De kleur is meestal donker, vaak zwart, maar kan ook bruin of grijs zijn. Sneeuwvlokobsidiaan is zwarte obsidiaan met grijs-witte vlekken, de ‘sneeuwvlokken’.

Sneeuwvlokobsidiaan wordt tot de gesteentesgerekend. Het is dus geen apart mineraal. Het bestaat voor driekwart uit siliciumdioxide. Het resterende kwart wordt gevormd door een veelvoud van andere mineralen.

Door de zwarte kleur heeft de sneeuwvlokobsidiaan een sterk absorberend karakter (zwart absorbeert alle kleuren). Mediteren met de sneeuwvlok obsidiaan toont je je schaduwzijde, je minder leuke kanten.
Slapen met een sneeuwvlokobsidiaan onder je kussen of op je nachtkastje kan onrustige dromen en zelfs nachtmerries veroorzaken. Merk je dat je nachtmerries krijgt na de aanschaf van een sneeuwvlok- of andere obsidiaan, verwijder hem dan uit je onmiddellijke nabijheid.

Als amulet gedragen beschermt de steen tegen valse vrienden, negatieve invloeden en gevaar.

Dankzij de lichte vlokken heeft sneeuwvlokobsidiaan een lichtere, luchtiger werking dan zwarte obsidiaan. Gebruik de zwarte obsidiaan bij voorkeur alleen onder begeleiding van een (edelsteen)therapeut, omdat het een zeer confronterende steen kan zijn, die veel oud zeer naar boven kan halen.

Pas op: als je sneeuwvlokobsidiaan breekt, kun je je lelijk snijden. De breukvlakken zijn vlijmscherp.

.

.

Herkomst van de naam

.

De naam obsidiaan is eigenlijk een schrijffout. Die naam is ontleend aan latijn lapis obsidianus,  terwijl de steen eigenlijk lapis obsianus had moeten heten. Deze woorden betekenen: steen van Obsius. Volgens de Romeinse schrijver/wetenschapper Plinius (23-79 n.Chr.) nam zijn landgenoot Obsius deze steen uit Ethiopië mee naar Rome.

.

.

Ook inEuropawerd obsidiaan in de Steentijd gebruikt om vlijmscherpe messen en mespunten te maken. Dat deden vooral de bewoners rond het Middellandse Zeegebied. Toen koper, brons en ijzer gangbaar werden, bleef obsidiaan toch belangrijk. Rituele voorwerpen waren vaak van obsidiaan gemaakt, zoals messen voor offers en besnijdenissen.

In Egypte zijn zegelringen en scarabeeën van obsidiaan teruggevonden.
In de klassieke Griekse tijdmochten godenbeelden alleen gemaakt worden met beitels en messen gemaakt van obsidiaan.
In de Romeinse tijdwerden al oogoperaties uitgevoerd. Dit gebeurde met een mes van obsidiaan. Zo’n mes was scherp en werkte tegelijk ontsmettend.
In Mesopotamiëzijn bij opgravingen veel sier- en gebruiksvoorwerpen van obsidiaan gevonden, zoals rituele messen en zegelringen.

.

.

Sneeuwvlokobsidiaan is verwant aan de bergkristal. Het bestaat voor 75 procent uit siliciumdioxide. De rest wordt gevormd door tal van andere elementen, waarvan de zeven onderstaande het meest voorkomen.

De sneeuwvlokken bestaan uit het mineraal kristobaliet. Dit is tetragonale siliciumdioxide.

Samenstelling: SiO₂ + H₂O + Fe₂O₃ + Al, C, Ca, Fe, K, Mg, Na
Hardheid: 5 – 5,5. Zeer bros
Transparantie:doorschijnend tot ondoorzichtig
Splijtbaarheid: geen
Dichtheid:2,3 – 2,8
Kristalstelsel: amorf

.

.