Tagarchief: Engeland

James Cook

Standaard

categorie : beroemde mensen

 

 

 

.

James Cook werd geboren op 7 november 1728 in het Engelse dorpje Marton in Yorkshire. Hij was de tweede van in totaal acht kinderen van de Schotse boer James Cook sr. en diens vrouw Grace Pace. Aanvankelijk leek de jongere James in de voetsporen van zijn vader te treden en ook boer te worden, maar dit alles veranderde in 1745. Toen kreeg de zestienjarige namelijk een bijbaantje bij een kruidenier in het vissersdorpje Staithes, waar hij voor het eerst kennis maakte met de handel en de zee.

 

 

Captain James Cook(1728-1779). Nathaniel Dance. BHC2628

Captain James Cook(1728-1779).

 

.

Friendship

.

Cook realiseerde zich dat dit zijn droom was en achttien maanden later meldde hij zich bij de Walkers, een prominente familie van scheepseigenaren in het nabijgelegen Whitney. De Walkers waren onder de indruk van zijn gedrevenheid en James kreeg een baan als leerling op de ‘Friendship’, een kleine kustvaarder die met name kolen vervoerde.

Tijdens deze periode verdiepte hij zich onder meer in de wiskunde, geometrie, trigonometrie, astronomie en navigatie. Als beloning voor zijn vooruitgang werd hij in 1755 aangesteld als kapitein van de Friendship, maar Cook besloot juist op dat moment dat het tijd was voor een verandering in zijn loopbaan.

 

 

.

Royal Navy

.

Op 7 juni 1755 schreef Cook zich in bij de Royal Navy, waar hij weer helemaal onderaan de ladder moest beginnen. Zijn meerderen waren echter net zo overtuigd van zijn kunnen als de Walkers, en dus kreeg hij binnen twee jaar al weer het gezag over een eigen schip, de Pembroke.

Hiermee zag hij onder meer dienst in Noord-Amerika tijdens de Zevenjarige Oorlog (1756-1763). Cook onderscheidde zich door de monding van de Saint Lawrence in kaart te brengen, wat de Britse generaal Wolfe in staat stelde om in 1759 zijn beroemde verassingsaanval op de Plains of Abraham in Quebec uit te voeren.

.

.

.

Terra Australis

.

Na afloop van de oorlog kreeg Cook het bevel over een nieuw schip, de schoener HMS Grenville. Hiermee bracht hij vijf jaar door in Canada, waar hij de gevaarlijke kustlijn van Newfoundland en Labrador in kaart bracht. Deze indrukwekkende prestatie bracht Cook onder de aandacht van de prestigieuze Londense Royal Society, die hem meteen inhuurde voor een belangrijke missie. Hij kreeg namelijk de opdracht om met de HMS Endeavour op zoek te gaan naar ‘Terra Australis’, het nog onbekende ‘zuidelijke continent’.

Op deze eerste reis, die duurde van 1768 tot 1771, ontdekte Cook onder meer Nieuw-Zeeland en de oostkust van Australië, maar een nieuw continent vond hij niet.

 

.

 

replica van de Endeavour

replica van de Endeavour

 

.

 

Tweede reis

.

In 1772 werd Cook, die inmiddels was bevorderd tot gezagvoerder, daarom door de Royal Society opnieuw op reis gestuurd. De wetenschappers waren namelijk nog steeds overtuigd van het bestaan van Terra Australis, dat volgens hen ten zuiden van Nieuw-Zeeland moest liggen. Aan boord van de HMS Resolution maakte Cook echter een reis rond de aarde in de buurt van de Poolcirkel, zonder een nieuw werelddeel tegen te komen.

Wel claimde hij Zuid-Georgia en de Zuidelijke Sandwicheilanden namens Groot-Brittannië en bereikte hij bijna het vasteland van Antarctica. Bij zijn terugkeer in Engeland in 1775 werd hij dan ook onthaald als een held en bevorderd tot kapitein.

 

.

Noordwestelijke Doorvaart

.

Cook kreeg vervolgens een goedbetaalde baan aangeboden als officier bij het Royal Navy Greenwich Hospital, maar de Brit bleek zijn zeebenen nog niet verloren en koos een jaar later alweer het ruime sop. Ditmaal was hij op zoek naar de Noordwestelijke Doorvaart, de zeeroute tussen de Grote Oceaan en de Atlantische Oceaan.

Tijdens deze reis, de derde,  bracht Cook als eerste Europeaan een bezoek aan Hawaii en Midway, die hij gezamenlijk de ‘Sandwicheilanden’ noemde. Daarnaast verkende hij een groot deel van de Noord-Amerikaanse kust en bracht hij zeer nauwkeurig de omvang van Alaska in kaart.

Door ongunstige winden slaagde Cook er echter niet in de Berinstraat te passeren, met als gevolg dat hij in 1778 met lege handen terug moest keren naar Hawaii.

.

 

 

reis

eerste reis : rood   /  tweede reis : groen   /   derde reis : blauw

 

 

.

Dood van kapitein Cook

 

Aanvankelijk werd Cook goed ontvangen op het eiland en besloot hij pas na een maand weer te vertrekken. Toen hij echter na een mastbreuk van de HMS Resolution weer direct terugkeerde op het eiland, verzuurde de relaties met de lokale inwoners. Een aantal van hen stal een Britse sloep, waarop Cook probeerde terug te slaan door een aantal Hawaiianen te gijzelen. Dit mislukte echter, waarna de Britten zich terug moesten trekken naar het strand. Hier werd hij door één van de vijandige stamleden met een steen op zijn hoofd geslagen, waarna ze gezamenlijk de Britse kapitein doodstaken. James Cook stierf op 14 februari 1779 op 50-jarige leeftijd.

 

 

 

 

 

.

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

.

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Advertenties

Wavelliet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

Eigenschappen

 

Het mineraal wavelliet is een gehydrateerd fluor-houdend aluminiumfosfaat met de chemische formule  Al3(PO4)2(OH,F)3·5(H2o). Het kleurloze, blauwe, bruine of groene wavelliet heeft een parel- tot glasglans, een witte streepkleur, een perfecte splijting volgens kristalvlak [110] en een goede splijting volgens [101]. De gemiddelde dichtheid is 2,34 en de hardheid is 3,5 tot 4. Het kristalstelsel is orthorombisch en het mineraal is niet radioactief.

 

 

 

 

 

 

 

Naamgeving

 

Wavelliet is genoemd naar de Brit William Wavell (? – 1829), de ontdekker van het mineraal.

 

 

 

 

 

 

Voorkomen

 

Wavelliet komt veel voor als secundair mineraal in aluminiumhoudend metamorf gesteente en in fosfaat- gesteenten. De typelocatie is de High Down groeve in BarnstapleDevonshire, Engeland.

 

 

 

 

 

 

 

 

Wavelliet
Wavellite Arkansas.jpg
Mineraal
Chemische formule Al3(PO4)2(OH,F)3·5(H2O)
Kleur Blauw, bruin, bruinzwart, kleurloos of groen
Streepkleur Wit
Hardheid 3,5 – 4
Gemiddelde dichtheid 2,34 kg/dm3
Glans Parelglans
Opaciteit Doorschijnend
Splijting [110] Perfect, [101] Goed
Kristaloptiek
Kristalstelsel Orthorombisch

 

 

 

 

 

 

 

 

wavellietbollen uit Arkansas

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het mineraal git

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

Algemene informatie

 

Git is een mineraloïde dat onder hoge druk ontstaan is uit hout. Het is zwart of donkerbruin van kleur

 

 

 

 

 

.

.

Naam

 

De naam komt van het Grieks Lithos Gagatès dat steen uit Gagas betekent. Gagas was een plaats en een rivier in het antieke Griekse LyciëKlein-Azië. Via het Oud-Franse jaiet werd de naam verder verbasterd tot git. De Nederlandse wetenschappelijke naam is gagaat.

 

 

 

 

.

.

Vindplaats

 

Git wordt o.a. gevonden in Engeland, Polen, Duitsland, Frankrijk, Spanje, Rusland, de Verenigde Staten en India.

 

 

 

 

Sieraden

 

 

 

Hallstatt-cultuur armbanden gemaakt van git en brons, opgegraven bij Magdalenenberg

.
.
.
.

Rouwjuweel: Broche van Whitby git, 19e eeuw.
.
.
.

Git is eenvoudig te polijsten en wordt voor sieraden en kunstvoorwerpen gebruikt. De lage dichtheid maakt het mogelijk om grote, maar niet te zware sieraden te maken. Git wordt traditioneel gebruikt voor rozenkransen van monniken.

 

.

.

Rozenkrans H. Peregrinus, bergkristal met git

 

.

.

Chemische eigenschappen

 

Git is een fossiel met een dichtheid van 1,23 kg/dm³ dat ten tijde van het Jura onder hoge druk in modder is ontstaan uit 135 miljoen jaar oud hout van de araucariaceae-boomfamilie. Het wordt in twee vormen gevonden, hard en zacht, met een hardheid van 4 resp. 3 op de hardheidsschaal van MohsDe harde soort is het resultaat van de koolstofcompressie in zout water, terwijl koolstofcompressie in zoet water de zachte soort oplevert.

 

.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Galeniet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

.

.

 

Galeniet

 

Het mineraal  galeniet of loodglans (ook wel galena) is een loodsulfide met de chemische formule PbS.

 

 

 

.

.

Eigenschappen

 

De galeniet-kristallen zijn over het algemeen kubisch, maar soms octahedrisch. Het mineraal komt vaak voor samen met sphaleriet(zinkblende) en fluoriet (vloeispaat).

 

 

 

.

.

Voorkomen

 

Afzettingen van galeniet worden aangetroffen in Duitsland, Frankrijk, Roemenië, Oostenrijk, België, Italië, Spanje, Schotland, Engeland, Australië, Mexico en de Verenigde Staten. Het mineraal voor Galeniet wordt primair aan- getroffen in hydrothermale aders en rond pegmatieten, alsook in aders in kalksteen en dolomiet samen met sfaleriet.

 

 

 

 

 

 

 

 

Geschiedenis

 

Galeniet was bij de Babyloniërs al bekend, en bij de Romeinen was het een begeerde stof zoals het gebruik in de aquaducten aantoont. De naam galena voor loodglans is van Romeinse oorsprong. In het oude Egypte werd het mineraal gebruikt in kralen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Galeniet of loodglans
Galena-2.jpg
Mineraal
Chemische formule PbS
Kleur loodgrijs
Streepkleur loodgrijs
Hardheid 2,5
Gemiddelde dichtheid 7400 tot 7580 kg/m3
Glans metaalglans
Opaciteit opaak
Breuk bros
Splijting perfect [100], [010] en [001]
Kristaloptiek
Kristalstelsel Kubisch
Brekingsindices Geen, opaak
Dubbele breking Geen, opaak
Pleochroïsme Geen, opaak
Overige eigenschappen
Chemisch gedrag oplosbaar in HNO3
Bijzondere kenmerken door verwering bedekt met anglesiet en later cerusseriet
smeltpunt 115 °C
wit onder opvallend licht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Scapulier van Onze Lieve Vrouw van de berg Karmel

Standaard

categorie : religie

 

 

 

 

 

Scapulier van Onze Lieve Vrouw van de berg Karmel

 

.

 

 

 

Het feest van de Heilige Maagd Maria van de berg Karmel valt op 16 juli.

 

 

De berg Karmel in het Heilig Land wordt in de Bijbel genoemd als de plek waar Elia streed tegen de profeten van de afgod Baäl. In de 12e eeuw lieten kluizenaars zich door het geloof van de profeet Elia inspireren en vestigden zich op de berg Karmel, onder bescherming van de Heilige Maagd. Zij legden de basis voor de latere ordes van de karmelieten en karmelietessen.

De heilige karmeliet Simon Stock  kreeg in de nacht van 15 op 16 juli 1251 in Cambridge een verschijning van de Heilige Maagd Maria. Zij gaf hem een scapulier. Maria beloofde bijzondere zegen voor allen die in de loop der eeuwen haar scapulier zouden dragen. De Kerk heeft plechtig en herhaaldelijk deze Maria devotie, ontstaan in Engeland, goedgekeurd, zodat de pausen aan allen die het scapulier van Onze Lieve Vrouw van de berg Karmel dragen talrijke geestelijke voorrechten hebben verleend.

In 1386 werd 16 juli voor de karmelieten een belangrijke feestdag. Sinds 1726 staat deze vrije gedachtenis  op de liturgische kalender van de Rooms-Katholieke Kerk.

Onze Lieve Vrouw van de Berg Karmel is de patrones van de zeelieden. Zij is de veilige haven, waarin wij onze toevlucht moeten nemen te midden van alle stormen van het leven.

 

.

Simon Stock ontvangt het scapulier van Maria (sculptuur in de Santa Maria della Vittoria)

 

 

.

Het scapulier van Onze Lieve Vrouw van de berg Karmel is een scapulier dat tijdens een Mariaverschijning op 16 juli 1251 in Cambridge aan de heilige karmeliet Simon Stock overhandigd werd. Tijdens deze verschijning overhandigde Maria hem een bruin wollen scapulier. Deze verschijning is door de kerk meermaals erkend.

 

 

 

 

De beloften

 

Maria beloofde bij het overhandigen van het scapulier: “Neem dit scapulier, het zal een teken van verlossing zijn, een bescherming in gevaar en een belofte van vrede. Al wie zal sterven met dit habijt bekleed zal gevrijwaard zijn voor het eeuwige vuur”.

Later werd aan deze belofte ook het ‘zaterdags privilege’ toegevoegd. Dit omvat de bevrijding uit het vagevuur op de zaterdag na de dood. Hiervoor moeten, in tegenstelling tot de genade van de vrijwaring van de hel, aan twee voorwaarden worden voldaan naast het voortdurend dragen van het scapulier:

  • Kuisheid beleven volgens zijn eigen levensstaat.
  • Dagelijks het klein officie van de Heilige Maagd bidden. Dit kan door een priester worden omgezet in het dagelijks bidden van het rozenhoedje of een ander goed werk.

De kuisheid van zijn eigen levensstaat staat onderhouden is eigenlijk niets meer is dan dat wat voor iedere christen geldt: “Gehuwden zijn geroepen om de echtelijke kuisheid te beleven; de ongehuwden beoefenen de kuisheid in onthouding”.

Alle karmelieten dragen dit scapulier. Ook veel leken wensten dit scapulier te dragen, om aldus deel te krijgen aan bijzondere genade die Maria beloofd had aan hen die het scapulier zouden dragen. Zij dragen een ‘kleine’ variant. Deze bestaat uit twee kleine lapjes bruine wol met twee touwtjes verbonden. Het ene lapje hangt op de borst en het andere op de rug. Het wordt gedragen onder de kleren.

Het scapulier moet worden opgelegd door een priester, volgens de voorgeschreven ritus. Hij kan dan het Klein Officie van de H. Maagd, dat vereist is voor het genieten van het zaterdag-privilege, omzetten in het dagelijks rozenhoedje of een ander goed werk. Als het eerste scapulier versleten is, kan het gewoon vervangen worden door een ander zonder dat het opnieuw door een priester hoeft te worden opgelegd. Omdat het scapulier een gewijd voorwerp is, wordt het niet zomaar weggegooid, wanneer men het vervangt dient men het te verbranden of te begraven.

Op 13 oktober 1917 verscheen Maria aan de herdertjes van Fatima met het Scapulier van de Berg Karmel. Lucia, een van de drie zieners, zei daarover: “De H. Maagd wilde dat iedereen het Scapulier draagt, dat het teken is van de Toewijding aan het Onbevlekt Hart van Maria. De Rozenkrans en het scapulier zijn onafscheidelijk”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

Vivianiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

 

 

 

Algemene informatie

 

Vivianiet kan kleurloos, zwart en groen tot diepblauw van kleur zijn. Vivianiet kristallen worden vaak op fossielen of in schelpen gevonden. Het heeft een blauwwitte streepkleur en een perfecte splijting volgens kristalvlak [010]. De gemiddelde dichtheid is 2,65 en de hardheid is 1,5 tot 2. Het kristalstelsel is monoklien en het mineraal is niet radioactief.

 

 

 

 

 

 

 

Etymologie

 

Vivianiet is vernoemd naar de ontdekker van het mineraal John Henry Vivian.

 

 

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Vivianiet wordt o.a. gevonden in Cornwall, Engeland.

 

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: Fe2+Fe2+2(PO4)2·8H2O

hardheid: 1,5 – 2

dichtheid: 2,68

 

 

 

 

 

 

 

 

Vivianiet
Vivianite-139656.jpg
Mineraal
Chemische formule Fe3(PO4)2·8(H2O)
Kleur kleurloos
Hardheid 1,5 tot 2
Gemiddelde dichtheid 2680 kg/m3
Glans glasglans
Opaciteit doorschijnend
Habitus prisma
Kristaloptiek
Kristalstelsel Monoklien
Bijzondere kenmerken wordt snel licht tot donkerblauw door oxidatie

 

 

.

 

 

.

.

 

 

 

 

 

 

vivianiet in fossiele schelp

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chrysocolla

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

 

 

Algemene informatie

 

Het doorschijnend tot opaak groene, blauwe, blauwgroene of bruine chrysocolla heeft een doffe tot glasglans, een lichtgroene streepkleur en het mineraal kent geen splijting. Chrysocolla heeft een gemiddelde dichtheid van 2,15 en de hardheid is 2,5 tot 3,5. Het kristalstelsel is orthorombisch en het mineraal is niet radioactief. Vergelijkbare mineralen zijn dioptaas, shattuckiet en turkoois. Chrysocolla maakt deel uit van de combinatie stenen quantum quattro, eilatsteen en Sonora sunrise.

 

 

 

 

 

.

.

 

Etymologie

 

Chrysocolla komt van de Griekse woorden khrusos = goud en kolla = lijm.

 

 

 

 

.

.

.

Vindplaats

 

Chrysocolla is een redelijk algemeen mineraal dat voornamelijk voorkomt als begeleidend mineraal van koper-ertsen. De typelocatie is Nizhne-Tagilsk in de Oeral, Rusland. Belangrijke concentraties zijn er in de Verenigde Staten, voornamelijk in de staten New-Mexico, Nevada, Arizona, Idaho en Californië. Dit mineraal komt ook voor in Mexico,Chili, Peru en Canada. Zeer fraaie stenen zijn afkomstig uit Israël, Zuid-Afrika, Congo, Zimbabwe, Rusland, Kazachstan, Moldavië, Duitsland, Engeland, Roemenië en Frankrijk.

 

 

 

 

 

 

.

.

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: (Cu,Al)2H2Si2O5(OH)4·n(H2O)

hardheid: 2,5-3,5

dichtheid: 1,9-2,4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chrysocolla
Mineraly.sk - chryzokol.jpg
Mineraal
Chemische formule (Cu,Al)2H2Si2O5(OH)4·n(H2O)
Kleur Groen, blauw, blauwgroen of bruin
Streepkleur Lichtgroen
Hardheid 2,5 – 3,5
Gemiddelde dichtheid 2,15 kg/dm3
Glans Glas- tot dof
Opaciteit Doorschijnend tot opaak
Breuk Schelpvormig
Splijting Geen
Kristaloptiek
Kristalstelsel orthorombisch
Kristalvlakken Amorf, druiventrosvormige aggregaten
Brekingsindices Np 1,575-1,585, Nm 1,597, Ng1,598 tot 1,635
Dubbele breking 0,1380 – 0,1750
Pleochroïsme Kleurloos tot vaal blauwgroen
Overige eigenschappen
Veredeling Impregneren met paraffine en epoxyhars
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Celestobariet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

Algemene informatie

 

Celestobariet is een mineraal dat is samengesteld uit bariet en celestiet. De steen is zalmroze tot oranje van kleur, met grijze of blauwe banden

 

 

 

 

 

 

 

Etymologie

 

Celestobariet is vernoemd naar de mineralen celestiet en bariet.

 

 

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Celestobariet wordt gevonden in Engeland, Polen, Denemarken, Australië en de Verenigde Staten.

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: (Sr,Ba)SO4

hardheid: 3 – 3,5

dichtheid: 4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Stilbiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

.

Algemene informatie

 

Stilbiet kan kleurloos tot wit en rozig tot rood zijn. De steen is doorzichtig tot doorschijnend met een glas-achtige tot parelmoerglans. Stilbiet behoort tot de zeolieten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Etymologie

 

Stilbiet is afgeleid van het Griekse woord stilbe wat glans betekent.

 

 

 

 

 

 

 

apophyliet met stilbiet

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Stilbiet wordt o.a. gevonden in Noord-Amerika, India, Engeland en Schotland.

 

 

 

stilbiet uit India

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: NaCa4Al8Si28O72•30(H2O)

hardheid: 3,5 – 4

dichtheid: 2,12 – 2.22

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Borniet / Pauwenerts

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

 

 

Algemene informatie

 

Borniet of pauwenerts is een bronsgele steen met blauwe, paarse, groene, gele en oranje geïriseerde aanloop- kleuren. Het mineraal borniet is een koper-ijzer-sulfide met de chemische formule Cu5FeS4. Het mineraal heeft een orthorombische kristalstructuur. De hardheid is 3 en de gemiddelde dichtheid is 5,09. Na verhitting is borniet magnetisch en het is niet radioactief.

 

 

 

.
.
.
.
.

.

.

.

.

Naamgeving

 

Borniet is genoemd naar de Oostenrijkse mineraloog I. von Born (1742-1791).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voorkomen

 

Borniet wordt veelal gevonden in pegmatieten. Het komt onder andere voor in Duitsland, Frankrijk, Engeland, Polen, Noorwegen, de Verenigde Staten, Canada en Mexico.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: Cu5FeS4

hardheid: 3 – 3,25

dichtheid: 4,9 – 5,3

 

 

 

 

.

.

 

 

 

 

 

 

 

Mineraal Borniet
Chemische formule Cu5FeS4
Kleur Koperrood, bronsbruin op vers breukvlak
Streepkleur Grijszwart
Hardheid 3
Gemiddelde dichtheid 5,09 kg/dm3
Glans Metaalglans
Opaciteit Opaak
Breuk Oneffen
Splijting [111] Imperfect
Kristaloptiek
Kristalstelsel Orthorombisch
Overige eigenschappen
Radioactiviteit Geen
Magnetisme Na verhitting

 

 

.

.

 

 

 

.

.