Tagarchief: mineraal

Hoe bepaalt men de waarde van een edelsteen?

Standaard

Categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

De waarde van een edelsteen

.

Het bepalen van de waarde van een mineraal is niet alleen een kwestie van grootte, soort of kleur. Deze eigenschappen kunnen uiteraard de waarde van een bepaald stuk mineraal sterk beïnvloeden, maar er komt veel meer bij kijken

.

Het ontdekken van de waarde van een stuk mineraal vereist allereerst geduld en kennis, want er spelen veel aspecten mee. Toch is er geen “one size fits all” op het gebied van de waardebepaling van mineralen. Je zou denken dat een groot stuk mineraal per definitie meer waard is dan een klein stuk, maar als een minuscuul micro-mineraal zeldzamer is dan zou deze aanzienlijk meer waard kunnen zijn. En hoewel twee exemplaren er misschien precies hetzelfde uit zien, kan de ene meer waard zijn dan de andere, omdat hij een eeuw geleden gevonden werd in plaats van vorige week. Het is de unieke combinatie van allerlei kenmerken die bepaalt hoeveel een stuk mineraal waard is. Dus welke eigenschappen moet je overwegen?

.

.

.

.

Commerciële waarde

.

Als het gaat om het inschatten van de waarde van een stuk mineraal dan is de vraag ernaar één van de eerste dingen om te onderzoeken: is het gewild, of met andere woorden, heeft het commerciële waarde? Een achtvlakkig magnetiet bevat wetenschappelijke en educatieve waarde, maar weinig commerciële waarde, terwijl de schoonheid van een transparante diamanten achtvlak de steen een klein fortuin waard maakt. Één van de eigenschappen die een mineraal bijzonder interessant kan maken, is de zeldzaamheid; zeldzame mineralen zijn meer waard dan gangbare. Zeldzaamheid is echter complexer dan eenvoudige wiskunde. Zeldzaamheid in termen van de locatie is ook van belang: hoe zeldzaam zijn exemplaren van die bepaalde locatie of mijn? En dan is er de kwestie van trends en functionaliteit. Sommige mineralen worden gebruikt als edelstenen,  waardoor de vraag groter is.

.

.

.

.

Chemische samenstelling

.

Veel mineralen zijn waardevol vanwege hun chemische samenstelling. Dit zijn onder andere zeldzame metalen zoals goud, platina en zilver. De meeste van deze zijn vooral populair, omdat ze gebruikt worden in de kunst en de maatschappij. Over het algemeen stijgt de waarde ook als een mineraal zeldzame aarde-elementen bevat zoals cerium of yttrium. In zulke gevallen wordt de aanwezigheid van het zeldzame aarde-element aangegeven door dit achter de algemene naam van het mineraal te zetten, bijvoorbeeld agardiet-Ce.

.

.

.

.

Het uiterlijk

.

Grootte is belangrijk, al ligt dit – zoals eerder gezegd – aan het soort mineraal. Grote, perfecte kristallen met schitterende vlakken zijn over het algemeen de meest waardevolle mineralen. Als het gaat om kleur, zijn intens gekleurde mineralen zoals toermalijn of fluoriet erg gewild. De waarde bij transparante mineralen heeft de neiging toe te nemen als het transparantieniveau hoger is en de “glanzende, glinsterende uitstraling” mooier. Er is meer vraag naar goed gevormde of speciale, unieke kristallen dan die met onvolkomenheden of beschadigingen. Andere eigenschappen, zoals hardheid en algemene esthetiek van het mineraal dragen, vooral voor edelstenen, ook bij aan de waarde. Schoonheid is subjectief – zelfs bekende mineralogen met een wetenschappelijke inslag hebben een aanzienlijk aandeel van “gewone schoonheden” in hun collectie!

.

.

.

.

Het verhaal er achter

.

Zoals met alle verzamelobjecten zijn stukken mineraal met een interessant achtergrondverhaal meestal meer waard. Wie vindt het niet fascinerend om te weten dat hun mineraal honderd jaar geleden door een beroemde mineralenverzamelaar in een ver land werd gevonden?

.

.

.

.

Om samen te vatten: een combinatie van zeldzaamheid, grootte, vorm, aantrekkelijkheid, geschiedenis en chemische samenstelling bepaalt de waarde van je stuk mineraal. Geen makkelijke taak, maar zeer fascinerend en mogelijk winstgevend!

.

.

.

.

Andalusiet

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Het mineraal andalusiet is een aluminium-silicaat

 met de chemische formule Al2SiO5. Het

behoort tot de groep van de nesosilicaten

.

Eigenschappen

.

Het donkergroene, grijze, bruine of rode mineraal heeft een duidelijke splijting volgens kristalvlak [110] en een slechte splijting volgens [010], een witte streepkleur en een glasglans. Het kristalstelsel is orthorombisch, de gemiddelde dichtheid is 3,15 en de hardheid is 6,5 tot 7. Andalusiet is noch magnetisch, noch radioactief. De variëteit chiastoliet bevat gewoonlijk donkere insluitsels van koolstof of kleimineralen die een X of een kruis vormen.

.

.

480px-andalousitetyrol

.

.

.

az-andalusiet-gr

.

.

Naam

.

Andalusiet is genoemd naar het gebied waar het het eerst beschreven werd, Andalusië, Spanje in 1789. De naam van de variëteit chiastoliet is afgeleid van de Griekseletter chi, die in de vorm van een “kruis” geschreven wordt.

.

.

chgiastoliet – andalusiet

.

Voorkomen

.

Andalusiet is een zeer veelvoorkomend mineraal als onderdeel van vele gesteenten. Het komt onder andere voor in gemetamorfoseerde gesteenten. Het is ook, samen met de andere aluminiumsilicaten sillamiet en kyaniet een indicatief mineraal voor de diepte en temperatuur waarbij een gesteente metamorfose ondergaan heeft.

Andalusiet is gewoonlijk stabiel bij temperaturen beneden de 500 ° Celsius en bij drukken lager dan 0,3 GPa (gigaPascal). De druk en temperatuur zijn gerelateerd waardoor bij hoge temperatuur (800 °C) een lagere druk (0,1 GPa) nodig is om uit andalusiet sillimaniet te vormen.

Bij temperaturen beneden 600 °C en drukken hoger dan 0,3 GPa wordt juist kyaniet uit andalusiet gevormd. Andalusiet komt voor in de zandfractie van Nederlandse kwartaire rivierdedimenten. In de zware-meneraalanalyse wordt het mineraal ingedeeld bij de zogenoemde stabiele groep.

.

.

groot-stuk-van-roze-andalusietmineraal-49061562

.

.

Mineraal
Chemische formule Al2SiO5
Kleur Bruin, grijs, groen, roze, violette en rode variëteiten
Streepkleur Wit
Hardheid 6,5 – 7
Gemiddelde dichtheid 3,15 kg/dm3
Opaciteit Doorzichtig tot doorschijnend
Splijting duidelijk volgens [110], slecht volgens [010]
Kristaloptiek
Kristalstelsel Orthorombisch
Brekingsindices 1,641 – 1,648
Overige eigenschappen
Radioactiviteit geen
Magnetisme geen

.

.

.

.

chiastolietplatkn

.

.

pijl-omlaag-illustraties_430109
.
.
.
JOHN ASTRIA

Anataas / Octaëdriet

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Het mineraal anataas is een van de drie polymorfen van titaandioxide (TiO2). De andere polymorfen zijn brookiet en rutiel. Het heeft een tetragonale kristalstructuur en wordt vooral toegepast in zonnecellen, lithium-ion batterijen, elektrochrome vensters en sensoren. Het is een halfgeleider met een bandafstand van 3.2eV.

Anataas was vroeger bekend onder de naam octaëdriet, heeft dezelfde scheikundige eigenschappen als rutiel en kristalliseert in hetzelfde systeem, maar het heeft een lagere dichtheid (3,90), is gelig, bruin of zwart van kleur en heeft een duidelijke piramidale of dubbel piramidale kristalvorm. De glans is metalig of glansachtig bij de doorschijnende variëteit.

 

 

 

Voorkomen

 

Evenals rutiel wordt anataas hoofdzakelijk gevonden in metamorf gesteente in de Alpen, de Dauphiné in Frankrijk en in het Binnadal en op de St. Gotthard in Zwitserland. In de Verenigde Staten wordt het gevonden bij Somerville (Massachusetts) en Magnet Cove (Arkansas).

 

 

.

 

Etymologie

 

Anataas is vernoemd naar het Griekse woord anatasis, wat extensie betekent.

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

 

samenstelling: TiO2

hardheid: 5,5 – 6

dichtheid: 3,79 – 3,97

 

 

 

 

 

anataas op rutiel

 

 

 

kwarts met twee anataaskristallen

 

 

 

 

 

 

 

anataas op bergkristal

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

JOHN ASTRIA

Actinoliet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Het mineraal  actinoliet (straalsteen) is een inosilicaat

met de chemische formule  Ca2(Mg,Fe)5Si8O22(OH)2.

Het behoort tot de amfibolen.

 

 

Eigenschappen

 

Het grijsgroene tot groene of zwarte actinoliet heeft een glasglans en een witte streepkleur. Het kristalstelsel is monoklien en de splijting is perfect volgens kristalvlak [110]. De gemiddelde dichtheid is 3,04 en de hardheid is 5,5. Actinoliet is niet radioactief. Actinoliet heeft soms een in de lengte splijtende, naald-achtige vezelstructuur, het is één van de zes soorten asbest, en wordt ook wel groene asbest genoemd. Deze kleur is echter alleen te zien in zijn natuurlijke vorm, niet meer na verwerking.

Inademing van de vezels is schadelijk voor de longen maar de concentraties in materialen zijn vaak laag. Een toepassing waar wel eens actinoliet in zit is bijvoorbeeld kit. Het mineraal is zeldzamer en op veel kleinere schaal toegepast dan bijvoorbeeld chrysotiel (witte asbest).

 

 

actinoliet_a17

 

 

 

1f4c7548-d044-11e3-91f0-ba7e2208b421

 

 

 

 

 

.

Naam

 

De naam van het mineraal actinoliet is afgeleid van het Griekse  aktinos, dat “straal” betekent. Dit vanwege de vezelige structuur die actinoliet kan aannemen.

 

 

 

 

 

 

 

Voorkomen

 

Actinoliet is een van de meest voorkomende amfibolen en komt voor in stollings- en metamorfe gesteenten. Met name in calcium-rijke gesteentes die contactmetamorfose ondergaan, wordt actinoliet gevormd.

 

 

 

 

 

Mineraal
Chemische formule Ca2(Mg,Fe)5Si8O22(OH)2
Kleur Witgroen, groen en zwart
Streepkleur Wit
Hardheid 5,5 – 6
Gemiddelde dichtheid 3,04 kg/dm3
Glans glasachtig
Breuk oneffen tot subconchoïdaal
Kristaloptiek
Kristalstelsel Monoklien
Brekingsindices 1,61
Fluorescentie geen

 

 

Actinoliet oorhangers

Actinoliet oorhangers

 

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

JOHN ASTRIA

 

Amblygoniet

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

Het mineraal amblygoniet is een fluor-houdend

lithiumnatriumaluminiumfosfaat met de

chemische formule (Li,Na)AlPO4(F,OH).

 

 

 

az-amblygoniet-gr

 

 

Amblygoniet is genoemd naar het Griekse amblys (stomp), en gonos (hoek), deze steen wordt pas sinds korte tijd als edelsteen gebruikt. Het mineraal is zeer gevoelig voor temperatuurschommelingen en kan scheuren vormen.

 

 

amblygoniet

 

 

 

Ontstaan

 

Pegmatieten, metasomatieten.

 

 

 

 

 

Voorkomen

 

Fraaie edelstenen van amblygoniet komen uit Birma, Kazachstan, Brazilië, violetkleurige stenen uit Namibië, donkerblauwe uit Kenia. Mooie amblygonieten komen ook voor in de Verenigde Staten. In Europa worden ze gevonden in Duitsland, Frankrijk en Spanje, maar deze zijn niet van edelsteenkwaliteit. Geslepen amblygonieten zijn meestal zeer klein . In het Smithsonian Institution in Washington liggen een geslepen gele steen van 62,5 karaat en een eveneens een gele steen van 19,7 karaat.

 

 

 

 

Mineraal
Chemische formule (Li,Na)AlPO4(F,OH)
Kleur Kleurloos, wit, geel, grijs, blauw, groen, lichtviolet, roze
Streepkleur Wit
Hardheid 5,5-6
Glans Glasglans, vetglans
Opaciteit Doorzichtig, doorschijnend
Breuk Ruw, schelpvormig
Splijting zeer volkomen, goed
Kristaloptiek
Brekingsindices Np 1,611, Nm 1,622, Ng 1,637
Dubbele breking 0,022
Dispersie 0,020
Luminescentie Soms oranje, blauwachtig
Pleochroïsme Geen
Overige eigenschappen
Veredeling Niet bekend
Bijzondere kenmerken Geen

 

 

amblygoniethangerdoorboorddetail

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

 

JOHN ASTRIA

Mariposiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Algemene informatie

 

Mariposiet is een chroom-houdende silicaat. Het is officieel geen erkend mineraal, maar een variant van fengiet, een vorm van mica. Vaak komt het in gesteente voor in combinatie met dolomiet en kwarts. Het chroom in mariposiet geeft het een groene kleur en het is net als veel andere mica’s schilferig.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Etymologie

 

Marisposiet is vernoemd naar de vindplaats Mariposa in de Verenigde Staten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Mariposiet wordt vooral gevonden in Canada en de Verenigde Staten.

 

 

mariposiet – dolomiet trommelsteen

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: K(Al,Cr)2(Al,Si)4O10(OH)2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Adamiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

Het mineraal adamiet is een zink-arsenaat met de

chemische formule Zn2(AsO4)(OH).

 

 

Eigenschappen

 

Het gele, groene of roze adamiet heeft een witte streepkleur en een glasglans. De splijting is goed volgens het kristalvlak [101] en slecht volgens [010], adamiet heeft een gemiddelde dichtheid van 4,4 en de hardheid is 3,5. Het kristalstelsel is orthorombisch en het mineraal is niet radioactief.

Adamiet uit de Ojuela mijn in Durango, Mexico vertoont vaak sterke, groene fluorescentie. Adamiet wordt meestal samen met andere mineralen gevonden, bijvoorbeeld met limoniet, hemimorfiet, calciet, malachiet, azuriet en smithsoniet.

 

 

verzameling_010

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geschiedenis

 

Het mineraal adamiet is genoemd naar de Frande mineraloog Gilbert Joseph Adam (1795 – 1881). De naam werd in 1899 ingevoerd door Charles Friedel, die destijds hoogleraar mineralogie was aan de Sorbonne in Parijs.

 

 

93036369802

 

 

 

 

.

Voorkomen

 

De typelocatie van adamiet is Chanarcillo in de Chileense regio Atacama en komt in bijna alle kleuren voor.

 

 

Chemische formule Zn2(AsO4)(OH)
Kleur Geel tot violet, ook kleurloos
Streepkleur Wit
Hardheid 3,5
Gemiddelde dichtheid 4,4 kg/dm3
Glans Glas- tot harsglans
Opaciteit Subdoorzichtig
Breuk Bros
Splijting Goed, [101] ; slecht [010]
Kristaloptiek
Kristalstelsel orthorombisch
Brekingsindices nα = 1708 – 1.722
nβ = 1742 – 1.744
nγ = 1763 – 1.773
Dubbele breking 0,0150 – 0,0550
Bijzondere kenmerken Sterk fluoriserend in uv-licht

 

 

adamiet

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

mijne kop a4

 

Afghaniet

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

Afghaniet

.

.

Algemene info

 

Afganietis een mineraal van natrium, calcium, kalium, silicium, aluminium, zuurstof, zwavel, chloor, koolstof en waterstof. Het vormt grote blauwe tot kleurloze kristallen. Afghaniet wordt vaak samen gevonden metlazuriet. Het is genoemd naar Afghanistan, waar het in 1968 voor het eerst ontdekt werd. De hardheid op de schaal van Mohs is 5.5 tot 6.

 

 

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Afghaniet wordt gevonden in Afghanistan, Siberië, Myanmar, Canada en de Verenigde Staten.

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

chemische samenstelling: (Na,Ca,K)8[Al6Si6O24](SO4,Cl2,CO3)3·0.5H2O

hardheid: 5,5 – 6

dichtheid: 2,55 – 2,65

 

afghaniet – lazuriet onder uv-licht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

JOHN ASTRIA

Linariet

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Linariet is een zeldzaam sulfaatmineraal dat hemel- tot azuur- of donkerblauw van kleur is. Het lijkt veel op azu-riet, maar bevat in tegenstelling tot dit mineraal naast koper ook lood. De kristallen zijn kort en prismatisch, en hebben een glasachtige glans. Het mineraal wordt vaak gevonden in de buurt van lood- en koperafzettingen, maar altijd in zeer kleine hoeveelheden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Etymologie

 

Linariet is vernoemd naar de eerste vindplaats, Linares in Spanje.

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Linariet wordt onder andere gevonden in Spanje, Duitsland, Australië, Chili, Canada, Griekenland en de VS.

 

 

linariet in kwarts edelsteen bol

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: PbCu[(OH)2|SO4]

hardheid: 2,5

dichtheid: 5,3 – 5,5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Shungiet

Standaard

categorie : sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Kenmerken van shungiet

 

Shungiet is een koolstofvariant, verwant aan antraciet en grafiet. De kleur is antracietgrijs tot diepzwart. Het mi-neraal heeft een bijzondere structuur: de moleculen bestaan uit 60 of 70 atomen koolstof en hebben de vorm van een voetbal of rugbybal. Het koolstofgehalte van het shungiet gesteente varieert van 30 procent tot maar liefst 98 procent. Koolstof heeft een sterk absorberende werking bij diarree of vergiftiging. Denk bijvoorbeeld aan het po-pulaire geneesmiddel Norit, dat bestaat uit koolstof. Shungiet heeft dit effect nog sterker; het absorbeert alles wat niet in ons lichaam en niet in onze aura hoort. Shungiet geeft een beetje af, ook als het gepolijst is.

Tot voor kort hadden weinig mensen buiten Rusland gehoord van shungiet. Rusland zelf bezit bijna de gehele we-reldvoorraad van shungiet en buiten Rusland was het jarenlang nauwelijks te krijgen. In Rusland geniet shungiet grote faam als helende steen. Ook in de westerse edelsteentherapie wordt shungiet tegenwoordig gebruikt. De steen staat bekend als een New Age-steen. Vanwege zijn absorberend vermogen werken edelsteentherapeuten graag met shungiet. Bij allerlei soorten vergiftiging en contactallergie kan shungiet goed ingezet worden. Het is ook een bijzonder prettige steen om vast te laten houden na hevige schrik, shock en acute trauma’s.

Shungiet ontleent zijn werking aan zijn structuur en de manier waarop het gevormd is. Shungiet is, net als de meeste andere carboon (koolstof), ontstaan onder natte omstandigheden, waarin plantenresten vergingen door oxidatie. Vervolgens klonken ze door tijd en druk in tot een massa. Die veranderde door blootstelling aan vulkanische activiteiten. Zo zijn in dit kristal de elementen water, aarde, lucht en vuur verenigd.

.

.

 

.

.

Herkomst van de naam

 

Shungiet dankt zijn naam aan de vindplaats, de Zazhoginskoye-afzetting in de regio Shunga in Karelië, een streek in het noordwesten van Rusland.

.

.

.

.

Door de eeuwen heen

 

Shungiet wordt gevonden tussen gesteenten uit het Precambrium, het oudste geologische tijdperk van de aarde, dat 542 miljoen jaar geleden eindigde. Er is veel gespeculeerd over de precieze ouderdom van shungiet. Aanvan-kelijk dacht men dat dit mineraal ontstaan was toen er nog geen planten op aarde bestonden. Shungiet zou zelfs twee miljard jaar oud zijn, en afkomstig van een meteoriet. Nu denkt men shungiet ongeveer 600 miljoen jaar ge-leden ontstaan is uit zeealgen.

Vanwege de aanwezigheid van shungiet werd Karelië in het begin van de18e eeuw de locatie van het eerste kuuroord vanRusland. Stichter was tsaar Peter de Grote (1672-1725), die in Duitsland en België had kennis-gemaakt met kuuroorden in Pyrmont en Spa. De tsaar wist dat het water in Karelië van bijzondere kwaliteit was. Peter had zelf vastgesteld dat stenen uit Karelië (shungiet dus) de houdbaarheid en zuiverheid van water verbe-terden.

Peter de Grote wilde iedere soldaat in het Russische leger standaard een shungiet geven, zodat iedereen zijn wa-ter zou kunnen zuiveren. Hij hoopte hiermee dysenterie en buikloop te voorkomen. Later onderzoek heeft beves-tigd dat shungiet inderdaad een antibacterieel en zuiverend effect heeft. De Russische geoloog en paleontoloog Alexander Alexandrowitsch Inostranzew (1843-1919) was de eerste die de shungiet beschreef en het mineraal zijn naam gaf.

Shungiet wordt inEuropa sinds de 18e eeuw gebruikt als pigment voor verf. Het werd verkocht onder de naam zwarte oker of carbon black. In de Sovjet-Unie ontstond de naam shungite natural black. Het geeft een mooie diepe, permanente kleur zwart en kan goed vermengd worden met andere kleuren. Het bijmengen van shungiet geeft mooie dekkende kleuren, ook bij heldere kleuren zoals rood, geel of groen. In de jaren zeventig van de20e eeuw is shungiet wel gebruikt als isoleermateriaal, onder de naam shungisiet. Dit werd gemaakt door rotsen met een vrij laag shungietgehalte te verhitten tot zo’n 1100 graden Celsius. Hierdoor ontstaat een zgn. low-density filler, een materiaal dat gemakkelijk mengbaar en verwerkbaar is.

.

.

shungiet ruw

.

.

Toepassingen

 

Op verschillende locaties in Rusland zijn shungiet-kamers gemaakt, onder meer in militaire medische academies zoals die van Sint Petersburg, kuuroorden, gevangenissen en scholen. Het verblijf in zo’n shungiet-kamer heeft een krachtig effect op de geestelijke en lichamelijke gezondheid, zowel bij volwassenen als bij kinderen. Een be-zoek van 20-30 minuten aan zo’n kamer pept je op, geeft je weer energie en zin om dingen te ondernemen.

Sommige overlevenden van het gijzelingsdrama in Beslan in 2004 (1200 kinderen en onderwijzers werden in deze school gegijzeld door terroristen; bij de bloedige bevrijding door het Russische leger vielen meer dan 330 doden) bezochten de shungiet kamer daar regelmatig. Daardoor konden zij dit trauma sneller en beter verwerken. Door deze ervaringen wordt shungiet in Rusland de Steen van de Troost genoemd.

In Rusland wordt graag gewerkt met shungietpoeder. Soms wordt het poeder verwerkt tot papjes voor bandages en pakkingen. Dit wordt gebruikt bij de behandeling van huidklachten, met name voor mensen die allergisch zijn voor de reguliere middelen. Het poeder kan gebruikt worden in baden voor mensen met huidklachten. Dergelijk badwater zou ook heilzaam werken bij astma, COPD, keelklachten en longontsteking.

Russen verwerken shungietpoeder ook tot een gezichtsmasker dat de huid verjongt en verfrist. Het werkt ook pri-ma tegen cellulitis. Bovendien zou zo’n shungietpakking haarverlies tegengaan en de haargroei zelfs compleet herstellen.

.

.

trommelstenen_shungiet_shungite_rusland-1200x960

.

.

Spiritueel

 

* Shungiet is kalmerend en troostend.

* Shungiet harmoniseert alle chakra’s en zuivert de aura. De steen verdiept en versterkt spirituele groei.
* Shungiet is aardend, maar tegelijkertijd verheffend.
* Shungiet helpt je kansen te zien en deze te pakken
* Shungiet helpt bij het loslaten van sterke emoties en stressvolle gedachten. Het is een goede steen tegen stress, is kalmerend en rustgevend. Bij depressie en somberheid maakt shungiet weer vrolijk.
* Shungiet beschermt tegen negativiteit. Het mooie, het goede en positieve wordt versterkt en geconcentreerd.

.

.

.

.

Chemische samenstelling

 

De 60 atomen koolstof (C) in het shungiet molecuul zijn gerangschikt in de vorm van een afgeknotte icosaëder (een regelmatige twintigvlak). Het molecuul bestaat uit 12 vijfhoeken en 20 zeshoeken, en lijkt op een voetbal.

Dergelijke bolvormige holle moleculen komen zelden voor in de natuur en zijn nog maar kort bekend. De ontdek-kers van dergelijke fullerenen kregen in 1996 de Nobelprijs voor de Chemie. De fullerenen met 60 C-atomen wor-den wel buckyballen of buckminster-fullerenen genoemd.

De shungiet moleculen met 70 C-atomen zijn gerangschikt als 12 vijfhoeken en 25 zeshoeken. Ze lijken op een rugbybal. Ook dit zijn fullerenen.

Geologen verdelen shungiet gesteente in drie kwaliteiten.

  1. Edelshungiet, met een koolstofgehalte tot 98 procent,
  2. Zwarte shungiet, met een koolstofgehalte van 50-70 procent,
  3. Grijze shungiet, met een koolstofgehalte van 30-50 procent.

Edelshungiet is glasachtig zwart en metaalachtig glanzend. Voorwerpen van shungiet, zoals sieraden en bollen, worden gemaakt van zwarte shungiet.

.

.

shungiet hanger

.

.

Samenstelling: C60, C70 + andere elementen, vooral kwarts, veldspaten, chloriet, en een beetje rutiel en zwavel
Hardheid: 3,5
Glans: matglans of glasglans of metalig
Transparantie: ondoorzichtig
Breuk: schelpvormig, bros
Splijtbaarheid: onduidelijk
Dichtheid: 1,9 – 2
Kristalstelsel: amorf

.

.

shungiet kralen

.

.

pijl-omlaag-illustraties_430109

.

.

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA