Categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten
Moet iedereen in de winter vitamine D slikken?
.
.
.
Dr Edward Bach zocht een eenvoudige methode waarmee je in veel gevallen zelf “je eigen dokter” kunt zijn. Vanuit de overtuiging dat de symptomen van ziekte een dieper liggende oorzaak hebben zocht hij oplossingen voor die onderliggende onevenwichtigheden. Hij vond een aantal bloemen en bloesems die je kunnen helpen om weer in evenwicht te komen, en op die manier van klachten af te komen. Deze 38 Bachbloesems worden gemaakt door de energie van deze uitgezochte bloemen te “vangen” in water.
.
.
.
Vanaf onze jeugd zijn we bekend gemaakt met een beeld van ziekte en gezondheid, waarin ziekte wordt beschouwd als een onheil van buitenaf, dat bestreden moet worden. We zijn eraan gewend geraakt dat bij een bepaalde ziekte een bepaald medicijn hoort.
Het is niet eenvoudig om dat ingebakken beeld weer los te laten. Toch is dat nodig wanneer we met de Bach Bloesem Remedies gaan werken.
Bijvoorbeeld: Van twee mensen die allebei iets moeten doen waarvan ze denken dat ze het niet kunnen, krijgt de één misschien hoofdpijn, maar de ander moet misschien overgeven. Deze twee verschillende symptomen zouden -met onze oude kijk op ziekte- verschillend behandeld worden.
Maar het zal iedereen duidelijk zijn dat de verschillende verschijnselen vanzelf zullen verdwijnen wanneer deze mensen voldoende zelfvertrouwen hebben.
Nog een voorbeeld: Twee mensen hebben hoofdpijn, de één omdat hij bang is, en de ander omdat hij zich suf piekert over een keuze die hij moet maken. Beiden kunnen ze het symptoom hoofdpijn natuurlijk onderdrukken met dezelfde pijnstiller, maar als ze in plaats daarvan iets aan de oorzaak willen doen, dan hebben ze ieder een ander middel nodig.
Het uitgangspunt van Bach was juist: “Behandel de patiënt, niet de ziekte”. De ziekte is immers slechts een symptoom, en het gevolg van hoe de patiënt in elkaar zit. Hoe de patiënt voelt, denkt, reageert…
Ook gaat het erom hoe de patiënt in elkaar zit op dit moment. Dat kan een combinatie van zijn van het karakter, een ingesleten chronische houding, en een voorbijgaande emotionele toestand. Edward Bach vertelt ons dat we de symptomen daarbij mogen laten voor wat ze zijn.
.
.
.
.
.
| Salie etherische olie wordt gewonnen door stoomdestillatie van de bloemen en bladeren van de Salvia officinalis plant.
Dit is een kleine struik die bloeit met paarse bloemetjes. De etherische olie is kleurloos tot lichtgeel en heeft een kruidige geur. |
.
Salie komt van origine voor in de westelijke en zuidelijke Balkan waar hij groeit op de kale kalkrotsen. Nu is het een echte cultuurplant en wordt Salie vooral in de zuidelijke landen op grote schaal gekweekt. Ook in onze tuinen komt steeds meer Salie voor. En dat is ook niet zo vreemd want Salie is een heel geschikt kruid om in de keuken te gebruiken.
Ook de etherische olie kan voor koken gebruikt worden. Vroeger gold Salie als een heilig kruid en werd het als een algemeen wondermiddel beschouwd, een aftreksel van het kruid werd aanbevolen voor een lang leven.
.
Interessant weetje: vroeger betekende een struik Salie in de tuin dat de vrouw des huizes de baas was.
Salie olie heeft adstringerende, antibacteriële, schimmelwerende en antivirale eigenschappen. En het werkt desinfecterend en kramp verminderend.
| De olie wordt in de aromatherapie onder meer gebruikt bij:
slechte eetlust, herstel na ziekte, onregelmatige menstruatie, overgangsklachten, opvliegers, ontstekingen in mond en keel, onrustig slapen, trage spijsvertering, reumatische aandoeningen, lage bloeddruk, schimmelinfecties, sterke transpiratie, zweetvoeten, leverziekten en om vocht af te drijven.
|
|
.
Salie olie kan goed gecombineerd worden met Tijm, Cypres, Jeneverbes, Lavendel, Koriander, Geranium, Sandelhout, Ceder, Den, Jasmijn, Wierook en Citrusoliën.
.
| Salie etherische olie geeft weerstand en wilskracht. Deze olie heeft een stimulerende, opwekkende, versterkende en verwarmende invloed. De olie kan verdampt worden bij lusteloze mensen die hun zelfvertrouwen kwijt zijn of geestelijk overspannen zijn. |
Salie etherische olie vertoont overeenkomsten met vrouwelijke hormonen en is daarom een hele nuttige aanvulling in de menopauze. Ook reguleert het de menstruatie. Ook voor het verlichten van spier- en gewrichtspijn wordt de olie veelvuldig gebruikt.
Inhaleren en verdampen bij verkoudheid, griep, hoesten, (chronische) bronchitis, infecties luchtwegen. Spoelen en gorgelen bij keelpijn, stemband- en tandvleesontstekingen.
Salie wordt vaak in combinatie met tijm toegepast.
contra-indicatie: niet gebruiken tijdens zwangerschap en bij epilepsie
.
.
| Bij griep, verkoudheid:
20 druppels Salie, 20 druppels Rozemarijn en 20 druppels Eucalyptus mengen. Van dit mengsel enige druppels op een tissue of zakdoek doen en dit diep inhaleren. Of een aantal druppels in een klein donker glazen flesje (bijv. een leeg etherische olie flesje) doen met een theelepel zeezout en die als inhaler gebruiken. Dagelijks naar behoefte gebruiken. |
Zweetvoeten; 10 druppels Salie en 10 druppels Cypres mengen met 20 ml. basis olie en hiermee de voeten dagelijks inwrijven.
Insectensteken/beten; 2 druppels Salie op een vochtig watje en hiermee deppen of het watje op de steek/beet leggen.
Huidaandoeningen, zweertjes, eczeem; 10 druppels Salie mengen in een glas gekookt, afgekoeld water, hiermee 1à 2 x per dag huid afspoelen of deppen. Hiervoor kan je ook salie hydrolaat gebruiken.
Bij gevoelig tandvlees, aften of ontstekingen in de mond kan je 5 tot 10 druppels Salie in een glas water mengen en hiermee 2 tot 3 keer per dag gorgelen of voeg salie toe aan je zelfgemaakte mondwater.
.
.
.
.
Rozemarijn etherische olie, Oleum rosmarini, wordt verkregen door waterdamp destillatie van de verse bloemen, is kleurloos tot lichtgeel en heeft een en frisse, kruidige geur die een stimulerende uitwerking heeft op het centrale zenuwstelsel.
.
| Rozemarijn is een houtige en aromatische groenblijvende winterharde heester.
De plant bloeit van maart tot mei met kleine blauwwitte bloemen. |
In het oude Rome en Griekenland werd Rozemarijn gezien als een heilige plant met vele magische eigen- schappen. De oude Grieken kenden aan Rozemarijn etherische olie een versterkende werking op het verstand en geheugen toe en daarom werd Rozemarijn een symbool van nagedachtenis, liefde en vriendschap bij geboorten, bruiloften en begrafenissen. Volgens deze traditie beschermt Rozemarijn tegen het kwaad en doet vriendschappen ontstaan.
In de Middeleeuwen kwam de plant ook in meer noordelijke streken voor. Ook hier ontstonden allerlei volksgebruiken. Ook hier brak men takken bij doop, huwelijk en begrafenis en verbrandde men rozemarijn in ziekenhuizen vanwege de ontsmettende werking. Hippocrates, de vader van de moderne geneeskunde, gebruikte Rozemarijn bij lever- en milt problemen.
|
|
Rozemarijn heeft een gunstige invloed op een zwakke spijsvertering, een opgeblazen gevoel, zenuwpijn en heeft het vermogen de bloedsomloop te stimuleren.
Dit wordt veroorzaakt doordat het een bloedstuwende werking heeft en de weefsels verwijdt die er mee behandeld worden.
|
.
Rozemarijn etherische olie heeft een opwekkende invloed en wordt in de aromatherapie o.a. gebruikt bij:
acne, eczeem, dermatitis, hoofdroos, vet haar, haaruitval, luizen, constipatie, vermoeide spieren, geestelijke vermoeidheid, lage bloeddruk, aderverkalking, hartkloppingen, griep, infecties, verkoudheid, zenuwpijn, darminfecties, duizeligheid, suikerziekte, pijnlijke menstruatie, migraine, spierpijn, jicht, verstuikingen, hoesten, verkoudheid, vermoeidheid, gewrichtspijn, stress, koude handen en voeten, spit.
.
| Rozemarijn zuivert lichaam en geest en stimuleert een positieve atmosfeer.
Het heeft een verkwikkend en stimulerend effect op vermoeide en apathische mensen. Verdamp deze olie als je moe bent of in de put zit. Rozemarijn is ook een fijne olie om in de sauna te gebruiken. |
.
Belangrijk: Rozemarijnolie niet gebruiken tijdens zwangerschap en bij hoge bloeddruk, ook oppassen bij epilep-tici.
.
.
| Een goede massageolie voor voeten en benen:
Meng 4 druppels Rozemarijnolie, 2 druppels Pepermuntolie en 2 druppels Citroenolie met 4 theelepels basisolie (bijv. amandel, jojoba of een andere biologische plantaardige olie). Masseer hiermee vanaf de voeten naar de knieen toe. Helpt om verkrampingen en spanningen op te lossen. |
.
.
.
.

Tekenbeet
.
.
Het aantal teken dat is besmet met de Borrelia-bacterie neemt sterk toe. Een beet van een besmette teek kan bij mensen de ziekte van Lyme veroorzaken, die bij onvoldoende behandeling tot artritis en neurologische klachten leidt. Dat blijkt uit een landelijk onderzoek, waarmee de Wageningen Universiteit een jaar geleden is gestart.
Een onlangs gepresenteerde tussenstand van het onderzoek toont aan dat een kwart tot de helft van de teken de besmettelijke bacterie bij zich draagt. Teken worden behalve in de bossen ook opmerkelijk vaak in tuinen aangetroffen. Vooral uit Schouwen-Duiveland, Amsterdam, Ede en Apeldoorn hebben de onderzoekers veel meldingen binnengekregen.
Voor het onderzoek hebben vrijwilligers op 25 locaties maandelijks teken gevangen. Gebleken is dat het aantal besmette teken in Nederland en België veel hoger is dan in de rest van Europa. De geleerden kunnen de alarmerende cijfers nog niet afdoende verklaren.
Op middelbare leeftijd, tussen de 45 en 65 jaar, lopen mensen de meeste kans op een tekenbeet, blijkt uit het onderzoek. Dat heeft waarschijnlijk alles te maken met het feit dat wandelen en tuinieren, twee geliefde bezigheden onder deze leeftijdsgroep, het meeste risico opleveren. Jongeren tussen de 17 en 25 jaar worden het minst vaak gebeten.
Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) heeft nieuw voorlichtingsmateriaal over bescherming tegen tekenbeten en het voorkomen van de ziekte van Lyme ontwikkeld, dat bij de plaatselijke GGD’s te krijgen is. Ook start een speciale kindercampagne. Wandelaars, tuiniers en spelende kinderen zouden zich in elk geval telkens goed moeten controleren op teken op de blote huid. Bij tijdige ontdekking is er een goede behandeling met anitibiotica.
Het Wageningse onderzoek loopt nog tot eind dit jaar. Ook starten nieuwe onderzoeken naar effecten van preventie en de mogelijke oorzaken voor de tekenuitbarsting. Dat zou te maken kunnen hebben met de aanplant van steeds meer recreatiebos, het veranderende klimaat of de groeiende wildstand. Teken groeien namelijk op wilde zwijnen, reeën en grote grazers en verplaatsen zich daarna via kleinere dieren als egels en muizen.
.
.
.
.
.
.
.
.

.
.
.
.
Aan het eind van de jaren 70 stak er een tot dan onbekende ziekte de kop op in Amerika en even later in Europa. Kenmerkend aan de ziekte was dat de weerstand van de getroffen personen aangetast werd, dat negen van de tien patiënten homoseksueel waren en 98% man. Het leek een ‘homoziekte’, zoals veel kranten toen berichtten en daarom sprak men in eerste instantie over GRID (gay-related immuno deficiency).
Later bleek deze aanduiding onjuist te zijn. In 1982 werd duidelijk dat ook gebruikers van verdovende middelen en lijders aan de bloedziekte hemofilie de ziekte konden krijgen. Deze laatsten kregen bloedtransfusies met bloed dat besmet bleek te zijn. De ziekte kreeg al een naam voordat de verwekker gevonden was: acquired immuno-deficiency syndrome (verworven immuundeficiëntiesyndroom), afgekort aids.
.
.
.
Medici veronderstelden dat de ziekte te maken had met het afweersysteem, omdat een belangrijke groep bloedcellen die onze immuniteit regelen, de CD4+ T-cellen, afnam bij mensen met aids. Hierdoor krijgen mensen met aids zogenaamde ‘opportunistische infecties’: infecties die gezonde mensen niet krijgen, maar die zich kunnen ontwikkelen bij een verzwakte afweer.
Dat was bijvoorbeeld het geval met longontstekingen door het organisme Pneumocystis jiroveci, die bij deze mensen frequent ontstonden. Gezonde mensen lijden nooit aan een infectie met dit organisme. Verder bleken infecties die gezonde mensen meestal doorstaan, dodelijk te zijn voor personen die getroffen waren door de onbekende ziekte.
.
.

Aidsvirus
.
.
.
De onderzoeker Jaap Goudsmit schreef dat het aidsveroorzakende virus, hiv, al tientallen jaren eerder dan gedacht voorkwam in Europa. Het virus zou verantwoordelijk zijn geweest voor enkele epidemieën van de bovengenoemde Pneumocystis-longontsteking. De eerste epidemie was in de Poolse stad Gdańsk in 1939 en het virus was waarschijnlijk meegekomen met Duitse soldaten vanuit Kameroen.
De tweede epidemie stak de kop op tussen 1955 en 1958 in de Kweekschool voor Vroedvrouwen in Heerlen. Er zijn in enkele decennia oude weefselmonsters (1959, 1970) van patiënten die aan toen onverklaarbare ziekten waren gestorven wel aidsvirussen aangetroffen.
Doordat het aidsveroorzakende virus relatief snel muteert, is het mogelijk een genetische stamboom van het virus samen te stellen. Een genetische analyse van 25 jaar oude bloedstalen toont aan dat een van de meest verspreide subtypes van hiv rond 1969 vanuit Haïti de VS werd binnengebracht. In Haïti waarde het al 3 tot 7 jaar rond. Deze introductie in de Verenigde Staten komt mogelijk voor rekening van één persoon.
Onderzoek van Rambaut en andere uit 2007 suggereert dat het virus tien jaar eerder dan eerst was aangenomen al in de Verenigde Staten rondwaarde. Onderzoek gepubliceerd in Nature suggereert dat het aidsveroorzakende virus al een eeuw onder de mensheid verspreid is. Door het genetisch profiel van oude stammen van het virus te vergelijken met moderne varianten werd de mutatiesnelheid uitgerekend.
Op basis hiervan schatten de onderzoekers de ontstaansperiode ergens tussen 1884 en 1924. De onderzoekers stellen dat deze periode samenvalt met het ontstaan van steden in Afrika, waardoor de voedingsbodem ontstond voor verdere verspreiding van het virus. Desondanks suggereert hetzelfde onderzoek dat rond 1960 slechts enkele duizenden Afrikanen met het virus besmet geweest zijn.
.
.
.
Het aidsvirus komt oorspronkelijk voor bij apen.Volgens Goudsmit is het virus bij de mens terechtgekomen door een toegenomen contact tussen mensen en apen. Hiv is een virus en heeft dus gastheren nodig. Het aidsvirus stapte van de ene gastheer (de aap) over naar een andere gastheer, de mens, en evolueerde verder.
.
.
.
Aids was in de eerste decennia na de ontdekking een ziekte, die in de meeste gevallen vrij snel een dodelijke afloop had. Hiv is een virus en kan worden overgedragen wanneer een slijmvlies of de bloedsomloop in aanraking komt met een hiv-besmette lichaamsvloeistof, zoals bloed, sperma, vaginale afscheiding, voorvocht en moedermelk.
Overdracht van besmetting kan dus plaatsvinden tijdens anale, vaginale of orale seks, een bloedtransfusie met besmet bloed, het gebruik van besmette injectienaalden, en overdracht van moeder op kind tijdens de zwangerschap, geboorte of door borstvoeding. De tabel hieronder is een weergave van de kans op besmetting met betrekking tot verschillende besmettingswegen.
.
.

.
.
| besmettingsroute | geschat gemiddeld aantal besmettingen op 10.000 blootstellingen |
| bloedtransfusie | 9.000 |
| besmetting van een kind bij geboorte uit een seropositieve moeder | 2.500 |
| injectienaalden, intraveneus drugsgebruik | 67 |
| anale seksuele penetratie (ontvangend) | 50 |
| ingrepen met een percutaneuze toegangsnaald | 30 |
| vaginale seksuele penetratie (ontvangend) | 10 |
| anale seksuele penetratie (penetrerend) | 6,5 |
| vaginale seksuele penetratie (penetrerend) | 5 |
| orale seks (met een man, ontvangend) | 1 |
| orale seks (met een man, penetrerend) | 0,5 |
.
.
Een virus heeft een incubatietijd, dat is de tijd tussen de besmetting en het uitbreken van de ziekte. Bij aids is de gemiddelde incubatietijd 9 à 10 jaar. Na deze periode wordt men dus pas echt ziek en heeft men aids. De eerste 9 à 10 jaar is men seropositief.
.
.
.
.

structuur aidsvirus
.
.
Aids is een syndroom dat bij mensen meestal veroorzaakt wordt door hiv-1. Er is een stamboom van aidsvirussen, daarbij wordt verschil gemaakt tussen menselijke virussen (hiv) en apenvirussen (SIV, Simian Immunodeficiency Virus). De mensvirussen worden onderverdeeld in het veel voorkomende hiv-1 en het zeldzamere hiv-2, dat vooral voorkomt in West-Afrika.
Een besmetting met hiv-1 is zonder behandeling fataal, maar mensen die met hiv-2 besmet worden, krijgen niet altijd aids. De aapvirussen kunnen gesplitst worden in een chimpanseevirus, een roodkopmangabévirus en verschillende meerkatvirussen. De verschillen tussen deze virussen komen door verschillen in het erfelijk materiaal, RNA, een stof die sterk op het DNA lijkt.
Het aidsvirus behoort tot de retrovirussen, waarvan het genetisch materiaal bestaat uit RNA (ribonucleïnezuur). RNA dient normaal voor de reproductie van het eigen DNA. Het retrovirus tracht via het DNA van de besmette gastheer zijn eigen erfelijk materiaal te vermenigvuldigen.
Een virus is geen cel en heeft zelf geen enzymen waarmee een stofwisseling in stand kan worden gehouden. Een virus is voor zijn vermenigvuldiging daarom aangewezen op levende cellen. Daartoe dringt een virus levende lichaamscellen binnen en dwingt deze om nieuwe virusdeeltjes te maken die gelijk zijn aan het oorspronkelijk binnengedrongen deeltje. Het virale RNA wordt met behulp van enzymen ‘vertaald’ in DNA. Het virale DNA dringt binnen in het DNA van de gastheercel en zet de gastheercel aan tot het maken van viraal RNA voor hiv.
Het erfelijk materiaal van virussen is omhuld door eiwitten. Vaak kan een vaccin tegen een virus worden gemaakt door antistoffen tegen die eiwitten te laten opwekken. Helaas kunnen deze eiwitten bij het aidsvirus snel muteren, wat de bestrijding ervan moeilijker maakt. Het is tot dusver niet mogelijk gebleken om een vaccin te maken om de productie van antistoffen te bevorderen, want die helpen maar tegen één vorm van het eiwitomhulsel.
Aangezien dit eiwit mogelijk verder gemuteerd is heeft een dergelijk vaccin geen blijvend effect. Het tweede nadeel van de snelle mutatie is dat hiv zelf niet getraceerd kan worden. De ziekte wordt dan ook vastgesteld door bloed te testen op aanwezigheid van antistoffen.
Als een vrouw met hiv zwanger is, kan haar baby met het virus besmet ter wereld komen. Vaker treedt besmetting pas na de geboorte op. De baby zal wel antistoffen hebben maar die duiden in dit geval niet noodzakelijk op een besmetting met het virus.
.
.
.
Een infectie met hiv leidt tot een algemene immunodeficiëntie. Dit wil zeggen dat de specifieke afweer tegen bedreigingen voor het lichaam wordt afgebroken. We spreken van het aidsstadium als er per microliter bloed nog slechts 200 T-helpercellen of minder worden aangetroffen.
Deze verminderde afweer leidt tot een grotere gevoeligheid voor infecties. De aidspatiënt wordt sneller ziek en kan aan meer ziekten tegelijk gaan lijden. Ook kunnen ziekteverwekkers die gezonde personen zonder problemen meedragen de kop opsteken omdat ze niet meer onderdrukt worden door het afweersysteem. Dit noemen we het aids related complex.
.
.
De volgende symptomen kunnen optreden als ziekten en symptomen:
.
Wanneer geen behandeling, bestaande uit antivirale medicijnen, voorhanden is, bedraagt de levensverwachting van een aidspatiënt 6 tot 18 maanden (gemiddeld 9,2 maanden). Patiënten die met een combinatie van antivirale middelen (HAART) behandeld worden hebben over het algemeen een normale levensverwachting.
.
.

.
.
.
Condoomgebruik
.
Het gebruik van een condoom maakt de kans op besmetting door aids veel kleiner maar de kans op besmetting blijft aanwezig, zoals ook zwangerschappen bij het gebruik van condooms niet uitgesloten zijn. Bij zeer massaal, langdurig en zorgvuldig condoomgebruik wordt het aantal besmettingen uiteindelijk zo laag dat de epidemie uitwoedt. Het bevorderen van het gebruik van condooms in onder andere derdewereldlanden is een middel om ervoor te zorgen dat aids en hiv zich minder verspreiden.
.
.

.
.
Actuele situatie
.
Tegen hiv bestaat geen vaccin en er zijn geen medicijnen die aids kunnen genezen. Er zijn wel medicijnen die de replicatie van het virus remmen, de zogeheten hiv-remmers. De huidige behandeling van aids bestaat uit een combinatie van meerdere van deze aidsremmers, die HAART (Highly active anti-retroviral therapy) wordt genoemd. Deze therapie is zeer effectief, zodat in de Westerse wereld de levensverwachting van hiv-positieve patiënten tegenwoordig de normale levensverwachting benadert.
Een hiv-besmetting is hierdoor veranderd in een chronische ziekte. In veel derdewereldlanden en met name in zuidelijk Afrika, waar de ziekte de grootste ravage aanricht, zijn aidsremmers echter zeer moeilijk verkrijgbaar en vaak onbetaalbaar. De farmaceutische industrie heeft onder druk van de politiek en aidsorganisaties wel de prijzen voor haar aidsremmers verlaagd. Daarmee wordt de therapie echter nog niet voor alle mensen betaalbaar en zijn de logistieke problemen ook niet opgelost.
Het succes van de behandeling van hiv heeft ertoe geleid dat het beeld van hiv is veranderd. Mensen zijn minder bang om hiv op te lopen en vertonen daardoor vaker risicogedrag. De laatste jaren wordt in Westerse landen een duidelijke stijging gezien in het aantal nieuwe hiv-besmettingen en andere soa’s. Eind 2007 waren wereldwijd 33 miljoen mensen geïnfecteerd met hiv, waarvan 22 miljoen in zuidelijk Afrika.
Dat jaar stierven ongeveer 2 miljoen mensen aan de gevolgen van hiv. Volgens het jaarrapport van UNAIDS in 2009 liepen in 1996, toen het aantal nieuwe besmettingen een hoogtepunt bereikte, 3,5 miljoen mensen een nieuwe hiv-besmetting op.Dat komt overeen met circa 1 nieuwe besmetting per 9 seconden.
.
.
.
Een samenleving met hetzij 100% perfect condoomgebruik hetzij alleen exclusieve monogame relaties is een utopie. De combinatie van beide – het condoom en trouw aan de partner – kan zowel op individueel niveau als op het niveau van de samenleving een goede bescherming bieden. Het idee van exclusieve monogamie dan wel het celibaat voor iedereen gaat voorbij aan de realiteit waarin de meeste mensen serieel monogaam zijn en circa 30% van de mensen ook tijdens een relatie andere seksuele contacten heeft.
.
.
.
.
.
.
.
| Roos etherische olie is de koningin van de etherische olie.
De rozenstruik komt oorspronkelijk uit Perzië en werd langzamerhand in gematigder gebieden geïntroduceerd. De beste etherische olie komt uit Turkije, Bulgarije, Marokko en Frankrijk. De echte rozen-olie van de Provençaalse en Damaceense Roos wordt gewonnen door waterdamp destillatie. |
|
.
Rozenolie heeft de hoogste frequentie van alle etherische oliën.
Afhankelijk van de rozensoort heeft de olie een lichtgele tot oranjebruine kleur en een warme, liefelijke zoete geur.
Voor 1 kilo olie benodigt men 5000 kilo bloemblaadjes.
Goedkopere soorten rozenolie worden met alcohol geëxtraheerd uit de bloemen, deze olie is amberkleurig en heeft een warme zoete geur, echter veel harder en vlakker dan de echte rozenolie.
| Als je voor het eerst echte rozenolie ruikt zal je je verbazen over de geur.
Dit komt omdat je vaak door de vele cosmetica en parfums met rozengeur een verkeerde indruk krijgt. Je verwacht dan van rozenolie dezelfde geur als van deze producten. |
Ruik de olie nooit vanuit het flesje maar doe 1 druppel op een tissue of nog beter, op een aromasteen. Na korte tijd zal de olie zijn geur ontvouwen en de omgeving veranderen in een heerlijk geurende rozentuin. Je zult merken dat de geur van de olie gelijk is aan die van een pas ontloken roos en een paar uur duidelijk aanwezig zal zijn.
Rozen olie is opwekkend, harmoniserend en bekend om zijn helende en antibacteriële eigenschappen.
Van oudsher werd rozenolie beschouwd als een vrouwelijke olie, het heeft dan ook een opmerkelijke gunstige invloed op de vrouwelijke organen. De olie reguleert de menstruatie en de emotionele klachten die hiermee verbonden zijn.
Bovendien is het ideaal in huid- en gezichts olie en in parfum en bad.
Omdat echte roos etherische olie zeer kostbaar is wordt het vaak aangeboden als mengsel van 3-5% etherische olie in een basis van jojoba olie.
.
Roos etherische olie wordt in de aromatherapie gebruikt bij:
huidontstekingen, verzorging voor de droge, gevoelige en rijpere huid, hooikoorts, astma, hoesten, oorpijn, hoofdpijn, slapeloosheid, nervositeit, neerslachtigheid, vermoeide spieren, eczeem, spataderen, gesprongen adertjes (couperose), herpes, rimpels, hartkloppingen, mentale vermoeidheid, hoofdpijn, stress, overgangs-problemen, premenstruele spanningen, menstruatieproblemen.
.
| Rozenolie geeft psychische energie en schenkt rust aan mensen die geestelijk overspannen of terneergeslagen zijn. Deze olie schept een vredige en harmonische sfeer.
Rozenolie brengt genezing voor de hartchakra en helpt deze zich te openen als ze zich door verdriet heeft gesloten. Als de hartchakra open is versterkt deze olie de energie ervan en laat de liefdesenergie uitstralen |
Rozenolie kan goed gecombineerd worden met:
jasmijn, neroli, bergamot, geranium, lavendel, sandelhout, patchouli, kruidnagel en palmarosa.
.
Parfum: maak van 1 druppel Roos en 5 ml. Jojoba- of Amandelolieolie een heerlijke parfum die lang actief blijft.
Lichte brandwonden: 1-2 druppels Roos in een eetlepel amandel olie mengen. Met dit mengsel de wonden insmeren.
Serum voor ontstoken, gevoelige huid, acne:2 druppels roos, 4 druppels kamille en 2 druppels geranium mengen met 40 ml. jojoba olie en 10 ml. tarwekiem olie. Dit serum 2x per dag de huid na het reinigen inmasseren.
Bij onzuivere huid, puistjes, pukkeltjes, wondjes, zweertjes: voeg 1 druppel roos toe aan een glas, gekookt, afgekoeld water. Goed roeren, hiermee 1 à 2x per dag de huid deppen.
Verdampen: 2 druppels roos en 1 druppel lavendel in de aromalamp in de slaapkamer zorgen voor een goede nachtrust.
.
Ravintsara etherische olie is een zeer weldadige olie voor de koude wintertijd. Tevens is het een zeer goede geur om je woonruimtes energetisch te reinigen en een frisse geur te geven.
| Ravintsara, Cinnamomum camphora, wordt gewonnen door stoomdestillatie van het blad
De olie heeft een heldere frisse kruidige geur met een lichte kamfernoot. De geur doet ook iets aan eucalyptus denken.
|
.
Van de Cinnamomum camphora uit Madagaskar komt de ravintsara olie, Het is een prachtige boom met glanzende bladeren.
Deze olie wordt vaak verkocht als ravensara olie, die heeft echter een andere werking.
De werking van ravintsara olie is vergelijkbaar met die van kamfer etherische olie, echter is het kamfer aandeel in de ravintsara olie lager en daardoor milder in gebruik en zeer geschikt voor de aromatherapie.
Ravintsara olie heeft een kramp verminderende en pijnstillende werking heeft en daarom heilzaam is bij de behandeling van reumatische klachten, spierpijnen en kneuzingen.
Ravinstara olie kan onder meer gebruikt worden bij; opkomende verkoudheid, hoesten, koude rillingen, griep en infecties, koorts, onzuivere huid, jeuk, jeugdpuistjes, kneuzingen, verstuikingen, ontstekingen, reumatische pijnen, spierpijn, artritis, slechte doorbloeding van de benen, schaafwonden en zenuwpijnen.
Ravintsara heeft een rustgevende en kalmerende werking vooral bij depressies.
De olie richt de aandacht weer op het wezenlijke. Hij laat de geest weer op krachten komen en sterkt het zelfvertrouwen.
Je kan 5 tot 8 druppels verdampen in een aromadiffuser (ook om ruimtes energetisch te reinigen) of in acute gevallen en bij mentale uitputting 1-2 druppels inhaleren vanaf een tissue of een paar druppeltje in een inhalator doen.
Ravintsara kan goed gemengd worden met lavendel, jeneverbes, verschillende ceder soorten, cajeput, lavandin, citroen, limoen en wierook.
Contraïndicatie: ravintsara niet gebruiken tijdens de zwangerschap en bij kinderen onder de 2 jaar.
.
.

Het bestralen van voedsel is een interessante techniek om voedsel te bewaren en om voedselvergiftigingen te voorkomen. Elk jaar worden in ons land een paar duizend mensen ziek door een voedselvergiftiging. Aan de basis ligt meestal een gebrekkige bewaring en/of een gebrek aan hygiëne bij de bereiding van eetwaar waardoor bepaalde bacteriën, virussen of schimmels in het voedsel terechtkomen en zich daar kunnen vermenigvuldigen.
Het pekelen of inzouten, roken, steriliseren, drogen, diepvriezen,… zijn allemaal technieken om eetwaren gedurende min of meer lange tijd te kunnen bewaren en te voorkomen dat zich allerlei kiemen kunnen ontwikkelen.
Sinds een paar jaren wordt ook gebruik gemaakt van een nieuwe techniek: voedselbestraling (of irradiatie of ionisatie). Hierbij wordt de eetwaar gedurende een bepaalde tijd blootgesteld worden aan (een beperkte dosis) radioactieve of ioniserende gamma- of bètastralen.
.
.
Doorstraling of ionisatie van voedingswaren wordt om verschillende redenen toegepast:
• Vernietiging van ziekmakende micro-organismen (bv. Salmonella) ;
• Vertraagde rijping van groenten en fruit waardoor ze langer vers blijven;
• Verlengde houdbaarheid door het verminderen van het aantal bederf veroorzakende organismen ;
• Kiemremming van bol- en knolgewassen (aardappelen, uien…). Omdat het kiemen van dergelijke gewassen de voornaamste oorzaken zijn van bederf tijdens de opslag, kan zo de bewaartermijn worden verlengd ;
• Doden van insecten en parasieten in onder meer graanproducten ;
• Vermindering van de besmetting door bacteriën van kruiden en specerijen .
• Het volledig kiemvrij maken van speciale voeding voor mensen met een verminderde immuniteit (bv. Aidspatiënten, patiënten na een transplantatie).
.
Bij het horen van het woord ‘bestraling’ denkt men natuurlijk onmiddellijk aan radio-aktiviteit, wat bij veel mensen de nodige weerstand zal oproepen. Ten onrechte evenwel. De ionizatietechniek is perfect veilig en het voedsel wordt helemaal niet radioactief besmet. Dat werd onlangs nog bevestigd door een rapport van de Wereldgezondheidsorganisatie. Ionisatie is wellicht één van de best bestudeerde bewaartechnieken.
Bovendien mag de ionisatie in ons land alleen worden toegepast door een competent en door de overheid gecontroleerd instituut, het IRE (Institut des Radio-Elements) in Fleurus. Jaarlijks worden in ons land zowat 20.000 ton levensmiddelen bestraald, waarvan ongeveer de helft bestemd is voor de export. Van de bestraalde eetwaren komt slechts een beperkt deel rechtstreeks in de winkel. Het overgrote deel dient om verwerkt te worden in andere bereidingen.
Op het etiket van bestraalde eetwaren, ook bij bewerkte producten, moet een speciaal logo worden afgedrukt. Maar dit wordt wel eens ‘vergeten’ uit vrees dat dit het wantrouwen van de consument zou opwekken.
.
.
Niet alle voedingsmiddelen zijn even geschikt voor bestraling. Vetrijke levensmiddelen kunnen na bestraling bv. ranzig worden en een onaangename geur verspreiden. In België werd daarom bij wet vastgelegd welke voedingsmiddelen mogen bestraald worden. Het gaat o.m. om aardappelen, look, sjalotten en uien, paprika’s , pepers, sommige gedroogde groenten (zoals asperges, wortelen, selder, raap, prei), kruiden, thee, garnalen, kikkerbilletjes,… en aardbeien.
