

.

.

Rhipsalis: warrig & wild

.

Rhipsalis is eigenlijk een cactus, maar dan zonder de stekels. Het is een snelle groeier die in lange ranken naar beneden hangt. Diepgroen van boven, wat ijler aan de uiteinden. Hij hangt graag op een lichte plek en kan zelfs volle zon verdragen, maar gedijt ook bij wat minder licht. De kluit mag tussen de gietbeurten een beetje uitdrogen. Hangt Rhipsalis in de zon dan heeft hij wat meer water nodig. Groeien de ranken te lang, dan kan je ze simpelweg terug in model knippen.

  • Rhipsalis is een van de betere luchtzuiverende planten om in huis te hebben.
  • Inheems in regenwouden in Midden- en Zuid-Amerika, Afrika en op een paar eilanden in de Indische Oceaan.
  • De plant staat ook bekend als Rotskoraal en er zijn wel 60 verschillende soorten van.
  • De naam is afgeleid van oud-Grieks voor ‘vlechtwerk’, met dank aan het uiterlijk van de plant.

 

.

.

.

.

.

.

.

Aeschynanthus: alien beauty

.

Het eerste wat opvalt is de grillige, uniek gelaagde bladweelde die royaal aan alle kanten naar beneden valt. Alsof dat niet al indrukwekkend genoeg is, bloeit Aeschynanthus ook nog eens met dieprode bloemen die verstopt zit-ten in paarse kokertjes: apart en een beetje geheimzinnig. Aeschynanthus heeft graag een lichte plek, maar hangt liever niet in direct zonlicht. In de winter is eenmaal per week water geven voldoende, in de zomer tweemaal per week. In het algemeen geldt: liever iets te weinig dan veel te veel water.

  • De naam spreek je uit als Eskinántus.
  • Aeschynanthus wordt ook wel lipstickplant genoemd, vanwege de opvallende rode bloemen.
  • In het wild groeit de plant in Maleisië waar de lianen wel anderhalve meter lang kunnen worden.

.

.

.

.

.

.

.

.

Tillandsia usneoides: lichte waterval

.

De schitterende grijze sluier van Tillandsia usneoides laat licht door, maar dempt tegelijk alle felheid van buiten. Zeer decoratief, perfect voor gedeeltelijke verhullingen en spelen met dimensies. Deze plant hangt graag licht, maar niet in vol zonlicht. Deze Tillandsia heeft geen wortels en absorbeert vocht en voeding via speciale schub ben op de gekrulde, smalle bladeren. Twee keer per week benevelen met kalkarm water, liefst regenwater. Als de plant niet binnen vier uur weer droog is, gebruik je de volgende nevelronde best wat minder water.

  • Tillandsia usneoides wordt ook wel Spaans mos genoemd.
  • De bloemetjes zijn niet erg indrukwekkend, maar geuren wel heerlijk.
  • In het wild groeit Tillandsia van het zuiden van de Verenigde Staten tot Argentinië op boomstammen en soms zelfs aan elektriciteitsdraden.
  • Volgens een Indiaanse legende is Tillandsia het haar van een prinses die op de dag van haar huwelijk door vijanden werd vermoord. De rouwende bruidegom sneed haar haar af en hing het in een boom, de wind verspreidde het over het land.

.

.

.

.

.

.

.

.

Ceropegia woodii: het lantaarnplantje

.

Kronkelende stengels, bloemen met een bizarre vorm: Ceropegia woodii geeft al snel het gevoel dat je naar een buitenaards wezen kijkt. De stengels zijn dun als draad, de hartvormige blaadjes zitten er als bedeltjes aan en de bloemen doen aan een opengewerkte lantaarn denken, vandaar zijn bijnaam: lantaarnplant. Het blad is prachtig grijsgroen gepatroneerd met spatvlekken en waterachtige patronen. Deze hangplant houdt van een lichte plek, maar kan ook in half schaduw hangen. Geef matig water, de kluit mag tussen de gietbeurten een beetje uitdrogen.

  • Ceropegia woodii is inheems in Zuid-Afrika, Swaziland en Zimbabwe, en bekend sinds 1881.
  • De naam komt van keros (was) en pege (bron): naamgever Carl Linnaeus vond de bloem lijken op ‘een fontein van was’.
  • In het wild vormen de bloemen een val voor vliegjes die voor de bestuiving zorgen.

.

.

.

.

.

.

.

.

Asparagus: zwevend sprookje

.

Deze seventies-ster maakt een enorme comeback als groen gordijntje met ontelbare fijne blaadjes die iets van naaldjes weghebben. Asparagus oogt licht en luchtig en tegelijk zacht en sierlijk. Het is een van de weinige hangplanten die eerst omhoog groeit en daarna pas in hoge bogen gaat hangen. Door de lichte structuur van de stengels en bladeren lijken ze door de lucht te zweven. Asparagus wil geen volle zon, maar wel een lichte hangplaats. Geef regelmatig water, maar voorkom een voetbad en benevel eens per maand.

  • Asparagus ziet er frêle uit, maar kan zo snel groeien dat de wortels de pot breken.
  • Water geven is spannend bij dit exemplaar: de kluit mag een beetje uitdrogen, maar te droog betekent in een mum van tijd een bruine wolk in huis: opletten dus.
  • De plant bloeit zelden, maar als hij bloeit hebben de piepkleine bloemetjes een zware, jasmijnachtige geur.
  • Hoewel de sierasperge verwantschap met de groente suggereert, is niets aan deze plant eetbaar.

.

.

.

.

.

.

 .
.

Stinkend nieskruid

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

helleborusfoetidusbloeiwijzen

 

 

 

Goed te herkennen aan
– de vroege bloei en
– de lichtgroene bloemen met rode rand en
– de grote wintergroene onderste bladeren

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Stinkend nieskruid is een zeer zeldzame overblijvende plant in de Lage Landen. Oorspronkelijk komt de plant uit Zuid- en West-Europa. Ze wordt ook gekweekt als tuinplant. Stinkend nieskruid groeit in bossen op vochtige, kalkrijke plaatsen.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Ze bloeit van december tot en met maart met lichtgroene bloemen en wordt 30 tot 80 cm hoog. De bloemen geven bij aanraking een onaangename geur. De bloemdekbladen hebben vaak een paarsrode rand. De bloemen groeien trosvormig, ze zijn klokvormig en knikkend.

 

.

 

.

 

Blad 

 

De bladeren geven dezelfde onaangename geur als de bloemen, alleen sterker als ze worden fijngewreven. De onderste enigszins leerachtige bladeren zijn donkergroen en winterhard.

 

 

 

 

 

Toepassingen

 

Naast onaangenaam geurend is de plant ook giftig. Vroeger werd het helleborine vaak gebruikt als medicijn voor het hart. Tegenwoordig wordt de plant alleen nog medicinaal gebruikt door veeartsen. Naast onaangenaam geurend is de plant ook giftig. Vroeger werd het helleborine vaak gebruikt als medicijn voor het hart. Tegenwoordig wordt de plant alleen nog medicinaal gebruikt door veeartsen.

 

 

 

 

 

Algemeen

 

– ranonkelfamilie (Ranunculaceae)
– overblijvend
– zeer zeldzaam voorkomend in
Zuid-Limburg
– ook als tuinplant
– 30 tot 80 cm

Bloem
– groen
– vanaf december t/m maart
– gesteeld alleenstaand
– tros van 3 tot 8
– klokvormig
– 1 tot 3 cm
– 5 bloemdekbladen
– meer dan 20 meeldraden
– onaangenaam ruikend

Blad
– bovenste :
– verspreid
– enkelvoudig
– ei-rond
– top spits
– rand gaaf
– veernervig
– geelgroen
– onaangenaam ruikend
– onderste :
– wortelstandig
– enkelvoudig
– handvormig ingesneden
– top spits
– rand gezaagd
– handnervig
– leerachtig
– wintergroen

Stengel
– rechtop
– glad en kaal
– rolrond

zie wilde bloemen

.

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

.

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

.

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

John Astria

John Astria

Onkruid soorten in ons land – letter K – deel 1

Standaard

Categorie: Kamerplanten en bloemen

.

.

Onkruid soorten

.

Hieronder vindt u alle soorten onkruid die ons land kent. Een enorm groot overzicht maar netjes op alfabetische volgorde en met omschrijving. Veel succes met het herkennen en bestrijden van deze vaak hardnekkige planten.

.

De Kaasjeskruiden (Malvaceae)

.

GROOT KAASJESKRUID

.

GROOT KAASJESKRUID (Malva sylvestris) is, zoals de naam al aangeeft, een forse plant (0,60-1,20 meter hoog). De stengels zijn houtig aan de onderkant, vertakt en sterk behaard. De vijfslippige, afwisselend staande bladeren zijn 5-10 cm in doorsnee, enigszins samengevouwen, ruw driehoekig in omtrek en vaak met een kleine donkere vlek. De uit vijf bloemblaadjes opgebouwde bloemen zijn meestal roze met opvallende donkere strepen, 2,5-4 cm in doorsnee en in groepjes bijeenstaand.

Deze tweejarige of overblijvende plant bloeit van juni tot in de herfst. Verspreidingsgebied Europa, Noord-Azië en Noord-Amerika; bij ons algemeen langs wegen en dijken en op bouwland. Soms gekweekt.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

KLEIN KAASKRUID

.

KLEIN KAASKRUID (Malve neglacta) is een plant die zowel eenjarig, tweejarig als overblijvend kan zijn. De meestal liggende stengels worden 7 tot 45 cm lang en ontspringen aan een korte rechte penwortel. De vijf enigszins ingesneden bloemblaadjes zijn roze of wit, gestreept en slechts 2-2,5 cm in doorsnee. De bladeren, die afwisselend staan, hebben vijf afgeronde slippen, zijn 4-7 cm in doorsnee en langgesteeld. De bloeitijd is juni-oktober. Deze soort komt voor in Europa en West-Azië; ook in Amerika, waar het een van de meest algemene en schadelijke onkruiden is. De kinderen eten daar de platte zaden, die ze – net als bij ons – kaasjes noemen; de bladeren worden gebruikt om schotels mee te garneren. In ons land is Klein kaasjeskruid algemeen op zandgrond, vooral langs wegen en paden.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Kamilles (Compositae)

.

Dit zijn gewoonlijk sterk geurende planten met madeliefachtige bloemhoofdjes die meestal geel met wit van kleur zijn. De bladeren, die afwisselend staan, zijn in de regel zeer fijn verdeeld.

.

VALSE KAMILLE

.

VALSE KAMILLE (Anthemis arvensis) is een bossige, behaarde eenjarige plant van 15-45 cm hoogte. De bloemhoofdjes zijn 2,5-4 cm in doorsnee en staan afzonderlijk op lange steeltjes in de oksel van de bladeren. De witte straalbloemen zijn vrouwelijk. Iedere plant kan zo’n 4000-5000 zaden voortbrengen. Deze soort heeft een voorkeur voor een mineraalrijke grond zonder kalk en gewoonlijk sterk zuur, lemig of zandig lemig. Het verspreidingsgebied beslaat geheel Europa en Klein-Azië; ingevoerd in Noord-Amerika. De plant is vrij algemeen voorkomend op zandig bouwland en langs dijken en wegen. De bloeitijd is van juni tot in de herfst.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

STINKENDE KAMILLE

.

STINKENDE KAMILLE (Anthemis cotula) doet zijn naam echt eer aan. Hij verschilt van de vorige soort doordat de stengels meestal hoger zijn (30-45 cm). Ook zijn de bloemen wat kleiner (1,2-2,5 cm in doorsnee). De straalbloemen zijn ook hier wit, maar na de bloei zijn ze meestal teruggeslagen. De fijnverdeelde bladeren zijn evenals de stengels weinig behaard. Stinkende kamille komt voor in geheel Europa en Noord-Amerika. In ons land vrij zeldzaam langs wegen en dijken en op bouwland; het is een indicator voor leemgrond. De bloeiperiode is net als bij de voorgaande soort.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

SCHIJFKAMILLE

.

