Tagarchief: sieraad

Parel.

Standaard

 categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemeen 

.

Een parel is een hard, rond voorwerp dat door bepaalde weekdieren (hoofdzakelijk oesters, soms slakken) wordt gemaakt, en dat opgevist wordt om als sieraad te dienen. De glans van parels hangt van de reflectie en de breking van het licht in de doorzichtige lagen af. Naarmate de laagjes dunner en talrijker zijn, is de glans fijner.

Parels worden verkregen door parelduikers en parelkwekers. Parels zijn vaak rond, maar soms ook onregelmatig van vorm. Traanvormige parels worden vaak als hanger gebruikt. Onregelmatig gevormde parels worden gebruikt in kettingen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geschiedenis

 

Hoewel parels binnen 100-105 jaar verouderen, dan bladdert het parelmoer af, heeft men in Pompeï parels gevonden uit het jaar 79 na Christus. Het is waarschijnlijk dat mensen al 6000 jaren parels kennen.  De Egyptenaren waren ermee vertrouwd en ook bij opgravingen in Mexico werden parels gevonden (deze stammen uit 2500 voor Christus).

In India worden parels gebruikt als talisman. Volgens de overtuiging van Mongolen verhoogt afkooksel van parels de kracht van de mannen. Chinezen gebruikten parels in de geneeskunde. Romeinen beschouwden ze als symbool van macht, wijsheid en geluk.

In de 19e eeuw waren parelcolliers en sieraden met mooi gevormde parels een kostbare accessoire. Menige jongedame droeg een collier van onregelmatige maar natuurlijke parels. De kweek van parels bracht de volmaakt ronde en fraai gekleurde gekweekte parel, de zogeheten cultivé, in het bereik van bredere kringen waar parelkettingen soms onderdeel waren van een parure.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Samenstelling

 

Een parel bestaat uit parelmoer; dit is voornamelijk koolzure kalk (in de vorm van aragoniet) en organische hoornstof die de concentrisch om een middelpunt gerangschikte microkristallen aan elkaar kit. Ofschoon de hardheid slechts 2,5 tot 5 op de hardheidsschaal van Mohs is, zijn parels buitengewoon vast. Het is bijna onmogelijk ze met de hand stuk te maken.

De laagjes worden door een hoornachtige stof aan elkaar gekit. Het geheel is het parelmoer. De grootte van de parels varieert van een speldenkop tot een duivenei. De grootste gevonden parel is de Parel van Allah. Een andere grote parel is de Hope Parel.

 

 

Parel van Allah

 

 

 

 

 

 

 

Hope parel

 

 

 

 

Ontstaan

 

Parels vormen zich in oesterachtige zeemossels, enkele soorten zoetwatermossels en soms ook in slakken. Ze ontstaan als reactie op binnengedrongen vreemde delen tussen de schelp en de mantel of zelfs in het inwendige van de mantel. De buitenhuid van de mantel omsluit echter ook binnengedrongen vreemde voorwerpen. En uit deze kapsels ontstaat de parel. Als de parel op de binnenkant van de schelp groeit, dan moet ze uit de wand worden gezaagd. De vorm is dan slechts half kogelvormig. Deze parels heten blisters of schaalparel.

Soms wordt er ook iets tegen de schelp ingebracht als een soort van kern (heel vroeger was dit zelfs in de vorm van boeddha beeldjes). Het weekdier omvat dit met haar paarlemoer. Wanneer deze blister parel dan geoogst wordt snijden ze hem uit de schelp. De kern wordt verwijderd en het resterende opgevuld met een harde stof.

Hierna wordt de achterkant gedicht met een stuk schelp. Deze bewerkte blister parel noemt men een mabé parel en zo was het eerste kweekproces van zoetwaterparels ontstaan reeds in de 13de eeuw in China. Geschat wordt dat in 1 op de 15000 wilde oesters een parel zit.

Tegenwoordig komen de meeste parels uit kwekerijen. In de natuur komen ze voor in Sri Lanka, de Perzische golf, Saoedi- Arabië, Iran,Oman. Pareloesters groeien op Tahiti en voor de kusten van Japan, Mexico, Panama en Californië. De pareloester Pinctada maxima heeft een diameter van 30 cm en weegt 5,5 kilogram. Hij komt voor langs de kusten van Noord- en West Australië.

De grootste pareloester is Tridacna gigas, met een diameter van een meter en een gewicht van 225 kilogram. Minder bekend zijn de zoetwateroesters uit de Mississippi, en de historische vindplaatsen in Duitsland, Bohemen en het Russische Noorden.

Bijna alle parels worden tegenwoordig gekweekt (‘cultivéparels‘). Hiervoor wordt in de oester een klein korreltje parelmoer gelegd en de parel kan dan na twee jaar of langer geoogst worden. De teelt is door de Japanner Kokichi Mikimoto ontwikkeld en in 1896 gepatenteerd. Bij de zoetwaterparels wordt er geen parelmoer maar mantelweefsel ingebracht, deze worden dus zonder kern gekweekt.

 

 

 

 

 

tridacna gigas

 

 

 

 

Sierwaarde

 

De sierwaarde van een parel hangt af van zeven factoren, de glans, vorm, kleur, grootte, perfectie en symmetrie en structuur van het parelmoer, waarbij de glans of luster het belangrijkste is. Daarom kan een kleine parel meer waard zijn dan een grote parel. Perfecte ronde parels zijn zeldzaam. Een parel met een zeldzame kleur is ook kostbaarder. Vaak wordt ten onrechte gedacht dat de donkere, Tahitiaanse parels duurder zijn dan witte Japanse of Australische parels.

In vergelijking met dezelfde maat en kwaliteit zijn ze echter even kostbaar. Het is wel zo dat de Tahitiaanse parels meestal groter zijn en daardoor lijken ze duurder. De gekweekte Tahitiaanse parels hebben een minimum grootte van ongeveer 7 mm en gaan tot 15 mm. Er zijn zeldzame exemplaren die nog groter zijn. De Japanse zoutwatercultuurparels starten vanaf ongeveer 2 mm en gaan tot ongeveer 11 mm.

Doorgaans is de parel licht van kleur (zoetwaterparels hebben wit en alle mogelijke roze tinten), maar er zijn er ook met een donkere kleur, de zogenaamde zwarte parels. Dit zijn Tahiti Parels. Deze worden door de zwartkleppige pareloester Pinctada margaritifera, die in de Grote Oceaan leeft, gevormd door de afzetting van een grijze tot zwarte parelmoerstof. Sinds 1963 worden deze oesters gekweekt.

Jonge nog vrijlevende oesterlarven worden gevangen en opgekweekt op mosselgaas. Na drie jaar wordt in de dan volwassen oester een parelmoerkorreltje ingebracht, waarna het nog twee tot drie jaar duurt voordat te zien is of er een parel gevormd wordt. De bekendste zwarte parel is de Azra. Ze vormt het hart in een ketting van de Russische kroonjuwelen.

 

 

 

 

 

zwarte parel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De geschiedenis van sieraden en juwelen.

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Een juweel of sieraad is een object dat op het lichaam gedragen wordt met de bedoeling het te verfraaien. Sieraden zijn even oud als de mens. Zodra onze verste voorouders dierenhuiden begonnen te dragen om zich te wapenen tegen koude en regen zochten ze ook naar elementen om zichzelf mooier te maken.

 

 

 

 

 

Al in de vroegste beschavingen

 

Vrouwen gingen op zoek naar decoratieve stukken om de sterkste mannen van de stam voor zich te winnen, mannen wilden vooral een goede moeder om het voortbestaan van de soort te verzekeren.Door de eeuwen heen werden de verschillende juwelen en sieraden steeds verfijnder door gebruik te maken van edele metalen en nieuwe technieken.

Het beroep van ‘juwelier’ heeft altijd in hoog aanzien gestaan, ook in de eerste primitieve beschavingen. Vroeger hadden juwelen een functie, bijvoorbeeld om kleren samen te houden Ze werden gemaakt van materialen zoals beenderen, tanden, schelpen, hout en steen. In de Oertijd had een juweel ook het opzet om de status van bepaalde vooraanstaande figuren te tonen. Meestal werden ze met die siervoorwerpen ook begraven.

 

 

 

 

In primitieve culturen was het gebruikelijk om een amulet, kralen of een medaille te dragen. Afrikaanse stammen drukten er hun eigenheid mee uit. Kralen kunnen zowel gedragen worden rond de hals, de pols, de vingers, de enkels en de heupen. De eerste vondsten van Afrikaanse juwelen dateren van 75.000 jaar geleden uit Kenia.

Het zouden trouwens de Cro-Magnons zijn, onze oorspronkelijke voorouders uit Afrika, die naar het Midden-Oosten emigreerden en in Egypte de Neanderthalers als dominant ras verdreven. De Cro-Magnons brachten er het ambacht van het maken van armbanden en halskettingen met tanden en beenderen mee.

 

 

 

 

De eerste sporen van geavanceerde juwelen zijn terug te vinden in het oude Egypte van zowat 5.000 jaar geleden. De Egyptenaren verkozen de luxe, de zeldzaamheid en gemakkelijke bewerking van goud boven andere metalen om juwelen  te maken.

Gouden ornamenten groeiden er algauw uit tot de manier om kracht en religiositeit mee te symboliseren. De machtsdragers pronkten met hun gouden juwelen tijdens leven en dood, want de sieraden gingen mee in de graftombes.

 

 

 

 

Samen met goud gebruikten de Egyptische siersmeden ook gekleurd glas en tal van edelstenen. Toch verkozen ze vooral glas als nevenmateriaal bij het vervaardigen van juwelen omdat glas gemakkelijk bewerkbaar en kleurbaar was. Kleuren hadden er een groot belang, en elke kleur had een andere betekenis.

Zo zei het Boek van de Dood specifiek dat een ketting van Isis rond de nek van een mummie rood moest zijn om de drang van Isis naar bloed te bevredigen, terwijl groene juwelen stonden voor vruchtbaarheid en een goede oogst.

 

In het oude Egypte werden heel wat materialen om juwelen van te maken gevonden aan de grenzen en in de Rode Zee. Daar bevond zich een mijn waarin ze emerald, het lievelingsgesteente van Cleopatra, opdelften. De Egyptische juweliers waren traditioneel aan de slag in grote werkhuizen letterlijk vastgehecht aan tempels en paleizen.

De Egyptische juwelenontwerpen werden ook door andere volkeren overgenomen zoals de Feniciërs die de kunst van het juwelen maken over de hele  wereld verspreidden. Ook werden oude Turkse designs teruggevonden in Perzische juwelen, het bewijs dat er heel wat handel was tussen het Midden-Oosten en Europa.

 

 

sieraad Cleopatra

 

Ongeveer 4.000 jaar geleden groeide het juwelen maken tot een belangrijk vak in de steden Sumer en Akkad. Het meest bekende archeologische bewijs komt uit de koninklijke begraafplaats van Ur, waar honderden graven uit de periode 2900-2300 voor Christus werden ontdekt.

In deze graven troffen archeologen tomben aan met massa’s artefacten in goud en zilver. Ook in Assyrië vond men graven van mannen en vrouwen getooid met amuletten, enkelbanden, halskettingen en riemen.

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De gehaltes van juwelen

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Wie over de kwaliteit van juwelen spreekt, heeft het eigenlijk over gehaltes en legeringen. Die maken uiteindelijk, naast uiteraard het vakmanschap van de ontwerper en de zeldzaamheid van het sieraad, mee de prijs uit.

 

 

 

         Esthetisch aspect

 

Er zijn een aantal factoren die de waarde van een antiek juweel bepalen. Vooreerst is er het esthetisch aspect: een mooi, met vakmanschap uitgevoerd juweel heeft uiteraard een grotere waarde dan een juweel dat slordig werd gemaakt.

Ook speelt de zeldzaamheid van een juweel een rol om tot een waardebepaling te komen. Heeft u een juweel uit de oudheid waarvan er maar één meer bestaat, dan heeft u wellicht de jackpot gewonnen, zeker als het volgens de regels van de kunst gemaakt is. Laat het zeker schatten door een expert, die er u graag een correcte prijs voor zal geven.

 

 

mooie juewelen

 

 

Gehalte of legering

 

Maar minstens even belangrijk als de leeftijd, de zeldzaamheid en het vakmanschap van de edelsmid is het gehalte van het juweel. Met gehaltes bedoelen we de mix van de verschillende metalen waarmee het juweel gemaakt werd. Voor juwelen geldt de minimale aanwezigheid van goud, zilver en platina of een mengeling van deze drie erg kostbare edelmetalen. Hoe meer en hoe zuiverder edelmetaal in het juweel, hoe hoger ook de prijs logischerwijze zal zijn.

 

 

 

 

Karaat

 

De waarde van goud wordt in karaat uitgedrukt. Het uitgangspunt is simpel: 24 karaat (of 100%) noemen we zuiver goud, 14 karaat wil zeggen dat 14 van de 24 delen uit puur goud bestaat en dat de overige 10 delen gevormd worden door andere metalen of edelmetalen die aan het goud worden toegevoegd om de eigenschappen van het goud te beïnvloeden.

We denken hierbij aan de hardheid van het goud, dat een zacht metaal is, maar ook de kleur, uitzicht, elasticiteit en zo verder. Al deze verschillende factoren worden door de expert die het juweel maakt of die het moet verkopen of aankopen in ogenschouw genomen om de juiste prijssetting te doen.
Ook speelt de functie van het goud een rol.

Goud in een stevig sieraad zal wellicht meer andere metalen bevatten omdat daar de stevigheid van belang is. Goud in een veer in een uurwerk of een veer zal misschien meer puur goud bevatten omdat het dan elastisch kunnen moet zijn. Het is dus niet  zo dat goud met een hoger karaat gehalte meer waard is dan een met minder karaat. Omwille van zijn zachtheid zal puur goud namelijk sneller verslijten dan goud waaraan ook andere metalen werd toegevoegd.

 

 

gouden armband 

 

 

Verschillend van land tot land

 

De goudlegeringen verschillen van land tot land zonder dat daar duidelijke regels over bestaan. Het kan afhangen van de vlotte toegankelijkheid tot goud, maar evengoed van plaatselijke voorkeuren om juwelen met een bepaalde vorm of kleur te maken. Hetzelfde kunnen we zeggen van zilver, dat andere oogverblindende edelmetaal dat bij het maken van juwelen zo vaak gebruikt wordt. Hier spelen zeker ook sentimentele redenen mee. Platina bijvoorbeeld komt dan weer bijna altijd in een erg hoge legering van 950/1000 voor.

 

 

platina ringen

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Welke soorten juwelen bestaan er?

Standaard

categorie : sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Armband, collier en enkelband

 

Een armband is een sieraad dat om de pols wordt gedragen. Armbanden kunnen veel vormen hebben. Ze kunnen gemaakt zijn van kralen, zilver of goud, maar ook van eenvoudige materialen, zoals een paar draadjes wol. Een sieraad om de hals heet een halsketting of collier terwijl een sieraad om de enkel een enkelband noemt.

 

 

 

.

Mantelspeld

 

De mantelspeld is een tweedelig bronzen gebruiksvoorwerp, met gaatje en pen. Ze was handig om mantels en andere kledingstukken op de schouder te bevestigen. Romeinse vrouwen droegen een stola boven hun tunica. Deze stola werd vastgebonden met een fibula. Het is dus de voorloper van de sluitspeld of knoop. Ook de Grieken gebruikte fibulae voor hun peplos.

 

 

 

.

Haarspeld

 

Een haarspeld is een doorgaans dunne speld, waarmee het haar kan worden opgestoken. Het is doorgaans gemaakt van metaal, waardoor het veerkrachtig is, waardoor een pluk haar er stevig tussen kan worden geklemd. Uit de geschiedenis blijkt dat de oude Egyptenaren en Romeinen al zulke haarspelden gebruikten.

 

 

 

 

Halsketting

 

Een halsketting is een sieraad dat wordt gedragen om de nek. De meest voorkomende lengten zijn 36, 42, 45, 50 en 60 cm. Een ketting die zonder slotje aangedaan kan worden moet 1,60 tot 2 meter lang zijn. Die wordt enkele malen om de hals gewikkeld.

Aan een ketting wordt soms een hanger gedragen. In vroegere tijden droeg men hangers aan koorden, touwtjes of veters. Door gebruik van schakels werd de ketting beweeglijk en kon het gehele halssieraad (hanger en ketting) uit hetzelfde edelmetaal vervaardigd worden.

Een traditionele halsketting is gemaakt van zilver, goud of doublé. De kleur van de ketting wordt aangepast aan de hanger. Kettingen kunnen ook gemaakt zijn van kralen, in allerlei vormen en maten. Om een ensemble van ketting en hanger goed tot zijn recht te laten komen is het belangrijk geen gouden hangers aan een zilveren ketting te hangen en omgekeerd.

Verder moet de dikte van de ketting passen bij de grootte van de hanger en het hangeroogje. De hanger moet soepel kunnen bewegen over de ketting. Meer dan één hanger per ketting laat elk van de hangers inboeten aan uitstraling. Dat geldt ook voor meer dan één ketting. Hierbij geldt dat de hangers elkaar niet mogen raken.

 

 

 

.

Medaillon

 

Een medaillon is een klein rond portret of een kleine ronde of ovale afbeelding. Medaillons zijn vaak op koper of ivoor geschilderd. In de Victoriaanse tijd (1830-1900) werden medaillons ook van menselijk haar gemaakt. Medaillons worden aan hangers of als broche gedragen. In de filatelie spreek je van een medaillon als het portret van het staatshoofd op een postzegel door een cirkel of ovaal wordt begrensd.

 

 

 

.

.

Piercing

 

Een piercing is een uit het Engels afkomstige term voor het maken van een gaatje in de huid  om daardoor een metalen voorwerp te steken. Ook dit voorwerp zelf  wordt piercing genoemd. Piercings worden op verschillende plaatsen in het lichaam of in het gezicht aangebracht.

Voorbeelden zijn door de tepels, door de tong, door de wenkbrauw of door een neusvleugel, clitorishoedje, navel, eikel of balzak.  De populairste vijf piercings onder vrouwen zijn de oorlellen, neus, navel, tong en de bovenrand van het oor. Sommige piercings, bijvoorbeeld in de mond, kunnen leiden tot medische complicaties.

 

 

 

 

Oorring

 

Een oorring is een ring die door het oorlelletje of de oorschelp wordt gedragen. Het is feitelijk een piercing, maar de oorring is zo ingeburgerd dat het doorgaans niet als dusdanig wordt gezien. Om dit te kunnen moet er dus een gaatje door het oor worden gemaakt. Het dragen van een gouden oorring door zeelui werd als een soort van verzekering beschouwd.

Als men zou verdrinken en ergens op een onbekende plek zou aanspoelen, zou van de verkoop van de ring de begrafenis bekostigd kunnen worden. Een sieraad dat aan het oorlelletje wordt geschroefd wordt oorknop(je) genoemd, de meest gebruikte verzamelnaam voor oorsieraden is oorbellen.

 

 

 

 

.

Ringen

 

De ring is van alle tijden. Bij ons wordt die vooral rond de ringvinger gedragen, maar ook rond de andere vingers kan een ring als versiering geplaatst worden. Ringen met speciale functies zijn onder meer de verlovingsring, de trouwring, de vriendschapsring, de bisschops- en pausring.

 

 

.

 

Tiara

 

In moderne tijden is een tiara meestal een half-cirkelvormige band, meestal van metaal gemaakt en versierd met juwelen. De tiara wordt gedragen door vrouwen rond hun hoofd, of op hun voorhoofd.

 

 

 

 

 

diadeem

 

Een diadeem is in oorsprong een band uit stof of metaal als teken van de koninklijke waardigheid in Griekenland, maar ook in Perzië en het Oude Egypte. Het werd overgenomen door de grote leiders van het Imperium Romanum. In andere culturen diende het ook als teken van rijkdom of waardigheid.

Soms werd een diadeem voorzien van diamanten juwelen, zoals ze heden ten dage nog vaak voorkomt. Uit het diadeem ontstonden de beugelkroon, een veelgebruikt model voor een koningskroon en de adellijke rangkronen uit de heraldiek. Daarnaast worden ook nu nog diademen gedragen door dames. Het dragen van tiara’s is gebruikelijk aan vorstenhoven en in de New Yorkse opera’s.

 

 

 

.

Kroonjuwelen

 

De begrippen kroonjuwelen, rijksinsigniën en regalia worden vaak of door elkaar gebruikt, maar zij duiden verschillende voorwerpen aan. Kroonjuwelen is een begrip waaronder allerlei juwelen die verbonden zijn aan het koningschap worden verstaan.

Vaak spreekt men ook over kroon en scepter als kroonjuwelen, maar dit is minder juist. De kroonjuwelen zijn een collectie sieraden die aan het koningschap verbonden zijn. Het kan om diamanten ringen, diademen, ringen, colliers en broches gaan.

Vaak werd in testamenten vastgelegd dat bepaalde juwelen alleen door de regerende vorst konden worden geërfd. In een aantal landen, waaronder Zweden, is vastgelegd dat alleen de koning en zijn echtgenote de juwelen mogen dragen. In andere landen is ook gebruik door de andere leden van de Koninklijke Familie toegestaan. Denemarken bezit sieraden die alleen door de Koningin mogen worden gedragen.

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

 

Smaragd.

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Kenmerken van smaragd

 

Smaragd is al zeer lang bekend en geliefd, alle befaamde schatten uit de historie bevatten smaragden. De edelsteen is transparant en heeft een prachtige helder groene tint, die doet denken aan de natuur en het frisse groen van de lente. Het groen is zo bijzonder, dat die tint de eigen naam smaragdgroen kreeg. Smaragd is een variant van het mineraal beril (of beryl), net als z’n zusje aquamarijn. Beide stenen genieten faam als een koninklijke steen. Niet alle groene beril is smaragd. De kleur moet echt heldergroen, grasgroen of smaragdgroen zijn. In de praktijk zijn smaragd en groene beril moeilijk uit elkaar te houden.

Omdat de steen kostbaar is, wordt smaragd ook synthetisch nagemaakt. Als je door een microscoop kijkt, zie je duidelijke verschillen tussen natuurlijk gevormde en nagemaakte smaragd. Echte smaragd vertoont onregelmatigheden en kleurverschillen, terwijl de synthetische steen inwendig zeer regelmatig is. In de edelsteentherapie wordt de smaragd graag gebruikt vanwege zijn regenererende, herstellende werking. Veel huidklachten verminderen door het dragen van een sieraad met smaragd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Herkomst van de naam

 

Over de betekenis van de naam smaragd bestaan verschillende theorieën. Zeker is dat het woord smaragd is afgeleid van Latijn smaragdus. De herkomst van Latijnse woord is echter onduidelijk. Het kan ontleend zijn aan Grieks smaragdos (‘groene steen’). Het zou echter ook ontleend kunnen zijn aan Grieks smaragein (‘donderen, onweren’). In dat geval zou smaragd ‘bliksemende steen’ of ‘dondersteen’ betekenen. De naam wordt ook wel verklaard uit Arabisch achmardi (‘groenachtig’) of Hebreeuws bâréket (‘schitterende steen’).

 

 

 

 

 

 

 

Door de eeuwen heen

 

Smaragd is al meer dan 4000 jaar bekend als heelsteen en als siersteen. Smaragd is in veel culturen het symbool voor macht, onsterfelijkheid en eeuwige jeugd, het steeds terugkerende groen na de winter. In de oudheid waren smaragden al geliefde edelstenen. Ze werden uit Boven-Egypte gehaald. Sommige mijnen zouden reeds 2000 v.Chr. in gebruik zijn. Bij de Egyptische farao’s was de smaragd zeer in trek. In Jabal Sukayt en Jabal Zabarah, vlakbij de Rode Zee, bevonden zich waarschijnlijk de beroemde smaragdmijnen van de farao’s.

In de tijd van Alexander de Grote (365-323 v.Chr.) werkten daar veel Griekse mijnwerkers. Vooral de smaragden van Cleopatra (96-30 v.Chr.) waren bekend. Rond 1817 zijn de resten van deze uitgebreide mijnen terug-gevonden. In het oude Griekenland (ca. 800-250 v.Chr.) werd de smaragd geassocieerd met de god Hermes, boodschapper van de goden. De smaragd werd verbonden met waarheid, waarachtigheid en welbespraaktheid.

Bij de Romeinen (ca. 600 v.Chr.-500 n.Chr.) waren alle groene stenen, en dus ook de smaragd, gewijd aan Venus, godin van de liefde. De kleur groen werd geassocieerd met de lente en met groeikracht. Bij opgravingen in onder andere Pompeji en Herculaneum zijn mooie sieraden met smaragd gevonden, zoals gouden ringen en oorbellen. De Romeinse keizer Nero (37-68) zou door een grote beril, vermoedelijk een smaragd, naar het spel der gla-diatoren gekeken hebben. Beril werkt als vergrootglas, en een kleurtje geeft de bloederige gevechten een ander aanzien. En misschien had Nero zo wel de zonnebril uitgevonden.

Bij de Azteken (ca. 1200-1500) was de smaragd de steen van de aarde en de vruchtbaarheidsgoden. Beelden van deze goden zijn altijd versierd met groene stenen, vooral met smaragd en jade. De groene kleur werd geas-socieerd met de regen die leven en vruchtbaarheid bracht. Middeleeuwse legenden vertellen dat de smaragd uit de kroon van Lucifer, de duivel, is gevallen. Smaragd zou dus eigenlijk een helse steen zijn. Maar juist daarom kon smaragd inzicht geven hoe demonen te werk gaan, en kon je door het dragen van een smaragden sieraad deugdzaam leven en duivelse invloeden uit de weg gaan. In sommige sprookjes kon je door een smaragd in je mond te nemen onzichtbaar worden, of de taal der dieren verstaan.

Volgens de mysticus Johannes van Ruusbroec (1293-1381) is de smaragd de steen van de uitstorting van de Heilige Geest in Christus. Het is de steen van geloof, hoop en liefde. Een inspiratiebron van de middeleeuwse alchemie was de zogenoemde Smaragden Tafel, de Tabula smaragdina. Het is een groot stuk smaragd waarin een tekst is gegraveerd. De tekst, toegeschreven aan de mythische wijze Hermes Trismegistus, is een alchemistische verhandeling over energie die alles gecreëerd heeft. Omdat de tekst in een smaragd is gekerfd, moét het wel waar zijn…

 

 

 

 

 

smaragden tafel

 

Boven een 17e-eeuwse afbeelding van de Smaragden Tafel door Heinrich Khunrath, 1606.

 

 

Spiritueel

 

* Smaragd laat je eerlijk naar jezelf kijken, waardoor je je vastgeroeste patronen ziet en deze kunt doorbreken.

* Smaragd opent je hartchakra en helpt je te leven vanuit een onvoorwaardelijke liefde voor je omgeving.

* Smaragd maakt rustig in het hoofd, kalmeert. Smaragd helpt je jouw innerlijke wijsheid aan te boren, je intellect en analytisch vermogen groeien.
* Smaragd trekt liefde, harmonie en overvloed aan.
* Smaragd is de steen van de Waarheid.
* Smaragd geeft emotionele veerkracht, en verzacht arrogantie, jaloezie en egoïsme.
* Hij helpt negativiteit om te zetten in positieve zaken. Smaragd bevordert het gevoel van algeheel welbevinden en het gevoel voor esthetiek. Smaragd is een steen die in crisistijden nieuwe richtingen en doelen laat zien.
* Smaragd symboliseert de krachten van de natuur, van groei en regeneratie op alle denkbare niveaus. De smaragd verbindt je met de krachten van de natuur. Hij leert je in harmonie met de natuur en jezelf te leven.

 

 

 

 

 

Chemische samenstelling

 

De insluitsels ondermijnen de structuur van de steen en maken deze kwetsbaar bij het bewerken. Daarom gebruikt men bij het bewerken vaak een rechthoekig slijpsel, het ‘smaragdslijpsel’. Daarin gedijt de smaragd het best.Smaragd is een beril, een aluminium-beryllium-silicaat. Chroom is de kleurgevende component, soms samen met vanadium. Alleen chroomhoudende groene beril wordt als smaragd beschouwd.

 

 

Samenstelling: Be3(Al,Chr)2Si6O18 + K, Li, Na, + (Cr, V)
Hardheid: 7,5 – 8
Glans: glasglans
Transparantie: doorzichtig, doorschijnend, ondoorzichtig
Breuk: klein, schelpvormig, ruw
Splijtbaarheid: onduidelijk
Dichtheid: 2,67 – 2,90
Kristalstelsel: hexagonaal

 

 

 

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870

 

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Rozekwarts

Standaard

categorie :  sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Kenmerken van rozekwarts

 

De prachtige roze rozekwarts heeft vaak een wat wolkig uiterlijk. De steen wordt meestal gevonden in grote amorfe brokken, die doorzichtig tot doorschijnend zijn. Uit Zuid-Amerika echter komt prachtige transparante rozekwarts, waarvan je de kristalstructuur met het blote oog kunt zien (macrokristallijn). Het is de steen van het kind en van de kunstenaar. De rozekwarts beschermt al wat kwetsbaar en klein is, maakt weerbaar en onweer-staanbaar. Rozekwarts is de steen van de onvoorwaardelijke liefde. Het leert ons onszelf te accepteren zoals we zijn, zodat we anderen ook kunnen liefhebben om wie en wat ze zijn.

Zoek je naar vriendschap, dan is rozekwarts je steen. Draag deze bij je in een leuk sieraad of in je broekzak. Met rozekwarts treed je de wereld vrolijker en vrijer tegemoet. Dat zal je helpen contact met andere mensen te maken. De rozekwarts heeft, als je deze in een ruimte als je huiskamer legt, een rustgevend en harmoniserend effect op de sfeer. Rozekwarts is nog steeds een van de meest geliefkoosde edelstenen voor het maken van sieraden. Po-pulair is vooral de cabochon geslepen rozekwarts met een ster met zes stralen (asterisme). Dit verschijnsel wordt veroorzaakt door ingesloten rutiel- of hematietnaaldjes. Pas op voor namaak! Soms wordt roze glas als roze-kwarts aangeboden. Glas verraadt zich door kleine ingesloten luchtbelletjes. Deze zijn zichtbaar als je de steen onder goed licht en door een loep bekijkt.

 

 

 

 

 

 

.

 

Herkomst van de naam

 

Rozekwarts dankt zijn naam natuurlijk aan de roze kleur. De steen wordt vaak ten onrechte rozenkwarts genoemd, maar hij heeft niets te maken met de bloem roos. De naam rozekwarts wordt gebruikt sinds circa 1800. Voor die tijd werd de steen melkkwarts of (al)gemene kwarts genoemd.

 

 

 

.

Door de eeuwen heen

 

Rozekwarts kent een lange geschiedenis. De steen wordt al eeuwen gebruikt en gewaardeerd als steen van de liefde. In het oude Egypte werden maskers uit rozekwarts gesneden, als zinnebeeld van schoonheid en liefde. In de klassieke Griekse en Romeinse tijd dacht men dat rozekwarts door de godin van de liefde, Aphrodite/Venus, op aarde was gebracht. Daarom was dit mineraal aan deze godin gewijd.

De Egyptenaren en Romeinen gebruikten rozekwarts graag om zegelstenen uit te snijden. Er zijn ook fraaie inta-glio’s uit de Romeinse tijd gevonden: edelstenen met een ingegraveerde versiering, in de vorm van ringen, han-gers en zegelstenen. Een ring of ander sieraad van rozekwarts zou het liefdesleven aanmerkelijk verbeteren. In China werd en wordt rozekwarts graag gebruikt om beeldjes uit te snijden, zoals Boeddhabeeldjes. In Japan werd rozekwarts gebruikt om zogenaamde netsuke’s uit te snijden, kunstig vervaardigde voorwerpjes die bij de Japanse klederdracht horen.

 

 

 

.

Spiritueel

 

* Problemen in de relationele sfeer worden minder door regelmatig sieraden met rozekwarts op je hart te dragen, of door een rozekwarts regelmatig in je hand te nemen en aandachtig te beschouwen.

* Rozekwarts vergroot het invoelingsvermogen, waardoor je begrip krijgt voor andermans gevoelens. Kalmeert en troost bij verdriet en zorgen. Beurt je op bij melancholie en depressie.
* Rozekwarts opent je hartchakra. Dat maakt je ontvankelijk voor schoonheid en kwetsbaarheid. Draag regelmatig rozekwarts sieraden en je ziet duidelijker de schoonheid van de natuur, van jonge mensen en dieren, van bloemen en planten.
* Rozekwarts helpt je weer als een kind te zijn, onbevangen en onbevreesd. Het maakt speels en vrolijk.
* Rozekwarts leert je jezelf accepteren zoals je bent. De steen geeft je de kracht en energie om je mindere kanten ten goede te veranderen.
* Rozekwarts is de steen van de onvoorwaardelijke liefde.
* Rozekwarts is kalmerend. De steen troost de verdrietigen, verzacht iemand met een verhard gemoed, tempert driftige natuurtjes.
* Rozekwarts helpt goed tegen allerlei angsten en fobieën, zoals angst in het donker of angst om opgesloten te worden.

 

 

 

 

 

Chemische samenstelling

 

Rozekwarts is een zusje van de bergkristal en de amethist. Het is siliciumdioxide met ingesloten ijzer, titaan en mangaan. Deze elementen geven dit mineraal zijn karakteristieke roze kleur. Zonlicht kan rozekwarts doen ver-bleken.

 

 

 

 

Samenstelling: microkristallijn: SiO2 + Na, Al, Fe, Ti + (Ca, Mg, Mn);
macrokristallijn: SiO2 + Na, Al, P + (Fe, Mn)
Hardheid: 7, bros
Transparantie: doorzichtig, doorschijnend, vaak melkachtig
Breuk: schelpvormig, splinterig
Splijtbaarheid: onduidelijk
Dichtheid: 2,65
Kristalstelsel: trigonaal, microkristallijn en macrokristallijn

 

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

John Astria

John Astria

Tijgeroog

Standaard

categorie :  sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

.

Kenmerken van tijgeroog

 

De fraaie kleur, de tekening en het oogeffect komen het best tot hun recht als de steen geslepen wordt tot bollen, eieren of cabochons.Tijgeroog is nauw verwant aan twee andere stenen met een oogeffect. De ene is de donkerblauwe valkenoog, die ook wel blauwe tijgeroog heet. De valkenoog verandert na verloop van tijd door roest in gele tijgeroogDe andere verwant is stierenoog, ook wel rode tijgeroog genoemd. Dit is de rossig tot rode variant van tijgeroog. Deze steen ontstaat door verhitting van gele tijgeroog. Deze rode tijgeroog wordt wel onder de naam katoog of ‘kattenoog’ verkocht. Eigenlijk klopt die naam niet; kattenoog is een andere naam voor chrysoberil.

Tijgeroog is al eeuwen een geliefde steen, die als sieraad of amulet gretig aftrek vindt. De mooie kleuren en mysterieuze glans hebben geïnspireerd tot fraaie beeldjes en siervoorwerpen. Veel mensen, en vooral kinderen, worden gefascineerd door het oogeffect, de zachte glans en de mooie streeppatronen. Wellicht voelen ze aan dat de tijgeroog meer zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen geeft. Tijgeroog wordt sinds lang in de edelsteen- therapie gebruikt, als verwarmende steen. Het verwarmende effect is te danken aan de grote hoeveel- heid ijzer in de steen.

 

 

tijgeroog dolfijn

.

 

 

Herkomst van de naam

.

Tijgeroog dankt zijn naam aan de goudgeelbruine kleur en het spleetvormige lichteffect (chatoyance), dat doet denken aan het oog van een tijger.

 

 

tijgeroog trommelsteen

 

 

 

Door de eeuwen heen

.

De Oude Grieken kenden de tijgeroog als een steen die je een goed humeur bezorgde en de zintuigen versterkte. De steen zou beschermen tegen verkeerde vrienden en andere negatieve elementen. In de Middeleeuwen werden tijgeroog en andere stenen met oogeffect gewaardeerd als sterk amulet tegen het boze oog en de zwarte magie.

In de 19e eeuw waren de gele en blauwe tijgeroog in trek wegens hun decoratieve uiterlijk en hun waarde. Na 1880 kregen ze eigen namen (tijgeroog en valkenoog) om ze goed van elkaar te kunnen onderscheiden. In Zuid-Afrika werden grote voorraden tijgeroog ontdekt toen men tijdens de Witwatersrand-goldrush (1886) op zoek was naar goud en diamanten. De legendes over onmetelijke rijkdommen in de vorm van goud en diamanten trokken toen veel mensen naar Zuid-Afrika.

Tijgeroog en valkenoog werden gevonden in de buurt van het plaatsje Griquatown. Deze streek (het district Prieska) is nog steeds een belangrijke vindplaats van tijgeroog. De prijs van tijgeroog was ooit net zo hoog als die van diamant. Maar de prijs kelderde snel toen er enorme hoeveelheden gevonden werden.

 

 

tijgeroog hart

.

 

 

Spiritueel

.

* De tijgeroog versterkt het ego, maakt zelfbewuster en minder verlegen. Helpt bij het nemen van beslissingen en geeft daadkracht. Een goede steen voor onzekere kinderen die meer zelfvertrouwen kunnen gebruiken.
* Tijgeroog helpt om mensen te doorzien, inclusief jezelf. Geeft geestelijke bescherming en versterkt je rationeel denken. Tijgeroog maakt leergierig en nieuwsgierig..
* Tijgeroog vergroot de opmerkzaamheid en de concentratie, versterkt het innerlijk oog en vergroot zo ook je intuïtie en spirituele vermogens.
* Met deze steen in je zak kun je wat op je pad komt beter doorgronden. De tijgeroog helpt je de juiste situaties en mensen te herkennen, en op het juiste moment de juiste beslissingen te nemen.
* Tijgeroog is een goede steen tegen angsten en fobieën, zoals claustrofobie, smetvrees, agorafobie, angst voor het donker. De steen helpt je om de diepere oorzaak te doorgronden en geestelijke blokkades op te heffen.
* Tijgeroog is een goede steen bij studie: de steen vergroot je analytisch vermogen en helpt je teksten en diagrammen te doorgronden.

 

 

ruw

 

.

 

Chemische samenstelling

.

Samenstelling: SiO2 + FeOOH + (Al, Mg, Na)
Hardheid: 7
Glans: glasglans, vetglans, zijdeglans op de
breukvlakken
Transparantie: ondoorzichtig
Breuk: vezelig
Splijtbaarheid: geen
Dichtheid: 2,64 – 2,71
Kristalstelsel: trigonaal
.
.
.
.
rode tijgeroog
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

blauwe tijgeroog

3d-gouden-pijl-5271528
.
.

.preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

 

.

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA