Tagarchief: westen

Wat is Hatha Yoga?

Standaard

categorie : yoga en meditatie

 

 

 

 

Het woord Yoga is afgeleid van het woord Yog, dat in het Sanskriet verenigen/verbinden betekent. Het vertegenwoordigt ‘het verenigen van de de lagere menselijke natuur met de hogere’, of het ‘verbond met het Zelf’.

 

 

‘Wie zijn bewustzijn, intellect en ego beheerst en één is met de geest die in hem schuilt vindt voldoening en innerlijke zaligheid die verder gaat dan de zintuigen en beredenering kunnen verklaren : ’ Bhagavad Gita ‘.

 

.

hatha-yoga-art-expression

 

 

Het doel van het leven moet gezocht worden in het diepste van de ziel, door middel van ervaringen, hoop, geloof, een vredevolle geest en spirituele wijsheid. De grote wijsheden hebben vele methodes ontwikkeld, zodat elk mens de mogelijkheid heeft om de betekenis van het leven te vinden en begrijpen door zijn eigen fysieke en mentale capaciteiten.  Op alle wegen van Yoga leren de mens discipline en zelfcontrole. Ook al lijken de verschillende Yogawegen anders, de essentie blijft hetzelfde: Zelfrealisatie.

 

.

Er zijn vier soorten mensen op deze wereld: de intellectuele, de actieve, de emotionele en de bezinnende.

 

Degenen die intellectueel zijn volgen de weg van Jnana Yoga, de weg van wijsheid en scherpzinnigheid.

Degenen die actief zijn volgen de weg van Karma Yoga, de weg van actie en onbaatzuchtige dienstbaarheid.

Degenen die emotioneel zijn volgen het pad van Bhakti Yoga, de weg van devotie en liefde, waar de persoonlijkheid opgelost en het individu één wordt met het Hogere.

Degene die de meeste waarde hechten aan bezinning zullen de weg van Raja Yoga( “de Koninklijke weg”) volgen, de manier die is ontworpen om de geest de controleren en te overmeesteren door mentale concentratie.

.

Een tak van Raja Yoga is Hatha Yoga dat de Yogi voorbereidt op de hogere niveaus van Raja Yoga.

 

.

 

20 Hatha Yoga oefeningen

.

 

De Arhanta Yoga volgt de rijke traditie en filosofie van Swami Sivananda en Sri Vivekananda en vereist een samenvoeging van de verschillende wegen van Yoga. Swami Sivananda herkende dat ieder mens beschikt over intellect, hart, lichaam en geest en adviseert daarom dat iedereen bepaalde technieken uit elke weg moet beoefenen. Rekening houdend met de individuele aard en voorkeur kan iemand een bepaalde weg van Yoga benadrukken.

 

 

 

Hatha yoga

 

Hatha-yoga (हठ haṭha, योग yoga) is een tak van yoga die bestaat uit een systeem van oefeningen om beheersing te verkrijgen over de geest en vooral het lichaam. In het Westen is het vooral deze vorm van yoga die bekendheid heeft gekregen, waardoor men vaak hatha-yoga bedoelt, wanneer men van yoga spreekt.

Hatha-yoga is een fysieke yogavariant die voor het grootste deel bestaat uit de beoefening van lichaamshoudingen (asana’s) en ademhalingstechnieken (pranayama). Hatha-yoga bestaat voornamelijk uit niet-bewegende asana’s. Meditatie is voor veel yogi’s een belangrijke afronding om de eenheid van lichaam en geest te voelen.

In andere fysieke vormen van yoga worden de asana’s niet statisch maar juist bewegend uitgevoerd, vaak door verschillende asana’s in series  achter elkaar uit te voeren. Hatha-yoga kent eveneens enkele series, waarvan de Zonnegroet de bekendste is.

 

 

 

de zonnegroet

 

 

In het Westen is hatha-yoga vooral een populair middel om te onthaasten of stress te verminderen. Daarnaast wordt aan de technieken ook een gunstig effect toegeschreven op het zenuwstelsel, de klieren en andere belangrijke organen en treedt er in het algemeen een versoepeling van het lichaam op. Het doel van hatha-yoga is in het Westen is daarom vooral het bevorderen van de gezondheid en het welbevinden.

 

.

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

.

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Wat is de Jihad voor moslims?

Standaard

categorie : religie

 

 

 

1. Wat is jihad?

 

Het Arabische woord jihad is een erg brede term. De betekenis ervan is: streven naar een betere manier van leven. Dat is uiteraard niet beperkt tot moslims, zoals blijkt uit het volgende vers waarin niet-moslim ouders ernaar streven (jahadaka – jihad voeren) om hun kinderen die zich bekeerd hebben tot de islam, naar de godsdienst van de ouders te doen terugkeren.

 

 

374747_273477996044023_183373431721147_748410_1696544372_n

 

 

De Koran stelt:

“”En Wij hebben de mens opgedragen goed voor zijn ouders te zijn. Als zij er echter bij jou naar streven (Jahadaka) aan Mij metgezellen toe te voegen waarvan jij geen kennis hebt, gehoorzaam hun dan niet….” (Koran, 29:8)

Omwille van het belang van het streven naar het goede wordt jihad door sommigen zelfs aanzien als de zesde pijler van de islam vermits elke moslim zich elke dag opnieuw moet inzetten om zichzelf en de samenleving waarin hij leeft te verbeteren.

De strijd tegen het eigen ik (hebzucht, hoogmoed, afgunst, enz) wordt beschouwd als de hoogste vorm van jihad.

Maar ook een artikel schrijven om de islam uit te leggen is jihad, het wordt beschouwd als jihad voeren met de pen. Wanneer men voor een keuze staat, is het jihad het beste van de twee alternatieven te kiezen. Armen helpen en goede werken doen, is een vorm van jihad. Z’n best doen voor een examen op school, is een vorm van Jihad. De boodschappen van een oude dame dragen, is jihad. Alles wat ertoe leidt dat het individu en de samenleving er beter van worden, is jihad.

In zeer uitzonderlijke gevallen ( bijvoorbeeld wanneer een moslimland aangevallen wordt en wanneer alle mogelijkheden om op een vreedzame wijze de aanval af te slaan mislukt zijn ) kan streven naar het beste erin bestaan het eigen leven of het land gewapenderhand te verdedigen. Slechts in dit geval, komt jihad neer op oorlogsvoering. Dit is  slechts toegelaten  onder strikte voorwaarden en omstandigheden.

Moslims mogen nooit als eerste een land aanvallen en mogen enkel de eigen samenleving verdedigen tegen een aanval door anderen. Zoals ook bij ons alleen de regering over een oorlog kan beslissen, zou ook in de islam slechts kunnen beslist worden tot een dergelijke strijd door het hoogste en representatieve gezag of door een unanieme beslissing van legitieme leiders die de steun genieten van de overgrote meerderheid van moslims. Extremisten die geweld plegen overtreden dus de islam vermits hun strijd niet kadert in een door legitieme moslimoverheden besliste verdediging.

Wanneer het hoogste gezag zou beslissen zich gewapend te verzetten tegen een aanval, mogen moslims slechts strijden tot de aanval op hun samenleving afgeslagen is. Tijdens een oorlog moeten zij zich ook door hoogstaande morele principes laten leiden. Soldaten van de tegenpartij die zich overgeven, moeten zij bescherming bieden als krijgsgevangenen enz. Bovendien mag er slechts gestreden worden door en tegen soldaten en moeten burgerbevolking en dieren beschermd worden. Verder moeten ook priesters en kloosterlingen van andere religies met rust gelaten moesten worden, en mogen  hun gebedshuizen niet vernield mochten worden.

Abu Bakr, de eerste kalief, legde volgende 10 regels vast voor oorlogsvoering (uit: Al-Muwatta, Volume 21, Hadith 10) :

  • Dood geen vrouwen
  • Dood geen kinderen
  • Dood geen bejaarden
  • Dood geen zieken.
  • Hak geen bomen om of verbrand ze niet, vooral als het fruit dragende bomen zijn (ook de oogst mag niet vernield worden)
  • Verniel geen onbewoonde plaatsen.
  • Dood geen dieren behalve voor voedsel.
  • Verbrand geen bijen en drijf hen niet uiteen.
  • Steel niets van de zaken die in beslag genomen werden gedurende de strijd.
  • En handel niet laf.

 

Zoals gezegd is een gewapende strijd slechts toegestaan om een aanval af te weren en nadat alle andere middelen om de zaak vreedzaam op te lossen uitgeput zijn. De islam verbiedt moslims dan ook deel te nemen aan wat men in de westerse geschiedenis kent als een heilige oorlog om anderen tot het eigen geloof te dwingen. Dit verbod hangt samen met het feit dat in de Koran God zelf alle mensen het recht van godsdienstvrijheid garandeert en moslims uitdrukkelijk verbiedt anderen te dwingen tot de islam of dat zelfs maar te proberen.

Jihad betekent in elk geval niet een heilige oorlog (arabisch: ‘harbun muqaddasatu’ of ‘al-harbu al-muqaddasatu’) in de zin van een oorlog om anderen te dwingen tot de Islam – het is moslims ten andere verboden aan zulk een oorlog deel te nemen. De Koran garandeert immers voor iedereen godsdienstvrijheid en verbiedt moslims uitdrukkelijk anderen te dwingen tot de islam.

In veruit de meeste gevallen heeft jihad echter helemaal niets met een verdedigende oorlogsvoering te maken, maar handelt het over  het best mogelijke te doen.

In het Arabisch is het voorvoegsel “mu” + de wortel, iemand die de actie van de wortel uitvoert. Dus, mu{j-h-d} of mujahid, is iemand die jihad voert. Dit is dan ook geen synoniem voor gewapend strijder. Een schrijver die zich inzet voor de islam, is ook een mujahid. Iemand die goede werken doet, is ook een Mujahid, zo ook iemand die liefdadige werken doet en zich inzet voor anderen en voor een betere samenleving.
Profeet Mohammed zei:

Een Mujahid (hij die Jihad voert) is diegene die streeft tegen zijn eigen ik om God te gehoorzamen”(Sahih Ibn Hibbanm, No. 4862)

Wanneer moslims in een situatie terechtkomen die zij als onrechtvaardig beschouwen, hoort men in de moslimwereld wel vaker oproepen tot jihad. Dit betekent in de meeste gevallen helemaal geen oproep tot gewapende strijd. Gewoonlijk is het een oproep tot vreedzame inzet tegen wat men als een onrechtvaardige situatie ervaart. Men kan bijvoorbeeld  jihad  voeren met de pen of jihad met het woord waarbij men via het schrijven van artikels of organiseren van bijeenkomsten een onrechtvaardige situatie aanklaagt en onder de aandacht van de pers en de publieke opinie brengt.

 

 

2. Heeft jihad iets te maken met terrorisme?

 

Het moge duidelijk zijn dat jihad niets te maken heeft met terrorisme.  Uit een grootschalig onderzoek van 50.000 moslims in 35 landen met een overwegend moslimbevolking bleek dat moslims bij zeer grote meerderheid terrorisme veroordelen. Ook in het Westen (IRA, ETA enz) en ook in het christendom zijn er terreurgroepen. Deze vertegenwoordigen echter niet het Westen of het christendom, maar zijn daar het absolute tegendeel van. Hetzelfde geldt voor de islam. Ook daar zijn terreurgroepen niet de vertegenwoordigers van de islam maar het absolute tegendeel ervan. Het is niet omdat een of andere groep zich op een verdraaide interpretatie van een geloof en de terminologie ervan beroept om eigen politieke doeleinden na te streven, dat zij dat geloof vertegenwoordigen.

In elke samenleving heeft men een stille brede middengroep, en aan de rand daarvan een aantal extremisten. Het is belangrijk dat men de mening van extremisten niet verwart met die van de middenstroom. Zowel in de moslimwereld als in het Westen zijn er extreme groeperingen die aansturen op een confrontatie. In het Westen zijn er extremistische partijen die de islam en de moslimwereld afschilderen als een grote bedreiging, zoals er ook in de moslimwereld extremisten zijn die het Westen afschilderen als de grootste bedreiging ooit.

In die zin zijn de westerse en islamitische extremisten elkaars bondgenoten om wederzijds een vijandsbeeld bij hun bevolking ingang te doen vinden om op grond van de angst die ze daarmee scheppen, hun eigen extreem politiek programma te kunnen invoeren. Het is belangrijk dat men hun propaganda doorziet en niet in de val trapt die zij uitzetten.

Een grondige studie van het Westen en van de islam, leidt tot de vaststelling dat beiden meer gemeen hebben dan de extremisten aan beide kanten hen willen doen geloven. Het lijkt er dan ook op dat de middengroepen van het Westen en van de islam meer te vrezen van de extremisten in hun eigen rangen, dan van elkaar.

 

 

DE ISLAM IS DE GOEDSCHIKSE

TEGENBEWEGING VAN SATAN,

ALS ENGEL VAN HET LICHT,

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

       

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Wat wil IS, de Islamitische Staat, bereiken?

Standaard

categorie : religie

 

 

 

Inleiding

 

IS beschouwt zichzelf als de elitetroepen van de eindtijden. Ze vinden dat de wereld verworden is tot een poel van verderf en willen het einde ervan bespoedigen en zelf de wereld regeren tot het doek valt. Om dat te bereiken, willen ze een apocalyptische oorlog uitlokken.

.

_83143752_83143751 is

 

Ze vallen het Westen en de moslimlanden aan. De meeste aanslagen vinden plaats in moslimlanden, de meeste slachtoffers zijn moslims. Ze hopen dat als gevolg daarvan het Westen zich zal keren tegen moslims, en dat de moslimlanden zich zullen keren tegen het Westen. Ze weten dat hun enige kans om hun doel te bereiken erin bestaat dat het Westen en de moslimlanden elkaar aanvallen zodat de tegenstanders van IS zichzelf uitschakelen.

 

Ze willen dat we ons blind staren op elkaar en elkaar uitroeien.

 

Alleen zo kan IS winnen. IS is een extreem rechtse, apocalyptisch fascistische terreurgroep die een bedreiging vormt voor de hele wereld en voor de hele mensheid. De enige kans die wij hebben is zij aan zij, Westen en moslimlanden, en de hele wereld, verenigd samen te werken tegen hen. IS wil moslims doen denken dat het Westen hun vijand is. Het wil ons doen denken dat moslims, vluchtelingen enz onze vijand zijn.

Onze vijand, van het Westen en van moslims, -is IS en het apocalyptisch fascisme in het algemeen (ook bij extreem-rechtse apocalyptische christenen en bij extreem-rechtse apocalyptische joden), dat via een grote wereldoorlog een fascistische machtsovername op wereldvlak plant.

 

 

Situering

 

Een op 20 november 2015 unaniem aangenomen resolutie van de VN Veiligheidsraad omschrijft IS/Daesh als “wereldwijde bedreiging zonder voorgaande voor de internationale vrede en veiligheid”. In de resolutie wordt uitdrukkelijk verwezen naar de aanslagen van IS in Tunesië, Turkije, Egypte, Libanon en Frankrijk. De VN resolutie vraagt alle landen die dat aankunnen al het nodige te doen in de strijd tegen IS/Daesh.

IS vormt inderdaad een wereldwijde bedreiging. De aanslagen in het Westen worden gezien als een “aanval op het Westen”, de moslims ervaren de aanslagen als “aanval op de islam”. In beide gevallen zegt men wat de terroristen willen dat men zegt, trapt men in hun val van vijandbeelden en versterkt men hun discours. In werkelijkheid valt IS zowel het Westen en de westerse waarden als de moslimwereld en de islamitische waarden aan. Het is zelfs zo dat de meeste aanslagen door IS gepleegd worden in moslimlanden, de meeste slachtoffers zijn moslims.

De hele wereld veroordeelt en bestrijdt IS, de hoogste religieuze autoriteiten uit de moslimwereld vaardigden reeds talrijke en grondig gefundeerde fatwas tegen IS uit. Ook de aanslagen in Parijs werden door de staatkundige en religieuze leiders van moslimlanden in sterke termen veroordeeld. Dit is geen islam. Integendeel, volgens de islam is terrorisme een misdaad tegen de samenleving waarvoor de doodstraf kan uitgesproken worden.

 

 

 

Waar is het IS dan om te doen? Wat willen ze bereiken? Wat is hun doel?

 

 

IS is een extreem rechtse en apocalyptische terreurorganisatie

 

 

screenshot_youtube_is is

 

 

Wat men bij ons “moslimfundamentalisme”, islamisme” of “politieke islam” noemt, wordt in de moslimwereld van Pakistan tot Algerije al sedert de jaren 1990 “extreem rechts” of “fascisme”genoemd. Voor hen is het duidelijk, dit is geen religieuze zaak, geen zaak van de islam, het is een extreem rechts politiek project . IS is daarvan de gewelddadige component, het is een extreem rechtse totalitaire terreurorganisatie die gedreven wordt door een apocalyptisch geloof.

In het sterk geseculariseerde en ontkerkelijkte West-Europa kunnen we ons bij apocalyptisch geloof niet meteen iets voorstellen, we kunnen het ook niet bevatten, kunnen het gevaar daarvan niet inschatten. Het is ons niet bekend, en wat we niet kennen kunnen we ook niet herkennen, zelfs als staart het ons in het gezicht.

Het is daarom dat deze nochtans doorslaggevende dimensie van IS gemist wordt in de analyses die gemaakt worden van wat er aan de gang is. Want een totalitaire versie van apocalyptisch geloof speelt een grotere rol dan velen beseffen.

Om één en ander te begrijpen, vertrekken we van de Amerikaanse extreem-rechtse christelijke fundamentalisten. Amerikaans Em. Prof. Nick Gier wijst op de chilling parallels between Christian and Muslim fundamentalists”.

Gelardeerd met een respectievelijk pseudo-christelijke en pseudo-islamitische saus, zijn het in essentie extreem-rechtse groepen die dezelfde politieke totalitaire ideologie delen.

 

 

Bijden

 

  •  zijn tegen een democratisch model en willen hun overheden vervangen door een op “goddelijke wet” gebaseerde theocratie.
  • beide vinden slavernij acceptabel.
  • beide vinden dat vrouwen aan de haard thuis horen.
  • beide vinden dat homo’s en lesbiennes de doodstraf verdienden.
  • beide spelen zelf God, delen de wereld in in gelovigen en ongelovigen en bepalen zelf wie redding verdient, en wie verdoemenis.
  • beide zijn racistisch.
  • beide werpen zichzelf op als verdedigers van de eigen identiteit tegen de ander die als vermeende existentiële bedreiging wordt neergezet.

 

Zij beschouwen de hele wereld als een poel van verderf waaraan niet rap genoeg een einde kan komen zodat de heerschappij van de “zuiveren” kan overnemen tot het doek valt.
.
  • hebben ook een sterke en gewelddadige apocalyptisch visie.
  • menen dat we in de eindtijden leven.
  • vinden dat de wereld verworden is tot een poel van verderf waaraan best zo snel mogelijk een einde komt, zodat een heerschappij van de “zuiveren” kan overnemen en deze “zuiveren” finaal de eeuwige eind overwinnaars zijn wanneer de tijden eindigen.
  • geloven dat de weg daar naartoe een apocalyptische wereldoorlog tussen het christendom en de islam is. Sommigen “hopen” daar slechts op, terwijl anderen de zaak actief proberen bespoedigen en uitlokken.
  • overspoelen al een paar decennia hun respectievelijke samenlevingen met wederzijdse vijandbeelden om de publieke opinies op te draaien voor hun gedroomd scenario: een vernietigende apocalyptische botsing op wereldformaat.

 

Bij extreem-rechtse christenen in de VS (met een niet te verwaarlozen invloed bij de republikeinen) circuleerden bijvoorbeeld reeds ten tijde van de oorlog van Bush tegen Irak op de Bijbel gebaseerde landkaarten waarop aangeduid staat welke landen in het Midden-Oosten moeten aangevallen worden. Wie stond aan de kant van Christus en wie stond aan de kant van de Antichrist. Ook nu hebben ze het bijzonder druk met het interpreteren van de gebeurtenissen.

 

Voor lezers die inmiddels het spoor bijster geraakt zijn, het volgende ter overweging: islam en christendom geloven in dezelfde ene God, het zijn de enige godsdiensten ter wereld die geloven in Jezus als Messias, de enigen die in zijn wederkomst geloven. Zij geloven ook in een anti-Christ/Dajjal, iemand die zal beweren Christus te zijn maar daarvan het tegendeel zal zijn. Wie van beide is gebaat bij een vernietigende oorlog tussen de enige twee geloofsgemeenschappen die in Jezus geloven?

 

Is een apocalyptisch geloof dan geen waanzin van zotten? Toch niet. In de aanloop naar ‘zijn’ oorlog tegen Irak, liet president Bush zich meermaals uit in religieuze en aan de eindtermen refererende woorden. Toen hij naar de Franse president Chirac belde om zijn steun te vragen voor diens oorlog tegen Irak, deed hij dat, tot grote verbijstering van Chirac, met apocalyptische verzen uit de Bijbel die handelen over de strijd tussen God en Magog. Even later, liet ook Iraans president Ahmadinejad zich in zijn toespraak voor de Verenigde Naties uit in apocalyptische termen.

 

 

IS beschouwt zichzelf als het eliteleger van de eindtijden

 

 

vier-dingen-u-moet-weten-islamitische-staat-is

 

 

Nu hebben we met IS dus een gewelddadige, extremistische terreur organisatie die bovendien typische kenmerken heeft van een sekte. (wat mogelijks ook de omkering van de moraal verklaart van mensen die in de greep van IS verzeild geraken: zaken die zij voordien gruwelijk vonden, gaan ze nu verheerlijken).

Ze vallen het Westen en de moslimwereld aan en hopen dat deze twee elkaar zullen aanvallen waardoor de tegenstand tegen IS zichzelf zou uitschakelen. Daarna heerst IS tot het doek valt. Dat is het plan.

IS beschouwt zichzelf als de elitetroepen van de eindtijden. Met terreuraanslagen zowel in de moslimlanden als in het Westen probeert IS/Daesh deze apocalyptische oorlog nu zelf uit te lokken. Het is niet toevallig dat zij de hakken in het zand zetten in Syrië. Immers, volgens hun kijk op de eindtijden moet  daar één van de veldslagen van de eindtijden plaatsvinden.

In IS publicaties en met hun aanslagen op het Westen nodigen ze het Westen letterlijk uit om hen te komen aanvallen in Syrië omdat dit volgens hun kijk op de apocalyps moet gebeuren. Ze willen het Westen meezuigen in een apocalyptische oorlog.

Zij hopen bovendien dat hun aanslagen de bevolking in het Westen zich zal doen keren tegen de moslimlanden. Bovendien hopen ze dat het aantal burgerdoden dat door een aanval van het Westen in Syrië zal toenemen, de bevolking van moslimlanden zich zal doen keren tegen het Westen.

Hun tactiek bestaat er in de tegenstanders van hun apocalyptisch fascisme elkaar te doen aanvallen en zodoende de tegenstand tegen IS zichzelf te doen uitschakelen. Alleen zo kan IS winnen. Het principe is zo oud als de straat: verdeel en heers.

 

Het is dan ook van wezenlijk belang dat we niet in die val trappen, dat het Westen en de moslimwereld elkaar niet als vijand zien. De enige manier waarop we tegen hen en tegen hun ideologie kunnen winnen, bestaat erin hen integendeel gezamenlijk en op alle vlakken te bestrijden.

.

 

Dit is geen strijd van de islam tegen het Westen of van het Westen tegen de islam. Onze gezamelijke vijand is terreur.

Montasser AIDe’emeh zei tijdens een gesprek op VTM dat wat we ook doen, IS altijd wint: als we meer bombarderen, zullen meer burgerslachtoffers vallen en zal IS dat gebruiken om meer te rekruteren. Als we stoppen met bombarderen, zal IS zeggen dat ze gewonnen hebben en daarmee rekruteren.

Daaruit blijkt dat wanneer we in het discours van IS gevangen blijven zitten, er geen ontkomen aan is. Het illustreert eens te meer de noodzaak van een breed maatschappelijk gedragen samenwerkingen tussen westerse en moslim-landen, het is de enige manier om het discours van IS in elkaar te doen klappen.

Het moet breed maatschappelijk duidelijk worden dat dit geen strijd is van de islam tegen het Westen, geen strijd van het Westen tegen de islam. Alleen zo verliest IS zijn recruteringsgrond. We staan voor een gezamenlijke strijd van het Westen én de islam, en van de hele wereld tegen een extreem rechtse apocalyptische en totalitaire terreurorganisatie. Of zoals president Hollande van Frankrijk het onlangs zei:

 

“We zijn niet verwikkeld in een oorlog van beschavingen,
omdat deze moordenaars er geen vertegenwoordigen.”*
(François Hollande, President Frankrijk)
.

Het alternatief is meegezogen te worden in een alles vernietigende oorlog. Immers, komen we niet tot een “aan beide kanten” gedragen brede maatschappelijke samenwerking, dan worden de problemen almaar erger. Zelfs al behalen we een militaire overwinning en kunnen we IS militair volledig verslaan, zolang de maatschappelijke vijandbeelden en de achterliggende ideologie die ze aanstuurt blijven bestaan en gevoed worden, zal een nieuwe en zo mogelijk nog ergere terreurgroep opstaan die zich op dezelfde wederzijdse vijandbeelden zal enten en deze zal exploiteren.

De samenlevingen van de christelijke en islamitische landen, hun leiders en hun bevolkingen staan voor een bijzonder grote opgave om die brede samenwerking tot stand te brengen, temeer omdat dit doorkruist wordt door allerlei andere belangen (geopolitiek, economisch, olie, gas), door een berg wederzijdse misverstanden en vooroordelen, door een kennelijk manifest onvermogen om elkaar te begrijpen en de wereld vanuit het standpunt van de ander te leren zien.

 

 

 

Het is IS niet te doen om het verleden, maar om de toekomst

 

Kortom, we hebben niet te maken met de zoveelste terreurorganisatie. Terwijl men zich bij ons vastrijdt in discussies over of dit al dan niet islam is, verliest men uit het oog dat het niet eens om een religieus project gaat maar om een extreem rechts politiek totalitair project. Terwijl men zich bij ons vastrijdt in discussies of dit toch niet met gebeurtenissen van een 1400 jaar ver vereleden te maken heeft, verliest men uit het oog dat het voor IS niet om het verleden maar om de toekomst draait.

Dit is geen religieus project, we hebben te maken met een totalitaire extreem rechtse terreurorganisatie die vanuit een gewelddadige kijk op en geloof in de eindtijden, een bedreiging vormt voor het Westen, voor de muslimlanden en voor de hele wereld. Zij willen een apocalyptische oorlog ontketenen om het einde van de wereld, die zij als poel van verderf zien, te bespoedigen, waarbij zij onderweg de overheden willen vervangen door hun eigen totalitaire wereldheerschappij, dit alles met het oog op hun finale “redding” wanneer de tijd eindigt.

Het zal alle hens aan dek worden om niet meegesleurd te worden in deze van vijandbeelden en wantrouwen doorweekte draaikolk van apocalyptische waanzin. Bovendien zullen we er in onze strijd tegen IS moeten over waken dat we intussen niet zelf worden wat we bestrijden. Immers, het gevaar en de toenemende aanzuigkracht van populistisch extreem rechts loert in beide invloedssferen om de hoek. En zo zou middels IS het apocalyptisch fascisme alsnog winnen.

 

 

DE ISLAM IS DE GOEDSCHIKSE

TEGENBEWEGING VAN SATAN,

ALS ENGEL VAN HET LICHT,

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

 John Astria

John Astria