De SCHIJFKAMILLE (Matricaria matricarioides) is te herkennen aan de afwezigheid van straalbloemen. De bloemhoofdjes bevatten dus alleen schijfbloemen, waardoor ze eruit zien als kleine ronde, groenachtig-gele knopjes omgeven door schutbladeren. Deze laatste zijn groen met een wit randje. Deze sterk geurende, stevig gebouwde plant wordt vanwege zijn geur in Engeland meestal Ananaskruid genoemd. De plant wordt 5  tot 30 cm hoog en heeft kale stengels met vele stijve zijtakjes. De bloeitijd is van juni tot in de herfst. Iedere plant kan ruim 5000 zaden voortbrengen. Schijfkamille komt oorspronkelijk uit Azië, maar komt tegenwoordig in geheel Europa en Noord-Amerika voor. De plant is vooral te vinden langs wegen en dijken, op ruige plaatsen enzovoort.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

REUKLOZE KAMILLE

.

De voorgaande soort mag dan lastig zijn, de REUKLOZE KAMILLE (Matricaria maritima) is nog tien keer erger. Iedere plant brengt namelijk gemiddeld 34.000 zaden voort, ofwel om het nauwkeuriger te zeggen, tussen de 10.000 en 210.000 bij een fors exemplaar. Deze zeer vormenrijke soort komt in geheel Europa en ook in Noord-Amerika voor op bouwland, aan wegen en nabij bebouwing. In ons land komt alleen de ondersoort inodora voor; deze aanduiding geeft aan dat de planten geen of vrijwel geen geur hebben. Deze een- of tweejarige plant kan zowel rechtop als liggend groeien, is meestal vertakt en heeft 15 tot 60 cm lange, kale stengels. De afzonderlijk staande bloemhoofdjes van witte straal- en gele schijfbloemen zijn afgeplat van boven en variëren in doorsnee van 1,5 tot 5 cm. Ze zijn langgesteeld en verschijnen van juni tot in de herfst.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ECHTE KAMILLE 

.

De ECHTE KAMILLE (Matricaria recutita) lijkt veel op de vorige soort, maar is te onderscheiden door de kegelvormige bloemhoofdjes die van binnen hol zijn (in plaats van met merg gevuld) en natuurlijk door de kenmerkende geur. De bloeitijd is veel korter, mei-juli.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Robertskruid : Geranium robertianum.

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

.

.

img_6473-geranium-robertianum

.

.

Goed te herkennen aan

.
– de drie witte strepen op de rond getopte kroonbladen en
– het donkergeel tot oranje stuifmeel en
– de onaangename geur bij wrijving

.

.

plantengroep-robertskruid

.

.

Algemeen

.

Robertskruid is een een- of tweejarige plant, die weinig licht nodig heeft en daarom te vinden is op schaduwrijke plaatsen met vochtige, voedselrijke grond en op stenige plaatsen. Ze wordt 10 tot 60 cm hoog en is algemeen voorkomend.

.

.

.

.

.

.

Bloem

.

Robertskruid bloeit van mei tot in de herfst met kleine helder roze (zelden witte) bloemen, meestal twee bij elkaar. De kroonbladen hebben een ronde top.

.

.

.

.

.

Blad en stengel

.

De stengel is dichtbehaard en bij de bladaanhechtingen enigszins verdikt. Als de plant gewreven wordt, verspreidt ze een onaangename geur. De stengel kan op droge plaatsen en in de herfst rood verkleuren. De bladeren zijn in omtrek driehoekig en kunnen verschillende kleuren hebben. De bladsteel heeft een scharnier, waarmee de bla-deren optimaal in het licht gehouden kunnen worden. De wortelbladeren zijn lang gesteeld en verdorren vrij snel.

.

.

.

.

.

vergelijkbare soorten

.

: robertskruid : top kroonbladen rond (niet ingesneden), donkergeel tot oranje stuifmeel.

klein robertskruid : heeft kleinere bloemen, geel stuifmeel, wortelbladeren verdorren niet snel, stadsplant en daar zeldzaam.

klein robertskruid

zachte ooievaarsbek : kroonbladen hebben top-insnijding, bladeren zijn rond en tot halverwege ingesneden.

zachte ooievaarsbek

slipbladige ooievaarsbek : bladeren zijn diep gedeeld in lijnvormige slippen, de kroonbladen zijn even lang als de kelkbladen en ingesneden.

slipbladige ooievaarsbek

kleine ooievaarsbek : bloemen zijn bleek blauw-paars met drie donker paarse strepe

kleine ooievaarsbek

glanzige ooievaarsbek : glanzend blad.

glanzige ooievaarsbek

.

.

.

Algemeen

ooievaarsbekfamilie (Geraniaceae)
– een- of tweejarig
– zeer algemeen tot vrij zeldzaam
– 10 tot 60 cm

Bloem
– helder roze (zelden wit)
– vanaf mei tot in de herfst
– gesteeld, met 2 bij elkaar
– stervormig
– 12 tot 15 mm
– 5 kroonbladen, niet vergroeid
– 5 kelkbladen, behaard
– 10 meeldraden
– 1 stijl

Blad
– verspreid
– samengesteld
– dubbel geveerd
– top toegespitst
– rand gaaf
– veernervig
– behaard

Stengel
– liggend, opstijgend of rechtop
– behaard
– rolrond

zie wilde bloemen

.

.

.

robertskruid1

.

.

.

3d-gouden-pijl-5271528

.

JOHN ASTRIA

Wortelzaad : etherische olie

Standaard

categorie :  Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

.

 

.

.

Wortelzaad etherische olie

.

Wortelzaad etherische olie (ook bekend als Peen etherische olie) wordt gedestilleerd uit het gedroogde zaad en is oranje/amber van kleur.

De geur is warm, zoet en houtachtig met een aardse noot.  De latijnse naam is Daucus Carota.

De olie heeft een hoog gehalte aan caroteen en verhoogt daardoor de weerstand bij infectieziektes.

 

 

 

.

 

.

Wortelzaad olie heeft van nature een hele hoge beschermingsfactor en is daarom zeer geschikt om te gebruiken in zelfgemaakte zonnebrand producten. Ook goed te gebruiken in aftersun producten.

Wortelzaad olie wordt veel gebruikt voor de huidverzorgende eigenschappen, met name voor de droge, oudere en gerimpelde huid, bij littekens, huidirritaties en acne, eczeem en psoriasis. De olie ondersteunt het genezingsproces van huidaandoeningen en helpt daarbij lelijk littekenweefsel voorkomen.

Voor een ontgiftende massage en voor mensen die last hebben van reumatische pijnen is deze olie zeer geschikt. Werkt diep in op het gladde spierweefsel en is daarom ontspannend voor mensen die verkrampt zijn door stress of emoties.

 

.

.

 

.

Gebruik in de aromatherapie

.

Wortelzaad olie kan bijzonder werkzaam zijn bij blaas- en nierontsteking, gewrichtsontsteking, jicht, reuma, eczeem, psoriasis, huiduitslag, rimpels, leverklachten, koude, bevriezingen, jeuk, zweren, onregelmatige men-struatie, PMS, bloedarmoede, diarree bij kinderen, hoesten en maagproblemen

 

.

 

Psychisch

.

Wortelzaad olie heeft een verzachtende werking op de omgeving.

Het versterkt het innerlijk zien, de olie ruimt blokkades op die een onbelemmerde energiestroom beletten, in het bijzonder die tussen de zonnevlecht en de hartchakra.

 

 

 

 

.

Wortelzaad olie kan goed gemengd worden met Bergamot, Cypres, Venkel, Geranium, Grapefruit, Jeneverbes, Lavendel, Limoen, Citroen, Mandarijn, Sinaasappel, Rozemarijn, Roos en Sandelhout.

 

contra-indicatie: bevordert de menstruatie daarom niet tijdens zwangerschap gebruiken. Teveel kan toxisch werken.

 

.

 

Gebruik van wortelzaad etherische olie

.

  • Bij jeuk als door psoriasis en eczeem kan je  2-3 druppels Wortelzaad olie in een  een eetlepel jojoba olie mengen en smeer de jeukende plaatsen hiermee naar behoefte in.
  • Maak een voedende huidverzorging voor de nacht: meng 10 ml. jojoba olie met 40 ml. sheabutter en voeg 2 druppels wortelzaad, 3 druppels roos, 2 druppels sandelhout en 1 druppel citroen toe.  Breng dit `s avonds voor het slapen gaan op de gezichtshuid aan als nachtcrème.
  • Bij koude handen en voeten:  meng 2 druppels Wortelzaad olie  met 10 ml. zoete amandel olie en wrijf hiermee handen en voeten in.
  • Bij zweren; doe 2 druppels Wortelzaad olie op een vochtig watje, leg dit enige tijd op de zweer.
  • Maak je eigen zonnebrandcreme

 

 

 

 

Sinaasappel: etherische olie

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

.

 

 

Sinaasappel etherische olie

.

Sinaasappel etherische olie wordt in de aromatherapie graag gebruikt om een warme en aangename sfeer te creeëren. Deze olie is een uitstekende olie om te stimuleren en te revitaliseren en heeft een heerlijk citrus aroma. Zoet en toch verfrissend.

 

Sinaasappel etherische olie, Citrus sinensis, wordt gewonnen door koude persing van de schil. Voor het winnen van 1 kilo olie benodigd men ± 200 kilo verse schillen.

Sinaasappelolie heeft een frisse aromatische geur en varieert in kleur van lichtgeel tot oranje-bruin. De olie is vaak ook geliefd bij kinderen.

 

 

 

 

Sinaasappel etherische olie kan ook heel goed als smaakmaker gebruikt worden bij het koken en bakken, bijvoorbeeld in chocolade muffins.

Je water wordt verfrissend met 1 druppel sinsaasappel olie en probeer ook eens 1-2 druppels door het pannekoekenmeel. Of voeg een druppel toe aan je groene smoothie voor een verrassende en verfrissende smaak.

Sinaasappel is kalmerend voor de spijsvertering en versterkend voor de geest.

Het is een warme olie die de ziel voedt. Deze olie geeft een gevoel van vreugde en verbetert de stemming. Verdampen in de leefruimte zorgt voor een betere atmosfeer, verdrijft sombere gevoelens en maakt problemen dragelijk.

 

 

Contra-indicatie: voorzichtig gebruiken bij een gevoelige huid. niet gebruiken tijdens de eerste 3 maanden van de zwangerschap.

Bij geconcentreerd gebruik kan sinaasappelolie huidallergie oproepen.

De olie is fototoxisch dus na gebruik op de huid de huid 24 uur niet aan zonlicht blootstellen.

 

Sinaasappelolie kan goed gemengd worden met Cipres, Citroen, Den, Eucalyptus, Jeneverbes, Kaneel, Koriander, Nootmuskaat, Kruidnagel, Lavendel, Mirre, Neroli, Patchouli, Sandelhout, Scharlei en Ylang Ylang.

 

 

Wat kan je allemaal doen met sinaasappel olie?

 

Tandvlees problemen, aften: 6 druppels in een glas gekookt water, hiermee dagelijks spoelen. niet doorslikken.

Slapeloosheid: een paar druppels op het hoofdkussen sprenkelen of in de slaapkamer in een aromalamp verdampen.

 

 

 

Spanningen: 3 druppels toevoegen aan een eetlepel amandel olie en hiermee het lichaam masseren.

Of 5 druppels sinaasappel en 5 druppels lavendel mengen met een beetje melk, een lepeltje honing of een eetlepel zeezout. Dit toevoegen aan een warm bad en 15 – 20 minuten baden.

Angsten: 2 druppels sinaasappel olie op een tissue of zakdoek sprenkelen en meermaals per dag inhaleren.

 

.

Stress en vermoeidheid: 1 druppel sinaasappel, 2 druppels citroen, 1 druppel spearmint (of pepermunt) mengen met 1 eetlepel zeezout, een beetje melk, room of een lepeltje honing. Dit toevoegen aan een warm bad en 15 – 20 minuten baden.

 

 

 

 

 

 

Sandelhout: etherische olie

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

.

 

 

Sandelhout etherische olie

Sandelhout etherische olie komt van de Sandelhoutboom, Santalum Album. Dit is een rijzige, langzaam groeiende boom met een bruingrijze stam en licht paarse bloemen. Hij kan tot wel 12 meter hoog worden en groeit in tropisch Azië, India, Indonesië en Sri Lanka.

 

De etherische olie wordt uit houtsnippers gedestilleerd, het is een dikke donkergele olie met een subtiele, zoet, houtachtige, troostende geur.

 

De boom moet minstens 30 jaar oud zijn voordat hij gebruikt kan worden om etherische olie te winnen. Sandel-hout is vooral bekend als wierook maar wordt ook veel gebruikt in de parfumindustrie en in huidverzorgings-producten.

 

 

 

.

Omdat de originele Sandelhout bomen door te jong kappen schaars zijn, worden ook veelal vervangers aangeboden.

De orginele Sandelhout etherische olie wordt vaak Sandelhout Oost genoemd en deze olie heeft een rijke, warme geur die lang blijft hangen.

Doordat deze olie echter schaars is is de olie ook erg kostbaar geworden. Je herkent de Sandelhout Oost dus meteen aan de prijs.

 

De goedkopere Sandelhout etherische olie wordt ook wel Sandelhout West genoemd,  De geur van deze olie is wel hetzelfde maar is niet zo rijk en warm en is veel sneller verdwenen.

Sandelhout is een zachte etherische  olie met toch een sterk antiseptisch effect.

 

In de aromatherapie wordt de olie o.a. gebruikt bij: blaasontsteking, abcessen, zweren, diarree, misselijkheid, verstopte neus, bronchitis, keelpijn, droge hoest, verkoudheid, acne, droge huid, kloven, slijmvliesontsteking, slapeloosheid, verminderde geslachtsdrift, eczeem, psoriasis, huiduitslag, infecties, zweertjes, maagpijn, depressiviteit en problemen aan urinewegen en luchtwegen.

.

 

 

.

 

Psychisch

.

Sandelhout is een geschikte olie voor meditatie, de geur heeft affiniteit met het wortelchakra en tevens het kruinchakra. Ook zorgt Sandelhout voor een verbinding tussen het hart en het keelchakra.

De olie zorgt ervoor dat je je beperkte ego kan overstijgen en de wereld in zijn grotere verband kan aanschouwen. Het zorgt ervoor dat je je hogere zelf kan intergreren.

Sandelhoutolie kan uitstekend gecombineerd worden met Cipres, Jeneverbes, Kamille, Roos, Kruidnagel, Wierook, Ylang Ylang, Lavendel, Jasmijn, Mirre, Patchouli, Vetiver, Geranium en Bergamot.

 

 

 

Gebruik van Sandelhout etherische olie

.

Verdampen: 5 druppels Sandelhout en 2 druppels Ylang Ylang in de aromalamp zijn goed voor een romantische, zinnenprikkelende stemming.

 

Bij huidklachten zoals eczeem, psoriasis, onzuivere huid, puistjes, pukkeltjes of zweertjes:

Maak een tonic door  6-12 druppels Sandelhout toe te voegen  aan een glas gekookt, afgekoeld water. Hiermee 1 à 2x per dag de aangetaste plekken deppen of maak een kompres en leg deze 10-20 minuten op de aangetaste plekken.

 

 

.

Bij gespleten haarpunten; voeg 10 druppels Sandelhout en 10 druppels Ylang Ylang toe aan 30 ml. kokoosolie. Dit mengsel dagelijks spaarzaam in de haarpunten masseren.

In bad: meng 3 druppels Sandelhout, 4 druppels Eucalyptus en 5 druppels Lemongrass met wat dode zeezout of een  beetje melk of honing. Dit mengsel toevoegen aan het warme badwater en 20 min. baden. Dit geeft verlichting bij ademhalingsproblemen.

Verdampen: 3 druppels Sandelhout, 3 druppels Lavendel, 3 druppels Ceder, 3 druppels Grapefruit en 1 druppel Ylang Ylang in de aromalamp zorgen voor ontspanning bij een gespannen atmosfeer.