Ook zijn er maximale stralingsdoses vastgelegd naargelang het type product en het soort effect dat men wil bereiken. Die maximale doses hebben niet zozeer te maken met het eventuele risico op radio-activiteit, maar wel met smaak- en aromawijzigingen die kunnen optreden. Zo is bestraling bv. normaal niet geschikt om voedingsmiddelen te steriliseren zodat ze zonder koeling kunnen worden bewaard. Dat is technisch perfect mogelijk, maar de hoge doses die daarvoor nodig zijn, zouden tot smaakafwijkingen kunnen leiden.
.
.
Ionisatie is niet alleen perfect veilig, het heeft ook een aantal voordelen in vergelijking met meer traditionele bewaartechnieken zoals bv. sterilisatie. Ten eerste hebben tal van studies aangetoond dat de voedingswaarde van bestraalde levensmiddelen minstens evenwaardig is aan producten die met andere bewaartechnieken werd behandeld. Meer zelfs, het verlies van bv. vitamines ligt lager dan bij een gewone hittebehandeling.
Bovendien behouden bestraalde levensmiddelen meestal beter hun geur, uitzicht en smaak dan traditioneel behandelde levensmiddelen. Bestraling is ook een milieuvriendelijke bewaringstechniek: er is nl. minder energie nodig in vergelijking met bv. steriliseren of diepvriezen (en bewaren van diepvriesproducten).
.
Het doorstralen van voeding mag dan een veilige en doeltreffende bewaarmethode zijn, het is geen wondermiddel. De bestraalde voedingsmiddelen moeten ten eerste van een onberispelijke kwaliteit zijn. Bestraling kan een bedorven levensmiddel immers niet omtoveren in een vers product. Voedsel van een bedenkelijke kwaliteit mag zelfs niet worden bestraald, omdat eventuele gifstoffen (toxines gevormd door bacteriën) of virussen niet worden vernietigd door de gebruikelijke stralingsdoses.
Het doorstralen kan ook erg nuttig zijn voor levensmiddelen die, ondanks de beste en meest doorgedreven hygiëne, toch een hoge besmettingsgraad blijven behouden, zoals bv. gemalen vlees en rauwe zeevruchten. Probleem is evenwel dat de vereiste stralingsdosis vaak hoger ligt dan wat is toegelaten.
Bestraalde levensmiddelen moeten bovendien, net zoals andere producten, in goede hygiënische omstandigheden (qua temperatuur, blootstelling aan licht, enz.) worden bewaard en bereid. Het is niet omdat een bepaald product is bestraald, dat het niet meer kàn bederven of immuun zou zijn tegen besmetting wanneer de hygiëne in de keuken te wensen overlaat.
Rode Ceder etherische olie is ook bekend onder de naam Virginia Ceder en wordt gewonnen door stoomdestillatie van het hout.
.
| De boom, Juniperus virginiana ofwel Rode Ceder, is een tot 30 meter hoge, groenblijvende boom met een imposante stam die een doorsnede van anderhalve meter kan bereiken en is inheems in Noord-Amerika.
De boom kan tot wel 300 jaar oud worden. Het is eigenlijk geen Cederboom maar behoort tot de Cypressen familie. |
Het geurige hout heeft een fijne structuur, is insectenwerend en wordt daarom graag voor linnenkasten gebruikt. En er worden ook potloden van gemaakt.
De Amerikaanse Indianen gebruikten al een aftreksel van twijgen en bladeren voor de behandeling van slijmvliesontstekingen en luchtweginfecties.
Rode Ceder etherische olie wordt door de industrie veel verwerkt in luchtverfrissers en insectenverdrijvers.
De olie heeft een heerlijke warme, houtachtige geur waar motten en insecten dus helemaal niet van houden.
De combinatie met citronella etherische olie versterkt de afwerende werking tegen insecten.
Zelfs muizen en ratten hebben een hekel aan de geur van deze olie.
| Voor de mens ligt de werking van deze olie meer in het vlak van de Jeneverbes dan van de Ceder.
Het verlicht bij eczeem, zweren en aambeien, is heilzaam bij spierpijn, haaruitval, spataderen en vermoeidheid. Net als alle andere Juniperusoliën stimuleert rode ceder etherische olie de bloedsomloop. |
Rode ceder of virginia ceder etherische olie wordt in de aromatherapie onder meer gebruikt bij:
eczeem, psoriasis, onzuivere huid, bronchitis, slijmvlies ontsteking, jeugdpuistjes, wondjes, zweertjes, dof haar, roos, haaruitval, spierpijn, artritis, reuma, verharde spieren, vermoeide huid, afbrekende nagels, aambeien, spataderen, cellulitis, blaasontsteking, witte vloed en vermoeidheid.
Rode Ceder olie schept een vredige en harmonische sfeer en zorgt voor aarding. Geeft psychische energie en werkt kalmerend bij mensen die geestelijk overspannen of zeer nerveus zijn.
| Je kunt Rode Ceder goed combineren met onder meer:
Sandelhout, Rozemarijn, Palmarosa, Citronella, Lavendel, Mirte, Cypres, Ravensara, Pepermunt, Patchouli, Jeneverbes, Vetiver en andere Juniperus oliën.
|
Contra-indicatie: niet gebruiken tijdens zwangerschap en bij borstvoeding. Kan in hoge concentraties in sommige gevallen een huidirritatie veroorzaken.