Tagarchief: japan

De bloemsierkunst in Japan

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

Bloemschikken of bloemsierkunst is eigenlijk niets anders dan het maken van decoraties met behulp van bloemen. Dat kunnen zowel verse bloemen als droogbloemen zijn en in een enkel geval ook zijden bloemen. Kransen, bloemstukken, guirlandes, corsages, bijzondere boeketten, religieuze decoraties (met Pasen en Kerst bijvoorbeeld), allemaal voorbeelden waar de vaardigheden van het bloemschikken voor nodig zijn.

 

 

herfst%20bloemschikken%202

 

 

Dat het een kunst wordt genoemd, heeft te maken met het benodigde gevoel voor vorm, kleur en het goed kunnen combineren van materialen. Het is een kunst om van een decoratie een evenwichtig, sierlijk en bij het seizoen of bij de bedoeling passend geheel te maken.

Vaak worden nog andere decoratieve materialen toegevoegd om een sfeer te benadrukken (vruchten, mos, linten, kaarsen, plastic, metalen of houten sierelementen). Steekschuim en binddraad zijn onmisbaar om de verschillende materialen goed te kunnen verwerken.

 

 

paasstuk12

.

 

 

Ikebana

.

Binnen de bloemsierkunst neemt het Japanse bloemschikken, Ikebana, een bijzondere plaats in.

Het belangrijkste verschil tussen gewone bloemsierkunst en Japanse bloemsierkunst is dat Ikebana juist heel bewust open ruimtes creëert, terwijl bij het gewone bloemschikken de ruimtes juist zoveel mogelijk worden opgevuld over het algemeen.

De hoeveelheid bloemen is bij Ikebana ondergeschikt aan de belijning, het ritme. Ook de kleur is in Ikebana minder nadrukkelijk aanwezig, vaak slechts door middel van één of enkele bloemen. Een Ikebana bloemstuk symboliseert de pracht en kracht van de gehele natuur.

 

 

.

Oorsprong van Ikebana

.

Ikebana betekent letterlijk “Levende bloemen” in het Japans. Ikeru betekent leven en scheppen, Hana betekent bloemen. De oorsprong gaat terug tot de 6de eeuw na Chr., toen het Boeddhisme vanuit China in Japan werd geïntroduceerd.

Een Japanse priester genaamd Ono-no-Imoko, leefde als een kluizenaar bij een meer in de buurt van Kyoto. Hij had de gewoonte om wat takken en bloemen te schikken in zijn tempel. Andere priesters namen deze gewoonte over en vanuit deze rituelen ontstond toen de eerste Ikebana school. De naam van deze school was Ikenobo, wat “hutje bij het meer” betekent.

Vanaf de 19de eeuw ontstonden meerdere Ikebana scholen als gevolg van de kennismaking met westerse invloeden en bloemen en ook vanwege de behoefte aan modernere manieren van bloemschikken waarbij ook abstracte en bij de tijdgeest passende creaties konden worden gemaakt.

Elke school typeerde een eigen stijl daarin. De Ohara, Sogetsu en Ichiyo zijn de bekendste van deze vernieuwende scholen. Grofweg zijn er twee stijlen binnen Ikebana te onderscheiden: de Moribana-stijl die gebruik maakt van lage vazen en de Heika-stijl die gebruik maakt van cilindrische vazen.

 

 

Moribana-with-iris-nigella-heuchera-and-euonymous-1024x713 ikeban,a    Moribana stijl

 

 

.

big_class_heika_incline  Heika stijl

.

 

 

Ikebana kreeg in de loop der eeuwen steeds minder religieuze symboliek en werd steeds meer een algemene kunstvorm voor mensen die zich willen uiten door te spelen met ruimte, balans en lijnen. Tegenwoordig is Ikebana vooral een vorm van expressie.

Ikebana werd overigens in eerste instantie alleen door mannen beoefend. Pas eind 19 de eeuw mochten ook vrouwen zich aan deze kunst wagen. Toen kreeg Ikebana ook een plaats als belangrijke vaardigheid die een vrouw moest leren ter voorbereiding op haar huwelijk, zoals zij ook de theeceremonie en kalligrafie moest beheersen. De beroemdste Ikebana-specialisten in Japan zijn echter nog steeds mannen.

 

 

.

Betekenis van Ikebana

.

Ikebana inspireert mensen tot een heel bewuste omgang met de natuur en het maken van op zelfexpressie gebaseerde bloemschikkingen. Daarbij is veel aandacht voor het maken van de juiste vormen, het gebruik van diverse materialen als symbool voor de gehele natuur, het creëren van evenwicht door het toepassen van open ruimtes.

Ikebana-bloemschikkingen zijn daardoor ook vaak asymmetrisch opgebouwd. Het beoefenen vergt geduld en zelfdiscipline, maar brengt daardoor ook rust in het hectische leven van alledag.

.

 

 

Mooie Ikebana bloemstukken

 

.

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

zie :  Ikebana By Desiree Castelijn | Ikebana Beautiful http://ikebanabeautiful.com/

.

 

 

 

 

 

 

.

 

voorpagina openbaring a4

.

 

 

.

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

.

 

Waarom de Openbaring lezen ?

 

Johannes 17 : 3 > ‘’dit betekent eeuwig leven, dat zij voortdurend kennis in zich opnemen van u, de enige ware God en van hem die gij hebt uitgezonden, Jezus Christus. ‘’

Openbaring 1 : 3 > ‘’ gelukkig is hij die deze profetische woorden van de Here voorleest; en dat geldt ook voor de mensen die ernaar luisteren en het zullen onthouden. Want de tijd  dat deze dingen werkelijkheid worden, komt steeds dichterbij. ‘’

Openbaring 22 : 7 > Jezus zegt: ‘’ ja, ik kom gauw. Gelukkig is hij die de profetische woorden van dit boek onthoudt. ‘’

 

Dit zijn citaten uit de Bijbel waarin God de mens aanmaant kennis in zich op te nemen over zichzelf en Jezus Christus. Wie God zoekt zal hem vinden. Het is aan de mens om de eerste stap te zetten. Wanneer we God om inzichten vragen zal de Heilige Geest ons geestelijk denken verlichten. Het onbegrijpelijke wordt plots of op het gepaste moment verstaanbaar.

In het eerste en het laatste hoofdstuk van de Openbaring zegt Christus tot twee maal toe dat het lezen ervan een zegening geeft. Het woord van God, de Bijbel, is meer dan de traditionele preken en parabels die we al jaren kennen. Kennis opnemen van God is niet alleen bestemd voor theologen, maar voor iedereen. Door die opname van kennis krijgen we inzichten in het verleden en heden waardoor we met een gerust hart en vertrouwen de toekomst tegemoet kunnen gaan.

 

.

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Advertenties

Antimoniet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

 

.

Algemene informatie

 

Antimoniet wordt ook wel stibniet genoemd. De belangrijkste vindplaatsen van antimoniet liggen in Mexico en in de provincie Tjiangsi in China. De rijkste Europese afzettingen bevinden zich in Bohutin en in Milesov bij Pribram (Tsjechië), in de Kleine Karpaten (Slowakije), op Sardinië en in Toscane (Italië), en bij Fojnica, Krupanj en Kostajnik (Servië).

In Roemenië (Baia Sprie en Chiusbaia) worden schitterende drusen van antimoniet gevonden. Antimoniet is het belangrijkste erts voor de winning van antimoon, waarvan het tot 71% bevat. Bijna driekwart van de productie wordt gebruikt voor het maken van diverse legeringen, met name lettermetaal (legering van antimoon en lood).

.

 

l_verzameling_150

.

.

.

Etymologie

 

Het woord antimoniet komt van het Griekse anthemon, wat bloem betekent en heeft betrekking op de groeivorm van de kristalclusters. De naam stibniet komt van het Griekse stibi en het Latijnse stibium wat antimoon betekent.

 

 

antimoniet

 

.

.

.

Chemische eigenschappen

 

chemische formule: Sb2S3

hardheid: 2

dichtheid: 4,6 -4,7

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Antimoniet wordt o.a. gevonden in Canada, Mexico, Peru, Japan, China, Duitsland, Roemenië, Italië, Frankrijk en Engeland.

 

 

antimoniet-1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

JOHN ASTRIA

Japanse motieven in de kledij

Standaard

categorie : mode en kledij

 

.

Dit artikel is een beschrijving van Japanse motieven,

hun herkomst en gebruik.

 

 

 

3ebd1a47a68eb031c7e6fa815788f2cd.jpg

 

.

Sayagata en man ji

 

Dit patroon is afgeleid van de swastika, welke lang, lang voordat de nazi’s het hebben misbruikt al bestond. Het woord swastika komt uit het sanskriet en betekent “geleider van welzijn”, ook had het in het begin betekenissen als de draaiende zon, vuur en het leven. Het is overal op de wereld terug te vinden en komt in vele religies voor waar het staat voor welvaart en voorspoed.

In het boeddhisme wordt de swastika met boeddha geassocieerd en brengt harmonie en voorspoed, deze swastika draait rechtsom. In het hindoeïsme en Jainisme wordt een linksdraaiende swastika gebruikt om soortgelijke goede dingen te symboliseren.

De swastika kwam Japan binnen op Chinese stoffen gedurende de Edo petiode. De Chinese naam voor het motief was saya, dus de Japanse benaming werd sayagata. In Japan noemen ze de swastika zelf man ji. De man ji in zijn pure vorm is vaak op boeddhistische tempels en op boeddhabeelden te vinden.

 

 

 

sayagata

sayagata

 

 

 

manji

manji

 

 

 

Takara en shippo tsunagi

 

Dit zijn de schatten van de onsterfelijken; de zeven geluksgoden en andere mythische figuren. De schatten van de geluksgoden zijn veelal hun atributen, zoals de hoorn des overvloeds, een anker, een beurs die altijd vol is, tollen, waaiers, goud, zilver, geschriftrollen en een mantel der onzichtbaarheid.

Ze symboliseren allerlei goede dingen die een mens zou kunnen gebruiken en worden afgebeeld om deze aan te trekken, vooral met Nieuwjaar is het bootje met de onsterfelijken en hun schatten dat naar je toe vaart, de takarabune, een populair motief.

Behalve de schatten van de geluksgoden worden ook attributen van personages uit volksverhalen en legendes vaak afgebeeld. Bijvoorbeeld het verhaal over de visser die een hagaromo, een mantel van een tennin, een soort engel, steelt terwijl de tennin in de rivier aan het baden is.

Zonder deze mantel kon de vrouwelijke tennin niet terug naar de hemel. Uiteindelijk stemt de visser ermee in om de hagaromo terug te geven als ze voor hem danst. Dit sprookje lijkt sterk op het westerse verhaal over de zwanenprinses.

Takara betekent “schat(ten)”, meestal die uit de Japanse folklore. Shippo betekent “zeven soorten schatten” en tsunagi betekent “met elkaar in verband staande objecten”. Het boven onderstaande patroon is een abstract shippo tsunagi patroon,waarvan gezegd wordt dat het uit China naar Japan is gekomen. Het ruitvormpje zou met een fonkeling worden geassocieerd, daarom ontstond het verband met een juweel of schat.

Dit is met het motief van de attributen gecombineerd en wordt verstekt door er vaak schatten of bloemen in het midden af te beelden, zodat ze door de rest van het motief verbonden worden. Het leuke van deze categorie motieven is dat je ze uit elkaar kunt halen en de verschillende attributen erop kunt zoeken om het bijbehorende verhaal te achterhalen, als een soort van raadspelletje of puzzel.

 

 

takarabune

takarabune

 

 

 

chippo tsunagi

chippo tsunagi

 

 

 

hagaromo

hagaromo

 

 

 

 

Chou

 

Vlinders, ze staan voor de ziel of de overbrenging van de ziel. Deze zienswijze is samen met het boeddhisme uit China naar Japan gekomen. Daarnaast staan vlinders ook voor de zomer, (lang)levendigheid en jeugdigheid. Op veel yukata en furisode voor meisjes staan vlinders afgebeeld.

 

 

chou : vlinders

chou : vlinders

 

 

 

Usagi

 

Het konijn, zijn verhaal is uit China overgekomen en daarom wordt het konijn vaak samen met de maan afgebeeld. Volgens die legende zou een konijn zijn leven hebben opgeofferd om zijn gasten, de drie Wijzen, wat te eten te kunnen aanbieden. Als waardering voor dit ultieme zelfoffer hebben de wijzen het konijn in het Hemelse Paleis laten wonen, wat zich op de maan bevond.

Andere symboliek voor het konijn is dat ze altijd rechtdoor blijven gaan en niet terugdeinzen, en daarom gelukssymbool voor vooruitgang zijn. Deze diertjes komen net als in het westen, ook veel op kinderkleding en -spulletjes voor. Gewoon, omdat ze schattig zijn.

 

 

usagi

usagi

 

 

 

Kumo

 

Wolkjes zijn een uit China overgewaaid motiefje. Daar deed men voorspellingen aan de hand van wolkenpatronen en hun beweging. Er zijn verschillende manieren om wolken weer te geven. Onigumo komt van het woord oni, wat monster of demon betekent. Hier krijgt het de betekenis van heftig, sterk of agressief in bepaalde zin.

Dan heb je tanabikigumo; tanabiki betekent spoor. Dit zijn wat langere, uitgerekte wolken. Een vaak terugkomende vorm is de yokogumo, yoko vertaalt als horizontaal. Het is een abstracter wolkenmotief. Hieronder vind je van deze drie een voorbeeld.

 

 

kumo

kumo

 

 

 

Chayatsuji

 

Dit is een plattelandshuisje omringd met bloemen en een rivier of water. Het suggereert rust en harmonie. Het doet vaak nostalgisch aan in deze tijd omdat de gebouwtjes in de ouderwetse bouwstijl worden getekend, die nu niet meer wordt gebruikt. Ook heeft het geheel vaak een sprookjesachtige sfeer.

 

 

sayatchusi

sayatchusi

 

 

 

Tabane noshi

 

Vroeger werden er als versiering op kadootjes reepjes parelmoer van het zeeoor bevestigd. De schelp zelf was een belangrijk voedsel. Vaak werd het gedroogd voor consumptie en werd ook vaak als offer voor de goden en voorouders aangeboden. Tegenwoordig bestaat de traditie van de reepjes nog steeds, maar worden er reepjes papier gebruikt in plaats van parelmoer.

Je moet hierbij wel bedenken dat wat de Japanners kennen als echt papier, een hoogwaardig product is en als één van de schatten wordt gezien. Het traditionele handgemaakte chigoyami papier, is zelfs te wassen en de kreukels zijn er redelijk makkelijk uit te halen. Dit soort papier, rijkelijk beschilderd of geprint, werd altijd voor origami, cadeauverpakkingen en andere versieringen gebruikt.

Tabane betekent (bij elkaar/in een bundel) gebonden, noshi is de naam voor de parelmoerreepjes. De tabane noshi motieven zijn vaak rijk versierd en komen vaak op formele kleding voor. Het werd vroeger ook met aristocratie geassocieerd omdat parelmoer kostbaar was.

 

 

tabane noshi

tabane noshi

 

 

 

Yukiwa

 

Het sneeuwvlokje. Deze staat natuurlijk voor winter en kou, maar wordt ook in de zomer gebruikt juist om zijn verkoelende associaties. Meestal is hij in gestilleerde weergave te vinden, hij lijkt dan op een gekartelde omtrek van de kiku, de chrysant.

 

 

yukiwa

yukiwa

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Christoffel Columbus, ontdekker van de nieuwe wereld

Standaard

categorie : beroemde mensen

 

 

 

 

Christoffel Columbus

 

Christoffel Columbus koos toen hij tien jaar oud was voor het eerst het ruime sop en hij groeide dan ook uit tot een echte zeeman. In 1492 voer hij vanuit de Canarische eilanden richting het westen en ontdekte hij op deze manier een nieuwe route naar ‘Azië’. Pas na zijn dood zou blijken dat Columbus in werkelijkheid nog iets veel belangrijkers had (her-)ontdekt: het ‘nieuwe’ continent Amerika.

.

 

 

 

Christoffel Columbus werd geboren in 1451 in de Italiaanse havenstad Genua. Hij was de zoon van de wever en kaasverkoper Demonico Colombo en diens vrouw Susanna Fontanarossa. Naar eigen zeggen ging Columbus al op tienjarige leeftijd de zee op, waardoor hij tijdens zijn jeugd nooit leerde schrijven. Door zijn vrienden werd hij dan ook wel omschreven als ‘een man met grote intelligentie, maar weinig opleiding’.

 

 

Columbus

.

 

 

Handelsreizen

 

In 1473 trad Columbus in dienst bij Centurione, een grote handelsfirma uit Genua. In de jaren die volgden nam hij deel aan verscheidene handelsreizen naar Engeland (1476), IJsland (1477) en Portugal (1479). Tussen 1482 en 1485 voer hij vervolgens enkele malen op en neer naar West-Afrika, waar hij onder meer Ghana bezocht. Tijdens de vele reizen nam Columbus bovendien de tijd om Latijn, Spaans en Portugees te leren en verdiepte hij zich onder meer in de geografie, de astronomie en de geschiedenis.

 

.

 

Ontdekkingsreiziger Columbus

 

Rond deze tijd vatte hij eveneens het plan op om op zoek te gaan naar een nieuwe zeeroute naar Azië. In tegenstelling tot de meeste ontdekkingsreizigers – die Azië probeerden te bereiken via een ronding van Afrika – was Columbus van plan om richting het westen te varen, in de hoop zo op het eiland Cipangu (Japan) te stuitten. Zijn plannen bevatten echter één grote inschattingsfout. Columbus had namelijk berekend dat hij na ongeveer 3700 kilometer varen in Japan zou zijn, terwijl de afstand in werkelijkheid ruim 19.600 kilometer bedroeg.

 

 

 

Grootadmiraal van de Oceaan

 

In 1484 presenteerde Columbus zijn voorstel aan de Portugese koning Johan II, maar hij was niet geïnteresseerd in de kostbare onderneming. De Italiaan bezocht daarom in 1485 het Spaanse hof van Isabella van Castilië en Ferdinand van Aragon, waar hij naast het voorstel ook meteen een paar flinke eisen op tafel legde. Zo eiste Columbus het gouverneurschap van alle ontdekte gebieden en wilde hij benoemd worden tot ‘Grootadmiraal van de Oceaan’.

 

 

Ferdinand van Aragon

 

.

 

Isabella van Castilië

 

.

 

Ontdekking van de Nieuwe Wereld

 

Aanvankelijk werden zijn plannen ook door het Spaanse hof afgewezen, maar in 1492 ging koningin Isabella alsnog akkoord met het voorstel. Op 6 september vertrok Columbus vervolgens vanaf de Canarische eilanden richting het westen. Bij de expeditie had hij de beschikking over drie schepen: de karavelen Pinta en Niña en de kraak Santa María. Onderweg hield Columbus zijn bemanning bewust voor de gek door de verkeerde afstanden door te geven, zodat zij dachten dat ze minder ver van huis waren dan werkelijk het geval was.

 

 

 

 

.

 

 

Ontdekking’ van Amerika

 

Op 12 oktober 1492 riep de matroos Rodrigo de Triana voor het eerst ‘land in zicht’. Columbus beweerde echter de avond van tevoren al licht gezien te hebben, waardoor hij de beloning opstreek voor het ontdekken van het nieuwe land. De Italiaan dacht overigens dat hij Indië had bereikt, en dus noemde hij de lokale bevolking indianen. Tot zijn grote teleurstelling kon hij echter geen contact leggen met de rijke Aziatische beschavingen die Marco Polo had beschreven.

.

 

 

Rodrigo de Triana

 

.

.

 

 

 

 

Terugkeer van Columbus in Europa

 

Columbus besloot nog wel de verdere omgeving te verkennen en stuitte daarbij onder meer op Cuba, dat hij aanzag voor Japan. Op 15 januari begon hij vervolgens aan de terugreis richting Spanje, maar midden op zee kwam de vloot in een zware storm terecht. Columbus vreesde de ramp niet te overleven en gooide in paniek een ton met verslagen van zijn reizen overboord. Na verloop van tijd hoorde hij naar eigen zeggen echter een hemelse stem, waarna de storm weer ging liggen. Op 4 maart 1493 voer Columbus vervolgens triomfantelijk de haven van Lissabon binnen.

 

 

 

Nieuwe kolonie La Isabela

 

Een jaar na zijn eerste expeditie stuurde het Spaanse koningspaar Columbus opnieuw richting ‘Azië’, ditmaal om de door hem ontdekte gebieden ook daadwerkelijk voor Spanje in bezit te nemen. In januari 1204 stichtte hij daar de nieuwe kolonie: La Isabela op Hispaniola. Toen Columbus daarna echter verder voer om de omgeving beter te verkennen, ging het al snel mis in de nederzetting. Er was een gebrek aan voedsel, er braken ziektes uit en de lokale indianen kwamen in opstand, met velen doden als gevolg.

 

.

 

 

 

 

 

La Isabela op Hispaniola

.

 

 

Overlijden Columbus

 

In 1500 werd Columbus vanwege ‘wanbeleid’ daarom uit zijn functie gezet als gouverneur van Hispaniola. Tussen 1502 en 1504 mocht hij echter nog wel een nieuwe ontdekkingsreis ondernemen, maar wederom slaagde hij er niet in de Chinezen of de Mongolen te vinden. Christoffel Columbus overleed op 20 mei 1506 in Spanje, nog steeds in de volle overtuiging dat hij een nieuwe route naar Azië had gevonden.

Enkele jaren na de dood van Columbus kwam de Florentijnse ontdekkingsreiziger Amerigo Vespucci echter tot de conclusie dat Columbus nog iets veel groters had ontdekt, namelijk een Mundus Novus, een ‘Nieuwe Wereld’.

 

 

.

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

 

 

De Japanse kimono’s.

Standaard

categorie : mode en kledij

 

 

 

In ontwerp is het één van de meest simpele kledingstukken van de wereld, en toch bestaat er zo veel verschil en subtiliteit tussen de vele verschillende uitvoeringen en hun betekenissen. Dit artikel gaat over de algemene en huidige dracht van kimono’s.

 

 

0e3e69c4632d85649cfb542decd1318e.jpg

 

 

Het woord kimono betekent letterlijk “ding om te dragen”; ki = aantrekken, dragen, mono = ding. Ze worden al eeuwen door de Japanse geschiedenis heen in vele vormen gedragen. Tegenwoordig draagt men in Japan vooral Westerse kleding, maar op bepaalde gelegeheden en een aantal festivals worden er door jong en oud nog steeds kimono’s uit de kast gehaald om het straatbeeld op te vrolijken.

 

 

 

Kleuren

 

Eerst wat over kleurengebruik in Japanse kleding en cultuur in het algemeen. Elk jaargetijde heeft zijn eigen traditionele kleurenschema’s, dit is zowel in de kunst als de kleding terug te vinden. De kleuren zelf hebben ook hun eigen betekenissen en associaties, net als hier in het westen.

 

 

56-141_663momiji

   momiji : japanse esdoorn, typische herfstkleuren in Japan.

 

 

 

asanoha asanoha

 

 

Het asanoha patroon is een populair zomerpatroon in Japan en stelt het hennepblad voor. Hennep wordt van oudsher veelal gebruikt voor zomerse werkkleding, de betekenis van het patroon heeft te maken met de sterkte en duurzaamheid van hennep. Men hoopt dus dat door het dragen van dit patroon in werkkleding wat van de goede eigenschappen van de plant in de drager worden opgenomen, hij wordt in elk geval steeds aan de boodschap herinnerd.

 

 

 

 De soorten kimono’s

 

 

De hadajuban

 

Dit is een onderkledingstuk, meestal van fijne katoen of linnen gemaakt. Het is wit of lichtroze van kleur en wordt op het naakte lichaam gedragen, niet alleen voor wat extra warmte maar ook om de bovenliggende zijden kledinglagen schoon te houden van zweet, zijde is immers moeilijk wasbaar. De hadajuban wordt onder zowel yukata’s als formele kimono’s gedragen.

 

 

DCF 1.0

.

.

De nagajuban

 

Dit is een tweede onderkimono, hij wordt alleen onder formele(re) kimono’s gedragen. De nagajuban is van zachte zijde en heeft een verstevigde kraag. Hij dient om de bovenliggende lagen alvast vorm te geven. Deze ondekleding  komt in allerlei gekleurde varianten voor, wit of lichtroze kom je het vaakst tegen. Het randje van de kraag van de nagajuban blijft te zien onder, of eigenlijk: boven de buitenste kledinglaag uit.

 

 

nagajuban

 

 

 

De yukata

 

De meest informele kimono is de yukata. Ze worden gemaakt als dagelijks kledingstuk, van katoen, zodat ze makkelijk in de was kunnen.Yukatas zijn voor alle leeftijden en beide sekses een makkelijk en luchtig kledingstuk voor de dagelijkse bezigheden. Het is een zomerkimono, maar er zijn wat dikkere varianten verkrijgbaar. Met een onderkimono of in laagjes zijn ze ook in de andere seizoenen te dragen. Ook wordt de yukata als pyama gebruikt, om in te slapen.

 

 

yukata

 

 

Vrouwen in Tokyo kunnen hun waaier, de uchiwa, in hun obi steken zodat ze hun handen vrij hebben. Dit zijn voorgestrikte “kant-en-klaar” obi’s, die makkelijk en snel voor dagelijks gebruik zijn. Yukatas hebben meestal drukkere patronen dan formelere kimono’s.

Deze patronen bedekken de hele kimono en kunnen van alles bevatten maar meestal zijn het bloemen of geometrische patronen. Voor kinderen zijn er vaak yukatas met konijntjes, usagi, of modernere varianten zelfs met Hello Kitty. Mannen dragen effen kleuren of geometrische patronen, kleuren zoals donkerblauw, zwart of grijs zijn geliefd.

 

 

 

De furisode

 

De letterlijke vertaling van furisode is “wiegende mouwen”. Dit is de meest formele kimono voor meisjes en ongetrouwde jonge vrouwen. Bruiden trekken vaak nog een laatste keer deze vrijgezellenkimono aan op de receptie van hun bruiloft. De patronen en kleuren zijn bijpassend voor jonge vrouwen; veel bloemen, vlinders en rozetinten. Vaak wordt de furisode door elkaar gehaald met de kimono’s die artiesten als maiko’s (leerling geisha’s) dragen, omdat ze ook lange mouwen hebben, maar de furisode heeft geen sleepje.

 

 

ccaf4c2bf95e6dc01eb663b396fc46eb.jpg

 

 

Ook hele jonge meisjes dragen deze plechtige kimono bij officiiële gelegenheden: De kimonos zijn nu nog wat aan de ruime kant, maar de kinderen zullen deze kledingstukken de komende jaren nog kunnen dragen. De patronen zijn passend bij de gelegenheden.

 

 

5aa4f1fc4113060e3c88540ff3302f74.jpg

Jonge vrouw uitgedost in formele furisode.

 

 

 

De houmongi

 

Dit is de formele kimono voor getrouwde vrouwen. Hij straalt boven alles netheid en degelijkheid uit, wat verwacht werd van de Japanse huisvrouwen, maar is ook een prima kimono om de stad in te gaan of wat te gaan eten. De kleuren en vooral de patronen zijn rustiger dan die van de furisode kimono’s, wat men meer bijpassend achtte voor getrouwde mensen.

 

 

houmongi

 

 

 

De irotomesode

 

Deze kimono kan door zowel vrijgezelle als door getrowde vrowen worden gedragen, bij officieuze alswel officiële gelegenheden. Het woord iro betekent “kleur”, dat wil zeggen dat de basiskleur van dit kledingstuk alles behalve zwart kan zijn. De mouwen hebben dezelfde standaardlengte als de houmongi, maar deze kimono is meer chique. De patronen zijn bij formele versies alleen op de onderkant aangebracht.

Bij sommige formele gelegenheden kan deze kimono worden gedragen in plaats van de formelere tomesode, in dat geval moet er op de aanwezigheid van ka mon worden gelet; familiewapens die in getale van één, drie of vijf op het kledingstuk kunnen voorkomen. Hoe meer het er zijn, hoe officiëler de gelegenheid waar de kimono voor bedoeld is. Deze ka mon of mon staan afgebeeld op de rugzijde, de mouwen en aan beide kanten van de borst. De kleur van de slippers en het tasje is bij formeel gebruik van deze kimono altijd zilver of goud.

 

 

 

Iroiro

 

 

 

De kurotomesode

 

De meest formele kimono voor allerlei serieuze gelegenheden en bepaalde familiebijeenkomsten. Kuro betekent zwart; deze kimono’s zijn zwart van kleur, maar er kunnen op de onderkant, zeker wat patronen op staan. De regel is: hoe formeler, hoe minder patroon, ook onder de meest formele kimono’s ondeling geldt dat. De ka mon zijn natuurlijk ook aanwezig.

 

 

kurotomesode

 

.

.

De shiromuku, irouchikaki en hikifurisode

 

Shiromuku

 

De shiromuku is de Japanse versie van de trouwjurk. Deze trouwkimono is sinds de Muromachi periode (1333-1568) een gekoesterde traditie. De trouwoutfit is compleet in het wit, met opgestoken haar vol met mooie spelden en een “hoedje”, er is ook een bijbehorende sluier of cape. De kleding bestaat uit de uchikake, de buitenste kimono en een voor daaronder; de kakeshita.

 

 

shiromuku

 

 

 

Irouchikake

 

Er kan ook een irouchikake worden gedragen in plaats van traditioneel wit; het is een rijkgekleurde en versierde uchikake. Vaak staan er gelukssymbolen zoals schildpadden en kraanvogels op.

 

 

uchikake_example

 

 

 

Hikifurisode

 

De hikifurisode, is een furisode met een sleepje. Het ontstond in de Edo periode (1603 – 1868) als formele trouwkleding voor samuraivrouwen. De mannen dragen hakama als ze gaan trouwen, dat is een wijde broek met zeven plooien, die ook door samurai en bepaalde hoogwaardigheidsbekleders werden gedragen. De zeven plooien staan voor de zeven deugden. Eroverheen gaat een haori, een soot kimonojasje, de officiële versie met alle ka mon op hun plek.

 

 

hikifuiro

 

 

 

De hakama

 

Thuis en om het huis kan de man een yukata dragen. Bij meer formele gelegenheden zullen mannen de hakama dragen. Hoewel er ook hakama zijn voor vrouwen, kun je meestal aan de kleuren en patronen zien voor welke sekse het kledingstuk in kwestie is bedoeld. Er bestaan ook speciale hakama voor bij het afstuderen, het is een speciale outfit vergelijkbaar met de afstudeerkloffies in Amerika, maar dan op zijn Japans. Verder worden deze wijde broeken nu nog veel gedragen in allerlei Japanse vechtsporten zoals kendo en iaido.

 

 

hakama

 

 

 

Mofuku

 

Mofuku is de naam voor Japanse rouwkleding. Alles is in het zwart, inclusief alle accesoires en schoenen. Alleen de tabi, de sokjes, en het zichtbare kraagrandje van de nagajuban zijn wit. Dit geldt voor zowel mannen als vrouwen.

 

 

mofuku

 

 

 

Maiko, geisha, oiran en theater

 

Naast de dagelijks gedragen kimono’s zijn er ook nog de speciale kimono’s voor artiesten zoals acteurs in Japanse theaters en entertainers zoals maiko’s en geisha’s. Deze kleding is natuurlijk opvallender dan de normale, met ingewikkeld gestrikte obi’s en prachtige kleuren.

 

 

Maiko kimono

Maiko kimono

 

 

 

Geisha kimono

Geisha kimono

 

 

 

Oiran kimono

Oiran kimono

 

 

 

Susohiki

 

Maiko’s, leerling geisha’s, dragen een susohiki. Deze kimono’s hebben net iets kortere mouwen dan de furisode en zijn wat langer met een sleepje zodat erin gedanst kan worden op de traditionele manier. Hierdoor krijgt het ook de typische beweging die je ziet als erin wordt gelopen, het heeft een zwevend effect. De maiko’s leren dit loopje op speciale geta, de okobo. Op het schuine deel van deze geta, daar waar de stof uitkomt, zit een bel vast.

 

 

susohiki

 

 

 

Hikizuri

 

De kimono van een geisha (of geiko zoals ze heten in Kyoto) heet de hikizuri, deze lijkt op een tomesode kimono, maar is ook langer met een sleepje. De mouwen zijn net iets langer dan bij de tomesode. Voor een geisha hetzelfde als voor iedere andere Japanse vrouw; hoe ouder ze wordt, hoe rustiger en simpeler haar kleding wordt. Gelukkig voor haar ook haar schoeisel; geisha’s lopen op zori of geta, afhankelijk van de gelegenheid. Het dansen van de geisha of maiko gebeurt op hun sokjes, de tabi.

 

 

hikizuri

 

.

.

Oiran of tayuu

 

Dit is van oudsher een hoge courtisane, zeker niet te verwarren met een geisha. De haardrachten zijn ingewikkeld en uitgebreid met een typerend groot aantal haarspelden. Een oiran draagt de strik van haar obi aan de voorkant, dat was vroeger het gebruik bij getrouwde vrouwen en prostituees.Over de kimono heen wordt een rijkversierde uchikake gedragen.

Ze lopen in nog zelfs hogere klompen dan de maiko, daarom hebben ze altijd begeleiders bij zich om ze te helpen niet op hun plaat te gaan, met alle stof en klompen is het zwaar tillen. Ook hebben ze een parasoldrager in hun nabijheid die een grote rode parasol boven het hoofd van de oiran houdt.

Het lopen gaat met een karakteristieke ronde voetbeweging naar buiten, dit is mede om niet over de kimono te struikelen als ie over de grond wordt gedragen. Er zijn tegenwoordig nog maar zo’n vier vrouwen in heel Japan die deze traditie in leven houden, het gaat hierbij om de levensstijl, niet zozeer de sexuele aspecten.

 

 

 

Kabuki en noh

 

Dit zijn oude Japanse theatervormen waarin men traditionele kleding draagt. Kabuki komt vanuit de shintoreligie en is een kleurrijk theater voor alle bevolkingslagen. Noh is ontstaat in de aristocratsche kringen en is door het uitheemse boeddhisme beïnvloed. In noh theater worden naast uitbundige kimono’s ook maskers gebruikt om personages weer te geven, in kabuki worden de gezichten van de acteurs beschilderd.

Sommige kimono’s bedoeld voor dit soort theater vertellen hele verhalen met hun motieven, zodat ze alleen maar voor een speciefiek stuk bruikbaar zijn. Ze zijn zo karakteristiek dat kenners aan alleen de kimono al kunnen zien om welk stuk het gaat.

 

 

nakubinoh

.
.
.

Accessoires bij de kimono

 

 

Obi

 

Een obi is het stuk stof van ongeveer 30 cm breed en minstens twee meter lang, wat als strik om het kadootje heen om de kimono heen gaat. De “strik” zelf, op de achterkant kent vele varianten, van simpel tot ingewikkeld, ook per gelegenheid en formaliteit verschillend. De meer ingewikkelde formen moeten door een tweede persoon worden geörigamied, de te kleden persoon kan dat onmogelijk zelf. Er zijn fijne, zijden obi’s voor in de zomer tot ceremoniële zware brocaten obi’s.

 

 

obi

 

.

 

Obijime

 

De obijime is een decoratief koord wat nog over de obi heengaat. Het wordt op de voorkant met een platte knoop, sierknoop of door middel van een obidome, een soort broche-achtig klemmetje, vastgemaakt. De losse einden worden meestal om de obijime heen om het middel geslagen naar achter toe.

 

 

Kimono_obijime_04

 

 

Aan de bovenzijde van de obi steekt een stuk stof uit, fijne zijde vaak bewerkt met speciale knoop- en verftechnieken waardoor de stof geribbeld wordt. Dit effect heet shibori, dat letterlijk “gekreukeld” betekent. Een shibori stof kun je nooit meer wassen omdat dan de ribbeltjes eruitgaan. Een sjaaltje van deze stof wordt langs de bovenkant van de obi gewonden en aan de voorkant vastgemaakt, de uiteinden worden onder de obi weggewerkt.

 

 

 

Japans traditioneel schoeisel en sokken

 

 

Geta en zori

 

Wat voor schoenen trek je aan onder een kimono? De geta bijvoorbeeld. Dit zijn houten teenslippers, het koord wat over je voet heengaat is van zijde of katoen gemaakt.De formelere zori zijn slippers van stof, tegenwoordig worden veel kunststoffen gebruikt die makkelijker zijn om schoon te houden.

 

 

Geta

Geta

 

 

 

Zori

Zori

 

 

 

 Tabi

 

Het was vroeger in Japan onfatsoenlijk om als vrouw je blote voeten te laten zien, daarom worden tabi gedragen; sokjes met een “losse” grote teen, zodat ze makkelijk in teenslippers gedragen kunnen worden. Meestal zijn ze wit, maar je ziet ze ook regelmatig in het zwart of andere kleuren, met en zonder patroon. Vroeger waren dit stugge sokjes die je met clipjes vastmaakte, tegenwoordig hebben ze tabi in alle mogelijke kleuren, patronen en stoffen, incllusief van rekbaar katoen zoals in het westen.

 

 

tabi

.
.

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

De symboliek van de Japanse waaiers

Standaard

categorie : mode en kledij

.

 

Japanse waaiers als gebruiksvoorwerpen en symbolen

 

De waaier is al eeuwen een integraal onderdeel van de Japanse cultuur en wordt van oudsher voor meer dan alleen koelte toewuiven gebruikt. In dit voorwerp zijn symboliek en praktijk nauw met elkaar verweven. 

 

 

 

 

 

Inleiding

 

Sensu en uchiwa

 

Er zijn twee soorten basisvormen voor waaiers in Japan bekend: De eerste is de vouw waaier, ook wel de sensu of ogi genaamd; de tweede is de uchiwa, dat zijn de waaiers die uit een stuk zijde of papier bestaan die is gespannen in een houten, ijzeren of van bot, ivoor of schelp gemaakt raampje.

De sensu kan, al naar gelang het doel, gemaakt zijn van houten of metalen spaken met papieren, zijden houten of ijzeren stroken eroverheen. Beide soorten kunnen beschilderd, beschreven met kalligrafie of beide zijn. Boeddhistische mantra’s of gedichten zijn vaak een favoriete keuze als het gaat om schrift.

Ook zilver- en goudfolie worden op sensu gebruikt, vooral als het gaat om waaiers die in het theater of als siervoorwerp gebruikt worden. Het woord sensu wordt voor de uitvouwbare vorm van de waaier gebruikt, met het woord ogi wordt de waaier voor persoonlijk gebruik, die je bij je hebt, bedoeld.

 

 

Sensu

Sensu

 

 

 

Uchiwa

Uchiwa

 

 

 

Symboliek

 

De symboliek van de waaier zelf, van de waaiervorm, is dat het nauwe eind dat je vasthoudt de geboorte voorstelt, en de uitlopende, zich verwijdende spaken de verschillende levenspaden en waar ze toe leiden. Kleuren zijn ook van belang; rood en wit wordt als geluksbrengend gezien, goud zou welvaart aantrekken.

Tekeningen of patronen worden vaak in oneven getallen neergezet; vooral het getal vijf is populair, dat zou ook geluk brengen. Paren van dingen staan meestal voor geliefden of een stelletje.

 

 

kleurvolle japa waaiers

 

 

 

Geschiedenis

 

De sensu of ogi is in de Heian periode in Kyoto ontstaan. In het begin bestond de ogi uit simpele aan elkaar gemaakte houten plankjes, dit is waarschijnlijk afgestamd van het gebruik om op deze manier vastgemaakte “plankjes” te gebruiken om op te schrijven. Later werd er papier of zijde op dit soort houten of ivoren spaakjes gelijmd en er werden steeds meer spaakjes per waaier verwerkt.

De vroege veelspakige waaiers die alleen uit hout bestonden, werden mie of itsue genoemd. Ze werden steeds verfijnder en verfraaider, sommige van de dameswaaiers hadden lange kleurrijke linten aan beide kanten. Tegenwoordig worden zulke waaiers, van cypressenhout, gebruikt in verschillende ceremonieën. Hieronder zie je een van deze houten waaiers, met zijden koorden en een wolkjesmotief, bloemen en twee kraanvogels, stammend uit de Edo periode.

 

 

waaier met kraanvogels

waaier met kraanvogels

 

 

Uit deze houten waaiers ontwikkelde zich de kawahori waaier; deze had dunnere en maar vijf ribjes, aan één kant werd een stuk papier gelijmd. Nog voor het jaar 1000 kregen deze kawahori er meer ribjes bij, de kwaliteit van het papier werd verbeterd en ze dienden steeds vaker als brieven of kado’s. Vaak werden er bloemen bijgedaan en werd er een gedicht op geschreven voordat het als gift werd bezorgd. Ook werden ze als bewijs van respect naar het keizerlijk hof gestuurd op bepaalde feestdagen.

 

 

Kawahori

Kawahori

 

 

Tijdens de Edo periode ontwikkelde de drukkunst zich en begon het assortiment aan waaiers drastisch toe te nemen. Tegen 1701 werden de versieringen erop zo uitgebreid en sommige prijzen als gevolg zo ontzettend hoog, dat het shogunaat een verbod uitvaardigde op het maken en gebruik van al te uitbundig versierde waaiers.

Ondertussen waren er tal van verschillende waaiers ontstaan, elk voor een specifiek doel. Zo heb je ceremoniële waaiers voor gelegenheden als de theeceremonie en het huwelijk, speciale waaiers die voor dans- of theateroptredens bedoeld zijn, militaire waaiers en natuurlijk de waaiers wiens eerste functie simpelweg het toewuiven van koele lucht is.

De uchiwa is in zijn bekende vorm overgewaaid vanuit China. Qua gebruik is het een informelere waaier dan de sensu. Een leuk weetje is dat de eerste Europese waaiers gebaseerd waren op die van Japan en China en uitsluitend door de adel gebruikt mochten worden in het begin.

 

 

 

Verschillende soorten waaiers en hun gebruik

 

 

Sociaal gebruik

 

Ten eerste was de waaier al sinds eeuwen een vast onderdeel van de dagelijkse en vooral ook, de officiële, outfit; de kimono. Voor ieder bestaat er een ogi op maat; van de schoenmaker tot aan de keizer. Dat moest ook wel gezien deze attributen gebruikt werden om iemand zijn klasse of rang mee aan te geven. Dit gegeven kwam ook terug in het sociaal gedrag; als bijvoorbeeld een dichte waaier tussen twee personen geplaatst werd, gaf degene die hem plaatste aan dat hij ondergeschikt was aan de ander.

 

 

Ogi

Ogi

 

 

Tevens kon met behulp van een waaier een al dan niet – geheime boodschap worden doorgegeven. De afgebeelde beschildering of gedicht bevatte dan deze boodschap, welke door ingewijden ontcijferd en begrepen kon worden. Gebruikte symbolen zijn bijvoorbeeld vogels, die in paren geliefden voorstellen terwijl een zwarte vogel iets slechts of onheil voorstelt, of altijd-groene planten zoals bamboe of den die uithoudingsvermogen aangeven.

 

 

Theeceremonie

 

De waaiers die worden gebruikt voor bij de theeceremonie zijn tegenwoordig van gelakt hout en papier gemaakt. Ze hebben zich vanaf de Muromachi periode met de theeceremonie mee ontwikkeld. De waaiers van deze soort voor mannen zijn zo’n 18 cm lang, voor vrouwen 15 cm. De versiering en kleuren van de waaier hangen van de precieze gelegenheid of seizoen en persoonlijke keuze af.

 

 

Theeceremonie

Theeceremonie

 

 

 

Militair gebruik

 

Ook onder samurai en in het leger werden speciale waaiers gebruikt, ze waren net zo belangrijk als het zwaard. Er bestonden verschillende soorten, ze waren van metaal, hout of een combinatie daarvan gemaakt en dienden om signalen door te geven, om pijlen en andere projectielen af te weren en later zelf als wapen. Op deze waaiers staat vaak de rode opgaande zon afgebeeld, de mon van de samuraifamilie of symbolen, vaak uit het boeddhisme,  om geluk te brengen.

Een gunsen was een waaier die de gemiddelde strijder bij zich had, deze bestond uit houten of metalen spaakjes met plaatjes eroverheen uit plat ijzer of ander metaal.

Een tessen was een stevigere, zwaardere waaier, welke er in dichte vorm uitzag als een normale ogi, zodat deze als wapen mee kon worden genomen naar plekken waar men geen wapens mocht dragen. Tevens werd deze soort waaier als een peddel gebruikt tijdens het zwemmen.  Er werden ook scholen opgericht in welke de gevechtskunst met de tessen speciaal werd onderwezen.

 

 

Tessen

Tessen

 

 

 

Gunsen

Gunsen

 

 

 

Een gunbai of dansen uchiwa is een vrij grote, zwaardere, zoals de naam al zegt, uchiwa. Ze werden gemaakt van ijzer, hout of een combinatie ervan en werden door hoge officieren gedragen, die ze gebruikten om signalen over te brengen aan de troepen, als schild tegen dingen als pijlen en tevens als zonnescherm.

 

 

Gunbai

Gunbai

 

 

 

dansen Uchiwa

dansen Uchiwa

 

 

Het teken op de links afgebeelde gunbai, welke uit de Edo periode stamt en dus een paar honderd jaar oud is,  heeft natuurlijk niets met nazi’s te maken; het heet in het Japans manji en is gebruikt als een boeddhistisch symbool van voorspoed. Nazi’s hebben het juist gejat omdat ze zich ook deze voorspoed wilden toe eigenen.

 

 

 

Theater en sport

 

Tijdens sumo wedstrijden gebruikt de scheidsrechter een waaier om de wedstrijd te leiden en om de puntentelling mee aan te geven. Dit is een soort uchiwa welke lijkt op de militaire versie die door de generaals gedragen werd. Het publiek heeft simpele uchiwa’s die ze gebruiken om te laten zien voor wie ze juichen.

 

 

Sumo

Sumo

 

 

Zowel in kabuki en noh theater als in verschillende dansvormen worden waaiers gebruikt om het accent te leggen op de bewegingen van de artiesten. De schilderingen op deze waaiers hebben altijd te maken met het verhaal of vertelling waar de voorstelling over gaat. De waaiers die in noh stukken gebruikt worden, heten shimaisen of chuukei en ze worden nu nog met de hand gemaakt en beschilderd.

 

 

Chuukei

Chuukei

 

 

De danswaaiers die zich ontwikkeld hebben uit de kawahori waaiers, worden sinds de Muromachi periode als een ware kunstvorm gezien. Vaak staan er wolk- of waterpatronen of mist op afgebeeld, dit houdt verband met de drijvende wereld die het thuis was van de meeste danseressen. Verder hingen de patronen hier ook af van de dans, het thema en de dansschool.

 

danswaaier

danswaaier

 

 

 

Waaiers voor festivals en evenementen

 

Er zijn vele soorten waaiers aanwezig op een Japans festival, laat staan op een echt waaier festival, want die bestaat ook in Japan! Deze waaiers variëren van hele grote voor artiesten en verschillende (eet)tentjes om klanten welkom te heten, tot speciaal voor die dag vervaardigde uchiwa’s voor het publiek.

De laatste zijn simpele, goedkope, massa geproduceerde waaiertjes die niet voor langdurig gebruik bestemd zijn maar om op die dag de sfeer te benadrukken en later eventueel als herinnering bewaard te worden. Dit soort uchiwa wordt ook vaak als promotie materiaal gebruikt, voor popsterren tot aan als fliers voor winkels of allerlei evenementen.

 

 

geisha sensu

 

 

 

Waaiers om uit te stallen

 

Deze waaiers worden ook wel kazari sen genoemd. Dit zijn vaak grotere tot hele grote sensu waaiers die aan beide zijden beschilderd zijn. Ze worden meestal bij de ingang van een huis neergezet om voorspoed te brengen en welkom te heten. Op deze manier worden ze ook in restaurants en andere gelegenheden gebruikt. Meestal staan er dan ook gelukssymbolen en/of gedichten op afgebeeld. Er bestaan natuurlijk ook kleine en mini versies van verschillende soorten waaiers als decoratie, deze kun je in speciaal daarvoor bestemde standaards tentoonstellen.

 

 

Kazari sen

Kazari sen

 

 

 

Voor dagelijks gebruik

 

Voor de dagelijkse routine, vooral in de zomer, in en om het huis zijn talloze waaiers verkrijgbaar in iedere kleur en met elk bedenkbaar motief. Dit kunnen sensu en uchiwa zijn. Deze zijn steviger dan die voor de sier, festivals en die als ceremoniële waaiers bedoeld zijn, en de beginprijs ligt redelijk laag. Deze waaiers bestaan meestal uit houten ribjes of tegenwoordig ook plastic.

Bij de ogi ligt papier of stof over de ribjes, waarvoor de stencils met motieven meestal machinaal geprint worden tegenwoordig, vaak als massaproductie. Ook worden er nog steeds met houtblokken afdrukken gemaakt voor de bladen van de waaiers.

Er kunnen allerlei soorten stoffen gebruikt worden, van traditionele zijde tot katoen of organza. De afbeeldingen kunnen variëren van traditionele patronen, bekende ukiyo-e tot westerse ontwerpen, manga afbeeldingen voor de fans en Hello Kitty! voor de kleintjes. Voor mannen zijn deze ogi 23 cm, voor vrouwen 20 cm.

 

 

waaiers-stof-en-plastic

.

.

Aanschaf en onderhoud van een sensu

 

Als je een sensu wilt aanschaffen, let er dan op dat de buitenste ribben een lichte buiging naar binnen maken. Als ze naar buiten staan in dichtgevouwen vorm, is het een goedkoop artikel wat niet lang mee zal gaan. Een nieuwe waaier mag je nooit openen door hem met beide handen uit elkaar te trekken aan de bovenkant. Dit geldt vooral voor papieren waaiers: open hem voorzichtig totdat de vouwen goed in het papier zitten.

Als je de waaier voor langere tijd wilt wegleggen, hou dan het bijgeleverde strookje papier eromheen; dat zorgt dat de vorm goed en strak blijft. Als het strookje ontbreekt, is het simpel zelf te maken door een strookje papier op maat te snijden en het met plakband tot een ringetje te maken, welke breed genoeg is om het uiteinde van de waaier strak op elkaar te houden. Ogi worden meestal in een mooi bewaardoosje geleverd, gebruik deze om je waaier veilig te stellen.

 

 

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Klinoptiloliet

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Algemene informatie

 

Klinoptiloliet is een natuurlijke zeoliet. Het komt veel voor als product van vulkanisch glas in turfsteen. Het ge-steente wordt in de moderne techniek toegepast als ion-verwisselaar en katalysator. In pure kristalvorm is het een kleurloos doorzichtig mineraal, maar komt vaker voor als mat wit gekleurd gesteente.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Etymologie

 

De naam klinoptiloliet is afgeleid van de Griekse woorden klinos (=schuin), ptylon (=veer) en lithos (=steen).

 

 

poedervorm

 

 

 

Vindplaats

 

Klinoptiloliet word onder meer gevonden in Canada, Japan, Duitsland, Chili, Turkije, Madagascar en de VS.

 

 

 

.

.

 

Chemische eigenschappen

 

Samenstelling: (Na,K,Ca)2-3Al3(Al,Si)2Si13O36·12H2O

hardheid: 3,5 – 4

dichtheid: 2,15

 

 

Clinoptiloliet
Clinoptilolite-Na-269082.jpg
Mineraal
Chemische formule (Na,K,Ca)2-3Al3(Al,Si)2Si13O36·12(H2O)
Kleur Kleurloos, wit of rood
Streepkleur Wit
Hardheid 3,5 – 4
Gemiddelde dichtheid 2,14 kg/dm3
Glans Glasglans
Opaciteit Doorzichtig
Splijting [010] Perfect
Kristaloptiek
Kristalstelsel monoklien
Overige eigenschappen
Radioactiviteit Nauwelijks meetbaar; gamma ray-waarde tussen 21,89 en 95,03 API

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De kimono

Standaard

categorie : mode en kledij

 

 

 

De kimono is een typisch Japanse dracht, die een beetje lijkt op onze ochtendjas maar de originele kimono is gemaakt van zijde en bedrukt met verschillende patronen. De patronen en de kleur zijn vaak afhankelijk van het seizoen. De mouwen zijn zeer wijd en de kimono wordt dichtgehouden door een brede ceintuur, de ‘obi’.

 

 

 

 

 

Geschiedenis

 

Volgens de oude Chinese annalen uit de 3e eeuw n.C. droegen de Japanners slechts grote stukken stof waarin een gat voor het hoofd was gemaakt. Daarna moet men er iets geciviliseerder uit hebben gezien want er zijn kleifiguren gevonden uit de 3e tot 7e eeuw en die tonen kledingstukken bestaande uit 2 delen, zowel bij de mannen (een broek en een soort hes) als bij de vrouwen (rok met een hes). Beiden hadden ook een band om als een riem.

Met de komst van het boeddhisme en met het aanhalen van de contacten met China, zien we ook dat men in Japan kleding van de Chinese Tang (dynastie) gaat dragen. In de Heiantijd (ong. 800-1200) als het hofleven een zeer kunstzinnige vorm gaat aannemen, dragen de vrouwen verschillende zijden (kimono-achtige) kleden over elkaar heen, men noemt dit ‘junihitoë’.

In de Kamakura-periode (ong. 1200-1300) gingen de mensen thuis ‘kosode’ dragen, aanvankelijk als een soort onderkleding maar dit ontwikkelde zich in de Muromachi-periode (ong. 1100-1573) tot formele buitenkleding. Deze kleding werd, met enige veranderingen in de loop van de tijd, de huidige kimono.

De kimono werd standaardkleding in de Azuchi-Momoyama-periode (1574-1600) en de ‘obi’, de huidige brede ceintuur, deed zijn intrede vanuit Korea, maar de ‘obi’ begon als een soort koord, die een aantal keren rond het lichaam werd gewikkeld. Er waren ook al verschillende patronen op de kimono’s.

 

 

 

 

In de Edo-periode (1602-1867)  verdwenen de patronen van de kimono’s en werden de ‘obi’ breder. Dan volgt de Meiji-periode waarin de kimono standaardkleding wordt en ook als formele kleding geaccepteerd wordt. De daarop volgende Taisho-periode (begin 20ste eeuw), als de invloed van het Westen, na de openstelling van Japan, groter wordt, raakt men ook geïnteresseerd in de Westerse kleding, maar tot de Tweede Wereldoorlog blijft de kimono de standaarddracht.

Na de Tweede Wereldoorlog verdwijnt de kimono meer en meer. Nu ziet men oudere vrouwen nog kimono’s dragen op straat en de jonge vrouwen soms tijdens speciale dagen, zoals bij het trouwen, Nieuwjaarsdag, Meerderjarigheidsdag e.d. maar dit wordt wel steeds minder. De echte zijden kimono’s zijn erg duur (duizenden euro’s) en om die reden worden ze wel gehuurd als er een nodig is voor een speciale gelegenheid.

Tegenwoordig ziet men veel de kunststof kimono’s (veelal polyester) voor bijv. dagelijks gebruik, die veel goedkoper zijn (vanaf 50 euro). Hier hoeft geen grote obi bij gebruikt te worden maar volstaat een smal ceintuur. Bij het aantrekken van een dergelijke kimono gaat eerst de rechterkant over het lichaam en daarna wordt de linkerkant over de rechterkant getrokken.

De ceintuur wordt dubbelgeknoopt en zodanig gedraaid dat de knoop op de rug komt te zitten. Dit geldt voor vrouwen en voor mannen. Ook mannen droegen vroeger kimono’s, die vrijwel gelijk waren aan die van de vrouwen, behoudens de kleurstelling en motief. Mannen droegen meestal donkere kimono’s waarbij de ceremoniële kimono’s vaak versierd waren met het familiewapen.

De vrouwen in Japan dragen de veelal kleurrijke kimono. Tegenwoordig gebeurt dit overigens bijna uitsluitend nog bij speciale, min of meer formele gelegenheden. Men kent verschillende typen kimono’s. Zo onderscheidt men de  furisode, een formele kimono met lange zakachtige mouwen, gedragen door ongetrouwde vrouwen, zodra zij volwassen zijn geworden (na viering van seijin no hi, de volwassenheidsdag).

Tijdens de huwelijksceremonie draagt een bruid veelal een uchikake, een witte bruidskimono en is zij eenmaal getrouwd dan draagt de vrouw bij formele gelegenheden een hômongi of een tomesode. Ook dit zijn formele kimono’s, maar de tomesode is veelal zwart en wordt gedragen bij een huwelijksceremonie van een familielid.

Als sokken onder de kimono draagt men de ‘tabi’, een witte sok met een aparte ruimte voor de grote teen, waardoor men als schoeisel de ‘geta’ kan dragen, een soort houten sandalen, of de ‘zori’, sandaalachtige schoenen van stro of tegenwoordig van kunststof.

 

 

furisode

 

 

 

 

uchikake

 

 

 

 

tomesode

 

 

 

 

Kimono in detail

 

Onder de kimono, maar over het gewone ondergoed, wordt een speciaal onderkleed gedragen, ‘nagajuban’ genoemd. Daarover heen komt dus de kimono, die door de obi wordt dichtgehouden. De obi is dus een brede ceintuur, die om het lichaam gewikkeld en vervolgens op de rug geknoopt wordt.

Men kent verschillende soorten knopen. Om deze obi op zijn plaats te houden, komt er weer een soort koord om de obi heen, de obijime. Ook dit koord wordt geknoopt, maar dan aan de voorkant. De uiteinden van dit koord kunnen, als de knoop is gelegd, op verschillende manieren achter de obijime worden gestopt.

 

 

nagajuban

 

 

 

 

   obijime

 

 

 

Om de kimono dicht te houden, wordt als eerste een smalle ceintuur, een soort ‘hulp-obi’ omgedaan, de ‘date-jime’, met daar weer een klein riempje omheen om de date-jime dicht te houden. Dit riempje heet ‘koshihimo’. Dan komt de obi, een paar meter lange en ong. 30 cm brede ceintuur.

Om de obi aan de achterkant goed op zijn plaats te houden en het knopen te vergemakkelijken worden nog een paar hulp-ceinturen gebruikt, zoals de ‘arijimo’ (die ziet men niet) en de ‘obi age’. Deze wordt aan de voorzijde mooi geknoopt en zit direct boven de obi.

Om de obi stijf te houden wordt er nog een hulpstuk tussen geschoven, de ‘obi ita’. Dan wordt om de obi een smal koord geknoopt, de ‘obijime’. Deze kan rond of plat zijn, verschillende kleuren hebben en verschillend geknoopt zijn. De hier getoonde is de ‘fuji musubi’. De uiteinden hiervan (met de pluimpjes) wijzen normaal gesproken omhoog. Bij droevige gebeurtenissen, zoals begrafenissen, wijzen de uiteinden omlaag.

 

 

koshihimo

 

 

 

fuju musubi

 

 

 

 

Mannen

 

Ook mannen droegen vroeger kimonoachtige kleding en tegenwoordig zijn de mannenkimono’s half hoge kimono’s, donker van kleur en soms met het familiewapen erop, de ‘montsuki’ of ‘haori’. Daaronder wordt een soort rok gedragen, de ‘hakama’. Ook de man heeft een obi, maar deze is smaller en eenvoudiger. De ‘tabi’ en ‘geta’ horen hier, net als bij de vrouwen, ook bij.

 

 

montsuki

 

 

 

 

  hakama

 

 

 

 

 

tabi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Sugiliet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

Kenmerken van sugiliet

 

De zeldzame sugiliet is nog maar een halve eeuw bekend als heelsteen. Het mineraal toont soms prachtig transparante kristallen, maar is meestal ondoorzichtig. De kenmerkende kleur is fraai rood-paars tot blauw-paars, in lichtere en donkere tinten.

 

Wereldwijd zijn er slechts enkele vindplaatsen van sugiliet. Het wordt meestal gevonden als massief rotsblok, en heel zelden in kristalvorm. Sugiliet is lichtelijk radioactief. De straling is nauwelijks te meten en is niet gevaarlijk voor de gezondheid. Sterker nog, dit maakt dat de sugiliet een heel goede steen is om te dragen bij wratten en moedervlekken. Deze verdwijnen in de buurt van sugiliet. Sugiliet staat ook wel bekend onder de handelsnamen lavuliet, luvuliet en Royal Azel.

Let op! Omdat sugiliet zo zeldzaam en dus ook kostbaar is, is het commercieel aantrekkelijk om de steen te imiteren. Zo worden sugilietstof in kunsthars en paars geverfde howliet wel aangeboden als echte sugiliet. In de edelsteentherapie wordt sugiliet graag gebruikt bij een pijnlijke menstruatie of bij overgangsklachten. Verder is het een zeer goede steen voor angsthazen, mensen die overal beren op hun pad zien.

 

 

ruwe sugiliet

 

 

.

Herkomst van de naam

 

Sugiliet is genoemd naar de Japanner Ken-ichi Sugi, die het mineraal in 1944 ontdekte. Die vernoeming is toevallig erg passend. Het woord sugi is namelijk de Japanse naam voor de Japanse ceder. Het hout van deze ceder is licht roodbruin tot purperachtig bruin, net als het mineraal.

Lavulietis de verkorte vorm van lavanduliet. Deze naam verwijst naar de mooie paarse kleur, die doet denken aan de bloem van de lavendel.

De handelsnamen luvulieten luvulith zijn waarschijnlijk een verschrijving van lavuliet.

De naam Royal Azel verwijst naar het plaatsje Hotazel in de Zuid-Afrikaanse Kalahari-woestijn. In een nabijgelegen mijn werd sugiliet van hoge kwaliteit gevonden. Royal is Engels voor ‘koninklijk’ en ‘azel’ doet denken aan Arabisch azul (‘blauw’). Paars (purper) en indigoblauw worden als koninklijke kleuren beschouwd. Alleen koningen en keizers konden zich in vroeger tijd paars geverfde stoffen permitteren.

 

 

.sugiliet hanger

 

.

Door de eeuwen heen

 

In 1944 vond de Japanse petroloog Ken-ichi Sugi (1901-1948) als eerste sugiliet. Hij vond het op het eilandje Iwagi in Japan.De Japanse sugiliet was rotsvormend en matig van kwaliteit. Veel mooiere sugilietkristallen ontdekte menna 1944 in Namibië en Zuid-Afrika (Kalahari-woestijn), Australië, Canada en India (Madya Pradesh). De ruwe kristallen zijn echter klein. Na het facetteren zijn de kristalletjes meestal niet zwaarder dan 1 karaat. Sugiliet verwierf aan het eind van de 20e eeuw faam als een spirituele New Age-steen die liefde en respect voor de medemens laat groeien.

 

 

sugiliet kristallen

 

.

.

Spiritueel

 

* Sugiliet is een goede steen voor dromerige mensen, omdat ze dan beter in het hier en nu kunnen functioneren.
* Sugiliet beschermt de aura tegen negatieve invloeden van buitenaf. Draag hiervoor een sieraad van sugiliet zichtbaar op de kleding.
* Sterke negatieve emoties zoals woede, angst, teleurstelling worden verzacht door de sugiliet. Het mineraal zet negatieve gevoelens en emoties om in inzicht, tevredenheid, rust. Het helpt je liefde en respect te voelen voor alles wat leeft.
* De sugiliet stelt je open voor diepere wijsheden, en vergroot je bewustzijn. Het maakt je bewust van de kracht van visualiseren, de kracht van de fantasie en de macht van gedachten.
* Sugiliet helpt bij het vinden van antwoorden op belangrijke vragen.

* Sugiliet helpt om creatieve oplossingen te vinden voor hardnekkige conflicten.

* Sugiliet helpt om irrationele angsten en fobieën, paranoia en schizofrenie te overwinnen. Vooral bij vliegangst is sugiliet de beste steen om te dragen. Een zeer goede steen voor mensen die overal beren op hun pad zien.
* Sugiliet helpt consequent te blijven, trouw aan je eigen principes.
* Sugiliet helpt omgefocust te blijven. Dit maakt sugiliet een goede steen voor kinderen met leesproblemen en spellingproblemen.
* Het is een nuttige steen bij problemen in decommunicatie tussen mensen. Sugiliet stimuleert goede contacten binnen een groep en lost problemen binnen de groep op. Mogelijke conflictpunten worden op redelijke toon besproken, zonder in emoties te schieten.

 

 

sugiliet trommelsteen

 

.

.

Chemische samenstelling

 

Sugiliet is vaak vergroeid met chalcedoon. Dat maakt de kleur van de steen helderder en de hardheid groter. Merkwaardig genoeg is deze vergroeiing lichter van gewicht dan zuivere sugiliet. Sugiliet heeft vaak insluitsels van titaan (Ti) en water (H2O).

 

.

Samenstelling: KNa2 (Fe2+,Mn2+,Al)2Li3Si12O30

Hardheid: 5,5 – 6 (6 – 6,5 als vergroeid met chalcedoon)
Glans:ruw: zijdeglans, mat; bij hoog gehalte chalcedoon: glasglans, harsglans)
Transparantie: doorzichtig tot ondoorzichtig
Breuk: ruw, schelpvormig
Splijtbaarheid: onduidelijk, onvolkomen
Dichtheid:2,74
Kristalstelsel: hexagonaal

 

 

sugiliet trommelstenen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

.

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

De chrysant

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

 

De chrysant

 

From the eastern hedge, I pluck chrysanthemum flowers,
And idly look towards the southern hills

Tao Qian, Chinees dichter

 

 

 

Algemeen

 

De chrysant heeft bij veel mensen een wat saai imago, maar toch is het één van de meest verkochte bloemen. Het is dan ook een bloem die zich heel goed laat verwerken in de meest uiteenlopende boeketten. De naam van de bloem komt uit het Grieks: “chrusos” betekent goud en “anthemon” betekent bloem.

 

 

Sunny-chrysant

 

 

De bloem komt van oorsprong uit China en Japan. In deze landen stond de bloem in hoog aanzien. In China was de chrysant zelfs zo speciaal dat alleen edelen zich met de plant mochten bezighouden. De Chinese stad Chu-Hsien (chrysantenstad) is vernoemd naar de bloem.

In Japan kreeg de bloem het predikaat “nationale bloem”. De troon van de vroegere Japanse keizers werden volledig met chrysanten bedekt, waardoor deze troon de naam Chrysantentroon kreeg. Door de bloem af te beelden met zestien stralen, gaven ze bovendien aan dat er sprake was van goddelijke macht. In Japan maar ook grote andere delen van Azië staat de chrysant symbool voor een lang en gelukkig leven. Pas in 1688 bracht Jacob Layn de chrysant naar ons land.

 

 

 

Soorten

 

De chrysant of ganzenbloem behoort tot het plantengeslacht Chrysanthemum. De hoofdverdeling in soorten is die van grootbloemige en kleinbloemige chrysanten. Daarbinnen vallen dan weer de troschrysanten (meest verkocht), de geplozen chrysanten (minder blad, meer bloem) en de santini’s (kleine bloemen met een speciale bloeiwijze).

 

 

 

Van de troschrysanten worden deze soorten goed verkocht:

 

 

Euro

 

chrysant-euro-large

 

 

 

 

Reagan White

 

thumb_271x220_reagan-white

 

 

 

 

Euro Sunny

 

shapeimage_5 euro sunny

 

 

 

 

Reagan Sunny

 

11848 regan sunny

 

 

 

 

Delianne White

 

Delianne-white-tros-chrysant-wit-tak

 

 

 

 

Anastasia

 

chrysanthemumanastasia

 

 

 

 

Zembla

 

Zembla-pluis-chrysant-wit-tak

 

 

 

 

Delianne Yellow

 

chrysanthemum-Delianne-Yellow-wholesale

 

 

 

 

Reagan Improved

 

spray-chrysanthemum-floraco-reagan-improved

 

 

 

 

Reagan Cream

 

4-FS-2-FS-4207 reagan creame

 

 

 

 

 

Populaire santini-chrysanten zijn:

 

 

Yoko Ono

 

yoko%20ono

 

 

 

 

Vymini

 

vzc_chrysc_santini_vymini_tak

 

 

Kenmerken

 

De kleuren zijn talrijk, van geel, wit, crème, roze, groen, rood, oranje, paars, brons tot allerlei tweekleurige varianten. De bloemgrootte loopt uiteen van 1 tot 14 centimeter. Het hart van de bloem heeft buisvormige bloemetjes. Daaromheen liggen platte schutblaadjes in kransvorm. De vlezige en wat grillig gevormde bladeren staan verspreid langs de stevige steel van de bloem.

 

 

 

Bijzonderheden

 

De Chinese dichter Tao Qian (365-427) had chrysanten als lievelingsbloem en verhaalde daar af en toe ook over in zijn gedichten.Wat veel mensen niet weten is dat er ook eetbare chrysanten bestaan. De Chrysanthemum coronarium is in Japan en China een graag geziene gast aan tafel. De jonge bladeren worden vaak in salades verwerkt en de oudere bladeren in de soep. Ook roerbakken met rode pepers en andere kruiden is een goed gebruik in de oosterse keuken. Vooral in Frankrijk en Duitsland gedenkt men Allerheiligen (1 november) met witte chrysanten die op kerkhoven worden gelegd.

 

 

 

Verzorgingstips

 

  • Laat net gekochte chrysanten zich eerst een paar uur goed vol zuigen in schoon water.
  • Zorg voor een schone vaas.
  • Voeg snijbloemenvoedsel toe aan het schone vaaswater.
  • Snijd met een scherp mes de stelen schuin af.
  • Verwijder overtollig blad.
  • Ververs het water eenmaal per week en snijd dan ook de stelen opnieuw af.
  • Vermijd een plek in de zon.

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA