Tagarchief: geur

Glad walstro : Galium mollugo

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

walstroglad-110519-217

 

 

Goed te herkennen aan
– de witte losse pluimen en
– de in kransen geplaatste smalle bladeren

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Glad walstro is een overblijvende plant, die groeit op vrij droge tot vrij natte, meer of minder voedselrijke grond in graslanden, in bermen, op dijken, in struikgewas, aan bosranden en in de zeeduinen. Ze is algemeen voorkomend.

 

 

 

 

Bloem

 

Ze bloeit vanaf mei tot en met september met opvallende witte losse pluimen en kan tot 1,2 meter hoog worden. Ze heeft een aangename geur en wordt dan ook graag door bijen bezocht. De bloemen zijn klein en de bloemdekbladen hebben een toegespitst topje.

 

 

 

 

 

 

 

 

Blad en stengel

 

De bladeren staan met 6 tot 8 in een krans om de stengel. De stengels zijn slap, kaal of weinig behaard, vierkantig en opstijgend of liggend.

 

 

 

 

 

Algemeen

 

sterbladigenfamilie (Rubiaceae)
– overblijvend
– algemeen voorkomend
– 30 tot 120 cm

Bloem
– wit
– vanaf mei t/m september
– bijscherm
– 2 tot 5 mm
– stervormig
– 4 bloemdekbladen, niet vergroeid en
met 0,2 tot 0,3 mm lang topspitsje
– 4 meeldraden
– 2 stijlen

Blad
– kransstandig
– enkelvoudig
– lancetvormig
– top toegespitst
– rand gaaf
– voet gevleugeld
– 1-nervig

Stengel
– opstijgend of liggend
– niet of weinig behaard
– vierkantig

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

JOHN ASTRIA

De osmogenese van Pater Pio

Standaard

categorie : religie

 

 

De osmogenese is een bijzondere gave die aan enkele uitverkorenen werd verleend. Het is wel zo dat hun aanwezigheid en habijt, eenvoudigweg hun uitstraling werd opgemerkt door een bepaalde geur, die wij kennen als de ‘geur van heiligheid’. Pater Pio was daarvoor bekend. Dit kwam zo dikwijls voor, dat men niet aarzelde het de ‘geuren van Pater Pio’ te noemen. Vaak ging het rechtstreeks van zijn persoon uit, soms had het te maken met zijn habijt of voorwerpen die hij had aangeraakt. Op andere momenten bleef de geur hangen op plaatsen waar hij was voorbijgekomen.

 

 

paterpiobrief

 

 

 

 

Op een dag verwijderde een befaamde arts een windsel dat met bloed van zijn zijde was doordrenkt. Vervolgens bracht hij het in een flesje om hiervan een analyse te laten maken in zijn labo in Rome. Tijdens de reis – waarvan niemand op de hoogte was van wat de arts bij zich droeg – begonnen een officier en andere medereizigers de geur op te merken, die geleek op wat van Pater Pio uitging. De arts bewaarde het recipiënt in zijn bureel en gedurende lange tijd bleef die geur daar hangen, waarover meerdere mensen zich bevraagden.

 

 

Aldus getuigt E.H. Modestino: “ Toen ik mijn vakantie eens nam in San Giovanni Rotondo gebeurde dit. ’s Morgens begaf ik mij naar de sacristie om de mis te dienen van Pater Pio Maar ook anderen eisten die eer op. Om de knoop door te hakken, zegde Pater Pio hen dat er slechts één misdienaar nodig was en dat ik het was. Iedereen zweeg. Ik vergezelde Pater Pio naar het altaar van St.Franciscus. Zodra het hek gesloten was, begon ik de mis te dienen in de diepste concentratie.

Bij het ‘Sanctus’ kwam in mij het verlangen op om opnieuw die fijne geur op te vangen, die ik reeds had bemerkt bij het kussen van zijn hand. Ineens overviel mij een wolk parfum; deze omgaf mij en groeide zo aan dat ik buiten adem geraakte. Vrezend dat ik bewusteloos zou vallen, hield ik mij aan de leuning vast. Inwendig bad ik Pater Pio om te voorkomen dat ik zou vallen, want dit zou de gelovigen hebben doen opschrikken.

Op datzelfde ogenblik hield de geur op. ’s Avonds vergezelde ik Pater Pio naar zijn cel en ik vroeg hem mij dit fenomeen te verklaren. Hij gaf me dit antwoord: “Mijn zoon, daar weet ik helemaal niets van af. Het is de Heer die handelt. Hij verleent zijn geur aan wie Hij zelf wil en wanneer Hij wil. Alles verloopt naar zijn genade”.

 

 

“Ik bevond mij achter het raampje van de biechtstoel. Vandaar zag ik Pater Pio luisteren om achter een ander raampje de biecht af te nemen van een dame. Onder de indruk van de gedachte dat ik me tot een heilige zou richten, ving ik een sterke leliegeur op. Dat raakte me des te meer, daar ik nooit had geloofd wat mensen hierover vertelden, nl. dat de aanwezigheid van Pater Pio te merken was aan geuren. Sindsdien heb ik er niet langer aan getwijfeld”.

 

 

In Bologna had een jonge dame van 24 jaar haar rechterarm gebroken. Drie jaar voordien was zij er al aan geopereerd geweest na een zwaar ongeval. Na een tweede behandeling en vele pijnlijke en lange nazorgen, liet de chirurg aan haar vader weten dat zij die arm niet meer zou kunnen gebruiken. Na de mislukking om de beenderen aan mekaar te zetten, waarbij een deel van het schouderblad was weggenomen, was de arm helemaal stijf geworden. Ontmoedigd trokken vader en dochter naar San Giovanni Rotondo om Pater Pio te ontmoeten.

Deze zegende hen en verzekerde: “Wees niet moedeloos! Vertrouw op de Heer en de arm zal genezen!” Dit gebeurde einde 1930. De zieke keerde naar Bologna terug. Niets was eraan verbeterd. Zou Pater Pio zich vergist hebben? Na enige tijd was de zaak zowat vergeten geraakt. Op 17 september, de verjaardag van Franciscus’ kruiswonden, werd de verblijfplaats van de familie omgeven door een buitengewone geur van rozen en tijloos.

Dit duurde ongeveer een kwartier. De andere huurders waren verwonderd en vroegen zich af waar dit vandaan kwam. Diezelfde dag kreeg de jonge vrouw het gebruik van haar arm terug. Een radiografie, die zij voortaan met zorg bewaarde, wees uit dat been en kraakbeen zich beiden hersteld hadden.

 

 

Een man vertelde: “ Op een dag gaf ik toe aan de wens van mijn echtgenote om Pater Pio te gaan opzoeken. Ik voeg eraan toe dat ik sinds de dag van ons huwelijk geen voet meer in de kerk had gezet. De behoefte kwam bij mij op om te biechten. Maar zodra ik mij tegenover Pater Pio bevond, zei hij zonder mij te bekijken: “Ga weg!” Ik reageerde: “Maar ik ben gekomen om te biechten. Wilt u mijn biecht afnemen?” Maar hij opnieuw: “Ik zeg u: ga weg!”

Holderdebolder verliet ik het kerkje en ging terug naar het hotel. Mijn vrouw had me zien lopen en was me naar de kamer gevolgd. Ze vroeg me: “Wat scheelt er? Wat doe je daar?” Ik gaf haar ten antwoord: “Ik maak terug mijn koffers klaar om van hier te vertrekken”. Ineens kwam daar een dikke walm over me met heerlijke geuren. Ik stond hoogst verbaasd. Stilaan vond ik mijn kalmte terug. Tegelijkertijd kwam in mij het verlangen op om terug naar Pater Pio te gaan. Dit deed ik ’s anderendaags na een nauwkeurig gewetensonderzoek. Ditmaal ontving Pater Pio mij welwillend en gaf me de absolutie.

 

 

Een dame vertelde: “Na een ongeluk werd mijn man, zwevend tussen leven en dood, opgenomen in een hospitaal in Taranto. De dokters vreesden dat zij hem niet meer zouden kunnen redden. Iedere dag als ik hem ging bezoeken, bleef ik bidden voor een beeld van Pater Pio daar in het hospitaal. Op een dag kreeg ik een teken van de heilige: een heerlijke leliegeur. Sindsdien is de toestand van mijn man altijd maar gaan verbeteren tot hij helemaal weer gezond was”.

 

 

Een man uit Toronto vertelde: “ In 1947 werd mijn vrouw dringend in een kliniek in Rome opgenomen om een delicate ingreep te ondergaan. Ik begaf me naar San Giovanni Rotondo en ging biechten bij Pater Pio. Na de absolutie deelde ik hem mee dat mijn vrouw erg ziek was en voegde eraan toe: “Padre, wil je met mij bidden?” Op hetzelfde ogenblik werd ik verrast door een doordringende geur.

Later op de avond thuisgekomen, had ik nauwelijks de drempel overschreden of ik rook opnieuw wat ik bij Pater Pio had opgemerkt en ik vond mijn vertrouwen weer. De chirurgische ingreep werd succesvol. Ik vertelde mijn vrouw welke wondere ervaring ik had opgedaan en beiden zijn we erkentelijk naar Pater Pio toegegaan om hem te danken.

 

 

Een jong Pools echtpaar woonde in Engeland en moest een belangrijke beslissing nemen. In hun situatie waren ze ten einde raad. Wat doen? Iemand sprak hen over Pater Pio. Ze schreven hem aan , maar het antwoord bleef uit. Dan beslisten ze maar naar San Giovanni Rotondo af te reizen om rechtstreeks hulp en raad te krijgen. De reis van Engeland naar Puglia was zeer lang. In Bern stapten ze uit en vroegen zich angstig af of ze nog zouden doorgaan. Wat doen als P.P. zou weigeren hen te ontvangen?

Op een avond zaten ze in een bescheiden hotelkamer en waren terneergedrukt in gesprek met elkaar. Uit besparing hadden ze een zolderkamer afgehuurd. Het was midden de winter en het sneeuwde. De bittere koude drukte nog meer op hun ontmoedigde stemming.

Bijna hadden ze beslist om terug te keren, als ze eensklaps een zo doordringende en aangename geur opvingen die hen nieuwe moed gaf. De jonge echtgenote opende de linnenkast en de kleerkast in de mening dat een verstrooide gast een flesje parfum had achtergelaten. Ze vond echter niets. Kort nadien verdween de geur en kwam de gewone onaangename reuk van stof en schimmel terug.

Nu wendde het jonge paar zich tot de hotelbaas en ondervroeg hem over die parfum, maar die bleek het niet te verstaan. Het was wel de eerste keer dat klanten in zijn hotel, dat zeker niet gekend was voor zoete geuren, teken gaven dat ze hier een heerlijke parfumgeur hadden opgevangen.

Wat er ook van weze, het voorval gaf hen terug moed en ondersteunde hun voornemen om ten allen prijze door te reizen. Aangekomen in San Giovanni Rotondo werden ze door Pater Pio met open armen ontvangen. Het jonge paar kende slechts enkele woorden Italiaans en stuntelde wat over een brief aan Pater Pio waarop nooit een antwoord kwam.

Verbaasd antwoordde Pater Pio: “ Wat zeg je daar? Dat ik niet geantwoord heb? Heb ik jullie dan niet geantwoord in jullie Zwitsers hotel?” Met weinig woorden gaf Pater Pio hen goede raad. Ze verlieten hem vol blijdschap en dankbaar, nog onder de indruk van de eigenaardige wijze waarop de geestelijke communiceerde met hen die op zijn raad beroep deden.

 

 

Het was een vreemde samenloop van omstandigheden toen een man hoorde spreken van Pater Pio. Hij vertelde: “ik hoorde voor de eerste keer de naam van Pater Pio, na de oorlog, van een vriend, journalist zoals ikzelf, die vaak over hem sprak. Hij kende Pater Pio goed en sprak met een enthousiasme dat ik eigenlijk wat overdreven vond. Mijn eerste reactie was ongeloof en onverschilligheid, vooral omdat mijn vriend me vertelde over verschillende fenomenen, zoals geuren, die de aanwezigheid of tussenkomst van Pater Pio aangaven, vaak op verre afstand.

Maar ondertussen stelde ik zelf op mijn beurt diverse vreemde feiten vast. Zoals bijvoorbeeld die dag dat ik een intens parfum van viooltjes waarnam, op een plaats waar er absoluut geen viooltjes waren. Ik dacht onmiddellijk aan Pater Pio, en geloofde dat het een vorm van autosuggestie was. Enige tijd later, toen ik op vakantie was met mijn echtgenote, gingen we naar het station om een brief te posten. En daar werd ik opnieuw, sterker dan voorheen, het onvergetelijke parfum gewaar van de viooltjes.

Terwijl ik wegzonk in gedachten hierover, vroeg mijn echtgenote: ‘ruik je dat parfum? Ik vraag me af waar het vandaan komt…’ Geschrokken antwoordde ik haar dat dit parfum een teken was van Pater Pio en dat de laatste tijd een doordringende geur van viooltjes me zowat overal achtervolgde. Mijn echtgenote antwoordde: ‘als ik in jouw plaats was, zou ik een bezoek brengen aan San Giovanni Rotondo.

’s Anderendaags begaven wij ons daarheen. Toen we daar aankwamen en pater Pio ontmoetten, zei hij: ‘ha, daar zijn onze helden; men zou kunnen zeggen dat het tijd gevraagd heeft om ze te overtuigen.’ Ik had een lang gesprek met hem en sinds die dag is mijn leven veranderd.’

 

 

Een man vertelde: ‘sinds enkele jaren had ik last van een hartinfarct. Mijn dokter had me een operatie aangeraden. Het was in juni 1991. Tijdens de operatie kreeg ik vier overbruggingen van de aorta. Bij het ontwaken uit de verdoving, had ik een verlamming aan arm en been langs de rechterzijde. Het was een zware beproeving maar eens de oorspronkelijke ontmoediging overwonnen was kwam het geloof terug en begon ik tot Pater Pio te bidden.

Ik bad de noveen voor hopeloze gevallen, die mijn lieve moeder me aanraadde en dezelfde ochtend dat ik de noveen beëindigde – omringd door enkele andere zieken – rook ik een intens parfum van meiklokjes. Toen verdween de geur en een tinteling in mijn rechtse voet vertelde me dat mijn gebeden verhoord werden.’

 

 

Een dame vertelde: ‘ik had zware problemen met mijn ogen, van die aard dat ik veel pijn leed en amper kon zien. Ik consulteerde verschillende dokters en na veel onderzoekingen stelde men een onomkeerbare schade aan het oog vast en een tumor, waarschijnlijk aan de hypofyse. Ik had zeer veel angst toen ik hoorde dat de dokters mijn ziekte als ongeneesbaar beschouwden. Toen ik langs de stad Bénévent kwam, wou ik me naar Pietrelcina begeven, waar ik de kans zou hebben om de plaatsen te bezoeken waar Pater Pio uitgenodigd was.

Tijdens het bezoek aan Pietrelcina overviel me een uitermate diepe emotie en terwijl ik bad voor mijn familieleden, nam ik een intense geur van wierook waar. In de trein die me terugbracht naar Rome, mediteerde ik over alles wat gebeurd was en kreeg ik spijt over het feit dat ik niet tot Pater Pio gebeden had voor mijn zieke ogen. Daarom vroeg ik alsnog met overtuiging zijn tussenkomst.

De hulp van de Pater liet niet op zich wachten: mijn toestand verbeterde van dag tot dag en na een korte tijd was ik helemaal genezen. De specialist die ik nadien raadpleegde kon alleen maar met verbazing vaststellen dat mijn zicht zich volledig hersteld had.’

 

 

Een man uit Canicatti vertelde: ‘ in het begin van het jaar 1953 werd mijn echtgenote, die in de eerste maanden van haar zwangerschap was, getroffen door een zware ziekte die, volgens de dokters, haar leven in gevaar bracht evenals dat van haar kind. Geen enkele remedie bleek doeltreffend te zijn. De 3e mei schreef ik totaal hopeloos een brief naar Pater Pio om zijn gebed te vragen.

Enkele dagen later werden zowel mijn echtgenote als ikzelf een mysterieus parfum van rozen gewaar, terwijl we nochtans in twee verschillende plaatsen vertoefden. Op hetzelfde moment klopte de postbode op de deur en gaf ons een brief van het convent van San Giovanni Rotondo waarin stond dat Pater Pio gebeden had voor mijn echtgenote en voor het ongeboren kind. De volgende morgen was mijn echtgenote volledig genezen.’

 

 

Een gewaardeerd advocaat en vertrouweling van Pater Pio vertelde: ‘op een dag bevond ik mij in de oude kapel van het convent om deel te nemen aan de uitgebreide mis opgedragen door Pater Pio.  Even niet aandachtig op het moment van de consecratie, bleef ik rechtstaan terwijl de andere gelovigen knielden. Er was een doordringende geur van viooltjes die me terugbracht naar de realiteit.

Ik knielde zonder verder veel aandacht te schenken aan het parfum dat ik geroken had. Zoals altijd ging ik na de mis Pater Pio groeten, die me onthaalde met volgende zin: “was jij niet een beetje verstrooid vandaag?” Ik antwoordde: “gelukkig heeft uw parfum me uit mijn overpeinzingen gehaald.” Pater Pio antwoordde: “parfum? Jij verdient een paar oorvegen!”

 

 

Een Siciliaanse ambtenaar wilde na zijn bekering biechten bij pater Pio. Deze hield diens rechterhand stevig tussen de zijne. De ambtenaar vertelt dat toen hij in Foggia aankwam, hij merkte dat zijn rechterhand een geur had die zijn linker niet had. Het was dezelfde geur die hij rook toen hij bij pater Pio was. De geur verdween niet, ook niet als hij zijn handen waste.

Pater Pio had hem een penitentie van twee maand gegeven en in heel deze periode steeg er een identieke geur van zijn borst naar zijn neus. Die geur was zó aangenaam dat hij zich als in een roes voelde. Soms verdween de geur en dan probeerde hij toch de geur gewaar te worden maar zonder resultaat. Eens de penitentie voorbij was, verdween de geur.

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

Genezingen van Pater Pio

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

Genezingen

 

 

padre_pio

 

 

 

 

In 1919 was er een 62-jarige man uit Foggia die steunde op twee stokken om te lopen. Door van een koets te vallen had hij zijn benen gebroken en de dokters slaagden er niet in hem te genezen. Pater Pio hoorde zijn biecht en zei hem daarna: “Sta op en vertrek! Die stokken moet je wegwerpen”. De man gehoorzaamde terwijl allen met verbazing toekeken.

 

 

 

 

 

Een opzienbarende gebeurtenis die alles in rep en roer zette overkwam een veertienjarige in 1919. Op vierjarige leeftijd getroffen door tyfus, was hij slachtoffer gebleven van een vorm van Engelse ziekte (rachitis) die zijn lichaam misvormde en twee opzichtige bochels veroorzaakte. Op een dag hoorde pater Pio hem de biecht en raakte hem daarna aan met zijn gestigmatiseerde handen. De jongen stond op van de bidstoel, kaarsrecht, zoals nooit tevoren.

 

 

 

 

 

Een jonge boerin van 29 jaar, genaamd Grazia en die blind geboren was, bezocht al een tijdje regelmatig de kleine kerk van het klooster. Op een dag vroeg Pater Pio haar of ze niet graag zou zien. “Natuurlijk zou ik dat willen,” zei ze, ” indien dat me niet tot de zonde zou brengen.” Hij antwoordde haar: “Dan zal je genezen.”

En hij stuurde haar naar Bari (Italië) om de vrouw van een briljant oogarts te ontmoeten. Na Grazia onderzocht te hebben, zei de oogarts aan zijn vrouw: “Ik kan niets doen voor dit meisje. Als Pater Pio een mirakel wil vragen, kan hij haar genezen. Maar ik moet haar naar huis sturen zonder een operatie.” De vrouw van de dokter stelde voor: “Aangezien Pater Pio haar gestuurd heeft, kan je niet één oog opereren?”

De dokter liet zich overtuigen en opereerde eerst één oog, daarna het anderen en Grazia was genezen. Terug in San Giovanni Rotondo, liep Grazia naar het klooster en wierp zich aan de voeten van Pater Pio. Deze zweeg een ogenblik, starend in de verte, terwijl hij het meisje geknield liet zitten; daarna zei hij haar recht te staan. Maar het meisje vroeg hem onophoudelijk: “Zegen mij, vader, zegen mij.”

Zelfs nadat Pater Pio een kruisteken over haar gemaakt had, wachtte Grazia onbeweeglijk. Toen ze blind was, zegende Pater Pio haar door haar de handen op te leggen. Omdat ze bleef herhalen: “Zegen mij, vader, zegen mij.” zei hij tot haar: “Wat wil je als zegening, meisje? Een emmer water over je hoofd?”

 

 

 

 

 

Een vrouw vertelde: “In 1947 was ik 38 jaar en op de radiografie hadden ze een tumor in mijn ingewanden vastgesteld. Een chirurgische ingreep was noodzakelijk. Alvorens naar het ziekenhuis te gaan, ging ik te biechten bij Pater Pio. Mijn man, mijn dochter en haar vriendin gingen mee naar San Giovanni Rotondo. Ik wou mijn probleem aan Pater Pio toevertrouwen, maar op een gegeven moment verliet hij de biechtstoel en ging weg.

Teleurgesteld omdat ik niet had kunnen biechten bij hem, begon ik te wenen. Mijn man vertelde aan een andere monnik de reden van onze pelgrimstocht. De monnik beloofde er met Pater Pio over te praten. Kort daarna, in de gang van het klooster, riep men mij. Pater Pio, omringd door velen, luisterde aandachtig naar mij. Hij vroeg naar de reden van mijn bezoek en stelde me gerust, zeggend dat ik in goede handen was en dat hij voor mij zou bidden, wat me verwonderde want Pater Pio kende me niet noch de chirurg.

Ik onderging de ingreep met hoop en sereniteit. De chirurg was de eerste die van een mirakel sprak. Met de radiografie in de handen, nam hij de appendix uit want er was geen spoor meer van de tumor. De chirurg, die niet gelovig was, bekeerde zich en liet in alle kamers van het ziekenhuis kruisbeelden plaatsen. Na een korte herstelperiode ging ik terug naar San Giovanni Rotondo om Pater Pio te zien.

Hij was op weg naar de sacristie maar toen hij me zag, draaide hij zich om en zei glimlachend: “Zoals je ziet, ben je teruggekeerd…” Ik kuste zijn hand en door de emotie hield ik zijn hand tussen de mijne.

 

 

 

 

Een man vertelde: “ik had al enkele dagen een zeer pijnlijke zwelling aan mijn linkerknie. De dokter had me gezegd dat het vrij gecompliceerd was en had me een reeks injecties voorgeschreven. Vooraleer aan deze behandeling te beginnen, kwam ik op het idee Pater Pio te consulteren. Na gebiecht te hebben, vertelde ik hem over mijn knie en vroeg hem voor mij te bidden.

Tegen het einde van de namiddag, toen ik bijna ging vertrekken, verdween de pijn plots. Ik bestudeerde mijn knie. Hij was niet meer gezwollen en zag er net hetzelfde uit als mijn rechterknie. Ik keerde terug al lopend om Pater Pio te bedanken. “Je moet mij niet bedanken, maar God.” zei Pater Pio. En met een glimlach voegde hij erbij: “Zeg aan je dokter dat hij zijn injecties aan zichzelf toedient.”

 

 

 

 

Een vrouw vertelde: “In 1952, na een normale zwangerschap, waren er bij de geboorte wat complicaties zodat men de forceps moest gebruiken om mijn zoon ter wereld te brengen. Men diende me in allerijl een bloedtransfusie toe die van een verkeerde bloedgroep bleek te zijn: men gaf me bloed van de groep A terwijl ik bloedgroep O heb. Deze vergissing bracht serieuze complicaties met zich mee: hoge koorts, stuipen, een longembolie, flebitis aan de onderste ledematen en bloedvergiftiging.

Een priester kwam me de laatste sacramenten toedienen. Ik ontving de H. Communie die ik met een beetje water moest nemen. Mijn ouders vergezelden de priester tot aan de uitgang en ik bleef alleen achter in mijn kamer. Pater Pio verscheen aan mij en zei: “Ik ben Pater Pio. Je zal niet sterven. Bid het Onze Vader en kom me later eens opzoeken.” Zieltogend deed ik de moeite me rechtop te zetten. Toen mijn ouders terugkeerden, vertelde ik hen over mijn visioen en ik vroeg hen samen met mij het Onze Vader te bidden.

Vanaf dat moment begon ik me beter te voelen. De dokters onderzochten me en oordeelden, rekening houdend met de ernst van mijn toestand, dat er een mirakel gebeurd was. Enkele maanden later ging ik naar San Giovanni Rotondo om Pater Pio te bedanken die me zijn hand gaf om te kussen. Terwijl ik hem bedankte, nam ik een doordringende viooltjesgeur waar.

Pater Pio zei: “Je hebt een mirakel verkregen, maar je moet mij niet bedanken, maar het H. Hart van Jezus die jou aan mij heeft toevertrouwd omdat je Hem trouw bent en je je devoties van de eerste vrijdag van de maand gedaan hebt.”

 

 

 

 

 

Een dame vertelde : “Wegens buikpijn moest ik in 1953 onderzoeken ondergaan. De resultaten toonden aan dat een dringende chirurgische ingreep noodzakelijk was. Een vriendin, die ik van mijn ziekte op de hoogte had gesteld, raadde me aan om naar Pater Pio te schrijven om zijn advies en gebed te vragen. Pater Pio raadde me aan om naar het ziekenhuis te gaan, en voegde eraan toe dat hij voor mij zou bidden.

Vooraleer ze de ingreep uitvoerden, voerden de artsen nog andere tests uit en stelden, tot hun grootste verbazing, vast dat ik niets meer mankeerde. Dit gebeurde veertig jaar geleden en niet alleen bedank ik Pater Pio nogmaals hiervoor, ik raad ook iedereen aan deze heilige, van wie de bemiddeling geen enkele twijfel lijdt, te aanroepen.”

 

 

 

 

 

Een vrouw vertelde:  “In 1954 werkte mijn vader, toen 47 jaar, als spoorwegbeambte. Hij werd door een vreemde ziekte getroffen die hem het gebruik van zijn onderste ledematen deed verliezen. De zorgen die hij ontving brachten geen enkele verbetering en, na twee jaar, vreesde mijn vader om zijn job te verliezen. Aangezien de situatie steeds verslechterde, raadde een van mijn ooms aan om naar San Giovanni Rotondo te gaan, naar een kapucijn, die, naar zijn mening, van de Heer uitzonderlijke krachten had ontvangen.

Met veel moeite, trok mijn vader, vergezeld van en geholpen door mijn oom, naar het kleine centrum in Gargano. Aan de kerk gekomen zag hij Pater Pio. Deze merkte op dat mijn vader zich met moeite door de menigte bewoog en zei hardop: “Laat deze spoorwegbeambte voorbijgaan!” Nochtans kende Pater Pio mijn vader niet, en evenmin wist hij dat hij een spoorwegbeambte was.

Gedurende ongeveer een uur onderhield Pater Pio zich broederlijk met mijn vader. Hij legde de hand op zijn schouder, troostte hem met een glimlach en gaf hem enkele bemoedigende woorden. Toen hij wou vertrekken, merkte mijn vader niet onmiddellijk dat hij was genezen, maar mijn oom, totaal verrast, volgde hem, terwijl hij zijn beide stokken droeg!”

 

 

 

 

 

In Puglia, in Italië, stond een heel materialistisch ingestelde man bekend voor zijn heftigheid waarmee hij de godsdienst bestreed. Zijn echtgenote was religieus, maar hij had haar formeel verboden om naar de kerk te gaan, of zelfs hun zonen over God te spreken. In 1950 werd deze man ziek. De diagnose was verpletterend: “ongeneeslijk gezwel aan de hersenen en aan het rechteroor”. De zieke vertelt: “Ik werd naar het ziekenhuis van Bari gebracht. Ik had schrik om te lijden en om te sterven.

Ik was zo bang dat mijn ziel begon te verlangen zich tot God te wenden, iets wat ik niet meer had gedaan sinds mijn kinderjaren. Van Bari werd ik naar Milaan gebracht om er een chirurgische ingreep te ondergaan die mij misschien het leven ging redden. Mijn arts deelde me mee dat het om een heel gewaagde ingreep ging, waarvan het onmogelijk was om de afloop te voorzien. Terwijl ik in Milaan was, droomde ik op een nacht van Pater Pio.

Hij legde me de handen op en zei me: “Binnen afzienbare tijd zul je genezen.” ’s Ochtends voelde ik me beter. De artsen waren verbaasd om me in een betere toestand te zien, maar oordeelden toch dat een tussenkomst absoluut noodzakelijk was. Even  voor de ingreep sloeg ik in paniek en ik vluchtte het ziekenhuis uit. Ik ging naar mijn ouders in Milaan, waar mijn vrouw zich eveneens bevond. Na enkele dagen kwam de pijn terug en die werd zo hevig dat ik naar het ziekenhuis moest terugkeren.

De artsen, die verontwaardigd waren over mijn vlucht, wilden me niet behandelen, maar volgden tenslotte hun professionalisme. Niettemin, alvorens de ingreep te beginnen, voerden ze nog enkele tests op me uit. Tot hun grote verbazing stelden zij geen enkel spoor meer vast van het gezwel. Ik was eveneens verrast, hoewel minder verbaasd dan de artsen, want terwijl ik de onderzoeken onderging, had ik een hevige geur van violettes, het teken van de aanwezigheid van Pater Pio, waargenomen.

Alvorens het ziekenhuis te verlaten, vroeg ik de rekening van de honoraria. Men antwoordde me: “U moet ons niets betalen, aangezien wij niets gedaan hebben om u te genezen.” Na mijn ontslag uit het ziekenhuis, besloot ik naar San Giovanni Rotondo te gaan, samen met mijn echtgenote, om Pater Pio te bedanken. Ik was er zeker van dat hij het was die me had genezen. Maar toen ik de kerk van het klooster van Notre-Dame-de-Grâces binnenging, verloor ik door een helse pijn het bewustzijn.

