Tagarchief: mexico

Vanadiniet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemene informatie

 

Vanadiniet is kleurloos, geel tot roodbruin en is doorschijnend tot opaak. Het behoort tot de vanadaten. Het kleurloze, gele tot roodbruine vanadiniet heeft een bruingele streepkleur en het kent geen splijting. De gemiddelde dichtheid is 6,94 en de hardheid is 3,5 tot 4. Het kristalstelsel is hexagonaal en het mineraal is niet radioactief.

 

 

 

 

 

Naam

.

De naam van het mineraal vanadiniet is afgeleid van de samenstelling.

 

 

 

 

 

Voorkomen

 

Vanadiniet komt veel voor als oxidatieproduct in loodertsen. De typelocatie is ZimapanHildalgoMexico.

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: Pb5(VO4)3Cl

hardheid: 3,5-4

dichtheid: 6,94

 

 

 

 

 

Vanadiniet
Maroc - Vanadinite.jpg
Mineraal
Chemische formule Pb5(VO4)3Cl
Kleur Bruin, bruingeel, bruinrood, kleurloos of geel
Streepkleur Bruingeel
Hardheid 3,5 – 4
Gemiddelde dichtheid 6,94 kg/dm3
Glans Diamant
Opaciteit Doorschijnend tot opaak
Breuk Bros
Splijting Geen
Kristaloptiek
Kristalstelsel Hexagonaal
Brekingsindices 2,35 – 2,416
Dubbele breking 0,0660

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Valkenoog

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

.

Algemene informatie

 

Valkenoog is een blauwgrijze variant tijgeroog. Hij is een kwarts met vezels van het mineraal Amfibool. De edelsteen komt algemeen voor en kan soms intensief donkerblauw zijn.

 

 

ruw

 

 

 

Waar wordt Valkenoog gevonden?

.

Verenigde Staten, Brazilië, Zuid-Afrika, Mexico, India, Australië

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: SiO2

hardheid: 7

dichtheid: 2,6

 

 

 

 

 

Valkenoog
Falkenauge.jpg
Mineraal
Chemische formule SiO2 + Na2Fe3+2Fe2+3Si8O22(OH)2
Kleur Donkerblauw
Streepkleur Wit
Hardheid 7
Gemiddelde dichtheid 2,6 kg/dm3
Breuk Schelpachtig
Habitus Microkristallijn
Kristaloptiek
Kristalstelsel Trigonaal
Overige eigenschappen
Radioactiviteit Niet
Magnetisme Niet

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Clinozoisiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Clinozoisiet is een calcium-aliminium-silicaat dat behoort tot de epidoot-groep. Het vormt langwerpige kristallen die geel- of groengrijs tot kleurloos en doorschijnend of doorzichtig zijn. Clinozoisiet heeft een glasglans, een grijswitte streepkleur en een perfecte splijting volgens het kristalvlak [001]. De gemiddelde dichtheid is 3,34 en de hardheid is 7. Het kristalstelsel is monoklien en het mineraal is niet radioactief. De orthorombische variant van clinozoisiet wordt zoisietgenoemd.

 

 

 

.

.

.

Etymologie

 

Het mineraal clinozoisiet is net als zoisiet genoemd naar de Oostenrijkse natuurwetenschapper Siegmund Zois (17471819) en clinozoisiet is de monokliene variant van zoisiet.

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Het mineraal clinozoisiet is een algemeen mineraal in matamorfe en pegmatische gesteenten. Clinozoisiet wordt onder andere gevonden in de Verenigde Staten, PakistanZwitserland, Oostenrijk, Mexico, Californië en Madagascar.

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: Ca2AlAl2[O|OH|SiO4|Si2O7]

hardheid: 6,5 – 7

dichtheid: 3,2 – 3,4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sonora sunrise

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

.

Algemene informatie

 

Sonora sunrise is een combinatie steen die rode cupriet en turkooiskleurige chrysocolla bevat.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Sonora sunrise wordt gevonden in Mexico.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Smithsoniet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemene informatie

 

Het mineraal smithsoniet of zinkspaat is een zink-carbonaat met de chemische formule ZnCO3. Het is ook bekend onder de benamingen galmei en kalamijn. De Franstalige naam voor het plaatsje Kelmis La Calamine verwijst naar laatstgenoemde benaming.

 

 

 

 

 

 

 

Eigenschappen

 

Smithsoniet kan wit, grijs, groen, roze of blauw zijn, met een witte streepkleur. Het heeft een soortelijk gewicht van 4,4 en een hardheid van 4,5 op de Hardheidsschaal van Mohs. De glans is glas- tot parelachtig en het materiaal is doorzichtig tot doorschijnend.

 

 

 

 

 

 

 

Etymologie

 

Smithsoniet is vernoemd naar de oprichter van het Smithsonian Institute.

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

 

Het normaal voorkomend smithsoniet, supergenetisch ontstaan door oxidatie van zinkertsen, wordt geassocieerd met andere super genetische loodmineralen. De belangrijkste vindplaatsen zijn Broken Hill in Australië, Tsumeb  in Namibië en de Kelly-mijn te Magdalena in de Verenigde Staten. Ook in Monte Poni op Sardinië zijn mooie aggregaten en stalactieten gevonden.

In België wordt smithsoniet aangetroffen in de omgeving van Kelmis en Moresnet, alwaar het vroeger op grote schaal werd ontgonnen, vooral voor de productie van messing. De aanwezigheid van zink in de ondergrond heeft hier gezorgd voor een bijzondere flora met onder andere het beschermde zinkviooltje

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

Chemische samenstelling: ZnCO3

hardheid: 4 – 4,5

 

 

 

 

 

 

 

Smithsoniet
Smithsonite - USGS Mineral Specimens 016.jpg
Mineraal
Chemische formule ZnCO3
Kleur Wit, grijs, groen, roze of blauw
Streepkleur Wit
Hardheid 4 tot 4,5
Gemiddelde dichtheid 4,43 kg/dm3
Glans Glas- tot parelachtig
Opaciteit Zelden doorzichtig, doorschijnend
Breuk Conchoïdaal tot oneffen
Splijting [1011] Perfect
Kristaloptiek
Brekingsindices N1,621, N1,848-1,849
Dubbele breking 0,027
Bijzondere kenmerken Geen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sfaleriet of zinkblende

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Algemene informatie

 

Het mineraal zinkblende, ook blende of sfaleriet (verouderd: sphaleriet) genoemd, is de belangrijkste bron voor de winning van zink. Het mineraal kan ook grote hoeveelheden ijzer en cadmium bevatten met vaak insluitsels van chalcopyriet(CuFeS2). Sfaleriet komt regelmatig voor als verontreiniging in looderts. Sfaleriet of zinkblende is van nature geel, bruin of grijs maar kan doordat het vaak insluitsels bevat ook rood, zwart, groen, grijs en wit zijn.

 

 

 

 

 

 

 

Eigenschappen

 

Het mineraal heeft een hardheid van 3,5 – 4, en een gemiddelde dichtheid van 4,05. De geringe hardheid maakt dat het mineraal voor sieraden enkel geschikt is als het insluitsels van andere mineralen bevat. Zinkblende heeft een kubisch kristalstelsel. Het kan bestaan uit tetrahedrale of dodecahedrale kristallen, maar het heeft doorgaans geen mooie kristalvormen.

Splijting vindt plaats volgens het kristalvlak [110]. Het mineraal kan transparant tot doorschijnend zijn, maar ook geheel ondoorzichtig als het veel ijzer bevat. Het mineraal kan bruine, lichtgele of witte strepen bevatten. Zinkblende heeft een harsachtige glans.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naamgeving

 

De naam sphaleriet is afkomstig van het Grieks sphaleros, dat “verraderlijk” betekent. Het mineraal werd namelijk vaak voor galena (loodblende) aangezien, maar het bevat geen lood.

 

 

sfaleriet met galeniet, chalcopyriet, kwarts en realgar

 

 

 

 

 

 

 

Kenmerken

 

Zinkblende wordt gevormd in een grote verscheidenheid aan hydrothermale omstandigheden. Het komt vaak samen voor met pyriet en galeniet. De typelocatie van zinkblende is niet nader gedefinieerd en het mineraal komt zeer algemeen voor. Het geldt als het belangrijkste zink-erts.

 

 

 

fluoriet met sfaleriet

 

 

sfaleriet met chalcopyriet en bergkristal : cluster

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: (Zn,Fe)S

hardheid: 3,5 – 4

dichtheid: 3,9 – 4,1

 

 

sfaleriet met chalcopyriet

 

 

 

gekrsitalliseerde sfaleriet

 

 

 

Sfaleriet of zinkblende
Sphalerite4.jpg
Mineraal
Chemische formule ZnS met substituties door Fe
Kleur Geel, bruin of donkerbruin, afhankelijk van het ijzergehalte en onzuiverheden
Streepkleur Lichtgrijs of lichtbruin
Hardheid 3,5 – 4
Gemiddelde dichtheid 4,05 kg/dm3
Glans Hars- of diamantglans
Opaciteit Doorzichtig of doorschijnend
Breuk Oneffen
Splijting Perfect, [110]
Habitus Tetraëdrisch of dodecaëdrisch, gebogen vlakken, dikwijl massief of korrelig
Kristaloptiek
Kristalstelsel Kubisch
Brekingsindices 2,37-2,43 (isotroop)
Dubbele breking Geen; isotroop

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

gefacetteerde sfaleriet

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rosasiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

.

.

 

Algemene informatie

 

Rosasiet is blauw, groenblauw of groen van kleur en is vernoemd naar de Rosasmijn op Sicilië waar het voor het eerst ontdekt werd.

 

 

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Rosasiet wordt o.a. gevonden in Italië, Oostenrijk, Spanje, Engeland, Duitsland, Mexico, Australië en de VS.

 

 

Rosasiet
Rosasite-291101.jpg
Mineraal
Chemische formule (Cu,Zn)2(CO3)(OH)2
Kleur blauwgroen, hemelsblauw
Streepkleur lichtblauw
Hardheid 4
Gemiddelde dichtheid 4,09 kg/dm3
Glans glas- tot zijdeglans
Opaciteit doorzichtig tot doorschijnend
Breuk splinterig
Splijting [100], [010] perfect
Kristaloptiek
Kristalstelsel Monoklien
Overige eigenschappen
Radioactiviteit niet radioactief
Magnetisme niet magnetisch

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Parel.

Standaard

 categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemeen 

.

Een parel is een hard, rond voorwerp dat door bepaalde weekdieren (hoofdzakelijk oesters, soms slakken) wordt gemaakt, en dat opgevist wordt om als sieraad te dienen. De glans van parels hangt van de reflectie en de breking van het licht in de doorzichtige lagen af. Naarmate de laagjes dunner en talrijker zijn, is de glans fijner.

Parels worden verkregen door parelduikers en parelkwekers. Parels zijn vaak rond, maar soms ook onregelmatig van vorm. Traanvormige parels worden vaak als hanger gebruikt. Onregelmatig gevormde parels worden gebruikt in kettingen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geschiedenis

 

Hoewel parels binnen 100-105 jaar verouderen, dan bladdert het parelmoer af, heeft men in Pompeï parels gevonden uit het jaar 79 na Christus. Het is waarschijnlijk dat mensen al 6000 jaren parels kennen.  De Egyptenaren waren ermee vertrouwd en ook bij opgravingen in Mexico werden parels gevonden (deze stammen uit 2500 voor Christus).

In India worden parels gebruikt als talisman. Volgens de overtuiging van Mongolen verhoogt afkooksel van parels de kracht van de mannen. Chinezen gebruikten parels in de geneeskunde. Romeinen beschouwden ze als symbool van macht, wijsheid en geluk.

In de 19e eeuw waren parelcolliers en sieraden met mooi gevormde parels een kostbare accessoire. Menige jongedame droeg een collier van onregelmatige maar natuurlijke parels. De kweek van parels bracht de volmaakt ronde en fraai gekleurde gekweekte parel, de zogeheten cultivé, in het bereik van bredere kringen waar parelkettingen soms onderdeel waren van een parure.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Samenstelling

 

Een parel bestaat uit parelmoer; dit is voornamelijk koolzure kalk (in de vorm van aragoniet) en organische hoornstof die de concentrisch om een middelpunt gerangschikte microkristallen aan elkaar kit. Ofschoon de hardheid slechts 2,5 tot 5 op de hardheidsschaal van Mohs is, zijn parels buitengewoon vast. Het is bijna onmogelijk ze met de hand stuk te maken.

De laagjes worden door een hoornachtige stof aan elkaar gekit. Het geheel is het parelmoer. De grootte van de parels varieert van een speldenkop tot een duivenei. De grootste gevonden parel is de Parel van Allah. Een andere grote parel is de Hope Parel.

 

 

Parel van Allah

 

 

 

 

 

 

 

Hope parel

 

 

 

 

Ontstaan

 

Parels vormen zich in oesterachtige zeemossels, enkele soorten zoetwatermossels en soms ook in slakken. Ze ontstaan als reactie op binnengedrongen vreemde delen tussen de schelp en de mantel of zelfs in het inwendige van de mantel. De buitenhuid van de mantel omsluit echter ook binnengedrongen vreemde voorwerpen. En uit deze kapsels ontstaat de parel. Als de parel op de binnenkant van de schelp groeit, dan moet ze uit de wand worden gezaagd. De vorm is dan slechts half kogelvormig. Deze parels heten blisters of schaalparel.

Soms wordt er ook iets tegen de schelp ingebracht als een soort van kern (heel vroeger was dit zelfs in de vorm van boeddha beeldjes). Het weekdier omvat dit met haar paarlemoer. Wanneer deze blister parel dan geoogst wordt snijden ze hem uit de schelp. De kern wordt verwijderd en het resterende opgevuld met een harde stof.

Hierna wordt de achterkant gedicht met een stuk schelp. Deze bewerkte blister parel noemt men een mabé parel en zo was het eerste kweekproces van zoetwaterparels ontstaan reeds in de 13de eeuw in China. Geschat wordt dat in 1 op de 15000 wilde oesters een parel zit.

Tegenwoordig komen de meeste parels uit kwekerijen. In de natuur komen ze voor in Sri Lanka, de Perzische golf, Saoedi- Arabië, Iran,Oman. Pareloesters groeien op Tahiti en voor de kusten van Japan, Mexico, Panama en Californië. De pareloester Pinctada maxima heeft een diameter van 30 cm en weegt 5,5 kilogram. Hij komt voor langs de kusten van Noord- en West Australië.

De grootste pareloester is Tridacna gigas, met een diameter van een meter en een gewicht van 225 kilogram. Minder bekend zijn de zoetwateroesters uit de Mississippi, en de historische vindplaatsen in Duitsland, Bohemen en het Russische Noorden.

Bijna alle parels worden tegenwoordig gekweekt (‘cultivéparels‘). Hiervoor wordt in de oester een klein korreltje parelmoer gelegd en de parel kan dan na twee jaar of langer geoogst worden. De teelt is door de Japanner Kokichi Mikimoto ontwikkeld en in 1896 gepatenteerd. Bij de zoetwaterparels wordt er geen parelmoer maar mantelweefsel ingebracht, deze worden dus zonder kern gekweekt.

 

 

 

 

 

tridacna gigas

 

 

 

 

Sierwaarde

 

De sierwaarde van een parel hangt af van zeven factoren, de glans, vorm, kleur, grootte, perfectie en symmetrie en structuur van het parelmoer, waarbij de glans of luster het belangrijkste is. Daarom kan een kleine parel meer waard zijn dan een grote parel. Perfecte ronde parels zijn zeldzaam. Een parel met een zeldzame kleur is ook kostbaarder. Vaak wordt ten onrechte gedacht dat de donkere, Tahitiaanse parels duurder zijn dan witte Japanse of Australische parels.

In vergelijking met dezelfde maat en kwaliteit zijn ze echter even kostbaar. Het is wel zo dat de Tahitiaanse parels meestal groter zijn en daardoor lijken ze duurder. De gekweekte Tahitiaanse parels hebben een minimum grootte van ongeveer 7 mm en gaan tot 15 mm. Er zijn zeldzame exemplaren die nog groter zijn. De Japanse zoutwatercultuurparels starten vanaf ongeveer 2 mm en gaan tot ongeveer 11 mm.

Doorgaans is de parel licht van kleur (zoetwaterparels hebben wit en alle mogelijke roze tinten), maar er zijn er ook met een donkere kleur, de zogenaamde zwarte parels. Dit zijn Tahiti Parels. Deze worden door de zwartkleppige pareloester Pinctada margaritifera, die in de Grote Oceaan leeft, gevormd door de afzetting van een grijze tot zwarte parelmoerstof. Sinds 1963 worden deze oesters gekweekt.

Jonge nog vrijlevende oesterlarven worden gevangen en opgekweekt op mosselgaas. Na drie jaar wordt in de dan volwassen oester een parelmoerkorreltje ingebracht, waarna het nog twee tot drie jaar duurt voordat te zien is of er een parel gevormd wordt. De bekendste zwarte parel is de Azra. Ze vormt het hart in een ketting van de Russische kroonjuwelen.

 

 

 

 

 

zwarte parel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Antimoniet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

 

.

Algemene informatie

 

Antimoniet wordt ook wel stibniet genoemd. De belangrijkste vindplaatsen van antimoniet liggen in Mexico en in de provincie Tjiangsi in China. De rijkste Europese afzettingen bevinden zich in Bohutin en in Milesov bij Pribram (Tsjechië), in de Kleine Karpaten (Slowakije), op Sardinië en in Toscane (Italië), en bij Fojnica, Krupanj en Kostajnik (Servië).

In Roemenië (Baia Sprie en Chiusbaia) worden schitterende drusen van antimoniet gevonden. Antimoniet is het belangrijkste erts voor de winning van antimoon, waarvan het tot 71% bevat. Bijna driekwart van de productie wordt gebruikt voor het maken van diverse legeringen, met name lettermetaal (legering van antimoon en lood).

.

 

l_verzameling_150

.

.

.

Etymologie

 

Het woord antimoniet komt van het Griekse anthemon, wat bloem betekent en heeft betrekking op de groeivorm van de kristalclusters. De naam stibniet komt van het Griekse stibi en het Latijnse stibium wat antimoon betekent.

 

 

antimoniet

 

.

.

.

Chemische eigenschappen

 

chemische formule: Sb2S3

hardheid: 2

dichtheid: 4,6 -4,7

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Antimoniet wordt o.a. gevonden in Canada, Mexico, Peru, Japan, China, Duitsland, Roemenië, Italië, Frankrijk en Engeland.

 

 

antimoniet-1

 

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

JOHN ASTRIA

Vanille olie

Standaard

Categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

vanille olie

 

 

Etherische Vanille Olie 

planifolia vanilla

Geur: warm, houtachtig en vanille
Extractiemethode: hexaanextractie bloesems planifolia vanilla

 

 

Eigenschappen

 

Etherische Vanille Olie wordt gewonnen uit de bloesems van de Vanilla Planifolia. Een klimorchidee, die van oorsprong uit Mexico komt. Uit de bloemen, die slechts 1-2 dagen bloeien, groeien langwerpige vruchten, tot 25 cm. De vruchten lijken op bonen, worden onrijp geplukt en met warm water gedroogd. Tijdens dit langdurige droogproces treedt een soort vergisting op. De vanillestokjes worden zwart bruin en krijgen hun typische aroma. Tot in de 19de eeuw had Mexico een monopolie positie in de winning van vanille.

Onze vanille olie wordt gewonnen met zgn hexaanextractie van de bloemen. Waterdamp destillatie is helaas niet mogelijk doordat de hoge temperaturen het vanille aroma beschadigen en de opbrengst bij waterdamp destillatie erg laag is uit bloemen. Hetzelfde proces wordt bij de winning van veel olijfoliën en sojaolie gebruikt. Sommige mensen kunnen bezwaren hebben tegen hexaanextractie omdat er zeer kleine hoeveelheden hexaan het product kunnen voorkomen. Deze zitten zeer ruim onder de acceptabele waarden.

De totale hoeveelheid etherische olie die uit de bloesems te winnen is, is erg laag, dit maakt vanille olie redelijk kostbaar en daarom zijn er vele synthetische varianten gemaakt door de chemisch industrie. Meestal gaat het dan om Vanilline, een product gewonnen uit Kruidnagel, Euganol. Vrijwel in alle producten in de voedselindustrie zoals room, cake, yoghurt, taart zijn synthetische vanille geuren en smaken.

De geur van Vanille Etherische Olie zou een vrolijke sfeer geven, dus ideaal voor mensen die zich snel ergeren of irriteren. Deze echte vanille geur zou een kalmerende en verzachtende werking bij angst, kwaadheid of frustratie.

 

 

 

 

Verdamping

 

Aromalamp: 5-6 druppels vanille olie in een waterbakje boven een waxinelichtje. Zorg altijd voor voldoende water in het bakje.
Aroma Diffuser: Naar eigen wens enkele druppels vanille olie in het waterreservoir doen en de diffuser inschakelen voor een makkelijke verdamping van de etherische olie met koude diffusie.

 

 

In het bad 

 

Badolie: los 5 tot 10 druppels vanille olie op in een neutrale badolie en voeg dit toe aan het badwater.

 

 

Op de huid 

 

Massage-olie: los 5 tot 15 druppels pure vanille olie op in neutrale huid- of massageolie of gebruik bijvoorbeeld pure tarwekiemolie of druivenpitolie.

Vanille Olie is prima te combineren met: cederhoutdennenoliesinaasappel en lavendelolie.

Vanille etherische olie is bedoeld voor uitwendig gebruik, niet gebruiken bij zwangerschap, borstvoeding. Nooit onverdund op de huid gebruiken. Kan in hoge doses irritatie geven. Buiten bereik van kinderen houden.