Tagarchief: Rusland

Cupriet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Algemene informatie

 

Het doorzichtig tot doorschijnend bruinrode, paarsrode, rode of zwarte cupriet heeft een diamantglans, een bruinrode streepkleur en de splijting van het mineraal is imperfect volgens het kristalvlak [111]. Het kristalstelsel is kubisch. Cupriet heeft een gemiddelde dichtheid van 6,1, de hardheid is 3,5 tot 4 en het mineraal is niet radioactief. Sonora sunrise  is een combinatie steen die cupriet en chrysocolla bevat.

 

 

chrysocolla en cupriet

 

 

 

Etymologie

 

Cuprum is van de Latijnse naam voor koper.

 

 

 

.

.

 

Vindplaats

 

Cupriet wordt o.a. gevonden in Frankrijk, Duitsland, Rusland, Japan, Australië, Namibië, Mexico en de Verenigde Staten.

 

 

 

.

.

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: Cu2O

hardheid: 3,5 – 4

 

 

Cupriet
CupriteUSGOV.jpg
Mineraal
Chemische formule Cu2O
Kleur Bruinrood, paarsrood, rood of zwart
Streepkleur Bruinrood
Hardheid 3,5 tot 4
Gemiddelde dichtheid 6,14 kg/dm3
Glans Diamantglans, halfmetaalachtig tot mat
Opaciteit Doorzichtig tot doorschijnend
Breuk Schelpvormig (bros)
Splijting Imperfect, [111]
Kristaloptiek
Kristalstelsel Kubisch
Brekingsindices 2,85 (isotroop)
Dubbele breking Geen; isotroop
Bijzondere kenmerken Grijsblauw met interne rode reflecties bij opvallend licht

 

 

 

 

 

cupriet en chrysocolla

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Crocoiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Crocoiet is een lood-chromaat. De veel gevonden kristallen zijn licht doorschijnend en geel, oranje of rood van kleur, vaak typisch saffraankleurig.  Crocoiet heeft een diamantglans, een geeloranje streepkleur en het mineraal kent een duidelijke splijting volgens het kristalvlak [110] en een onduidelijke volgens [100] en [001]. Het kristalstelsel is monoklien. Crocoiet heeft een gemiddelde dichtheid van 6, de hardheid is 2,5 tot 3 en het mineraal is niet radioactief.

 

 

.

.

.

Etymologie

 

Crocoiet is afgeleid van het Griekse krókos, wat krokus of saffraan betekent, vernoemd naar de saffraankleur.

 

 

.

.

.

Vindplaats

 

Crocoiet wordt van oorsprong gevonden in Tasmanië, daarnaast in Duitsland, Rusland, Brazilië, Zuid-Afrika en de VS.

 

 

 

 

.

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: PbCrO4

hardheid: 2,5 – 3

dichtheid: 6,1

 

 

 

 

 

Crocoiet
Crocoite2.jpg
Mineraal
Chemische formule PbCrO4
Kleur Geel, oranje, rood; typisch saffraankleurig
Streepkleur Geeloranje
Hardheid 2,5 tot 3
Gemiddelde dichtheid 6 kg/dm3
Glans Diamant
Opaciteit Doorschijnend
Breuk Sectiel
Splijting Duidelijk, [110] ; onduidelijk, [100] & [001]
Kristaloptiek
Kristalstelsel monoklien
Brekingsindices 2,31 – 2,66
Dubbele breking 0,3500
Pleochroïsme Geen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uvaroviet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

.

Algemene informatie

 

 

Het mineraal uvaroviet is een calciumchroomnesosilicaat met de chemische formule  Ca3Cr2(SiO4)3. Het behoort tot de granaatsoort.

 

 

 

.

.

Eigenschappen

 

Het groene uvaroviet heeft een witte streepkleur, een glasglans en kent geen splijting. De gemiddelde dichtheid is 3,59 en de hardheid is 6,5 tot 7,5. Het kristalstelsel is isometrisch en het mineraal is niet radioactief.

 

 

 

 

 

Naamgeving

 

Uvaroviet is genoemd naar de Russische graaf en mineralenverzamelaar S. S. Uvarov (1765 – 1855).

 

 

 

 

 

Voorkomen

 

Zoals andere leden van de granaatgroep, komt uvaroviet vooral voor in metamorf of mantelgesteente. Het wordt ook gevormd in chromieafzettingen. De typelocatie is in de Oeral, Rusland.

 

 

 

 

 

Uvaroviet
Uvarovite-200516.jpg
Mineraal
Chemische formule Ca3Cr2(SiO4)3
Kleur Groen, smaragdgroen, groenzwart
Streepkleur Wit
Hardheid 6,5-7,5
Gemiddelde dichtheid 3,59
Glans Glas
Opaciteit Doorschijnend
Kristaloptiek
Kristalstelsel Isometrisch
Brekingsindices 1,865

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

Chrysocolla

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Algemene informatie

 

Het doorschijnend tot opaak groene, blauwe, blauwgroene of bruine chrysocolla heeft een doffe tot glasglans, een lichtgroene streepkleur en het mineraal kent geen splijting. Chrysocolla heeft een gemiddelde dichtheid van 2,15 en de hardheid is 2,5 tot 3,5. Het kristalstelsel is orthorombisch en het mineraal is niet radioactief. Vergelijkbare mineralen zijn dioptaas, shattuckiet en turkoois. Chrysocolla maakt deel uit van de combinatie stenen quantum quattro, eilatsteen en Sonora sunrise.

 

 

 

 

 

Etymologie

 

Chrysocolla komt van de Griekse woorden khrusos = goud en kolla = lijm.

 

 

 

.

.

Vindplaats

 

Chrysocolla is een redelijk algemeen mineraal dat voornamelijk voorkomt als begeleidend mineraal van koper-ertsen. De typelocatie is Nizhne-Tagilsk in de Oeral, Rusland. Belangrijke concentraties zijn er in de Verenigde Staten, voornamelijk in de staten New-Mexico, Nevada, Arizona, Idaho en Californië. Dit mineraal komt ook voor in Mexico,Chili, Peru en Canada. Zeer fraaie stenen zijn afkomstig uit Israël, Zuid-Afrika, Congo, Zimbabwe, Rusland, Kazachstan, Moldavië, Duitsland, Engeland, Roemenië en Frankrijk.

 

 

 

 

.

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: (Cu,Al)2H2Si2O5(OH)4·n(H2O)

hardheid: 2,5-3,5

dichtheid: 1,9-2,4

 

 

 

 

 

Chrysocolla
Mineraly.sk - chryzokol.jpg
Mineraal
Chemische formule (Cu,Al)2H2Si2O5(OH)4·n(H2O)
Kleur Groen, blauw, blauwgroen of bruin
Streepkleur Lichtgroen
Hardheid 2,5 – 3,5
Gemiddelde dichtheid 2,15 kg/dm3
Glans Glas- tot dof
Opaciteit Doorschijnend tot opaak
Breuk Schelpvormig
Splijting Geen
Kristaloptiek
Kristalstelsel orthorombisch
Kristalvlakken Amorf, druiventrosvormige aggregaten
Brekingsindices Np 1,575-1,585, Nm 1,597, Ng1,598 tot 1,635
Dubbele breking 0,1380 – 0,1750
Pleochroïsme Kleurloos tot vaal blauwgroen
Overige eigenschappen
Veredeling Impregneren met paraffine en epoxyhars
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kathedraal kwarts

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Kathedraal kwarts is een over het algemeen kleurloze of witte kwartssoort vernoemd naar de groeivorm van de kwartskristallen waarin je de vormen van de torens van een kathedraal kunt zien.

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Kathedraal kwarts kan gevonden worden in Brazilië, Rusland, Zwitserland, en Madagaskar

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: SiO2

hardheid: 7

dichtheid: 2,6

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Cancriniet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Cancriniet is een kleurloos, wit, geel, groen of blauw mineraal met een glasachtige glans. Het carbonaat silicaat mineraal behoort tot de veldspaten. Het heeft een glasglans, een grijswitte streepkleur en de splijting is perfect volgens het kristalvlak [1010]. De gemiddelde dichtheid is 2,45 en de hardheid is 6. Het kristalstelsel is hexagonaal en het mineraal is niet radioactief.

 

 

 

Etymologie

 

Cancriniet is vernoemd naar Jegor Frantsevitsj Kankrin (Georg von Cancrin). Cancrin was de Russische minister van financiën toen het mineraal in 1839 voor het eerst werd gevonden in het Oeral gebergte.

 

 

 

 

Vindplaats

 

Cancriniet wordt gewonnen o.a. in Rusland, Duitsland, Canada, Noorwegen, Roemenië en de Verenigde Staten.

 

 

 

.

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: Na6Ca2Al6Si6O24(CO3)2

hardheid: 5 – 6

dichtheid: 2,4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bustamiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Bustamiet is roze tot bruinrood van kleur. Het mineraal bustamiet is een mangaan-calcium-silicaat met de chemische formule (Mn2+,Ca)3Si3O9. Het behoort tot de inosilicaten. Het doorschijnende tot doorzichtige (licht)roze tot bruinrode bustamiet heeft een glasglans, een witte streepkleur en de splijting is perfect volgens kristalvlak [100] en goed volgens [110]. De gemiddelde dichtheid is 3,37 en de hardheid is 5,5 tot 6,5. Het kristalstelsel is triklien en het mineraal is niet radioactief.

 

 

 

 

 

Etymologie

 

Bustamiet is vernoemd naar de Mexicaanse generaal Anastasio Bustamente.

 

 

.

.

.

Vindplaats

 

Bustamiet is een mineraal dat voornamelijk voorkomt in mangaan-ertsen die gevormd zijn onder invloed van metamorfe processen die mangaanhoudende sedimenten hebben omgezet. De typelocatie is in Tetela de Ocampo, Hidalgo, Mexico. Bustamiet is zeldzaam maar wordt ook nog gevonden in de Verenigde staten, Brazilië, Argentinië, Noorwegen, Italië, Rusland en Japan.

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

Samenstelling: CaMn2+Si2O6

hardheid: 6

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sarder

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Algemene informatie

 

Sarder is een chalcedoon variant en kan oranje, rood en bruin van kleur zijn. De steen is doorschijnend met een matte tot zijdeglans. Het is wat betreft chemische samenstelling en werking vrijwel gelijk aan carneool maar vaak iets harder en wat donkerder van kleur.

Het behoort tot de kwartsen. Het element dat de rode kleur veroorzaakt, is ijzer dat in kleine onzuiverheden in het mineraal zit. Door verhitting kan de kleur verdiepen. Carneool is genoemd naar het Latijnse caro, dat “vlees” betekent. De oude Nederlandse naam is kornalijn.

 

 

ruw

 

 

 

 

 

Geschiedenis

 

Carneool werd al voor het begin van onze tijdrekening gebruikt voor de vervaardiging van zegelstenen en sieraden. Men beweerde dat carneool bescherming bood tegen ruzie, kiespijn en zenuwaandoeningen, bloedingen stopt, koorts verlaagt, toorn vermindert en geluk brengt.

 

 

 

 

 

 

 

 

Voorkomen

 

Carneool ontstaat in vulkanische verweringszones en is onder meer bekend uit India, Saoedi-Arabië en Egypte; belangrijke vindplaatsen bevinden zich verder in Brazilië, de Verenigde Staten, Australie, Rusland, Tsjechië,  Staten,  Duitsland en Roemenië.

 

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

Samenstelling: SiO2

hardheid: 7

dichtheid: 2,6

 

 

 

 

 

 

 

Carneool
Carneool.jpg
Mineraal
Chemische formule SiO2
Kleur Donkerrood, oranjerood, bruinrood
Streepkleur Wit
Hardheid 6-7
Gemiddelde dichtheid 2,60
Glans Glasglans, mat
Breuk Ruw, schelpvormig
Splijting Geen
Kristaloptiek
Kristalstelsel Trigonaal
Brekingsindices N1,539-1,544, N1,526-1,535
Dubbele breking 0,004-0,009
Dispersie Geen
Luminescentie Geen
Pleochroïsme Geen
Overige eigenschappen
Veredeling Niet bekend
Bijzondere kenmerken Insluitsels van hematiet en andere mineralen

 

 

sarder

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Siberische spar : etherische olie

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

 

Siberische spar etherische olie

.

Siberische spar etherische olie, wordt verkregen door stoomdestillatie van de twijgen met naalden van de Siberische spar ofwel Abies Siberica. Het is een houtachtige olie met een prettige fris-zoete balsemachtige dennengeur .

.

.
.
.
.

De Siberische Spar, behoort tot de familie der naaldbomen, Pinaceae. De boom komt uit Siberië, Rusland. De boom wordt tot 30-35 meter hoog en heeft zilverachtige, vaalgroene korte naalden. De olie heeft een gunstige werking op het spierstelsel en bij artritis of reumatiek kan deze verwarmende olie in een massage heerlijk zijn. Sibersiche spar olie kan ondersteunend zijn bij oedeemvorming om deze beter te reguleren, evenals bij blaasontstekingen.

 

 

 

.

 

Siberische spar etherische olie in de aromatherapie

 

Siberische spar etherische olie wordt in de aromatherapie o.a. gebruikt bij;

reuma, jicht, hartbeklemmingen, verkoudheid, griep, sinusitis, bronchitis, astma, zenuwpijnen, zweetvoeten, aandoeningen aan de lucht- en urinewegen, blaasontsteking.

Als je Siberische spar olie toevoegt aan massage olie bij behandeling van spierproblemen en reumatische klachten dan stimuleert dit de doorbloeding en vermindert pijn.

 

 

 

Psychisch

.

Siberische spar is een verwarmende olie en kan stimulerend zijn bij een gebrek aan energie.

Siberische spar kan een sterk gevoel van verbondenheid geven, wanneer er in het leven dingen veranderen zoals een baan, veranderen van huis of relatie.

 

 

Combineren met

.

Siberische spar olie kan goed gecombineerd worden met:

Lavendel, Citroen, Rozemarijn, Salie, Zilverspar, Den, Cypres en Eucalyptus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gebruik van Siberische spar etherische olie

.

  • Verstopte neus, bronchitis, astma, keelontsteking en verkoudheid; 3 tot 5 druppels Siberische spar toevoegen aan een schaaltje heet water en 2 à 3 keer per dag stomen of een inhaler maken met zeezout zoals boven beschreven.
  • Als verwarmende massageolie: 10 druppels Zilverspar toevoegen aan 50 ml. zoete amandel olie, met dit mengsel masseren
  • Verdampen als luchtverfrisser: 5 druppels Siberische spar, 5 druppels Jeneverbes, 5 druppels Cipres en 5 druppels Lavendel verdampen in een aromadiffuser.
  • Verdampen voor ontspanning en bij stress: 1 druppel Siberische spar, 1 druppel Rozemarijn, 2 druppels Lavendel en 1 druppel Vetiver verdampen in een aromadiffuser.

 

 

 

 

 

 

Napoleon Bonaparte, de kleine korporaal

Standaard

categorie : beroemde mensen

 

 

 

Napoleon Bonaparte

 

Afkomst van Napoleon Bonaparte

 

Napoleon Bonaparte, misschien wel een van de belangrijkste politieke leiders uit de moderne tijd, werd geboren op 15 augustus 1769 in Ajaccio, de hoofdstad van het Franse eiland Corsica. Zijn ouders waren afkomstig uit de lagere adel en dus relatief welvarend. Hij genoot een strenge opvoeding.

 

 

 

 

 

Jeugd van Napoleon Bonaparte

 

In zijn jeugd werd al snel duidelijk dat Napoleon een grote toekomst had. Zijn vader, die advocaat was, zorgde ervoor dat de jonge Napoleon op 9-jarige leeftijd een studiebeurs kon krijgen. Hij vertrok naar Autun, op het Franse vasteland, om daar Frans te leren en later zijn opleiding op een militaire academie te vervolgen.

 

 

 

 

 

Napoleons carrière en het begin van de Franse Revolutie

 

Napoleon doorliep de militaire opleidingen die hij volgde glansrijk en werd al op 16-jarige leeftijd benoemd tot tweede luitenant in het Franse leger. Dit was in 1785, vier jaar voordat de Franse Revolutie losbarstte. Toen deze in 1789 uitbrak, sloot de jonge Napoleon zich aan bij de revolutionaire Jacobijnen, een belangrijke fractie van voorstanders van de omverwerping van het oude Franse regime. Hij leidde op Corsica een regiment van vrijwillige Revolutionaire troepen en werd in 1792 benoemd tot officier in het reguliere Franse leger.

 

 

 

Napoleon en zijn eerste succes in de Franse Revolutie

 

Tijdens de Franse Revolutie begon de grote zegereeks van Napoleon. Om te beginnen baarde hij in 1795 veel opzien door een opstand in Parijs neer te slaan. Op dat moment waren de Jacobijnen overigens al afgezet en was de chaos in Frankrijk groot. Napoleon liet het leger dat hij leidde schieten op een groep koningsgezinde demonstranten en toonde hiermee zijn grote betrouwbaarheid. Dit was zijn eerste belangrijke overwinning. Er zouden er nog vele volgen.

 

 

Franse Revolutie

 

 

De Italiaanse veldtocht

.

Door de overwinning in Parijs werd Napoleon aangesteld als opperbevelhebber van het Franse leger dat Italië moest veroveren. De Fransen waren inmiddels overal in Europa oorlog aan het voeren en wilden vanuit Italië het laatste grote rijk, dat van Oostenrijk, aan kunnen vallen. Deze Italiaanse veldtocht begon in 1796 en Napoleon behaalde in de Italiaanse gebieden het ene succes na het andere. In 1797 was het leger van Napoleon al zover dat het Oostenrijk dwong om grondgebied af te staan. Verschillende Italiaanse gebieden waren veroverd en de populariteit van Napoleon in Frankrijk nam enorme vormen aan, hij werd inmiddels ‘de redder van Frankrijk’ genoemd.

 

 

 

Napoleons zegetocht gaat verder: de veldtocht in Egypte

 

Na de succesvolle Italiaanse veldtocht laat Napoleon zich met geroofde Italiaanse kunst bejubelen in Parijs. De regering in Parijs, het Directoire, begon zich zorgen te maken om de macht die Napoleon als gevolg van zijn populariteit naar zich toe trok. Napoleon begon echter aan de volgende opdracht: de Britten op zee bestrijden, zodat Frankrijk een groter koloniaal rijk kon worden dan het Britse Rijk was. Hij trok met een vloot naar de Middellandse Zee om voor de kust van Egypte tegen de Britten te vechten. Ook dit werd een groot succes. Napoleon slaagde er in 1799 in om via Alexandrië Caïro te veroveren. Hij had in deze strijd zeggenschap over een leger van 32.300 soldaten.

 

 

Veldtocht naar Egypte

 

 

 

Napoleon grijpt de macht

 

Ondertussen werd Frankrijk steeds meer geteisterd door interne problemen. Er was enorme inflatie, er werden op militair gebied verliezen geleden en het werd steeds duidelijker dat de macht van het Directoire tanende was. Een van de drie leiders van het Directoire, Emmanuel Joseph Sieyes (1748-1836), plande een staatsgreep en vroeg Napoleon hierbij om hulp. De staatsgreep van 18 Brumaire vond op 9 november plaats. Hoewel Sieyes zichzelf als nieuwe leider van de Franse Republiek in gedachten had, zorgde Napoleon er tijdens deze staatsgreep voor dat hij zelf de machtigste man in Frankrijk werd. Het Napoleontische tijdperk begon.

 

 

 

Napoleon consolideert zijn macht

 

Aanvankelijk was Napoleon één van de drie consuls die de Franse Republiek moest leiden, maar doordat hij de militaire macht in handen had kon hij de andere machthebbers gemakkelijk aan de kant schuiven, waardoor hijzelf oppermachtig werd. Op papier was er echter nog een aantal jaren sprake van een verdeling van de macht, maar daar maakte Napoleon stapsgewijs een einde aan. Hij veranderde de schijndemocratie die Frankrijk op dat moment was langzaam maar zeker in een dictatoriale staat waarvan hij zelf de leiding had.

 

 

 

Napoleon wordt keizer

 

Napoleon slaagde er in de jaren daarna in om al zijn politieke tegenstanders te verslaan. Dit deed hij onder meer door vrede te sluiten met Groot-Britannië en de Paus, hierdoor werden de interne problemen in Frankrijk kleiner, waardoor Napoleons macht juist groter werd. In 1802 liet hij zich tot consul voor het leven benoemen. Twee jaar later, in 1804, laat hij zichzelf tot keizer kronen. Vanaf dat moment heeft Napoleon dus echt alle macht in Frankrijk in handen. Dit zal uiteindelijk zorgen voor enorme veranderingen, niet alleen in Frankrijk, maar ook in de rest van Europa.

 

 

Keizer Napoleon

 

 

 

Napoleons hervormingen

 

Napoleon voert een groot aantal hervormingen door in Frankrijk, waarvan vele tot op de dag van vandaag bestaan. Hij zet een efficiënt bureaucratisch systeem op, waardoor steeds meer centraal kan worden gereguleerd. Zo voert hij overal dezelfde lengtematen en gewichten in en zorgt hij ervoor dat het onderwijs door de staat wordt gereguleerd. Ook zorgt Napoleon voor een einde aan de enorme inflatie in Frankrijk door in 1800 de Bank van Frankrijk in het leven te roepen. Verder weet hij de macht van de katholieke kerk in te perken door deze aan de staat te binden.

 

 

Code Civil

 

In 1804 komt er onder leiding van Napoleon een geheel nieuw wetboek tot stand. Hierin worden verschillende idealen uit de Franse Revolutie vastgelegd. In dit wetboek, dat Code Civil heet maar ook wel Code Napoleon wordt genoemd, wordt onder andere de persoonlijke vrijheid van iedere burger vastgelegd. Ook wordt in de Code Civil gewaarborgd dat iedereen gelijk is voor de wet en wordt de macht van de kerk nog verder ingeperkt. Bij deze zogenaamde gelijkheid voor de wet kan overigens wel worden opgemerkt dat mannen aanzienlijk meer rechten kregen dan vrouwen. Ook werd in de Code Civil eens te meer vastgelegd dat de burgerij in Frankrijk leidinggevend was.

 

 

Code Civil

 

 

 

Napoleontische oorlogen

 

Op militair gebied ging het Frankrijk intussen voor de wind. Waar de Fransen voor Napoleons alleenheerschappij met wisselend succes al in oorlog waren met vrijwel elk ander land in Europa, kreeg Frankrijk onder zijn militaire bewind een groot deel van Europa onder haar macht. Sommige landen, zoals België en Nederland, werden direct ingelijfd bij het Franse Keizerrijk. Andere Europese landen werden bondgenoten van Napoleons Frankrijk of stonden onder indirecte controle. Napoleon behaalde het ene militaire succes na het andere. De oorlogen die hij voerde in de tijd dat hij keizer was, worden ook wel de Napoleontische oorlogen genoemd.

 

 

 

Napoleons invloed in Europa

 

De invloed die Napoleons Frankrijk op de bestuurlijke indeling van de landen die onder zijn heerschappij vielen had, was groot. Zo werd de Code Civil niet alleen in Frankrijk ingevoerd. Napoleon gebruikte het als exportproduct, waardoor het wetboek onder andere in België en Nederland werd ingevoerd. Maar dit was niet de enige verandering in Europa die direct of indirect door de heerschappij van Napoleon veroorzaakt werd. Zo verspreidden liberale ideeën zich over heel Europa, werden staten veel centralistischer en sterker en werd het nationalisme een populaire ideologie.

 

 

 

Napoleon en het bondgenootschap met Rusland

 

Een ander gevolg van Napoleons heerschappij in grote delen van Europa, is dat er onvrede was over zijn macht. In grote delen van zijn Rijk was veel  armoede en heerste hongersnood. Zo leidde Napoleons bondgenootschap met Rusland tot onvrede onder de Russische bevolking, onder andere onder handelaren, omdat de Russische economie leed onder het bondgenootschap. De Russische tsaar, Alexander I (1777-1825), zegde daarom in 1810 het bondgenootschap met Frankrijk op en herstelde de banden met Groot-Brittannië, van oudsher een vijand van Frankrijk.

 

 

Oorlog met Rusland in 1812

 

Hier was Napoleon niet van gediend en twee jaar later, in 1812, trok hij met een leger van liefst 600.000 man richting Rusland. Dit was op het moment het grootste leger dat ooit op de been was geweest. Het werd dan ook de Grande Armée (het grote leger) genoemd.  Napoleon verklaarde Rusland de oorlog en trok met zijn leger via Polen het land binnen. Aanvankelijk met enig succes, in september 1812 bereikte Napoleon met zijn leger Moskou. Maar de verliezen onder de Grande Armeé waren enorm en Moskou was geëvacueerd, waardoor de Russen de stad niet verdedigden en de tsaar nog steeds aan de macht was. Napoleon stelde vrede voor, maar dit werd door de Russen geweigerd.

 

 

veldtocht Rusland

 

 

 

De terugtocht uit Rusland

 

Napoleons troepen waren uitgeput en flink in aantal afgenomen. Ondertussen hadden de Russen nog een andere tactiek. Ze staken Moskou in brand, waardoor Napoleon zich in oktober 1812 gedwongen zag om zich met zijn leger, of wat er nog van over was, terug te trekken. De voorraden van de Grand Armeé waren uitgeput en de gevolgen voor het leger, dat uit soldaten van verschillende nationaliteiten bestond, waren enorm.

Er was tijdens de terugtocht vanuit Rusland nog maar 30.000 man over en het leger zou nog verder slinken, niet in de laatste plaats door de strenge winter. Volgens de overlevering bleef er van de Grand Armeé uiteindelijk nog maar 1000 man over. Hierdoor groeide het verzet tegen Napoleon, verschillende andere Europese landen verklaarden hem de oorlog. Ondertussen was Napoleon zelf al terug naar Parijs gevlucht, in een poging te redden wat er te redden viel. Maar het bleek te laat.

 

 

 

Napoleons verbanning naar Elba

 

Verschillende legers waren inmiddels opgerukt naar Parijs om een einde te maken aan de heerschappij van Napoleon. Napoleon wordt op 6 april 1814 gedwongen om af te treden. Hij werd naar het Italiaanse eiland Elba gestuurd, waar hij de heerschappij over kreeg. In Frankrijk werd de oude monarchie in ere hersteld. Toch was dit niet het einde van de politieke carrière van Napoleon.

 

 

Verbanning naar Elba

 

 

 

De heerschappij der honderd dagen

 

Na de val van Napoleon ontstond in Europa chaos en ook in Frankrijk was lang niet iedereen tevreden over de herstelde koninklijke macht. Koning Lodewijk XVIII (1755-1824) regeerde namelijk met harde hand. Napoleon ontsnapte vervolgens van Elba en keerde terug naar Frankrijk. Een groot deel van het leger had genoeg van koning Lodewijk XVIII en liep over naar Napoleon, die opnieuw de macht greep, tot grote schrik van andere Europese landen. Hij stelde dat hij Frankrijk op vreedzame wijze wilde gaan regeren, maar daar had de rest van Europa weinig vertrouwen in. En terecht, want al snel bleek dat Napoleon van plan was zijn grote macht te herstellen. Hij stelde een leger samen en trok richting het huidige België.

 

 

 

De Slag bij Waterloo

 

Napoleons bedoeling was om in België de Engelsen en de Pruisen te verslaan. Aanvankelijk boekten hij en zijn leger enig succes, maar op 18 juni 1815 komt het laatste leger van Napoleon toch echt ten val. Bij Waterloo wordt het verslagen door een vijandig Frans leger, het Engelse leger en een aantal Nederlandse troepen. Napoleon probeerde te vluchten, maar was uiteindelijk genoodzaakt zich over te geven aan de Engelsen. Na honderd dagen kwam er voor de tweede en laatste keer een einde aan de heerschappij van Napoleon.

 

 

Slag bij Waterloo

 

 

 

Verbanning naar Sint-Helena en overlijden

 

Napoleon vroeg asiel aan in Engeland en de Engelsen stemden hier mee in. Ze waren echter vastbesloten om hem niet in Europa te laten blijven en kozen ervoor om hem naar het eiland Sint-Helena te verbannen. Dit eiland ligt in de Atlantische Oceaan in de buurt van Zuid-Afrika. Omdat Napoleon na zijn eerste verbanning wist te ontsnappen, werd het eiland de rest van Napoleons leven streng bewaakt.

Hij schreef er zijn memoires en genoot wel enige vrijheid op het eiland, maar zijn gezondheid ging snel achteruit. Op 5 mei 1821 sterft Napoleon op Sint-Helena. Hij is op dat moment 51 jaar oud. Over de doodsoorzaak bestaan verschillende theorieën, maar het meest waarschijnlijk is dat hij stierf aan een vorm van maagkanker, hoewel er ook historici zijn die beweren dat hij is vermoord.

 

 

Verbanning naar St Helena

 

 

 

Waar of niet waar?

 

Er zijn een paar feiten over Napoleon die iedereen weet: hij was keizer van Frankrijk, hij veroverde half Europa, hij vond zijn Waterloo in Waterloo en hij was klein. Dat laatste lijkt nu niet te kloppen. Jarenlang is gedacht dat Napoleon 1 meter 57 was. Maar er zijn sterke aanwijzingen dat die lengte gebaseerd is op verkeerde meetgegevens.

Napoleon was degene die het metriek stelsel in Europa invoerde. Maar overal werd nog jarenlang het oude meetstelsel gehanteerd. En dus noteerde de Franse dokter Francesco Antommarchi na de dood van Napoleon op Sint Helena in het autopsierapport de lengte van Napoleon volgens het oude Franse stelsel: 5 voet, 2 inches.

De Engelsen namen dat klakkeloos over, zonder zich te realiseren dat de Franse inch iets langer is dan de Engelse inch. In werkelijkheid was Napoleon dus ongeveer 1 meter 70: de gemiddelde lengte van Fransen in die tijd. In zijn tijd stond Napoleon bekend als ‘de kleine korporaal’, maar dat kwam waarschijnlijk omdat de keizer zich omringde door lange lijfwachten. Leden van de Keizerlijke Garde moesten minimaal 1 meter 80 zijn.

 

 

Dodenmasker van Napoleon I Bonaparte, Luigi Calamatta, 1834

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Quality Film Collection Speciale Actie bij Proxis.com: 2+1 Gratis

 

 

music.proxis.com