Twee mannen droegen me naar de biechtstoel van Padre Pio. Toen ik weer bij bewustzijn was, zei ik hem, nauwelijks ziende en nog altijd heel zwak: “Ik heb vijf zonen en ik ben zeer ziek; red mij, Pater, red mijn leven.” Hij antwoordde me: “Ik ben God niet – ik ben evenmin Jezus Christus; ik ben een priester zoals de anderen, niet meer en niet minder. Ik verricht geen wonderen.” Maar ik smeekte en huilde: “Alstublieft, Pater, red mij…” Pater Pio hield een moment stilte, hief vervolgens de ogen ten hemel en ik zag dat hij bad.

Opnieuw nam ik een hevige geur van violettes waar. Vervolgens zei Pater Pio me: “Keer naar huis terug en bid. Ik zal voor jou bidden. Je zult genezen.” Ik keerde naar huis terug en mijn ziekte verdween.”

 

 

 

 

 

Een man vertelde: “Verschillende jaren geleden, in 1950, werd mijn schoonmoeder in het ziekenhuis opgenomen met de bedoeling een kwaadaardig gezwel chirurgisch te verwijderen in de linker zijde. Enkele maanden later, moest zij een andere ingreep ondergaan, deze keer aan de rechterzijde. Aangezien het gezwel zich begon uit te zaaien, gaven de artsen van het ziekenhuis van Milaan de zieke nog slechts drie of vier maanden te leven. In Milaan sprak iemand ons over Padre Pio en over de wonderen die aan zijn bemiddeling worden toegekend.

Ik vertrok onmiddellijk naar San Giovanni Rotondo. Wanneer het mijn beurt om te biechten was, vroeg ik Padre Pio om de gunst van de genezing voor mijn schoonmoeder. Padre Pio zuchtte tweemaal en zei “Laten we allemaal bidden en zij zal genezen”. Zo gebeurde het ook. Na de tussenkomst herstelde mijn schoonmoeder  en ze ging Padre Pio bedanken die haar glimlachend zei: “Ga in vrede, meisje! Ga in vrede!”

In plaats van drie of vier maanden die de artsen haar hadden gegeven, leefde mijn schoonmoeder nog negentien jaar, Padre Pio voor eeuwig dankbaar.”

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

JOHN ASTRIA

Wortelzaad : etherische olie

Standaard

categorie :  Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

.

 

 

.

.

Wortelzaad etherische olie

.

Wortelzaad etherische olie (ook bekend als Peen etherische olie) wordt gedestilleerd uit het gedroogde zaad en is oranje/amber van kleur.

De geur is warm, zoet en houtachtig met een aardse noot.  De latijnse naam is Daucus Carota.

De olie heeft een hoog gehalte aan caroteen en verhoogt daardoor de weerstand bij infectieziektes.

 

 

 

.

 

.

Wortelzaad olie heeft van nature een hele hoge beschermingsfactor en is daarom zeer geschikt om te gebruiken in zelfgemaakte zonnebrand producten. Ook goed te gebruiken in aftersun producten.

Wortelzaad olie wordt veel gebruikt voor de huidverzorgende eigenschappen, met name voor de droge, oudere en gerimpelde huid, bij littekens, huidirritaties en acne, eczeem en psoriasis. De olie ondersteunt het genezingsproces van huidaandoeningen en helpt daarbij lelijk littekenweefsel voorkomen.

Voor een ontgiftende massage en voor mensen die last hebben van reumatische pijnen is deze olie zeer geschikt. Werkt diep in op het gladde spierweefsel en is daarom ontspannend voor mensen die verkrampt zijn door stress of emoties.

 

.

.

 

.

Gebruik in de aromatherapie

.

Wortelzaad olie kan bijzonder werkzaam zijn bij blaas- en nierontsteking, gewrichtsontsteking, jicht, reuma, eczeem, psoriasis, huiduitslag, rimpels, leverklachten, koude, bevriezingen, jeuk, zweren, onregelmatige men-struatie, PMS, bloedarmoede, diarree bij kinderen, hoesten en maagproblemen

 

.

 

Psychisch

.

Wortelzaad olie heeft een verzachtende werking op de omgeving.

Het versterkt het innerlijk zien, de olie ruimt blokkades op die een onbelemmerde energiestroom beletten, in het bijzonder die tussen de zonnevlecht en de hartchakra.

 

 

 

 

.

Wortelzaad olie kan goed gemengd worden met Bergamot, Cypres, Venkel, Geranium, Grapefruit, Jeneverbes, Lavendel, Limoen, Citroen, Mandarijn, Sinaasappel, Rozemarijn, Roos en Sandelhout.

 

contra-indicatie: bevordert de menstruatie daarom niet tijdens zwangerschap gebruiken. Teveel kan toxisch werken.

 

.

 

Gebruik van wortelzaad etherische olie

.

  • Bij jeuk als door psoriasis en eczeem kan je  2-3 druppels Wortelzaad olie in een  een eetlepel jojoba olie mengen en smeer de jeukende plaatsen hiermee naar behoefte in.
  • Maak een voedende huidverzorging voor de nacht: meng 10 ml. jojoba olie met 40 ml. sheabutter en voeg 2 druppels wortelzaad, 3 druppels roos, 2 druppels sandelhout en 1 druppel citroen toe.  Breng dit `s avonds voor het slapen gaan op de gezichtshuid aan als nachtcrème.
  • Bij koude handen en voeten:  meng 2 druppels Wortelzaad olie  met 10 ml. zoete amandel olie en wrijf hiermee handen en voeten in.
  • Bij zweren; doe 2 druppels Wortelzaad olie op een vochtig watje, leg dit enige tijd op de zweer.
  • Maak je eigen zonnebrandcreme

 

 

 

 

 

 

 

Sinaasappel: etherische olie

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

.

 

 

Sinaasappel etherische olie

.

Sinaasappel etherische olie wordt in de aromatherapie graag gebruikt om een warme en aangename sfeer te creeëren. Deze olie is een uitstekende olie om te stimuleren en te revitaliseren en heeft een heerlijk citrus aroma. Zoet en toch verfrissend.

 

Sinaasappel etherische olie, Citrus sinensis, wordt gewonnen door koude persing van de schil. Voor het winnen van 1 kilo olie benodigd men ± 200 kilo verse schillen.

Sinaasappelolie heeft een frisse aromatische geur en varieert in kleur van lichtgeel tot oranje-bruin. De olie is vaak ook geliefd bij kinderen.

 

 

 

 

Sinaasappel etherische olie kan ook heel goed als smaakmaker gebruikt worden bij het koken en bakken, bijvoorbeeld in chocolade muffins.

Je water wordt verfrissend met 1 druppel sinsaasappel olie en probeer ook eens 1-2 druppels door het pannekoekenmeel. Of voeg een druppel toe aan je groene smoothie voor een verrassende en verfrissende smaak.

Sinaasappel is kalmerend voor de spijsvertering en versterkend voor de geest.

Het is een warme olie die de ziel voedt. Deze olie geeft een gevoel van vreugde en verbetert de stemming. Verdampen in de leefruimte zorgt voor een betere atmosfeer, verdrijft sombere gevoelens en maakt problemen dragelijk.

 

 

Contra-indicatie: voorzichtig gebruiken bij een gevoelige huid. niet gebruiken tijdens de eerste 3 maanden van de zwangerschap.

Bij geconcentreerd gebruik kan sinaasappelolie huidallergie oproepen.

De olie is fototoxisch dus na gebruik op de huid de huid 24 uur niet aan zonlicht blootstellen.

 

Sinaasappelolie kan goed gemengd worden met Cipres, Citroen, Den, Eucalyptus, Jeneverbes, Kaneel, Koriander, Nootmuskaat, Kruidnagel, Lavendel, Mirre, Neroli, Patchouli, Sandelhout, Scharlei en Ylang Ylang.

 

 

Wat kan je allemaal doen met sinaasappel olie?

 

Tandvlees problemen, aften: 6 druppels in een glas gekookt water, hiermee dagelijks spoelen. niet doorslikken.

