Tagarchief: vrouwen

Adellijke vrouwenkleding in de late Middeleeuwen (1000-1490)

Standaard

categorie : mode en kledij

 

 

 

Kleding speelde in de middeleeuwen al een belangrijke rol. Het liet het verschil zien tussen adellijken en burgers. Dit lieten ze zien door middel van technieken, maar ook door middel van kleur. Het dragen van kleding ging steeds meer klasse uitstralen, wat je in de hedendaagse samenleving ook nog wel eens terug ziet. Hoe zag de adellijke vrouwenkleding eruit in de late Middeleeuwen

 

 

Adellijke vrouwenkleding in de late Middeleeuwen (1000-1490)

 

 

 Adellijke vrouwenkleding (1000-1490)

 

Bij de vrouwen is het verschil tussen de late middeleeuwen en de vroege middeleeuwen duidelijk te merken. De jurken zijn door de tijd heen wel altijd lang gebleven. De jurken hadden verschillende lagen over elkaar heen. Zo had je een onderhemd, onderjurk en een bovenjurk. Adellijke vrouwen droegen vaak ook nog een mantel. Het silhouet van de jurken was van boven smal en onder wijd uitlopend.

Door de tijd heen bleven de rokken wijd uitlopend en was er dus weinig verandering in. De mouwen waren anders dan dat je ze tegenwoordig ziet. Het overkleed van de vrouw had meestal geen mouwen, zodat het ook niet warm was in de zomer. Zodra het wat kouder werd, werd er een kort linnen mouwtje vastgespeld aan het overkleed.

Zodra het kouder werd in de winter hadden de vrouwen ook nog lange, warme, wollen mouwen die ze dan weer vastmaakten aan het korte mouwtje met een paar steken. Tussen 1000-1200 waren de mouwen lang en heel wijd. Wat later in de middeleeuwen (1200-1350) waren de mouwen nog steeds lang, maar ze waren nauwsluitend aan de arm.

Vijftig jaar later werden deze mouwen sierlijk afgezet met knopen of sierlijk gekleurde stoffen, net zoals bij de mannen. De mouwen tussen 1400 en 1440 leken veel op de mouwen van de mannen. Deze waren namelijk lang en sierlijk wijd en afgezet met bont. Zo lieten de adellijken zien dat ze rijk en machtig waren. Bont was namelijk niet te betalen voor de boeren.

De mouwen van de vrouwen waren in deze tijd wel minder gepoft dan die van de mannen. Je kon dus nog duidelijk verschil zien. Tussen 1440 en 1490 gingen de mouwen van de vrouwen weer deels terug naar 1000-1200. Ze liepen weer wijd uit, alleen niet zo wijd als in de vroege middeleeuwen.

De kleur werd gemaakt met natuurlijke producten zoals: uien (geel), gras (groen), bessen (rood). De kleuren van adellijken waren fleuriger, Oosterse stoffen. Dit konen adellijken zich veroorloven, omdat zij meer bezittingen hadden. Dat onderscheidde de adellijken van de boeren. De oosterse landen hadden betere kleurtechnieken, waardoor de kleuren van de adellijke kleding langer houdbaar bleef.

 

 

220px-Koningin_Marie_Louise_Gustaaf_Wappers

 

 

 

Korte beschrijving adellijke vrouwenkleding 1000-1200

 

De kleding van de burgerlijke vrouw bestond uit een lang onderhemd, een onderkleed en vaak een iets korter overkleed. De hals van het onderkleed was meestal rond. Het accent kwam op de taille en de buste te liggen. Er werden koorden kruiselings gedragen over de taille, zodat de vrouwelijke vormen beter uitkwamen. De mouwen werden na de 11e eeuw steeds wijder.

Soms kregen deze mouwen een strook tot op de grond waarin een knoop werd gelegd. De mantel had de vorm van een rechthoek of een halve cirkel dat met een sierspeld werd vastgemaakt. De mantel werd vaak voor de sier afgezet met bont of geborduurde randen.

De stoffen die in deze tijd veel werden gebruikt waren wol, linnen en bont. Zijde was heel zeldzaam, dus dat droegen de adellijke vrouwen veel. Na de 11e eeuw werd linnen ruimer verkrijgbaar, maar het was nog steeds heel erg kostbaar. De kleuren die veel werden gebruikt waren voornamelijk; felle kleuren met een betekenis, net als bij de mannen:

 

  • Wit: Zuiverheid.
  • Purper: Waardigheid.
  • Groen: Eeuwige jeugd.
  • Rood: Hemelse liefde.

 

De patronen die in deze tijd werden gebruikt waren ingeweven of geborduurde cirkels of vierkantjes. Ze hadden veel geborduurde randen en gebruikten veel motieven uit de klassieke oudheid.

 

 

slide_3 1200

 

 

 

Korte beschrijving adellijke vrouwenkleding 1200-1350

 

De kleding van de adellijke vrouw bestond uit een lang onderhemd, een onderjurk en een overkleed. Vaak droegen de vrouwen ook een mantel. Het silhouet was van boven smal en de rok was wijd uitlopend. De onderjurk had lange mouwen en een ronde hals. Het overkleed had geen mouwen. Als dit overkleed wel mouwen had, waren deze rond 1250 aangezet met een aantal steken en niet aangeknipt. De mantel bestond uit een cape dat werd vastgehouden door een kettinkje, of deze werd vastgespeld.

De rokken die in deze tijd veel werden gebruikt waren voornamelijk wol, linnen, bont en het fluweel werd nu ook meer gebruikt. Bont was heel kenmerkend voor de adellijke stand, omdat alleen zij mochten jagen. En als ze het konden kopen van westerse landen maakte de adellijke stand de handen nog niet een vuil. Veel gebruikte kleuren van de adellijke stand waren; rood, blauw, groen en roze.

Hoe meer kleur je jurk bezat, hoe hoger je stand was. Adellijke vrouwen konden zich namelijk veroorloven stoffen te kopen van de oosterse landen. Deze stoffen werden beter gekleurd dan in de westerse landen. In de westerse landen werden de stoffen gekleurd met natuurlijke producten, die als je ze wasten, snel vaal werden. Veel gebruikte patronen in deze tijd waren heraldische motieven. Alleen de randen van de jurken werden afgezet met deze motieven.

 

 

mac17r21300

 

 

 

Korte beschrijving adellijke vrouwenkleding 1350-1400

 

De kleding van de adellijke vrouw was strakker dan 100 jaar geleden, lang en laag uitgesneden. Het onderkleed was nu strak aangetrokken met veters of knopen. Over het onderkleed dat vaak liripipes, dit waren stukjes stof die sierlijk vielen, aan de onderkant van de mouw. De mouwen waren erg wijd uitgesneden. Deze gaven namelijk de nadruk op de lichaamsvormen van de vrouw. Het overkleed werd vaak afgezet met bont, dat stond voor klasse en elegantie.

De stoffen die in deze tijd veel werden gebruikt door adel waren voornamelijk wel, linnen, bont, katoen, zijde en nu ook geverfd bont. Het onderkleed werd maastal gemaakt van linnen en de mouwen van de jurken werden vaak afgezet met (geverfd) bont. Veel gebruikte kleuren door adel in deze tijd waren; rood, blauw, groen, roze en nu werd goudskleurig ook gebruikt.

Veel gebruikte patronen in deze tijd waren; bloemen en wijnranken. De patronen werden nu niet meer alleen gebruikt voor de randen, maar nu ook voor de gehele stof. Als er effen stoffen werden gebruikt, werden deze jurken vaak afgezet met sierlijke randen. Ook horizontale en diagonale strepen waren veel gebruikte patronen in deze tijd.

 

 

marie-christine 1400

 

 

 

Korte beschrijving adellijke vrouwenkleding 1400-1440

 

De kleding van de adellijke vrouw was in deze tijd vooral gericht op voortplanting. De jurken hadden nog steeds een onderkleed en een bovenkleed, maar het was allemaal ruimer. Bij het wijde bovenkleed werd het accent net onder de buste gemaakt. Dit werd gedaan door middel van een band. Deze overkleden hadden een hoge taille, zodat de bolle buik van de vrouw extra opviel. Het onderkleed werd aan de achterkant vastgemaakt met touwen.

Dit was een voorloper van de korset. Het enige wat nog overeenkomt met de korset tegenwoordig is dat het beide strak werd aangetrokken. Een gewone vrouw, die niet zwanger was, droeg een korset over het onderkleed met mouwen.

De stoffen die in deze tijd veel werden gebruikt waren; kleurenen zijde. Zijde was in deze tijd een zeer zeldzame stof en was dus moeilijk verkrijgbaar. Alleen adellijken konden zich dit soort stoffen veroorloven. Deze stoffen werden voor de adellijken (westen) in de oosterse landen geweven en gemaakt. De kleuren die werden gebruikt in deze tijd, waren hetzelfde als 50 jaar daarvoor.

Alleen het goud werd minder gebruikt. De patronen die veel gebruikt werden in deze tijd waren meer bedrukt. Deze werden voornamelijk bedrukt met kleine bloempatronen over de gehele stof. De jurken werden ook aan de randen afgezet met een soort van kant.

 

 

prev002prin01ill4161400

 

 

 

Korte beschrijving adellijke vrouwenkleding 1440-1490

 

Na de door van Karel de Stoute viel het Bourgondische rijk. Hierdoor kregen de jurken meer Italiaanse invloeden. De kleding van de adellijke vrouw bestond nu uit een onderjurk of een korset en een overkleed of een robe. Door de lage hals van het overkleed was een deel van het korset zichtbaar. Dit was vaak anders van kleur en vaak ook geborduurd met mooie patronen.

De mouwen van de jurk waren strak en liepen door tot op de hand. Het overkleed had nog steeds een hoge gordel. Deze werd vaak aam de achterkant van de jurk vast gegespt. Vrouwen van adel hadden ook nog een sleep aan het overkleed.

De stoffen die in deze tijd werden gebruikt waren; linnen, katoen, wol. Zijde, fluweel, brokaat en bont. Doordat de handel langzamerhand opkwam in deze tijd ontstond er concurrentie. In het geval van de stoffen kwam er concurrentie tussen Engeland en Vlaanderen met het bont.

De kleuren die werden gebruikt waren hetzelfde als een eeuw daarvoor, alleen bleef de kleur langer mooi, vanwege de betere kleurtechnieken van het buitenland. Veel gebruikte patronen in deze tijd waren; wijnranken en granaatappels. Deze patronen werden over de gehele stof bedrukt.

 

 

middeleeuwsekleding 1500

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Bikinilijn waxen verhoogt kans op soa

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

Bikinilijn waxen verhoogt kans op soa

 

 

Vrouwen hebben meer kans op een seksueel overdraagbare aandoening (soa) wanneer zij (hun bikinilijn) waxen. Dat blijkt uit een recente studie in het vakblad JAMA Dermatology.

Tijdens het waxen ontstaan vaak kleine huidwondjes waarlangs bacteriën en virussen, het lichaam kunnen binnendringen. Hierdoor zouden allerlei infecties, waaronder seksueel overdraagbare infecties, vrij gemakkelijk overgedragen kunnen worden. Bovendien blijkt uit de studie ook dat vrouwen die zich waxen, doorgaans meer seksuele partners hebben en dus ook meer risico lopen op het krijgen van een soa. Wanneer vrouwen geen sekspartner hebben, zijn ze eerder geneigd te stoppen met ontharen.

Waxen heeft ook voordelen. Zo blijkt uit sommige studies bijvoorbeeld dat het de kans op schaamluizen vermindert. De onderzoekers benadrukken dat waxen op een professionele manier en in hygiënische omstandigheden moet uitgevoerd worden om de kans op wondjes zo klein mogelijk te houden.

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

De Franse modeontwerper Christian Dior

Standaard

categorie : mode en kledij

 

 

Zijn familie wil dat hij diplomaat wordt, maar zijn interesses liggen op het artistieke vlak.  De mode wereld interesseert hem het meest. Terwijl zijn zus opgepakt wordt door de Gestapo als Franse verzetsstrijder, ontwerpt hij kleding voor de vrouwen van Nazi officieren. Christian Dior werd geboren op 21 januari 1905.

 

 

 

 

Christian Dior (1905-1957) werd geboren op 21 januari 1905 in Granville, een dorpje nabij de Franse kust. Hij was de zoon van een rijke producent van kunstmest. Hij verhuisde met zijn ouders naar Parijs, waar hij later Politieke Wetenschappen studeerde.

Hij interesseerde zich voor architectuur, en schetste in zijn vrije tijd onder meer kleding. Die ontwerpen werden zo goed bevonden dat hij ze verkocht aan couturehuizen en hij illustreerde de modebijlage van Le Figaro.

Dior kreeg wat geld van zijn vader om een kunstgalerij te openen. Samen met een vriend verkocht hij allerlei werken, zelfs van Pablo Picasso. Na een financiële ramp van zijn vader moest Christian de galerij sluiten. Zijn talent leidde ertoe dat hij in 1938 als ontwerper werd aangenomen bij Robert Piguet.

Tijdens de Duitse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog, werkte hij voor het bedrijf Lelong, en produceerde hij kleding voor de vrouwen van Nazi officieren en Franse collaborateurs. Terwijl Christian kleding ontwierp voor de Nazi vrouwen, sloot Catherine, zijn zus, zich aan bij het Franse verzet.

Ze werd gevangen genomen door de Gestapo en afgevoerd naar concentratiekamp Ravensbrück. Na de oorlog, op 16 december 1946, stichtte Christian Dior zijn eigen modehuis.

Marcel Boussac, een textiel-tycoon, besloot vijf jaar later om Diors modehuis te financieren, en kocht een huis aan de Avenue Montaigne in Parijs, waar Dior nu nog altijd zijn thuisbasis heeft. Hij werd een zeer populair ontwerper en velen prezen zijn werk.

Parijs werd voornamelijk dankzij zijn toedoen het centrum van de mode na de Tweede Wereldoorlog. Christian Dior  stierf onverwachts in 1957, en zijn assistent Yves Saint Laurent nam het roer over en presenteerde in 1958 zijn eerste collectie, Trapezef

In 1947 lanceerde Dior zijn eerste collectie voor de lente/zomer, die al snel bekend stond als de ‘New Look’: uiterst smalle tailles met uitlopende rokken. Dior is door “La Chambre Syndicale de la Haute Couture” als haute couture modehuis erkend. Naast haute couture ontwierp Dior ook sieraden.

 

 

00010m

 

 

Sinds 1997 was John Galliano aangesteld als Artistic Director van modemerk “Dior”. Per seizoen creëerde hij twee collecties, een prêt-à-porterlijn en een couturecollectie. Sinds 2006 is daar ook de cruise-lijn bijgekomen. Op 1 maart 2011 werd Galliano ontslagen naar aanleiding van zijn antisemitische uitspraken. John Galliano’s opvolger is Raf Simons.

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

Waarom de openbaring lezen ?

 

Johannes 17 : 3 > ‘’dit betekent eeuwig leven, dat zij voortdurend kennis in zich opnemen van u, de  enige ware God en van hem die gij hebt uitgezonden, Jezus Christus.‘’

Openbaring 1 : 3 > ‘’gelukkig is hij die deze profetische woorden van de Here voorleest; en dat geldt ook voor de mensen die ernaar luisteren en het zullen onthouden. Want de tijd dat deze dingen werkelijkheid worden, komt steeds dichterbij.‘’ 

Openbaring 22 : 7 > Jezus zegt: ‘’ ja, ik kom gauw. Gelukkig is hij die de profetische woorden van dit boek onthoudt.‘’ 

 

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

De kimono

Standaard

categorie : mode en kledij

 

 

 

De kimono is een typisch Japanse dracht, die een beetje lijkt op onze ochtendjas maar de originele kimono is gemaakt van zijde en bedrukt met verschillende patronen. De patronen en de kleur zijn vaak afhankelijk van het seizoen. De mouwen zijn zeer wijd en de kimono wordt dichtgehouden door een brede ceintuur, de ‘obi’.

 

 

Geisha kimono

 

 

 

Geschiedenis

 

Volgens de oude Chinese annalen uit de 3e eeuw n.C. droegen de Japanners slechts grote stukken stof waarin een gat voor het hoofd was gemaakt. Daarna moet men er iets geciviliseerder uit hebben gezien want er zijn kleifiguren gevonden uit de 3e tot 7e eeuw en die tonen kledingstukken bestaande uit 2 delen, zowel bij de mannen (een broek en een soort hes) als bij de vrouwen (rok met een hes). Beiden hadden ook een band om als een riem.

Met de komst van het boeddhisme en met het aanhalen van de contacten met China, zien we ook dat men in Japan kleding van de Chinese Tang (dynastie) gaat dragen. In de Heiantijd (ong. 800-1200) als het hofleven een zeer kunstzinnige vorm gaat aannemen, dragen de vrouwen verschillende zijden (kimono-achtige) kleden over elkaar heen, men noemt dit ‘junihitoë’.

In de Kamakura-periode (ong. 1200-1300) gingen de mensen thuis ‘kosode’ dragen, aanvankelijk als een soort onderkleding maar dit ontwikkelde zich in de Muromachi-periode (ong. 1100-1573) tot formele buitenkleding. Deze kleding werd, met enige veranderingen in de loop van de tijd, de huidige kimono.

De kimono werd standaardkleding in de Azuchi-Momoyama-periode (1574-1600) en de ‘obi’, de huidige brede ceintuur, deed zijn intrede vanuit Korea, maar de ‘obi’ begon als een soort koord, die een aantal keren rond het lichaam werd gewikkeld. Er waren ook al verschillende patronen op de kimono’s.

 

In de Edo-periode (1602-1867)  verdwenen de patronen van de kimono’s en werden de ‘obi’ breder. Dan volgt de Meiji-periode waarin de kimono standaardkleding wordt en ook als formele kleding geaccepteerd wordt. De daarop volgende Taisho-periode (begin 20ste eeuw), als de invloed van het Westen, na de openstelling van Japan, groter wordt, raakt men ook geïnteresseerd in de Westerse kleding, maar tot de Tweede Wereldoorlog blijft de kimono de standaarddracht.

Na de Tweede Wereldoorlog verdwijnt de kimono meer en meer. Nu ziet men oudere vrouwen nog kimono’s dragen op straat en de jonge vrouwen soms tijdens speciale dagen, zoals bij het trouwen, Nieuwjaarsdag, Meerderjarigheidsdag e.d. maar dit wordt wel steeds minder. De echte zijden kimono’s zijn erg duur (duizenden euro’s) en om die reden worden ze wel gehuurd als er een nodig is voor een speciale gelegenheid.

Tegenwoordig ziet men veel de kunststof kimono’s (veelal polyester) voor bijv. dagelijks gebruik, die veel goedkoper zijn (vanaf 50 euro). Hier hoeft geen grote obi bij gebruikt te worden maar volstaat een smal ceintuur. Bij het aantrekken van een dergelijke kimono gaat eerst de rechterkant over het lichaam en daarna wordt de linkerkant over de rechterkant getrokken.

De ceintuur wordt dubbelgeknoopt en zodanig gedraaid dat de knoop op de rug komt te zitten. Dit geldt voor vrouwen en voor mannen. Ook mannen droegen vroeger kimono’s, die vrijwel gelijk waren aan die van de vrouwen, behoudens de kleurstelling en motief. Mannen droegen meestal donkere kimono’s waarbij de ceremoniële kimono’s vaak versierd waren met het familiewapen.

De vrouwen in Japan dragen de veelal kleurrijke kimono. Tegenwoordig gebeurt dit overigens bijna uitsluitend nog bij speciale, min of meer formele gelegenheden. Men kent verschillende typen kimono’s. Zo onderscheidt men de  furisode, een formele kimono met lange zakachtige mouwen, gedragen door ongetrouwde vrouwen, zodra zij volwassen zijn geworden (na viering van seijin no hi, de volwassenheidsdag).

Tijdens de huwelijksceremonie draagt een bruid veelal een uchikake, een witte bruidskimono en is zij eenmaal getrouwd dan draagt de vrouw bij formele gelegenheden een hômongi of een tomesode. Ook dit zijn formele kimono’s, maar de tomesode is veelal zwart en wordt gedragen bij een huwelijksceremonie van een familielid.

Als sokken onder de kimono draagt men de ‘tabi’, een witte sok met een aparte ruimte voor de grote teen, waardoor men als schoeisel de ‘geta’ kan dragen, een soort houten sandalen, of de ‘zori’, sandaalachtige schoenen van stro of tegenwoordig van kunststof.

 

 

furisode

 

 

 

 

uchikake

 

 

 

 

tomesode

 

 

 

 

 

Kimono in detail

 

Onder de kimono, maar over het gewone ondergoed, wordt een speciaal onderkleed gedragen, ‘nagajuban’ genoemd. Daarover heen komt dus de kimono, die door de obi wordt dichtgehouden. De obi is dus een brede ceintuur, die om het lichaam gewikkeld en vervolgens op de rug geknoopt wordt.

Men kent verschillende soorten knopen. Om deze obi op zijn plaats te houden, komt er weer een soort koord om de obi heen, de obijime. Ook dit koord wordt geknoopt, maar dan aan de voorkant. De uiteinden van dit koord kunnen, als de knoop is gelegd, op verschillende manieren achter de obijime worden gestopt.

 

 

nagajuban

 

 

 

 

   obijime

 

 

 

 

Om de kimono dicht te houden, wordt als eerste een smalle ceintuur, een soort ‘hulp-obi’ omgedaan, de ‘date-jime’, met daar weer een klein riempje omheen om de date-jime dicht te houden. Dit riempje heet ‘koshihimo’. Dan komt de obi, een paar meter lange en ong. 30 cm brede ceintuur.

Om de obi aan de achterkant goed op zijn plaats te houden en het knopen te vergemakkelijken worden nog een paar hulp-ceinturen gebruikt, zoals de ‘arijimo’ (die ziet men niet) en de ‘obi age’. Deze wordt aan de voorzijde mooi geknoopt en zit direct boven de obi.

Om de obi stijf te houden wordt er nog een hulpstuk tussen geschoven, de ‘obi ita’. Dan wordt om de obi een smal koord geknoopt, de ‘obijime’. Deze kan rond of plat zijn, verschillende kleuren hebben en verschillend geknoopt zijn. De hier getoonde is de ‘fuji musubi’. De uiteinden hiervan (met de pluimpjes) wijzen normaal gesproken omhoog. Bij droevige gebeurtenissen, zoals begrafenissen, wijzen de uiteinden omlaag.

 

 

koshihimo

 

 

 

 

 

fuju musubi

 

 

 

 

Mannen

 

Ook mannen droegen vroeger kimonoachtige kleding en tegenwoordig zijn de mannenkimono’s half hoge kimono’s, donker van kleur en soms met het familiewapen erop, de ‘montsuki’ of ‘haori’. Daaronder wordt een soort rok gedragen, de ‘hakama’. Ook de man heeft een obi, maar deze is smaller en eenvoudiger. De ‘tabi’ en ‘geta’ horen hier, net als bij de vrouwen, ook bij.

 

 

montsuki

 

 

 

 

  hakama

 

 

 

 

tabi

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Getuigenissen van vrouwen in de Islam

Standaard

categorie : religie 

 

 

 

Er wordt gezegd dat volgens de islam in rechtszaken

de stem van een vrouw maar de half

zoveel waard is als die van een vrouw. Is dat zo?

 

 

godvrezende-vrouw

 

 

 

De algemene regel in de islam is dat de getuigenis van een man en de getuigenis van

een vrouw gelijkwaardig zijn (zie vers 24:6-9)

.

Op die algemene regel zijn er twee uitzonderingen. Eén waarin de getuigenis minder weegt dan die van een man en één waarin de getuigenis van een vrouw meer weegt dan die van een man. We bespreken hierna deze twee uitzonderingen.

 

 

 

1. getuigenissen in financiële geschillen voor de rechtbank

 

In deze situatie stelt de Koran dat de getuigenis van een man gelijk is aan deze van twee vrouwen (Koran 2:282). Waarom is dat zo? En is dat omdat vrouwen minderwaardig geacht worden?

Volgens de islam wordt er altijd financieel voor een vrouw gezorgd, hetzij door haar man, hetzij door haar vader, haar broer, haar oom, enz. Mannen moeten dus de vrouwen financieel onderhouden en zorg voor hen dragen. Een man draagt met andere woorden altijd financiële verantwoordelijkheid. Een vrouw mag uit werken gaan, handel drijven, zaken doen en geld verdienen, maar moet dat niet doen.

Als ze uit werken gaat mag ze het geld volledig voor zichzelf houden en moet ze niets bijdragen tot de kosten van het huishouden. Het is zelfs zo dat als de vrouw uit werken gaat, in principe de man nog altijd al haar kosten (kledij, woonst, cosmetica, medische kosten enz) moet betalen. De vrouw kan echter ook gewoon thuisblijven, ook dan moeten al haar kosten betaald worden.

Vanuit het islamitisch model heeft de man, op wiens schouders een financiële zorgplicht rust, dus noodzakelijkerwijze ervaring in financiële aangelegenheden terwijl een vrouw vanuit het model mogelijks maar niet noodzakelijk ervaring heeft met financiën.

Dit mogelijk verschil in ervaring zou aanleiding kunnen geven tot een ongelijke situatie waarbij niet alle getuigen in een rechtszaak over dezelfde financiële kennis beschikken. Om dat mogelijk onevenwicht op te vangen, voorziet de Koran een uitzondering op de algemene regel volgens de welke de getuigenis van man en vrouw gelijkwaardig zijn.

De uitzondering zegt dat voor juridische geschillen inzake financiële aangelegenheden 1 mannelijke getuige (die dus met zekerheid financiële ervaring heeft) of 2 vrouwelijke getuigen (die mogelijks maar niet noodzakelijk financiële ervaring hebben en zo elkaar indien nodig kunnen helpen) aangesteld mogen worden.

Noteer dat de financiële transactie zelf door een man of een vrouw kan uitgevoerd worden omdat ze  volledig gelijkwaardig zijn. Zij mogen elk kunnen kiezen om 1 man of 2 vrouwen als getuige aan te stellen. Er zit dus geen enkele implicatie van minderwaardigheid in deze uitzonderingsregel, die integendeel ingegeven is door een bezorgdheid van rechtswege om elke partij in een rechtsgeschil getuigen te laten oproepen die even onderlegd zijn in financiële aangelegenheden.

Er wordt hier ook niet gezegd dat vrouwen financieel onkundig zijn, vermits zij als handelaars wettelijk gelijkwaardig zijn aan de mannelijke handelaars. De wet heeft enkel bedoeld een mogelijks oneerlijke situatie op te vangen die kan voortvloeien uit het feit dat mannelijke en vrouwelijke getuigen vanuit het model zelf niet noodzakelijk over dezelfde financiële kennis beschikken vermits mannen door hun zorgplicht noodzakelijkerwijze financiële kennis hebben.

Naarmate vrouwen meer deelnemen aan het financieel-economisch leven, vermindert uiteraard de noodzaak van deze voorzorgsmaatregel. De uitzondering speelt ook niet in het nadeel van vrouwen, vermits een vrouwelijke partij in een rechtsgeschil net zo goed een man als getuige kan oproepen.

 

 

 

2. Getuigenis bij beschuldiging van overspel

 

Op de algemene regel van gelijkwaardigheid van getuigenissen van mannen en vrouwen is er in de Koran nog een tweede uitzonderingsregel, met name in situaties waarbij een man een vrouw van overspel beschuldigt zonder dat daarvan vier getuigen zijn.

In de islam volstaat het niet een man en een vrouw in een compromiterende houding aan te treffen, er moeten vier getuigen zijn van “de daad”. Gezien de islam ook voorschrijft dat men de privacy moet eerbiedigen en nergens mag binnengaan zonder eerst te kloppen en toestemming te vragen, is het dus zeer onwaarschijnlijk dat die vier getuigen van de penetratie er zijn. Zij moeten ook tot in detail hetzelfde zeggen, of ze worden zelf bestraft voor laster en leugens. Het komt er dus op neer dat de verzen over overspel eigenlijk alleen maar slaan op overspel dat in het openbaar bedreven wordt, wat wij kennen als openbare zedenschennis.

Wanneer nu een man zijn vrouw, zonder vier getuigen, beschuldigt van overspel, en zij ontkent dit, is het een kwestie van woord tegen woord, en dan moet elk om beurt vier keer na elkaar herhalen dat ze de waarheid zeggen. Vervolgens moet elk nog een vijfde keer zweren de waarheid te zeggen, dit keer op straffe van eeuwige verdoemenis door God als men liegt. Wanneer elk desondanks bij zijn standpunt blijft, dan wordt de vrouw die het overspel ontkent, geloofd en dus vrijgesproken. In dit geval weegt de getuigenis van een vrouw dus meer dan de getuigenis van een man.

 

 

 

DE ISLAM IS DE GOEDSCHIKSE

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

 

Oorbellen, eeuwenoude sieraden

Standaard

categorie : sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

De geschiedenis van oorbellen gaat terug tot aan 3000 voor Christus. Ooit begon het simpel en wilde men hiërarchie en rijkdom laten zien aan de hand van dit sieraad. Nu is het niet meer zo simpel. De trends in oorbellen lopen uiteen in alle vormen en maten en we hoeven ze niet perse te dragen omdat we rijkdom willen laten zien.

 

 

dyn003_original_351_425_pjpeg_2635981_76787fbceeffe0ec3d305fe8375ba98b

Egyptische oorbel van Nefertite

 

 

 

De eerste oorbellen

 

Rond 3000 v. Christus werden de eerste oorbellen gedragen. Deze oorbellen waren gemaakt van edele metalen en werden gedragen om te vertellen hoe rijk de drager zou zijn. Ook was het dragen van oorbellen vaak een te-ken van godsdienst. Zowel mannen als vrouwen droegen dit sieraad. Een ding was zeker, alleen de rijken konden zich oorbellen veroorloven. Dit blijkt dan ook uit vondsten uit graven van die tijd. Er veranderde niet veel in de eeuwen daarna. Oorbellen van edele metalen werden verrijkt met de mooiste edelstenen. Nu droegen voorname-lijk de vrouwen ze nog.

 

 

etruskische-broche-met-robijn

Een Etruskische oorbel

 

 

 

Rustige periode

 

Vanaf eind middeleeuwen tot aan de negentiende eeuw waren oorbellen afwisselend in trek of niet. In de zeven-tiende eeuw waren grote hangers bijvoorbeeld helemaal in, maar in de achttiende eeuw werden er veel mutsen gedragen en dus geen oorbellen. Pas vanaf de negentiende eeuw werden oorbellen echt toegankelijk voor ieder-een en blijvend in de mode tot nu aan toe.

 

 

William_Powell_Frith_nieuwe_oorbellen_1875

 

 

 

Negentiende eeuw tot nu

 

Met de opkomst van de populaire cultuur en filmindustrie van de negentiende eeuw, werden ook de oorbellen populair. Je zag ze overal terug komen, bij alle beroemde filmsterren en actrices. In de twintigste eeuw was het dan ook zo ver dat vrouwen van alle standen oorbellen droegen en daarbij ook steeds vaker. Prijzen werden ge-varieerder en allerlei stijlen kwamen op.

Nu zijn oorbellen dan ook niet meer weg te denken uit onze samenleving. Met oorbellen hoeven we niet perse meer rijkdom uit te stralen, redenen als vrouwelijkheid en stijl zijn voortaan ook belangrijk. Toch proberen de rij-ken onder ons natuurlijk wel uit te stralen dat ze het breed hebben met de mooiste en duurste sieraden. Dat is iets wat waarschijnlijk nooit zal veranderen.

 

 

meisje_met_de_parel_oorbel

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Kledij en leeftijd

Standaard

categorie : mode en kledij

 

 

 

Past deze kleding nog wel bij mijn leeftijd?

 

Past deze kleding nog wel bij jouw leeftijd? Deze vraag krijgen met name vrouwen die net de vijftig zijn gepasseerd. Gelukkig ben je op deze leeftijd niet meteen ‘afgeschreven’ zoals in de jaren ’60. Had je in die tijd deze respectabele leeftijd bereikt, dan werd van je verwacht dat jij je op een bepaalde manier ging kleden.

Lange haren moesten opgestoken of afgeknipt worden en de lengte van je rokken werd bepaald door wat de mode voor jouw leeftijd voorschreef. Dat laatste kon je te weten komen door de Libelle of de Margriet te lezen. Tegenwoordig is het verschil tussen een jonge kledingstijl en die voor vrouwen van middelbare leeftijd niet meer zo duidelijk. Dat geeft een gevoel van vrijheid, maar kan ook voor onzekerheid zorgen.

 

 antwoord: Je kunt alles dragen als je maar kritisch

en eerlijk naar jezelf blijft.

 

 

 

 

 

Vraag je af:

 

Past deze kleding bij mijn bodytype en proporties? 

 

Het maakt niet uit welke leeftijd je hebt, de vraag die je jezelf moet stellen is ‘past het kledingstuk nog bij mijn bodytype en proporties’. Natuurlijk heb je op je vijftigste niet meer het lichaam van een twintigjarige en zijn er kledingstukken die om die reden afvallen, maar de kledingprincipes blijven op elke leeftijd van kracht.

Dat betekent dat hoe meer kennis je hebt van je lichaam en proporties, hoe gemakkelijker het is om er op elke leeftijd stijlvol en jeugdig uit te zien. Je proporties kunnen veranderd zijn, maar er zijn altijd oplossingen voor een uitdijende taille of minder mooie knieën.

 

 

 

Laat deze stijl zien wie ik ben?

 

Vraag je eerst af welke kledingstijl het meeste zegt over jou, want als je kleding draagt die ‘dit ben ik niet’ communiceert, zal die ook niet voor je werken. Die kleding zal in de kast blijven hangen, omdat jij je er ouder in voelt dan je bent. Wees eerlijk naar jezelf over je veranderde proporties, maar doe het op een manier die stijl en klasse uitstraalt.

Als je van een vrouwelijke kledingstijl houdt, van een creatieve of juist van een meer klassieke of dramatische kledingstijl, pas deze stijl toe in alles wat je draagt. Dat wil niet zeggen dat je over de top moet gaan, een detail kan genoeg zijn om te communiceren ‘dit ben ik’.

 

 

 

Past deze kleding nog wel bij mijn leeftijd?

 

 

 

Doet de kleur iets voor mij? 

 

Een misverstand is dat je levenslang dezelfde kleuren kunt blijven dragen. Naarmate we ouder worden raakt onze huid minder doorbloed en gaan onze ogen minder helder staan. In zijn algemeenheid kun je dus zeggen dat de kleuren wat zachter moeten zijn dan die we op ons twintigste droegen. Dit is de reden waarom een kleuren-analyse om de vijf tot tien jaar belangrijk is om er altijd gezond en op je best uit te zien.

 

 

 

Hoe kan ik sexy blijven? 

 

Iedere moeder van een dochter kent het: als je naast je dochter loopt en voor het eerst de blikken niet naar jou, maar naar haar gaan. Veel 50-plus vrouwen zijn bang ‘niet meer gezien te worden’. Dat vertaalt zich soms in dwangmatig jong willen blijven en extreem kleedgedrag. Franse vrouwen weten beter om te gaan met ouder worden, ze zijn er minder bang voor, omdat het in de Franse cultuur volkomen geaccepteerd is dat je als oudere vrouw sexy kunt zijn.

Daarom grijpen ze minder snel naar extreme middelen, zoals een facelift of korte en strakke kleding, om de concurrentie met de jeugd aan te gaan. Een goede vuistregel voor 50-plus vrouwen om er sexy maar toch elegant uit te zien, is niet teveel ‘vlees’ te showen. Kleding met transparante stoffen die je decolleté en armen bedekken en toch je welgevormde benen laten zien, zijn sexy maar elegant.

 

 

 

Kwantiteit of kwaliteit? 

 

Zoek je altijd al naar kwaliteit of ben je een vrouw die een houding heeft van ‘dragen en weggooien’? Behoor je tot de laatste groep dan is het nu tijd om voor kwaliteit boven kwantiteit te gaan. Ook al passen de jurkjes van twintig jaar geleden jou nog steeds, je zult er ouder in uitzien. Het verschil tussen jong en jeugdig zit hem vooral in de stof en pasvorm.

Met name voor je basisstukken, zoals een trenchcoat, een blazer, een mooie bloes en een trui in een fijn breisel gaat kwaliteit boven alles. Dat geldt ook voor je accessoires, je zult zien dat je op de lange termijn veel meer hebt aan een mooie leren tas die een paar jaar meegaat dan aan een trendy ‘neppert’.

 

 

 

 

 

 

 

Obesitas verhoogt risico op sterfte bij borstkanker voor de menopauze

Standaard

categorie : gezondheid en gezondheidsproducten

.

.

.

Obesitas verhoogt risico op sterfte bij borstkanker voor de menopauze

.

.

.
.

In een Amerikaans onderzoek werd aangetoond dat het risico op overlijden bij hormoongevoelige borstkanker voor de menopauze 34% hoger ligt bij obese vrouwen. Het gaat hier om een onderzoek bij 80 000 vrouwen in de pre menopauze met een hormoongevoelige borstkanker. Bij deze soort borstkanker zijn er op de oppervlakte van de kankercellen receptoren voor oestrogenen (ER+).

Als er oestrogenen aanwezig zijn, wordt de groei van de kankercellen gestimuleerd en we weten dat door obesitas de concentratie van oestrogenen in het lichaam stijgt. Obesitas lijkt echter geen rol te spelen bij sterfte door borstkanker bij vrouwen met kanker die geen hormoonreceptoren heeft (ER-).

We weten al langer dat obesitas het risico vergroot op het voorkomen van verschillende kankersoorten zoals borst (na de menopauze) – dikkedarm- en prostaatkanker enz. Overgewicht bij borstkanker wordt bovendien bij borstkankerpatiënten in verband gebracht met een hoger risico op een nieuwe kanker van volgende types: dezelfde of de andere borst, maar ook het baarmoederlichaam, de dikkedarm en de dunne darm.

Maar waarom bestaat er ook geen verband tussen obesitas en borstkankersterfte na de menopauze ? Daarop is er nog geen duidelijk antwoord maar volgens sommige onderzoekers zouden de borstkankers bij oudere vrouwen (na de menopauze) minder agressief zijn en dus ook minder gevoelig voor oestrogenen.

Mensen met borstkanker, die met overgewicht of obesitas kampen, dienen in ieder geval bijzonder aandachtig te zijn voor hun gewicht en elke gewichtstoename tijdens en na de behandeling te vermijden. Aan te raden is om dat niet op eigen houtje te doen en advies te vragen aan in oncologie gespecialiseerde diëtist(e).

Een te snel of te groot gewichtsverlies kan het effect van de behandeling immers beïnvloeden want dat gaat meestal gepaard met ondervoeding waardoor het risico op sterfte en morbiditeit toeneemt. Idealiter is er op te letten levenslang een gezond gewicht te behouden en overgewicht te vermijden.

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Beschermen groenten en fruit tegen kanker?

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

Verschillende media berichtten over een nieuw grootschalig Europees onderzoek waaruit blijkt dat het eten van groenten en fruit geen bescherming biedt tegen borstkanker. Kort daarvoor had ook al een Amerikaans onderzoek bekendgemaakt dat zij geen verband had gevonden tussen groenten en fruit en kanker.

 

 

 

fotoflyerklein2

 

 

Toch blijven er voldoende redenen om dagelijks ruimschoots groenten en fruit te eten. Tal van andere onderzoeken hebben immers wel sterke aanwijzingen gevonden dat een ruime consumptie van groenten en fruit het risico op sommige kankers verkleint, met name kankers in het hoofd-hals-gebied, de slokdarm en de maag.

Hoewel het beschermende effect van de groente- en fruitconsumptie mogelijk niet zo groot is als aanvankelijk gedacht, kan ze niet worden ontkend. Bovendien is er eenduidig bewijs voor een beschermend effect van groenten en fruit op hart- en vaatziekten en vormen ze een onmisbare bron van vitaminen, mineralen en andere gezondheidsbevorderende stoffen.

 

 

 

Het Europese EPIC-onderzoek

 

Het EPIC-onderzoek volgde gedurende ruim vijf jaar 285.000 vrouwen uit acht landen. De eetgewoonten van de deelnemers werd in de periode van 1992 tot 1998 door middel van een vragenlijst in kaart gebracht. Tot 2002 werden 3659 gevallen van borstkanker geregistreerd en dit zowel bij vrouwen die veel groenten en fruit aten als bij vrouwen die er weinig aten.
De onderzoekers kwamen zo tot het besluit dat groenten en fruit bij volwassen vrouwen geen bescherming bieden tegen borstkanker. Dit onderzoek sluit echter niet uit dat dit bij andere groepen van de bevolking wel zo is, bijvoorbeeld bij meisjes tijdens de puberteit of bij vrouwen met een genetische aanleg tot borstkanker.

 

 

 

Amerikaans onderzoek

 

Het onderzoek betreft een gecombineerde analyse van de “Nurses Health Study” en de “Health Professionals Follow-up Study”. Na analyse van het voedingspatroon van meer dan 100.000 personen, zowel mannen als vrouwen, werd geen verschil gevonden in het optreden van kanker naargelang de groente- en fruitconsumptie. Voor hart- en vaatziekten werd wel een beschermend effect van groenten en fruit gevonden.

 

 

 

Verschillende resultaten

 

Behalve het eetpatroon kunnen ook ander factoren van invloed zijn op de onderzoeksresultaten, bijvoorbeeld de leefstijl, het rookgedrag, het alcoholgebruik. Om de invloed van dergelijke factoren uit te sluiten, passen onderzoekers correctiefactoren toe. Deze kunnen echter verschillen per onderzoek.

Daarnaast kunnen ook de samenstelling van de onderzochte groepen, de periode dat ze gevolgd werden en de precieze bepaling van de groente- en fruitconsumptie aanleiding geven tot verschillende resultaten. Een brede analyse van de vakliteratuur is dan ook essentieel alvorens algemene aanbevelingen te doen.

 

 

 

Groenten en fruit eten is gezond

 

Naast sterke aanwijzingen voor een gunstige relatie tussen het eten van groenten en fruit en de preventie van sommige kankers is er veel eenduidig bewijs dat groenten en fruit het risico op hart- en vaatziekten verlagen en de bloeddruk verbeteren. Zij verkleinen mogelijk ook de kans op bepaalde oogziekten (bijvoorbeeld staar en macula-degeneratie) en aandoeningen van de luchtwegen (COPD).

Ten slotte helpen groenten en fruit een gezond gewicht te behouden. Ze leveren immers in verhouding tot hun volume weinig calorieën en veel vitaminen, mineralen en antioxidanten. Vanwege de voedingsvezels geven ze een verzadigd gevoel wat de kans op te veel eten, en dus ook op overgewicht, verkleint.

 

 

 

Aanbevolen hoeveelheden

 

In het kader van een evenwichtige en gevarieerde voeding wordt aangeraden om elke dag 300 g groenten en 2 tot 3 stukken fruit te eten. Deze hoeveelheden zijn onmisbaar voor een gezonde portie vitaminen (vooral vitamine C en foliumzuur), mineralen, voedingsvezel en andere bio-actieve stoffen. Wil je de gezondheidsvoordelen ten volle benutten dan is variatie eveneens belangrijk.

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Honoré de Balzac

Standaard

categorie : beroemde mensen

 

 

 

De Franse schrijver Honoré de Balzac werd geboren te Tours op 20 mei 1799 en overleed in Parijs op 18 augustus 1850. Balzac behoort tot de grootste romanciers uit de wereldliteratuur.

 

 

 

 

Door zijn vader werd hij tot de rechtenstudie gedwongen, maar hij weigerde de advocatuur. Om in zijn onderhoud te voorzien schreef hij, onder pseudoniem, een aantal melodramatische romans, die in geen enkel opzicht zijn latere genialiteit verraden. Een poging om fortuin te maken met een drukkerij (1825–1827) mislukte volkomen. Na de ondergang van zijn bedrijf had Balzac een grondige kennis gekregen van het zakenleven. Hij maakte echter zware schulden waarvan hij zich nooit heeft kunnen bevrijden, ondanks de geweldige productiviteit van zijn schrijverschap.

Hij wendde zich weer tot de literatuur. Met de historische roman Le dernier chouan (1829, later Les chouans getiteld), en het opzien verwekkende Physiologie du mariage (1829) verkreeg hij bekendheid. Honoré had een koortsachtige wijze van werken wat men kon afleiden uit zijn manuscripten, die soms onontwarbaar zijn veranderd en aangevuld.

Een enorm aantal romans, novellen en verhalen bracht hij bijeen onder de titel Comédie humaiine die verdeeld was in Etudes de mœurs, Etudes philosophiques en Etudes analytiques. In deze cyclus van geschreven romans en novellen, waarin dezelfde personen optreden in verschillende levensfasen en maatschappelijke situaties, wilde Balzac een zo volledig mogelijk beeld geven van zijn tijdgenoten na de val van Napoleon. Hij kondigde zelf zijn opus magnum aan als  ‘un drame à cent actes avec 400 ou 500 personnages’.

 

 

 

 

Als mens was Balzac niet vrij van snobisme en als stilist toont hij vaak gebrek aan goede smaak. Als psycholoog schiet hij te kort in de analyse van sympathieke vrouwenfiguren. Maar hij is groot als scheppend kunstenaar in de realistische uitbeelding van de milieus waarin zijn hoofdpersonen optreden, bij voorkeur ambitieuze ‘strebers’ of vertegenwoordigers van de zakenwereld of de geldhandel.

Ongeëvenaard is hij als schepper van figuren die ondanks de overdreven dimensies van hun hartstochten levende gestalten blijven, zoals de vrekken Gobseck (Gobseck, 1830) en Grandet (Eugénie Grandet, 1833), de moderne misdadiger Vautrin (Le père Goriot, 1835), de afgedankte soldaat van Napoleon, Bridault (La rabouilleuse, 1842), Goriot, slachtoffer van zijn ziekelijke vaderliefde (Le père Goriot, 1835) en baron Hulot, meegesleept door zijn erotische hartstocht (La cousine Bette, 1846).

 

 

 

 

.

 

 

Vrouwen hebben een grote rol gespeeld in Balzacs kunstenaarsbestaan. Zijn zuster Laure Surville was de morele steun in de eerste moeilijke jaren van zijn schrijverschap. Mme de Berny was zijn opofferende minnares, Mme Carraud zijn trouwe vriendin en raadgeefster en de markiezin de Castries was degene die hem toegang verschafte tot de aristocratische kring van de legitimisten. Ten slotte was er nog de Poolse gravin Mme Hanska, aan wie hij jarenlang bijna dagelijks schreef (Lettres à l’Etrangère). Een paar maanden voor zijn dood, huwde hij met haar.

 

.

Eveline Hanska

 

 

Sommige boeken van Balzac, die sterk de invloed had ondergaan van Swedenborg, hebben een mystieke inslag, zoals Louis Lambert (1832) en Séraphita (1834–1835). Aparte vermelding verdienen de virtuoze imitaties van Rabelais in Les contes drolatiques  (1832–1837). Van al zijn dramatische producten heeft alleen het toneelstuk Mercadet (1838, pas na zijn dood opgevoerd) artistieke waarde.

 

 

 

Honoré de Balzac
Honoré de Balzac (1842) Detail.jpg
Algemene informatie
Geboren Tours20 mei 1799
Overleden Parijs18 augustus 1850
Werk
Periode 19e eeuw
Genre RomanEssay
Stroming Romantiek
Bekende werken La Comédie humaine: onder andere Les Chouans, 1829; Eugénie Grandet, 1833; Le Père Goriot, 1835; Le Lys dans la vallée, 1835; Illusions perdues, 1843