Tagarchief: Rusland

Shungiet

Standaard

categorie : sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Kenmerken van shungiet

 

Shungiet is een koolstofvariant, verwant aan antraciet en grafiet. De kleur is antracietgrijs tot diepzwart. Het mi-neraal heeft een bijzondere structuur: de moleculen bestaan uit 60 of 70 atomen koolstof en hebben de vorm van een voetbal of rugbybal. Het koolstofgehalte van het shungiet gesteente varieert van 30 procent tot maar liefst 98 procent. Koolstof heeft een sterk absorberende werking bij diarree of vergiftiging. Denk bijvoorbeeld aan het po-pulaire geneesmiddel Norit, dat bestaat uit koolstof. Shungiet heeft dit effect nog sterker; het absorbeert alles wat niet in ons lichaam en niet in onze aura hoort. Shungiet geeft een beetje af, ook als het gepolijst is.

Tot voor kort hadden weinig mensen buiten Rusland gehoord van shungiet. Rusland zelf bezit bijna de gehele we-reldvoorraad van shungiet en buiten Rusland was het jarenlang nauwelijks te krijgen. In Rusland geniet shungiet grote faam als helende steen. Ook in de westerse edelsteentherapie wordt shungiet tegenwoordig gebruikt. De steen staat bekend als een New Age-steen. Vanwege zijn absorberend vermogen werken edelsteentherapeuten graag met shungiet. Bij allerlei soorten vergiftiging en contactallergie kan shungiet goed ingezet worden. Het is ook een bijzonder prettige steen om vast te laten houden na hevige schrik, shock en acute trauma’s.

Shungiet ontleent zijn werking aan zijn structuur en de manier waarop het gevormd is. Shungiet is, net als de meeste andere carboon (koolstof), ontstaan onder natte omstandigheden, waarin plantenresten vergingen door oxidatie. Vervolgens klonken ze door tijd en druk in tot een massa. Die veranderde door blootstelling aan vulkanische activiteiten. Zo zijn in dit kristal de elementen water, aarde, lucht en vuur verenigd.

 

 

shungiet brok

 

 

 

 

 

 

 

Herkomst van de naam

 

Shungiet dankt zijn naam aan de vindplaats, de Zazhoginskoye-afzetting in de regio Shunga in Karelië, een streek in het noordwesten van Rusland.

 

 

 

 

 

Door de eeuwen heen

 

Shungiet wordt gevonden tussen gesteenten uit het Precambrium, het oudste geologische tijdperk van de aarde, dat 542 miljoen jaar geleden eindigde. Er is veel gespeculeerd over de precieze ouderdom van shungiet. Aanvan-kelijk dacht men dat dit mineraal ontstaan was toen er nog geen planten op aarde bestonden. Shungiet zou zelfs twee miljard jaar oud zijn, en afkomstig van een meteoriet. Nu denkt men shungiet ongeveer 600 miljoen jaar ge-leden ontstaan is uit zeealgen.

Vanwege de aanwezigheid van shungiet werd Karelië in het begin van de18e eeuw de locatie van het eerste kuuroord vanRusland. Stichter was tsaar Peter de Grote (1672-1725), die in Duitsland en België had kennis-gemaakt met kuuroorden in Pyrmont en Spa. De tsaar wist dat het water in Karelië van bijzondere kwaliteit was. Peter had zelf vastgesteld dat stenen uit Karelië (shungiet dus) de houdbaarheid en zuiverheid van water verbe-terden.

Peter de Grote wilde iedere soldaat in het Russische leger standaard een shungiet geven, zodat iedereen zijn wa-ter zou kunnen zuiveren. Hij hoopte hiermee dysenterie en buikloop te voorkomen. Later onderzoek heeft beves-tigd dat shungiet inderdaad een antibacterieel en zuiverend effect heeft. De Russische geoloog en paleontoloog Alexander Alexandrowitsch Inostranzew (1843-1919) was de eerste die de shungiet beschreef en het mineraal zijn naam gaf.

Shungiet wordt inEuropa sinds de 18e eeuw gebruikt als pigment voor verf. Het werd verkocht onder de naam zwarte oker of carbon black. In de Sovjet-Unie ontstond de naam shungite natural black. Het geeft een mooie diepe, permanente kleur zwart en kan goed vermengd worden met andere kleuren. Het bijmengen van shungiet geeft mooie dekkende kleuren, ook bij heldere kleuren zoals rood, geel of groen. In de jaren zeventig van de20e eeuw is shungiet wel gebruikt als isoleermateriaal, onder de naam shungisiet. Dit werd gemaakt door rotsen met een vrij laag shungietgehalte te verhitten tot zo’n 1100 graden Celsius. Hierdoor ontstaat een zgn. low-density filler, een materiaal dat gemakkelijk mengbaar en verwerkbaar is.

 

 

Shungiet in Karelie

 

 

 

shungiet handstenen

 

 

 

Toepassingen

 

Op verschillende locaties in Rusland zijn shungiet-kamers gemaakt, onder meer in militaire medische academies zoals die van Sint Petersburg, kuuroorden, gevangenissen en scholen. Het verblijf in zo’n shungiet-kamer heeft een krachtig effect op de geestelijke en lichamelijke gezondheid, zowel bij volwassenen als bij kinderen. Een be-zoek van 20-30 minuten aan zo’n kamer pept je op, geeft je weer energie en zin om dingen te ondernemen.

Sommige overlevenden van het gijzelingsdrama in Beslan in 2004 (1200 kinderen en onderwijzers werden in deze school gegijzeld door terroristen; bij de bloedige bevrijding door het Russische leger vielen meer dan 330 doden) bezochten de shungiet kamer daar regelmatig. Daardoor konden zij dit trauma sneller en beter verwerken. Door deze ervaringen wordt shungiet in Rusland de Steen van de Troost genoemd.

In Rusland wordt graag gewerkt met shungietpoeder. Soms wordt het poeder verwerkt tot papjes voor bandages en pakkingen. Dit wordt gebruikt bij de behandeling van huidklachten, met name voor mensen die allergisch zijn voor de reguliere middelen. Het poeder kan gebruikt worden in baden voor mensen met huidklachten. Dergelijk badwater zou ook heilzaam werken bij astma, COPD, keelklachten en longontsteking.

Russen verwerken shungietpoeder ook tot een gezichtsmasker dat de huid verjongt en verfrist. Het werkt ook pri-ma tegen cellulitis. Bovendien zou zo’n shungietpakking haarverlies tegengaan en de haargroei zelfs compleet herstellen.

 

trommelstenen_shungiet_shungite_rusland-1200x960

 

 

Spiritueel

 

* Shungiet is kalmerend en troostend.

* Shungiet harmoniseert alle chakra’s en zuivert de aura. De steen verdiept en versterkt spirituele groei.
* Shungiet is aardend, maar tegelijkertijd verheffend.
* Shungiet helpt je kansen te zien en deze te pakken
* Shungiet helpt bij het loslaten van sterke emoties en stressvolle gedachten. Het is een goede steen tegen stress, is kalmerend en rustgevend. Bij depressie en somberheid maakt shungiet weer vrolijk.
* Shungiet beschermt tegen negativiteit. Het mooie, het goede en positieve wordt versterkt en geconcentreerd.

 

 

 

 

 

Chemische samenstelling

 

De 60 atomen koolstof (C) in het shungiet molecuul zijn gerangschikt in de vorm van een afgeknotte icosaëder (een regelmatige twintigvlak). Het molecuul bestaat uit 12 vijfhoeken en 20 zeshoeken, en lijkt op een voetbal.

Dergelijke bolvormige holle moleculen komen zelden voor in de natuur en zijn nog maar kort bekend. De ontdek-kers van dergelijke fullerenen kregen in 1996 de Nobelprijs voor de Chemie. De fullerenen met 60 C-atomen wor-den wel buckyballen of buckminster-fullerenen genoemd.

De shungiet moleculen met 70 C-atomen zijn gerangschikt als 12 vijfhoeken en 25 zeshoeken. Ze lijken op een rugbybal. Ook dit zijn fullerenen.

Geologen verdelen shungiet gesteente in drie kwaliteiten.

  1. Edelshungiet, met een koolstofgehalte tot 98 procent,
  2. Zwarte shungiet, met een koolstofgehalte van 50-70 procent,
  3. Grijze shungiet, met een koolstofgehalte van 30-50 procent.

Edelshungiet is glasachtig zwart en metaalachtig glanzend. Voorwerpen van shungiet, zoals sieraden en bollen, worden gemaakt van zwarte shungiet.

 

 

Samenstelling: C60, C70 + andere elementen, vooral kwarts, veldspaten, chloriet, en een beetje rutiel en zwavel
Hardheid: 3,5
Glans: matglans of glasglans of metalig
Transparantie: ondoorzichtig
Breuk: schelpvormig, bros
Splijtbaarheid: onduidelijk
Dichtheid: 1,9 – 2
Kristalstelsel: amorf

 

 

edelshungiet

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

Advertenties

Napoleon Bonaparte, de kleine korporaal

Standaard

categorie : beroemde mensen

 

 

 

Napoleon Bonaparte

 

Afkomst van Napoleon Bonaparte

 

Napoleon Bonaparte, misschien wel een van de belangrijkste politieke leiders uit de moderne tijd, werd geboren op 15 augustus 1769 in Ajaccio, de hoofdstad van het Franse eiland Corsica. Zijn ouders waren afkomstig uit de lagere adel en dus relatief welvarend. Hij genoot een strenge opvoeding.

