.
.
DE WARE- EN DE VALSE DRIEVULDIGHEID
Pasteltekening van John Astria
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
We zijn gauw geneigd om te denken dat we Gods goedkeuring en liefde ontvangen als we de door onszelf opgezette regels navolgen. Maar de waarheid is dat Gods liefde niet afhangt van jouw gedrag. Hij houdt van ons ondanks ons gedrag.
‘Christus is voor ons gestorven toen wij nog zondaars waren’ (Romeinen 5:8).
Gods liefde is niet gebaseerd op wat je wel of niet doet. Zijn liefde is gebaseerd op Zijn Zoon en jouw beslissing om Hem te aanvaarden.
Wanneer je woont en naar de kerk gaat, kan dit als iets vanzelfsprekends worden gezien wat ‘iedereen’ doet. Het aanbidden van God wordt dan vaak in een apart hokje gezet waar we de rest van de week aandacht aan geven. Op zondag behoor je netjes gekleed in de kerk te zitten en gedraagt iedereen zich goed.
Maar God is geïnteresseerd in ons hart en niet in ons uiterlijk (1 Samuël 16:7).
Verder wordt de kerk vaak gezien als een gebouw en niet als het lichaam van Christus. De Bijbel spreekt over de kerk als iets waar leven in zit.
Efeze 5:19-22 spreekt over ‘een heilige tempel in de Heere’.
Het is dus meer dan een wekelijkse bijeenkomst met prediking en samenzang. De kerk is niet bedoeld om een gezamenlijk evenement te organiseren, maar om mensen lief te hebben.
Soms is het leven als christen ingewikkeld. Op sommige momenten zijn er geen gemakkelijke antwoorden. In plaats van het onderdrukken van onze twijfels en worstelingen, mogen we ze neerleggen bij God en anderen vragen om hulp. David was een man naar Gods hart en uitte in tijden van tegenspoed vaak openlijk zijn worstelingen en twijfels. Eerlijk en open zijn over je strijd maakt je niet minder geestelijk. Sterker nog, je komt dichter bij God omdat dit proces je ontdoet van je eigen trots en zelfredzaamheid.
Wanneer je iedere week in de kerk zit en je predikant of voorganger hoort spreken, kun je denken dat hij geestelijk superieur of een betere christen is. Dit is ook de reden dat we vaak verbaasd reageren wanneer kerkleiders struikelen. Vaak vergeten we dat ook zij zondige mensen zijn. Net als iedereen hebben voorgangers evenveel behoefte aan genade.
De waarheid is dat je voorganger, aanbiddingsleider, groepsleider of iemand anders die veel ervaring heeft als christen, ook mensen zijn. Zij worstelen. Zij hebben behoefte aan vrienden om over zaken te praten die geen betrekking hebben op de kerk. God gebruikt onze zwakheid voor Zijn eigen eer. Je hoeft jezelf niet op te werken als een soort geestelijke superchristen op nog meer te dienen.
Vaak maken we van de Bijbel een regelboek. Maar als we op die manier naar Gods Woord kijken, zullen we gauw onze interesse in de Bijbel kwijtraken. De Schrift gaat allereerst over Jezus en het doel van Bijbellezen is niet een bepaald hoofdstuk uit lezen, maar om Jezus te ontmoeten.
Als je één van bovenstaande gedachten gelooft, raad ik je aan om aan zelfonderzoek te doen. Je staat hierin niet alleen. Het goede nieuws staat in Johannes 8:32:
‘U zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u vrijmaken.’
.
.
.
.
.
.
.
Op die algemene regel zijn er twee uitzonderingen. Eén waarin de getuigenis minder weegt dan die van een man en één waarin de getuigenis van een vrouw meer weegt dan die van een man. We bespreken hierna deze twee uitzonderingen.
.
.
In deze situatie stelt de Koran dat de getuigenis van een man gelijk is aan deze van twee vrouwen (Koran 2:282). Waarom is dat zo? En is dat omdat vrouwen minderwaardig geacht worden?
Volgens de islam wordt er altijd financieel voor een vrouw gezorgd, hetzij door haar man, hetzij door haar vader, haar broer, haar oom, enz. Mannen moeten dus de vrouwen financieel onderhouden en zorg voor hen dragen. Een man draagt met andere woorden altijd financiële verantwoordelijkheid. Een vrouw mag uit werken gaan, handel drijven, zaken doen en geld verdienen, maar moet dat niet doen.
Als ze uit werken gaat mag ze het geld volledig voor zichzelf houden en moet ze niets bijdragen tot de kosten van het huishouden. Het is zelfs zo dat als de vrouw uit werken gaat, in principe de man nog altijd al haar kosten (kledij, woonst, cosmetica, medische kosten enz) moet betalen. De vrouw kan echter ook gewoon thuisblijven, ook dan moeten al haar kosten betaald worden.
Vanuit het islamitisch model heeft de man, op wiens schouders een financiële zorgplicht rust, dus noodzakelijkerwijze ervaring in financiële aangelegenheden terwijl een vrouw vanuit het model mogelijks maar niet noodzakelijk ervaring heeft met financiën.
Dit mogelijk verschil in ervaring zou aanleiding kunnen geven tot een ongelijke situatie waarbij niet alle getuigen in een rechtszaak over dezelfde financiële kennis beschikken. Om dat mogelijk onevenwicht op te vangen, voorziet de Koran een uitzondering op de algemene regel volgens de welke de getuigenis van man en vrouw gelijkwaardig zijn.
De uitzondering zegt dat voor juridische geschillen inzake financiële aangelegenheden 1 mannelijke getuige (die dus met zekerheid financiële ervaring heeft) of 2 vrouwelijke getuigen (die mogelijks maar niet noodzakelijk financiële ervaring hebben en zo elkaar indien nodig kunnen helpen) aangesteld mogen worden.
Noteer dat de financiële transactie zelf door een man of een vrouw kan uitgevoerd worden omdat ze volledig gelijkwaardig zijn. Zij mogen elk kunnen kiezen om 1 man of 2 vrouwen als getuige aan te stellen. Er zit dus geen enkele implicatie van minderwaardigheid in deze uitzonderingsregel, die integendeel ingegeven is door een bezorgdheid van rechtswege om elke partij in een rechtsgeschil getuigen te laten oproepen die even onderlegd zijn in financiële aangelegenheden.
Er wordt hier ook niet gezegd dat vrouwen financieel onkundig zijn, vermits zij als handelaars wettelijk gelijkwaardig zijn aan de mannelijke handelaars. De wet heeft enkel bedoeld een mogelijks oneerlijke situatie op te vangen die kan voortvloeien uit het feit dat mannelijke en vrouwelijke getuigen vanuit het model zelf niet noodzakelijk over dezelfde financiële kennis beschikken vermits mannen door hun zorgplicht noodzakelijkerwijze financiële kennis hebben.
Naarmate vrouwen meer deelnemen aan het financieel-economisch leven, vermindert uiteraard de noodzaak van deze voorzorgsmaatregel. De uitzondering speelt ook niet in het nadeel van vrouwen, vermits een vrouwelijke partij in een rechtsgeschil net zo goed een man als getuige kan oproepen.
.
.
Op de algemene regel van gelijkwaardigheid van getuigenissen van mannen en vrouwen is er in de Koran nog een tweede uitzonderingsregel, met name in situaties waarbij een man een vrouw van overspel beschuldigt zonder dat daarvan vier getuigen zijn.
In de islam volstaat het niet een man en een vrouw in een compromiterende houding aan te treffen, er moeten vier getuigen zijn van “de daad”. Gezien de islam ook voorschrijft dat men de privacy moet eerbiedigen en nergens mag binnengaan zonder eerst te kloppen en toestemming te vragen, is het dus zeer onwaarschijnlijk dat die vier getuigen van de penetratie er zijn. Zij moeten ook tot in detail hetzelfde zeggen, of ze worden zelf bestraft voor laster en leugens. Het komt er dus op neer dat de verzen over overspel eigenlijk alleen maar slaan op overspel dat in het openbaar bedreven wordt, wat wij kennen als openbare zedenschennis.
Wanneer nu een man zijn vrouw, zonder vier getuigen, beschuldigt van overspel, en zij ontkent dit, is het een kwestie van woord tegen woord, en dan moet elk om beurt vier keer na elkaar herhalen dat ze de waarheid zeggen. Vervolgens moet elk nog een vijfde keer zweren de waarheid te zeggen, dit keer op straffe van eeuwige verdoemenis door God als men liegt. Wanneer elk desondanks bij zijn standpunt blijft, dan wordt de vrouw die het overspel ontkent, geloofd en dus vrijgesproken. In dit geval weegt de getuigenis van een vrouw dus meer dan de getuigenis van een man.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
JOHN ASTRIA
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
By John Astria
.
.
.
.
.
.
JOHN ASTRIA
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.Elisabeth Catez wordt als dochter van een officier geboren op 18 juli 1880 in het militair kamp van het Franse Avord bij Bourges (Midden-Frankrijk). Zij is de eerste dochter van de drieëndertig jarige Marie Rolland en de achtenveertig jarige Jozef Catez. Wanneer hij wordt gepromoveerd tot kapitein verhuist het gezin naar Dijon. Daar wordt op 20 februari 1883 de tweede dochter geboren; Marguerite.
Op zondag 11 januari 1903 doet Elisabeth haar eeuwige geloften. Die zomer vertonen zich bij haar de eerste symptomen van de toen nog ongeneeslijke en vrijwel onbekende ziekte van Addison, een chronische insufficiëntie van de bijnierschors. In de lente van 1905 wordt haar wegens haar lichamelijke conditie streng vasten verboden. In augustus wordt ze ontslagen van haar taak als tweede portierster. In de vastentijd van 1906 moet ze haar intrek nemen in de ziekenkamer.
Sinds een aantal maanden ervaart ze al een grote uitputting. Aanhoudende maagpijnen verhinderen haar om voldoende voedsel tot zich te nemen. Op Palmzondag heeft ze een eerste crisis en ontvangt de ziekenzalving. Men denkt dat ze gaat sterven, maar de crisis gaat voorbij. Daarna volgen de crises elkaar steeds sneller op. Op 30 oktober kan ze de ziekenkamer niet meer verlaten. Op 9 november overlijdt Elisabeth op zesentwintigjarige leeftijd. Haar wijze van sterven wordt in de hagiografieën vol lof en als bovennatuurlijk beschreven.
.
.
“Meester, moge mijn leven een aanhoudend gebed zijn. “
“ Samen met Hem kun je alles. Hoe goed is het zich te verliezen en te verdwijnen in Hem.”
“Het is een afgrond waarin ik mij verlies, God in mij. Ik in Hem : dat is mijn leven.”
“Ik zou heel en al stilte willen zijn, heel en al aanbidding om steeds dieper in Hem te treden
en zo van Hem vervuld zijn dat ik Hem door mijn bidden kan doorgeven aan hen, die
de gave Gods niet kennen.”
.
.
O mijn God,
.
..
Mensensamenleving.me 