Tagarchief: arts

Eén op 5 ziek op vakantie

Standaard

categorie : gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

1 op de 5 mensen  ziek op vakantie

.

 

Tijdens hun vakantie in het buitenland kreeg vorig jaar 1 op de 5 Nederlanders gezondheidsklachten. Bijna een zelfde aantal reizigers had te maken met gezondheidsklachten van een reisgenoot. 30% van de zieke reizigers zocht naar informatie op internet over hun klacht. In de helft van de gevallen is een plaatselijke arts of ziekenhuis geraadpleegd. Bij 72 % van deze artscontacten schreef de arts medicatie voor, zoals antibiotica.

Dit blijkt uit onderzoek in opdracht van het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) onder ruim 600 Nederlanders die het afgelopen jaar in het buitenland op vakantie zijn geweest. Het NHG adviseert reizigers om zich goed voor te bereiden op de vakantie.

Gezondheidsinformatie op internet wordt een steeds belangrijkere bron om vakanties voor te bereiden en klachten tijdens de vakantie op te lossen. Het onderzoek geeft aan dat 33% van de reizigers zich voor vertrek via (toeristische) websites en sociaal media (18%) informeerde. Een op de tien reizigers met gezondheidsklachten neemt vanaf het vakantieadres contact op met de eigen huisarts of specialist in Nederland. Driekwart (73%) van de vakantiegangers zou graag relevante medische gegevens bij zich hebben.

De angst is het grootst voor het oplopen van een infectieziekte, gevolgd door maag-darmklachten en diarree. Een kwart van de reizigers heeft weinig vertrouwen in de medische hulp in het buitenland. 38% van de reizigers vindt de taalbarrière het grootste probleem bij het zoeken naar medische hulp in het buitenland.

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Advertenties

Doctor has life after death experience / Arts heeft bijna dood ervaring

Standaard

category / categorie : video

 

 

 

 

Doctor has life after death experience

.

Arts heeft bijna dood ervaring

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

De vier “goed nieuws” boeken in het Nieuwe testament

Standaard

categorie : religie

 

 

 

de 4 evangelisten: schilderij van Jacob Jordaens

de 4 evangelisten: schilderij van Jacob Jordaens

 

 

 

De boodschap

 

De eerste boeken van het Nieuwe Testament van de Bijbel zijn de vier Evangeliën geschreven door Matteüs, Markus, Lucas en Johannes. Hun boodschap verhaalt van het “evangelie”, wat in het Grieks ‘goed nieuws’ betekent. Het is het goede nieuws van Jezus Christus, want Hij is de Messias (redder) en de Zoon van God. Hij kwam op de wereld als volledig mens en als volledig God.

Zijn naam, die gegeven werd aan Maria, was Immanuël, wat in het Hebreeuws “God met ons” betekent. Hij kwam ‘in het vlees’ (als mens dus) om voor onze zonden te boeten (Johannes 3:16). Jezus kwam niet om een aardse koning te worden, maar om de hemelse koning te worden die door iedereen erkend zal worden als Koning van alle koningen (Openbaring 19:16).

De vier Evangeliën tonen ons de vervulling van vele Oudtestamentische beloften en profetieën van de komst van de Messias. Deze Nieuwtestamentische boeken verhalen van Jezus’ geboorte, afkomst, bediening (werk op aarde), wonderen, kruisiging, wonderbaarlijke opstanding, en hemelvaart.

 

 

 

De auteurs

 

De auteurs van de vier evangeliën brengen elk een uniek perspectief:

 

 

Matteüs

 

Matteüs was een tollenaar, iemand die belasting inde voor de Romeinse bezetters. Hij had een beroep wat toen net zoveel afkeer opriep als vandaag de dag. Het evangelie volgens Matteüs begint met de genealogie, de stamboom van Jezus, door de lijn van koning David. Het verslag van de geboorte van Jezus in Bethlehem is wereldberoemd.

We lezen ook over de selectie van Jezus’ oorspronkelijke twaalf discipelen, over Zijn bekende ‘bergrede’ (toespraak op de berg, de zaligsprekingen), over de gelijkenissen die Hij vertelde, en over Zijn wandeling over het water.Hoofdstuk 26 geeft een gedetailleerd verslag van hoe Judas Iskariot Jezus verraadde bij het Laatste Avondmaal, wat ook bekend stond als het Pesachmaal. Matteüs eindigt met de dood van Jezus aan het kruis. In hoofdstuk 28 geeft Jezus de zendingsopdracht uit.

 

 

 

Marcus

 

Marcus was niet één van de twaalf oorspronkelijke discipelen, maar hij volgde en leerde van Paulus tijdens zijn eerste reis als missionaris. Volgens de traditie werd Marcus later een naaste medewerker van de apostel Petrus en is het Evangelie van Marcus Petrus’ vertelling van de gebeurtenissen. Het boek Marcus is naar verluidt het eerste Evangelie dat opgeschreven werd (rond 55 na Christus).

Het beschrijft meer wonderen dan enig ander Evangelie. Marcus begint met een achtergrondschets van Jezus’ bediening door de bediening van Johannes de Doper te benoemen. Johannes was door God gestuurd om ‘de weg van de Heer te bereiden’. Hoewel mensen in grote groepen naar hem toekwamen, verkondigde Johannes de Doper dat er een ander zou komen die nog machtiger zou zijn dan hij was.

 

Hij stelde in Marcus 1:8: “Ik heb jullie gedoopt met water, maar hij zal jullie dopen met de Heilige Geest.”

 

Nadat Johannes Jezus gedoopt had (als een voorbeeld voor ons allen), doet Marcus verslag van Jezus’ openlijke bediening. Hij verhaalt van Jezus’ bediening in Galilea, beschrijft een groot aantal genezingswonderen, de uitwerping van demonen, en de voeding van vijfduizend mensen met vijf broden en twee vissen. Jezus predikte over het weerstaan van verleiding, het zegenen van kleine kinderen en het dienen van anderen. Jezus vertelde over het weerstaan van afgoden en valse profeten en beloofde Zijn terugkomst voor alle gelovigen.

Hoewel Marcus’ boek een aantal onderwerpen bevat die ook in de andere Evangeliën staan, zoals de kruisiging en de opstanding, eindigt het door ons te laten weten dat de Heer is opgestegen naar de hemel en aan de rechterhand van God zit. Ongeveer een derde van het Evangelie van Marcus is gewijd aan de laatste week van het aardse leven van Jezus.

 

 

 

 

 

Lucas

 

Lucas was, in tegenstelling tot de andere oorspronkelijke discipelen, een Griek en een heidense christen. Hij was buitengewoon goed opgeleid als arts. Er wordt gezegd dat het boek rond 60 na Christus geschreven is (ongeveer in dezelfde tijd als het Evangelie van Matteüs) in Rome of Caesarea. Lucas reisde met Paulus mee op zijn zendingsreizen. Hij stelt Jezus voor als de Redder die beschikbaar is voor de wereld en als een meelevende genezer en onderwijzer.

Lucas schrijft een gekoesterd verslag van de geboorte van Jezus in hoofdstuk 2. Maar hij is uitermate nauwkeurig wanneer hij verslag legt van de handelingen en het onderwijs van Christus vanaf het absolute begin, en hij helpt zijn lezers bij het begrijpen van de zekere weg van verlossing. Zijn boek getuigt van de manier waarop we moeten leven en trouwe kinderen van God mogen worden.

 

 

 

Johannes

 

Johannes, de zoon van Zebedeüs, werd ook wel de “Zoon van de Donder” genoemd. Zijn boek is wat later geschreven dan de andere, zo rond 85-90 na Christus, dus na de verwoesting van Jeruzalem die in 70 na Christus plaatsvond. Het boek wordt vaak het boek van de liefde genoemd.Johannes’ afschildering van Jezus en Zijn liefde laat duidelijk zien dat Jezus niet slechts een normaal mens was. Johannes laat zien hoe Jezus inderdaad de eeuwige Zoon van God is.

Hij vertelt ons hoe Jezus persoonlijk mensen ontmoette, predikte en liefdevol Zijn discipelen onderwees. Johannes laat ons zien dat deze Goddelijke man “leven” aanbood en dat Hij harde en haatdragende mensenharten vriendelijk en liefdevol maakte.Johannes doet verslag van Jezus’ handelingen, net als de eerste drie Evangelisten, maar hij interpreteert ze zodat we er een geestelijke waarheid aan toe kunnen kennen.

 

Hij zegt in Johannes 20:30-31: “Jezus heeft nog veel meer wondertekenen voor zijn leerlingen gedaan, die niet in dit boek staan, maar deze zijn opgeschreven opdat u gelooft dat Jezus de Messias is, de Zoon van God, en opdat u door te geloven leeft door zijn naam.”

 

Johannes gebruikt toepasselijke, geestelijke woorden zoals liefde, leven, licht en levend water om zijn boodschap van verlossing meer impact te geven.

 

 

 

 Op welke manier zijn deze verslagen vandaag de dag relevant?

 

Hebreeërs 13:8 zegt: “Jezus Christus blijft dezelfde, gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid!”

 

Het Evangelie verandert nooit. We moeten ons dagelijks leven op Jezus gericht houden, want Hij is onze hoop en onze redding. In tegenstelling tot mensen is Hij onveranderlijk en zal Hij ons nooit in de steek laten. De Evangeliën laten ons zien dat mensen als Matteüs gered kunnen worden van hun verleden. Door het nieuwe leven dat Matteüs ontving door te gehoorzamen aan de roep van Jezus, kreeg hij een waardevol doel en een rechtvaardige leefwijze. Jezus zal hetzelfde voor jou doen.

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

John Astria

John Astria

Wie moet zich laten testen op prostaatkanker?

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

.

.

.

.

Wie moet zich laten testen op prostaatkanker?

.

.

 

.

Moet ik mij laten testen op prostaatkanker? Het is een vraag die vele mannen vanaf de leeftijd van 55 jaar zich stellen, zelfs zonder specifieke klachten. Op die vraag bestaat evenwel geen eenduidig antwoord. Over de voor- en nadelen van prostaatkankerscreening door PSA-meting bestaat nog steeds onzekerheid.

Op 1000 mannen die kiezen voor deze prostaatkankerscreening zijn er vermoedelijk 2 die binnen de 15 jaar een overlijden door prostaatkanker vermijden. Maar door voor een opsporing te kiezen worden veel mannen geconfronteerd met een kanker waar ze anders nooit of pas veel later last zouden van hebben.

Prostaatkanker evolueert immers meestal zeer traag. En de behandelingen die volgen op een diagnose kunnen zorgen voor ernstige complicaties, zoals incontinentie en impotentie.

 

 

Prostaatkanker evolueert traag

 

Hoewel prostaatkanker bij Belgische mannen de vaakst vastgestelde kanker is, overlijdt minder dan 4% van de mannen eraan. Dat komt omdat prostaatkanker meestal zeer traag evolueert. In de helft van de gevallen wordt hij slechts na de leeftijd van 75 jaar vastgesteld. Zo hebben van de 80-plussers hebben meer dan 4 mannen op 10 prostaatkanker, zonder enig symptoom. Bij actieve opsporing waren deze mannen nodeloos behandeld geweest, met alle hinderlijke bijwerkingen.

 

 

 

2 sterfgevallen minder op 1000 door screening

 

Geschat wordt dat binnen de 15 jaar na de screening van 1000 mannen tussen 55 en 69 jaar, ongeveer 2 mannen minder zullen sterven aan prostaatkanker.

 

 

 

PSA-test niet 100% betrouwbaar

 

De PSA-test is niet 100% betrouwbaar. Prostaatkanker kan gepaard gaan met een verhoging van het PSA-gehalte (prostaat-specifiek antigeen) in het bloed. Een abnormaal PSA-testresultaat wijst echter niet altijd op prostaatkanker. Andersom is prostaatkanker ook mogelijk bij een normaal, niet-verhoogd, PSA-testresultaat. Dit betekent dat mannen zich ten onrechte bezorgd of opgelucht kunnen voelen.

De praktijkrichtlijnen raden systematische PSA-screening van alle mannen niet aan, en de PSA-test wordt in dat geval ook niet meer terugbetaald. Dit belet mannen echter niet om toch om de test te vragen. In dat geval is het de rol van de arts om hem goed te informeren over de voor-en nadelen en de onzekerheden die er mee gepaard gaan, zodat hij een weloverwogen keuze kan maken, toch een fundamenteel patiëntenrecht.

 

 

 

Risico op te vroege of overbodige behandeling

 

Meer testen leidt zeker tot meer invasieve behandelingen (biopsie, chirurgie, radiotherapie), met de gekende complicaties van impotentie en incontinentie, terwijl deze behandelingen niet altijd iets wezenlijks veranderen aan de levensduur van de patiënt.

Door screening worden kleine prostaatkankers gemiddeld 7 jaar eerder ontdekt dan wanneer er geen opsporing zou plaatsvinden. Dit betekent dat de man vroeger in zijn leven als “kankerpatiënt” wordt beschouwd. Hierdoor leven patiënten dus langer met de nadelen en de nasleep van de behandelingen dan patiënten die pas na klachten worden gediagnosticeerd en behandeld.

Daarnaast worden bij ongeveer 25 van de 1000 gescreende mannen tumoren opgespoord die heel langzaam groeien en die zonder opsporing tijdens de rest van het leven bij de grote meerderheid nooit problemen zouden gegeven hebben. Zonder screening zou deze man nooit “kankerpatiënt” zijn geweest, en nu wel.

 

 

 

Testen of niet testen?

 

Om mannen te helpen bij een beslissing om zich al dan niet te laten testen, ontwikkelden LUCAS KU Leuven in opdracht van de Vlaamse Liga tegen Kanker (VLK), en het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) elk een hulpmiddel om hen goed geïnformeerd een beslissing te helpen nemen.

Laat je je als man testen en kies je daardoor voor een iets betere overlevingskans en neem je er de aanzienlijke risico’s op nutteloze behandelingen en vervelende bijwerkingen bij? Of laat je je niet testen, met een kleine kans dat je een behandelbare kanker zal missen, maar zonder risico op een nutteloze behandeling?

De nieuw ontwikkelde hulpmiddelen geven geen pasklaar antwoord op deze vraag, maar ze helpen elke man wel om op een beter geïnformeerde manier zelf of in overleg met zijn arts een keuze te maken die het best aansluit bij zijn waarden en voorkeuren.

• Deze beslissingshulp is bedoeld voor mannen die:
– 50 tot 75 jaar oud zijn,
– een goede gezondheid hebben
– en een weloverwogen keuze willen maken over vroegtijdige opsporing van prostaatkanker.

• Als uw vader of broer(s) ooit de diagnose van prostaatkanker kregen, zijn de cijfers op deze website niet van toepassing op u. Raadpleeg uw arts indien u vragen heeft over opsporing van prostaatkanker.

• Vroegtijdige opsporing van prostaatkanker is niet geschikt voor mannen die ouder zijn dan 75 jaar en/of een slechte gezondheid hebben.
– Deze mannen zullen waarschijnlijk niet sterven aan hun prostaatkanker of hier ernstige klachten van ondervinden.

 

 

 

Keuzetabel: Wel of geen PSA test voor vroegtijdige opsporing van prostaatkanker

 

 

 

Vaak gestelde vragen Indien u wel een PSA test laat doen Indien u geen PSA test laat doen
Wat zijn de belangrijkste voordelen? Van alle 100 prostaatkankers die aan het licht komen zijn er 34 agressief (34%). Bij deze kankers kan vroegtijdige behandeling voordelig zijn. Zo voorkomt een vroege behandeling voor 3 op 100 mannen met prostaatkanker (3%) dat ze sterven aan de ziekte. Voor 8 op 100 mannen met prostaatkanker (8%) voorkomt vroege behandeling dat de kanker zich naar andere delen van het lichaam verspreidt. Een verhoogde PSA waarde wijst niet altijd op prostaatkanker. Of dit zo is gaat men na met een biopsie. Indien u de PSA test niet laat doen, dan vermijdt u de risico’s van een biopsie. Ook vermijdt u de risico’s verbonden aan de behandeling van een vorm van prostaatkanker die geen behandeling vereist.
Heb ik dan minder kans om te sterven aan prostaatkanker? Waarschijnlijk niet. Door in een vroeg stadium te testen kan bij minder dan 1 klachtenvrije man op 100 (0,2%) voorkomen worden dat hij aan prostaatkanker sterft. Neen.
Als mijn PSA waarde hoog is, heb ik dan zeker prostaatkanker? Neen: 76 op 100 mannen (76%) met een hoge PSA waarde hebben geen prostaatkanker. Of dit zo is, wordt onderzocht met een biopsie. Als u ervoor kiest om zich niet te laten testen, zult u uw PSA waarde niet kennen.
Als mijn PSA waarde laag is, heb ik dan zeker geen prostaatkanker? Neen: Minder dan ŽŽn man op 100 (0,5%) met een normale PSA waarde heeft toch prostaatkanker. In dit geval zult u uw PSA waarde niet kennen.
Welke zijn de voornaamste nadelen? Op 100 prostaatkankers zijn er 66 (66%) die zo traag groeien dat ze zonder behandeling geen problemen zouden veroorzaken. Voor deze kankers is behandeling niet nodig, maar het is moeilijk vooraf te zeggen of dit zo’n kanker is. Testen kan dus onnodige behandeling uitlokken. Hiernaast kan de PSA test laten doen leiden tot ongerustheid en twijfel over volgende keuzes. Het risico bestaat dat een agressieve prostaatkanker niet vroegtijdig wordt ontdekt. Ook als u zich niet laat testen kunt u ongerust zijn en twijfelen.
Welke nadelen brengt een prostaatbiopsie met zich mee? Na de biopsie kan een man te kampen krijgen met onder meer bloed in de urine (langer dan drie dagen bij ongeveer 25 op 100 mannen, 25%) of pijn (bij ongeveer 5 op 100 mannen, 5%). Meer ernstige neveneffecten zoals infectie komen minder vaak voor. Deze risico’s worden vermeden als u zich niet laat testen. Immers, enkel bij een verdachte PSA-waarde wordt een biopsie gedaan.
Wat zijn de risico’s van een behandeling voor prostaatkanker Dit hangt af van het type behandeling. Neveneffecten op lange termijn zijn bv. erectieproblemen (bij 40 tot 58 op 100 mannen; ±40-58%), urineverlies (na operatie bij ongeveer 32 op 100 mannen; ±32%) en darmklachten (na bestraling bij ongeveer 25 op 100 mannen ±25%). Een man kan er samen met zijn arts ook voor kiezen om zich niet meteen te laten behandelen. Als u zich niet laat testen is het minder waarschijnlijk dat u vroegtijdig behandeld wordt voor prostaatkanker.

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

De vervelende tenniselleboog

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

 

Tenniselleboog: oorzaken en remedies

 

Een tenniselleboog is een vaak voorkomende aandoening die miljoenen mensen jaarlijks beïnvloeden. Gelukkig zijn er heel wat natuurlijk remedies om de pijn te verlichten van een tenniselleboog. Deze natuurlijke remedies zijn onder andere gember, kurkuma, massage, ice packs en ondersteunende straps. Maar ook meer slapen en specifieke oefeningen doen zullen helpen om sneller van een tenniselleboog verlost te zijn.

 

Wat is een tenniselleboog?

 

Een tenniselleboog is het resultaat van een bepaalde beweging die je herhaaldelijk doet met jouw arm, elleboog en betrokken pezen en spieren. Vandaar ook de naam, want tennis en gelijkaardige sporten bevatten het constante gebruik van dezelfde strekspieren in dat deel van het lichaam. Wetenschappelijk staat dit bekend als “lateral epicondylitis”.

Deze aandoening raakt miljoenen mensen jaarlijks met een pijnlijke en gevoelige plaats rond de elleboog. Wanneer bepaalde bewegingen vaak herhaald worden binnen een bepaalde tijdspanne, kan het ervoor zorgen dat bepaalde spieren overbelast worden en beschadigd raken. Deze worden dan ook heel gevoelig. Deze aandoening raakt heel wat handarbeiders, zoals bouwvakkers of timmerlieden.

Een aantal van de meest voorkomende symptomen van een tenniselleboog zijn omvatten gelokaliseerde pijn in de pols en elleboog, en een verzwakking in de spieren die gebruikt worden om zaken te grijpen of je arm te strekken. Mensen ondervinden ook een scherpe,  doordringende pijn in de elleboog bij het uitvoeren van simpele taken, zoals aan een deurklink draaien of zware objecten dragen.

 

 

 

 

 

Het ontwikkelen van een tenniselleboog tegengaan

 

Er zijn heel wat manieren om te vermijden dat een tenniselleboog zich ontwikkelt, naast het vermijden van de activiteiten en bewegingen die het in de eerste plaats veroorzaakt hebben. Je kan de desbetreffende spieren versterken met verschillende oefeningen, gebruik maken van beschermende en ondersteunende uitrusting, en het gebruik van deze spieren vermijden in andere vaak voorkomende taken.

 

 

 

Oorzaken van een tenniselleboog

 

Een tenniselleboog kan door verschillende specifieke zaken veroorzaakt worden, naast overbelasting. Micro- en macroscopische scheurtjes kunnen zich vormen in de spieren en gewrichten van de voorarm. Dit als gevolg van de repetitieve krachtige activiteit zoals het slaan tegen een bal, swingende een hamer, enz. Soms kan een enkele krachtige trekkracht, onnatuurlijke draai, of onverwachte klap op het gebied van de elleboog zorgen dat een tenniselleboog zich ontwikkelt.

Vanaf dit punt zal een herhaaldelijke belasting deze kleine scheurtjes groter maken en meer pijnlijk. Op termijn zal het ervoor zorgen dat je niet meer in staat zal zijn om bepaalde taken uit te voeren. Bovendien, als je er niet in slaagt om die scheurtjes te laten helen door te rusten en eventjes een bepaalde activiteit niet meer te doen, kan de aandoening erger worden tot het punt dat je niets meer kan doen. Gelukkig zijn er een aantal natuurlijke remedies voor een tenniselleboog, die we zo meteen verder zullen onderzoeken.

 

 

 

 

 

Natuurlijke remedies bij een tenniselleboog

 

 

Massage

 

Eén van de meest simpele remedies voor een tenniselleboog is een simpele massage. Die kan je zelf toepassen of door een professioneel laten doen. Door waar de pijn zich bevindt is het eigenlijk best wel simpel om zelf een massage te doen op deze plaats. Massages laten de bloeddoorstroom toenemen naar de beschadigde gewrichten en spieren, waardoor het herstelproces versneld. Daarnaast voorkomt het ook dat de spieren zich gaan afsluiten. Stretchen vooraleer je een fysieke activiteit gaat doen is ook altijd een wijze keuze om verdere kwetsuren te vermijden.

 

 

 

 

.

Kurkuma

 

De natuurlijke anti-inflammatoire eigenschappen van Kurkuma zorgen ervoor dat het waardevol is voor verschillende fysieke aandoeningen. Zeker bij aandoeningen zoals een tenniselleboog, waar de zwelling van de spieren ervoor zorgen dat het bewegen van de gewrichten pijnlijk wordt en het jou bijgevolg belemmert om normale taken uit te voeren. Curcumine, het actieve ingrediënt in kurkuma, is daarnaast ook een natuurlijke pijnstiller en zit boordevol antioxidanten. Dit zal ervoor zorgen dat het herstelproces van de beschadigde gewrichten ook versneld wordt.

 

 

 

 

 

Gember

 

Gemberwortel in water laten koken zal een goedje produceren die vol zit met nutriënten die je meteen op de opgezwollen of ontstoken plaatsen kan aanbrengen. Waardoor je snel en blijvende soelaas zal ondervinden. Je kan ook gember en honing vermengen in water en deze mix 1 à 2 keer per dag drinken. De anti-inflammatoire eigenschappen van gember en het actieve ingrediënt gingerol kan ook van binnenuit werken.

 

 

 

Ice packs

 

Wanneer jouw spieren en gewrichten overbelast, beschadigd of ontstoken zijn, dan zijn ice packs een ideale manier om het zwellen en de pijn onder controle te houden. Je kan ook ijsblokjes in een handdoek wikkelen en 20 minuten tegen jouw elleboog plaatsen. Wees voorzichtig en doe geen fysieke activiteiten te snel na het aanbrengen van de ice pack. De spier is namelijk koud en minder flexibel, waardoor het een gemakkelijke slachtoffer wordt voor kwetsuren vlak na de behandeling.

 

 

 

 

.

Steunende straps

 

Als je de repetitieve actie die de tenniselleboog veroorzaakt heeft niet meteen kan stoppen, zorg ervoor dat je beschermende of ondersteunende uitrusting draagt. Voor tennisspelers kunnen straps onder de elleboog ervoor zorgen dat de spieren en gewrichten goed ingesnoerd zitten, waardoor overstrekking of overbelasting vermeden wordt. Niettemin is een volledige (tijdelijke) stop van de activiteit aangeraden.

 

 

 

 

 

 

Gespecialiseerde oefeningen

 

Er zijn heel wat oefeningen die de spieren en gewrichten van jouw voorarm kunnen versterken. Jouw voorarm op een platte oppervlakte plaatsen, mat jouw hand die naar de zijkant draait bijvoorbeeld. Je kan ook een gewicht in de hand nemen en jouw pols op en neer laten gaan 10 à 15 keer en dan herhalen. Je zou de spanning moeten voelen in jouw voorarm. Deze oefening regelmatig doen kan ervoor zorgen dat de spier heropgebouwd wordt. De pijn zal geleidelijk aan oplossen en ook de inflammatie. Het zal ook voorkomen dat jouw tenniselleboog erger wordt.

 

 

 

Volledige rust van de spier

 

De beste oplossing voor een tenniselleboog is om jouw voorarm volledige rust te gunnen. Vermijd krachtinspanning en hou de spieren in jouw pols en voorarm zo ontspannen mogelijk. De hoeveelheid slaap die je ’s nachts krijgt verhogen, door een uur of twee, zal jouw lichaam de kans geven om op natuurlijke wijze te herstellen.

 

 

Sint-Janskruid

 

Als anti-inflammatoire en pijnstillende substantie is sint-janskruid al vaak voorgeschreven geweest als remedie tegen een tenniselleboog. Je kan sint-janskruid rechtstreeks aanbrengen op de ontstoken plaats, supplementen innemen of deze kruiden in water doen en twee keer per dag drinken om snel te herstellen.

 

 

 

 

 

Verbeter jouw fysiek

 

Heel wat mensen lijden aan een tenniselleboog door een chronisch probleem waarop ze een bepaalde sport beoefenen of een bepaalde taak herhalen. Met een personal trainer werken of advies inwinnen van een professional om jouw werkplaats beter in te richten kunnen een goede manier zijn om jouw risico op een tenniselleboog te verminderen. Als je reeds lijdt aan deze aandoening, dan kunnen dergelijke zaken ervoor zorgen dat het niet erger wordt.

 

 

 

Look

 

Look is gevuld met antioxidanten, anti-inflammatoire stoffen, sulfur en selenium. Look is een krachtige manier om de pijn en ongemak van een tenniselleboog te behandelen. Maal 4 à 5 teentjes knoflook en breng deze aan op de ontstoken plaats. De krachtige actieve ingrediënten, waaronder allicine, kan de pijn snel verlichten en het zwellen van de tenniselleboog.

 

 

 

 

.

.

Bladeen van smeerwortel

 

Een minder bekende kruiden remedie zijn de bladeren van smeerwortel die een natuurlijke pijnstiller is en anti-inflammatoire eigenschappen bevat. Je kan de smeerwortel blaadjes in water laten weken en deze dan rechtstreeks op de ontstoken plaatsen aanbrengen. Wikkel daarna jouw elleboog in een doek. De actieve ingrediënten en stoffen van de bladeren zullen het zwellen stoppen en de pijn laten wegebben in de elleboog en voorarm. Het gebruik van smeerwortel is in bepaalde landen verboden, zoals de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk.

 

 

 

 

.

Opgelet

 

Hoewel tennisellebogen vaak overkomen als een vervelende kwaal in plaats van een serieuze medische aandoening, kan het erger worden met de tijd. Na verloop van tijd kan het ervoor zorgen dat je bijna niets meer kan doen. Je zou medisch advies moeten inwinnen over jouw tenniselleboog wanneer je denkt dat je hieraan lijdt. De arts zal jou de nodige behandeling voorschrijven naargelang de ernst van het ongemak.

 

 

 

 

 

 

 

 

Behandelen van een depressie met kruiden

Standaard

categorie :  Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

kruiden die helpen tegen een depressie

 

Voor het tijdperk van antidepressiva waren er een aantal opties om depressies te behandelen. Enerzijds gebaseerd op het gebrek aan begrip over wat deze aandoening inhoudt maar anderzijds ook omdat ze niet veel hoop hadden op herstel. Eeuwenlang, voordat depressie erkend werd als een fysiologische aandoening in plaats van een psychische stoornis, werd de consumptie van bepaalde kruiden aangeraden om deze aandoening tegen te gaan. Deze kruiden spelen tot op de dag van vandaag nog steeds een belangrijke rol bij het behandelen van deze aandoening.

 

 

 

 

Sint-Janskruid

 

Sint-Janskruid (Hypericum perforatum) is een heel populaire keuze geweest door “dokters” sinds het oud Grieks tijdperk, waar het gebruikt werd om zwaarmoedigheid te behandelen. Vandaag de dag wordt dit kruid, dat prachtige kleine gele bloemen heeft, gebruikt om gematigde depressie aan te pakken, bij zowel volwassenen als kinderen. Sommige  studies tonen aan dat het een doeltreffend antidepressiva is met bitter weinig neveneffecten.

Sint-Janskruid is vrijwel overal verkrijgbaar in natuurwinkels. Men gelooft ook dat Sint-Janskruid helpt om de hoeveelheid serotonine in de hersenen te verhogen. Niettemin heeft dit kruid wel een interactie met medicatie, waardoor deze niet zou ingenomen mogen worden zonder de goedkeuring van een arts.

 

 

 

 

 

 

 

Saffraan

 

Safraan is een duur kruid door zijn schaarste, het wordt gemaakt van de crocus sativa bloem dat reeds eeuwenlang gebruikt wordt als hulpmiddel bij de spijsvertering. Bovendien wordt de bloem ook gebruikt om de stemming te verbeteren en de gevolgen van menstruatie te verminderen. Een studie uit 2013 heeft aangewezen dat saffraan een effect had bij het verminderen van de symptomen van een depressie. Dit werd aan de hand van een onderzoek met placebo’s gedaan in de andere testgroep.

 

 

 

 

 

 

Ginkgo Biloba

 

Ginkgo Biloba heeft een belangrijke rol gespeeld in de Chinese geneeskunde dankzij zijn vermogen om de circulatie van het bloed naar de hersenen te verbeteren. Het kruid is verkrijgbaar in capsulevorm of tinctuur en het bevordert de concentratie en zelf-motivatie.

 

 

 

 

 

 

Siberische ginseng

 

Een andere kruid dat reeds een lange weg heeft afgelegd in de geneeskundige wereld is Siberische ginseng. Men gelooft dat dit kruid de gevolgen van stress kan verminderen dankzij zijn capaciteit om de bijnieren te beschermen. Daarnaast kan Siberische ginseng ook de mentale alertheid verbeteren en vermoeidheid verminderen. Het kruid helpt ook om het immuunsysteem te versterken wat ons vermogen om infecties tegen te gaan verbetert.

 

 

 

 

 

 

Citroenmelisse

 

Niet kunnen slapen of niet kunnen inslapen is een vaak voorkomend symptoom waarover mensen met een depressie klagen. Dus je slaap verbeteren is een handige manier om een depressie tegen te gaan. Thee van  citroemelisse kan helpen om te ontspannen en zorgen voor een betere slaap. Lavendel en kamille worden ook gezien als een zeer doeltreffend alternatief.

 

 

 

 

 

 

Kava (Piper methysticum)

 

Kava is een wortelplant uit het South Pacific en staat bekend voor zijn sussend effect. Deze is een beetje vergelijkbaar met de kalmte die je ervaart bij diazepam. Het wordt veelal verbruikt als thee, deze plant kan ongerustheid helpen wegnemen, stress en slapeloosheid. Niettemin is het aangeraden om een dokter te raadplegen vooraleer je deze plant inneemt. Kava wordt namelijk ook gelinkt aan problemen die de lever aantasten.

 

 

 

 

 

 

Valeriaan

 

Valeriaan is een gekende plant om angststoornissen te behandelen. Maar ook bij slapeloosheid en depressie wordt het kruid gebruikt. Valeriaan kalmeert het zenuwstelsel. maar kan hoofdpijn en duizeligheid veroorzaken bij sommige mensen. Voor wie valeriaan voor een periode van 4 tot 6 weken inneemt, is er geen enkel risico voor de gezondheid .

 

 

 

 

 

De behandeling van een depressie en angststoornissen met kruiden heeft reeds een lange geschiedenis achter de rug in de geneeskunde. Veelal is dit weliswaar een tweede keuze bij artsen die liever antidepressiva voorschrijven. Hoewel een kruidentherapie zeker het overwegen waard is bij een depressie, raden wij aan dat u overlegt met uw arts wat voor u de beste oplossing kan zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dr Edward Bach (1886-1936)

Standaard

categorie : beroemde personen

 

 

 

dr_-edward_bach

.

.

.

Edward Bach was een Engelse arts aan het begin van de 20e eeuw. Als bacterioloog aan het Londense Univer-siteitsziekenhuis bond hij de strijd aan met chronische ziektes en ontwikkelde diverse vaccins. Wat hem tegen-stond in die periode was dat er meer aandacht was voor ziektes dan voor de patiënten. Ook vond hij het niet prettig om vaccins toe te dienen via injecties, omdat de mensen hier bang van waren, en hij merkte dat de werk-zaamheid van de vaccins te lijden had onder die angst.

Later kwam hij te werken in het Londense Homeopathisch Ziekenhuis, en kwam daar in aanraking met het werk van Hahnemann (grondlegger van de hedendaagse homeopathie), waarvan hij zeer onder de indruk was. Hahne-mann was tot dezelfde conclusie gekomen als hijzelf, nl.: “Behandel de patiënt, niet de ziekte”. Door zijn eerde-re werk te combineren met Hahnmann’s homeopathie kwam hij tot de zeven Bach-nosodes, die tot de dag van vandaag gebruikt worden. Wat hem nog niet helemaal beviel was dat homeopathische geneesmiddelen soms ge-maakt worden van stoffen die in pure vorm schadelijk zouden zijn voor de gezondheid.

Bach was ervan overtuigd dat alle remedies die een mens nodig kon hebben al lang “door de Schepper in de na-tuur waren opgenomen”, zoals hij zelf zei. Uiteindelijk liet hij in het voorjaar van 1930 zijn baan in het ziekenhuis en zijn eigen bloeiende Londense praktijk achter, en trok naar het platteland op zoek naar die natuurlijke reme-dies. De laatste periode van zijn leven (van 1928 tot 1936) besteedde hij aan het zoeken van genezende bloemen en bloesems. Dit moesten bloemen zijn met uitsluitend heilzame eigenschappen, niet alleen als remedie maar ook in pure vorm. In de loop van deze jaren vond hij 37 van deze bloemen en manieren om ze te verwerken tot remedies. Als 38e potentieerde hij puur water uit een heilzame bron. Ze zijn nu bekend als “Bach Flower Reme-dies” (BFR) ofwel “Bach Bloesem Remedies”.

 

 

 

Jeugd

 

Edward Bach werd geboren op 24 september 1886 te Moseley ten zuiden van Birmingham. Van kinds af aan was hij een gevoelig type, niet heel gezond, was graag buiten in de natuur en wist dat hij mensen wilde helpen gene-zen. Als kind kon hij zich al zo geconcentreerd in iets verdiepen dat de wereld om hem heen verdween. Toen hij op 16-jarige leeftijd van school kwam wilde hij zijn ouders niet vragen om een lange medische opleiding te beta-len, en besloot om eerst geld te verdienen in de bronsgieterij van zijn vader (1903-1906).

In die periode bemerkte hij hoe moeilijk zijn collega-arbeiders het hadden met gezondheidszorg: ze werkten vaak door als ze ziek waren, want ziek thuisblijven betekende geen loon en wel hoge medische kosten. Hij zag niet alleen hun angst voor ziekte, maar ook dat er niet veel meer werd gedaan dan het verlichten van de klachten en het bestrijden van symptomen. Dit alles sterkte hem in zijn plan om eenvoudige geneesmiddelen te ontdekken voor alle ziekten. Toen hij uiteindelijk met zijn vader sprak over zijn wens om dokter te worden, besloot deze zijn studie te betalen.

 

 

 

Studie (1906-1913)

 

Zo begon hij op 20-jarige leeftijd aan een medische studie aan de universiteit van Birmingham. Van daaruit ging hij naar het Londense Universiteitsziekenhuis en behaalde daar in 1912 het (niet-universitaire) “Conjoint” (samen-gevoegde) diploma M.R.C.S. en L.R.C.P. Met dit diploma op zak mocht hij in Londen als arts praktiseren, en veel studenten deden daarom dit examen al voordat ze waren afgestudeerd. Vervolgens behaalde hij in 1913 de uni-versitaire graden M.B. en B.S., en rondde hij in 1914 zijn studie af met een D.P.H. Camb. Als student had Bach al meer interesse in de patiënten dan in hun ziektes. Hij kon rustig naast hun bed zitten en ze laten vertellen, om op die manier achter de werkelijke achtergrond van hun ziekte te komen.

 

 

 

Bach als regulier arts (1913-1918)

 

Nadat hij op 14 januari 1913 getrouwd was met Gwendoline Caiger en zijn doktergraden MB en BS had behaald, begon hij als eerste-hulp-arts in het University College Hospital. Later dat jaar begon hij als eerste-hulp-chirurg in het London Temperance Hospital, waarmee hij na enkele maanden al moest stoppen omdat zijn gezondheid hem in de steek liet. Daarop begon hij een eigen praktijk in Harley Street, waar hij steeds weer merkte dat de medische wetenschap nog weinig kon uitrichten tegen chronische ziekten. Hij zag in dat artsen werden opgeleid om vooral naar ziekten te kijken, en niet naar de persoonlijkheid van de mens, terwijl hij ervan overtuigd was dat die per-soonlijkheid juist het belangrijkste was: waarom wordt de ene mens ziek, terwijl een andere mens immuun is voor dezelfde ziekte?

Op die manier raakte hij geïnteresseerd in de leer van de immuniteit en legde zich toe op onderzoek als Assistent Bacterioloog aan het University College Hospital. Hij ontdekte een verband tussen chronische ziekten en de aan-wezigheid van bepaalde bacteriën in de darmflora, en vroeg zich af of hun aanwezigheid het herstel bevorderde of juist tegenhield. Zijn idee om de gevonden bacteriën terug te injecteren had resultaten die zijn verwachtingen overtroffen. Het gebruik van de injectienaald en de pijnlijk gevolgen ervan stond hem echter tegen. Dit werd deels opgelost toen hij ontdekte dat de resultaten verbeterden door een tweede injectie pas te geven als het effect van de eerste ophield, in plaats van telkens na een vaste tijd. Hierdoor waren dus minder injecties nodig.

In 1917 overleed zijn eerste vrouw en hertrouwde hij met Kitty Light, bij wie hij een dochter had. In dat jaar was Bach naast zijn eigen praktijk en zijn onderzoek als bacterioloog ook verantwoordelijk voor 400 ziekenhuisbedden voor oorlogsgewonden, en ook nog actief aan de Hospital Medical School. Hij werkte zo hard dat hij soms flauw-viel achter zijn onderzoekstafel en had in juli 1917 een zware bloeding die een operatie nodig maakte waarbij een tumor werd verwijderd. Hij kreeg nog 3 maanden te leven en vastbesloten om die korte tijd zo goed mogelijk te besteden, werkte hij harder dan ooit om nog zoveel mogelijk van zijn werk af te kunnen maken. Aan het einde van die drie maanden voelde hij zich echter beter dan ooit, en hij concludeerde:

Als een mens met liefde het werk doet waarvoor hij geroepen is, resulteert dat in gezondheid en geluk.

 

 

 

????????

 

 

 

 

Bach als homeopaat (1918-1930)

 

Toen in 1918 het University College Hospital bepaalde dat alle medewerkers hun nevenwerkzaamheden moesten stoppen, was dat voor Bach aanleiding om direct ontslag te nemen. Hij besteedde al zijn geld aan het inrichten van een eigen laboratorium, zodat hij zijn werk kon voortzetten. Toen kort daarna een plaats vrijkwam als pa-tholoog en bacterioloog aan het London Homoeopathic Hospital werd hij daar aangenomen. Daar maakte hij kennis met het werk van Samuel Hahnemann, de grondlegger van de hedendaagse homeopathie.

Bach’s bewondering voor het werk van Hahnemann was grenzeloos: ongelofelijk dat een enkele mens, in de don-kere dagen van de wetenschap 100 jaar eerder, zulke ontdekkingen had kunnen doen! Hahnemann wist 100 jaar eerder de dingen al die hijzelf met de moderne wetenschap pas net aan het ontdekken was, hij gebruikte geen bacteriën maar middelen uit de natuur. Bovendien was Hahnemann er net als hijzelf van overtuigd dat elk geval anders is en individueel behandeld dient te worden: behandel de patiënt, niet de ziekte.

Op zoek naar een manier om zijn allopathische werk te combineren met dat van Hahnemann werkte hij zijn vac-cinerende injecties om tot homeopathische nosodes die via de mond konden worden ingenomen, en was verrukt over de resultaten. (Een nosode is een homeopathisch middel dat is gemaakt van de ziekteverwekker of van ziek weefsel, en is wat dat betreft vergelijkbaar met een vaccin.) Deze 7 nosodes worden tot op de dag van vandaag gebruikt als de Bach-nosodes.

Om te bepalen welke van de 7 nosodes een patiënt nodig had, moest de darmflora onderzocht worden. Dit ver-zwakte de patiënt, soms alleen al door het onderzoek, soms ook omdat de patiënt zieker werd voordat de uitslag bekend was. Totdat Bach ontdekte dat bepaalde types mensen meestal dezelfde bacteriën in hun darmen mee-droegen, en dus dezelfde behandeling nodig hadden. Uiteindelijk was hij in staat de uitslag van het onderzoek te voorspellen aan de hand van het type patiënt, en werden de onderzoeken overbodig.

In 1922 scheidde hij van Kitty Light. Hij was intussen zo bekend geworden, en had zoveel werk dat hij het Homo-eopathic Hospital verliet en weer een eigen laboratorium opende. Zijn werk vond inmiddels algemene waardering bij homeopaten en reguliere artsen, en hij kreeg de bijnaam “de tweede Hahnemann”. De jaren die volgden wer-den steeds drukker, en de resultaten steeds beter, en hij bemerkte dat mensen niet zo zeer genezen door lokale behandeling, maar vooral door algemene verbetering van hun gezondheid, waardoor de lokale klacht verdwijnt.

Tot 1930 volgde Bach de route van een geïnspireerd wetenschapper: hij werkte volgens strikt wetenschappelijke methoden, maar waar een onderzoek meerdere kanten op kon, vertrouwde hij op zijn intuïtie. Al die tijd bleef hij op zoek naar middelen uit de natuur die zijn nosoden konden vervangen. Vanaf 1928 ging hij steeds vaker in de natuur op zoek naar planten die hij kon gebruiken, en probeerde er heel veel uit. In september 1928 vond hij de eerste planten die aan zijn wensen voldeden. De resultaten met deze natuurlijke medicijnen waren zo bevredi-gend dat hij besloot om de wetenschappelijke en kunstmatige medicijnen achter zich te laten.

 

 

 

Bach en zijn bloesems (1928-1936)

 

In mei 1930 verdeelde hij zijn praktijk onder bevriende artsen, verkocht zijn laboratorium-inventaris en liet hij Londen definitief achter zich. Samen met zijn assistente Nora Weeks trok hij naar het noorden van Wales. Daar bestudeerde hij planten: waar ze groeien, hoe ze groeien, hun bloeiwijze, kleur, voortplanting, voedingstoffen, alles wat samen het karakter van de plant vormt. Hij was niet op zoek naar medicinale kruiden waar bepaalde stofjes in zitten, maar naar planten die vanwege hun karakter (energieniveau) mensen kunnen helpen. Voor Bach’s vindingen bestaat tot op de dag van vandaag geen wetenschappelijke basis. Bach baseerde zich bij zijn ontdek-kingen niet op enige theorie, maar op de werkzaamheid van de gevonden remedies in de praktijk. Hij ontdekte dat de dauw die op bloemen lag die in de zon stonden, de eigenschappen van de plant in sterke mate overnam. Omdat het verzamelen van bruikbare hoeveelheden dauw onbegonnen werk was ontwikkelde hij zijn zonne- methode: hij liet bloemen enkele uren in de volle zon op water drijven, en constateerde dat de geneeskrachtige eigenschappen van de plant daarna door het water waren overgenomen.

Om de zo ontstane remedie houdbaar te maken voegde hij een evengrote hoeveelheid cognac toe als conser-veringsmiddel.  Dat deze methode enige vooroordelen te overwinnen had blijkt uit wat hij schreef: “Laat niet de eenvoud van deze methode u weerhouden ze te gebruiken”. Rondtrekkend door Wales en Zuid- en Oost-Enge-land onderzocht hij vele planten. Bij zijn onderzoek kreeg hij hulp van enkele bevriende artsen die zijn remedies gebruikten en de bereikte resultaten met hem deelden. Anderen, hoewel ze hem als geniaal beschouwden voor zijn wetenschappelijke ontdekkingen, kon-den of wilden hem niet volgen toen hij de wetenschappelijke weg ver-liet en zijn “kruiden-remedies” ontdekte. Bach zelf benadrukte juist steeds dat gevallen die wetenschappelijk als hopeloos werden gezien, vaak goed te genezen waren met zijn nieuwe remedies. Hij schreef zijn kijk op gezond-heid en ziekte op in de boeken “Genees uzelf” en “Bevrijd uzelf”.

Hierin beschrijft hij dat lichamelijke klachten volgens hem het gevolg zijn van (gemoeds)toestanden. Zorgen, angst, onzekerheid, boosheid, fanatisme en dergelijke kunnen een mens uit evenwicht bren-gen. Hij zocht plan-ten met de positieve eigenschappen die zo’n negatieve houding kunnen verdrijven. In 1932 rondde hij met de vondst van de twaalfde remedie het eerste deel van zijn werk af. In 1933 publiceerde hij de eerste versie van zijn boekje “De twaalf genezers”, maar de zoektocht ging door: Hij vond in 1933 nog 4 remedies en vulde zijn boekje aan tot “De twaalf genezers & vier helpers”, en in 1934 tot “De twaalf genezers & zeven helpers”. De periode van 1930 tot 1934 bracht hij regelmatig enkele maanden door in Cromer aan de Engelse oostkust. In 1934 ging hij op zoek naar een vaste plaats om te wonen in zijn geliefde Thames vallei en vond het huis “Mount Vernon” in Sotwell (bij Wallingford). Daar woonde hij tot zijn dood. In die omgeving ontdekte hij de rest van zijn 38 remedies.

 

 

 

setladrome

 

 

 

 

De tweede negentien remedies

 

In de loop van de jaren was Bach steeds meer gaan vertrouwen op zijn intuïtie. De manier waarop hij de tweede negentien remedies vond verschilde totaal van de eerste. Weeks beschrijft dat hij enkele dagen voordat hij een nieuwe remedie vond, zelf last kreeg van een extreme vorm van de gemoedstoestand waar die remedie voor be-doeld was. Soms kreeg hij daarbij fysieke kwalen die bij die gemoedstoestand passen, ook in bijna ondraaglijke vorm. Hij trok er dan op uit tot hij de juiste remedie gevonden had. De eerste van deze remedies vond hij in maart 1935, de laatste in augustus. Voor deze remedies gebruikte hij een nieuwe bereidingswijze, namelijk de koken-methode. Hij verzamelde niet slechts de bloemen, maar stukjes twijg van ca. 15 cm, met daaraan de bloe-men en wat blaadjes, als die er al waren. Deze deed hij in een steelpan met zo vers mogelijk bronwater, en kookte het geheel dan een half uur. Vervolgens liet hij het afkoelen, filterde het en voegde weer een evengrote hoeveel-heid cognac toe als conserveringsmiddel.

De reden waarom hij een nieuwe methode gebruikte is niet helemaal duidelijk. Daarover zijn geen aantekeningen van Bach bewaard gebleven. Een argument is dat de eerste remedies al in maart gevonden werden, toen de zon nog onvoldoende kracht had. Weeks noemt ook nog het feit dat Bach haast had om de remedie te maken van-wege de ernstige klachten die hij had. Barnard wijst erop dat de gewelddadige wijze waarop de kracht door het koken aan de plant onttrokken wordt verband kan hebben met de hardnekkigheid van de bijbehorende mentale toestand. Bij de zonnemethode geeft de bloem onder invloed van de zon (ook vuur) zijn kracht op een vriende-lijker manier aan het water. Van de tweede negentien bereidde hij alleen White Chestnut volgens de zonnemetho-de.

 

 

 

De laatste maanden

 

Nadat hij de tweede negentien remedies gevonden had beschreef hij in de zomer van 1936 alle remedies op-nieuw op een zo eenvoudig mogelijke manier in de definitieve uitgave van “De twaalf genezers en andere remedies”. Hij schreef daarin over zijn behandelsysteem: “in zijn eenvoud kan het gebruikt worden in het huis-houden”.  Hij had het als zijn levenstaak gezien om een geneesmethode te vinden die door leken gebruikt kon worden. In 1932 schreef hij al in zijn boek “Bevrijd uzelf”: “hoe ieder van ons onze eigen dokter kan worden”. Begin 1936, toen de General Medical Council hem eraan herinnerde dat het niet was toegestaan om leken als assistent in te zetten schreef hij terug: “Ik beschouw het als de plicht en het voorrecht van iedere arts om de zieken en anderen te leren om zichzelf te genezen”, en “ik heb de orthodoxe geneeskunde verlaten”.

Nu alle remedies gevonden waren en de behandelmethode compleet, was de laatste taak het verspreiden van de kennis. Hij bereidde een lezing voor die in een tournee door hemzelf en zijn assistenten gegeven kon worden. Op 24 september 1936, zijn 50e verjaardag, hield hij zelf die lezing voor het eerst in Wallingford, het stadje vlakbij Sotwell. Vanaf eind oktober werd hij ziek, en op de avond van 27 november 1936 stierf hij in een verpleeghuis in Didcot. Zijn overlijdensacte vermeldt “hartfalen” als doodsoorzaak, maar vermeldt ook een sarcoom (tumor). Hij ligt begraven op een klein kerkhof bij de kerk van Sotwell. Zijn assistenten Nora Weeks, Victor Bullen en Mary Ta-bor zetten zijn werk voort vanuit Mount Vernon, het huis waar Bach zijn laatste jaren had gewoond, en waar tot op de dag van vandaag het Bach Centre is gevestigd.

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

John Astria

 

Takashi Nagai

Standaard

categorie : beroemde mensen

 

 

 

Takashi Nagai, een specialist in de radiologie, was een overlevende van de atomaire bombardementen op Hiroshima en Nagasaki. Takashi was bekeerd tot het christendom en schreef verschillende boeken. Sommige boeken beschreven zijn ervaring als overlevende, terwijl anderen wetenschappelijke studies waren.

 

 

 

 

Nagasaki: christendokter ten tijde van de atoombom

 

Nagasaki werd een begrip door de atoombom die er viel op 9 augustus 1945. Op de plaats waar de bom viel, zijn nu een museum en een vredespark. Het museum brengt de tragedie heel dichtbij. Naar schatting stierven meer dan 74.000 mensen door de bom en door de directe gevolgen.

Nagasaki was de enige stad in Japan die christelijk was te noemen: 25 procent van de bevolking was christen, terwijl dat in de rest van Japan om minder dan 1 procent ging. De bom viel op 500 meter van de kathedraal (de grootste van Oost-Azië); 6000 van de 12.000 leden van deze rooms-katholieke kerk kwamen direct om. Velen waren op dat moment in het gebouw, nogal wat anderen woonden in de nabije omgeving.

 

 

atoombom op Nagasaki

 

Er is ook een klein museum over het leven van dokter Takashi Nagai. Diens vader was arts op het platteland. Takashi ging in Nagasaki medicijnen studeren. Hij woonde toen bij een godvrezend rooms-katholiek gezin. Hun leven zette hem aan het denken. Na zijn studententijd bekeerde hij zich tot het christendom en werd hij eveneens rooms-katholiek. Hij werd radioloog en trouwde met een dochter uit het kostgezin.

 

 

Memorial museum van Nagai

 

In de Tweede Wereldoorlog werkte hij van ’s morgens vroeg tot ‘s avonds laat. Steeds meer collega’s werden opgeroepen of vielen weg. Bovendien was er bijna geen beschermend materiaal meer; al het lood moest naar het leger. Dit bracht groot gezondheidsrisico mee, maar Nagai voelde zich gedrongen door te gaan. Twee weken voordat de bom viel, stelde een collega-arts de diagnose: leukemie met een levensverwachting van drie jaar. Zijn vrouw reageerde: „De Heere heeft gegeven, de Heere heeft genomen; de Naam van de Heere zij geloofd.”

Terwijl hij zich voorbereidde op wat hem, zijn vrouw en twee kinderen te wachten stond, viel de atoombom. Precies boven de plek waar zij woonden. Hij was in het ziekenhuis en raakte gewond. Desondanks werd hij in beslag genomen door de zorg voor alle gewonden. Omdat zijn vrouw niet opdook, wist hij dat zij omgekomen was. Na twee dagen kon hij zich eindelijk vrijmaken en vond hij alleen een verkoold bekken op de plaats waar eerder hun huis was. Zijn twee kinderen logeerden bij oma en waren ongedeerd.

 

 

Takashi op zijn ziekbed met zijn kinderen

 

De dokter, lijdend aan leukemie, heeft zich behalve voor zijn werk als arts en het opvoeden van zijn kinderen volledig ingezet voor de wederopbouw van kerk en stad. De laatste vijf jaar bracht hij in bed door, waar hij bad, de Bijbel las en raad gaf aan wie hem bezocht. Ook schreef hij er meer dan veertien boeken. In 1951 overleed hij, op 43-jarige leeftijd. Op zijn begrafenis waren 20.000 mensen.

Indrukwekkend hoe Nagai Gods bijzondere zorg door alles heen zag en zeer dankbaar kon zijn, ondanks de grote moeiten die hij doormaakte.
.
.

 

 

 

Geschriften en film

 

Nagai’s boeken zijn vertaald in vele talen, waaronder het Chinees, Koreaans, Frans, Engels en Duits. Een groot deel van het schrijven van Nagai is geestelijk geïnspireerd met christelijke reflecties op de ervaring van zichzelf en de mensen om zich heen, vooral de kinderen, in de nasleep van de oorlog. De meer technische geschriften van Nagaï vindt men in Atomic Bomb Rescue and Relief Report, ontdekt in 1970.

In augustus 2010 kondigde het filmproductiebedrijf van Major Oak Entertainment Ltd aan dat ze een speelfilm over het leven van Dr. Nagai wilden draaien. Onder de titel ‘All That Remains’, werd de film geregisseerd door Ian en Dominic Higgins en uitgebracht in 2012.

 

 

 

 

Uitspraken van Nagai