 

 

 

 

 

Jeugd van Napoleon Bonaparte

 

In zijn jeugd werd al snel duidelijk dat Napoleon een grote toekomst had. Zijn vader, die advocaat was, zorgde ervoor dat de jonge Napoleon op 9-jarige leeftijd een studiebeurs kon krijgen. Hij vertrok naar Autun, op het Franse vasteland, om daar Frans te leren en later zijn opleiding op een militaire academie te vervolgen.

 

 

 

 

 

Napoleons carrière en het begin van de Franse Revolutie

 

Napoleon doorliep de militaire opleidingen die hij volgde glansrijk en werd al op 16-jarige leeftijd benoemd tot tweede luitenant in het Franse leger. Dit was in 1785, vier jaar voordat de Franse Revolutie losbarstte. Toen deze in 1789 uitbrak, sloot de jonge Napoleon zich aan bij de revolutionaire Jacobijnen, een belangrijke fractie van voorstanders van de omverwerping van het oude Franse regime. Hij leidde op Corsica een regiment van vrijwillige Revolutionaire troepen en werd in 1792 benoemd tot officier in het reguliere Franse leger.

 

 

 

Napoleon en zijn eerste succes in de Franse Revolutie

 

Tijdens de Franse Revolutie begon de grote zegereeks van Napoleon. Om te beginnen baarde hij in 1795 veel opzien door een opstand in Parijs neer te slaan. Op dat moment waren de Jacobijnen overigens al afgezet en was de chaos in Frankrijk groot. Napoleon liet het leger dat hij leidde schieten op een groep koningsgezinde demonstranten en toonde hiermee zijn grote betrouwbaarheid. Dit was zijn eerste belangrijke overwinning. Er zouden er nog vele volgen.

 

 

Franse Revolutie

 

 

De Italiaanse veldtocht

.

Door de overwinning in Parijs werd Napoleon aangesteld als opperbevelhebber van het Franse leger dat Italië moest veroveren. De Fransen waren inmiddels overal in Europa oorlog aan het voeren en wilden vanuit Italië het laatste grote rijk, dat van Oostenrijk, aan kunnen vallen. Deze Italiaanse veldtocht begon in 1796 en Napoleon behaalde in de Italiaanse gebieden het ene succes na het andere. In 1797 was het leger van Napoleon al zover dat het Oostenrijk dwong om grondgebied af te staan. Verschillende Italiaanse gebieden waren veroverd en de populariteit van Napoleon in Frankrijk nam enorme vormen aan, hij werd inmiddels ‘de redder van Frankrijk’ genoemd.

 

 

 

Napoleons zegetocht gaat verder: de veldtocht in Egypte

 

Na de succesvolle Italiaanse veldtocht laat Napoleon zich met geroofde Italiaanse kunst bejubelen in Parijs. De regering in Parijs, het Directoire, begon zich zorgen te maken om de macht die Napoleon als gevolg van zijn populariteit naar zich toe trok. Napoleon begon echter aan de volgende opdracht: de Britten op zee bestrijden, zodat Frankrijk een groter koloniaal rijk kon worden dan het Britse Rijk was. Hij trok met een vloot naar de Middellandse Zee om voor de kust van Egypte tegen de Britten te vechten. Ook dit werd een groot succes. Napoleon slaagde er in 1799 in om via Alexandrië Caïro te veroveren. Hij had in deze strijd zeggenschap over een leger van 32.300 soldaten.

 

 

Veldtocht naar Egypte

 

 

 

Napoleon grijpt de macht

 

Ondertussen werd Frankrijk steeds meer geteisterd door interne problemen. Er was enorme inflatie, er werden op militair gebied verliezen geleden en het werd steeds duidelijker dat de macht van het Directoire tanende was. Een van de drie leiders van het Directoire, Emmanuel Joseph Sieyes (1748-1836), plande een staatsgreep en vroeg Napoleon hierbij om hulp. De staatsgreep van 18 Brumaire vond op 9 november plaats. Hoewel Sieyes zichzelf als nieuwe leider van de Franse Republiek in gedachten had, zorgde Napoleon er tijdens deze staatsgreep voor dat hij zelf de machtigste man in Frankrijk werd. Het Napoleontische tijdperk begon.

 

 

 

Napoleon consolideert zijn macht

 

Aanvankelijk was Napoleon één van de drie consuls die de Franse Republiek moest leiden, maar doordat hij de militaire macht in handen had kon hij de andere machthebbers gemakkelijk aan de kant schuiven, waardoor hijzelf oppermachtig werd. Op papier was er echter nog een aantal jaren sprake van een verdeling van de macht, maar daar maakte Napoleon stapsgewijs een einde aan. Hij veranderde de schijndemocratie die Frankrijk op dat moment was langzaam maar zeker in een dictatoriale staat waarvan hij zelf de leiding had.

 

 

 

Napoleon wordt keizer

 

Napoleon slaagde er in de jaren daarna in om al zijn politieke tegenstanders te verslaan. Dit deed hij onder meer door vrede te sluiten met Groot-Britannië en de Paus, hierdoor werden de interne problemen in Frankrijk kleiner, waardoor Napoleons macht juist groter werd. In 1802 liet hij zich tot consul voor het leven benoemen. Twee jaar later, in 1804, laat hij zichzelf tot keizer kronen. Vanaf dat moment heeft Napoleon dus echt alle macht in Frankrijk in handen. Dit zal uiteindelijk zorgen voor enorme veranderingen, niet alleen in Frankrijk, maar ook in de rest van Europa.

 

 

Keizer Napoleon

 

 

 

Napoleons hervormingen

 

Napoleon voert een groot aantal hervormingen door in Frankrijk, waarvan vele tot op de dag van vandaag bestaan. Hij zet een efficiënt bureaucratisch systeem op, waardoor steeds meer centraal kan worden gereguleerd. Zo voert hij overal dezelfde lengtematen en gewichten in en zorgt hij ervoor dat het onderwijs door de staat wordt gereguleerd. Ook zorgt Napoleon voor een einde aan de enorme inflatie in Frankrijk door in 1800 de Bank van Frankrijk in het leven te roepen. Verder weet hij de macht van de katholieke kerk in te perken door deze aan de staat te binden.

 

 

Code Civil

 

In 1804 komt er onder leiding van Napoleon een geheel nieuw wetboek tot stand. Hierin worden verschillende idealen uit de Franse Revolutie vastgelegd. In dit wetboek, dat Code Civil heet maar ook wel Code Napoleon wordt genoemd, wordt onder andere de persoonlijke vrijheid van iedere burger vastgelegd. Ook wordt in de Code Civil gewaarborgd dat iedereen gelijk is voor de wet en wordt de macht van de kerk nog verder ingeperkt. Bij deze zogenaamde gelijkheid voor de wet kan overigens wel worden opgemerkt dat mannen aanzienlijk meer rechten kregen dan vrouwen. Ook werd in de Code Civil eens te meer vastgelegd dat de burgerij in Frankrijk leidinggevend was.

 

 

Code Civil

 

 

 

Napoleontische oorlogen

 

Op militair gebied ging het Frankrijk intussen voor de wind. Waar de Fransen voor Napoleons alleenheerschappij met wisselend succes al in oorlog waren met vrijwel elk ander land in Europa, kreeg Frankrijk onder zijn militaire bewind een groot deel van Europa onder haar macht. Sommige landen, zoals België en Nederland, werden direct ingelijfd bij het Franse Keizerrijk. Andere Europese landen werden bondgenoten van Napoleons Frankrijk of stonden onder indirecte controle. Napoleon behaalde het ene militaire succes na het andere. De oorlogen die hij voerde in de tijd dat hij keizer was, worden ook wel de Napoleontische oorlogen genoemd.

 

 

 

Napoleons invloed in Europa

 

De invloed die Napoleons Frankrijk op de bestuurlijke indeling van de landen die onder zijn heerschappij vielen had, was groot. Zo werd de Code Civil niet alleen in Frankrijk ingevoerd. Napoleon gebruikte het als exportproduct, waardoor het wetboek onder andere in België en Nederland werd ingevoerd. Maar dit was niet de enige verandering in Europa die direct of indirect door de heerschappij van Napoleon veroorzaakt werd. Zo verspreidden liberale ideeën zich over heel Europa, werden staten veel centralistischer en sterker en werd het nationalisme een populaire ideologie.

 

 

 

Napoleon en het bondgenootschap met Rusland

 

Een ander gevolg van Napoleons heerschappij in grote delen van Europa, is dat er onvrede was over zijn macht. In grote delen van zijn Rijk was veel  armoede en heerste hongersnood. Zo leidde Napoleons bondgenootschap met Rusland tot onvrede onder de Russische bevolking, onder andere onder handelaren, omdat de Russische economie leed onder het bondgenootschap. De Russische tsaar, Alexander I (1777-1825), zegde daarom in 1810 het bondgenootschap met Frankrijk op en herstelde de banden met Groot-Brittannië, van oudsher een vijand van Frankrijk.

 

 

Oorlog met Rusland in 1812

 

Hier was Napoleon niet van gediend en twee jaar later, in 1812, trok hij met een leger van liefst 600.000 man richting Rusland. Dit was op het moment het grootste leger dat ooit op de been was geweest. Het werd dan ook de Grande Armée (het grote leger) genoemd.  Napoleon verklaarde Rusland de oorlog en trok met zijn leger via Polen het land binnen. Aanvankelijk met enig succes, in september 1812 bereikte Napoleon met zijn leger Moskou. Maar de verliezen onder de Grande Armeé waren enorm en Moskou was geëvacueerd, waardoor de Russen de stad niet verdedigden en de tsaar nog steeds aan de macht was. Napoleon stelde vrede voor, maar dit werd door de Russen geweigerd.

 

 

veldtocht Rusland

 

 

 

De terugtocht uit Rusland

 

Napoleons troepen waren uitgeput en flink in aantal afgenomen. Ondertussen hadden de Russen nog een andere tactiek. Ze staken Moskou in brand, waardoor Napoleon zich in oktober 1812 gedwongen zag om zich met zijn leger, of wat er nog van over was, terug te trekken. De voorraden van de Grand Armeé waren uitgeput en de gevolgen voor het leger, dat uit soldaten van verschillende nationaliteiten bestond, waren enorm.

Er was tijdens de terugtocht vanuit Rusland nog maar 30.000 man over en het leger zou nog verder slinken, niet in de laatste plaats door de strenge winter. Volgens de overlevering bleef er van de Grand Armeé uiteindelijk nog maar 1000 man over. Hierdoor groeide het verzet tegen Napoleon, verschillende andere Europese landen verklaarden hem de oorlog. Ondertussen was Napoleon zelf al terug naar Parijs gevlucht, in een poging te redden wat er te redden viel. Maar het bleek te laat.

 

 

 

Napoleons verbanning naar Elba

 

Verschillende legers waren inmiddels opgerukt naar Parijs om een einde te maken aan de heerschappij van Napoleon. Napoleon wordt op 6 april 1814 gedwongen om af te treden. Hij werd naar het Italiaanse eiland Elba gestuurd, waar hij de heerschappij over kreeg. In Frankrijk werd de oude monarchie in ere hersteld. Toch was dit niet het einde van de politieke carrière van Napoleon.

 

 

Verbanning naar Elba

 

 

 

De heerschappij der honderd dagen

 

Na de val van Napoleon ontstond in Europa chaos en ook in Frankrijk was lang niet iedereen tevreden over de herstelde koninklijke macht. Koning Lodewijk XVIII (1755-1824) regeerde namelijk met harde hand. Napoleon ontsnapte vervolgens van Elba en keerde terug naar Frankrijk. Een groot deel van het leger had genoeg van koning Lodewijk XVIII en liep over naar Napoleon, die opnieuw de macht greep, tot grote schrik van andere Europese landen. Hij stelde dat hij Frankrijk op vreedzame wijze wilde gaan regeren, maar daar had de rest van Europa weinig vertrouwen in. En terecht, want al snel bleek dat Napoleon van plan was zijn grote macht te herstellen. Hij stelde een leger samen en trok richting het huidige België.

 

 

 

De Slag bij Waterloo

 

Napoleons bedoeling was om in België de Engelsen en de Pruisen te verslaan. Aanvankelijk boekten hij en zijn leger enig succes, maar op 18 juni 1815 komt het laatste leger van Napoleon toch echt ten val. Bij Waterloo wordt het verslagen door een vijandig Frans leger, het Engelse leger en een aantal Nederlandse troepen. Napoleon probeerde te vluchten, maar was uiteindelijk genoodzaakt zich over te geven aan de Engelsen. Na honderd dagen kwam er voor de tweede en laatste keer een einde aan de heerschappij van Napoleon.

 

 

Slag bij Waterloo

 

 

 

Verbanning naar Sint-Helena en overlijden

 

Napoleon vroeg asiel aan in Engeland en de Engelsen stemden hier mee in. Ze waren echter vastbesloten om hem niet in Europa te laten blijven en kozen ervoor om hem naar het eiland Sint-Helena te verbannen. Dit eiland ligt in de Atlantische Oceaan in de buurt van Zuid-Afrika. Omdat Napoleon na zijn eerste verbanning wist te ontsnappen, werd het eiland de rest van Napoleons leven streng bewaakt.

Hij schreef er zijn memoires en genoot wel enige vrijheid op het eiland, maar zijn gezondheid ging snel achteruit. Op 5 mei 1821 sterft Napoleon op Sint-Helena. Hij is op dat moment 51 jaar oud. Over de doodsoorzaak bestaan verschillende theorieën, maar het meest waarschijnlijk is dat hij stierf aan een vorm van maagkanker, hoewel er ook historici zijn die beweren dat hij is vermoord.

 

 

Verbanning naar St Helena

 

 

 

Waar of niet waar?

 

Er zijn een paar feiten over Napoleon die iedereen weet: hij was keizer van Frankrijk, hij veroverde half Europa, hij vond zijn Waterloo in Waterloo en hij was klein. Dat laatste lijkt nu niet te kloppen. Jarenlang is gedacht dat Napoleon 1 meter 57 was. Maar er zijn sterke aanwijzingen dat die lengte gebaseerd is op verkeerde meetgegevens.

Napoleon was degene die het metriek stelsel in Europa invoerde. Maar overal werd nog jarenlang het oude meetstelsel gehanteerd. En dus noteerde de Franse dokter Francesco Antommarchi na de dood van Napoleon op Sint Helena in het autopsierapport de lengte van Napoleon volgens het oude Franse stelsel: 5 voet, 2 inches.

De Engelsen namen dat klakkeloos over, zonder zich te realiseren dat de Franse inch iets langer is dan de Engelse inch. In werkelijkheid was Napoleon dus ongeveer 1 meter 70: de gemiddelde lengte van Fransen in die tijd. In zijn tijd stond Napoleon bekend als ‘de kleine korporaal’, maar dat kwam waarschijnlijk omdat de keizer zich omringde door lange lijfwachten. Leden van de Keizerlijke Garde moesten minimaal 1 meter 80 zijn.

 

 

Dodenmasker van Napoleon I Bonaparte, Luigi Calamatta, 1834

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Quality Film Collection Speciale Actie bij Proxis.com: 2+1 Gratis

 

 

music.proxis.com

Charoiet

Standaard

categorie : sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

.

Kenmerken van charoiet

.

Charoiet is een mooi blauwpaars gesteente uit Rusland, Siberië. Het gesteente wordt ook wel tsaroiet genoemd, een verwijzing naar de Russische tsaren. De kleur kan variëren: lichtbruin, licht- tot donkerviolet, soms blauw- violet, met gouden, donkergroene, grijze of zwarte insluitsels. De zuiverste kwaliteit is paarsblauw. De charoiet is steen van de hoop, van de toekomstverwachting en van de vrijheid – die je altijd zelf kunt kiezen, ook al lijkt dat niet zo.

 

 

charoiet

 

 

 

Door de eeuwen heen

 

Charoiet is nog niet zo lang bekend als heelsteen. Rond 1915 werden in Siberië grote voorraden van het gesteente ontdekt, ongeveer gelijktijdig met de grote revolte in Rusland. Charoiet werd gevonden toen tsaar Nicolaas II gedwongen werd afstand te doen van de troon. Het volk interpreteerde dat als een moment van hoop, dat er nu een einde zou komen aan de bittere armoede in Rusland. De steen werd daarom voor de Russen de steen van de hoop. Het gesteente was in Rusland lange tijd in de handel als paarse canasiet.

Pas in 1978 werd het beschreven als zelfstandig mineraal en kreeg het zijn tegenwoordige naam. Charoiet is niet echt zeldzaam. Maar omdat Rusland zeer strikte regels voor de export hanteert, is het aanbod op de markt klein. In Siberië bestaat de traditie om een charoïet mee te koken in het theewater. De aldus verrijkte thee zou de familiebanden sterken en beschermen tegen allerlei negatieve zaken. In Rusland werden van charoiet vazen, schalen en kistjes gesneden.

Sinds 1947 wordt de steen ook tot sieraad bewerkt. Het is een geliefde steen voor het slijpen van cabochons, die gebruikt worden in broches, hangers en ringen. Russen gebruiken charoiet ook wel als siersteen in de bouw. De steen is immers decoratief dankzij een rijkgeschakeerd uiterlijk, met mooie vloeiende lijnen en groene, blauwe, zwarte en gouden insluitsels.

 

 

edelsteen_charoiet_1

.

 

 

Chemische samenstelling

.

Eigenlijk is charoiet geen mineraal, maar een gesteente dat uit verschillende mineralen bestaat. De steen kan vele kleuren vertonen, maar wordt niettemin tot de paarse stenen gerekend. Zuivere charoiet is paars-paarsblauw. Uiteenlopende insluitsels zijn verantwoordelijk voor andere kleuren. Het gesteente kan sporen bevatten van onder meer gele tinaksiet, witte tot lichtgroene nefelien, donkergroene aegirien en roze mangaan.

.

 

 

Samenstelling:

(Ca,Na)4(K,Sr,Ba)2[(OH,F)(Si9O22)].H2O
+ Al, Ba, Ca, F, Fe, K, Mn, Na, Si, Sr, Ti
Hardheid: 5 – 6
Glans: glasglans, zijdeglans, parelglans
Transparantie: doorschijnend, doorzichtig,
ondoorzichtig
Breuk: ruw, oneffen
Splijtbaarheid: zeer goed
Dichtheid: 2,54 – 2,78
Kristalstelsel: monoklien

 

 

 

bol50mmcharoiet2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

        

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

Het mineraal git

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Algemene informatie

 

Git is een mineraloïde dat onder hoge druk ontstaan is uit hout. Het is zwart of donkerbruin van kleur

 

 

 

.

Naam

 

De naam komt van het Grieks Lithos Gagatès dat steen uit Gagas betekent. Gagas was een plaats en een rivier in het antieke Griekse LyciëKlein-Azië. Via het Oud-Franse jaiet werd de naam verder verbasterd tot git. De Nederlandse wetenschappelijke naam is gagaat.

 

 

 

.

 

Vindplaats

 

Git wordt o.a. gevonden in Engeland, Polen, Duitsland, Frankrijk, Spanje, Rusland, de Verenigde Staten en India.

 

 

Sieraden

 

 

 

Hallstatt-cultuur armbanden gemaakt van git en brons, opgegraven bij Magdalenenberg

.
.

Rouwjuweel: Broche van Whitby git, 19e eeuw.
.
.

Git is eenvoudig te polijsten en wordt voor sieraden en kunstvoorwerpen gebruikt. De lage dichtheid maakt het mogelijk om grote, maar niet te zware sieraden te maken. Git wordt traditioneel gebruikt voor rozenkransen van monniken.

 

.

Rozenkrans H. Peregrinus, bergkristal met git

 

 

Chemische eigenschappen

 

Git is een fossiel met een dichtheid van 1,23 kg/dm³ dat ten tijde van het Jura onder hoge druk in modder is ontstaan uit 135 miljoen jaar oud hout van de araucariaceae-boomfamilie. Het wordt in twee vormen gevonden, hard en zacht, met een hardheid van 4 resp. 3 op de hardheidsschaal van MohsDe harde soort is het resultaat van de koolstofcompressie in zout water, terwijl koolstofcompressie in zoet water de zachte soort oplevert.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Flogopiet

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Flogopiet, ook wel magnesium mica genoemd, is een aluminium houdend mineraal dat tot de mica familie van de fylosilicaten behoort. De doorzichtig tot doorschijnende kristallen zijn kleurloos tot roodbruin, oranje, geel of groen van kleur, met een parelachtige glans.

Het mineraal heeft een witte streepkleur. Het kristalstelsel is monoklien en de splijting is perfect volgens kristalvlak [001]. De gemiddelde dichtheid is 2,8 en de hardheid is 2 tot 2,5. Zoals meer mica’s, is flogopiet zwak radioactief.

 

 

 

 

 

Etymologie

 

De naam flogopiet is afgeleid van het Griekse phlogopos, wat ‘lijkend op vuur’ betekent.

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Flogopiet wordt onder andere in Groenland, Rusland, Canada en de VS gevonden.

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: KMg3AlSi3O10F(OH)

hardheid: 2 – 2,5

dichtheid: 2,8

 

 

Mineraal
Chemische formule KMg3AlSi3O10F(OH)
Kleur Bruin, grijs, groen, geel of roodbruin
Streepkleur Wit
Hardheid 2 – 2,5
Gemiddelde dichtheid 2,8 kg/dm3
Glans Parelglans
Opaciteit Doorzichtig tot doorschijnend
Splijting [001] Perfect
Kristaloptiek
Kristalstelsel Monoklien

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

fenakiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Eigenschappen

 

Het kleurloze, blauwige, witte, gele, roze of bruine fenakiet heeft een witte streepkleur en een glasglans. De hardheid van het mineraal is 8 op de schaal van Mohs en het doorzichtig tot doorschijnende mineraal komt voor in kristallen of korrelige of radiale aggregaten. Het soortelijk gewicht van fenakiet is 2,98 en het mineraal heeft een trigonaal kristalstelsel.

 

 

 

 

Naam

 

De naam van het mineraal fenakiet is afgeleid van het Griekse  phenax, dat “bedrieglijk” betekent want het werd met kwarts verwisseld.

 

 

 

 

 

Voorkomen

 

Fenakiet komt voor in pegmatieten en is zeldzaam. De typelocatie is Takovaya in het Oeralgebergte in Rusland waar men tot 18 centimeter grote kristallen gevonden heeft. Gele en rode kristallen komen voor in Brazilië  en in de VS. Grote kristallen (tot 8 centimeter) komen voor in het Habachdal in Oostenrijk.

 

 

 

 

 

Mineraal
Chemische formule Be2SiO4
Kleur Kleurloos, wit, blauwig, geel, roze, bruin
Streepkleur Wit
Hardheid 7,5 – 8
Gemiddelde dichtheid 2,98 kg/dm3
Glans Glas
Opaciteit Doorzichtig tot doorschijnend
Breuk Schelpvormig (bros)
Splijting Duidelijk, [1020]
Kristaloptiek
Kristalstelsel Trigonaal
Brekingsindices 1,654 – 1,670
Dubbele breking 0,0160
Dispersie 0,015
Fluorescentie Bleek groenachtig, blauw
Luminescentie Soms violet tot roze
Pleochroïsme Duidelijk, kleurloos tot oranjegeel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Faden kwarts

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Faden kwarts is een type kwarts waarbij binnenin witte ‘draden’ of ‘snaren’ door het kristal lopen. Deze insluitsels vormen zich door het kenmerkende breken en opnieuw sluiten van het kristal. Het kwarts vormt zich vaak in vrij platte kristallen. Faden kwarts is doorzichtig, met witte draden of snaren er doorheen.

 

 

.

.

Etymologie

 

Faden kwarts is vernoemd naar het Duitse Faden, wat ‘draad’ betekent.

 

 

 

.

.

Vindplaats

 

Faden kwarts wordt onder andere gevonden in de Alpen, Rusland en Pakistan.

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: hoofdzakelijk SiO,

hardheid: 7

dichtheid: 2,6

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fargiet / Natroliet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Natroliet is meestal wit of kleurloos maar kan ook geel- of roodachtig zijn. Het vertoont vaak een fijne, naald- achtige kristal structuur en behoort tot de zeolieten familie. Fargiet is een rode natroliet uit Glenfarg, Schotland en bergmanniet of spreustein is een onzuivere natroliet variant uit Noorwegen.

 

 

 

.

.

.

Verzorging

 

Natroliet kan beter niet met water gereinigd worden omdat het een vrij kwetsbare structuur heeft waardoor er stukjes van het kristal afgebroken kunnen worden als het onder stromend water gehouden wordt.

 

 

 

 

.

Etymologie

 

Natroliet is een samenvoeging van de Griekse woorden natron (soda) en lithos (steen).

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Natroliet wordt gevonden in Duitsland, Frankrijk, Rusland, Canada en de Verenigde Staten.

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

.

chemische samenstelling: Na2Al2Si3O10·2H2O

hardheid: 5 – 6

dichtheid: 2,25

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Euklaas

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

 

Eigenschappen

 

Het doorzichtige tot doorschijnende kleurloze, witte, (licht)blauwe of lichtgroene euklaas heeft een witte streep- kleur, een glasglans en de splijting is perfect volgens kristalvlak [010]. De gemiddelde dichtheid is 3,04 en de hardhheid is 7,5. Het kristalstelsel is monoklien en het mineraal is niet radioactief.

 

 

 

.

.

Naamgeving

 

De naam van het mineraal euklaas is afgeleid van de Griekse woorden eu en klasis goed breken. Deze naam lijkt opvallend, omdat de hardheid van het mineraal 7,5 bedraagt. Breken is echter niet afhankelijk van hardheid.

 

 

 

 

.

 

Geschiedenis

 

Hoewel euklaas al in 1792 is beschreven wordt het nog niet zo lang als edelsteen gebruikt.

 

 

Voorkomen

 

Euklaas is, zoals andere berylliumhoudende mineralen, een algemeen mineraal in pegmatieten, maar het wordt ook gevonden in gebieden met hydrothermale activiteit. De typelocatie is het Orenburg district in de Zuidelijke-Oeral, Rusland. Het wordt ook gevonden in Colombia. Rijke vindplaatsen van blauwe en groene euklaaskristallen bevinden zich in Brazilië. Grote euklaas kristallen worden ook gevonden in ZimbabweOegandaKongoZuid-AfrikaNoorwegen en Oostenrijk.

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

chemische samenstelling: AlBe(OH)SiO4)

hardheid: 6,5 – 7,5

 

 

Euklaas
Euclase 1.jpg
Mineraal
Chemische formule AlBe(OH)SiO4)
Kleur kleurloos, groenachtig, blauw
Streepkleur wit
Hardheid 6,5-7,5
Glans glasglans, diamantglans
Breuk schelpvormig
Splijting zeer goed
Kristaloptiek
Brekingsindices Np 1,652, Nm 1,656, Ng 1,672
Dubbele breking 0,019-0,025
Dispersie 0,016
Luminescentie soms donkerrood, onduidelijk
Pleochroïsme zwak tot sterk, geelachtig tot blauwgroen
Overige eigenschappen
Veredeling niet bekend
Bijzondere kenmerken geen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Glendoniet

Standaard

 

 

 

Glendoniet

 

Dit is de naam van een pseudomorfe calciet die gekristalliseerde Ikaite is. Ikaite wordt alleen gevormd in bijna bevroren alkalisch water waarna het transformeert tot calciet. De mooiste en energetisch krachtigste Glendolieten komen van Kola Peninsula in Rusland.