categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen
Algemeen
Novaculiet, zogenaamde’ metamorposed hoornkiezel, is een steen die gebruikt wordt als een slijpsteen







Novaculiet, zogenaamde’ metamorposed hoornkiezel, is een steen die gebruikt wordt als een slijpsteen







.
.
.
.
Juwelen en sieraden waren voor Romeinen de manier om zich van het gewone ‘plebs’ te onderscheiden. Ze waren te duur voor de gemiddelde beurs en een juweel dragen betekende dat je er het geld en de status voor had.
.
.
.
.
.
Een Romeinse man van aanzien droeg zeker een zegelring. Hiermee kon hij zijn brieven verzegelen, en de afbeelding kon hij zelf kiezen. De siersmeden maakten er ware kunststukjes van. Caesar droeg een ring met de gewapende Venus. Augustus droeg eerst een ring met een sfinx, dan een ring met de buste van Alexander de Grote en uiteindelijk een ring met zichzelf erop. Pas in de keizertijd begonnen de Romeinen meer dan alleen een ring te dragen.
.
.
.
.
.
Deze ringen hadden doorgaans een grote waarde doordat er allerlei edelstenen in verwerkt waren. De ringen werden gemaakt van goud, zilver, lood, zink of brons. Senatoren droegen lange tijd alleen een ijzeren ring ten teken van hun hoge rang. Wie de ring zag, wist meteen dat hij met een senator te maken had en dat hij zijn respect voor deze hoge functie moest tonen. Vaak geloofden de mensen dat een ring een magische kracht had, vooral als de ring een edelsteen bevatte. De ring werd dan een talisman.
.
.
.
.
.
Vrouwen droegen ook ringen die doorgaans verfijnder en eleganter afgewerkt waren dan die van de mannen. Verder droegen Romeinse vrouwen graag prachtige sierspelden, haarspelden, haarbanden, diademen, armbanden, oorbellen, halssnoeren, halskettingen en enkelbandjes. Romeinse sieraden en juwelen waren vaak geïnspireerd door Griekse en Etruskische voorbeelden, maar werden doorgaans zwaarder, luxueuzer en duurder gemaakt. Aldus zetten de Romeinse edelsmeden een oude traditie verder en gaven er een nieuw elan aan.
.
.
.
.
.
Ook de Romeinse kinderen kregen juwelen en sieraden. Ze droegen bij de toga een zogenaamde bulla, een amulet aan een halsketting. Dit kreeg een kind bij de ceremonie enkele dagen na de geboorte waarbij het in aanwezigheid van de ouders en een hoogwaardigheidsbekleder zijn of haar neem kreeg.
.
.
.
.
.
Armbanden werden rond zowel de pols, de bovenarm als rond de enkel gedragen. Ze bestonden uit een platte cirkel van brons, goud of zilver. Soms was de cirkel onderbroken, en vaak werden sieraden in een armband geplaatst om er meer uitstraling aan te geven. Mannen droegen zelden armbanden. Ook aan kettingen hechtten Romeinen zeer veel belang. Ze waren van oordeel dat sommige kettingen magisch krachten hadden die de drager beschermden tegen allerlei kwalijke ziektes of tegenslagen. Algauw ontstond in dit soort kettingen dan ook een bloeiende handel.
.
.
.
.
.
In het begin van de Republiek gold een wet die vrouwen verbood meer dan één ons goud te bezitten. In de senaat werd fel geredetwist of deze als oubollig beschouwde wet moest afgeschaft worden. Seneca was van oordeel dat vrouwen hun vermogen met zich mochten meedragen, en dit voornamelijk aan de oren. Romeinse vrouwen hadden dan ook meerdere hangers in hun oren. De wet werd dan ook snel afgeschaft, wat andermaal een boost aan de Romeinse edelsmeedkunst gaf.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Bloedkoraal (Corallium rubrum) is een koraalsoort uit de Middellandse Zee. Het wordt aangetroffen op een diepte van 2 tot 280 meter. De onregelmatig gevormde kolonies worden 5 tot 20 centimeter hoog. Meestal is bloedkoraal donkeroranje. Er zijn echter ook witte en zwarte exemplaren bekend.
Bloedkoraal komt voor in diep water met een rotsachtige bodem zoals op onderzeese bergen onder richels en in en rond grotten, waar vaak sterke stromingen zijn.
.
Er zijn verschillende theorieën over de voortplanting van koraal, maar dit is de meest waarschijnlijke. Bloedkoraal bestaat uit mannelijke en vrouwelijke kolonies poliepen (dat is niet bij al het koraal). De zaadcellen van een mannelijke kolonie worden in het water losgelaten en proberen een vrouwelijke kolonie te bereiken.
De bevruchte eicel ontwikkelt zich tot een larve in het lichaam van een vrouwelijke poliep. Die ontwikkeling duurt ongeveer 30 dagen. Van eind juli tot eind augustus worden de larven in het water losgelaten. De larven vestigen zich op of in de buurt van het al bestaande deel koraal en ontwikkelen zich tot een poliep. Als dat is gebeurd maken ze een kalkskeletje (er bestaan ook zachte koralen, daarbij vormen de poliepen geen skeletje).
Dit proces herhaalt zich en zo wordt het koraal steeds groter. Bloedkoraal groeit in een tempo van minder dan een centimeter per jaar, dat is erg langzaam vergeleken met andere koralen. Een bloedkoraal kan zo’n 100 jaar oud worden en is volwassen als hij 7 tot 12 jaar oud is.
De meeste soorten koralen hebben algen nodig om te kunnen leven. Die algen maken met behulp van fotosynthese glucose (suiker) en zuurstof. De algen gebruiken dit voor een deel zelf, maar er blijft veel over en dat wordt gebruikt door de koraalpoliepen. De koraalpoliep neemt de stoffen op in de maag. Van de afvalstoffen en de koolstofdioxide die de koraalpoliepen uitscheiden kunnen de algen weer nieuwe glucose en zuurstof maken.
Bloedkoraal werkt samen met roodalgen en die zijn, de naam zegt het al, rood. En doordat die algen op of in de koraalpoliepen zitten, lijkt het alsof het koraal zelf die kleur heeft; het koraal zelf is echter wit, de kleur die je ziet zijn de algen. Bloedkoraal is een van de weinige soorten koralen die ook zelf voedsel uit het water kan halen.
De bloedkoraalpoliepen hebben tentakels waarmee ze heel kleine diertjes (bijvoorbeeld plankton), of een heel klein stukje van een groter dier kunnen opvangen en soms ook nog kunnen verdoven met een netelcel en via de mond naar hun maag kunnen brengen. Daar wordt het verteerd. De bloedkoralen die op deze manier aan hun voedsel komen leven dus niet samen met algen en zijn dus ook niet rood (de kleur van de algen) maar wit.
Het koraalskelet levert een grondstof voor sieraden. Zo vormen kettingen van bloedkoralen kralen een onderdeel van bijvoorbeeld de Zeeuwse klederdracht. Naast parels, barnsteen en ivoor is het een van de weinige organische stoffen waarmee sieraden vervaardigd worden.
In de iconografie is een snoer bloedkoralen het attribuut van het gepersonifieerde Afrika. De inwoners van het Romeinse Keizerrijk geloofden dat bloedkoraal de magische eigenschap had om het boze oog te kunnen afwenden. Ook dachten zij dat het geneeskrachtig was. Een snoer bloedkoralen werd om de hals van een kind gehangen ter bescherming tegen kwade invloeden. Om deze reden is het ook te zien op christelijke afbeeldingen van Maria met Kind.
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||
|
De naam Phosphosideriet, ook wel `Steen van Heling en Hoop` genoemd, is afgeleid van de elementen fosfor en ijzer, waarvan deze fascinerende edelsteen een combinatie is. Het is een niet veel voorkomende en vrij kostbare steen. Phosphosideriet is een ijzerhoudend mineraal en kan paars, roze, bruin, groen of kleurloos zijn.

ruw










.
.
.
.
.
.
Omdat het zo’n zeldzaam mineraal is, is vervalsen lucratief. De meeste citrien die op de markt wordt aangeboden, is dan ook geen echte citrien. Veelal is het gebrande amethist. Verhit je amethist namelijk tot ruim 500 graden Celcius, dan wordt het gelig van kleur. Soms ook wordt rookkwarts tot ‘citrien’ verhit.
Dit soort gemanipuleerde amethist wordt verkocht onder allerlei schilderachtige handelsnamen, zoals bahia citrien en madeira citrien.
Ook namen zoals bahia topaas, madeira topaas, spaanse topaas, uruguay topaas en goudtopaas komen voor. Dan gaat het om vervalsingen van de edelsteen topaas, die sterk lijkt op citrien.
De steen is nauw verwant met bergkristal, amethist en rookkwarts. Citrien en amethist kunnen in één steen voorkomen; het resultaat wordt ametrien genoemd.
Citrien is een hartverwarmende en vrolijk stemmende steen. Het vergroot de concentratie, geeft zelfvertrouwen en maakt vastberaden.
.
.
.
.
In de Middeleeuwen kregen verschillende gele stenen de naam citrien. In 1546 echter reserveerde de Duitse wetenschapper Georgius Agricola (1494 – 1555) deze naam voor gele kwarts. Sindsdien is dat de regel.
Vanaf de Romeinse tijd tot ver daarna werd de citrien gezien als een stukje van de zon. Men meende dat dit mineraal het zonlicht had geabsorbeerd. Romeinen gebruikten citrien als amulet tegen rampspoed en duisternis, en voor een zeer lang en gezond leven. Romeinse soldaten droegen soms citrien op hun borstschild.
Citrien werd in de Middeleeuwen voorgeschreven als middel tegen depressie vanwege gebrek aan licht, en bij voorjaarsmoeheid. Citrien zou ook voor een lang en gelukkig huwelijk zorgen – reden waarom citrien graag in hangertjes en ringen werd gezet en gedragen.
.
.
.
.
.
* Citrien geeft zelfvertrouwen en een goed humeur. Het helpt je jezelf te accepteren zoals je bent. Helpt je ook de lat op een realistisch niveau te houden. De steen helpt goed tegen faalangst.
* Citrien maakt extravert en creatief. Helpt bij geestelijke inspanning om alert te blijven en grote verbanden te zien. Citrien geeft een goede ondersteuning bij studies als geologie, geschiedenis en sociologie.
* Teleurstellingen zijn gemakkelijker te verwerken met citrien.
.
.
.
.
.
Citrien hoort net als bergkristal bij de kwartsen en vormt net als bergkristal mooie grote kristallen. De zijkanten van de kristallen vertonen een kenmerkende dwarsstreepjes. Citrien wordt wel in clusters gevonden, zoals bergkristal, maar NIET in de voor amethist typerende holle geodes (drusen). Wordt een dergelijke druse als ‘citrien’ aangeboden, dan kunt u er zeker van zijn dat het gebrande amethist is.
.
Samenstelling: SiO2 + (Al, Fe, Ca, H, Mg, Li, Na)
Hardheid: 7, bros
Transparantie: doorzichtig, doorschijnend
Breuk: schelpvormig, splinterig, zeer bros
Splijtbaarheid: geen
Dichtheid: 2,63 – 2,65
Kristalstelsel: trigonaal, hexagonaal
.
.

.
.

.
.

.
.

.
.

.
.

.
.

.
.
.
.
Bedankt om mijn website te bezoeken! Mijn site bevat luchtige categorieën en spirituele rubrieken. Ik ben reikimaster en probeer een evenwicht te maken tussen tastbare- en onzichtbare dingen. Er is slechts één waarheid wat aardse en hemelse gebeurtenissen betreft en dat geldt zowel voor het verleden als voor de toekomst. Mensen proberen door hun eigen redeneringen en externe info een eigen waarheid te maken wat goed voor hun uitkomt! Dat is een grote fout.
Er is goed en er is kwaad. In de rubriek religie kan men de enige waarheid vinden en hoe men van de erfzonde verlost kan worden. Het boek ‘De Openbaring’ handelt over de nabije toekomst van de mensheid, de aarde en de hemel. Met zelfgemaakte prenten en verklaarbare tekst heb ik geprobeerd de symbolen per hoofdstuk uit te leggen. Wie het boek der openbaring leest krijgt een zegening door God (zie hoofdstuk 1 en hoofdstuk 22).
.
.
.
.
.
.
.
Johannes 17 : 3 > ‘’dit betekent eeuwig leven, dat zij voortdurend kennis in zich opnemen van u , de enige ware God en van hem die gij hebt uitgezonden, Jezus Christus.‘’
Openbaring 1 : 3 > ‘’gelukkig is hij die deze profetische woorden van de Here voorleest; en dat geldt ook voor de mensen die ernaar luisteren en het zullen onthouden. Want de tijd dat deze dingen werkelijkheid worden, komt steeds dichterbij.‘’
Openbaring 22 : 7 > Jezus zegt: ‘’ja, ik kom gauw. Gelukkig is hij die de profetische woorden van dit boek onthoudt.‘’
Dit zijn enkele citaten uit de Bijbel waarin God de mens aanmaant kennis in zich op te nemen over zichzelf en Jezus Christus. Wie God zoekt zal hem vinden. Het is aan de mens de eerste stap te zetten . Wanneer we God om inzichten vragen zal de Heilige Geest ons geestelijk denken verlichten. Het onbegrijpelijke wordt plots of op het gepaste moment verstaanbaar. In het eerste en het laatste hoofdstuk van de Openbaring zegt Christus tot twee maal toe dat het lezen ervan een zegening geeft. Het woord van God, de Bijbel, is meer dan de traditionele preken en parabels die we al jaren kennen. Kennis opnemen van God is niet alleen bestemd voor theologen, maar voor iedereen. Door die opname van kennis krijgen we inzichten in het verleden en heden waardoor we met een gerust hart en vertrouwen de toekomst tegemoet kunnen gaan.
.
.
.
.
.
Eosiet, ook wel vanadium wulfeniet, is een variant van wulfeniet waarin het element molybdeen vervangen is door vanadium. Het mineraal wordt vooral gevonden bij loodafzettingen. Door deze toevoeging kleurt het kristal roodoranje tot dieprood. De kristallen kunnen licht doorschijnend zijn.
.
.
.
.
.
Eosiet wordt onder andere gevonden in Australië, Canada, Chili, Duitsland, Frankrijk en Zuid-Afrika.
.
.
.
.
.
samenstelling: Pb(VO4)
hardheid: 2,7 – 3
dichtheid: 6,5 – 7
.
.
.
.

.
.

.
.

.
.
.
.
.
.
.
.
Kleur roze, licht paars
Chakra hart en zonnevlecht
Sterrenbeeld stier en weegschaal
Vindplaats wordt onder andere gevonden in Madagaskar, Kenia, Mozambique, Namibië en Brazilië.
Samenstelling SiO2 + Al, Fe, Na, Ti + (Ca, Mg, Mn)
Hardheid 7
Dichtheid 2,6
Kristalstelsel trigonaal
.
.

.
.

.
.

.
.

.
.

.
.

.
.

.
.

.
.

.
.

.
.

.
.

Eklogiet is een combinatiesteen van rode of roze granaat kristallen in groene pyroxeen. Naast granaat kan de steen ook kyaniet, rutiel, kwarts, zoisiet en dolomiet bevatten. Het is een redelijk zeldzame steen. De steen is een stukje oceaankorst die onder hoge druk vanuit de diepte van de aarde omhoog is gekomen.





Faden kwarts is een type kwarts waarbij binnenin witte ‘draden’ of ‘snaren’ door het kristal lopen. Deze insluitsels vormen zich door het kenmerkende breken en opnieuw sluiten van het kristal. Het kwarts vormt zich vaak in vrij platte kristallen. Faden kwarts is doorzichtig, met witte draden of snaren er doorheen.
.
.
Faden kwarts wordt onder andere gevonden in de Alpen, Rusland en Pakistan.

samenstelling: hoofdzakelijk SiO,
hardheid: 7
dichtheid: 2,6




Eilatsteen is voornoemd naar Eilat in Israël, de eerste vindplaats van de steen.

chrysocolla – ruw








