Tagarchief: levensfilosofie

Is humanisme van de duivel?

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

 

 

God, de grote weldoener

 

In de Bijbel lezen wij dat er in de eindtijd een grote afval zal plaatsvinden onder de kinderen Gods. Velen laten zich of zullen zich nog laten misleiden door leringen van boze geesten, leringen die aangenaam klinken omdat zij de mens in het middelpunt plaatsen.

Een middelpunt waar omheen die goede God zich mag opstellen als de grote weldoener, die het de mens als een hemelse Sinterklaas in alles naar de zin mag maken. Omdat de satan precies weet waarmee hij de mens kan ver-leiden tot een egocentrische instelling was het te verwachten dat massa’s halfslachtige kinderen Gods in deze val zouden trappen.

Want een feit is dat door één van de sluwste en best gecamoufleerde leringen van boze geesten (die rechtstreeks vanuit de diepten van de hel is uitgebraakt over het “christendom”) al tientallen jaren een geestelijke slachting is aangericht onder kinderen Gods. Deze lering kennen wij als het humanisme: een goddeloze levensfilosofie die de mens in het middelpunt zet en óf van God een mythe maakt óf van Hem een weldoener maakt die uitsluitend bestaat om de mens op zijn wenken te bedienen.

Onder diverse namen en in de vorm van telkens weer aangepaste methoden en programma’s is dit humanisme de kerk en gemeente binnengedrongen, als de stank uit een beerput die alles doordringt. In dit geval gaat het echter om een stank uit de beerput van de hel.

Gods Geest geeft waarschuwing aan de kinderen Gods voor misleidingen van de duivel, in het bijzonder aan hen die zich hebben laten meeslepen door dit binnengedrongen humanisme. Het is opmerkelijk dat sinds deze waar-schuwing van God dit satanische humanisme zich als een kankergezwel heeft uitgebreid binnen het christendom. Met als gevolg dat er sindsdien meerdere varianten van dit “christelijke” humanisme zijn bijgekomen. De satan had en heeft er duidelijk haast mee om nog een zo groot mogelijke slachting aan te richten onder de kinderen Gods.

 

 

 

 

 

 

Enkele hedendaagse varianten

 

Er zijn bekende namen die staan voor enkele van de hedendaagse varianten van het “christelijke” humanisme. Het betreft (onder vele anderen):

 

 

Rick Warren

 

Zijn filosofie/methode is op iets heel anders gericht dan waar het evangelie werkelijk over gaat. Zijn methode om het de “zoekende” buitenstaanders zoveel mogelijk naar de zin te maken is puur humanisme. Zijn omgang met de “groten der aarde” verraadt dan ook, niet geheel onverwacht, dat hij een andere heer dient dan de God van he-mel en aarde. Wij lezen namelijk in Jakobus 4:4:

“Overspeligen, weet gij niet, dat de vriendschap met de wereld vijandschap tegen God is? Wie dus een vriend der wereld wil zijn, wordt metterdaad een vijand van God.”

 

 

 

 

 

 

Bill Hybels

 

Van hetzelfde laken een pak. Een collega van Rick Warren en dus in dienst van dezelfde werkgever (de satan). Ook zijn methoden om zo veel mogelijk mensen tot kerkgang te verleiden zijn van humanistische oorsprong.

 

 

 

 

 

 

Robert Schuller

 

De inmiddels overleden dominee was wel degelijk een Vrijmetselaar, wat kortweg betekent dat satan zijn God was. Het evangelie dat hij jarenlang bracht in zijn ‘hour of power’ televisie programma’s was 100% humanisme en 0% evangelie. De informatie over meneer Schuller, bij elkaar gezocht door prof. Walter Veith, zegt genoeg over de zeer duistere achtergrond van deze duivelse evangelievervalser.

 

 

 

 

 

 

Joel Osteen

 

Meneer Osteen heeft zo zijn eigen variaties op hetzelfde thema bedacht om zijn toehoorders in de watten te kunnen leggen. Hij belooft hun een hemel op aarde. Over zijn gebrek aan Bijbelkennis en geestelijk inzicht blijkt hij zich niet zo druk te kunnen maken. God heeft nooit het welvaartsevangelie verkondigd. Het is een lepe zet om zo zijn verrijking met prediken te verrechtvaardigen. Bijbel verzen worden voortdurend verkeerd geciteerd en uit hun verband gerukt.

 

 

 

 

 

 

Joseph Prince

 

De Aziatische versie van Joel Osteen, met een overeenkomende boodschap waarin God als de grote Sinterklaas met genade en welvaart mag blijven strooien om het al die lieverdjes op deze aarde naar de zin te maken. Hun overeenkomende boodschap blijkt verder uit het feit dat beide heren het duidelijk erg goed met elkaar kunnen vinden. Meneer Prince heeft overigens nog meer Sinterklazen achter de hand. In de preken van meneer Prince blijkt duidelijk dat hij in dienst staat van andere opdrachtgevers dan de allerhoogste God.

Hij is ook een verdediger van de Rothschild bankiersfamilie, een verzameling criminelen met ongezond veel geld op zak en die daarmee destijds o.a. de oorlogsmachine van Nazi-Duitsland hebben gefinancierd. Hij doet het voorkomen alsof deze occulte geldverzamelaars door God werden gezegend sinds zij zich inzetten voor het Zio-nisme en daarmee voor het ontstaan van de huidige staat Israël. Een Israël dat overigens met het Koninkrijk Gods niets van doen heeft maar slechts zal dienen om de antichrist een dak boven het hoofd te geven (de derde “tempel”). Meneer Prince doet hier dus duidelijk dienst als oppoetser van het valse evangelie.

 

 

 

 

 

 

Creflo Dollar

 

Zoals zijn achternaam al doet vermoeden heeft hij nooit lang hoeven nadenken over het onderwerp van zijn preken. Het betreft hier dan ook een op en top Amerikaanse versie van het welvaartsevangelie, waarin zoveel mogelijk dollars zijn gezegende toehoorders ten deel zouden vallen als ze maar gehoorzaam het evangelie van (de) Dollar omhelzen.

 

 

 

 

 

Duurt Sikkens

 

Zeer waarschijnlijk voor de lezer niet zo bekend als de hierboven genoemde humanisten. Hij door velen in die kringen op handen gedragen, omdat hij precies predikt wat hun verwende oortjes graag willen horen. Ook deze Nederlandse misleider heeft nooit anders gedaan dan een Nederlandse versie van het “verchristelijkte huma-nisme”, aangepast aan zijn “volle evangelie” publiek. Telkens gaf hij lucht aan zijn minachting voor het Woord van God.

 

 

 

 

Deze korte opsomming laat zien dat het christelijke humanisme zonder moeite meerdere vormen en varianten kan aannemen, zodat voor vrijwel iedere christelijke stroming wel een versie van deze lering van boze geesten op de kelderplanken van de hel klaarligt. Eenmaal opgehesen naar het aardoppervlak wordt al dit geestelijke vergif via een uitgebreid distributiesysteem verder verspreid.

De gruwelijke realiteit is dan ook dat het christelijk humanisme, en de daaruit voortgekomen New Age beweging, al vele tientallen jaren de aanval heeft ingezet op de uitbreiding van het Koninkrijk Gods op aarde. Hun wapen is om de grote massa binnen het christendom te laten geloven dat zij het middelpunt van het universum zijn. Het humanisme komt daarom ook voor in de piramidestructuur van de Vrijmetselarij. Massa’s kerken en gemeenten worden zodoende van binnenuit uitgehold.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kledij en levensfilosofie

Standaard

categorie : mode en kledij

 

Kledij en levensfilosofie

 

Kledij kan samengaan met de godsdienst die men aanhangt. Denken we hierbij aan de opvallende klederdracht van de orthodoxe joden, hoofddoeken binnen de islam, kleurrijke attributen uit het boeddhisme en hindoeïsme en dergelijke meer. Maar de filosofie achter kledij moet niet eens direct aan een godsdienst gekoppeld worden. Denken we maar aan de religieuze invloeden in de mode, waar bijvoorbeeld hoofddoeken losgekoppeld worden van de islam.

Anderzijds stellen we ook vast dat jongeren het dragen van religieuze kleding zelf koppelen aan mode. Voor moslimmeisjes is niet zomaar iedere hoofddoek hetzelfde. Er heerst een ware mode wat de hoofddoek zelf betreft als de wijze waarop deze gedragen wordt. Hebben mode en godsdienst dan toch iets met mekaar te maken?

 

 

Kledij – Hindoeïsme

 

 

 

kledij – Boeddhisme

 

 

 

Kledij in de media

 

Op televisie, in boekjes en op reclamefolders vinden we de laatste nieuwe modesnufjes en trends. Mensen tasten soms diep in de geldbeugel om toch maar dat T-shirt van die beroemde ontwerper te hebben. Een gelukkig iemand worden, gaat al snel hand in hand met zich spiegelen aan de ander. Het is in de meeste gevallen echter wenselijk om zichzelf te blijven. Het maakt uiteindelijk weinig uit wat de anderen van iemand denken omtrent het dragen van bepaalde kledij..

Anderzijds worden identiteiten gevormd door de omgeving en de vriendengroep waar men zich aan profileert. Om erbij te horen moet men in de ogen van de groep hip, cool en trendy lijken. Het is moeilijk om een grens te trekken tussen het unieke zelf en het collectieve zelf. Men moet alvast een sterke persoonlijkheid hebben om hier zonder kleerscheuren door te komen.

 

 

 

 

 

 

Coole kledij

 

 

 

Kledij en de status

 

Kledij is noodzakelijk. De ene doet het aan omdat hij/zij niet anders kan, voor de andere is kledij een hobby of zelfs een passie. Sommige mensen hechten ontzettend veel belang aan hun kledij en geven hier fortuinen aan uit. Lang werd gedacht dat iemand die er goed wil uitzien, hiervoor het nodige geld moet neerleggen. Het gevolg hiervan was de indeling van de bevolking in snobs en gewone mensen.

Sociale status en kledij gingen hand in hand. Maar deze stereotypering klopt niet. Er zijn gewoon mensen die meer geld uitgeven aan kleding omdat zij daar heel erg in geïnteresseerd zijn. Kledij zegt niet alles over je totale persoonlijkheid, het is er slechts een element van.

 

 

gewone kledij

 

 

 

snobs

 

 

 

Kledij en beoordelingen

 

“De kleren maken de man.” Mensen worden snel beoordeeld op grond van hun uiterlijk. Een eerste indruk heeft een grote invloed op het vormen van een beeld van een persoon. Vaak hoort men koppels zeggen dat hun relatie berust op liefde op het eerste gezicht. Anderzijds zal men toch voorzichtig moeten zijn met het vormen van een oordeel op basis van een eerste indruk, want schijn kan bedriegen.

Mensen zijn niet altijd wie ze lijken te zijn. Men zou mensen op gelijke voet moeten brengen om een gegrond oordeel te kunnen vellen. Schoolreglementen spelen hier dikwijls op in door het verplichten van een uniform te dragen. Het is net positief om iedereen door middel van een gelijke klederdracht op gelijke voet te zetten en een onverscheidenheid te creëren tussen de verschillende sociale lagen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kledij in de lageloonlanden

 

Steeds meer textielbedrijven emigreren naar lageloonlanden omdat de loonkosten daar lager zijn dan in België. Deze vlucht wordt vaak gelijkgesteld met profiteren van de armoede van de mensen daar. Indien westerse bedrijven in lageloonlanden meer loon zouden geven, zouden de mensen in de lageloonlanden er economisch sterk op vooruitgaan. Toch zijn een aantal economen het hier niet mee eens.

Zij beweren dat een hoger loon uit betalen een kan revolutie ontketenen, wat helemaal geen positieve omwenteling met zich meebrengt. Het uitwijken naar lageloonlanden moet niet noodzakelijk gepaard gaan met puur winstbejag. Er zijn bedrijven die jaarlijks een deel van de winst investeren in plaatselijke organisaties ter ondersteuning van de arbeiders.

 

 

 

 

 

 

 

 

Kledij in de religie

 

Nog niet zo heel lang geleden maakten religieuzen zich kenbaar op straat door hun kledij. Deze dagen komt dit steeds minder en minder voor, een priester loopt nu niet meer in zijn dienstkledij op straat. Oosters georiënteerde religieuzen maken zich wel nog kenbaar door hun kledij.

In bepaalde religies wordt kledij gebruikt als een middel om mensen te onderdrukken. Denken we maar aan de burka’s die de vrouwen in Afghanistan en andere moslimlanden moeten dragen opdat de mannen hen niet zouden zien. Als men dan de vrouwen zelf vraagt hoe zij die kledingstukken ervaren, blijkt echter dat niet iedere vrouw hier evenveel problemen mee heeft. De ene vrouw ervaart het als een nadeel, de andere zelfs als een voordeel, terwijl nog anderen er eigenlijk geen uitgesproken mening over hebben.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kledij en levensbeschouwing

 

Met het oog op de huidige discussies, betreffende het dragen van hoofddoeken en andere levensbe- schouwelijke of religieuze symbolen in openbare functies en openbare scholen, kunnen we de vraag stellen naar de effectiviteit van de scheiding tussen kerk en staat. Op grond van deze scheiding vinden sommige mensen het aanvaardbaar dat er geen religieuze symbolen hangen in overheidsgebouwen (rechtbanken, administraties en gemeenschapsscholen).

Ook wordt opgemerkt dat het overheidspersoneel dat een publieke dienst verleent geen openlijke tekenen van welke levensbeschouwing dan ook mag dragen. Zij vertegenwoordigen immers de overheid en moeten de neutraliteit belichamen. Maar op grond van dezelfde scheiding van kerk en staat kan de staat geen verbod om religieuze symbolen te dragen opleggen aan de gebruikers (bijvoorbeeld scholieren of studenten) van openbare diensten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het Boeddhisme.

Standaard

categorie : religie

 

 

 

symbool boeddhisme

symbool boeddhisme

.

 

 

Ontstaan

 

Ontstaan als reactie op en hervorming van het hindoeïsme. Het boeddhisme wijst het hele hindoeïstische goden-pantheon af en is daarmee geen godsdienst in de strikte zin van het woord. Het kastensysteem en priesterbemiddeling worden afgewezen. Heilige boeken worden niet erkend en dus is er ook geen taak meer voor het Sanskriet. De kringloop der wedergeboorten kan op eigen kracht worden doorbroken waarmee het Nirwana binnen het bereik komt.

 

 

toestand van Nirwana

toestand van Nirwana

 

.

 

De stichter

 

Anders dan het hindoeïsme gaat het boeddhisme terug op een historische stichter, Sidharta Goutama. Hij werd geboren 560 v.C., als zoon van een rijk stamhoofd, huwde een weduwe en had bij haar een zoon. Op 29-jarige leeftijd kwam hij in een ernstige religieuze crisis, verliet huis en haard en probeerde eerst door een strenge ascese en zelfkastijding een oplossing te bereiken.

Na zes jaar aldus geleefd te hebben en na een periode van 49 dagen van eenzame meditatie kwam de verlossing in de vorm van de verlichting. Gautama werd tot Boeddha (= dé Verlichte) en daarmee tot het centrum van de mensheid en zijn geschiedenis. Boeddha verzamelde een groep monniken om zich heen aan wie hij zijn (mondeling) leer doorgaf.

.

 

Gautama Buddha

Gautama Buddha

 

 

 

De leer

 

Boeddha leerde aan zijn volgelingen de volgende vier waarheden:

(1) Leven is lijden

(2) De oorzaak van het lijden is het verlangen of de begeerte.

(3) Het verlangen moet worden overwonnen.

(4) Het geëigende middel daartoe is het achtvoudige pad.

Het achtvoudige pad geeft, in een opklimmende reeks, een leidraad voor het leven:

(1) het juiste pad,

(2) de juiste doelstelling,

(3) het juiste woord,

(4.) het juiste gedrag (niet stelen, niet doden),

(5) het juiste middel voor het levensonderhoud,

(6) de juiste inspanning (wilskracht, training),

(7) het juiste bewustzijn (kennen van de drijfveren) en tenslotte

(8) de juiste meditatie.

 

.
Wie de uiteindelijke verlichting bereikt, geniet het Nirwana, enerzijds beschreven als een staat van grootste volheid maar anderzijds ook als een staat van volledige leegte. De centrale levensfilosofie is dat het bestaan eigenlijk een illusie is (wanneer de materiële vorm zich voegt bij het gevoel ontstaat er een idee dat zich verdiept tot het bewust zijn van iets en dat laatste brengt voor een ogenblik de illusie van het bestaan voort).

In zijn zuiverste vorm laat het geen ruimte voor aanbidding aangezien er geen wezen is tot wie de aanbidding kan worden gericht. In latere ontwikkelingen is hierop toch ten dele teruggekomen.
Anders dan het hindoeïsme is het boeddhisme overtuigd het ‘goede nieuws’ voor de gehele mensheid te zijn. Het is dan ook zeker in de beginperiode sterk missionair geweest.

 

 

Ontwikkeling

 

Nadat Boeddha zijn monniken zijn lering had bijgebracht, volgde een voorspoedige start van het boeddhisme. Na enige tijd ontstond de behoefte toch de leer in geschriften te formuleren. Er werden concilies gehouden. In 300 jaar bereikte het boeddhisme heel India (de onderlaag blijf het hindoeïsme trouw).

Honderd jaar later breidde het zich uit over Sri Lanka, later over China waar het de cultuur diepgaand beïnvloed heeft. Rond het begin van onze jaartelling bereikte het boeddhisme Japan en Korea waar het zich mengde met de plaatselijke shinto. In Tibet kreeg het boeddhisme een geheel eigen vorm (het tantrisme).

Rond 900 na Chr. volgde een teruggang en won het hindoeïsme althans in India weer vrijwel alle terrein terug (pas in deze eeuw is er weer sprake van een kleine opleving van het boeddhisme in India).
Recent is vooral het zen-boeddhisme in het westen bekend geworden. Van de meditatievormen is met name de Yoga buiten het boeddhisme populair (en in sommige katholieke kloosters gepraktiseerd).

 

 

Heilige boeken

 

Het boeddhisme is een ‘godsdienst’ zonder heilige geopenbaarde boeken. Wel zijn de leringen van de Boeddha in later tijd vastgelegd. In de loop van de tijd is aan de overlevering over het leven en de leer van Boeddha veel toegevoegd. De teksten werden alleen in de kloosters bewaard en zijn in de meeste gevallen met de invallen van de islam verloren gegaan. Een reconstructie van de leer in zijn meest oorspronkelijke vorm is daarom echter niet goed mogelijk.

 

 

De leefregels

 

De leefregels volgen uit de opgaven van het achtvoudige pad. In de oorspronkelijke vorm van het boeddhisme is de mens sterk op zichzelf betrokken. Maar men mag de naaste geen schade berokkenen. De boeddhist zal overdaad mijden. Het is aan te bevelen een kortere of langere tijd als monnik te leven.

 

 

monniken

monniken

 

 

Richtingen

 

Rond 100 na Chr. splitste het boeddhisme zich in twee scholen: Hinayana (‘kleine voertuig’), de meest oor-spronkelijke en zuivere richting, tegenwoordig beter bekend onder de naam Theravada, en Mahayana (‘grote voertuig’).

Het Hinayana leert dat de verlossing maar voor weinigen is weggelegd (= kleine voertuig). Het is een verdraagzame groep die met name Sri Lanka, Thailand, Birma, Cambodja en Laos te vinden is.
Het Mahayana leert daarentegen dat de verlossing voor velen is weggelegd. God keert terug in de vorm van de Oer-Boeddha.

Er komen helpers voor de mens, de Bodhisatva’s (heiligen). Hemel en hel worden aanvaard. Er wordt een plaats ingeruimd voor toekomstige Boeddha’s. De eredienst krijgt de trekken van een kerk. Plaatselijk vermengt deze vorm van boeddhisme zich gemakkelijk andere religies zoals dat in Japan (Shinto) en in Tibet het geval is geweest.

Het zen-boeddhisme ( vajrayana of tantrisch boeddhisme)  is rond 500 v.C. in China tot ontwikkeling gekomen vorm van het boeddhisme welke nadien ook in Japan vaste voet aan de grond heeft gekregen. Het zen-boeddhisme is nogal afkerig van theorie, is meer betrokken op de dienst aan de naaste en legt sterk de nadruk op geestelijke en lichamelijke discipline en op training.

Na de Tweede Wereldoorlog is deze vorm van het boeddhisme ook in het Westen bekend en populair geworden. Yoga is een ander in het Westen bekend geworden boeddhistisch fenomeen dat dateert uit de vijfde eeuw n.Chr. Het is een methode om door ascese en geestelijke concentratie een hogere bewustzijnstoestand te bereiken.

.

slide_10

.

 

 

.

mapbuddh (1)

.

 

 

Feesten en kalender

 

De Boeddhistische kalender is (met uitzondering van Japan) een maankalender. Het jaar is 11 dagen korter en de feestdagen verschuiven derhalve ten opzichte van onze op de zon gebaseerde kalender. Veel feesten zijn sterk regionaal bepaald. Om er enkele te noemen:

Geboortefeest van Boeddha (d.w.z. zijn verlichting en eerste preek)

– Feest van de Boeddha’s (Japan)

– Dodenfeest (soort Allerzielen, alleen Japan)

– Boeddha’s Hemelvaart (alleen Tibet).

 

 

 

Enkele teksten uit de boeken

 

  • Er zijn twee doelen die een rondtrekkende niet dient na te streven… Het vervullen van begeerten en de vreugden die uit deze begeerten voortkomen. Dit is laag bij de gronds, ordinair en leidt tot wedergeboorte, hetgeen schandelijk en bovendien onvoordelig is . . .”
  • En dit is de edele waarheid van het leed: geboorte is leed, ouderdom is leed, ziekte is leed, niet vervuld zien van wensen is leed …”
  • En dit is de edele waarheid van het opheffen van het leed: het is het opheffen van de begeerte, zodat er geen hartstocht meer is. En dit is de edele waarheid van de weg die leidt naar het opheffen van het leed. Het is het edele achtvoudige pad.” (uit de Theravada, Boeddha’s preek te Benares).

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

 John Astria

John Astria