Tagarchief: shariah

Zal Europa islamiseren?

Standaard

categorie : religie

 

.

 

screenshot_392

.

 

Wordt Europa binnenkort een ‘islamitische staat’ waar de shari’ah geldt?

 

Luidens de cijfers van de Verenigde Naties zijn sedert het voorjaar 2011, toen de oorlog begon, tot heden (augustus 2015) 4,5 miljoen Syriërs hun land ontvlucht. Zij zijn op de vlucht voor de vatenbommen en het geweld van president Assad (die 7 maal meer burgerdoden maakt dan de terreurgroep IS), voor de terroristen van IS, voor allerhande andere strijdende partijen en voor vervolging.

90% van hen (4 miljoen) bevindt zich in de buurlanden van Syrië (vooral in Turkije, Libanon en Jordanië) terwijl tot dusver 10% (ruim 400.000) in Europa een asielvraag indienden.

Zal dit leiden tot een islamisering van Europa? Zal de Europese rechtspraak binnenkort bepaald worden door de shari’ah? Volgende overwegingen werpen daarop een licht:

  • Momenteel is 4% van de Europese bevolking moslim. Anders gezegd, voor elke 4 moslims in Europa, zijn er 96 niet-moslims. Als de voltallige ruim 4 miljoen Syrische vluchtelingen naar Europa zouden komen, dan zou het aantal moslims in Europa daarmee stijgen tot 5% van de Europese bevolking.
    Ter vergelijking: 10 % van de bevolking in Egypte zijn christenen.
  • Islamitische Staat (IS) is een extreem rechtste terreurorganisatie.

    Wat “Islamitische Staat” denkt en doet, is niet representatief voor de islam en voor mosims. Immers, IS is een islamitische terreurorganisatie. Overal ter wereld zijn er extreem rechtste terroristen, denk maar aan Timothy McVeigh van de aanslag in Oklahoma, of dichter bij huis Anders Breivik die in Noorwegen een bloedbad aanrichtte waarvoor hij zich naar eigen zeggen beriep op extreem rechtse ideologen en op de christelijke leer.Moet de moslimwereld besluiten dat alle christenen extreem rechtse terroristen zijn? Uiteraard niet. Net zoals Anders Breivik geen vertegenwoordiger is van het christendom maar daar juist het tegendeel van is, geldt dat ook voor de terreurgroep Islamitische Staat: IS is het tegendeel van waar de islam en de moslims voor staan. De islam beschouwt terreur als een misdaad tegen de samenleving waarop de zwaarst mogelijke straffen staan. De hoogste religieuze gezagsdragers van de islam hebben IS overigens al herhaaldelijk en uitvoerig veroordeeld als strijdig met islam.

 

 

_83143752_83143751

 

 

  • Moslims moeten zich houden aan de wetten van het land waar zij zich bevinden.

    De Koran en de islamitische leer stellen dat moslims verplicht zijn zich te houden aan de wetten van het land waarin ze zich bevinden. Er is dus geen sprake van dat zij, vanuit de islamitische leer, de shari’ah zouden kunnen of mogen invoeren. Het is overigens zo dat in veruit de meeste moslimlanden de shari’ah NIET geldt. De islamitische leer bevat immers geen blauwdruk van staatkundige organisatie, zodat moslims vrij zijn hun land te organiseren zoals zij dat willen met dien verstande dat zij vanuit de islam de opdracht krijgen een rechtvaardige samenleving voor iedereen (moslim en niet-moslim) tot stand te brengen. De islamitische leer verbiedt daarbij nadrukkelijk een dictatuur en een theocratie. Niets in de islam verplicht moslims dus de shari’ah in te voeren en veruit de meeste moslims willen de shari’ah ook helemaal niet invoeren. Vermits moslims in hun eigen landen de shari’ah niet invoeren, waarom zouden ze dat dan in Europa wel willen doen? Volgens de islamitische leer kan en mag de shari’ah trouwens ook niet ingevoerd worden tenzij een aan unanimiteit grenzende meerderheid van de bevolking daarvoor kiest.
    Het moge verder duidelijk zijn dat vermits de hoogste islamitische autoriteiten de leerstellingen en handelingen van IS verwerpen als strijdig met de islam, ook hun ‘shari’ah’-versie een aanfluiting is van de leer. Ook in moslimlanden worden terroristen gevangen genomen en in het handvol landen waar de shariah geldt worden terroristen soms zelfs tot de doodstraf veroordeeld en uitgevoerd. Ten andere, niet alleen Westerse landen maar ook moslimlanden voeren luchtbombardementen uit op IS.

