.
.
.
Manifestatie kwarts is een mistig, doorschijnend witte kwarts soort
.
.
.
.
.
.
Brazilië
.
.
.
.
.
.
samenstelling: SiO2
hardheid: 7
dichtheid: 2,6
.
.
.
geslepen
.
.
.
.
.
.
.
Agaven zijn van oorsprong gewend aan weinig water. De Agave bevat net als een cactus veel huidmondjes. Hierdoor verdampt het ‘blad’ water nauwelijks. In de winterperiode kan de Agave prima helemaal droog staan.
Laat de grond van de plant eerst geheel opdrogen en 1 á 2 weken droog staan alvorens je nieuw water geeft. Voorkom ten alle tijden dat de plant met zijn wortels in het water staat. Dit zal wortelrot veroorzaken.
Indien je de kamerplant opmaakt met vulcastrat en een watermeter veranderd de watergift. Hierbij geef je eenmaal per drie weken water, totdat de watermeter begint te bewegen. Des te kleiner de uitslag, des te beter. De watermeter geeft namelijk aan dat er te veel water in de pot staat. Je kunt dan ook het beste de watergift stoppen vlak voordat de watermeter uitslaat. In de winter kun je eenmaal per 6 weken water geven.
Sproeien ter compensatie van droge lucht is voor een Agave niet nodig. In de winter kan een nevel dienen als waterbeurt. De meeste soorten kunnen namelijk via de huid water opnemen.
agave desert
De Agave is gek op zonlicht. De plant is hierdoor ook geschikt voor een standplaats in de volle zon. Wanneer je de plant gaat verplaatsen laat deze dan geleidelijk wennen aan het verschil in lichtintensiteit, anders is er kans op bladverbranding. De Agave wenst het liefst minimaal 5 uur direct zonlicht per dag. Plaats hem daarom het liefst direct voor het raam. Tocht kan beter worden vermeden bij het selecteren van een standplaats.
agave lopantha
agaves in pot
Het verpotten van stekelige Agaven is niet gemakkelijk. Verpot een Agave daarom alleen als het echt noodzakelijk is. Bijvoorbeeld als de pot te klein wordt of de grond begint te verzuren. Wikkel de plant in met kranten en gebruik handschoenen. Vul de nieuwe pot aan met speciale Cactusgrond of meng universele grond aan met zand en/of hydrokorrels. Verpot de Agave bij voorkeur in de lente.
Verwijder bij het verpotten alle dode wortels en snij dode bladeren weg. De scherpe stekels van de Agave kunnen afgedekt worden door er een kurk op te plaatsen. Let bij het verpotten op dat de Agave zijn sap giftig is, voorkom blootstelling hieraan.
agave montana
De Agave groeit langzaam, daarom verbruikt deze binnenplant weinig voeding. Bemesten is niet nodig in de rustperiode (winter) en niet noodzakelijk in de herfst. De Agave verlangt geen voeding maar waardeert het wel. Er is speciale vloeibare voeding voor Cactussen die ook erg geschikt is voor deze plantsoort. Hanteer hierbij de gebruiksaanwijzing. Gebruik nooit een overdosis, ook niet na een periode dat de kamerplant geen voeding heeft gehad.
agave victoria
Verkleurde bladeren duiden bij een Agave vaak op een te veel aan vocht. Laat de plant enkele tijd droog staan alvorens er opnieuw water gegeven wordt. Wanneer er een grijze gloed over de bladeren heen komt duidt dit vaak op schildluis.
De Agave groeit van nature erg langzaam. Hierdoor is snoeien niet snel nodig. Verwijder gele, droge en rotte bladeren met een scherp mes. Het liefst in het voorjaar dan heeft de plant meer energie om te herstellen. Let op bij het snoeien dat het sap van deze plant giftig is en vermijd blootstelling. De Agave houdt na het snijden een wond over. Deze zal vanzelf dicht groeien. Pas echter op met kinderen en huisdieren.
agave triangularis
Het is mogelijk om de Agave te vermeerderen. Snij een schijf van de moederplant af met een scherp mes. Laat deze snijwond zo’n 4 weken goed drogen en helen. Plant de stek vervolgens in Cactusgrond of meng 2 delen zand met 1 deel potgrond. De plant zal hierin gaan wortelen zolang het mengsel niet te vochtig wordt gehouden.
Zaaien is ook mogelijk. Je kunt dit het beste in de zomer doen. Gebruik hierbi hetzelfde mengsel als hierboven beschreven staat. De zaadjes zullen vanzelf uitkomen en langzaamaan uitgroeien tot een grote Agave.
De Agave kan bloemen produceren. Dit proces gebeurt pas na 7 á 10 jaar. Na de bloei zal de Agave sterven. Tijdens de bloei produceert de plant zeer hoog zijn bloemen. Ook zorgt de plant voor nakomelingen rondom de basis van de plant. Deze nakomelingen zullen uitgroeien tot nieuwe planten.
Het sap uit de Agave is hoogst giftig. Voorkom aanraking met deze wolfsmelk en raadpleeg huisarts bij contact met de ogen. Hiernaast is de Agave erg scherp, pas hiermee op met kleine kinderen en huisdieren.
Stekels of doorns kunnen diep doordringen in de huid. Dit kan leiden tot irritatie of ontstekingen. Het is beter dit te (laten) verwijderen.
agave nana
De Agave kan last krijgen van schildluis. Dit kan worden bestreden met een periodieke besproeiing. Voor ergere vormen van schildluis raden wij chemische bestrijding aan.
agave parrasana
JOHN ASTRIA
Goed te herkennen aan
– helder roze (zelden witte) niet geurende bloemen,
– die overdag open zijn en
– de behaarde stengel en
– de grote, eveneens behaarde bladeren
Algemeen
Dagkoeksbloem is een overblijvende zacht behaarde plant, die 30 tot 90 cm hoog kan worden. De plant groeit op vochtige plaatsen met een pH waarde tussen 6,1 en 7,8, op voedselrijke laagveen-of zandgrond. Enige schaduw is gewenst, maar volle zon is geen probleem wanneer de bodem voldoende vochtig is en blijft. Hoewel de bloemen overdag open zijn, is de plant voor bestuiving grotendeels afhankelijk van nachtvlinders. Het natuurlijke verspreidingsgebied beslaat Europa, West-Azië en in Noord-Afrika in Marocco. De plant is ingevoerd in Noord-Amerika.
Bloem
Dagkoekoeksbloem bloeit vanaf mei tot en met oktober (november) met helder roze (zelden witte) bloemen. De hoofdbloei valt in mei en juni, maar in de herfst kan een tweede bloei plaatsvinden. De bloemen hebben vijf diep ingesneden kroonbladeren. Op het eerste gezicht lijken het er tien. Ze groeien in losse vertakte bloeiwijzen. De kelkbladen zijn vergroeid tot een kelkbuis. De kelkbuis van de mannelijke bloemen is smaller dan die van de vrouwelijke bloemen.
.
Algemeen
– anjerfamilie (Caryophyllaceae)
– overblijvend
– zeer algemeen, sommige delen vrij zeldzaam
– 30 tot 90 cm
Bloem
– helder roze
– vanaf mei tot de herfst (winter)
– bijscherm
– stervormig
– 1,8 tot 2,5 cm
– 5 kroonbladen, niet vergroeid
– 5 kelkbladen
– 10 meeldraden
– 5 stijlen
Blad
– kruisgewijs tegenoverstaand
– enkelvoudig
– langwerpig of ei-rond
– top spits
– rand gaaf
– veernervig
– onderste gesteeld
– bovenste zittend of kort gesteeld
– behaard
Stengel
– rechtop
– behaard
– rolrond
zie wilde bloemen
.
2 Samuel 13 |
1 – 22 |
Bloedschande van Amnon |
|---|---|---|
23 – 33 |
Dood van Amnon |
|
34 – 39 |
Absalom vlucht |
.
.
.
• Er bestaan geen authentieke Reikisymbolen
De symbolen welk wij kennen komen uit het Tantrisme, Boeddhisme en de Gi-Gong. Mikao Usui heeft ze overgenomen en in zijn systeem neergezet. In Japan zijn er grafzerken met Cho-Ku-Reï erop welk honderden jaren oud zijn. Gemaakt dus voordat Mikao Usui leefde.
• De Reikisymbolen hebben geen (geheime) krachten
Met de symbolen kun je de energie sturen en bepaalde processen op gang brengen. De kracht zit niet in het symbool, maar wordt erdoor opgeroepen. Een foto kan ook een kracht oproepen terwijl de foto niets anders is dan een hoeveelheid inkt in een bepaalde volgorde. De kracht die de foto oproept zit niet in die foto zelf.
• De symbolen zijn niet van de Alliantie
De symbolen komen voor in meerdere culturen en zijn gemeengoed voor iedereen.
• Er is niets geheimzinnigs aan de symbolen
Dat spreekt nu dus voor zich. Ga de symbolen niet achteraf ritueel verbranden. Teken de symbolen gerust op papier om ze te kunnen onthouden voor later. Tijdens het behandelen kan je de symbolen visualiseren. Je kunt ze tekenen met je tong tegen het gehemelte en vervolgens inblazen. Je kunt het symbool in de auralaag tekenen daar waar je hem wilt hebben, of in masseren op het fysieke lichaam.
Heb je moeite om de symbolen te onthouden, teken ze, lijst ze in en hang ze in je behandelkamer op. Kijk tijdens het behandelen naar het symbool welk je wilt gebruiken, volg de lijnen en noem de mantra. Belangrijkste van allemaal is, doe het met de juiste intentie. Dat je cliënt de symbolen ziet is niet fout, erg of onjuist.
De uitspraak van de mantra “Cho-ku-reï” is Tsjo Koe Reé.
De betekenis ervan is:
Verbind de energie in eenheid
verbind de Chi en de ziel
plaats de energie hier
De energie is hier
Cho-ku-reï is het eerste symbool dat je leert bij Reiki II. Het is eigenlijk niet één symbool maar twee. Eén voor de linkerhand en één voor de rechterhand. Het tekenen van het symbool doe je tegelijk met beide handen. De linkerhand tekent de vlag vanaf de rechterkant, dan naar beneden en vervolgens twee-en-half of drie keer met de klok mee de draaiing naar binnen toe makend. Onze linkerhand wordt bestuurd door onze rechterhersenhelft en is ons Yin-aspect. Dit is meer vrouwelijk dan mannelijk en meer kosmisch dan aards.
De Rechterhand tekent precies in spiegelbeeld. De vlag vanaf de rechterkant, dan naar beneden en vervolgens twee-en-half of drie keer tegen de klok in de draaiing naar binnen toe makend. Onze rechterhand staat in verbinding met onze linkerhersenhelft en is ons Yang-aspect. Dit is meer mannelijk dan vrouwelijk en meer aards dan kosmisch.
Of je de draaiing twee-en-half keer maakt of drie keer heeft te maken met de sturing die je het symbool wilt geven. Maak je de draaiing twee-en-half keer, dan komt de lijn aan de bovenkant uit en wordt de energie gestuurd naar boven, het spirituele. Maak je de draaiing drie keer dan komt de lijn aan de onderkant uit en wordt de energie gestuurd naar beneden, de aarding.
Het is aan jou om per keer te beslissen hoe je de energie wilt sturen. Of je geeft de energie een spiritueel karakter of een aards karakter. Dit zal per behandeling verschillen, en zelfs per behandeling kan je tussendoor het symbool anders zetten. Doorgaans gebruik je bij fysieke klachten en bij een fysieke behandeling een aardse sturing. Bij een emotionele of spirituele behandeling, werken in de aura of met de Chakra’s zal het verschillen. Je zult hier je gevoel of intuïtie moeten aanspreken.
Bij het tekenen van Cho-Ku-Reï van buiten naar binnen (ongeacht de draairichting) intensiveer je de energie. Als een draaikolk of een wervelwind wordt de energie gebundeld en versterkt doorgegeven. Dit moet je dus ook alleen doen als dat wenselijk is. In sommige gevallen is het beter om de energie niet te intensiveren, maar te verspreiden.
Als iemand rugklachten heeft, dan kan dit komen doordat de spieren vast zitten. Ook de schouderpartij en de nek zijn plekken die vaak vast zitten als gevolg van bijvoorbeeld stress. Iemand met een spastische darm heeft het gevoel dat haar darm in de knoop zit. Iemand met veel keelklachten, kan het gevoel hebben dat er iets vast zit in de keel. Vaak zijn dit opgekropte en niet geuite emoties.
Ook mensen die een zeer grote verantwoordelijkheid dragen, in een conflictsituatie verkeren, in een scheiding liggen e.d. vertonen soms fysieke klachten. Dit alles zijn ophopingen van (negatieve) energie die leiden tot de klachten. Een masseur zal door massage deze spieren los proberen te maken. Hij zal niet proberen de spieren nog vaster te zetten. Iemand met opgekropte emoties moet zich uiten, en niet verder oppotten.
Als je zo iemand behandelt, moet je dus ook energie wegnemen en niet ophopen. Met Cho-Ku-Reï van buiten naar binnen tekenen doe je dat wel. Je voegt extra energie toe.
Het kan natuurlijk dat de positieve energie van Reiki de negatieve energie van de kwaal teniet doet, maar het kan zich ook gaan versterken. Beter is het om net als de masseur de boel los te krijgen. Dit kan door de opgehoopte energie te laten verspreiden. Dit doe je middels Cho-Ku-Reï van binnen naar buiten te tekenen.
De linkerhand tekent de vlag vanaf de rechterkant, dan naar beneden en vervolgens twee-en-half of drie keer met de klok mee de draaiing naar buiten toe makend. De Rechterhand tekent precies in spiegelbeeld. De vlag vanaf de rechterkant, dan naar beneden en vervolgens twee-en-half of drie keer tegen de klok in de draaiing naar buiten toe makend.
Ook hier bepaal jezelf of je de draaiing twee-en-half keer of drie keer maakt. Maak je de draaiing twee-en-half keer, dan komt de lijn aan de bovenkant uit en wordt de energie gestuurd naar boven, het spirituele.
Maak je de draaiing drie keer dan komt de lijn aan de onderkant uit en wordt de energie gestuurd naar beneden, de aarding.
.
Er is een grote variatie van tekenwijzen van dit symbool. De bekendste variabelen zijn:
• Het vlaggetje bovenaan wordt links of rechts getekend
• De draairichting van de draaiing wordt met de klok mee- of tegen getekend
• De draaiing gaat van binnen naar buiten, of van buiten naar binnen
• De draaiing stopt aan de bovenkant of aan de onderkant
• De draaiing sluit tegen de rechte lijn, of niet
Het is ook goed mogelijk Cho-Ku-Reï driedimensionaal voor te stellen.
Je tekent dan de vlag, de steel naar beneden en dan de draaiing als een ronde piramide om de steel heen. Deze kan naar boven toe draaien (spirituele karakter), naar beneden toe draaien (aardse karakter) naar binnen toe draaien (intensiveren van energie) en naar buiten toe draaien (verspreiden van energie).
.
Reiki is energie geven. Als je je handen op een behandelde legt dan geef je energie. Zie het alsof je een lichtschakelaar overhaalt. Leg je je handen neer, dan schakel je de lichtschakelaar over. Zet je het Cho-Ku-Reï symbool dan plaats je een dimmer op de lichtschakelaar. Een dimmer die het licht zowel feller (van buiten naar binnen toe getekend) als zachter (van binnen naar buiten toe getekend) kan maken. Met Cho-Ku-Reï kan je dus de mate van energie bepalen: intensiveren of verspreiden. En daarmee is dit symbool een prachtig instrument in je healings.
Het is mijns inziens niet zo dat je de werking van andere symbolen kunt versterken. Elk symbool heeft zijn eigen werking en kracht. Dat is voldoende. Meer en sterker is niet altijd beter. Je kunt het ook forceren. De symbolen staan wat dat betreft op zich. Door te zeggen dat Cho-Ku-Reï de kracht van andere symbolen versterkt, doet afbreuk aan die andere symbolen. Alsof ze niet goed genoeg zijn.
Cho-Ku-Reï kan dus wel de Reiki energie intensiveren, maar de kracht van andere symbolen niet versterken (=persoonlijke mening).
.
.
De uitspraak van de mantra “Sei-he-kï ” is Sai-hé-ki.
De betekenis ervan is:
Ik ben de boog
de pijl
en het doel
Sei-he-kï is het tweede symbool dat je leert bij Reiki II en bestaat uit drie onderdelen:
• de Sei wordt meestal in drie, maar ook in twee haken getekend.In tegenstelling tot de andere Reiki symbolen kent Sei-He-Kï weinig variatie:
• de onderkant van de Sei is soms recht en soms gebogen.
• de Sei wordt meestal van rechts naar links getekend, soms ook andersom (Diana Stein)
• de He heeft een ronde lijn maar is soms horizontaal aan de boven en/of onderkant.
• de Kï kan aan de He vastzitten, soms is dit niet zo.
In Japan staat op vele grafzerken dit teken, of een variant ervan. De Bodhisattva Avalokiteshvara (een Bodhisattva is een verlicht mens, ofwel een Boeddha, die ervoor gekozen heeft toch te blijven incarneren om de mensheid te helpen) is de beschermheer van Sei-He-Kï. Bodhisattva Avalokiteshvara komt uit het Sankriet, in Japan wordt hij Kannon genoemd en in China Kuan Yin. Avalokiteshvara is de Bodhisattva van het mededogen, en zo staat Sei-He-Kï in verbinding met mededogen, verlosser van de materiele wereld en spiritueel reiniger.
.
Het Boeddhisme gaat er van uit dat alle fysieke klachten en kwalen een emotionele tegenhanger hebben. Andersom geredeneerd kan je dus zeggen dat elke emotie een fysieke tegenhanger heeft. Dit is zo als je je emoties uit (huilen, gelaatsuitdrukking, etc..) maar ook en vooral als je je emoties niet uit.
Een bekend voorbeeld is de krop in de keel. Maar als iemand langdurig zijn emoties niet uit, dan kunnen er fysieke klachten en kwalen verschijnen die op het eerste gezicht niets met een emotioneel probleem te maken hebben. Het heeft dan ook weinig zin om een fysieke aandoening op te lossen, als je niet tegelijk de emotionele kant benadert. Sei-He-Kï is een krachtig middel om, op vooral emotioneel gebied, te helen. Dit symbool is dan ook bij uitstek geschikt als je Reiki geeft in de Aura.
.
Doe de volgende test eens. Je vult twee glazen met kraanwater. Zet één glas even weg en bij de ander zet je vlak boven het glas drie maal het Sei-He-Kï teken, en je noemt drie maal de Mantra (Sei-He-Kï, Sei-He-Kï, Sei-He-Kï). Laat nu iemand anders van beide glazen drinken, en vraag hun mening.
Ik heb vaak als antwoord gekregen: “dit is kraanwater en dit is Spa”. Sei-He-Kï kan ook gebruikt worden voor zuivering. Ik ken mensen die alles wat ze eten en drinken eerst laten zuiveren met dit symbool.
Als je in een ruimte komt waar ruzie is geweest, of waar een vreemde spanning hangt, zet dan dit symbool drie maal in elke hoek van de kamer. Noem ook drie maal de mantra.
Ik gaf voorheen les op een VMBO school. Als ik 8 uur les gaf, dan had ik 8 x 30 leerlingen in mijn klas. Om te zorgen dat mijn lokaal zuiver bleef had ik achter het bord het Sei-He-Ki teken geplaatst, en heb ik altijd een raam open. Negatieve energie werd zo gezuiverd en kon verdwijnen.
.
Sei-He-Ki werkt ook zeer goed in combinatie met een meditatie waarin je alle Chakra’s langs gaat (Chakra-healing). Ook kan je het symbool visualiseren als je je voorbereidt op een moeilijk gesprek. Als je zenuwachtig bent of je hebt moeite met een komend gesprek, ga dan van te voren dit symbool in je hoofd opslaan. Heb je het even moeilijk, haal dan het symbool weer even terug en denk aan zijn zuivering.
.
.
.
De uitspraak van de mantra “Hon-sha-ze-sho-nen” is Hon-sja-zè-sjo-nèn.
De betekenis ervan is:
Geen verleden, heden of toekomst
De Boeddha in mij reikt de Boeddha in jou
om verlichting en vrede te bevorderen
je bent onbeperkt en onbegrensd
je bent.
Hon-Sha-Ze-Sho-Nen is het symbool met de meeste verschijningsvormen. Het is bijna ondoenlijk om al zijn variaties te bespreken zoals we bij de andere wel doen. Gebruik het symbool dat je van je eigen Reikimaster gekregen hebt. Voelt dit symbool niet goed, probeer dan één van de andere uit, maar hou het bij één Hon-Sha-Ze-Sho-Nen symbool.
Hon-sha-ze-sho-nen is de verbinding. Tezamen met Shei-He-Ki en Cho-Ku-Rei vormt het de Brug. Bij deze verbindingen doen begrippen als afstand, tijd en ruimte niet mee. Het is makkelijker als je deze begrippen als niet-lineair ziet, maar noodzakelijk is het niet.
Hon-Sha-Ze-Sho-Nen kan worden opgedeeld in vijf verschillende Kanji = Chinese karakters en wordt gebruikt in esoterisch Boeddhisme en in Shintoïsme. De betekenis in Shintoïsme is: mens en God zijn één. Een algemeen gebruik in esoterisch Boeddhisme is om verschillende kanji’s aan elkaar toe te voegen en te vervangen om een bepaalde energie te krijgen.
.
Je kan verbinding leggen met jezelf in een ander tijdsvak. Stel dat je in je jeugd traumatische ervaringen hebt opgedaan waar je nu nog last van hebt. Dan kan je met de Brug terug gaan naar dat moment (of die momenten) en het opnieuw beleven. Door andere beslissingen te nemen, neemt je leven ook een ander Karmisch pad. De uitkomst wordt anders, dus het nu wordt anders. Je kan dus met de Brug je verleden veranderen en daarmee het heden. Een brug slaan naar het verleden is jezelf Karmisch behandelen.
Als je in je jeugd traumatische ervaringen hebt opgedaan is het raadzaam niet zelfstandig een Burg naar het verleden te maken. Er kunnen zeer heftige emoties loskomen en je verwarren. Paniekaanvallen kunnen dan het gevolg zijn, en dat is niet echt bevorderlijk. Doe dergelijke sessies het liefst met je Reikimaster.
.
Je kan verbinding leggen met een ander die ver verwijderd is. Je kunt vele bruggen leggen.
De Brug is de koppeling van alle drie de symbolen die je bij Okuden leert. Hoe zet je de brug?
Laten we zeggen dat we een afstandsbehandeling willen geven aan Ria van Dorp. Je kan de brug alleen in een meditatieve vorm gebruiken. Ga dus ergens rustig zitten (rechte rug) waar je niet gestoord kan worden. Concentreer je even, of doe een korte meditatie.
.
• Zeg 3 x duidelijk naar wie je de brug slaat en waarom,
• teken 3 x met je ingewijde hand(en) vlak voor je Hon-Sha-Ze-Sho-Nen,
• teken 3 x met je ingewijde hand(en) vlak voor je Shei-He-Ki,
• teken 3 x met je ingewijde hand(en) vlak voor je Cho-Ku-Rei,
• vouw nu beide handen in een kommetje waar de getekende symbolen en de brug naar Ria in vallen,
• blaas nu in het kommetje en visualiseer dat je de brug opent naar Ria.
Dit wordt dan:
“ik maak verbinding met Ria van Dorp omdat zij liefde nodig heeft na het verlies van haar moeder”,
“ik maak verbinding met Ria van Dorp omdat zij liefde nodig heeft na het verlies van haar moeder”,
“ik maak verbinding met Ria van Dorp omdat zij liefde nodig heeft na het verlies van haar moeder”,
Hon-Sha-Ze-Sho-Nen,
Hon-Sha-Ze-Sho-Nen,
Hon-Sha-Ze-Sho-Nen,
Shei-He-Ki,
Shei-He-Ki,
Shei-He-Ki,
Cho-Ku-Rei,
Cho-Ku-Rei,
Cho-Ku-Rei,
kommetje, blazen……………….
Vervolgens ben je ongeveer 20 minuten met je gedachten bij Ria. Na de 20 minuten, Namasté.
Je kan het ook om en om doen, dan wordt het:
“ik maak verbinding met Ria van Dorp omdat zij liefde nodig heeft na het verlies van haar moeder”,
Hon-Sha-Ze-Sho-Nen, Shei-He-Ki, Cho-Ku-Rei.
“ik maak verbinding met Ria van Dorp omdat zij liefde nodig heeft na het verlies van haar moeder”,
Hon-Sha-Ze-Sho-Nen, Shei-He-Ki, Cho-Ku-Rei.
“ik maak verbinding met Ria van Dorp omdat zij liefde nodig heeft na het verlies van haar moeder”,
Hon-Sha-Ze-Sho-Nen, Shei-He-Ki, Cho-Ku-Rei.
kommetje, blazen……………….
Vervolgens ben je ongeveer 20 minuten met je gedachten bij Ria. Na de 20 minuten, Namasté.
Indien mogelijk neem even daarna contact op met diegene en vraag hoe het gaat.
.
Een wat onbekende manier om met De Brug om te gaan is een behandeling in de toekomst. Niet dat je de toekomst kan veranderen of naar je hand zetten, maar wel de manier waarop jij die toekomst in gaat.
Als je een periode in gaat die moeilijk voor je is dan kan je met De Brug de toekomst zuiveren. Shei-He-Kï is heel erg belangrijk in deze Brug.
JOHN ASTRIA
.
.
.
Debuut: Kleine reeks (1947, poëzie)
Genres: Poëzie, roman, novelle, kort verhaal, toneel, scenario
Bijzonderheid:in 1997 ontving hij voor De Geruchten de Libris Literatuurprijs en in 1998 de Aristeionprijs; de hoogste Europese literaire onderscheiding
Citaat: ‘Ik heb vijftig jaar doorgebracht met het aanbrengen van allerlei subtiele dingetjes in mijn werk die misschien niemand eruit heeft gehaald. Dat is toch om verdrietig van te worden. (Haarlems Dagblad, 17-1-1998)
Recent werk: De Komedianten (Pas de deux II) (1997, toneel), Onvoltooid verleden, (1998, roman), Het laatste bed (1998, novelle), Het huis van de liefde (1999, poëzie), Wreed geluk (1999, poëzie), Een andere keer, de andere verhalen (2000), Een slaapwandeling (novelle, 2000)
.
.
.
.
.
Hugo Maurice Julien Claus wordt geboren te Brugge op 5 april 1929. Hij verblijft vanaf zijn 18 maanden tot 11-jarige leeftijd in een pensionaat. Hij woont thuis van 1940 tot 1946. Hij verlaat het ouderlijk huis en de school en maakt reizen naar verschillende landen. Van 1950 tot 1953 woont hij in Parijs waar hij in contact komt met surrealisme, existentialisme en Cobra-modernisme.
Van 1953 tot 1955 verblijft hij in Rome in het filmmilieu. In 1955 huwt hij met de filmactrice Elly Overzier, met wie hij in Gent gaat wonen (tot 1965). Vervolgens neemt hij gedurende vijf jaar zijn intrek op een boerderij in de Vlaamse Ardennen. In 1970 gaat hij in Amsterdam wonen, waar hij een verhouding heeft met de actrice Kitty Courbois. Van 1973 tot 1978 woont hij in Parijs samen met de actrice Sylvia Kristel. Uiteindelijk verhuist hij opnieuw naar Gent. Hij huwt in 1993 met Veerle De Wit.
Hugo Claus’ werk is even veelzijdig en wisselvallig als zijn leven zonder rode draad. Na in 1947 zijn debuut te hebben gemaakt met de lyrische “Kleine reeks”, evolueert hij in zijn poëzie naar het modernisme van de jaren vijftig met als hoogtepunt zijn “Oostakkerse gedichten” uit 1955. Zijn later dichtwerk mag dan weer klassiek genoemd worden, echter steeds getuigend van een kenmerkende eigenheid en een matriarchale mythologie.
Op toneelgebied wordt hij internationaal bekend met de tragikomedie “Een bruid in de morgen” (1955). Zijn populairste toneelstuk wordt het naturalistische “Suiker” (1958). Zijn navolgende toneelwerken zijn in hoofdzaak historische bewerkingen zoals o.a. “Thyestes” (1966), “Het spel Masscheroen” (1968) en “Orestes” (1976). Het succesvolle “Vrijdag” uit 1969, door Claus zelf verfilmd in 1980, raakt het delicate incestthema aan en doet denken aan het naturalisme van Cyriel Buysse.
Dezelfde verscheidenheid vindt men ook terug in zijn romans. In romans zoals “De hondsdagen” (1952) en “Schaamte” (1972) vindt men mytische elementen. In de roman het “Verlangen” (1978) zien we een duidelijk realisme. Zijn lijvige roman “Het verdriet van België” uit 1983 is een semi-biografische familiekroniek waarin op subtiele wijze het politieke en sociale leven tijdens Wereldoorlog II beschreven wordt. Deze roman wordt voor televisie bewerkt in 1994.
In zijn geheel genomen kan men stellen dat Claus’ werk een mengeling is van het beschrijven van tragische gebeurtenissen, klassieke verhalen en een expressie van een heimwee naar verheven waarden, dit alles doorweven met het banale, ja soms het vulgaire van het menselijk bestaan. De veelzijdige Hugo Claus is niet alleen schrijver van gedichten, romans, filmscenario’s, toneelstukken en essays, maar tevens schilder, librettist, film- en toneelregisseur. Hij schreef zelfs chansons voor de zangeres Liesbeth List. Hij kreeg talrijke literaire prijzen, waaronder de “Henriette Roland Holstprijs”.
.
.
Claus overleed op woensdag 19 maart 2008, kort voor zijn 79ste verjaardag in het Middelheim-ziekenhuis te Antwerpen. De schrijver leed zo’n twee jaar aan de ziekte van Alzheimer en koos daarom zelf het moment van zijn dood door middel van euthanasie via de organisatie Recht Op Waardig Sterven. Kort voor zijn overlijden gaf de filosoof Etienne Vermeersch Claus nog advies over euthanasie.
.
.
Vele voorpagina’s van kranten werden ingenomen door het overlijden van Claus. Ook zijn euthanasiebeslissing werd uitvoerig belicht en geduid. In katholieke kringen reageerde men afwijzend met deze ‘mediatisering van de euthanasie’. René stockman, hoofd van de organisatie Broeders en Liefde, verklaarde op de katholieke nieuwssite Kerknet: “De wijze waarop sommigen deze daad niet alleen proberen goed te praten maar zelfs als het summum van edelmoedigheid de hemel in prijzen, stoot tegen de borst. Dit is pas het echte verdriet van België.”Hij werd gevolgd in zijn kritiek door Wouter Beke, interim-voorzitter van CD&V. Kardinaal Daneels sprak er in zijn Paaspreek: “Door zomaar uit het leven te stappen, antwoordt men niet op het probleem van lijden en dood. Men loopt er in een boog omheen en omzeilt het. Omzeilen is geen heldendaad, geen voer voor frontpaginanieuws.”
.
.
Claus en Sylvia Kristel
.
.
.
1950 – Leo J. Krynprijs voor De eendenjacht (later De Metsiers)
1952 – Arkprijs van het Vrije Woord voor De Metsiers
1955 – Driejaarlijkse Staatsprijs voor Toneelliteratuur voor Een bruid in de morgen
1955 – Prix Lugné-Poë voor de Franse vertaling van Een bruid in de morgen
1955 – Prix Bonjour Promesse (of ‘Prix Françoise Sagan’) voor De hondsdagen
1956 – Letterkundige Prijs van de Stad Gent voor De getuigen
1957 – Ridder in de Orde van Leopold II (3 april)
1959 – Referendum der Vlaamse Letterkunde voor De zwarte keizer
1959 – Ford Foundation Grant
1960 – Koopalprijs voor zijn Dylan Thomas vertaling Onder het melkwoud
1963 – Referendum der Vlaamse Letterkunde voor De Verwondering (geweigerd)
1964 – Referendum der Vlaamse Letterkunde voor Omtrent Deedee (geweigerd)
1964 – August Beernaertprijs voor De Verwondering
1964 – Prijs voor het visualiseren van poëzie voor de tv-film Antologie
1965 – Henriette Roland Holst-prijs voor zijn gehele toneeloeuvre
1967 – Driejaarlijkse Staatsprijs voor Toneelliteratuur voor De dans van de reiger
1967 – Edmond Hustinx-prijs voor Nederlandstalige toneelschrijvers voor zijn gehele toneeloeuvre
1971 – Ridder in de Kroonorde (18 oktober)
1971 – Driejaarlijkse Staatsprijs voor Poëzie voor Heer Everzwijn
1973 – Driejaarlijkse Staatsprijs voor Toneelliteratuur voor Vrijdag
1978 – Driejaarlijkse Cultuurprijs van de Stad Gent voor literatuur
1979 – Constantijn Huygensprijs voor zijn gehele oeuvre
1979 – Driejaarlijkse Staatsprijs voor Toneelliteratuur voor Jessica en z’n Euripides-bewerking Orestes
1984 – Driejaarlijkse Staatsprijs voor Verhalend Proza voor Het verdriet van België
1986 – Prijs der Nederlandse Letteren voor zijn gehele oeuvre
1986 – Herman Gorterprijs voor Alibi
1987 – Achilles Van Acker-prijsvoor de “sociale bewogenheid van zijn oeuvre”
1987 – Prijs van de Vlaamse Lezer voor Het verdriet van België
1989 – Humo’s Gouden Bladwijzer voor Het verdriet van België
1989 – Grand Prix de l’humour noir Xavier Fonneret
1994 – Gouden Erepenning van de Vlaamse Raad voor zijn gehele oeuvre
1994 – Prijs voor Meesterschap voor zijn gehele oeuvre
1994 – VSB Poëzieprijs voor De Sporen
1997 – Libris Literatuur Prijs voor De geruchten
1997 – Prix International Pier Paolo Pasolini
1997 – Humo’s Gouden Bladwijzer voor De geruchten
1998 – Aristeionprijs van de Europese Unie voor De geruchten
1999 – Driejaarlijkse Cultuurprijs van de Vlaamse Gemeenschap voor zijn gehele oeuvre
2000 – Premio Nonino voor de Italiaanse vertaling van Het verdriet van België
2000 – Prijs voor Letterkunde van de Vlaamse Provincies voor zijn gehele oeuvre
2001 – Preis der Stadt Münster für Europäische Poesie voor zijn gehele oeuvre
2002 – Prijs voor Letterkunde van de Vlaamse Provincies voor de verzenbundel Wreed geluk
2002 – Prix de consécration Herman Closson voor zijn gehele oeuvre
2002 – Leipziger Buchpreis zur Europäischen Verständigung voor zijn gehele oeuvre
2005 – Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Algemene Culturele Verdienste
.
.
.
.
.
.
1947 – Kleine reeks
1948 – Registreren
1950 – Zonder vorm van proces
1951 – Vierendelen
1952 – Drie blauwe gedichten voor Ellie
1952 – Tancredo Infrasonic
1953 – Een huis dat tussen nacht en morgen staat
1955 – De Oostakkerse gedichten
1955 – Paal en perk
1961 – Een geverfde ruiter
1963 – De man van Tollund
1963 – Het teken van de hamster
1963 – Love Song (poëzie op werk van Karel Appel)
1964 – Oog om oog
1965 – Gedichten
1965 – Het landschap
1967 – Relikwie
1969 – Genesis
1970 – Heer Everzwijn
1970 – Van horen zeggen
1971 – Dag jij
1973 – Figuratief
1974 – De wangebeden
1975 – Het Jansenisme
1977 – Emblemata
1977 – Het graf van Pernath
1978 – Cobra Revisited
1978 – Van de koude grond
1979 – Zwart (poëzie bij werk van Karel Appel en Pierre Alechinsky)
1979 – Claustrum
1979 – Gedichten 1969-1978
1979 – Fuga
1980 – 63 Kwatta-rijmen voor Gans België
1981 – Fiesta
1981 – Jan de Lichte
1982 – Almanak (verzamelbundel)
1982 – Het hooglied van Salomo
1985 – Halloween (gedichten bij tekeningen van Sylvia Kristel)
1985 – Gezegden
1985 – Het weerzinwekkend bezoek
1985 – Alibi
1985 – De dief van liefde
1985 – Gevulde contouren
1986 – Mijn honderd gedichten
1986 – Sonnetten
1986 – Bewegen
1986 – Evergreens
1987 – Sporen
1987 – Hymen (gedichten bij tekeningen van Corneille)
1987 – Imitaties
1990 – Steeds / Cité
1990 – Gedichten
1992 – Geplette gedaanten
1993 – 10 manieren om naar P.B.S. te kijken
1993 – De Sporen
1993 – Zij
1994 – Gedichten 1948-1993
1995 – Ach Clemens
1995 – Et voilà, le travail!
1995 – Zoek de zeven
1997 – Impromptu
1998 – Oktober 43
1998 – De aap in Efese
1998 – Voor de reiziger
1999 – Het huis van de liefde (bloemlezing)
1999 – Wreed geluk
2000 – Made in Belgium
2001 – De groeten (ter gelegenheid van Gedichtendag)
2002 – Sans Merci
2002 – Mijn hart en ik (bloemlezing)
2002 – Ik schrijf je neer
2002 – De tafel is leeg
2003 – Zeezucht
2004 – In geval van nood
2004 – Flagrant, bij etsen van Pierre Alechinsky
.
.
.
.
.
1952 – De Getuigen (eenakter)
1953 – Een bruid in de morgen
1954 – (M)oratorium (eenakter)
1954 – In een haven (eenakter)
1955 – De Geliefden (eenakter)
1956 – Het lied van de moordenaar
1957 – Dantons dood (Georg Büchner, vertaling)
1957 – Onder het Melkwoud (Dylan Thomas, vertaling)
1958 – Suiker
1959 – Woyzeck (Georg Büchner, vertaling)
1959 – Mama, kijk, zonder handen!
1960 – Quat-Quat (Jacques Audiberti, vertaling)
1961 – Antigone (Christopher Logue, vertaling)
1961 – Zannekin
1962 – De dans van de reiger
1963 – Allen die vallen (Samuel Beckett, vertaling)
1964 – Scherts, satire, ironie en diepere betekenis (Christian Dietrich Grabbe, vertaling)
1964 – Hendrik V (William Shakespeare vertaling)
1965 – De legende en de heldhaftige, vrolijke en roemrijke avonturen van Uilenspiegel en van Lamme Goedzak in Vlaanderen en elders (massaspel, naar Charles de Coster)
1966 – Thyestes (naar Seneca)
1966 – Het huis van Bernarda Alba (Federico Garcia Lorca vertaling)
1966 – Het Goudland (naar Hendrik Conscience)
1967 – Masscheroen (naar Mariken van Nieumeghen)
1968 – Wrraaak! (naar The Revenger’s Tragedy van Cyril Tourneur)
1969 – Vrijdag
1970 – De Spaanse hoer (naar La Celestina van Fernando de Rojas)
1970 – Tand om tand
1970 – Het leven en de werken van Leopold II
1971 – Interieur (naar zijn Omtrent Deedee)
1971 – Oedipus (naar Seneca)
1971 – Warm en Koud (Fernand Crommelynck, vertaling)
1972 – De vossejacht (naar Volpone van Ben Jonson)
1972 – De Advertentie/Theresa (Natalia Ginzburg, vertaling)
1973 – Pas de deux
1973 – Blauw blauw (naar Private Lives van Noël Coward)
1975 – Thuis
1976 – Orestes (naar Euripides)
1977 – Jessica
1977 – Het huis van Labdakos
1979 – Macbeth (William Shakespeare, vertaling)
1980 – Phaedra (naar Seneca)
1980 – Rashomon (Fay & Michael Kanin, vertaling)
1980 – Jan zonder Vrees (naar Giorgio Gaber)
1981 – Een hooglied
1981 – Een winters verhaal (William Shakespeare, vertaling)
1981 – Pantagleize (Michel de Ghelderode, vertaling)
1982 – Het haar van de hond
1982 – Lysistrata (Aristophanes, vertaling)
1982 – De Jood van Malta (Christopher Marlowe vertaling)
1982 – De Verzoeking
1983 – Hamlet (naar William Shakespeare)
1984 – Serenade
1984 – Droom van een Zomernacht (William Shakespeare, vertaling)
1985 – Goddelijke Woorden (Ramón María del Valle-Inclán, vertaling)
1985 – Blindeman (naar zijn eigen bewerking van Oidipus)
1986 – In Kolonos (naar Sofokles)
1987 – Romeo en Julia (William Shakespeare, vertaling)
1987 – De Golven van de Liefde en van de Zee (Franz Grillparzer, vertaling)
1987 – Koning Lear (William Shakespeare, vertaling)
1988 – Gilles!
1988 – Het huis van Bernarda Alba (Federico Garcia Lorca, vertaling)
1988 – Het schommelpaard
1989 – Gilles en de nacht
1991 – Richard Everzwijn (naar Richard III van William Shakespeare)
1991 – Het mondeling verraad
1991 – Visite
1991 – Winteravond
1992 – Verroeren
1993 – De repetitie (Jean Anouilh, vertaling)
1993 – Onder de torens
1994 – Requiem
1995 – De eieren van de kaaiman
1996 – De verlossing
1997 – De komedianten (Pas de deux II)
1997 – Salome (Oscar Wilde, vertaling)
1998 – Borgerocco of de dood in Borgerhout
2000 – De man van het toeval (Yasmina Reza, vertaling)
???? – X
.
.
Een bruid in de morgen
.
.
1954 – Natuurgetrouw
1958 – De zwarte keizer
1958 – Als een jonge hond
1966 – De dans van de reiger (verhaal naar eigen filmscenario)
1969 – Natuurgetrouwer (uitgebreide uitgave van Natuurgetrouw)
1972 – Gebed om geweld
1974 – De groene ridder I: In het Wilde Westen
1974 – De groene ridder II: De paladijnen
1974 – De groene ridder VII: Aan de evenaar
1977 – De vluchtende Atalanta
1984 – Een bijzondere cirkel (uit Natuurgetrouwer, in Vlaamse verhalen na 1965)
1985 – De mensen hiernaast
1987 – Château Migraine
1988 – Een andere keer
1999 – Verhalen
2000 – Een andere keer (bloemlezing)
2000 – De schrijver. Een literaire estafette
2000 – De avondzon
.
.
.
.
.
1950 – De Metsiers
1952 – De hondsdagen
1956 – De koele minnaar
1962 – De Verwondering
1963 – Omtrent Deedee
1971 – Schola nostra (onder het pseudoniem Dorothea van Male)
1972 – Schaamte
1972 – Het jaar van de kreeft
1977 – Jessica
1978 – Het verlangen
1983 – Het verdriet van België
1988 – Een zachte vernieling
1994 – Belladonna
1996 – De geruchten
1998 – Onvoltooid verleden
.
.
.
.
.
1951 – Over het werk van Corneille
1954 – Cinq lithographies en couleur (essay bij werk van Karel Appel)
1962 – Karel Appel, schilder
1964 – Louis Paul Boon
1979 – Treize manières de regarder un fragment d’Alechinsky / Dertien manieren om een fragment van Alechinsky te zien
.
.
.
.
.
1958 – Dorp aan de rivier, naar Antoon Coolen; regie: Fons Rademakers
1960 – Het mes, naar een eigen verhaal; regie: Fons Rademakers
1967 – De vijanden, tevens regie
1968 – Speelmeisje, tevens regie
1971 – Mira, naar Stijn Streuvels; regie: Fons Rademakers
1973 – Niet voor de poezen, naar Nicolas Freeling; regie: Fons Rademakers
1976 – Pallieter, naar Felix Timmermans; regie: Roland Verhavert
1977 – Rubens, schilder en diplomaat; regie: Roland Verhavert
1981 – Vrijdag, naar zijn eigen toneelstuk; tevens regie
1982 – Menuet, naar Louis Paul Boon; regie: Lili Rademakers-Veenman
1984 – De Leeuw van Vlaanderen, naar Hendrik Conscience; tevens regie
1986 – Het gezin van Paemel, naar Cyriel Buysse; regie: Paul Cammermans
1987 – Mascara; regie: Patrick Conrad
1989 – Het sacrament, naar een eigen roman; tevens regie
1995 – Escal-Vigor, naar de gelijknamige roman van Georges Eekhoud
2000 – De verlossing, naar een eigen toneelstuk; tevens regie
.
.
De Leeuw van Vlaanderen
.
.
1956 – De witte Zee (M: François de la Rochefoucauld)
1957 – Van de Vikings tot Keizer Karel (M: Daan Sternefeld)
1965 – De Mattheuspassie (vertaling; M: E.P. De Brabandere)
1968 – Morituri (M: Bruno Maderna)
1969 – Blauwdruk van de opera Reconstructie (T: met Harry Mulisch; M: Louis Andriessen, Reinbert de Leeuw, Misha Mengelberg, Peter Schat, Jan van Vlijmen)
1985 – Georg Faust (M: Konrad Boehmer)
1995 – Borgerocco of De Dood in Borgerhout
.
.
.
.
.
Claus (Boekenbal 1989)
1980 – De Verzoeking
1989 – De zwaardvis (Boekenweekgeschenk)
1998 – Het Laatste Bed
2000 – Een Slaapwandeling
2003 – De Verzoeking en andere novellen (verzamelbundel)
.
.
.
.
.
1950 – Die waere ende suevere chronycke van sGraevensteene: Esbatement ofte cluyte […] (onder pseudoniem Anatole Ghekiere)
1964 – Karel Appel, schilder (essay en gedichten)
1967 – De vijanden (cinéroman, naar zijn film)
1967 – De avonturen van Belgman
1977 – P.P. Rubens, schilder en diplomaat (televisiereeks)
1980 – De pen gaat waar het hart niet kan (interviews, samengesteld door Gerd de Ley)
1980 – Ontmoetingen met Corneille en Karel Appel (gedichten en beschouwingen, samengesteld door Erik Slagter)
1989 – Perte totale (proza en poëzie bij schetsen)
1999 – Goede geschiedenissen of een A.B.C. van de kinderheiligen (lees- en plakboek)
.
.
.
.
.
.
.
.
De mens in geloof
Pasteltekening van John Astria
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Mensensamenleving.me 