Tagarchief: japan

Cupriet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Algemene informatie

 

Het doorzichtig tot doorschijnend bruinrode, paarsrode, rode of zwarte cupriet heeft een diamantglans, een bruinrode streepkleur en de splijting van het mineraal is imperfect volgens het kristalvlak [111]. Het kristalstelsel is kubisch. Cupriet heeft een gemiddelde dichtheid van 6,1, de hardheid is 3,5 tot 4 en het mineraal is niet radioactief. Sonora sunrise  is een combinatie steen die cupriet en chrysocolla bevat.

 

 

chrysocolla en cupriet

 

 

 

Etymologie

 

Cuprum is van de Latijnse naam voor koper.

 

 

 

.

.

 

Vindplaats

 

Cupriet wordt o.a. gevonden in Frankrijk, Duitsland, Rusland, Japan, Australië, Namibië, Mexico en de Verenigde Staten.

 

 

 

.

.

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: Cu2O

hardheid: 3,5 – 4

 

 

Cupriet
CupriteUSGOV.jpg
Mineraal
Chemische formule Cu2O
Kleur Bruinrood, paarsrood, rood of zwart
Streepkleur Bruinrood
Hardheid 3,5 tot 4
Gemiddelde dichtheid 6,14 kg/dm3
Glans Diamantglans, halfmetaalachtig tot mat
Opaciteit Doorzichtig tot doorschijnend
Breuk Schelpvormig (bros)
Splijting Imperfect, [111]
Kristaloptiek
Kristalstelsel Kubisch
Brekingsindices 2,85 (isotroop)
Dubbele breking Geen; isotroop
Bijzondere kenmerken Grijsblauw met interne rode reflecties bij opvallend licht

 

 

 

 

 

cupriet en chrysocolla

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Takashi Nagai

Standaard

categorie : beroemde mensen

 

 

 

Takashi Nagai, een specialist in de radiologie, was een overlevende van de atomaire bombardementen op Hiroshima en Nagasaki. Takashi was bekeerd tot het christendom en schreef verschillende boeken. Sommige boeken beschreven zijn ervaring als overlevende, terwijl anderen wetenschappelijke studies waren.

 

 

 

 

Nagasaki: christendokter ten tijde van de atoombom

 

Nagasaki werd een begrip door de atoombom die er viel op 9 augustus 1945. Op de plaats waar de bom viel, zijn nu een museum en een vredespark. Het museum brengt de tragedie heel dichtbij. Naar schatting stierven meer dan 74.000 mensen door de bom en door de directe gevolgen.

Nagasaki was de enige stad in Japan die christelijk was te noemen: 25 procent van de bevolking was christen, terwijl dat in de rest van Japan om minder dan 1 procent ging. De bom viel op 500 meter van de kathedraal (de grootste van Oost-Azië); 6000 van de 12.000 leden van deze rooms-katholieke kerk kwamen direct om. Velen waren op dat moment in het gebouw, nogal wat anderen woonden in de nabije omgeving.

 

 

atoombom op Nagasaki

 

Er is ook een klein museum over het leven van dokter Takashi Nagai. Diens vader was arts op het platteland. Takashi ging in Nagasaki medicijnen studeren. Hij woonde toen bij een godvrezend rooms-katholiek gezin. Hun leven zette hem aan het denken. Na zijn studententijd bekeerde hij zich tot het christendom en werd hij eveneens rooms-katholiek. Hij werd radioloog en trouwde met een dochter uit het kostgezin.

 

 

Memorial museum van Nagai

 

In de Tweede Wereldoorlog werkte hij van ’s morgens vroeg tot ‘s avonds laat. Steeds meer collega’s werden opgeroepen of vielen weg. Bovendien was er bijna geen beschermend materiaal meer; al het lood moest naar het leger. Dit bracht groot gezondheidsrisico mee, maar Nagai voelde zich gedrongen door te gaan. Twee weken voordat de bom viel, stelde een collega-arts de diagnose: leukemie met een levensverwachting van drie jaar. Zijn vrouw reageerde: „De Heere heeft gegeven, de Heere heeft genomen; de Naam van de Heere zij geloofd.”

Terwijl hij zich voorbereidde op wat hem, zijn vrouw en twee kinderen te wachten stond, viel de atoombom. Precies boven de plek waar zij woonden. Hij was in het ziekenhuis en raakte gewond. Desondanks werd hij in beslag genomen door de zorg voor alle gewonden. Omdat zijn vrouw niet opdook, wist hij dat zij omgekomen was. Na twee dagen kon hij zich eindelijk vrijmaken en vond hij alleen een verkoold bekken op de plaats waar eerder hun huis was. Zijn twee kinderen logeerden bij oma en waren ongedeerd.

 

 

Takashi op zijn ziekbed met zijn kinderen

 

De dokter, lijdend aan leukemie, heeft zich behalve voor zijn werk als arts en het opvoeden van zijn kinderen volledig ingezet voor de wederopbouw van kerk en stad. De laatste vijf jaar bracht hij in bed door, waar hij bad, de Bijbel las en raad gaf aan wie hem bezocht. Ook schreef hij er meer dan veertien boeken. In 1951 overleed hij, op 43-jarige leeftijd. Op zijn begrafenis waren 20.000 mensen.

Indrukwekkend hoe Nagai Gods bijzondere zorg door alles heen zag en zeer dankbaar kon zijn, ondanks de grote moeiten die hij doormaakte.
.
.

 

 

 

Geschriften en film

 

Nagai’s boeken zijn vertaald in vele talen, waaronder het Chinees, Koreaans, Frans, Engels en Duits. Een groot deel van het schrijven van Nagai is geestelijk geïnspireerd met christelijke reflecties op de ervaring van zichzelf en de mensen om zich heen, vooral de kinderen, in de nasleep van de oorlog. De meer technische geschriften van Nagaï vindt men in Atomic Bomb Rescue and Relief Report, ontdekt in 1970.

In augustus 2010 kondigde het filmproductiebedrijf van Major Oak Entertainment Ltd aan dat ze een speelfilm over het leven van Dr. Nagai wilden draaien. Onder de titel ‘All That Remains’, werd de film geregisseerd door Ian en Dominic Higgins en uitgebracht in 2012.

 

 

 

 

Uitspraken van Nagai

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Japanse kimono’s.

Standaard

categorie : mode en kledij

 

 

 

In ontwerp is het één van de meest simpele kledingstukken van de wereld, en toch bestaat er zo veel verschil en subtiliteit tussen de vele verschillende uitvoeringen en hun betekenissen. Dit artikel gaat over de algemene en huidige dracht van kimono’s.

 

 

 

Het woord kimono betekent letterlijk “ding om te dragen”; ki = aantrekken, dragen, mono = ding. Ze worden al eeuwen door de Japanse geschiedenis heen in vele vormen gedragen. Tegenwoordig draagt men in Japan vooral Westerse kleding, maar op bepaalde gelegeheden en een aantal festivals worden er door jong en oud nog steeds kimono’s uit de kast gehaald om het straatbeeld op te vrolijken.

 

 

Kleuren

 

Eerst wat over kleurengebruik in Japanse kleding en cultuur in het algemeen. Elk jaargetijde heeft zijn eigen traditionele kleurenschema’s, dit is zowel in de kunst als de kleding terug te vinden. De kleuren zelf hebben ook hun eigen betekenissen en associaties, net als hier in het westen.

 

 

56-141_663momiji

   momiji : japanse esdoorn, typische herfstkleuren in Japan.

 

 

 

asanoha asanoha

 

 

Het asanoha patroon is een populair zomerpatroon in Japan en stelt het hennepblad voor. Hennep wordt van oudsher veelal gebruikt voor zomerse werkkleding, de betekenis van het patroon heeft te maken met de sterkte en duurzaamheid van hennep. Men hoopt dus dat door het dragen van dit patroon in werkkleding wat van de goede eigenschappen van de plant in de drager worden opgenomen, hij wordt in elk geval steeds aan de boodschap herinnerd.

 

 

 

 De soorten kimono’s

 

 

De hadajuban

 

Dit is een onderkledingstuk, meestal van fijne katoen of linnen gemaakt. Het is wit of lichtroze van kleur en wordt op het naakte lichaam gedragen, niet alleen voor wat extra warmte maar ook om de bovenliggende zijden kledinglagen schoon te houden van zweet, zijde is immers moeilijk wasbaar. De hadajuban wordt onder zowel yukata’s als formele kimono’s gedragen.

 

 

DCF 1.0

.

.

De nagajuban

 

Dit is een tweede onderkimono, hij wordt alleen onder formele(re) kimono’s gedragen. De nagajuban is van zachte zijde en heeft een verstevigde kraag. Hij dient om de bovenliggende lagen alvast vorm te geven. Deze ondekleding  komt in allerlei gekleurde varianten voor, wit of lichtroze kom je het vaakst tegen. Het randje van de kraag van de nagajuban blijft te zien onder, of eigenlijk: boven de buitenste kledinglaag uit.

 

 

nagajuban

 

 

 

De yukata

 

De meest informele kimono is de yukata. Ze worden gemaakt als dagelijks kledingstuk, van katoen, zodat ze makkelijk in de was kunnen.Yukatas zijn voor alle leeftijden en beide sekses een makkelijk en luchtig kledingstuk voor de dagelijkse bezigheden. Het is een zomerkimono, maar er zijn wat dikkere varianten verkrijgbaar. Met een onderkimono of in laagjes zijn ze ook in de andere seizoenen te dragen. Ook wordt de yukata als pyama gebruikt, om in te slapen.

 

 

yukata

 

 

Vrouwen in Tokyo kunnen hun waaier, de uchiwa, in hun obi steken zodat ze hun handen vrij hebben. Dit zijn voorgestrikte “kant-en-klaar” obi’s, die makkelijk en snel voor dagelijks gebruik zijn. Yukatas hebben meestal drukkere patronen dan formelere kimono’s.

Deze patronen bedekken de hele kimono en kunnen van alles bevatten maar meestal zijn het bloemen of geometrische patronen. Voor kinderen zijn er vaak yukatas met konijntjes, usagi, of modernere varianten zelfs met Hello Kitty. Mannen dragen effen kleuren of geometrische patronen, kleuren zoals donkerblauw, zwart of grijs zijn geliefd.

 

 

 

De furisode

 

De letterlijke vertaling van furisode is “wiegende mouwen”. Dit is de meest formele kimono voor meisjes en ongetrouwde jonge vrouwen. Bruiden trekken vaak nog een laatste keer deze vrijgezellenkimono aan op de receptie van hun bruiloft. De patronen en kleuren zijn bijpassend voor jonge vrouwen; veel bloemen, vlinders en rozetinten. Vaak wordt de furisode door elkaar gehaald met de kimono’s die artiesten als maiko’s (leerling geisha’s) dragen, omdat ze ook lange mouwen hebben, maar de furisode heeft geen sleepje.

 

Ook hele jonge meisjes dragen deze plechtige kimono bij officiiële gelegenheden: De kimonos zijn nu nog wat aan de ruime kant, maar de kinderen zullen deze kledingstukken de komende jaren nog kunnen dragen. De patronen zijn passend bij de gelegenheden.

 

 

 

 

 

 

 

De houmongi

 

Dit is de formele kimono voor getrouwde vrouwen. Hij straalt boven alles netheid en degelijkheid uit, wat verwacht werd van de Japanse huisvrouwen, maar is ook een prima kimono om de stad in te gaan of wat te gaan eten. De kleuren en vooral de patronen zijn rustiger dan die van de furisode kimono’s, wat men meer bijpassend achtte voor getrouwde mensen.

 

 

houmongi

 

 

De irotomesode

 

Deze kimono kan door zowel vrijgezelle als door getrowde vrowen worden gedragen, bij officieuze alswel officiële gelegenheden. Het woord iro betekent “kleur”, dat wil zeggen dat de basiskleur van dit kledingstuk alles behalve zwart kan zijn. De mouwen hebben dezelfde standaardlengte als de houmongi, maar deze kimono is meer chique. De patronen zijn bij formele versies alleen op de onderkant aangebracht.

Bij sommige formele gelegenheden kan deze kimono worden gedragen in plaats van de formelere tomesode, in dat geval moet er op de aanwezigheid van ka mon worden gelet; familiewapens die in getale van één, drie of vijf op het kledingstuk kunnen voorkomen. Hoe meer het er zijn, hoe officiëler de gelegenheid waar de kimono voor bedoeld is. Deze ka mon of mon staan afgebeeld op de rugzijde, de mouwen en aan beide kanten van de borst. De kleur van de slippers en het tasje is bij formeel gebruik van deze kimono altijd zilver of goud.

 

 

 

Iroiro

 

 

De kurotomesode

 

De meest formele kimono voor allerlei serieuze gelegenheden en bepaalde familiebijeenkomsten. Kuro betekent zwart; deze kimono’s zijn zwart van kleur, maar er kunnen op de onderkant, zeker wat patronen op staan. De regel is: hoe formeler, hoe minder patroon, ook onder de meest formele kimono’s ondeling geldt dat. De ka mon zijn natuurlijk ook aanwezig.

 

 

kurotomesode

 

.

.

De shiromuku, irouchikaki en hikifurisode

 

Shiromuku

 

De shiromuku is de Japanse versie van de trouwjurk. Deze trouwkimono is sinds de Muromachi periode (1333-1568) een gekoesterde traditie. De trouwoutfit is compleet in het wit, met opgestoken haar vol met mooie spelden en een “hoedje”, er is ook een bijbehorende sluier of cape. De kleding bestaat uit de uchikake, de buitenste kimono en een voor daaronder; de kakeshita.

 

 

shiromuku

 

 

Irouchikake

 

Er kan ook een irouchikake worden gedragen in plaats van traditioneel wit; het is een rijkgekleurde en versierde uchikake. Vaak staan er gelukssymbolen zoals schildpadden en kraanvogels op.

 

 

uchikake_example

 

 

Hikifurisode

 

De hikifurisode, is een furisode met een sleepje. Het ontstond in de Edo periode (1603 – 1868) als formele trouwkleding voor samuraivrouwen. De mannen dragen hakama als ze gaan trouwen, dat is een wijde broek met zeven plooien, die ook door samurai en bepaalde hoogwaardigheidsbekleders werden gedragen. De zeven plooien staan voor de zeven deugden. Eroverheen gaat een haori, een soot kimonojasje, de officiële versie met alle ka mon op hun plek.

 

 

hikifuiro

 

 

De hakama

 

Thuis en om het huis kan de man een yukata dragen. Bij meer formele gelegenheden zullen mannen de hakama dragen. Hoewel er ook hakama zijn voor vrouwen, kun je meestal aan de kleuren en patronen zien voor welke sekse het kledingstuk in kwestie is bedoeld. Er bestaan ook speciale hakama voor bij het afstuderen, het is een speciale outfit vergelijkbaar met de afstudeerkloffies in Amerika, maar dan op zijn Japans. Verder worden deze wijde broeken nu nog veel gedragen in allerlei Japanse vechtsporten zoals kendo en iaido.

 

 

hakama

 

 

Mofuku

 

Mofuku is de naam voor Japanse rouwkleding. Alles is in het zwart, inclusief alle accesoires en schoenen. Alleen de tabi, de sokjes, en het zichtbare kraagrandje van de nagajuban zijn wit. Dit geldt voor zowel mannen als vrouwen.

 

 

mofuku

 

 

Maiko, geisha, oiran en theater

 

Naast de dagelijks gedragen kimono’s zijn er ook nog de speciale kimono’s voor artiesten zoals acteurs in Japanse theaters en entertainers zoals maiko’s en geisha’s. Deze kleding is natuurlijk opvallender dan de normale, met ingewikkeld gestrikte obi’s en prachtige kleuren.

 

 

Maiko kimono

Maiko kimono

 

 

 

Geisha kimono

Geisha kimono

 

 

 

Oiran kimono

Oiran kimono

 

 

Susohiki

 

Maiko’s, leerling geisha’s, dragen een susohiki. Deze kimono’s hebben net iets kortere mouwen dan de furisode en zijn wat langer met een sleepje zodat erin gedanst kan worden op de traditionele manier. Hierdoor krijgt het ook de typische beweging die je ziet als erin wordt gelopen, het heeft een zwevend effect. De maiko’s leren dit loopje op speciale geta, de okobo. Op het schuine deel van deze geta, daar waar de stof uitkomt, zit een bel vast.

 

 

susohiki

 

 

Hikizuri

 

De kimono van een geisha (of geiko zoals ze heten in Kyoto) heet de hikizuri, deze lijkt op een tomesode kimono, maar is ook langer met een sleepje. De mouwen zijn net iets langer dan bij de tomesode. Voor een geisha hetzelfde als voor iedere andere Japanse vrouw; hoe ouder ze wordt, hoe rustiger en simpeler haar kleding wordt. Gelukkig voor haar ook haar schoeisel; geisha’s lopen op zori of geta, afhankelijk van de gelegenheid. Het dansen van de geisha of maiko gebeurt op hun sokjes, de tabi.

 

 

hikizuri

 

.

.

Oiran of tayuu

 

Dit is van oudsher een hoge courtisane, zeker niet te verwarren met een geisha. De haardrachten zijn ingewikkeld en uitgebreid met een typerend groot aantal haarspelden. Een oiran draagt de strik van haar obi aan de voorkant, dat was vroeger het gebruik bij getrouwde vrouwen en prostituees.Over de kimono heen wordt een rijkversierde uchikake gedragen.

Ze lopen in nog zelfs hogere klompen dan de maiko, daarom hebben ze altijd begeleiders bij zich om ze te helpen niet op hun plaat te gaan, met alle stof en klompen is het zwaar tillen. Ook hebben ze een parasoldrager in hun nabijheid die een grote rode parasol boven het hoofd van de oiran houdt.

Het lopen gaat met een karakteristieke ronde voetbeweging naar buiten, dit is mede om niet over de kimono te struikelen als ie over de grond wordt gedragen. Er zijn tegenwoordig nog maar zo’n vier vrouwen in heel Japan die deze traditie in leven houden, het gaat hierbij om de levensstijl, niet zozeer de sexuele aspecten.

 

 

Kabuki en noh

 

Dit zijn oude Japanse theatervormen waarin men traditionele kleding draagt. Kabuki komt vanuit de shintoreligie en is een kleurrijk theater voor alle bevolkingslagen. Noh is ontstaat in de aristocratsche kringen en is door het uitheemse boeddhisme beïnvloed. In noh theater worden naast uitbundige kimono’s ook maskers gebruikt om personages weer te geven, in kabuki worden de gezichten van de acteurs beschilderd.

Sommige kimono’s bedoeld voor dit soort theater vertellen hele verhalen met hun motieven, zodat ze alleen maar voor een speciefiek stuk bruikbaar zijn. Ze zijn zo karakteristiek dat kenners aan alleen de kimono al kunnen zien om welk stuk het gaat.

 

 

nakubinoh

.
.
.

Accessoires bij de kimono

 

 

Obi

 

Een obi is het stuk stof van ongeveer 30 cm breed en minstens twee meter lang, wat als strik om het kadootje heen om de kimono heen gaat. De “strik” zelf, op de achterkant kent vele varianten, van simpel tot ingewikkeld, ook per gelegenheid en formaliteit verschillend. De meer ingewikkelde formen moeten door een tweede persoon worden geörigamied, de te kleden persoon kan dat onmogelijk zelf. Er zijn fijne, zijden obi’s voor in de zomer tot ceremoniële zware brocaten obi’s.

 

 

obi

 

.

Obijime

 

De obijime is een decoratief koord wat nog over de obi heengaat. Het wordt op de voorkant met een platte knoop, sierknoop of door middel van een obidome, een soort broche-achtig klemmetje, vastgemaakt. De losse einden worden meestal om de obijime heen om het middel geslagen naar achter toe.

 

 

Kimono_obijime_04

 

 

Aan de bovenzijde van de obi steekt een stuk stof uit, fijne zijde vaak bewerkt met speciale knoop- en verftechnieken waardoor de stof geribbeld wordt. Dit effect heet shibori, dat letterlijk “gekreukeld” betekent. Een shibori stof kun je nooit meer wassen omdat dan de ribbeltjes eruitgaan. Een sjaaltje van deze stof wordt langs de bovenkant van de obi gewonden en aan de voorkant vastgemaakt, de uiteinden worden onder de obi weggewerkt.

 

 

Japans traditioneel schoeisel en sokken

 

Geta en zori

 

Wat voor schoenen trek je aan onder een kimono? De geta bijvoorbeeld. Dit zijn houten teenslippers, het koord wat over je voet heengaat is van zijde of katoen gemaakt.De formelere zori zijn slippers van stof, tegenwoordig worden veel kunststoffen gebruikt die makkelijker zijn om schoon te houden.

 

 

Geta

Geta

 

 

 

Zori

Zori

 

 

 Tabi

 

Het was vroeger in Japan onfatsoenlijk om als vrouw je blote voeten te laten zien, daarom worden tabi gedragen; sokjes met een “losse” grote teen, zodat ze makkelijk in teenslippers gedragen kunnen worden. Meestal zijn ze wit, maar je ziet ze ook regelmatig in het zwart of andere kleuren, met en zonder patroon. Vroeger waren dit stugge sokjes die je met clipjes vastmaakte, tegenwoordig hebben ze tabi in alle mogelijke kleuren, patronen en stoffen, incllusief van rekbaar katoen zoals in het westen.

 

 

tabi

.
.

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Cinnaber

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Cinnaber, of cinnabariet, is een kwiksulfide. Het mineraal wordt sinds de Oudheid gebruikt als erts om kwik uit te winnen. Het mineraal vormt grote kristallen die diep vermiljoen tot baksteenrood van kleur zijn. Kleine kristallen kunnen licht doorschijnend zijn.

Cinnaber heeft een helderrode streepkleur en een volkomen splijting volgens kristalvlak [1010]. Het kristalstelsel is trigonaal, de dichtheid is met 8,1 hoog. De hardheid is 2 tot 2,5. Cinnaber is niet radioactief. Cinnaber is giftig omdat het kwik bevat. Het kan dus beter niet op de huid gedragen worden en na aanraking moeten de handen gewassen worden.

 

 

 

 

 

Etymologie

 

Het woord cinnaber betekende oorspronkelijk vermiljoen en is afkomstig uit het Perzisch (shangarf). Het heeft onze taal bereikt via het Grieks, het Latijn en het Frans.

 

 

 

 

.

Vindplaats

 

Cinnaber komt vooral voor in hydrothermale aders van lage temperatuur. De typelocatie en lang een belangrijke vindplaats van kwik als erts is Almadén, Spanje, waar het reeds door de Kelten werd ontgonnen. Cinnaber wordt nog gevonden in Italië, Slovenië, het Midden-Oosten, China, Japan en Midden-Amerika.

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: HgS

hardheid: 2 – 2,5

dichtheid: 8,2

 

 

 

 

 

Cinnaber
Cinnabar.jpg
Mineraal
Chemische formule HgS
Kleur rood tot bruinrood, loodgrijs
Streepkleur purper
Hardheid 2 – 2,5
Gemiddelde dichtheid 8090 kg/m³
Glans diamantglans tot metaalglans
Splijting volkomen volgens [1010]
Habitus massief, korrelig, romboëdrisch of dik tabulair
Kristaloptiek
Kristalstelsel Trigonaal
Bijzondere kenmerken belangrijkste kwikerts, vanaf 344 °C wordt cinnaber omgezet tot metacinnaber

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het Boeddhisme.

Standaard

categorie : religie

 

 

 

symbool boeddhisme

symbool boeddhisme

.

 

 

Ontstaan

 

Ontstaan als reactie op en hervorming van het hindoeïsme. Het boeddhisme wijst het hele hindoeïstische goden-pantheon af en is daarmee geen godsdienst in de strikte zin van het woord. Het kastensysteem en priesterbemiddeling worden afgewezen. Heilige boeken worden niet erkend en dus is er ook geen taak meer voor het Sanskriet. De kringloop der wedergeboorten kan op eigen kracht worden doorbroken waarmee het Nirwana binnen het bereik komt.

 

 

toestand van Nirwana

toestand van Nirwana

 

.

 

De stichter

 

Anders dan het hindoeïsme gaat het boeddhisme terug op een historische stichter, Sidharta Goutama. Hij werd geboren 560 v.C., als zoon van een rijk stamhoofd, huwde een weduwe en had bij haar een zoon. Op 29-jarige leeftijd kwam hij in een ernstige religieuze crisis, verliet huis en haard en probeerde eerst door een strenge ascese en zelfkastijding een oplossing te bereiken.

Na zes jaar aldus geleefd te hebben en na een periode van 49 dagen van eenzame meditatie kwam de verlossing in de vorm van de verlichting. Gautama werd tot Boeddha (= dé Verlichte) en daarmee tot het centrum van de mensheid en zijn geschiedenis. Boeddha verzamelde een groep monniken om zich heen aan wie hij zijn (mondeling) leer doorgaf.

.

 

Gautama Buddha

Gautama Buddha

 

 

 

De leer

 

Boeddha leerde aan zijn volgelingen de volgende vier waarheden:

(1) Leven is lijden

(2) De oorzaak van het lijden is het verlangen of de begeerte.

(3) Het verlangen moet worden overwonnen.

(4) Het geëigende middel daartoe is het achtvoudige pad.

Het achtvoudige pad geeft, in een opklimmende reeks, een leidraad voor het leven:

(1) het juiste pad,

(2) de juiste doelstelling,

(3) het juiste woord,

(4.) het juiste gedrag (niet stelen, niet doden),

(5) het juiste middel voor het levensonderhoud,

(6) de juiste inspanning (wilskracht, training),

(7) het juiste bewustzijn (kennen van de drijfveren) en tenslotte

(8) de juiste meditatie.

 

.
Wie de uiteindelijke verlichting bereikt, geniet het Nirwana, enerzijds beschreven als een staat van grootste volheid maar anderzijds ook als een staat van volledige leegte. De centrale levensfilosofie is dat het bestaan eigenlijk een illusie is (wanneer de materiële vorm zich voegt bij het gevoel ontstaat er een idee dat zich verdiept tot het bewust zijn van iets en dat laatste brengt voor een ogenblik de illusie van het bestaan voort).

In zijn zuiverste vorm laat het geen ruimte voor aanbidding aangezien er geen wezen is tot wie de aanbidding kan worden gericht. In latere ontwikkelingen is hierop toch ten dele teruggekomen.
Anders dan het hindoeïsme is het boeddhisme overtuigd het ‘goede nieuws’ voor de gehele mensheid te zijn. Het is dan ook zeker in de beginperiode sterk missionair geweest.

 

 

Ontwikkeling

 

Nadat Boeddha zijn monniken zijn lering had bijgebracht, volgde een voorspoedige start van het boeddhisme. Na enige tijd ontstond de behoefte toch de leer in geschriften te formuleren. Er werden concilies gehouden. In 300 jaar bereikte het boeddhisme heel India (de onderlaag blijf het hindoeïsme trouw).

Honderd jaar later breidde het zich uit over Sri Lanka, later over China waar het de cultuur diepgaand beïnvloed heeft. Rond het begin van onze jaartelling bereikte het boeddhisme Japan en Korea waar het zich mengde met de plaatselijke shinto. In Tibet kreeg het boeddhisme een geheel eigen vorm (het tantrisme).

Rond 900 na Chr. volgde een teruggang en won het hindoeïsme althans in India weer vrijwel alle terrein terug (pas in deze eeuw is er weer sprake van een kleine opleving van het boeddhisme in India).
Recent is vooral het zen-boeddhisme in het westen bekend geworden. Van de meditatievormen is met name de Yoga buiten het boeddhisme populair (en in sommige katholieke kloosters gepraktiseerd).

 

 

Heilige boeken

 

Het boeddhisme is een ‘godsdienst’ zonder heilige geopenbaarde boeken. Wel zijn de leringen van de Boeddha in later tijd vastgelegd. In de loop van de tijd is aan de overlevering over het leven en de leer van Boeddha veel toegevoegd. De teksten werden alleen in de kloosters bewaard en zijn in de meeste gevallen met de invallen van de islam verloren gegaan. Een reconstructie van de leer in zijn meest oorspronkelijke vorm is daarom echter niet goed mogelijk.

 

 

De leefregels

 

De leefregels volgen uit de opgaven van het achtvoudige pad. In de oorspronkelijke vorm van het boeddhisme is de mens sterk op zichzelf betrokken. Maar men mag de naaste geen schade berokkenen. De boeddhist zal overdaad mijden. Het is aan te bevelen een kortere of langere tijd als monnik te leven.

 

 

monniken

monniken

 

 

Richtingen

 

Rond 100 na Chr. splitste het boeddhisme zich in twee scholen: Hinayana (‘kleine voertuig’), de meest oor-spronkelijke en zuivere richting, tegenwoordig beter bekend onder de naam Theravada, en Mahayana (‘grote voertuig’).

Het Hinayana leert dat de verlossing maar voor weinigen is weggelegd (= kleine voertuig). Het is een verdraagzame groep die met name Sri Lanka, Thailand, Birma, Cambodja en Laos te vinden is.
Het Mahayana leert daarentegen dat de verlossing voor velen is weggelegd. God keert terug in de vorm van de Oer-Boeddha.

Er komen helpers voor de mens, de Bodhisatva’s (heiligen). Hemel en hel worden aanvaard. Er wordt een plaats ingeruimd voor toekomstige Boeddha’s. De eredienst krijgt de trekken van een kerk. Plaatselijk vermengt deze vorm van boeddhisme zich gemakkelijk andere religies zoals dat in Japan (Shinto) en in Tibet het geval is geweest.

Het zen-boeddhisme ( vajrayana of tantrisch boeddhisme)  is rond 500 v.C. in China tot ontwikkeling gekomen vorm van het boeddhisme welke nadien ook in Japan vaste voet aan de grond heeft gekregen. Het zen-boeddhisme is nogal afkerig van theorie, is meer betrokken op de dienst aan de naaste en legt sterk de nadruk op geestelijke en lichamelijke discipline en op training.

Na de Tweede Wereldoorlog is deze vorm van het boeddhisme ook in het Westen bekend en populair geworden. Yoga is een ander in het Westen bekend geworden boeddhistisch fenomeen dat dateert uit de vijfde eeuw n.Chr. Het is een methode om door ascese en geestelijke concentratie een hogere bewustzijnstoestand te bereiken.

.

slide_10

.

 

 

.

mapbuddh (1)

.

 

 

Feesten en kalender

 

De Boeddhistische kalender is (met uitzondering van Japan) een maankalender. Het jaar is 11 dagen korter en de feestdagen verschuiven derhalve ten opzichte van onze op de zon gebaseerde kalender. Veel feesten zijn sterk regionaal bepaald. Om er enkele te noemen:

Geboortefeest van Boeddha (d.w.z. zijn verlichting en eerste preek)

– Feest van de Boeddha’s (Japan)

– Dodenfeest (soort Allerzielen, alleen Japan)

– Boeddha’s Hemelvaart (alleen Tibet).

 

 

 

Enkele teksten uit de boeken

 

  • Er zijn twee doelen die een rondtrekkende niet dient na te streven… Het vervullen van begeerten en de vreugden die uit deze begeerten voortkomen. Dit is laag bij de gronds, ordinair en leidt tot wedergeboorte, hetgeen schandelijk en bovendien onvoordelig is . . .”
  • En dit is de edele waarheid van het leed: geboorte is leed, ouderdom is leed, ziekte is leed, niet vervuld zien van wensen is leed …”
  • En dit is de edele waarheid van het opheffen van het leed: het is het opheffen van de begeerte, zodat er geen hartstocht meer is. En dit is de edele waarheid van de weg die leidt naar het opheffen van het leed. Het is het edele achtvoudige pad.” (uit de Theravada, Boeddha’s preek te Benares).

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

 John Astria

John Astria

 

Japanse motieven in de kledij

Standaard

categorie : mode en kledij

 

.

Dit artikel is een beschrijving van Japanse motieven,

hun herkomst en gebruik.

 

Sayagata en man ji

 

Dit patroon is afgeleid van de swastika, welke lang, lang voordat de nazi’s het hebben misbruikt al bestond. Het woord swastika komt uit het sanskriet en betekent “geleider van welzijn”, ook had het in het begin betekenissen als de draaiende zon, vuur en het leven. Het is overal op de wereld terug te vinden en komt in vele religies voor waar het staat voor welvaart en voorspoed.

In het boeddhisme wordt de swastika met boeddha geassocieerd en brengt harmonie en voorspoed, deze swastika draait rechtsom. In het hindoeïsme en Jainisme wordt een linksdraaiende swastika gebruikt om soortgelijke goede dingen te symboliseren.

De swastika kwam Japan binnen op Chinese stoffen gedurende de Edo petiode. De Chinese naam voor het motief was saya, dus de Japanse benaming werd sayagata. In Japan noemen ze de swastika zelf man ji. De man ji in zijn pure vorm is vaak op boeddhistische tempels en op boeddhabeelden te vinden.

 

 

 

sayagata

sayagata

 

 

 

manji

manji

 

 

 

Takara en shippo tsunagi

 

Dit zijn de schatten van de onsterfelijken; de zeven geluksgoden en andere mythische figuren. De schatten van de geluksgoden zijn veelal hun atributen, zoals de hoorn des overvloeds, een anker, een beurs die altijd vol is, tollen, waaiers, goud, zilver, geschriftrollen en een mantel der onzichtbaarheid.

Ze symboliseren allerlei goede dingen die een mens zou kunnen gebruiken en worden afgebeeld om deze aan te trekken, vooral met Nieuwjaar is het bootje met de onsterfelijken en hun schatten dat naar je toe vaart, de takarabune, een populair motief.

Behalve de schatten van de geluksgoden worden ook attributen van personages uit volksverhalen en legendes vaak afgebeeld. Bijvoorbeeld het verhaal over de visser die een hagaromo, een mantel van een tennin, een soort engel, steelt terwijl de tennin in de rivier aan het baden is.

Zonder deze mantel kon de vrouwelijke tennin niet terug naar de hemel. Uiteindelijk stemt de visser ermee in om de hagaromo terug te geven als ze voor hem danst. Dit sprookje lijkt sterk op het westerse verhaal over de zwanenprinses.

Takara betekent “schat(ten)”, meestal die uit de Japanse folklore. Shippo betekent “zeven soorten schatten” en tsunagi betekent “met elkaar in verband staande objecten”. Het boven onderstaande patroon is een abstract shippo tsunagi patroon,waarvan gezegd wordt dat het uit China naar Japan is gekomen. Het ruitvormpje zou met een fonkeling worden geassocieerd, daarom ontstond het verband met een juweel of schat.

Dit is met het motief van de attributen gecombineerd en wordt verstekt door er vaak schatten of bloemen in het midden af te beelden, zodat ze door de rest van het motief verbonden worden. Het leuke van deze categorie motieven is dat je ze uit elkaar kunt halen en de verschillende attributen erop kunt zoeken om het bijbehorende verhaal te achterhalen, als een soort van raadspelletje of puzzel.

 

 

takarabune

takarabune

 

 

 

chippo tsunagi

chippo tsunagi

 

 

 

hagaromo

hagaromo

 

 

 

 

Chou

 

Vlinders, ze staan voor de ziel of de overbrenging van de ziel. Deze zienswijze is samen met het boeddhisme uit China naar Japan gekomen. Daarnaast staan vlinders ook voor de zomer, (lang)levendigheid en jeugdigheid. Op veel yukata en furisode voor meisjes staan vlinders afgebeeld.

 

 

chou : vlinders

chou : vlinders

 

 

 

Usagi

 

Het konijn, zijn verhaal is uit China overgekomen en daarom wordt het konijn vaak samen met de maan afgebeeld. Volgens die legende zou een konijn zijn leven hebben opgeofferd om zijn gasten, de drie Wijzen, wat te eten te kunnen aanbieden. Als waardering voor dit ultieme zelfoffer hebben de wijzen het konijn in het Hemelse Paleis laten wonen, wat zich op de maan bevond.

Andere symboliek voor het konijn is dat ze altijd rechtdoor blijven gaan en niet terugdeinzen, en daarom gelukssymbool voor vooruitgang zijn. Deze diertjes komen net als in het westen, ook veel op kinderkleding en -spulletjes voor. Gewoon, omdat ze schattig zijn.

 

 

usagi

usagi

 

 

 

Kumo

 

Wolkjes zijn een uit China overgewaaid motiefje. Daar deed men voorspellingen aan de hand van wolkenpatronen en hun beweging. Er zijn verschillende manieren om wolken weer te geven. Onigumo komt van het woord oni, wat monster of demon betekent. Hier krijgt het de betekenis van heftig, sterk of agressief in bepaalde zin.

Dan heb je tanabikigumo; tanabiki betekent spoor. Dit zijn wat langere, uitgerekte wolken. Een vaak terugkomende vorm is de yokogumo, yoko vertaalt als horizontaal. Het is een abstracter wolkenmotief. Hieronder vind je van deze drie een voorbeeld.

 

 

kumo

kumo

 

 

 

Chayatsuji

 

Dit is een plattelandshuisje omringd met bloemen en een rivier of water. Het suggereert rust en harmonie. Het doet vaak nostalgisch aan in deze tijd omdat de gebouwtjes in de ouderwetse bouwstijl worden getekend, die nu niet meer wordt gebruikt. Ook heeft het geheel vaak een sprookjesachtige sfeer.

 

 

sayatchusi

sayatchusi

 

 

 

Tabane noshi

 

Vroeger werden er als versiering op kadootjes reepjes parelmoer van het zeeoor bevestigd. De schelp zelf was een belangrijk voedsel. Vaak werd het gedroogd voor consumptie en werd ook vaak als offer voor de goden en voorouders aangeboden. Tegenwoordig bestaat de traditie van de reepjes nog steeds, maar worden er reepjes papier gebruikt in plaats van parelmoer.

Je moet hierbij wel bedenken dat wat de Japanners kennen als echt papier, een hoogwaardig product is en als één van de schatten wordt gezien. Het traditionele handgemaakte chigoyami papier, is zelfs te wassen en de kreukels zijn er redelijk makkelijk uit te halen. Dit soort papier, rijkelijk beschilderd of geprint, werd altijd voor origami, cadeauverpakkingen en andere versieringen gebruikt.

Tabane betekent (bij elkaar/in een bundel) gebonden, noshi is de naam voor de parelmoerreepjes. De tabane noshi motieven zijn vaak rijk versierd en komen vaak op formele kleding voor. Het werd vroeger ook met aristocratie geassocieerd omdat parelmoer kostbaar was.

 

 

tabane noshi

tabane noshi

 

 

 

Yukiwa

 

Het sneeuwvlokje. Deze staat natuurlijk voor winter en kou, maar wordt ook in de zomer gebruikt juist om zijn verkoelende associaties. Meestal is hij in gestilleerde weergave te vinden, hij lijkt dan op een gekartelde omtrek van de kiku, de chrysant.

 

 

yukiwa

yukiwa

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

De symboliek van de Japanse waaiers

Standaard

categorie : mode en kledij

.

Japanse waaiers als gebruiksvoorwerpen en symbolen

 

De waaier is al eeuwen een integraal onderdeel van de Japanse cultuur en wordt van oudsher voor meer dan alleen koelte toewuiven gebruikt. In dit voorwerp zijn symboliek en praktijk nauw met elkaar verweven. 

 

Inleiding

 

Sensu en uchiwa

 

Er zijn twee soorten basisvormen voor waaiers in Japan bekend: De eerste is de vouw waaier, ook wel de sensu of ogi genaamd; de tweede is de uchiwa, dat zijn de waaiers die uit een stuk zijde of papier bestaan die is gespannen in een houten, ijzeren of van bot, ivoor of schelp gemaakt raampje.

De sensu kan, al naar gelang het doel, gemaakt zijn van houten of metalen spaken met papieren, zijden houten of ijzeren stroken eroverheen. Beide soorten kunnen beschilderd, beschreven met kalligrafie of beide zijn. Boeddhistische mantra’s of gedichten zijn vaak een favoriete keuze als het gaat om schrift.

Ook zilver- en goudfolie worden op sensu gebruikt, vooral als het gaat om waaiers die in het theater of als siervoorwerp gebruikt worden. Het woord sensu wordt voor de uitvouwbare vorm van de waaier gebruikt, met het woord ogi wordt de waaier voor persoonlijk gebruik, die je bij je hebt, bedoeld.

 

 

Sensu

Sensu

 

 

 

Uchiwa

Uchiwa

 

 

 

Symboliek

 

De symboliek van de waaier zelf, van de waaiervorm, is dat het nauwe eind dat je vasthoudt de geboorte voorstelt, en de uitlopende, zich verwijdende spaken de verschillende levenspaden en waar ze toe leiden. Kleuren zijn ook van belang; rood en wit wordt als geluksbrengend gezien, goud zou welvaart aantrekken.

Tekeningen of patronen worden vaak in oneven getallen neergezet; vooral het getal vijf is populair, dat zou ook geluk brengen. Paren van dingen staan meestal voor geliefden of een stelletje.

 

 

kleurvolle japa waaiers

 

 

 

Geschiedenis

 

De sensu of ogi is in de Heian periode in Kyoto ontstaan. In het begin bestond de ogi uit simpele aan elkaar gemaakte houten plankjes, dit is waarschijnlijk afgestamd van het gebruik om op deze manier vastgemaakte “plankjes” te gebruiken om op te schrijven. Later werd er papier of zijde op dit soort houten of ivoren spaakjes gelijmd en er werden steeds meer spaakjes per waaier verwerkt.

De vroege veelspakige waaiers die alleen uit hout bestonden, werden mie of itsue genoemd. Ze werden steeds verfijnder en verfraaider, sommige van de dameswaaiers hadden lange kleurrijke linten aan beide kanten. Tegenwoordig worden zulke waaiers, van cypressenhout, gebruikt in verschillende ceremonieën. Hieronder zie je een van deze houten waaiers, met zijden koorden en een wolkjesmotief, bloemen en twee kraanvogels, stammend uit de Edo periode.

 

 

waaier met kraanvogels

waaier met kraanvogels

 

 

Uit deze houten waaiers ontwikkelde zich de kawahori waaier; deze had dunnere en maar vijf ribjes, aan één kant werd een stuk papier gelijmd. Nog voor het jaar 1000 kregen deze kawahori er meer ribjes bij, de kwaliteit van het papier werd verbeterd en ze dienden steeds vaker als brieven of kado’s. Vaak werden er bloemen bijgedaan en werd er een gedicht op geschreven voordat het als gift werd bezorgd. Ook werden ze als bewijs van respect naar het keizerlijk hof gestuurd op bepaalde feestdagen.

 

 

Kawahori

Kawahori

 

 

Tijdens de Edo periode ontwikkelde de drukkunst zich en begon het assortiment aan waaiers drastisch toe te nemen. Tegen 1701 werden de versieringen erop zo uitgebreid en sommige prijzen als gevolg zo ontzettend hoog, dat het shogunaat een verbod uitvaardigde op het maken en gebruik van al te uitbundig versierde waaiers.

Ondertussen waren er tal van verschillende waaiers ontstaan, elk voor een specifiek doel. Zo heb je ceremoniële waaiers voor gelegenheden als de theeceremonie en het huwelijk, speciale waaiers die voor dans- of theateroptredens bedoeld zijn, militaire waaiers en natuurlijk de waaiers wiens eerste functie simpelweg het toewuiven van koele lucht is.

De uchiwa is in zijn bekende vorm overgewaaid vanuit China. Qua gebruik is het een informelere waaier dan de sensu. Een leuk weetje is dat de eerste Europese waaiers gebaseerd waren op die van Japan en China en uitsluitend door de adel gebruikt mochten worden in het begin.

 

 

 

Verschillende soorten waaiers en hun gebruik

 

 

Sociaal gebruik

 

Ten eerste was de waaier al sinds eeuwen een vast onderdeel van de dagelijkse en vooral ook, de officiële, outfit; de kimono. Voor ieder bestaat er een ogi op maat; van de schoenmaker tot aan de keizer. Dat moest ook wel gezien deze attributen gebruikt werden om iemand zijn klasse of rang mee aan te geven. Dit gegeven kwam ook terug in het sociaal gedrag; als bijvoorbeeld een dichte waaier tussen twee personen geplaatst werd, gaf degene die hem plaatste aan dat hij ondergeschikt was aan de ander.

 

 

Ogi

Ogi

 

 

Tevens kon met behulp van een waaier een al dan niet – geheime boodschap worden doorgegeven. De afgebeelde beschildering of gedicht bevatte dan deze boodschap, welke door ingewijden ontcijferd en begrepen kon worden. Gebruikte symbolen zijn bijvoorbeeld vogels, die in paren geliefden voorstellen terwijl een zwarte vogel iets slechts of onheil voorstelt, of altijd-groene planten zoals bamboe of den die uithoudingsvermogen aangeven.

 

 

Theeceremonie

 

De waaiers die worden gebruikt voor bij de theeceremonie zijn tegenwoordig van gelakt hout en papier gemaakt. Ze hebben zich vanaf de Muromachi periode met de theeceremonie mee ontwikkeld. De waaiers van deze soort voor mannen zijn zo’n 18 cm lang, voor vrouwen 15 cm. De versiering en kleuren van de waaier hangen van de precieze gelegenheid of seizoen en persoonlijke keuze af.

 

 

Theeceremonie

Theeceremonie

 

 

 

Militair gebruik

 

Ook onder samurai en in het leger werden speciale waaiers gebruikt, ze waren net zo belangrijk als het zwaard. Er bestonden verschillende soorten, ze waren van metaal, hout of een combinatie daarvan gemaakt en dienden om signalen door te geven, om pijlen en andere projectielen af te weren en later zelf als wapen. Op deze waaiers staat vaak de rode opgaande zon afgebeeld, de mon van de samuraifamilie of symbolen, vaak uit het boeddhisme,  om geluk te brengen.

Een gunsen was een waaier die de gemiddelde strijder bij zich had, deze bestond uit houten of metalen spaakjes met plaatjes eroverheen uit plat ijzer of ander metaal.

Een tessen was een stevigere, zwaardere waaier, welke er in dichte vorm uitzag als een normale ogi, zodat deze als wapen mee kon worden genomen naar plekken waar men geen wapens mocht dragen. Tevens werd deze soort waaier als een peddel gebruikt tijdens het zwemmen.  Er werden ook scholen opgericht in welke de gevechtskunst met de tessen speciaal werd onderwezen.

 

 

Tessen

Tessen

 

 

 

Gunsen

Gunsen

 

 

 

Een gunbai of dansen uchiwa is een vrij grote, zwaardere, zoals de naam al zegt, uchiwa. Ze werden gemaakt van ijzer, hout of een combinatie ervan en werden door hoge officieren gedragen, die ze gebruikten om signalen over te brengen aan de troepen, als schild tegen dingen als pijlen en tevens als zonnescherm.

 

 

Gunbai

Gunbai

 

 

 

dansen Uchiwa

dansen Uchiwa

 

 

Het teken op de links afgebeelde gunbai, welke uit de Edo periode stamt en dus een paar honderd jaar oud is,  heeft natuurlijk niets met nazi’s te maken; het heet in het Japans manji en is gebruikt als een boeddhistisch symbool van voorspoed. Nazi’s hebben het juist gejat omdat ze zich ook deze voorspoed wilden toe eigenen.

 

 

 

Theater en sport

 

Tijdens sumo wedstrijden gebruikt de scheidsrechter een waaier om de wedstrijd te leiden en om de puntentelling mee aan te geven. Dit is een soort uchiwa welke lijkt op de militaire versie die door de generaals gedragen werd. Het publiek heeft simpele uchiwa’s die ze gebruiken om te laten zien voor wie ze juichen.

 

 

Sumo

Sumo

 

 

Zowel in kabuki en noh theater als in verschillende dansvormen worden waaiers gebruikt om het accent te leggen op de bewegingen van de artiesten. De schilderingen op deze waaiers hebben altijd te maken met het verhaal of vertelling waar de voorstelling over gaat. De waaiers die in noh stukken gebruikt worden, heten shimaisen of chuukei en ze worden nu nog met de hand gemaakt en beschilderd.

 

 

Chuukei

Chuukei

 

 

De danswaaiers die zich ontwikkeld hebben uit de kawahori waaiers, worden sinds de Muromachi periode als een ware kunstvorm gezien. Vaak staan er wolk- of waterpatronen of mist op afgebeeld, dit houdt verband met de drijvende wereld die het thuis was van de meeste danseressen. Verder hingen de patronen hier ook af van de dans, het thema en de dansschool.

 

danswaaier

danswaaier

 

 

 

Waaiers voor festivals en evenementen

 

Er zijn vele soorten waaiers aanwezig op een Japans festival, laat staan op een echt waaier festival, want die bestaat ook in Japan! Deze waaiers variëren van hele grote voor artiesten en verschillende (eet)tentjes om klanten welkom te heten, tot speciaal voor die dag vervaardigde uchiwa’s voor het publiek.

De laatste zijn simpele, goedkope, massa geproduceerde waaiertjes die niet voor langdurig gebruik bestemd zijn maar om op die dag de sfeer te benadrukken en later eventueel als herinnering bewaard te worden. Dit soort uchiwa wordt ook vaak als promotie materiaal gebruikt, voor popsterren tot aan als fliers voor winkels of allerlei evenementen.

 

 

geisha sensu

 

 

 

Waaiers om uit te stallen

 

Deze waaiers worden ook wel kazari sen genoemd. Dit zijn vaak grotere tot hele grote sensu waaiers die aan beide zijden beschilderd zijn. Ze worden meestal bij de ingang van een huis neergezet om voorspoed te brengen en welkom te heten. Op deze manier worden ze ook in restaurants en andere gelegenheden gebruikt. Meestal staan er dan ook gelukssymbolen en/of gedichten op afgebeeld. Er bestaan natuurlijk ook kleine en mini versies van verschillende soorten waaiers als decoratie, deze kun je in speciaal daarvoor bestemde standaards tentoonstellen.

 

 

Kazari sen

Kazari sen

 

 

 

Voor dagelijks gebruik

 

Voor de dagelijkse routine, vooral in de zomer, in en om het huis zijn talloze waaiers verkrijgbaar in iedere kleur en met elk bedenkbaar motief. Dit kunnen sensu en uchiwa zijn. Deze zijn steviger dan die voor de sier, festivals en die als ceremoniële waaiers bedoeld zijn, en de beginprijs ligt redelijk laag. Deze waaiers bestaan meestal uit houten ribjes of tegenwoordig ook plastic.

Bij de ogi ligt papier of stof over de ribjes, waarvoor de stencils met motieven meestal machinaal geprint worden tegenwoordig, vaak als massaproductie. Ook worden er nog steeds met houtblokken afdrukken gemaakt voor de bladen van de waaiers.

Er kunnen allerlei soorten stoffen gebruikt worden, van traditionele zijde tot katoen of organza. De afbeeldingen kunnen variëren van traditionele patronen, bekende ukiyo-e tot westerse ontwerpen, manga afbeeldingen voor de fans en Hello Kitty! voor de kleintjes. Voor mannen zijn deze ogi 23 cm, voor vrouwen 20 cm.

 

 

waaiers-stof-en-plastic

.

.

Aanschaf en onderhoud van een sensu

 

Als je een sensu wilt aanschaffen, let er dan op dat de buitenste ribben een lichte buiging naar binnen maken. Als ze naar buiten staan in dichtgevouwen vorm, is het een goedkoop artikel wat niet lang mee zal gaan. Een nieuwe waaier mag je nooit openen door hem met beide handen uit elkaar te trekken aan de bovenkant. Dit geldt vooral voor papieren waaiers: open hem voorzichtig totdat de vouwen goed in het papier zitten.

Als je de waaier voor langere tijd wilt wegleggen, hou dan het bijgeleverde strookje papier eromheen; dat zorgt dat de vorm goed en strak blijft. Als het strookje ontbreekt, is het simpel zelf te maken door een strookje papier op maat te snijden en het met plakband tot een ringetje te maken, welke breed genoeg is om het uiteinde van de waaier strak op elkaar te houden. Ogi worden meestal in een mooi bewaardoosje geleverd, gebruik deze om je waaier veilig te stellen.

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Christoffel Columbus, ontdekker van de nieuwe wereld

Standaard

categorie : beroemde mensen

 

 

 

 

Christoffel Columbus

 

Christoffel Columbus koos toen hij tien jaar oud was voor het eerst het ruime sop en hij groeide dan ook uit tot een echte zeeman. In 1492 voer hij vanuit de Canarische eilanden richting het westen en ontdekte hij op deze manier een nieuwe route naar ‘Azië’. Pas na zijn dood zou blijken dat Columbus in werkelijkheid nog iets veel belangrijkers had (her-)ontdekt: het ‘nieuwe’ continent Amerika.

.

 

 

 

Christoffel Columbus werd geboren in 1451 in de Italiaanse havenstad Genua. Hij was de zoon van de wever en kaasverkoper Demonico Colombo en diens vrouw Susanna Fontanarossa. Naar eigen zeggen ging Columbus al op tienjarige leeftijd de zee op, waardoor hij tijdens zijn jeugd nooit leerde schrijven. Door zijn vrienden werd hij dan ook wel omschreven als ‘een man met grote intelligentie, maar weinig opleiding’.

 

 

Columbus

.

 

 

Handelsreizen

 

In 1473 trad Columbus in dienst bij Centurione, een grote handelsfirma uit Genua. In de jaren die volgden nam hij deel aan verscheidene handelsreizen naar Engeland (1476), IJsland (1477) en Portugal (1479). Tussen 1482 en 1485 voer hij vervolgens enkele malen op en neer naar West-Afrika, waar hij onder meer Ghana bezocht. Tijdens de vele reizen nam Columbus bovendien de tijd om Latijn, Spaans en Portugees te leren en verdiepte hij zich onder meer in de geografie, de astronomie en de geschiedenis.

 

.

 

Ontdekkingsreiziger Columbus

 

Rond deze tijd vatte hij eveneens het plan op om op zoek te gaan naar een nieuwe zeeroute naar Azië. In tegenstelling tot de meeste ontdekkingsreizigers – die Azië probeerden te bereiken via een ronding van Afrika – was Columbus van plan om richting het westen te varen, in de hoop zo op het eiland Cipangu (Japan) te stuitten. Zijn plannen bevatten echter één grote inschattingsfout. Columbus had namelijk berekend dat hij na ongeveer 3700 kilometer varen in Japan zou zijn, terwijl de afstand in werkelijkheid ruim 19.600 kilometer bedroeg.

 

 

 

Grootadmiraal van de Oceaan

 

In 1484 presenteerde Columbus zijn voorstel aan de Portugese koning Johan II, maar hij was niet geïnteresseerd in de kostbare onderneming. De Italiaan bezocht daarom in 1485 het Spaanse hof van Isabella van Castilië en Ferdinand van Aragon, waar hij naast het voorstel ook meteen een paar flinke eisen op tafel legde. Zo eiste Columbus het gouverneurschap van alle ontdekte gebieden en wilde hij benoemd worden tot ‘Grootadmiraal van de Oceaan’.

 

 

Ferdinand van Aragon

 

.

 

Isabella van Castilië

 

.

 

Ontdekking van de Nieuwe Wereld

 

Aanvankelijk werden zijn plannen ook door het Spaanse hof afgewezen, maar in 1492 ging koningin Isabella alsnog akkoord met het voorstel. Op 6 september vertrok Columbus vervolgens vanaf de Canarische eilanden richting het westen. Bij de expeditie had hij de beschikking over drie schepen: de karavelen Pinta en Niña en de kraak Santa María. Onderweg hield Columbus zijn bemanning bewust voor de gek door de verkeerde afstanden door te geven, zodat zij dachten dat ze minder ver van huis waren dan werkelijk het geval was.

 

 

 

 

.

 

 

Ontdekking’ van Amerika

 

Op 12 oktober 1492 riep de matroos Rodrigo de Triana voor het eerst ‘land in zicht’. Columbus beweerde echter de avond van tevoren al licht gezien te hebben, waardoor hij de beloning opstreek voor het ontdekken van het nieuwe land. De Italiaan dacht overigens dat hij Indië had bereikt, en dus noemde hij de lokale bevolking indianen. Tot zijn grote teleurstelling kon hij echter geen contact leggen met de rijke Aziatische beschavingen die Marco Polo had beschreven.

.

 

 

Rodrigo de Triana

 

.

.

 

 

 

 

Terugkeer van Columbus in Europa

 

Columbus besloot nog wel de verdere omgeving te verkennen en stuitte daarbij onder meer op Cuba, dat hij aanzag voor Japan. Op 15 januari begon hij vervolgens aan de terugreis richting Spanje, maar midden op zee kwam de vloot in een zware storm terecht. Columbus vreesde de ramp niet te overleven en gooide in paniek een ton met verslagen van zijn reizen overboord. Na verloop van tijd hoorde hij naar eigen zeggen echter een hemelse stem, waarna de storm weer ging liggen. Op 4 maart 1493 voer Columbus vervolgens triomfantelijk de haven van Lissabon binnen.

 

 

 

Nieuwe kolonie La Isabela

 

Een jaar na zijn eerste expeditie stuurde het Spaanse koningspaar Columbus opnieuw richting ‘Azië’, ditmaal om de door hem ontdekte gebieden ook daadwerkelijk voor Spanje in bezit te nemen. In januari 1204 stichtte hij daar de nieuwe kolonie: La Isabela op Hispaniola. Toen Columbus daarna echter verder voer om de omgeving beter te verkennen, ging het al snel mis in de nederzetting. Er was een gebrek aan voedsel, er braken ziektes uit en de lokale indianen kwamen in opstand, met velen doden als gevolg.

 

.

 

 

 

 

 

La Isabela op Hispaniola

.

 

 

Overlijden Columbus

 

In 1500 werd Columbus vanwege ‘wanbeleid’ daarom uit zijn functie gezet als gouverneur van Hispaniola. Tussen 1502 en 1504 mocht hij echter nog wel een nieuwe ontdekkingsreis ondernemen, maar wederom slaagde hij er niet in de Chinezen of de Mongolen te vinden. Christoffel Columbus overleed op 20 mei 1506 in Spanje, nog steeds in de volle overtuiging dat hij een nieuwe route naar Azië had gevonden.

Enkele jaren na de dood van Columbus kwam de Florentijnse ontdekkingsreiziger Amerigo Vespucci echter tot de conclusie dat Columbus nog iets veel groters had ontdekt, namelijk een Mundus Novus, een ‘Nieuwe Wereld’.

 

 

.

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

 

 

Antimoniet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

 

.

Algemene informatie

 

Antimoniet wordt ook wel stibniet genoemd. De belangrijkste vindplaatsen van antimoniet liggen in Mexico en in de provincie Tjiangsi in China. De rijkste Europese afzettingen bevinden zich in Bohutin en in Milesov bij Pribram (Tsjechië), in de Kleine Karpaten (Slowakije), op Sardinië en in Toscane (Italië), en bij Fojnica, Krupanj en Kostajnik (Servië).

In Roemenië (Baia Sprie en Chiusbaia) worden schitterende drusen van antimoniet gevonden. Antimoniet is het belangrijkste erts voor de winning van antimoon, waarvan het tot 71% bevat. Bijna driekwart van de productie wordt gebruikt voor het maken van diverse legeringen, met name lettermetaal (legering van antimoon en lood).

.

 

l_verzameling_150

.

.

.

Etymologie

 

Het woord antimoniet komt van het Griekse anthemon, wat bloem betekent en heeft betrekking op de groeivorm van de kristalclusters. De naam stibniet komt van het Griekse stibi en het Latijnse stibium wat antimoon betekent.

 

 

antimoniet

 

.

.

.

Chemische eigenschappen

 

chemische formule: Sb2S3

hardheid: 2

dichtheid: 4,6 -4,7

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Antimoniet wordt o.a. gevonden in Canada, Mexico, Peru, Japan, China, Duitsland, Roemenië, Italië, Frankrijk en Engeland.

 

 

antimoniet-1

 

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

JOHN ASTRIA

Gezonde theesoorten

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

Dat thee gezond is weten de meeste mensen. Uit verschillende onderzoeken is gebleken dat het regelmatig drinken van thee de kans op hart- en vaatziekten kan verminderen. Dit komt door de antioxidatieve eigenschappen van thee. Uit dierstudies en onderzoek bij bevolkingsgroepen is gebleken dat het preventief drinken van thee een beschermende werking heeft tegen verschillende soorten kanker. In Japan is zelfs groene thee een erkend preventief middel voor kankerpreventie. De meeste mensen drinken thee niet vanwege de medische effecten maar omdat zij dit lekker vinden.

.

 

Groene thee

 

Groene thee wordt gemaakt van de theeplant en heeft een minimale fermentering ondergaan. Groene thee zit vol met antioxidanten en is daardoor ook gelijk één van de gezondste theesoorten. Zoals hierboven al is genoemd heeft groene thee een preventieve werking tegen kanker. Groene thee heeft meer gezondheidseffecten. Het verlaagt het cholesterol en heeft een positief effect op de borsten en de longen.

Hiernaast stimuleert groene thee de spijsvertering en de werking van het afweersysteem. Dankzij de aanwezigheid van cafeïne en theïne stimuleert groene thee ook de alertheid en de concentratie. Bij de meeste mensen is groene thee bekend als een afvalmiddel. Het stimuleert namelijk de vetverbranding en is vocht afdrijvend.

 

 

 

 

 

Jasmijnthee

 

De lekker ruikende jasmijnthee is niet alleen lekker maar ook nog eens heel gezond. Wereldwijd wordt jasmijnthee veel gedronken maar vooral in China is het heel populair. Jasmijnthee kan met groene of witte thee gedronken worden maar ook op zichzelf is jasmijnthee goed te drinken. Jasmijnthee is goed voor de concentratie, vermindert spierpijn en is goed tegen allergieën.

Jasmijnthee zit vol met antioxidanten en vitamines en is ook goed voor het immuunstelsel. Hiernaast is jasmijn thee rustgevend en helpt ook bij slaapproblemen. Ook helpt jasmijnthee bij buikkrampen. Vanwege de gezondheidsaspecten maar ook vanwege de smaak is jasmijnthee heel populair.

 

 

 

 

 

Rozenbottelthee

 

Rozenbottelthee is een bom van mineralen en vitamines. Rozenbottelthee zit boordevol vitamine C en is daardoor ook een ideaal middel tegen griep en verkoudheid. Hiernaast zit er ook veel vitamines A en B in. De rozenbottel heeft een ontstekingsremmende werking bij gewrichtspijn en heeft een positief effect op de spijsvertering.

Rozenbottelthee zorgt tevens voor een goede bloeddruk dus als je problemen hebt met je bloeddruk is deze theesoort een aanrader. Het enige nadeel die rozenbottel kan hebben is de smaak. Rozenbottel heeft een sterke smaak dus je moet er wel van houden.

 

 

 

 

 

Kamillethee

 

Kamille is een veel voorkomende plant in de natuur en een veel gedronken theesoort. Kamillethee is een kruidenthee zonder cafeïne. Kamille ontspant waardoor je lekker kan slapen of in drukke momenten wat kalmer wordt. Bij kleine ontstekingen in de mond kan ook kamillethee worden gedronken want kamille is licht ontsmettend.

Bij keel- en menstruatiepijn helpt kamillethee ook. Hiernaast helpt kamillethee ook bij buikkrampen en het verbeterd je spijsvertering. Kamillethee is ook goed voor je tandvlees en er zitten geen calorieën in.

 

 

 

 

 

Welke theesoorten zijn nog meer gezond

 

In de natuur komen verschillende planten en kruiden voor die voor ons heel gezond zijn. Sommigen zijn lekker en bij anderen moet je toch even aan de smaak wennen. Wat de laatste jaren steeds meer uit Japan overwaait is de matchathee. Dit is groene thee uit Japan waarbij de thee niet getrokken wordt van de theebladeren maar de bladeren tot een poeder zijn gemalen.

Vlak voor de oogst in Japan worden de theeplanten in de schaduw geplaatst waardoor de theeplant meer bladgroen gaat produceren. Hierna worden de fijnste bladeren geplukt en deze worden gestoomd, gedroogd en gemalen in een stenen vijzel.

De matchathee bevat tot 10 keer meer gezonde stoffen dan gewone thee en zit boordevol met mineralen, aminozuren en vitamines. Matchathee is een exclusieve theesoort die in Japan bij theeceremonies wordt gedronken.