  • Godsdienstvrijheid is verankerd in de grondwet

    Alle Europese landen hebben godsdienstvrijheid (die ook een kernwaarde is van de islam) in hun grondwet verankerd, zo ook België. Dit betekent dat iedereen vrij is te geloven wat hij wil en dat dit recht beschermd is bij grondwet voor iedereen, zowel voor christenen als voor boeddhisten, joden, atheïsten en moslims. Dit wordt onder meer geregeld door de grondswetartikelen 19 en 20:

    Art. 19
    “De vrijheid van eredienst, de vrije openbare uitoefening ervan, alsmede de vrijheid om op elk gebied zijn mening te uiten, zijn gewaarborgd, behoudens bestraffing van de misdrijven die ter gelegenheid van het gebruikmaken van die vrijheden worden gepleegd.”
    Art. 20
    “Niemand kan worden gedwongen op enigerlei wijze deel te nemen aan handelingen en aan plechtigheden van een eredienst of de rustdagen ervan te onderhouden.”

Kortom, op de vraag of de Syrische vluchtelingen ertoe zullen leiden dat in Europa de shari’ah ingevoerd wordt, is het antwoord klaar en duidelijk: neen.

 

.

 

DE ISLAM IS DE GOEDSCHIKSE

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

voorpagina openbaring a4

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

mijne kop a4

 

Landen met een overwegend islamitische bevolking

Standaard

categorie : religie

 

 

 

51XynHo7mQL._SX258_BO1,204,203,200_ cia

 

 

Het overzicht hierna, waarvan de gegevens afkomstig zijn van het CIA World Factbook, toont aan dat in veruit de meeste landen met een overwegend islamitische bevolking, de wettelijke basis bestaat uit:

  • ofwel een burgerlijke wet
  • ofwel een gemengd stelsel van burgerlijk recht met koloniale wetten en met aspecten uit de islamitische wet.
  • Het handvol landen waar een plaatselijke versie van de shariahgeldt zijn geen theocratiën. Zo is bijvoorbeeld Iran een theocratische republiek – dwz dat ook daar de staatsleider (i.c. president) verkozen wordt.

 

Noteer dat een‘islamitische staat”niet een staat is waarin de shariah geldt omdat het concept ‘islamitische staat’ immers niet bestaat in de islam. Iran of Saoedi-Arabië is dan ook niet minder of niet meer een islamitische staat dan bv Turkije of Maleisië.

Deshariahis een theoretisch model. Wanneer men dat in een wet wil gieten, seculariseert men dus de shari’ah die daardoor ook een door mensen gemaakte wet is. Niets in de islam verplicht moslims echter tot het invoeren van de shariah vermits de islam geen blauwdruk bevat van een staatsvorm (met dien verstande dat de koran een dictatuur en een theocratie uitsluit).

Moslims hebben de opdracht een rechtvaardige samenleving tot stand te brengen voor iedereen, moslims en niet-moslims. Het staat hen vrij de staatsvorm te kiezen die zij daarvoor best passend achten.

.

 

 

Bron van onderstaande informatie: CIA World Factbook

 

.

 

World_Muslim_Population_Map

 

.

 

Afghanistan (Islamitische Republiek van Afghanistan)

  • onafhankelijkheid: 1919 (van controle van Verenigd Koninkrijk over buitenlandse zaken)
  • regeringstype: islamitische republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd system van burgerlijk recht, gewoonterecht en islamitisch recht
  • religies: soenni moslim 80%, shia muslim 19%, andere 1%

 

 

Albanië

  • onafhankelijkheid: 1912 (van het Ottomaans Rijk)
  • staatsvorm: parlementaire democratie
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht behalve in noordelijke rurale gebieden waar gewoonterecht geldt
  • religies: moslim 70%, Albaans orthodox 20%, Rooms Katholiek 10%

 

 

Algerije

  • onafhankelijkheid: 1962 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van Frans burgerlijk recht en islamitisch recht
  • religies: soenni moslims (staatsgodsdienst) 99%, christenen en joden 1%

 

 

Azerbeidzjan

  • onafhankelijkheid: 1991 (van de Sovjetunie)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht
  • religies: (nominaal) moslim 94.3%, russisch orthodox 2.5%, armeens orthodox 2.3%, andere (1.8%)

 

 

 

Bahrein

  • onafhankelijkheid: 1971 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: grondwettelijke monarchie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van islamitisch recht, Engels gewoonterecht, Egyptische burgerlijke, criminele en commericiële wetten, gewoonterecht
  • religies: (shia en soenni) moslim 81.2%, christenen 9%, andere 9.8% (2001)

 

 

 

Bangladesh

  • onafhankelijkheid: 1971 (van West-Pakistan)
  • staatsvorm: parlementaire democratie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van grotendeels Engels gewoonterecht en islamitisch recht
  • religies: moslim 89.5%, hindoe 9.6%, ander 0.9% (2004)

 

 

 

Comoren

  • onafhankelijkheid: 1975 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van islamitisch religieus recht, Frans burgerlijk recht van 1975 en gewoonterecht
  • religies: soenni moslim 98%, Rooms katholiek 2%

 

 

 

Djibouti

  • onafhankelijkheid: 1977 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel hoofdzakelijk gebaseerd op Frans burgerlijk recht, islamitisch religieus recht (voor familierecht en successierecht) en gewoonterecht
  • religies: moslim 94%, christelijk 6%

 

 

 

Egypte

  • onafhankelijkheid: 1922 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel gebaseerd op Napoleontisch burgerlijk recht en islamitisch religieus recht
  • religies: moslim (grotendeels soenni) 90%, 9% koptisch, 1% andere christenen

 

 

 

Eritrea

  • onafhankelijkheid: 1993 (van Ethiopië)
  • staatsvorm: overgangsregering
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel an burgerlijk recht, gewoonterecht en islamitisch religieus recht
  • religies: moslim, Koptische christenen, Rooms katholiek, protestant

 

 

 

Gambia

  • onafhankelijkheid: 1965 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van Engels gewoonterecht, islamitisch recht en gewoonterecht
  • religies: moslim 90%, Christian 8%, indigenous beliefs 2%

 

 

 

Guinea

  • onafhankelijkheid: 1958 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht gebaseerd op het Frans model
  • religies: moslim 85%, christenen 8%, inheemse religies 7%

 

 

 

Indonesië

  • onafhankelijkheid: 1945
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: brugerlijk recht gebaseerd op het Rooms (‘Roman’)-Nederlands model, beïnvloed door gewoonterecht
  • religies: moslim 86.1%, protestant 5.7%, rooms katholiek 3%, hindoe 1.8%, ander of onbepaald 3.4% (2000 census)

 

 

 

Iran

  • onafhankelijkheid: 1979
  • staatsvorm: theocratische republiek
  • wettelijk stelsel: religieuze wet gebaseerd op de shari’a
  • religies: moslim (officieel) 98% (shia 89%, soenni 9%), andere (waaronder zoroaster, joods, christelijk en baha’i) 2%

 

 

 

Irak

  • onafhankelijkheid: 1932 (van Brits mandaatgebied)
  • staatsvorm: parlementaire democratie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel an burgerlijk recht en islamitisch recht
  • religies: moslim (officieel) 97% (shia 60%-65%, soenni 32%-37%), christen en anderen 3%

 

 

 

Jemen

  • onafhankelijkheid: 1990
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd wettelijk stelsel van islamitisch recht, engels gewoonterecht en gewoonterecht
  • religies: moslim (islam – officieel) waaronder shaf’i (soenni) en Zaydi (shia), kleine aantalen joden, christenen en hindoes

 

 

 

Jordanië

  • onafhankelijkheid: 1946 (van Brits mandaatgebied)
  • staatsvorm: grondwettelijke monarchie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van burgerlijk recht en islamitisch religieus recht
  • religies: soenni moslim 92% (officieel), christenen 6% (overwegend Grieks-orthodox, maar ook een aantal Griekse en Rooms katholieken, Syrisch orthodox, Koptisch orthodox, Armeens orthodox en protestantse denominaties), ander 2% (kleine shia moslim en druzen populaties)(2001)

 

 

 

Kirgizië

  • onafhankelijkheid: 1991 (van Sovjetunie)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht dat aspecten van Frans burgerijk recht en Russisch federaal recht bevat
  • religies: moslim 75%, Russisch orthodox 20%, ander 5%

 

 

 

Koeweit

  • onafhankelijkheid: 1961 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: grondwettelijk emiraat
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van Engels gewoonterecht, Frans burgerlijk recht en islamitisch religieus recht
  • religies: moslim (officieel) 85% (soenni 70%, shia 30%), andere (waaronder christen, hindoe, parsi) 15%

 

 

 

Libië

  • onafhankelijkheid: 1951 (van VN trusteeship)
  • staatsvorm: overgangsregering
  • wettelijk stelsel: post-revolutionair systeem in beweging, gedreven door statelijke en niet-statelijke entiteiten
  • religies:soenni moslim (officieel) 97%, andere 3%

 

 

 

Libanon

  • onafhankelijkheid: 1943 (van Frans mandaatgebied)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van burgerlijk recht gebaseerd op Frans burgerrecht, Ottomaanse wettelijke traditie en religieus recht mbt persoonlijke status, huwelijk, echtscheiding en andere familiale relaties van de joodse, islamitische en christelijke gemeenschappen
  • religies: moslim 59.7% (shia, sunni, druze, isma’iliet, alawiet of nusayriet), christen 39% (maroniet katholiek, grieks-orthodox, melkiet katholiek, armeens katholiek, syrisch orthodox, rooms-katholiek, chaldeens, assyrisch, coptisch, protestant), ander 1.3% (Opm: 17 religies erkend)

 

 

 

Malaisië

  • onafhankelijkheid: 1957 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: grondwettelijke monarchie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van Engels gewoonterecht, islamitische wet en gewoonterecht
  • religies: moslim (of islam – officieel) 60.4%, boeddhist 19.2%, christen 9.1%, hindoe 6.3%, confucianisme, Taoïsme en andere traditionele chinese religies 2.6%, andere en onbekend 1.5%, geen 0.8% (2000 census)

 

 

 

Mali

  • onafhankelijkheid: 1960 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht gebaseerd op Frans burgerrecht, beïvloed door gewoonterecht
  • religies: moslim 94.8%, christen 2.4%, animist 2%, geen 0.5%, niet-gespecificeerd 0.3% (2009 Census)

 

 

 

Marokko

  • onafhankelijkheid: 1956 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: grondwettelijke monarchie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van burgerrecht gebaseerd op Frans en islamitisch recht
  • religies: moslim 99% (officieel), christen 1%, ongeveer 6000 joden

 

 

 

Mauretanië

  • onafhankelijkheid: 1960 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: militaire junta
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel an islamitisch en Frans burgerrecht
  • religies: mosilm (officieel) 100%

 

 

 

Niger

  • onafhankelijkheid: 1960 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel an burgerlijk recht (gebaseerd op Frans burgerrecht), islamitisch recht en gewoonterecht
  • religies: moslim 80%, ander (waaronder inheemse geloven en christenen) 20%

 

 

 

Nigeria

  • onafhankelijkheid: 1960 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: federale republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel an Engels gewoonterecht, islamitisch recht (in 12 noordelijke staten) en traditioneel recht
  • religies: moslim 50%, christen 40%, inheemse geloven 10%

 

 

 

Oman

  • onafhankelijkheid: 1650 (verdrijven van de Portugezen)
  • staatsvorm: monarchie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van anglo-saksische wet en islamitische wet
  • religies: Ibadhi moslim (officieel) 75%, ander (waaronder soenni muslim, shia muslim en hindoe) 25%

 

 

 

Pakistan

  • onafhankelijkheid: in 1947 (van Brits Indië)
  • staatsvorm: federale republiek
  • wettelijk stelsel: gewoonterecht (common law) met invloeden uit islamitisch recht
  • religies: moslim (officieel) 96,4%; andere (o.a. christenen en hindoes) 3,6%

 

 

 

Qatar (Katar)

  • onafhankelijkheid: 1971 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: emiraat
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel an burgerlijk recht en islamitisch recht (in familiale en persoonlijke aangelegenheden)
  • religies: moslim 77.5%, christen 8.5%, ander 14% (2004 census)

 

 

 

Saoedi-Arabië

  • onafhankelijkheid: 1932 (eenmaking van het koninkrijk)
  • staatsvorm: monarchie
  • wettelijk stelsel: islamitisch (sharia) wettelijk stelsel met sommige elemente van Egyptisch, Frans en gewoonterecht – meerdere seculiere wetten werden ingevoerd, commerciëe geschillen worden door speciale committees behandeld
  • religies: moslim (officieel) 100%

 

 

 

Sierra Leone

  • onafhankelijkheid: 1961 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: grondwettelijke democratie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van Engels gewoonterecht en gewoonterecht
  • religies: moslim 60%, christen 10%, inheemse geloven 30%

 

 

 

Soedan

  • onafhankelijkheid: 1956 (van Egypte en het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: federale republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van islamitisch recht en Engels gewoonterecht
  • religies: soenni moslim, met een kleine christelijke minderheid

 

 

 

Somalië

  • onafhankelijkheid: 1960 (van voormalig Brits en Italiaans Somaliland
  • staatsvorm: bezig met het opbouwen van een gefedereerde parlementaire democratie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van burgerlijk recht, islamitisch recht en gewoontrecht
  • religies: Soenni moslim (officieel)

 

 

 

Syrië

  • onafhankelijkheid: 1946 (van Frans mandaatgebied)
  • staatsvorm: republiek onder autoritair regime
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van burgerlijk en islamtisch recht (voor familierechtbanken)
  • religies: soenni moslim (islam – officieel) 74%, andere muslims (o.a. alawieten en druzen) 16%, christen (meerdere denominaties) 10%, joods (kleine gemeenschappen in in Damascus, Al Qamishli, and Aleppo)

 

 

 

Tadzjikistan

  • onafhankelijkheid: 1991 (van de Sovjetunie)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht
  • religies: soenni moslim 85%, shia moslim 5%, andere 10% (2003 schatting)

 

 

 

Tanzania

  • onafhankelijkheid: 1964 (van eerder mandaatgebied van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: Engels gewoonterecht
  • religies: vasteland – christen 30%, moslim 35%, inheemse geloven 35%; Zanzibar – meer dan 99% moslim

 

 

 

Tunesië

  • onafhankelijkheid: 1956 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van burgerlijk recht gebaseerd op Frans burgerrecht en islamitisch recht
  • religies: moslim (islam – officieel) 98%, christien 1%, joods en ander 1%

 

 

 

Turkije

  • onafhankelijkheid: 1923 (opvolgstaat van het Ottomaans Rijk)
  • staatsvorm: republikeinse parlementaire democratie
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht gebaseerd op diverse europese rechtssystemen, oa het Zwitsers burgerrecht
  • religies: moslim 99.8% (meestendeels soenni), ander 0.2% (grotendeels christelijk en joods)

 

 

 

Turkmenistan

  • onafhankelijkheid: 1991 (van de Sovjet Unie)
  • staatsvorm: noemt zichzelf een seculiere democratie en presidentiële republiek, maar vertoont in werkelijkheid een autoritair presidentieel bewind waarbij de macht geconcentreerd is in de presidentiële administratie)
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht met islamitische invloeden
  • religies:moslim 89%, oosters-orthodox 9%, onbekend 2%

 

 

 

Verenigde Arabische Emiraten

  • onafhankelijkheid: 1971 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: federatie met delegatie van bepaalde machten aan de federale regering en andere machten gereserveerd voor de leden emiraten
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van islamitisch recht en burgerlijk recht
  • religies: moslim (islam – officieel) 96% (shia 16%), ander (waaronder christen en hindoe) 4%

 

 

 

Oezbekistan

  • onafhankelijkheid: 1991 (van de Sovjet Unie)
  • staatsvorm: republiek, autoritair presidentieel bewind met weinig macht buiten de uitvoerende tak
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht
  • religies: moslim 88% (meestal Soenni), oosters-orthodox 9%, ander 3%

 

 

DE ISLAM IS DE GOEDSCHIKSE

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 John Astria

John Astria

De Shariah in de Islam

Standaard

categorie : religie

 

 

 

Wat is de shariah?

 

 

sharia

 

 

De term shariah wordt in twee verschillende betekenissen gebruikt: enerzijds het theorethisch islamitisch wettelijk model en anderzijds een door mensen gemaakte wet waarvan er uiteenlopende versies kunnen zijn.

De Shariah (letterlijk: het pad naar leven-gevend water) is het geheel van de islamitische wetten, die over alle aspecten van het leven van een moslim handelt zoals de dagelijkse activiteiten tot spirituele zaken, strafrecht, familierecht, economie, dierenrechten enz. Ook ecologie heeft een prominente plaats in de islam: een achtste van de Koranische verzen handelen erover.

Het betreft een theoretisch, richtinggevend model. Niets in de koran verplicht moslims ertoe de shariah in te voeren. De koran bevat immers geen blauwdruk van een islamitische staat. De Koran geeft moslims de opdracht een voor iedereen (moslims en niet-moslims) rechtvaardige samenleving na te streven, maar het staat hen vrij de staat te organiseren zoals ze dat zelf verkiezen (met dien verstande dat de koran een dictatuur en theocratie uitsluit).

De shariah kan slechts ingevoerd worden wanneer een meerderheid van de bevolking dat zo wil. Wanneer men de shariah vertaalt in een concrete wet, is dat  niet langer de theoretische shariah, maar een eigen plaatselijke concretisatie daarvan en dus in die zin een secularisering van de wet. Een concreet wettelijk stelsel wordt immers door mensen gemaakt en niet door God. Omdat het een door mensen opgestelde verwezenlijking is, kunnen er dus ook verschillende versies van de shariah zijn.

Er bestaan onder islamgeleerden grote meningsverschillen over het al dan niet wenselijk zijn van het invoeren van de shariah. Veel geleerden zijn de mening toegedaan dat eerst het maatschappelijk doel van de islam gerealiseerd moet zijn en dat er dan pas de shariah kan ingevoerd worden om deze rechtvaardige samenleving te beschermen. Nog anderen stellen dat de shariah gewoon niet kan ingevoerd worden, maar enkel een theoretisch richtinggevend model is.

Het is een groot misverstand te denken dat, wanneer de shariah ingevoerd wordt, alle mensen zich moeten bekeren tot de islam. Het is immers integendeel zo dat de koran  aan iedereen godsdienstvrijheid garandeert. Bij het invoeren van de shariah zouden niet-moslims,  bij overtredingen van de wet, mogen kiezen of zij door een islamitische rechtbank dan wel door een burgerlijke rechtbank willen gevonnist worden. Andere religies mogen dan ook hun eigen rechtbanken inrichten voor zaken die eigen zijn aan hun geloof, zoals familierecht (erfenissen, huwelijken enz).

In veruit de meeste moslimlanden geldt geen lokale versie van de shariah. In de meeste moslimlanden geldt immers een burgerlijk recht of een gemengd stelsel van burgerlijk recht, gewoonterecht, soms met een aantal aspecten van islamitisch recht.

 

 

De belangrijkste bronnen van de shariah, zijn als volgt en in die volgorde:

 

  • De Koran
  • De sunnah van de profeet Mohammed (dwz, zijn handelingen en zijn uitspraken)
  • Ijma’ (consensus) onder islamitische geleerden
  • Ijtihad (de opinie van islamitische geleerden op basis van hun kennis en onderzoek)

Deze bronnen moeten in bovenstaande volgorde aangewend worden. Dit wil zeggen: een besluit over om het even welke zaak wordt eerst en vooral gebaseerd op de Koran,dan op de Sunnah. Als er geen uitspraak kan volgen op die basis, dan moeten islamitische geleerden de zaak bekijken en onderzoeken en zo tot een uitspraak komen.

De shariah is geen absolute wet. De islam schuwt immers extremen. Zo stelt de koran dat men bepaalde voedingsmiddelen niet mag eten. Men mag toch het verboden voedsel eten als er niets anders aanwezig is dan het verboden voedsel. In de islam is er een rechtsregel die zegt dat nood de wet versoepelt.

 

 

De islamitische wet is geen geheel van bestraffende regels.

 

Een wisselwerking van beloning van het wenselijke of verplichte enerzijds, en bestraffing van het onwenselijke anderzijds, zorgt ervoor dat een moslim er alle belang bij heeft de wettelijke richtlijnen te volgen. Het levert hem immers een beloning op, zo niet in het huidige leven, dan in het hiernamaals.

De Islam gelooft niet in de erfzonde. Het eigen gedrag en de verantwoordelijkheid daarvoor staat in de islam centraal. Het is op basis van het eigen gedrag en de mate waarin men zich aan de goddelijke leidraad gehouden heeft dat men op de Oordeelsdag beoordeeld zal worden. De “kerk” waartoe men behoort is daarbij niet essentieel, wel of men het goede gedaan heeft. Een ‘goede’ christen of jood kan volgens de islam dus ook tot het paradijs toegelaten worden, terwijl een moslim die zich misdraagt in de hel kan terechtkomen.

Moslims geloven dat gedurende het leven van elk persoon alle daden opgeschreven worden door twee Engelen. De Engel aan de rechter kant noteert voor elke goede daad direct +10 punten, terwijl de Engel aan de linkerzijde bij het doen van slechte daden wat aarzelt en pas als we doorzetten de slechte daad noteert voor -1 punt. Het is één van de vele voorbeelden waaruit volgens de islam de genade en liefde van God blijkt. God beloont het goede vele malen meer dan Hij het slechte bestraft.

Dit systeem van positieve bekrachtiging van het goede en het wenselijke en van bestraffing van het verbodene en onwenselijke, vinden we in het hele islamitisch stelsel terug, niet alleen met het oog op het eeuwig leven in het hiernamaals, maar ook met betrekking tot economie, ecologie enz.

 

 

De rechtspraak van de islam is gebouwd rond 5 categorieën van gedragingen waarvan uitvoeren of niet-uitvoeren beloond of bestraft kunnen worden:

 

 

Gedragstype Uitoefenen van gedrag wordt… NIET Uitoefenen van gedrag wordt…
1. Verplicht Gedrag beloond bestraft
2. Aanbevolen Gedrag beloond niet bestraft
3. Toegestaan Gedrag niet beloond niet beloond
4. Onwenselijk Gedrag niet bestraft beloond
5. Onwettelijk, verboden Gedrag bestraft beloond

 

Volledigheidshalve voegen we hieraan toe dat wanneer moslims zich in een niet-islamitisch land bevinden, zij vanuit de islam verplicht zijn zich te houden aan de wetten van het land waarin zij zich bevinden.

 

 

 

DE ISLAM IS DE GOEDSCHIKSE

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

        

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Is godsdienstvrijheid mogelijk in de Islam?

Standaard

categorie : religie

 

 

 

Wanneer er in de islam godsdienstvrijheid bestaat, dan moet deze ingesteld zijn door God zelf. Immers, islam betekent overgave aan God en moslims geloven dat de koran het letterlijke Woord van God is zoals dat door de aartsengel Gabriël geopenbaard werd aan profeet Mohamed.

 

 

 

dyn009_original_750_531_jpeg_41830_cdebb02474fd920f8bef855b935dabb1

 

 

 

Het is inderdaad God zelf die in de Koran elke dwang inzake godsdienst verbiedt:

In de godsdienst is er geen dwang” (Koran, 2:256)
.
.
.

Met dit vers verbiedt God moslims uitdrukkelijk te proberen anderen tot de islam te dwingen. Daartoe bestaat trouwens ook geen theologische reden, vermits ook niet-moslims volgens de Koran naar het paradijs kunnen gaan. Volgens de islam is het verwerven van het paradijselijk eeuwig leven immers niet gebonden aan lidmaatschap van een kerkgemeenschap, maar wel van vroomheid en hoe men zich gedraagt. Mensen die zich gedragen volgens de leringen van de Profeten die in hun midden gestuurd werden, kunnen naar het paradijs gaan.

“Zij die geloven, zij die het Jodendom aanhangen, de christenen en de Sabiërs die in God en de laatste dag geloven en die deugdelijk handelen, voor hen is hun loon bij de Heer en zij hebben niets te vrezen noch zullen zij bedroefd zijn.” (Koran 2:62)
.
.
.

Het christendom gelooft dat God Adam en Eva hun zonde nooit vergaf. Deze zonde wordt volgens het christendom overgedragen op de nakomelingen zodat elk kind geboren wordt met de erfzonde waarvan men slechts verlost kan worden door volgeling van Jezus te worden. Vandaar ook de sterke missioneringsdrang van het christendom. Het is de enige manier om zielen te redden.

De islam daarentegen gelooft dat God Adam en Eva hun zonde wèl vergaf nadat zij berouw toonden. Elk kind wordt dan ook geboren als een onbeschreven blad, begiftigd met verstand, gevoel en een elementair inzicht in goed en kwaad. Wanneer men zich tijdens het leven laat inspireren door God en zich gedraagt volgens zijn leidraad, kan men in het hiernamaals, mits God’s genade,  toetreden tot het paradijs.

Volgens de islam kunnen moslims die zich misdragen naar de hel gaan, terwijl christenen die leven volgens de aan hen geopenbaarde boodschap naar het paradijs kunnen gaan.

In een op de islam geïnspireerde samenleving kan elkeen vrij zijn geloof belijden. In de islam wordt gesteld dat mensen zich het hoofd niet moeten breken over de verschillen tussen godsdiensten. Dat er verschillende godsdiensten bestaan wordt immers geacht de wil van God te zijn, en God zal op de oordeelsdag wel uitleggen hoe de vork in de steel zat.

In afwachting daarvan draagt de islam mensen van verschillende godsdiensten op met elkaar te wedijveren in goede daden, dwz elk vanuit het eigen geloof het best mogelijk te doen om zo een rechtvaardige samenleving voor iedereen (zijnde het maatschappelijk doel van de islam) tot stand te brengen:

“… En als God het gewild had, zou Hij jullie tot één gemeenschap gemaakt hebben, maar Hij heeft jullie in wat jullie gegeven is op de proef willen stellen. Wedijvert dan met elkaar in goed daden. Tot God is jullie terugkeer, gezamenlijk. Hij zal jullie dan dat meedelen waarover jullie het oneens waren.” (Koran 5:48)
.
.
.

Het staat iedereen vrij te geloven wat men wil of ongelovig te zijn:

“Wie het wil, die moet dan geloven en wie het wil, die moet maar ongelovig zijn.” (Koran 18:29)
.
.
.

Immers, islam betekent zich overgeven aan God of in het Arabisch Allah. Dit kiezen voor God veronderstelt dat men vrij is om het te doen. Zonder godsdienstvrijheid is islam niet eens mogelijk.

Er wordt vaak  gedacht dat islamitische landen oorden zijn waar mensen verplicht zijn zich tot de islam te bekeren. Dit is niet het geval. Moslims worden aangemoedigd om een vrije samenleving uit te bouwen die voor iedereen rechtvaardig is.

In veruit de meeste moslimlanden geldt trouwens de shari’ah niet. Zelfs met de shar’iah garandeert deze godsdienstvrijheid  dat andere religies een reeks geloofsgebonden zaken zoals familierecht zelf kunnen ordenen via eigen rechtbanken.

Moslims zijn slechts waarschuwers, overbrengers van de Boodschap. Het is hen uitdrukkelijk verboden anderen te dwingen tot de islam:

“Waarschuw de mensen, want jij bent slechts een waarschuwer. Je hebt niet de autoriteit om iemand te dwingen.” (Koran 88:22-23)
.
.
.

Moslims mogen ook niet oordelen over het geloof van anderen. Dit gaat zelfs zo ver dat er een islamitische uitdrukking is die zegt dat wanneer een moslim een andere moslim van ongeloof beschuldigt, er al minstens één ongelovige is, nl. diegene die de andere beschuldigt van ongeloof.

Oordelen over geloof is iets dat alleen God toekomt. De islam is gebouwd rond het centrale concept dat er geen god is dan God. Zich een goddelijke taak aanmeten, komt neer op zich gelijkstellen aan God en is dus de zwaarste zonde die men zich kan inbeelden. Oordelen over het geloof van anderen, betekent het zich aanmeten van een taak die alleen God toekomt en is dus een zware zonde.

Het centrale belang van godsdienstvrijheid, in samenhang met een totaal afwijzen van elke vorm van racisme, maakt dat de islam eigenlijk zelf een soort van multicultureel model is. Moslims hanteren inderdaad waarden en normen die zeer dicht aansluiten bij de joodse en christelijke waarden waaruit het Westerse model gegroeid is.

Dat is niet verwonderlijk vermits moslims in dezelfde God (in het Arabisch: Allah, in het Hebreeuws: Jahweh) geloven als de christenen en de joden.  Mensen die in dezelfde God geloven, kijken allemaal naar diezelfde God voor de bepaling van wat goed en verkeerd is en delen dus allemaal dezelfde normatieve basis.

 

 

 

DE ISLAM IS DE GOEDSCHIKSE

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

 

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA