Tagarchief: duitsland

Pyroop

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

.

.

Algemene informatie

 

Het mineraal pyroop is een magnesium-aluminium silicaat met de chemische formule Mg3Al2(SiO4)3. Het nesosilicaat behoort tot de granaatgroep. Het rozerode, oranjerode, donkerrode maar vaak bloedrode pyroop heeft een glasglans, een witte streepkleur en het mineraal kent geen splijting. De gemiddelde dichtheid is 3,74 en de hardheid is gedefinieerd als 7,5. Het kristalstelsel is isometrisch en pyroop is niet radioactiief.

 

 

 

 

 

 

 

 

Naamgeving

 

De naam van het mineraal pyroop is afgeleid van het Oudgriekse  πυρωπός (purōpos), dat “vuurogig” betekent. Dit vanwege de rode kleur van het mineraal.

 

 

 

 

 

 

 

Voorkomen

 

Pyroop, ook rhodoliet genoemd, is een granaat en komt als zodanig voor in sterk gemetamorfoseerde gesteenten, maar ook in ultramafische stollingsgesteenten. De typelocatie is gelegen in Zöblitz, Duitsland. Het wordt ook gevonden in Brazilië en Zuid-Spanje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Prehniet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

.

.

Eigenschappen

 

Het doorzichtig tot doorschijnend kleurloze, witte, grijze of geel tot geelgroene prehniet heeft een glas- tot parelglans, een witte streepkleur en de splijting is duidelijk volgens het kristalvlak [001]. Prehniet heeft een gemiddelde dichtheid van 2,87 en de hardheid is 6 tot 6,5. Het kristalstelsel is orthorombisch en het mineraal is niet radioactief.

.

 

 

 

 

 

Naamgeving

 

Het mineraal prehniet is genoemd naar de Nederlandse kolonel Hendrik van Prehn (1733 – 1785), die het mineraal in Zuid-Afrika ontdekte. Prehniet was het eerste mineraal, dat naar een persoon genoemd werd.

 

 

 

 

 

 

.

.

Voorkomen

 

Prehniet is een mineraal, dat vrij algemeen voorkomt in hydrothermaal verweerde gesteenten. Hoewel het geen zeoliet is, wordt het vaak in de buurt van zeolieten gevonden. Het wordt onder meer gevonden in granieten, in syenieten en gneisen. De typelocatie is Haslach, Harzburg en Oberstein, Duitsland.

 

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: Ca2Al2Si3O10(OH)2

hardheid: 6-6,5

dichtheid: 2,8-3

 

 

Prehniet
Prehnit - Carchelejo, Spanien.jpg
Mineraal
Chemische formule Ca2Al2Si3O10(OH)
Kleur Kleurloos, wit, grijs, geel tot geelgroen
Streepkleur Wit
Hardheid 6 – 6,5
Gemiddelde dichtheid 2,87 kg/dm3
Glans Glas- tot parelglans
Opaciteit Doorzichtig tot doorschijnend
Splijting [001] Duidelijk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Parel.

Standaard

 categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemeen 

.

Een parel is een hard, rond voorwerp dat door bepaalde weekdieren (hoofdzakelijk oesters, soms slakken) wordt gemaakt, en dat opgevist wordt om als sieraad te dienen. De glans van parels hangt van de reflectie en de breking van het licht in de doorzichtige lagen af. Naarmate de laagjes dunner en talrijker zijn, is de glans fijner.

Parels worden verkregen door parelduikers en parelkwekers. Parels zijn vaak rond, maar soms ook onregelmatig van vorm. Traanvormige parels worden vaak als hanger gebruikt. Onregelmatig gevormde parels worden gebruikt in kettingen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geschiedenis

 

Hoewel parels binnen 100-105 jaar verouderen, dan bladdert het parelmoer af, heeft men in Pompeï parels gevonden uit het jaar 79 na Christus. Het is waarschijnlijk dat mensen al 6000 jaren parels kennen.  De Egyptenaren waren ermee vertrouwd en ook bij opgravingen in Mexico werden parels gevonden (deze stammen uit 2500 voor Christus).

In India worden parels gebruikt als talisman. Volgens de overtuiging van Mongolen verhoogt afkooksel van parels de kracht van de mannen. Chinezen gebruikten parels in de geneeskunde. Romeinen beschouwden ze als symbool van macht, wijsheid en geluk.

In de 19e eeuw waren parelcolliers en sieraden met mooi gevormde parels een kostbare accessoire. Menige jongedame droeg een collier van onregelmatige maar natuurlijke parels. De kweek van parels bracht de volmaakt ronde en fraai gekleurde gekweekte parel, de zogeheten cultivé, in het bereik van bredere kringen waar parelkettingen soms onderdeel waren van een parure.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Samenstelling

 

Een parel bestaat uit parelmoer; dit is voornamelijk koolzure kalk (in de vorm van aragoniet) en organische hoornstof die de concentrisch om een middelpunt gerangschikte microkristallen aan elkaar kit. Ofschoon de hardheid slechts 2,5 tot 5 op de hardheidsschaal van Mohs is, zijn parels buitengewoon vast. Het is bijna onmogelijk ze met de hand stuk te maken.

De laagjes worden door een hoornachtige stof aan elkaar gekit. Het geheel is het parelmoer. De grootte van de parels varieert van een speldenkop tot een duivenei. De grootste gevonden parel is de Parel van Allah. Een andere grote parel is de Hope Parel.

 

 

Parel van Allah

 

 

 

 

 

 

 

Hope parel

 

 

 

 

Ontstaan

 

Parels vormen zich in oesterachtige zeemossels, enkele soorten zoetwatermossels en soms ook in slakken. Ze ontstaan als reactie op binnengedrongen vreemde delen tussen de schelp en de mantel of zelfs in het inwendige van de mantel. De buitenhuid van de mantel omsluit echter ook binnengedrongen vreemde voorwerpen. En uit deze kapsels ontstaat de parel. Als de parel op de binnenkant van de schelp groeit, dan moet ze uit de wand worden gezaagd. De vorm is dan slechts half kogelvormig. Deze parels heten blisters of schaalparel.

Soms wordt er ook iets tegen de schelp ingebracht als een soort van kern (heel vroeger was dit zelfs in de vorm van boeddha beeldjes). Het weekdier omvat dit met haar paarlemoer. Wanneer deze blister parel dan geoogst wordt snijden ze hem uit de schelp. De kern wordt verwijderd en het resterende opgevuld met een harde stof.

Hierna wordt de achterkant gedicht met een stuk schelp. Deze bewerkte blister parel noemt men een mabé parel en zo was het eerste kweekproces van zoetwaterparels ontstaan reeds in de 13de eeuw in China. Geschat wordt dat in 1 op de 15000 wilde oesters een parel zit.

Tegenwoordig komen de meeste parels uit kwekerijen. In de natuur komen ze voor in Sri Lanka, de Perzische golf, Saoedi- Arabië, Iran,Oman. Pareloesters groeien op Tahiti en voor de kusten van Japan, Mexico, Panama en Californië. De pareloester Pinctada maxima heeft een diameter van 30 cm en weegt 5,5 kilogram. Hij komt voor langs de kusten van Noord- en West Australië.

De grootste pareloester is Tridacna gigas, met een diameter van een meter en een gewicht van 225 kilogram. Minder bekend zijn de zoetwateroesters uit de Mississippi, en de historische vindplaatsen in Duitsland, Bohemen en het Russische Noorden.

Bijna alle parels worden tegenwoordig gekweekt (‘cultivéparels‘). Hiervoor wordt in de oester een klein korreltje parelmoer gelegd en de parel kan dan na twee jaar of langer geoogst worden. De teelt is door de Japanner Kokichi Mikimoto ontwikkeld en in 1896 gepatenteerd. Bij de zoetwaterparels wordt er geen parelmoer maar mantelweefsel ingebracht, deze worden dus zonder kern gekweekt.

 

 

 

 

 

tridacna gigas

 

 

 

 

Sierwaarde

 

De sierwaarde van een parel hangt af van zeven factoren, de glans, vorm, kleur, grootte, perfectie en symmetrie en structuur van het parelmoer, waarbij de glans of luster het belangrijkste is. Daarom kan een kleine parel meer waard zijn dan een grote parel. Perfecte ronde parels zijn zeldzaam. Een parel met een zeldzame kleur is ook kostbaarder. Vaak wordt ten onrechte gedacht dat de donkere, Tahitiaanse parels duurder zijn dan witte Japanse of Australische parels.

In vergelijking met dezelfde maat en kwaliteit zijn ze echter even kostbaar. Het is wel zo dat de Tahitiaanse parels meestal groter zijn en daardoor lijken ze duurder. De gekweekte Tahitiaanse parels hebben een minimum grootte van ongeveer 7 mm en gaan tot 15 mm. Er zijn zeldzame exemplaren die nog groter zijn. De Japanse zoutwatercultuurparels starten vanaf ongeveer 2 mm en gaan tot ongeveer 11 mm.

Doorgaans is de parel licht van kleur (zoetwaterparels hebben wit en alle mogelijke roze tinten), maar er zijn er ook met een donkere kleur, de zogenaamde zwarte parels. Dit zijn Tahiti Parels. Deze worden door de zwartkleppige pareloester Pinctada margaritifera, die in de Grote Oceaan leeft, gevormd door de afzetting van een grijze tot zwarte parelmoerstof. Sinds 1963 worden deze oesters gekweekt.

Jonge nog vrijlevende oesterlarven worden gevangen en opgekweekt op mosselgaas. Na drie jaar wordt in de dan volwassen oester een parelmoerkorreltje ingebracht, waarna het nog twee tot drie jaar duurt voordat te zien is of er een parel gevormd wordt. De bekendste zwarte parel is de Azra. Ze vormt het hart in een ketting van de Russische kroonjuwelen.

 

 

 

 

 

zwarte parel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Antimoniet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

 

.

Algemene informatie

 

Antimoniet wordt ook wel stibniet genoemd. De belangrijkste vindplaatsen van antimoniet liggen in Mexico en in de provincie Tjiangsi in China. De rijkste Europese afzettingen bevinden zich in Bohutin en in Milesov bij Pribram (Tsjechië), in de Kleine Karpaten (Slowakije), op Sardinië en in Toscane (Italië), en bij Fojnica, Krupanj en Kostajnik (Servië).

In Roemenië (Baia Sprie en Chiusbaia) worden schitterende drusen van antimoniet gevonden. Antimoniet is het belangrijkste erts voor de winning van antimoon, waarvan het tot 71% bevat. Bijna driekwart van de productie wordt gebruikt voor het maken van diverse legeringen, met name lettermetaal (legering van antimoon en lood).

.

 

l_verzameling_150

.

.

.

Etymologie

 

Het woord antimoniet komt van het Griekse anthemon, wat bloem betekent en heeft betrekking op de groeivorm van de kristalclusters. De naam stibniet komt van het Griekse stibi en het Latijnse stibium wat antimoon betekent.

 

 

antimoniet

 

.

.

.

Chemische eigenschappen

 

chemische formule: Sb2S3

hardheid: 2

dichtheid: 4,6 -4,7

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Antimoniet wordt o.a. gevonden in Canada, Mexico, Peru, Japan, China, Duitsland, Roemenië, Italië, Frankrijk en Engeland.

 

 

antimoniet-1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

JOHN ASTRIA

Marcasiet

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Marcasiet, ook wel witijzer-pyriet genoemd, is een ijzersulfide. Het heeft dezelfde samenstelling als pyriet, maar heeft een andere, minder stabiele kristalstructuur. Het heeft een vaalgele tot witte kleur met een heldere metaalachtige glans, maar kan snel broos en donkerder van kleur worden door vochtigheid in de lucht. In de sieradenhandel wordt de term ‘marcasiet’ wel eens onterecht gebruikt voor geslepen pyriet. Van oudsher werden alle ijzersulfides marcasiet genoemd.

 

 

 

 

 

 

 

 

Etymologie

 

Marcasiet is vernoemd naar het Arabische woord Makraschit, de oorspronkelijke term voor pyriet en vergelijkbare mineralen.

 

 

 

 

.

Vindplaats

 

Marcasiet wordt onder andere gevonden in Duitsland, Spanje, Frankrijk, Australië, China, Finland, Brazilië, Canada en de VS.

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: FeS2

hardheid: 6 – 6,5

dichtheid: 4,87

 

 

 

 

 

Ringen van marcasiet

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

zilveren broche met markasiet

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Linariet

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Linariet is een zeldzaam sulfaatmineraal dat hemel- tot azuur- of donkerblauw van kleur is. Het lijkt veel op azu-riet, maar bevat in tegenstelling tot dit mineraal naast koper ook lood. De kristallen zijn kort en prismatisch, en hebben een glasachtige glans. Het mineraal wordt vaak gevonden in de buurt van lood- en koperafzettingen, maar altijd in zeer kleine hoeveelheden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Etymologie

 

Linariet is vernoemd naar de eerste vindplaats, Linares in Spanje.

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Linariet wordt onder andere gevonden in Spanje, Duitsland, Australië, Chili, Canada, Griekenland en de VS.

 

 

linariet in kwarts edelsteen bol

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: PbCu[(OH)2|SO4]

hardheid: 2,5

dichtheid: 5,3 – 5,5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Klinoptiloliet

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Algemene informatie

 

Klinoptiloliet is een natuurlijke zeoliet. Het komt veel voor als product van vulkanisch glas in turfsteen. Het ge-steente wordt in de moderne techniek toegepast als ion-verwisselaar en katalysator. In pure kristalvorm is het een kleurloos doorzichtig mineraal, maar komt vaker voor als mat wit gekleurd gesteente.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Etymologie

 

De naam klinoptiloliet is afgeleid van de Griekse woorden klinos (=schuin), ptylon (=veer) en lithos (=steen).

 

 

poedervorm

 

 

 

Vindplaats

 

Klinoptiloliet word onder meer gevonden in Canada, Japan, Duitsland, Chili, Turkije, Madagascar en de VS.

 

 

 

.

.

 

Chemische eigenschappen

 

Samenstelling: (Na,K,Ca)2-3Al3(Al,Si)2Si13O36·12H2O

hardheid: 3,5 – 4

dichtheid: 2,15

 

 

Clinoptiloliet
Clinoptilolite-Na-269082.jpg
Mineraal
Chemische formule (Na,K,Ca)2-3Al3(Al,Si)2Si13O36·12(H2O)
Kleur Kleurloos, wit of rood
Streepkleur Wit
Hardheid 3,5 – 4
Gemiddelde dichtheid 2,14 kg/dm3
Glans Glasglans
Opaciteit Doorzichtig
Splijting [010] Perfect
Kristaloptiek
Kristalstelsel monoklien
Overige eigenschappen
Radioactiviteit Nauwelijks meetbaar; gamma ray-waarde tussen 21,89 en 95,03 API

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bergkristal.

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Bergkristal

 

Bergkristal is waterheldere kwarts. Het is een zeer veel voorkomend mineraal. Het is vaak onderdeel van ander gesteente.

 

Bergkristal is de kleurloze en meest voorkomende variant van het mineraal kwarts. De naam ‘bergkristal’ is afge-leid van het Griekse  woord “Krustallos” dat ijs betekent. Men geloofde dat bergkristal door de goden vormge-geven ijs was. Het mineraal is volkomen doorzichtig als glas, tot melkachtig wit door ingesloten piepkleine lucht-belletjes. Is het helemaal wit, wordt het melkkwarts of sneeuwkwarts genoemd. De meest transparante vorm wordt het meest gewaardeerd.

De kristallen van bergkristal zijn duidelijk zichtbaar en zeshoekig. De top heeft vaak schuin aflopende vlakken, die elkaar ontmoeten in een punt. De zes zijden en de top kunnen regelmatig zijn, of juist zeer onregelmatig. Elke kristalpunt heeft ziin eigen karakter en zijn eigen werking. Zie het overzicht kwartskristalpunten en hun werking op deze website. Laat je een bergkristal liggen, dan kun je hem in een paar maanden tijd zien groeien. Lucht be-vat namelijk zeer fijngemalen kwartsdeeltjes (stof), die neerslaan en vastkitten op het kristal.

 

 

bergkristal2

 

 

 

 

 

 

Door de eeuwen heen

 

Bergkristal was al in de Midden-Steentijd (Mesolithicum, 8000-4000 v.Chr.) in gebruik als sier- en heelsteen. In de Romeinse tijd was een bergkristal een krachtig amulet voor de reiziger. Hij zou beschermen tegen ziektes, on-gevallen en bevriezing. Sabbelen op een bergkristal was goed tegen de dorst. Romeinse keizers, zoals Caligula, dronken hun wijn uit bokalen van bergkristal. Zij geloofden dat bergkristal eventuele vergiftiging ongedaan zou maken. Inderdaad verkleurt bergkristal bij het gebruik van de toen bekende vergiften.

In Tibet wordt bergkristal al eeuwen verwerkt in geneeskrachtige instrumenten, zoals bollen en dorjes (symbo-lisch tweesnijdend zwaard, zie afbeelding links). Heel bekend zijn de genezende Kristallen Schedels, die vooral gevonden zijn in Midden-Amerika en die meer dan 2000 jaar oud zouden zijn. Door de eeuwen heen heeft berg-kristal kunstenaars geïnspireerd tot het maken van prachtige voorwerpen. Van ringen, armbanden en kettingen tot drinkbekers, schalen en grotere siervoorwerpen.

Zo heeft de befaamde Russische goudsmid Fabergé (1846-1920) veel bergkristal gebruikt in zijn beroemde siera-den en voorwerpen. Bijvoorbeeld in het Ei met de Roterende Miniatuurtjes uit 1896, gemaakt in opdracht van tsaar Nicolas II. Bergkristal geeft energie, concentratie, inzicht en inspiratie in moeilijke situaties. Daarom is de kristallen bol waarin waarzeggers en zieners al eeuwen proberen de toekomst te ontrafelen, uiteraard van berg-kristal. Door te mediteren met een grotere of kleinere bol van bergkristal, is het ieder af en toe vergund om een blik op verleden of toekomst te werpen.

 

 

 

 

 

 

 

 

1_rookkwarts en kristal 244 [Desktop Resolutie]

 

 

.

Voorkomen

.

Bergkristal is in de natuur wijdverbreid, maar niet altijd in edelsteenkwaliteit. Historisch bekende vindplaatsen zijn India en Sri Lanka (de omgeving van Tatnaputi). Fraaie kristallen komen uit Kenia Madagaskar, Brazilië, Goisas, Ba-hia en Frans – Guyana. In de VS komt bergkristal voor in Maine, New York, North Carolina, Arkansas en Californië. Van bijzondere betekenis zijn voorkomens in de Alpen. Bergkristallen worden daar gevonden in Zwit- serland, bijvoorbeeld bij Urim waar een kristal van 135 kg  gevonden is. Ook in Oostenrijk werd in 1965 een kristal van bijna 1000 kg gevonden. Bergkristallen komen nog voor in Duitsland, Tsjechië, Polen en  Frankrijk.

 

 

SONY DSC

 

 

 

Spiritueel

 

* Bergkristal is niet alleen een versterker van het fysieke lichaam. Ook reinigt en versterkt het alle fijnstoffelijke lichamen. Bergkristal lost energetische blokkades in de chakra’s, de ida en pingala, de tussenliggende meridianen en nadi’s op en voert ze af. Als de energetische blokkades vrijkomen, circuleren ze in het fysieke lichaam en moeten ze op natuurlijke wijze afgevoerd worden. Goed drinken! Bij voorkeur natuurlijk bergkristalwater. Zo wordt het zelfhelend vermogen van ons lichaam optimaal ondersteund.
* Regelmatig mediteren met bergkristal helpt je je intuïtie en je innerlijk oog te ontwikkelen.
* Bergkristal maakt energiek, wilskrachtig, doelgericht.
* Bergkristal maakt liefdevol, harmonieus en puur. Dit gebeurt omdat door het dragen van bergkristal (sieraden) het hartchakra geopend wordt, Met name de kleurrijke regenboogkristallen ondersteunen dit proces.
* Helder inzicht in eigen motieven en drijfveren krijg je door bergkristal regelmatig te beschouwen of ermee te mediteren. Vooral de fantoomkwarts helpt hierbij.

 

 

 

 

 

Chemische samenstelling

 

Samenstelling: SiO2. Waterhelder kwarts. Het kan insluitsels van andere mineralen bevatten, zoals chloriet, dumortieriet en goethiet
Hardheid: 7
Glans: glasglans
Transparantie: transparant
Breuk: schelpvormig, splinterig
Splijtbaarheid: onduidelijk
Dichtheid: 2,65
Kristalstelsel: trigonaal, hexagonaal

 

 

Bergkristal
Geslepen bergkristal 22 cm
Geslepen bergkristal 22 cm
Mineraal
Chemische formule SiO2
Kleur kleurloos, soms iets troebel
Streepkleur wit
Hardheid 7
Glans glasglans
Breuk schelpvormig, zeer bros
Splijting geen
Kristaloptiek
Kristalstelsel Trigonaal zeszijdige prisma’s
Brekingsindices No 1,544- Ne 1,553
Dubbele breking 0,009
Luminescentie geen
Bijzondere kenmerken iriseren, aventurisatie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

John Astria

John Astria

 

 

 

Hyperstheen, velvet labradoriet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Hyperstheen is een magnesium-ijzer-inosilicaat en behoort tot de orthopyroxenen. Qua samenstelling zit hyper-stheen tussen enstatiet en ferrosiliet in. Het heeft een zijdeglans en is doorzichtig tot doorschijnend. De kleur is grijs-wit, groen-wit, geel-wit, bruin of zwart-grijs. Hyperstheen wordt ook wel fluwelen labradoriet genoemd hoewel het geen labradorietsoort is.

 

 

ruw

 

 

 

 

 

 

Etymology

 

De naam van het mineraal hyperstheen is afgeleid van de Griekse woorden hyper en stenos (“boven” en “kracht”).

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Hyperstheen is een veelvoorkomend orthopyroxeen in mafische stollingsgesteenten en meteorieten. De typelo-catie is het donkere magmatisch gesteente van de Adirondack regio in de staat New York. Hyperstheen komt voor in de zandfractrie van Nederlandse rivier sedimenten. In de mineraal analyse wordt het mineraal ingedeeld bij de zogenoemde instabiele groep en wordt het als vulkanisch mineraal beschouwd. Hyperstheen wordt nog gevon-den in de VS, Duitsland, China en Australië.

 

 

 

 

Eigenschappen

 

Het grijs-witte, licht-groene of bruin-zwarte hyperstheen heeft een grijs-groen-witte streepkleur, een glas- tot zijdeglans en een perfecte splijting volgens de kristalvlakken [100] en [010]. De gemiddelde dichtheid is 3,55 en de hardheid is 5,5 tot 6. Het kristalstelsel is orthorombisch en het mineraal is niet radioactief.

 

 

 

 

chemische formule: MgFe2+Si2O6

hardheid: 5,5 – 6

dichtheid: 3,55

 

 

Hyperstheen
Mineraly.sk - hypersten.jpg
Mineraal
Chemische formule MgFe2+Si2O6
Kleur Grijs-wit, groen-wit, geel-wit, bruin of zwart-grijs
Streepkleur Grijs-groenig wit
Hardheid 5,5 – 6
Gemiddelde dichtheid 3,55 kg/dm3
Glans Zijdeglans
Opaciteit Doorzichtig tot doorschijnend
Splijting [100] Perfect, [010] Perfect

 

 

 

 

.

 

 

Hemimorfiet

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

.

 

Algemene informatie

.

Hemimorfiet kan blauw of groen met wit van kleur zijn. Het lijkt op het zeldzamere larimar en wordt daarom ook wel Chinese larimar genoemd. Hemimorfiet heeft echter een andere chemische compositie en is dus een ander gesteente. Hemimorfiet behoort tot de sorosilicaten. Het mineraal komt met name voor als oxidatieproduct in de bovenlaag van zinkblende afzettingen.

 

 

.

 

 

Vindplaats

.

Hemimorfiet wordt op veel plaatsen gevonden, o.a. in de Verenigde Staten, België, Duitsland, Polen en Thailand.

.

.

.

.

 

Chemische eigenschappen

.

samenstelling: Zn4Si2O7(OH)2·H2O

hardheid: 4,5-4

dichtheid: 3,5

 

.

.

 

.

 

 

Hemimorfiet

 

Mineraal
Chemische formule Zn4Si2O7(OH)2·H2O
Kleur Blauw, wit en groen
Streepkleur Wit
Hardheid 4,5 – 5
Gemiddelde dichtheid 3,52 kg/dm3
Kristaloptiek
Kristalstelsel Monoklien
Bijzondere kenmerken Sterk pyroëlektrisch en piëzoëlektrisch