Slapeloosheid: een paar druppels op het hoofdkussen sprenkelen of in de slaapkamer in een aromalamp verdampen.

 

 

 

Spanningen: 3 druppels toevoegen aan een eetlepel amandel olie en hiermee het lichaam masseren.

Of 5 druppels sinaasappel en 5 druppels lavendel mengen met een beetje melk, een lepeltje honing of een eetlepel zeezout. Dit toevoegen aan een warm bad en 15 – 20 minuten baden.

Angsten: 2 druppels sinaasappel olie op een tissue of zakdoek sprenkelen en meermaals per dag inhaleren.

 

.

Stress en vermoeidheid: 1 druppel sinaasappel, 2 druppels citroen, 1 druppel spearmint (of pepermunt) mengen met 1 eetlepel zeezout, een beetje melk, room of een lepeltje honing. Dit toevoegen aan een warm bad en 15 – 20 minuten baden.

 

 

 

 

 

 

Sandelhout: etherische olie

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

.

 

 

Sandelhout etherische olie

Sandelhout etherische olie komt van de Sandelhoutboom, Santalum Album. Dit is een rijzige, langzaam groeiende boom met een bruingrijze stam en licht paarse bloemen. Hij kan tot wel 12 meter hoog worden en groeit in tropisch Azië, India, Indonesië en Sri Lanka.

 

De etherische olie wordt uit houtsnippers gedestilleerd, het is een dikke donkergele olie met een subtiele, zoet, houtachtige, troostende geur.

 

De boom moet minstens 30 jaar oud zijn voordat hij gebruikt kan worden om etherische olie te winnen. Sandel-hout is vooral bekend als wierook maar wordt ook veel gebruikt in de parfumindustrie en in huidverzorgings-producten.

 

 

 

.

Omdat de originele Sandelhout bomen door te jong kappen schaars zijn, worden ook veelal vervangers aangeboden.

De orginele Sandelhout etherische olie wordt vaak Sandelhout Oost genoemd en deze olie heeft een rijke, warme geur die lang blijft hangen.

Doordat deze olie echter schaars is is de olie ook erg kostbaar geworden. Je herkent de Sandelhout Oost dus meteen aan de prijs.

 

De goedkopere Sandelhout etherische olie wordt ook wel Sandelhout West genoemd,  De geur van deze olie is wel hetzelfde maar is niet zo rijk en warm en is veel sneller verdwenen.

Sandelhout is een zachte etherische  olie met toch een sterk antiseptisch effect.

 

In de aromatherapie wordt de olie o.a. gebruikt bij: blaasontsteking, abcessen, zweren, diarree, misselijkheid, verstopte neus, bronchitis, keelpijn, droge hoest, verkoudheid, acne, droge huid, kloven, slijmvliesontsteking, slapeloosheid, verminderde geslachtsdrift, eczeem, psoriasis, huiduitslag, infecties, zweertjes, maagpijn, depressiviteit en problemen aan urinewegen en luchtwegen.

.

 

 

.

 

Psychisch

.

Sandelhout is een geschikte olie voor meditatie, de geur heeft affiniteit met het wortelchakra en tevens het kruinchakra. Ook zorgt Sandelhout voor een verbinding tussen het hart en het keelchakra.

De olie zorgt ervoor dat je je beperkte ego kan overstijgen en de wereld in zijn grotere verband kan aanschouwen. Het zorgt ervoor dat je je hogere zelf kan intergreren.

Sandelhoutolie kan uitstekend gecombineerd worden met Cipres, Jeneverbes, Kamille, Roos, Kruidnagel, Wierook, Ylang Ylang, Lavendel, Jasmijn, Mirre, Patchouli, Vetiver, Geranium en Bergamot.

 

 

 

Gebruik van Sandelhout etherische olie

.

Verdampen: 5 druppels Sandelhout en 2 druppels Ylang Ylang in de aromalamp zijn goed voor een romantische, zinnenprikkelende stemming.

 

Bij huidklachten zoals eczeem, psoriasis, onzuivere huid, puistjes, pukkeltjes of zweertjes:

Maak een tonic door  6-12 druppels Sandelhout toe te voegen  aan een glas gekookt, afgekoeld water. Hiermee 1 à 2x per dag de aangetaste plekken deppen of maak een kompres en leg deze 10-20 minuten op de aangetaste plekken.

 

 

.

Bij gespleten haarpunten; voeg 10 druppels Sandelhout en 10 druppels Ylang Ylang toe aan 30 ml. kokoosolie. Dit mengsel dagelijks spaarzaam in de haarpunten masseren.

In bad: meng 3 druppels Sandelhout, 4 druppels Eucalyptus en 5 druppels Lemongrass met wat dode zeezout of een  beetje melk of honing. Dit mengsel toevoegen aan het warme badwater en 20 min. baden. Dit geeft verlichting bij ademhalingsproblemen.

Verdampen: 3 druppels Sandelhout, 3 druppels Lavendel, 3 druppels Ceder, 3 druppels Grapefruit en 1 druppel Ylang Ylang in de aromalamp zorgen voor ontspanning bij een gespannen atmosfeer.

 

 

 

 

 

 

 

Salie : etherische olie

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

.

.

.

Salie etherische olie

.

Salie etherische olie wordt gewonnen door stoomdestillatie van de bloemen en bladeren van de Salvia officinalis plant.

Dit is een kleine struik die bloeit met paarse bloemetjes.

De etherische olie is kleurloos tot lichtgeel en heeft een kruidige geur.

 

 

 

 

.

Salie komt van origine voor in de westelijke en zuidelijke Balkan waar hij groeit op de kale kalkrotsen. Nu is het een echte cultuurplant en wordt Salie vooral in de zuidelijke landen op grote schaal gekweekt. Ook in onze tuinen komt steeds meer Salie voor. En dat is ook niet zo vreemd want Salie is een heel geschikt kruid om in de keuken te gebruiken.

Ook de etherische olie kan voor koken gebruikt worden. Vroeger gold Salie als een heilig kruid en werd het als een algemeen wondermiddel beschouwd, een aftreksel van het kruid werd aanbevolen voor een lang leven.

.

Interessant weetje: vroeger betekende een struik Salie in de tuin dat de vrouw des huizes de baas was.

Salie olie heeft adstringerende, antibacteriële, schimmelwerende en antivirale eigenschappen. En het werkt desinfecterend en kramp verminderend.

 

De olie wordt in de aromatherapie onder meer gebruikt bij:

slechte eetlust, herstel na ziekte, onregelmatige menstruatie, overgangsklachten, opvliegers, ontstekingen in mond en keel, onrustig slapen, trage spijsvertering, reumatische aandoeningen, lage bloeddruk, schimmelinfecties, sterke transpiratie, zweetvoeten, leverziekten en om vocht af te drijven.

 

 

 

 

.

 

Salie olie kan goed gecombineerd worden met Tijm, Cypres, Jeneverbes, Lavendel, Koriander, Geranium, Sandelhout, Ceder, Den, Jasmijn, Wierook en Citrusoliën.

 

 

.

Psychisch

 

Salie etherische olie geeft weerstand en wilskracht. Deze olie heeft een stimulerende, opwekkende, versterkende en verwarmende invloed. De olie kan verdampt worden bij lusteloze mensen die hun zelfvertrouwen kwijt zijn of geestelijk overspannen zijn.

 

 

 

Lichamelijk

 

Salie etherische olie vertoont overeenkomsten met vrouwelijke hormonen en is daarom een hele nuttige aanvulling in de menopauze. Ook reguleert het de menstruatie. Ook voor het verlichten van spier- en gewrichtspijn wordt de olie veelvuldig gebruikt.

Inhaleren en verdampen bij verkoudheid, griep, hoesten, (chronische) bronchitis, infecties luchtwegen. Spoelen en gorgelen bij keelpijn, stemband- en tandvleesontstekingen.

Salie wordt vaak in combinatie met tijm toegepast.

contra-indicatie: niet gebruiken tijdens zwangerschap en bij epilepsie

 

.

 

Gebruik van salie etherische olie

.

Bij griep, verkoudheid:

20 druppels Salie, 20 druppels Rozemarijn en 20 druppels Eucalyptus mengen. Van dit mengsel enige druppels op een tissue of zakdoek doen en dit diep inhaleren.

Of een aantal druppels in een klein donker glazen flesje (bijv. een leeg etherische olie flesje) doen met een theelepel zeezout en die als inhaler gebruiken.  Dagelijks naar behoefte gebruiken.

 

 

 

 

 

Zweetvoeten; 10 druppels Salie en 10 druppels Cypres mengen met 20 ml. basis olie en hiermee de voeten dagelijks inwrijven.

Insectensteken/beten; 2 druppels Salie op een vochtig watje en hiermee deppen of het watje op de steek/beet leggen.

Huidaandoeningen, zweertjes, eczeem; 10 druppels Salie mengen in een glas gekookt, afgekoeld water, hiermee 1à 2 x per dag huid afspoelen of deppen. Hiervoor kan je ook salie hydrolaat gebruiken.

Bij gevoelig tandvlees, aften of ontstekingen in de mond kan je 5 tot 10 druppels Salie in een glas water mengen en hiermee 2 tot 3 keer per dag gorgelen of voeg salie toe aan je zelfgemaakte mondwater.

 

.

 

 

.

 

.

Ravintsara : etherische olie

Standaard

categorie :  Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

Ravintsara etherische olie

 

 

 

 

.

Ravintsara etherische olie is een zeer weldadige olie voor de koude wintertijd. Tevens is het een zeer goede geur om je woonruimtes energetisch te reinigen en een frisse geur te geven.

 

Ravintsara, Cinnamomum camphora, wordt gewonnen door stoomdestillatie van het blad

De olie heeft een heldere frisse kruidige geur met een lichte kamfernoot. De geur doet ook iets aan eucalyptus denken.

 

 

 

 

.

Van de Cinnamomum camphora uit Madagaskar komt de ravintsara olie, Het is een prachtige boom met glanzende bladeren.

Deze olie wordt vaak verkocht als ravensara olie, die heeft echter een andere werking.

De werking van ravintsara olie is vergelijkbaar met die van kamfer etherische olie, echter is het kamfer aandeel in de ravintsara olie lager en daardoor milder in gebruik en zeer geschikt voor de aromatherapie.

 

 

 

Gebruik van ravintsara etherische olie in de aromatherapie

 

Ravintsara olie heeft een kramp verminderende en pijnstillende werking heeft en daarom heilzaam is bij de behandeling van reumatische klachten, spierpijnen en kneuzingen.

Ravinstara olie kan onder meer gebruikt worden bij; opkomende verkoudheid, hoesten, koude rillingen, griep en infecties, koorts,  onzuivere huid, jeuk, jeugdpuistjes, kneuzingen, verstuikingen, ontstekingen, reumatische pijnen, spierpijn, artritis, slechte doorbloeding van de benen, schaafwonden en zenuwpijnen.

 

 

.

 

 

Psychische effecten van Ravintsara etherische olie

 

Ravintsara heeft een rustgevende en kalmerende werking vooral bij depressies.

De olie richt de aandacht weer op het wezenlijke. Hij laat de geest weer op krachten komen en sterkt het zelfvertrouwen.

Je kan 5 tot 8 druppels verdampen in een aromadiffuser (ook om ruimtes energetisch te reinigen) of  in acute gevallen en bij mentale uitputting 1-2 druppels inhaleren vanaf een tissue of een paar druppeltje in een inhalator doen.

Ravintsara kan goed gemengd worden met lavendel, jeneverbes, verschillende ceder soorten, cajeput, lavandin, citroen, limoen en wierook.

 

 

 

 

 

Recepten met ravintsara etherische olie

 

  • 6 druppels verdampen in een aromadiffuser geeft verlichting bij verkoudheid, luchtwegklachten en bronchitis.
  • Bij kneuzingen brengt een koud kompress met enkele druppels ravintsara olie verlichting.
  • Bij jeuk een paar druppels olie oplossen in gekookt water, de jeukende plekken met het lauwe mengsel deppen om de jeuk te verlichten.
  • Puistjes: een paar druppels samen met wat lavendel etherische olie oplossen in wat water en daarmee huid met acne/puistje `s morgens en `s avonds na het reinigen als tonic gebruiken op een wattenschijfje.
  • Ravintsara olie kan goed gebruikt worden in massage olie: de olie heeft een sterke kramp- en pijnstillende werking en werkt tegen spierpijn.

Contraïndicatie: ravintsara niet gebruiken tijdens de zwangerschap en bij kinderen onder de 2 jaar.

 

 

 

 

 

Hangplanten

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

Hangplanten

 

Ben je op zoek naar een extra dimensie in je interieur? Het verrassende karakter van hangplanten is hiervoor ideaal! Met groene en bloeiende hangplanten kan je heel gemakkelijk effecten in perspectief creëren in een ruimte. Het groen biedt rust en laat tegelijk licht door. Ook bij hangplanten heb je heel wat keuze: van grillige vormen over spannende sprieten tot welvende bladeren.

 

 

Groen, warm en spannend

 

De materialen bij je hangplanten mogen gerust tot de verbeelding spreken. Denk aan opvallend glanzende poten of hangers gemaakt van koorden of metaal dat in het licht steeds van kleur verandert. Voor het meest indrukwekkende en onwerkelijke effect hang je verschillende bloeiende hangplanten bij elkaar, op diverse hoogtes.

 

 

Rhipsalis: warrig & wild

 

Rhipsalis is eigenlijk een cactus, maar dan zonder de stekels. Het is een snelle groeier die in lange ranken naar beneden hangt. Diepgroen van boven, wat ijler aan de uiteinden. Hij hangt graag op een lichte plek en kan zelfs volle zon verdragen, maar gedijt ook bij wat minder licht. De kluit mag tussen de gietbeurten een beetje uitdrogen. Hangt Rhipsalis in de zon dan heeft hij wat meer water nodig. Groeien de ranken te lang, dan kan je ze simpelweg terug in model knippen.

 

  • Rhipsalis is een van de betere luchtzuiverende planten om in huis te hebben.
  • Inheems in regenwouden in Midden- en Zuid-Amerika, Afrika en op een paar eilanden in de Indische Oceaan.
  • De plant staat ook bekend als Rotskoraal en er zijn wel 60 verschillende soorten van.
  • De naam is afgeleid van oud-Grieks voor ‘vlechtwerk’, met dank aan het uiterlijk van de plant.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aeschynanthus: alien beauty

 

Het eerste wat opvalt is de grillige, uniek gelaagde bladweelde die royaal aan alle kanten naar beneden valt. Alsof dat niet al indrukwekkend genoeg is, bloeit Aeschynanthus ook nog eens met dieprode bloemen die verstopt zit-ten in paarse kokertjes: apart en een beetje geheimzinnig. Aeschynanthus heeft graag een lichte plek, maar hangt liever niet in direct zonlicht. In de winter is eenmaal per week water geven voldoende, in de zomer tweemaal per week. In het algemeen geldt: liever iets te weinig dan veel te veel water.

  • De naam spreek je uit als Eskinántus.
  • Aeschynanthus wordt ook wel lipstickplant genoemd, vanwege de opvallende rode bloemen.
  • In het wild groeit de plant in Maleisië waar de lianen wel anderhalve meter lang kunnen worden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tillandsia usneoides: lichte waterval

 

De schitterende grijze sluier van Tillandsia usneoides laat licht door, maar dempt tegelijk alle felheid van buiten. Zeer decoratief, perfect voor gedeeltelijke verhullingen en spelen met dimensies. Deze plant hangt graag licht, maar niet in vol zonlicht. Deze Tillandsia heeft geen wortels en absorbeert vocht en voeding via speciale schub ben op de gekrulde, smalle bladeren. Twee keer per week benevelen met kalkarm water, liefst regenwater. Als de plant niet binnen vier uur weer droog is, gebruik je de volgende nevelronde best wat minder water.

  • Tillandsia usneoides wordt ook wel Spaans mos genoemd.
  • De bloemetjes zijn niet erg indrukwekkend, maar geuren wel heerlijk.
  • In het wild groeit Tillandsia van het zuiden van de Verenigde Staten tot Argentinië op boomstammen en soms zelfs aan elektriciteitsdraden.
  • Volgens een Indiaanse legende is Tillandsia het haar van een prinses die op de dag van haar huwelijk door vijanden werd vermoord. De rouwende bruidegom sneed haar haar af en hing het in een boom, de wind verspreidde het over het land.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ceropegia woodii: het lantaarnplantje

 

Kronkelende stengels, bloemen met een bizarre vorm: Ceropegia woodii geeft al snel het gevoel dat je naar een buitenaards wezen kijkt. De stengels zijn dun als draad, de hartvormige blaadjes zitten er als bedeltjes aan en de bloemen doen aan een opengewerkte lantaarn denken, vandaar zijn bijnaam: lantaarnplant. Het blad is prachtig grijsgroen gepatroneerd met spatvlekken en waterachtige patronen. Deze hangplant houdt van een lichte plek, maar kan ook in half schaduw hangen. Geef matig water, de kluit mag tussen de gietbeurten een beetje uitdrogen.

  • Ceropegia woodii is inheems in Zuid-Afrika, Swaziland en Zimbabwe, en bekend sinds 1881.
  • De naam komt van keros (was) en pege (bron): naamgever Carl Linnaeus vond de bloem lijken op ‘een fontein van was’.
  • In het wild vormen de bloemen een val voor vliegjes die voor de bestuiving zorgen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Asparagus: zwevend sprookje

 

Deze seventies-ster maakt een enorme comeback als groen gordijntje met ontelbare fijne blaadjes die iets van naaldjes weghebben. Asparagus oogt licht en luchtig en tegelijk zacht en sierlijk. Het is een van de weinige hangplanten die eerst omhoog groeit en daarna pas in hoge bogen gaat hangen. Door de lichte structuur van de stengels en bladeren lijken ze door de lucht te zweven. Asparagus wil geen volle zon, maar wel een lichte hangplaats. Geef regelmatig water, maar voorkom een voetbad en benevel eens per maand.

  • Asparagus ziet er frêle uit, maar kan zo snel groeien dat de wortels de pot breken.
  • Water geven is spannend bij dit exemplaar: de kluit mag een beetje uitdrogen, maar te droog betekent in een mum van tijd een bruine wolk in huis: opletten dus.
  • De plant bloeit zelden, maar als hij bloeit hebben de piepkleine bloemetjes een zware, jasmijnachtige geur.
  • Hoewel de sierasperge verwantschap met de groente suggereert, is niets aan deze plant eetbaar.

 

 

 

 

 

 

 

 

.
.
 .
.
.
.

Patchouli : etherische olie

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

Patchouli etherische olie

 

 

 

 

 

Patchouli etherische olie heeft voor veel mensen een sterke associatie met de jaren 70 en de flower power. In die tijd werd patchouli veel als parfum gebruikt.

De hippies besprenkelden hun kleding overvloedig met de olie die ze mee terug namen van hun reizen naar India.

De latijnse naam van patchouli is pogostemon cablin.

Het is een struikje van ongeveer een meter hoogte met harige stengels en aromatische, donzige bladeren.

Van oorsprong komt de patchouli uit tropisch Azië. Tegenwoordig wordt de plant voor gewinning van etherische olie ook verbouwd in Paraguay, China en Japan.

 

 

 

.

De patchouli olie wordt gedestilleerd door middel van waterdamp destillatie uit de (gedroogde) bladeren en bloeiende toppen. Hij is licht stroperig met een geelbruine kleur en heeft een krachtige zoet/kruidige geur. De kwaliteit van patchouli olie wordt beter naarmate hij ouder wordt. Een bijvoorbeeld 5 jaar oude olie is zeer stroperig en heeft een zware zoete geur.

Patchouli heeft een schimmeldodende werking, vooral bij huidschimmels, is een celvernieuwer en bevordert de genezing van wonden. De olie werkt celvernieuwend en versterkt de aderwand , is ontstekingswerend en erotiserend.

Patchouli is ook insectenwerend en kan gebruikt worden tegen bijvoorbeeld motten in een kledingkast.

In Japan en Maleisië gebruikt men Patchouli als tegengif bij slangenbeten.

 

Een interessante eigenschap van patchouli is dat de olie bij geringe hoeveelheden een stimulerende en bij hoge dosering een kalmerende werking heeft.

In de aromatherapie wordt patchouli onder meer gebruikt bij:

depressiviteit en angst, dermatitis, jeuk, acne/jeugdpuistjes, zwemmerseczeem, voetschimmel, aambeien, spataderen, littekens, cellulitis, frigiditeit, stress, rimpels, eczeem en koorts.

 

 

 

.

 

Spiritueel gebruik van patchouli etherische olie

.

Patchouli zorgt voor een dromerige sfeer waaraan je je kunt overgeven zonder last te hebben van grenzen want patchouli laat deze vervloeien.

Maar het is tevens een sterk aardende olie en zorgt ervoor dat we contact blijven houden met ons fysieke lichaam .

.

Chakra’s: de olie heeft een versterkende en aardende invloed op het wortelchakra. Patchouli werkt eveneens op het tweede chakra.

contra-indicatie: niet gebruiken tijdens zwangerschap

Patchouli kan goed gemengd worden met:

ceder, cassia, vetiver, sandelhout, geranium, kruidnagel, lavendel, roos, bergamot, neroli, mirre, ylang ylang en scharlei.

 

.

Gebruik van patchouli etherische olie

 

.

Romantische zinnenprikkelende massageolie:

Meng 5 druppels pacthouli etherische olie en 5 druppels sandelhout etherische olie in 50  ml. amandel- of jojobaolie voor een heerlijke verwarmende, liefdevolle partnermassage

 

 

 

.

  • Roos en vet haar: voeg een paar druppels patchouli toe aan een neutrale shampoo.
  • Onzuivere huid, eczeem, jeugdpuistjes, jeuk, kloofjes, wondjes en zweertjes:  voeg 10 tot 15 druppels patchouli etherische olie toe aan een flesje met afgekoeld gekookt water, goed schudden voor gebruik en dep hiermee de huid.
  • Aambeien: 5 tot 8 druppels patchouli toevoegen aan een eetlepel amandel olie en hiermee de pijnlijke plaatsen deppen.
  • Eczeem; voeg 5 tot 10 druppels patchouli toe aan 50 ml. plantaardige olie en wrijf hier het eczeem dagelijks mee in.
  • Verdampen: 8 druppels patchouli in de aromalamp verdampen werkt aardend en past bij mensen die zichzelf voorbij lopen en niet op hun lichaam passen.
  • 5 druppels patchouli en 3 druppels ylang ylang in de aromalamp zorgt voor een zinnenprikkelende stemming.
  • Littekens: maak een crème met patchouli en smeer hiermee de littekens dagelijks in
  • Tegen motten in je kledingkast: maak een luchtverfrisser of gel luchtverfrisser en gebruik hiervoor patchouli etherische olie. Zet de luchtverfrisser in je kledingkast.