Tagarchief: ijzer

Toermalijnkwarts

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

.

Algemene informatie

 

Toermalijn is doorzichtig tot doorschijnend met een glasachtige glans en kan verschillende kleuren zijn. Toermalijnkwarts is bergkristal met ‘naalden’ van zwarte toermalijn. Zwarte toermalijn wordt ook wel schörl genoemd. Enkele andere soorten toermalijn zijn: blauwe toermalijn (indigoliet), gele toermalijn, groene toermalijn, roze toermalijn (rubelliet), bruine toermalijn (draviet) en watermeloen toermalijn. Schörl bevat ijzer en is opaak (volkomen ondoorzichtig).

 

 

ruw

 

 

blauwe toermalijn

 

 

gele toermalijn

 

 

 

groene toermalijn

 

 

 

roze toermalijn

 

 

 

bruine toermalijn

 

 

 

watermeloen toermalijn

 

 

 

Voorkomen

 

Schorl komt veel voor en is het meest verbreide mineraal uit de toermalijngroep. Het wordt onder andere gevonden in DuitslandNoorwegenZweden, de AlpenBrazilië en de VS.

 

 

Toermalijnkwarts ruw

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: Na(Li,Al)3Al6(BO3)3Si6O18(OH)4

hardheid: 7-7,5

dichtheid: 3,06

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Spinel

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemene informatie

 

In de mineralogie verstaat men onder spinel een groep vergelijkbare mineralen, uit de magnesium/aluminium-groep, met de chemische samenstelling MgAl2O4. Slechts enkele vormen zijn van edelsteenkwaliteit. De herkomst van de naam is onduidelijk, mogelijk van het Grieks voor vonk of het Latijn spina-pijl. De kleurgevende stoffen zijn ijzer, chroom, vanadium en kobalt. Grote stenen zijn zeldzaam, sterspinellen zeer zeldzaam. Spinel kan verschillende kleuren hebben maar de bekendste variant is rood van kleur. De steen is doorzichtig tot opaak met een glasachtige glans.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

.

samenstelling: MgAl2O4

hardheid: 8

dichtheid: 3,6-4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Spinel
Spinel2.jpg
Mineraal
Chemische formule MgAl2O4
Kleur kleurloos, rood, geel, groen, blauw, violet, roze, zwart
Streepkleur wit
Hardheid 8
Glans sterke glasglans
Breuk schelpvormig
Kristaloptiek
Kristalstelsel Kubisch
Brekingsindices 1,710-1,735
Dubbele breking geen
Dispersie 0,020
Luminescentie soms geelgroen, rood, oranje, meestal geen
Pleochroïsme geen
Overige eigenschappen
Veredeling vele stenen worden bewerkt door inwerking van warmte
Bijzondere kenmerken asterisme, soms kattenoogeffect

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sfaleriet of zinkblende

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Het mineraal zinkblende, ook blende of sfaleriet (verouderd: sphaleriet) genoemd, is de belangrijkste bron voor de winning van zink. Het mineraal kan ook grote hoeveelheden ijzer en cadmium bevatten met vaak insluitsels van chalcopyriet(CuFeS2). Sfaleriet komt regelmatig voor als verontreiniging in looderts. Sfaleriet of zinkblende is van nature geel, bruin of grijs maar kan doordat het vaak insluitsels bevat ook rood, zwart, groen, grijs en wit zijn.

 

 

 

 

 

 

 

Eigenschappen

 

Het mineraal heeft een hardheid van 3,5 – 4, en een gemiddelde dichtheid van 4,05. De geringe hardheid maakt dat het mineraal voor sieraden enkel geschikt is als het insluitsels van andere mineralen bevat. Zinkblende heeft een kubisch kristalstelsel. Het kan bestaan uit tetrahedrale of dodecahedrale kristallen, maar het heeft doorgaans geen mooie kristalvormen.

Splijting vindt plaats volgens het kristalvlak [110]. Het mineraal kan transparant tot doorschijnend zijn, maar ook geheel ondoorzichtig als het veel ijzer bevat. Het mineraal kan bruine, lichtgele of witte strepen bevatten. Zinkblende heeft een harsachtige glans.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naamgeving

 

De naam sphaleriet is afkomstig van het Grieks sphaleros, dat “verraderlijk” betekent. Het mineraal werd namelijk vaak voor galena (loodblende) aangezien, maar het bevat geen lood.

 

 

sfaleriet met galeniet, chalcopyriet, kwarts en realgar

 

 

 

 

 

 

 

 

Kenmerken

 

Zinkblende wordt gevormd in een grote verscheidenheid aan hydrothermale omstandigheden. Het komt vaak samen voor met pyriet en galeniet. De typelocatie van zinkblende is niet nader gedefinieerd en het mineraal komt zeer algemeen voor. Het geldt als het belangrijkste zink-erts.

 

 

 

fluoriet met sfaleriet

 

 

 

sfaleriet met chalcopyriet en bergkristal : cluster

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: (Zn,Fe)S

hardheid: 3,5 – 4

dichtheid: 3,9 – 4,1

 

 

sfaleriet met chalcopyriet

 

 

 

gekrsitalliseerde sfaleriet

 

 

 

Sfaleriet of zinkblende
Sphalerite4.jpg
Mineraal
Chemische formule ZnS met substituties door Fe
Kleur Geel, bruin of donkerbruin, afhankelijk van het ijzergehalte en onzuiverheden
Streepkleur Lichtgrijs of lichtbruin
Hardheid 3,5 – 4
Gemiddelde dichtheid 4,05 kg/dm3
Glans Hars- of diamantglans
Opaciteit Doorzichtig of doorschijnend
Breuk Oneffen
Splijting Perfect, [110]
Habitus Tetraëdrisch of dodecaëdrisch, gebogen vlakken, dikwijl massief of korrelig
Kristaloptiek
Kristalstelsel Kubisch
Brekingsindices 2,37-2,43 (isotroop)
Dubbele breking Geen; isotroop

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

gefacetteerde sfaleriet

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ametrien

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

Wat is ametrien?

 

Ametrien is een kwarts,  een mengeling van paarse amethist en gele citrien. De paarse en gele kleurenbanen zijn meestal scherp begrensd. Juist vanwege die kleurenbanen en zijn transparantie is de ametrien zeer decoratief en gewild voor sieraden.

 

 

ametrien-ruw

 

 

Oorspronkelijk werd dit kristal bolivianiet genoemd, naar de eerste vindplaats. Dit bleek echter een verwarrende naam, omdat er twee andere mineralen zijn met diezelfde naam: antimoonzilversulfide en koperijzertinsulfide. Daarom wordt liever de naam ametrien gebruikt. Vroeger werd ook wel de naam trystien gebruikt.

Tegenwoordig kan ametrien goed nagemaakt worden door amethist een plaatselijke hittebehandeling te geven. Er bestaat zelfs al synthetische ametrien! Zie je een ametrien die blauw-paars is, dan gaat het om een niet-natuurlijk gekleurde steen, of zelfs om een synthetische steen.

Edelsteentherapeuten gebruiken de ametrien graag, omdat dit kristal een verbinding maakt tussen organen van de spijsvertering en de hypofyse.

 

 

ametrien1

 

 

Herkomst van de naam

 

Ametrien is een samentrekking van ame(thist) en (ci)trien. De oudere naam trystien is afgeleid van Schots tryst, ‘onderhandelen, samenkomen, overeenstemming bereiken’. Deze naam werd gekozen vanwege het naadloos in elkaar overgaan van banen citrien en amethist in één steen.

 

 

ametrien-20mm-x-40cm-496-08016870

 

.

Door de eeuwen heen

 

De Spaanse veroveraars (conquistadores) uit de 16e eeuw hebben sieraden met ametrien uit Zuid-Amerika mee teruggenomen naar Spanje, hoewel ze meer interesse hadden voor goud, zilver en smaragden. De steen werd toen nog gezien als een bijzondere vorm van amethist.

Ametrien is eigenlijk pas sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw bekend als aparte steen en als heelsteen. Het werd aangetroffen tussen de amethist vondsten uit Bolivia en Brazilië. Later werd er ook op andere plekken ametrien gevonden.

De bekendste vindplaats van natuurlijke ametrien is de Anahi-mijn in Bolivia. De daar gevonden kristallen zijn befaamd om hun hoge kwaliteit en heldere kleuren.

 

 

 

 

 

Fysische eigenschappen

 

De ametrien is een kwarts en is dus familie van de bergkristal. De edelsteen wordt geel gekleurd door driewaardig ijzer, en paars door tweewaardig en vierwaardig ijzer.

 

 

Samenstelling: SiO2 + Fe2+, Fe3+, Fe4+
Hardheid: 7
Glans: glasglans
Transparantie: doorzichtig, doorschijnend
Breuk: schelpvormig
Splijtbaarheid: onvolkomen
Dichtheid: 2,63 – 2,65
Kristalstelsel: trigonaal

 

 

ametrien_b

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

JOHN ASTRIA

Lemon kwarts

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

Algemene informatie

 

Lemon kwarts, ook wel lemon citrien genoemd, is een variëteit van kwarts of citrien welke licht of donker geel van kleur is met soms een groenige gloed, en waarbij oranje- of bruintinten ontbreken. Meestal wordt deze variëteit kunstmatig geproduceerd door amethyst en ijzer op hoge temperaturen te verhitten. Ook door bestraling van bergkristal kan een intense lichtgele kleur ontstaan.

 

 

 

 

 

 

 

 

Etymologie

 

Lemon kwarts is vernoemd naar zijn kleur. Lemon is Engels voor citroen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Lemon kwarts wordt meestal geproduceerd met kwarts uit Brazilië.

 

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

Samenstelling: hoofdzakelijk SiO2 met sporen van Al en Fe

hardheid: 7

dichtheid: 2,65

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Agaat

Standaard

categorie : sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

Algemeen

 

Agaat is een grotendeels fijnkristallijne doorzichtige, maar soms ook opake variëteit van kwarts en een subva-riëteit van chalcedoon. De chemische structuur van agaat is identiek aan jaspis, vuursteen, hoornkiezel en agaat wordt vaak samen met opaal gevonden. Agaat bestaat vooral uit vervlochten kristallen kwarts en moganiet (beide kwarts, maar met een andere kristalstructuur, respectievelijk trigonaal en monoklien). Een agaat heeft vaak een parallelle bandering (of concentrische dunne lijnen).

In het algemeen zijn agaten samengesteld uit chalcedoon (een zeer fijnvezelige vorm van kwarts), soms in com-binatie met één of meer grofkristallijne varianten van kwarts, zoals amethist, rookkwarts, gecombineerd met car-neool en/of jaspis. Ook komen de mineralen calciet (calciumcarbonaat) en celadoniet (een bleekgroen mineraal behorend tot de chlorietgroep) voor.

Karakteristiek voor agaten is de groene buitenkant, ook wel huid genoemd, rond de binnenste blaas. Die minerale huid bestaat uit één of meer silicaatmineralen, zoals celadoniet, chloriet en saponiet. Agaten worden gevormd in gesteente waarin zich blazen, scheuren of spleten bevinden, zoals in het vulkanisch gesteente andesiet en in ba-salt. De in scheuren of spleten gevormde agaat wordt aderagaat of nerf-agaat genoemd. Agaten komen ook voor in sedimentgesteenten of afzettingsgesteenten en – eenmaal losgemaakt uit de matrix – als zwerfsteen.

Sommige agaten tonen een structuur alsof materiaal naar buiten is geperst, via een kanaal of een ontsnappings-tuit. Hoe exact agaten worden gevormd is nog steeds een raadsel. Mogelijk ontstaan agaten uit zeer dicht gelei-achtig silicaat in een afgesloten kleine ruimte, onder hoge druk. De kleurrijke, gestreepte exemplaren worden ge-bruikt als halfedelsteen. De naam agaat komt van het Griekse Ἀχάτης, Achatès, de naam van de huidige rivier de Dirillo in het zuiden van Sicilië, waar agaten en andere chalcedonen gevonden werden. Agaat wordt wel gebruikt om bladgoud bij boekversiering te polijsten.

 

 

 

agaat-1

 

 

 

 

 

 

 

 

Vindplaatsen

 

Agaatverbindingen vormen zich als oplossing van kiezelzuur in holten in oudere rotsen. De stenen kunnen kunst-matig worden bevlekt om kleurcombinaties te verkrijgen die levendiger zijn dan die gevonden worden in de na-tuur. De belangrijke bronnen van agaat zijn Brazilië, Uruguay en de Verenigde Staten (Oregon, Washington en rond het Bovenmeer). Dichter bij Nederland en België wordt ook agaat gevonden in de Hunsrück in Duitsland, en in Auvernge in Frankrijk. In het grind dat door de Rijn is meegevoerd, komt ook een enkele keer agaat voor.

 

 

 

.

.

Chemische samenstelling

 

Agaat is kwarts met ingesloten ijzer, aluminium, mangaan en soms andere elementen. Zuivere kwarts is helder wit of kleurloos transparant. Agaat vertoont vooral aardkleuren, zoals rood, bruin, oranje en geel. Deze worden ver-oorzaakt door ijzer en soms mangaan. Groene en blauwe kleuren worden veroorzaakt door koper of nikkel en soms aluminium. Zwart komt door ingesloten koolstof. De agaat die uit Zuid-Amerika wordt geïmporteerd, heeft minder levendige kleuren dan de Duitse agaat. Om die reden wordt deze agaat vaak kunstmatig gekleurd. Van-wege het ingesloten water behoort agaat ook tot de chalcedoonfamilie. Agaat bevat soms andere leden van de kwartsfamilie, zoals bergkristal, opaal of carneool.

 

 

 

Samenstelling: SiO2 + Al, C, Ca, Cu, Fe, Mg, Mn + (MnO2, nH2O)
Hardheid: 6 – 7
Glans: glasglans
Transparantie: doorzichtig, doorschijnend
Breuk: ruw, schelpvormig
Splijtbaarheid: geen
Dichtheid: 2,58 – 2,65
Kristalstelsel: trigonaal

 

 

 

agaat

Mineraal
Chemische formule SiO2 + Al, Ca, Fe, Mn
Kleur agaten zijn altijd meerkleurig met overwegend grijze, grijsblauwe en witte tinten, witgrijs, groen, rood en zwart
Streepkleur geen
Hardheid 6-7 Mohs
Gemiddelde dichtheid 2,6 kg/dm3
Glans glasglans, mat, zijdeglans
Opaciteit Doorzichtig tot doorschijnend
Breuk ruw, schelpvormig
Splijting geen
Kristaloptiek
Brekingsindices Ne 1,539-1,544, No 1,526-1,535
Dubbele breking 0,004 – 0,009
Luminescentie soms zwak tot felgeel, groenachtig, lichtblauw, wit
Overige eigenschappen
Veredeling kleuren, verhitten
Bijzondere kenmerken iriseren

 

 

 

 

 

 

 

 

 

typen agaat 

 

 

boomagaat

 

 

 

 

 

 

Botswana agaat

 

 

 

 

.

vuuragaat

 

 

 

 

 

witte agaat

 

 

 

 

 

 

fire crackle agaat

 

 

 

.

Door de eeuwen heen

 

De agaat wordt al meer dan 8000 jaar gebruikt. De naam agaat is gegeven door Theophrastus (371-287 v.Chr.), een Griekse filosoof en schrijver. In zijn tijd werden kleurrijke agaten gevonden langs de rivier Achates op Sicilië. Tegenwoordig heet deze rivier Dirillo en worden er weinig agaten meer gevonden. De Oude Egyptenaren heb-ben rolzegels, scarabeeën en kralen van agaat gemaakt.

Op Kreta zijn rolzegels van agaat uit het Minoïsche tijdperk (ca 2200 v.Chr.- 1700 v.Chr.) gevonden, met teksten in lineair A, het oudste Europese alfabet. De Oude Grieken maakten prachtige cameeën en intaglio’s, waarbij be-wust gebruik werd gemaakt van de verschillende kleurlagen van de agaat. Bij de camee werd de achtergrond om een onderwerp weggeslepen tot de onderliggende laag, zodat het onderwerp er fraai uitsprong. Bij de intaglio werd het onderwerp diep in de steen uitgekrast, zodat de onderliggende kleurlaag bloot kwam te liggen.

Uit de Romeinse tijd stammen prachtige zegelringen, cameeën en andere sier- en gebruiksvoorwerpen van a-gaat. De Romeinen gebruikten agaat als talisman tegen vergiftigingen door slangenbeten en (moedwillige) voed-selvergiftiging. Men onthulde vergiftiging door een hanger of ring van agaat in een beker drinken te dopen; bij contact met gifstoffen zou de steen verkleuren. De Romeinen dachten dat het dragen van agaat oogklachten kon verminderen en voorkomen. Ook dachten ze dat onweer en blikseminslag voorkomen kon worden door sieraden van agaat in huis te hebben. Romeinse en Griekse lijders aan epilepsie gebruikten agaat ter voorkoming van epileptische aanvallen.

Toen het Romeinse Rijk aan het eind van de vijfde eeuw ten einde liep, werd Perzië het middelpunt van hoog-ontwikkelde edelsteen-snijkunst. De Perzen gebruikten veelvuldig agaten. Men ontdekte hoe de kleur van agaten en andere stenen veranderd kon worden door ze te verhitten, al dan niet in combinatie met andere stoffen. In de Middeleeuwen dacht men dat je door agaat te dragen het weer gunstig kon beïnvloeden; regen en onweer zou-den afgewend worden, en een overvloedige oogst zou zo gewaarborgd zijn. Ook meende men dat mannen met sieraden van agaat seksueel zeer aantrekkelijk zouden zijn voor dames.

Men meende in de banden van de agaat heiligen en andere figuren te herkennen. Hieraan werd allerlei betekenis toegeschreven. In de vroegchristelijke tekst Physiologus (onderdeel van een manuscript uit de 9e eeuw) staat dat parelvissers een agaat aan een touw over boord gooien. De agaat trekt naar de parel en zo zouden ze meer pa-rels kunnen vinden. De parel wordt vergeleken met Jezus Christus, en de agaat met de Heilige Johannes. Jezus Christus en Johannes waren vrienden. De Duitse mystica Hildegard von Bingen (1098-1179) beval agaat aan als middel tegen geestesziektes, oogklachten, angina pectoris, miltsteken, maagklachten, koortsaanvallen en runder-pest.

Vanaf de 16e eeuw werd in Duitsland, en met name in Idar-Oberstein, agaat van edelsteenkwaliteit gevonden. De agaatmijnen in Duitsland zijn inmiddels uitgeput, maar Idar-Oberstein heeft nog steeds een reputatie op het gebied van de verwerking van agaat. Alleen wordt de agaat sinds de 18e eeuw geïmporteerd uit Zuid-Amerika, met name uit Brazilië. Je kunt nog steeds bij Idar-Oberstein langs de zogenaamde ‘Edelsteinstrasse’ agaatmijnen, stenenslijperijen en edelstenenwinkels bezoeken. De natuuronderzoeker en arts Adam Lonitzer (1528-1586) uit Marburg (Duitsland) beschrijft hoe de bont geaderde agaat zeer gevarieerde dromen kan schenken.

 

 

 

 

 

 

Spiritueel

 

* Agaat maakt rationeel, minder emotioneel. Het helpt bij het verwerken van verdriet. Agaat bevordert de innerlijke groei en de ontwikkeling van spiritualiteit.
* Agaat maakt gefocust en geeft welsprekendheid.
* Agaat geeft een gevoel van geborgenheid, harmonie en ingetogenheid. Het versterkt het contact met Moeder Aarde
* Agaat reinigt de aura van negatieve energieën.
* Het dragen van een witte agaat versterkt de intuïtie.
* Agaat beschermt. Angsten en fobieën worden minder met het dragen van agaat. Vooral roze agaat helpt. Let op de tekening van je agaat: stenen met regelmatige bandpatronen werken kalmerend. Agaten met grillige lijnen kunnen helpen vastgeroeste patronen te doorbreken. Agaten met bergkristal in hun kern geven fantasie en kunnen helpen bij concentratieproblemen.
* Chaos en wanorde worden te overzien en beheersbaar met mosagaat.

 

 

200px-Agate1_hg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Agaat-roze

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

266px-Agate

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

review en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

John Astria

John Astria

 

De Carneool

Standaard

categorie : sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

Kenmerken van carneool

 

Carneool is een doorzichtige kwartssoort die meerdere tinten kan hebben, van geel tot oranje tot bruin. Eenkleu-rige carneool is moeilijk te vinden. Zie je steentjes van een paar centimeter of groter met één kleur, dan is de kans groot dat het gaat om geverfde of gebrande chalcedoon.

 

 

carneool

 

 

 

 

Door de eeuwen heen

 

Carneool werd bij de Oude Egyptenaren (vanaf ongeveer 3300 v.Chr.) zeer gewaardeerd en gebruikt als be-schermsteen en als helende steen, een steen die zou helpen tegen bloedarmoede en hevig bloedende wonden zou stelpen. Door het warme Egyptische klimaat werd carneool vaak erg rood, waardoor hij nog meer met bloed werd geassocieerd. Men noemde carneool ‘Bloed van Isis’. Isis is de Egyptische godin van vruchtbaarheid, leven en de dood. Zij heeft een gordel van carneool. Kleine amuletten van carneool, meegegeven aan de doden, zouden helpen om de ziel van de dode veilig te laten reizen naar het dodenrijk.

In het Oude Mesopotamië (ongeveer gelijktijdig met het Oude Egypte) werd carneool gebruikt als helende steen bij klachten aan bloed en spieren, en bij ontstekingen. Carneool was geliefd in zegelringen of zegelrollen, omdat was gemakkelijk loslaat van deze steen. Er zijn vele zegelringen en zegelrollen teruggevonden, in zowel Egypte en Mesopotamië als het Oude Griekenland en het Romeinse Rijk. Op de foto links een schitterende intaglio met carneool uit de 1ste eeuw v. Chr.

De Oude Grieken en Romeinen hielden erg van ringen met carneool. Ze verwerkten liefst de wit-oranje en wit-bruine exemplaren – dat is carneool die overgaat in zuiver kwarts – tot fraaie cameeën (steen met verhoogde afbeelding) en intaglio’s (steen met verzonken afbeelding). Een sieraad of zegelring met carneool zou bescher-men tegen pech en ongelukken. De vrouwen vlochten carneolen kralen in hun haar of droegen haarbanden met carneool. Rode stenen zoals carneool zouden goed helpen bij bloedende wonden en ontstekingen. Men zag rode carneool als zinnebeeld voor de helende en verwarmende werking van de zon. De verschillende tinten carneool werden geïmporteerd uit Mesopotamië, Sri Lanka en India.

In het islamitische Midden-Oosten werden gebeden vanouds in carneool gegraveerd; dat zou een krachtige be-scherming bieden tegen elk mogelijk onheil. Al eeuwen gebruiken boeddhistische monniken in Tibet carneool als helende steen tegen hoofdpijn. De Duitse mystica Hildegard van Bingen (1098-1179) maakte de carneool bekend in Europa. Ze gebruikte trouwens de naam sarder. In de Middeleeuwen gebruikten Europeanen de steen niet al-leen als amulet tegen onheil en ongelukken. Ze gebruikten carneool ook als helende steen bij hoofdpijnen en neusbloedingen, en om het bloeden van gapende wonden te stelpen.

In de 18e eeuw meende men dat een man die een ring met carneool droeg, onweerstaanbaar zou zijn voor vrouwen. De oranjerode variant van carneool is het bekendst. De naam sarder wordt wel gebruikt voor de wat minder doorzichtige, bruinere variant van carneool. De steen wordt ook wel kornalijn genoemd, naar de bruinrode Kornoelje kers. Andere namen zijn bloedagaat en vleesagaat. Een handelsnaam voor oranjerode carneool is sardoliet.

Carneool is een geliefde sier- en heelsteen. Er worden cabochons, kralen en fraaie hangers van gemaakt.
Carneool (vooral de oranje) is een opwekkende en vrolijk makende steen. De vermoeiden krijgen meer energie met carneool. De steen maakt pragmatisch en praktisch, en is goed voor mensen met concentratieproblemen.

 

 

carneool

 

 

 

 

 

 

ruw

 

 

 

Spiritueel

 

* Carneool heelt de aura. Stress kan gaten slaan in de aura, maar carneool lost stress en problemen op.
* Carneool maakt kalm, doelbewust en pragmatisch. Eenmaal iets begonnen, wordt afgemaakt en tot een goed einde gebracht.
* Je voelt je dankzij carneool onderdeel van een groter geheel en verantwoordelijk voor de gemeenschap. Idealisme en goede doelen worden heel normaal.
* Carneool helpt je leven en dood te accepteren zoals die komen. Carneool laat je angst voor de dood verdwijnen.
* De rode carneool geeft energie, maakt actief, flexibel en verdraagzaam.
* De oranje carneool geeft – nog sterker dan de andere tinten carneool – levensvreugde en plezier, maakt luchtiger en vrolijk, geeft een gevoel van eigenwaarde.
* De gele carneool heeft de sterkste werking op familiebanden en het gevoel bij elkaar te horen.

 

 

carnelian

 

 

 

 

 

ruw

 

 

 

Chemische samenstelling

 

Carneool kan verschillende kleuren hebben: geel, oranjerood, donkerrood, bruinrood, donkerbruin. De verschil-lende kleuren zijn afhankelijk van de temperatuur waaronder de steen ontstaat en hoeveelheid ingesloten water. De pure carneool is een geel tot oranje kwarts die water bevat (hydroxide), en die ontstaat bij lagere temperatu-ren. Bij hogere temperaturen verdwijnt het water en wordt de kleur roodbruin tot bruin (oxide), Dit proces van vochtverlies (door verhitting) kan natuurlijk ook kunstmatig een hydroxide in een oxide veranderen. De kleur varieert afhankelijk van de oxidatietoestand van het ijzer.

Vaak toont de steen ook witte lijnen of vlakken. Op die plekken gaat carneool over in zuivere kwarts (chalcedoon). Soms bevat carneool ook zwarte vlekken. Dat is onyx, kwarts met ingesloten koolstof. De steen is duidelijk ver-want met agaat; houd je carneool tegen het licht, dan zie je vaak de randen en banden die zo kenmerkend zijn voor agaat.

 

 

 

Samenstelling: Ca SiO2 + (Fe, O, OH) + Fe2+ (geel), SiO2 + (Fe, O, OH) + Fe3+ (oranje, rood tot bruin)
Hardheid: 7
Glans: glasglans
Transparantie: doorzichtig, doorschijnend
Breuk: ruw, schelpvormig
Splijtbaarheid: geen
Dichtheid: 2,58 – 2,65
Kristalstelsel: trigonaal

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

John Astria

John Astria

 

Sieraden uit edelmetalen

Standaard

categorie : sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

Een edelmetaal is een metaal dat niet of weinig

kan worden aangetast door oxidatie.

 

Voorbeelden van een edelmetaal zijn goud en platina. Deze blijven er altijd even mooi uitzien. Iets minder edel is bijvoorbeeld zilver, dat na verloop van tijd zwart wordt, maar met even poetsen weer mooi te krijgen is. Nog wat onedeler is koper, dat slaat op den duur groen uit. IJzer is nog onedeler, dat verroest helemaal. Toch is dat laatste niet allesbepalend: neem bijvoorbeeld zink, dat weer en wind trotseert als bijvoorbeeld dakgoot. Dit is toch meer onedel dan ijzer. Om deze reden worden edelmetalen voor sieraden gebruikt.

 

 

sieraden uit goud

 

 

 

 

 

sieraden uit zilver

 

 

 

 

 

sieraden uit platina

 

 

 

 

 

sieraden uit rhodium

 

 

 

 

 

sieraden uit osmium

 

 

 

 

 

sieraden uit palladium

 

 

 

 

 

sieraden uit ruthenium

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

De Hematiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

.

.

Kenmerken van hematiet

.

Hematiet is een vrij zware, zilver tot ijzerachtig glanzende edelsteen. Net als ijzer roest hematiet als het nat wordt. De ruwe steen heeft vaak roodbruine verweringskorsten, die doen denken aan geronnen bloed of wondkorsten.

Poedervormige hematiethoudende klei staat bekend als rode oker, dat als kleurstof wordt gebruikt. Bevat dit mengsel ingesloten water, dan is het geel en wordt het gele oker genoemd.
De hematiet kent vele uiterlijke vormen en bijhorende namen. Voorbeelden zijn ijzerglans, ijzerglimmer en rode glaskop.

 

Hematiet kent vele vormen en bijhorende namen:

  • Grijszwarte hematiet heet ook wel ijzerglans.
  • Niervormige stenen heten rode glaskop, ijzernieren of nierenerts.
  • Plaatvormige hematietkristallen worden speculariet genoemd.
  • In schubachtige vorm heet hematiet ijzerglimmer of geschubde roodijzersteen.
  • In rozetvorm heet hematiet ijzerroos of hematietroos.
  • In poedervorm heet de steen ijzeroker, rötel, okerige roodijzersteen.
  • Dichte waterhoudende hematiet-aggregaten met bonte aanloopkleuren heten
    hydrohematiet, turgiet of turiet.
  • Tijgerijzer is een combinatiesteen van rode jaspis, tijgeroog en hematiet.

 

Hematiet is in alle tijden gebruikt omdat hij ervaren wordt als een goede talisman en mooie steen om te dragen. Lange tijd was fijngemalen hematiet bestanddeel van rouge. Tegenwoordig is hematiet weer in als gefacetteerde edelsteen.

De hematiet is een zelfreinigende steen: hij laat opgenomen energie afvloeien naar de aarde. Om die reden wordt hij gebruikt om andere stenen te ontladen.

Hematiet is de ideale steen om de atmosfeer in een vertrek te reinigen. De steen helpt zeer goed bij het absorberen van aardstraling. Plaats een bol of grote trommelsteen op de grond in de ruimte waar de aardstraling is geconstateerd.

Hematiet is een belangrijk ijzererts. Het is de nationale steen van Zweden, en ook van de staat Alabama in Amerika. Zogenoemde redbeds, rode steenlagen, danken hun kleur aan hematiet. Ze zijn belangrijk als bouwmateriaal. De schattige roze cottages in Engeland zijn ervan gebouwd.

 

 

 

glaskop-hematiet

.

 

 

 

 

 

 

 

Door de eeuwen heen

 

De hematiet staat al duizenden jaren bekend als heelsteen. Hij werd al gebruikt in het oude Babylon, in het oude Egypte, bij de Grieken en Romeinen, in de Middeleeuwen, daarna en nu nog steeds. De steen is steeds gebruikt bij bloedarmoede en voor het stelpen van bloedende wonden.

In de prehistorie was rode oker, het mengsel van hematiet en klei, een heilig poeder waarmee het lichaam van doden werd ingesmeerd. Er zijn resten oker gevonden in graven uit ca. 3000 v. Chr.

In het Egyptisch Dodenboek (ongeveer 2500 v.Chr.) wordt de hematiet genoemd als een amulet, die op het hoofd gedragen wordt. Bij het uitpakken van mummies kwamen scarabeeën van hematiet tevoorschijn, Het waren amuletten voor de reis naar het Dodenrijk. Hematiet werd gebruikt als medicijn tegen hysterie en ontstekingen.

In graven uit de tijd van het oude Babylon (ongeveer 3000 – 1500 v.Chr.) zijn rolzegels en amuletten van hematiet gevonden.

In de Romeinse tijd associeerde men rode hematiet met Mars, god van strijd en oorlog. De mannen geloofden dat hematiet hen zou beschermen tegen verwondingen. Dames gebruikten gepolijste plaatvormige hematiet (speculariet) als spiegel. Schrijver/wetenschapper Plinius de Oudere (23-79 n.Chr.) noemt in zijn Historia Naturalis hematiet als hét middel tegen allerlei ziektes van het bloed. Hematiet zou bescherming bieden tegen bloedingen en een krachtig amulet zijn.

De gezaghebbende Grieks/Romeinse arts Galenus van Pergamum (132-201 n.Chr.), beval hematiet aan als geneesmiddel tegen ontstoken oogleden en hoofdpijnen.

Hematiet was ook in de Middeleeuwen zeer geliefd. De steen werd gebruikt voor sieraden (broches, ringen en armbanden) en ook voor beeldjes. Er zijn prachtige rozenkransen van hematiet gevonden. De hematiet werd als krachtig amulet beschouwd. Hij zou beschermen tegen hekserij en het boze oog, en zou via dromen waarschuwen voor naderend onheil. Poedervormige oker was in gebruik als pigment om verf van te maken.

.

 

 

 

 

 

In de 13e eeuw werd vermalen hematiet gebruikt als geneesmiddel tegen bloedarmoede, bloedspuwen en maagbloedingen.

In de 17e eeuw maakten de Europese kolonisten in Noordoost-Amerika kennis met de Mi’kmaq. Deze mensen hadden als bijnaam ‘de roodgeverfde mensen’, omdat ze zich voor allerlei rituelen insmeerden met rode oker. Sindsdien worden alle oorspronkelijke bewoners van Amerika roodhuid genoemd.

Tijdens het Victoriaans tijdperk (1837-1901) was hematiet een zeer geliefd materiaal voor sieraden en juwelen. Toen koningin Victoria in de rouw was, werd hematiet verwerkt in rouwsieraden en rozenkransen.

 

 

 

Spiritueel

 

 * Hematiet versterkt de wil om te leven. De steen trekt een beschermend schild op tussen de drager en de boze buitenwereld.

* Hematiet is aardend, zorgt dat je met beide benen op de grond blijft staan, niet gaat ‘zweven’.
* Hematiet versterkt het zilveren koord waarmee de ziel verbonden is aan het fysieke lichaam. Vooral bij pasgeboren baby’s, en ook bij kinderen en volwassenen die zware operaties ondergaan.
* Hematiet maakt wilskrachtig, geeft kracht en moed, maakt je bewust van wat je nodig hebt. De steen beschermt tegen negatieve invloeden en transformeert het negatieve naar het positieve.
* Hematiet harmoniseert yin en yang, brengt balans tussen uitersten.
* Timide en verlegen mensen durven meer met hematiet. De steen maakt verdraagzaam en geduldig, en ook sterk en zelfbewust.

 

.

 

 

.

 

 

Chemische samenstelling

 

Hematiet is een ijzeroxide en heeft dezelfde chemische samenstelling als roest. De kristallen zijn echter verschillend. Hematiet heeft een trigonaal-hexagonaal kristalstelsel en vormt vaste kristallen. Roest is poederig.

.

 

Samenstelling: Fe2O3 + Mg, Ti (+ Al, Cr, Mn, Si, HO, Th)
Hardheid: 5,0 – 6,5 (aardachtige aggregaten slechts 1,0)
Glans: metaalglans, mat
Transparantie: ondoorzichtig, (zeldzaam) doorschijnend
Breuk: ruw, schelpvormig, onregelmatig, ruw, vezelig
Splijtbaarheid: geen
Dichtheid: 4,95 – 5,3
Kristalstelsel: trigonaal-hexagonaal (Als ijzerglans heeft hematiet romboëderachtige kubusvormige kristallen. Perfecte kubussen heten Duivelsdobbelstenen.)

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

voorpagina openbaring a4

.

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Haliet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

.

Het mineraal haliet is  ontstaan door indamping van (zee)water. In de loop der eeuwen is de neergeslagen zoutlaag ineengeperst tot een dik pak steen. Haliet wordt daarom ook wel steenzout genoemd. Het mineraal kan ook ontstaan als korstachtige neerslag van zeewater.

 

.

Algemeen

 

Haliet bestaat uit zout plus veel extra mineralen en sporenelementen. Het is goed in water oplosbaar en je kunt het prima als smaakmaker in de keuken gebruiken. Normaal keukenzout bestaat uit zuiver zout. Haliet zonder ingesloten stoffen – erg zeldzaam – is kleurloos of wit. Door die ingesloten stoffen kan haliet allerlei kleuren hebben: lichtgrijs, geel, oranje, roze, rood, roodbruin, bruin, blauw, zwart.

Nederland kent zijn eigen haliet soorten. Deze worden door Akzo Nobel gewonnen bij Boekelo en Hengelo. De ondergrondse haliet wordt in heet water opgelost, opgepompt en verder verwerkt. Een bijzondere soort haliet is Himalayazout. Dit is ongeveer 500 miljoen jaar geleden ontstaan, en is het oudste zout ter wereld. Het een na oudste zout is Dode Zeezout. Dat is ongeveer 450 miljoen jaar geleden ontstaan.

 

Himalayazout wordt in het Himalayagebergte gevonden. Na winning wordt het gewassen in water waarin steenzout is opgelost. Daardoor blijven alle mineralen en sporenelementen behouden. Van alle soorten zout bevelen wij Himalayazout aan, omdat dit het minst verontreinigd is en de meeste mineralen bevat.

Himalayazout en andere steenzouten kun je op veel manieren gebruiken, bijvoorbeeld als geneesmiddel, als schoonheidsmiddel en als verzamelobject. Haliet heeft een zuiverende, beschermende werking. Het helpt ongewenste gewoonten en vastgeroeste patronen te doorbreken. Blokkades kunnen letterlijk ‘oplossen’ dankzij meditatie met een brok haliet of een positieve gedachte (affirmatie) op een papiertje onder een brok haliet.

 

 

 

$_84

 

 

 

.

 

haliet-brok

 

.

 

Door de eeuwen heen

 

Het gebruik van haliet is al eeuwen oud. Reeds 3000 v. Chr. (in de Bronstijd) werd steenzout gewonnen in zoutmijnen.De rustgevende en helende werking van zout water op huidklachten was al 2000 v. Chr. bekend. In bijbelse tijden werd de Dode Zee al gebruikt als kuuroord. Aan de westkant van de Dode Zee staat een grote formatie haliet van 210 meter hoog. Deze formatie wordt Berg Sodom genoemd. Waarschijnlijk heeft het bijbelse verhaal van de vrouw van Lot zijn oorsprong in deze pilaar.

Toen Lot met zijn vrouw en kinderen uit Sodom vluchtten, mochten ze niet omkijken. Zijn vrouw kon het toch niet nalaten, wierp een blik over haar schouder en veranderde in een zoutpilaar. Waarschijnlijk lag Sodom aan de westkust van de Dode Zee.

Bij de Romeinen was zout een kostbaar goed, haast kostbaarder dan goud. Zij gebruikten veel zeezout, maar importeerden ook steenzout, onder meer uit Midden-Europa. Het werd gebruikt om bederfelijke waren te conserveren en het was natuurlijk (net als nu) een belangrijke smaakmaker. Er waren ook andere toepassingen, zoals het kleurecht maken van verfstoffen en mummificeren. Zout was tevens in gebruik als schoonheidsmiddel, cosmetica en kunstmest.

Het Oostenrijkse plaatsje Hallstatt – dat zou letterlijk ‘zoutstad’ betekenen – heeft zijn naam aan een hele periode en cultuur gegeven. De Hallstatt-cultuur beleefde zijn hoogtepunt tussen 800 en 500 v. Chr. en was te danken aan de aanwezigheid van winbaar zout.

De Hallstatt-cultuur was verspreid over een zeer groot gebied in Centraal Europa. Uit deze tijd stammen de diepe zoutputten in de buurt van Salzburg – dat letterlijk ‘zoutburcht’ betekent. Sommige van die zoutmijnen zijn tot in de 18e eeuw in gebruik gebleven.

In de Middeleeuwen werd zout vooral gewonnen in Duitsland en Polen. Het werd toen het witte goud genoemd, het was schaars en daardoor duur. Voor de invoering van muntgeld speelde zout een belangrijke rol als betalingsmiddel. Wie zich zout kon veroorloven, moest er belasting over betalen. In Nederland bestond die zoutbelasting tot in de negentiende eeuw. Dit leidde tot spreekwoorden als ‘hij verdient het zout in zijn pap niet’ (hij verdient bijna niets).

In de Middeleeuwen was zout belangrijk voor het conserveren van voedsel (door het te ‘pekelen’). Zout werd gebruikt bij het looien van leer, om het lekker zacht en soepel te maken. Zout was ook een belangrijke component in verfstoffen en medicijnen, schoonmaakmiddelen en buskruit.

In Europa speelde en speelt zout nog steeds een belangrijke rol in allerlei rituelen, feesten en (bij)geloof. Bijvoorbeeld: schenk pasgeboren baby’s een zakje zout om hen te beschermen tegen onheil. Of: zout in jas of broekzak beschermt tegen hekserij en onheil.

Zout is een vrij zacht gesteente, waaruit gemakkelijk voorwerpen of vormen gesneden kunnen worden. Van deze eigenschap is gebruikgemaakt bij de Zout Kathedraal in Zipaquirá, Colombia. Deze kerk ligt 200 meter onder de grond, uitgehakt in een voormalige zoutmijn. De iconen en ornamenten zijn uitgehakt in haliet.

Zout wordt al zeer lang heelkundig gebruikt. Baden in zout water was een universeel middel tegen uiteenlopende klachten als onvruchtbaarheid, impotentie, hysterie, darmklachten en ademhalingsproblemen. Haliet is ook al eeuwen beschermer tegen negatieve invloeden, energetisch vampirisme en entiteiten (geesten).

 

 

.

 

 

 

blauwe haliet

.

 

 

Chemische samenstelling

.

Tussen zout en haliet is chemisch geen verschil. In de natuur- en scheikunde spreekt men over natriumchloride, in de biologie over keukenzout of natriumchloride, in de geologie over steenzout en in de mineralogie over haliet. Toch praten we steeds over hetzelfde goedje, namelijk natriumchloride. Kristalzout is een handelsnaam voor hoogwaardige steenzout, zoals bijvoorbeeld Himalayazout. Handelsnamen zijn vaak misleidend; zout is een kristallijne materie en dus is elk soort zout eigenlijk kristalzout.

Haliet bevat naast natriumchloride veel extra mineralen en sporenelementen. Vooral het ijzer is kleurbepalend; haliet is meestal rozig door het ingesloten ijzer. Blauwe tinten worden veroorzaakt door stralingsschade aan het kristalrooster. Resten van ooit levende organismen geven een bruine tot zwarte verkleuring.

 

 

.

 

.

Himalayazout bevat maar liefst 84 elementen.

.

actinium, aluminium, antimoon, arsenicum, astaat, barium, beryllium, bismut, boor, broom, cadmium, calcium, cerium, cesium, chloride, chroom, dysprosium, erbium, europium, fluor, fosfor, francium, gadolinium, gallium, germanium, goud, hafnium, holmium, ijzer, indium, iridium, jodium, kobalt, koolstof, koper, kwik, lanthaan, lithium, lood, lutetium, magnesium, mangaan, molybdeen, natrium, neptunium, nikkel, niobium, osmium, palladium, platina, plutonium, polonium, raseodymium, protactinium, radium, renium, rhodium, rubidium, ruthenium, samarium, scandium, seleen, silicium, stikstof, strontium, tantaal, tellurium, terbium, thallium, thorium, thulium, tin, titaan, uranium, vanadium, waterstof, wolfraam, ytterbium, yttrium, zilver, zink, zirkonium, zuurstof en zwavel

 

 

roze haliet

 

.

 

Samenstelling: NaCl + Br, C, Fe, J, K, Mg

Hardheid: 2,5
Glans: glasachtig
Transparantie: doorzichtig tot doorschijnend
Breuk: schelpvormig
Splijtbaarheid: zeer goed
Dichtheid: 2,16 (zuivere NaCl)
Kristalstelsel: kubisch

 

.

 

 

 

 

 

witte haliet

 

 

 

groene haliet

 

 

 

lamp van haliet

 

 

 

 

 

 

.

 

voorpagina openbaring a4

.

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA