Tagarchief: geneesmiddel

Kruiden van oudsher: letter A

Standaard

.

.

Aardbei

 

Onze voorouders dronken wilde aardbeithee als ze problemen hadden met nervositeit, diarree, zwakke lever, maag of darmen, of als ze op zoek waren naar een nierversterkend middel. Mensen die last hadden van lichte artritis combineerden de bosaardbeiblaadjes met moerasspirea en St.-Janskruid. Wie opgescheept zat met jicht combineerde de blaadjes met bleekselderijzaad en maakte er thee van. De aardbeitjes zelf smaken veel lekkerder dan de grote dikke die we in de handel kunnen kopen. Ze werken licht laxerend en helpen bij reuma en jicht. In de vruchten zit ook een hoog ijzergehalte.

 

 

 

 

 

 

Aardpeer

 

Als je aardpeer eet, krijg je geen nieuw hongergevoel. Je bent voor langere tijd verzadigd. Waarschijnlijk heeft dat iets te maken met de beheersing van de bloedsuikerspiegel.

 

 

 

 

 

 

Agrimonie

 

Als er iets op je lever blijft liggen, pieker daar dan geen uren over, maar drink een kopje agrimoniethee. Zangers en redenaars dronken vroeger graag van deze thee want hij verwende hun keel en voorkwam ontstekingen. En als ze hees waren, voorzag deze thee hun stem weer van de nodige decibels.

 

 

 

 

 

 

Aloë Vera

 

De Aloë Vera  biedt vele gezondheids- en voedingsvoordelen, van acnebehandeling tot huidverzorging. Aloë Vera wordt veel gekweekt als sierplant maar hij is ook populair als medicinale plant vanwege de verschillende manieren waarop de plant toegepast kan worden.

 

 

 

 

 

 

Anijs

 

Zoals kummel en venkel kan anijs wat doen aan winderigheid.

 

 

 

 

 

 

Arnica (valkruid)

 

Arnica voorkomt ontstekingen. De zalf reinigt en heelt wonden. Daarom is het aan te raden deze zalf op fiets- en wandeltochten mee te nemen.

 

 

 

 

 

 

Azijn

 

Azijn helpt tegen krampen en werkt ontsmettend, schimmelwerend en samentrekkend. Het cholesterolgehalte kan verlagen en keelpijn kan verzachten, als je deze azijn geregeld op je menu zet. Doe wat azijn in je badwater als je last hebt van jeuk of pijn. De azijn haalt de gifstoffen uit je lichaam.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Moerasandoorn : Stachys palustris

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

 

 

 

.

Goed te herkennen aan 
– de roze/lila aarvormige bloeiwijze van in schijnkransen staande lipbloemen en
– langwerpige tot lancetvormige behaarde bladeren

 

.

 

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Moerasandoorn is een zeer algemeen voorkomende zwak geurende overblijvende plant. Ze wordt 30 tot 80 (120) cm hoog en groeit op vochtige, voedselrijke plaatsen aan oevers van rivieren en sloten, in drassige graslanden en lichte moerasbossen.

 

 

 

 

 

 

Bloem

 

Ze bloeit in juli en augustus (soms tot oktober) met roze/lila lipbloemen, waarvan de onderlip een donkere tekening heeft (honingmerk). De bloemen staan met 4 tot 10 bloemen in schijnkransen aan het einde van de stengel in een aarvormige bloeiwijze. De bloemen worden door veel insecten bezocht, zowel voor het stuifmeel als voor de nectar.

 

 

 

 

 

 

 

 

Blad en stengel

 

De bladeren staan paarsgewijs om de stengel, de onderste zijn heel kort gesteeld, de middelste en bovenste zittend of half stengelomvattend. Ze zijn langwerpig van vorm tot 15 cm lang en behaard. Ook de stengel en de bloemkelken zijn behaard.

 

 

 

 

 

 

 

Toepassing

 

Vroeger werd moerasandoorn gebruikt als geneesmiddel voor sneden en wonden. De bladeren hebben een ontsmettende werking.

 

.

 

 

 

 

 

 

Vergelijkbare soorten

 

bosandoorn : donker roodpaarse bloemen, alle bladeren eirond met hartvormige voet en gesteeld, sterk ruikend.

 

 

 

 

 

moerasandoorn : roze bloemen (zelden wit), bovenste bladeren zittend en langwerpig.

 

 

 

 

 

 

 

stinkende ballote : lichtpaarse bloemen (zelden wit), bladeren eirond met afgeronde voet, zeldzaam voorkomend, sterk ruikend.

 

 

 

 

 

 

Zowel watermunt als wolfspoot behoren tot de dezelfde familie als moerasandoorn (Lamiaceae). Toch lijkt moerasandoorn op afstand meer op de grote kattenstaart. Beiden groeien aan de waterkant met aarvormige bloeiwijzen. Grote kattenstaart bloeit echter uitbundiger, heeft geen lipbloemen, maar stervormige bloemen en de bloemen zijn feller van kleur.

 

 

watermunt

 

 

 

 

wolfspoot

 

 

 

 

Algemeen

– lipbloemenfamilie (Lamiaceae)
– overblijvend
– zeer algemeen voorkomend
– 30 tot 80 (120) cm hoog

Bloem
– roze, lila (zelden wit)
– juli en augustus (oktober)
– schijnkrans
– 14 tot 18 mm
– lipbloemen
– 3-delige onderlip met donkere   tekening
– behaarde kelk
– 4 meeldraden
– 1 stijl

Blad
– kruisgewijs tegenoverstaand
– enkelvoudig
– langwerpig tot lancetvormig
– top spits
– rand gekarteld
– voet zwak hartvormig of afgerond
– netnervig
– onderste kort gesteeld
– bovenste zittend of half   stengelomvattend
– behaard

Stengel
– rechtop
– behaard
– vierkant

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gezond fruit: kweepeer

Standaard

Categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

 

 

 

Gezond fruit: kweepeer

 

Kweepeer behoort tot de rozenfamilie en is een zusje van de appel, gewone peer en lijsterbes. Deze peer kun je niet echt goed rauw eten; hij wordt vaak gebruikt om jam, compote, vruchtensap en gelei van te maken. Het woord marmelade betekent oorspronkelijk zelfs ´kweeperenjam´. Van oorsprong komt de kweepeer uit streken rondom de Kaspische Zee. Tegenwoordig groeit hij vooral in het Middellandse Zeegebied en Japan. De kweepeer heeft medicinale werking en wordt vooral ingezet bij kinderdiarree, luchtwegenaandoeningen, brandwonden en gesprongen lippen.

 

 

Naamgeving

 

De Latijnse naam van kweepeer is Cydonia oblonga. In het Nederlands wordt de kweepeer ook kortweg ´kwee´ genoemd. De naam Cydonia komt van de Griekse stad Ḱydonia´, tegenwoordig Chania, een stad op het eiland Kreta. Waarschijnlijk werd de kwee daar vroeger veel verbouwd. ´Oblonga´ is Latijn voor langwerpig en slaat erop dat de kweepeer niet helemaal rond is, zoals veel ander fruit.

 

 

 

 

 

 

Kweepeer in de volksgeneeskunde

 

De pitten worden in het Midden Oosten van oudsher gebruikt om een zere keel en hoest mee te behandelen. De pitten worden geweekt in water waardoor er een dik, gelachtig aftreksel ontstaat wat gedronken wordt. Het is geschikt voor kinderen en in tegenstelling tot sommige regulier gebruikte hoestdranken zit er geen alcohol in. In Pakistan wordt kweepeer gebruikt om mondslijmvliesirritaties en zweren mee te behandelen. Het gelachtige aftreksel van de zaden wordt uitwendig gebruikt bij allergieën en huiduitslag. In Malta wordt een theelepel kweeperenjam in een kopje kokend water gedaan om darm- en maagproblemen te verhelpen. In Iran en Afghanistan worden de zaden van kweeperen verzameld en gekookt om het op te drinken als geneesmiddel bij longontsteking.

 

 

Werkzame stoffen

 

Van de kweepeer wordt de vrucht en het zaad gebruikt. Deze hebben beide andere geneestoepassingen zoals je verderop in het artikel kunt lezen. De vrucht bevat koolhydraten in de vorm van fructose en glucose, appelzuur, pectine, protopectine, slijmstoffen, tanninen, etherische olie en leucoanthocyanidinen. De pitten bevatten slijmstoffen waarvan 20% pentosaanslijm en polysacchariden met zwelvermogen, amygdaline, het enzym emulsine, tanninen en vette olie.

 

 

 

 

 

 

Kweepeervrucht

 

De adstringerende tanninen verzachten slijmvliezen. Pectine is een stof die andere stoffen absorbeert. Deze werking wordt met name aangewend bij het stelpen van bloedingen. Voor de medicinale werking wordt het sap, de siroop gebruikt. De medicinale werking wordt in de fytotherapie toegepast bij de volgende indicaties:

  • Kinderdiarree,
  • Maagdarmprikkeling,
  • Luchtwegenaandoeningen,
  • Stelpen van bloedende wonden.

 

 

Kweepeerpitten

 

Van de kweepeerpitten wordt alleen het slijm gebruikt wat verkregen wordt door de pitten in water te weken. De pitten zelf worden niet gegeten. De gelsubstantie die door pitten te weken in water wordt gevormd leent zich voor uitwendige toepassing. Het verzacht en beschermt de huid. Deze kweepeerslijmoplossing wordt soms gebruikt om zelf een crème of suspensie te bereiden. In de

fytotherapie kan kweepeergel worden aangewend bij:

  • Droge huid,
  • Schilferende huid,
  • Gesprongen lippen,
  • Kloven,
  • Doorligwonden,
  • Brandwonden.

 

 

 

 

 

 

Veiligheid kweepeer

 

  • Als je de pitten gebruikt om een gel te maken mag je de pitten niet verbrijzelen omdat er amygdaline in zit. Dat is blauwzuur, een potentieel giftige stof. Verder is het veilig om kweepeer en het zaad te gebruiken als je de therapeutische doseringen niet overschrijdt.
  • De vrucht kan je gebruiken door meerdere malen per dag een theelepel compote tot je te nemen.
  • De pitten kunnen worden gebruikt door de verkregen gel meerdere malen per dag in te nemen met een eetlepel tegelijk. De gel ontstaat door maceratie: het enkele uren laten zwellen van de pitten in warm water.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rilatine kan helpen tegen stotteren

Standaard

categorie ; gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

 Rilatine heeft mogelijk een positief effect op mensen die stotteren

.

.

 

 

 

Dat blijkt uit een onderzoek van de Vrije Universiteit Brussel (VUB) en de Université Libre de Bruxelles (ULB). Het is echter te vroeg om het geneesmiddel aan te bevelen voor mensen die stotteren, aangezien verder onderzoek nodig is, aldus de VUB woensdag in een persbericht.

De deelnemers aan het onderzoek kregen eenmalig Rilatine toegediend en moesten een tekst voorlezen en spontaan spreken. Bij het lezen van een tekst nam het aantal stottermomenten gemiddeld af van 33 naar 22 en bij spontaan spreken van 19 naar 8. Bij de deelnemers die een placebo toegediend kregen, daalde het aantal stottermomenten niet significant.

Aan het onderzoek namen 15 mannen tussen 19 en 35 jaar deel. ‘De deelnemers hadden allemaal al zonder succes de gebruikelijke behandeling tegen stotteren ondergaan’, aldus prof. dr. Dirk Devroey (VUB). ‘Die behandeling gebeurt bij logopedisten en bestaat uit methoden om met stotteren te leren omgaan en om het stotteren te verminderen.‘ In 1962 merkten onderzoekers al dat D-amfetamine een gunstig effect had op stotteren, maar wegens ernstige bijwerkingen werd het geneesmiddel nooit in de praktijk gebruikt. ‘Rilatine kan onder meer angststoornissen, ritmestoornissen en concentratieproblemen veroorzaken, maar heeft toch veel minder bijwerkingen dan D-amfetamine’, aldus Devroey.

De onderzoekers wijzen er wel op dat het nog te vroeg is om Rilatine aan te bevelen voor mensen die stotteren. Er moet namelijk eerst onderzoek uitgevoerd worden over een langere termijn en ook over de veiligheid op lange termijn. ‘We hebben nu enkel mannen onderzocht. Sommigen van hen stotteren ernstig, anderen minder ernstig, waardoor we niet kunnen zeggen of het succes bij een bepaalde groep groter is’, zegt Devroey. ‘We hebben de patiënten bovendien slechts eenmaal Rilatine toegediend, en verwachten dan ook betere resultaten bij een langere inname.’

 

 

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

       

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA