Tagarchief: egypte

Serapis Bey ; Chohan van de 4 de straal

Standaard

categorie : reiki en de aura

 

 

 

 

 

 

 

Serapis Bey : Chohan van de 4 de straal

.

.

Serapis Bey is de Heer van de 4e, witte straal.

De kwaliteiten van deze straal zijn:

zuiverheid, discipline, vreugde, hoop, harmonie en excellentie.

 

  • Deze straal correspondeert met de basis chakra, die de mystieke plaats voor ons levensenergie ofwel kundalini is. Op het pad van de 4 de straal leert de ziel de kundalini, haar levensenergie, bewust te beheersen. Dit is het pad van zuiverheid en perfectie, discipline en zelfcontrole, balans en harmonie in je leven. Hier bereik je het meesterschap over de witte vlam van de Hemelvaart die verankert is in de basis-chakra.
  • Serapis Bey begeleidt spirituele zoekers in hun voorbereiding voor het ritueel van de Ascension – de Hemelvaart. Hij is een grote aanhanger van de Goddelijke Moeder en haar licht en vuur in alle zielen. Hij is beroemd tussen de meesters om zijn felle vastberadenheid de zielen uit zelfverwennerij te redden en ze te helpen accelereren op het spirituele pad.

“The Ascension is the acceleration of the Divine Consciousness within us that results in our final return to the white-fire core of being. It is the liberation of the soul from the rounds of rebirth and personal karma.”

  • Serapis Bey heeft vele levens doorgebracht langs de Nijl, en als de Egyptische farao Amenhotep III construeerde hij de fysieke tempel in Luxor. Zijn meest bekende incarnatie was Leonidas, de grote krijger die de Spartanen leidde in de beroemde slag bij Thermopylae, Griekenland.
  • Serapis heeft rond 400 voor Christus zijn Hemelvaart behaald. Zijn etherische retraite verblijf is gelegen in Luxor, Egypte.
  • Als chohan ofwel de Heer van de 4e straal beschikt Serapis Bey over ontelbare legioenen van engelen van zuiverheid en de witte vlam. Het opperhoofd van de engelen van de 4e straal is aartsengel Gabriel. Serapis Bey werkt ook nauw samen met de legionen van Justinius, de serafijnen en cherubijnen.

 

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Peridoot, Olivijn of Chrysoliet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Een doorzichtige of doorschijnende geelgroene halfedelsteen, bestaande uit magnesium- en ijzersilicaten. Chrysoliet komt over het algemeen in vulkanisch gesteente (ook in dolomiet en enkele kalksteensoorten) in massieve, kristallijne of korrelige vorm voor.

De benaming „chrysoliet” is afgeleid van het Griekse woord chru·soʹli·thos, dat „goudsteen” betekent, en waarschijnlijk hebben ten minste enkele van de Ouden deze naam op verscheidene geelkleurige edelstenen toegepast. Chrysolietkristallen van goede kwaliteit zijn in Egypte te vinden.

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: (Mg,Fe)SiO4

hardheid: 7 &

dichtheid: 3,2-3,6

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tektiet, woestijnglas

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

.

Algemene informatie

 

Tektiet is natuurlijk ontstaan glas bij hoge temperaturen door meteoorinslagen en geothermische activiteit. Moldaviet is een zeldzame, groene variant. Libisch goud tektiet, ook wel Libisch woestijnglas genoemd, is een gele variant die voornamelijk wordt gevonden op nabij de grens van Libië en Egypte.

 

 

tektiet

 

 

 

moldaviet

 

 

Libisch woestijnglas

 

 

 

Vindplaats

 

Tektiet wordt o.a. gevonden in Tsjechië, de Filipijnen en het Midden-Oosten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: SiO2 + Al,Ca,Fe,K,Na

hardheid: 5,5

dichtheid: 2,4

 

 

 

 

 

moldaviet

 

 

 

 

 

Libisch woestijnglas

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De spraakverwarring in Genesis

Standaard

categorie : religie

 

 

 

De spraakverwarring: nog meer moeilijkheden voor compromistheorieën

 

 

3790_o_the_tower_of_babel

 

 

Stel je voor… je bent een christen en gelooft in de Bijbel. Maar anderzijds ben je er toch ook van overtuigd dat het wetenschappelijke materiaal wijst op een miljoenen jaren oud aarde. Wat doe je? Mogelijkerwijs denk je dat de Bijbel niet altijd even letterlijk gelezen moet worden en wel in lijn gebracht kan worden met de hedendaagse ‘wetenschappelijk inzichten’. Maar hoe ga je dan om met de spraakverwarring?

 

 

In Genesis 11 lezen we:

 

1 De gehele aarde nu was één van taal en één van spraak. 2 Toen zij oostwaarts trokken, vonden zij een vlakte in het land Sinear, waar zij zich vestigden. 3 En zij zeiden tot elkander: Welaan, laten wij tichelen maken en die goed bakken. En de tichel diende hun tot steen en het asfalt diende hun tot leem. 4 Ook zeiden zij: Welaan, laten wij ons een stad bouwen met een toren, waarvan de top tot de hemel reikt, en laten wij ons een naam maken, opdat wij niet over de gehele aarde verstrooid worden. 5 Toen daalde de HERE neder om de stad en de toren, die de mensenkinderen bouwden, te bezien, 6 en de HERE zeide: Zie, het is één volk en zij allen hebben één taal. Dit is het begin van hun streven; nu zal niets van wat zij denken te doen voor hen onuitvoerbaar zijn. 7 Welaan, laat Ons nederdalen en daar hun taal verwarren, zodat zij elkanders taal niet verstaan. 8 Zo verstrooide de HERE hen vandaar over de gehele aarde, en zij staakten de bouw van de stad. 9 Daarom noemt men haar Babel, omdat de HERE daar de taal der gehele aarde verward heeft en de HERE hen vandaar over de gehele aarde verstrooid heeft.

 

Dit verhaal kun je moeilijk opvatten als slechts een allegorie. Het wordt namelijk verteld als historisch narratief (een opeenvolging van gebeurtenissen). Er is geen tekstuele reden om het allegorisch of symbolisch op te vatten, dus moeten we dat met deze passage net zo min doen als bijvoorbeeld met het verhaal van Esther, of het verhaal dat Abraham zijn zoon Isaak moest offeren. Bovendien past dit verhaal van de spraakverwarring in de bredere context van de hoofdstukken ervoor en erna.

En daar nog bovenop wordt het verhaal omsloten door geslachtsregisters (Genesis 10 en 11:10-32). Dat is geschiedschrijving van de puurste vorm. En verder hebben sommige volken (zoals de Tohono O’odham Indianen) nog herinneringen aan de spraakverwarring, wat sterk wijst op een historische gebeurtenis. Dus het moet waargebeurd zijn. Maar wat is dan het probleem? Het probleem wordt duidelijk als we ons afvragen wanneer de spraakverwarring heeft plaatsgevonden.

 

 

 

 

 

Wanneer was de spraakverwarring?

 

We weten dat het enige tijd na de zondvloed is gebeurd en we kunnen berekenen wanneer de zondvloed ongeveer was. Aan de hand van onder meer de geslachtsregisters in Genesis 11 kunnen we dit narekenen. Het ligt er een beetje aan welke manuscripten je gebruikt, want bijvoorbeeld de Septuagint geeft iets andere getallen dan de Masoretische tekst waar onze moderne vertalingen op zijn gebaseerd. Maar hoe dan ook komt er uit dat de zondvloed (en dus de spraakverwarring) niet veel meer dan 6000 jaar geleden geweest kan zijn.

Conclusie: minder dan 6000 jaar geleden was “de gehele aarde één van taal en één van spraak” en waren alle mensen op één plek geconcentreerd.

Maar wacht eens even… Dit stelt ons voor een probleem, nietwaar? Want volgens seculiere wetenschappers waren mensen al veel langer geleden over een groot deel van de wereld verspreid! En dat baseren ze op verschillende dateringsmethoden, zoals de koolstofdateringsmethode en de thermoluminescentiedateringsmethode, waarmee ze archeologische vondsten dateren. Het lijkt erop dat je moet kiezen: of die dateringen kloppen niet, of de Bijbel klopt niet.

Als je voor het eerste kiest: gefeliciteerd! Je hebt ervoor gekozen meer vertrouwen te stellen in het Woord van God dan in de woorden van mensen (ook al noemen die zich wetenschappers). En gelukkig zijn er hele goede antwoorden op vragen als: hoe zit het dan met de koolstofdateringsmethode?

Als je er daarentegen voor kiest om die dateringsmethoden te vertrouwen… dan zul je de geslachtsregisters in Genesis 11 moeten oprekken. Hoe ver moet je die eigenlijk oprekken? Een paar eeuwen? Nou nee. Volgens de gangbare wetenschappelijke theorieën zaten indianen 10.000 jaar geleden al in Amerika. Een paar duizend jaar dus? Nou… nee. Aboriginals zouden namelijk 40.000 jaar geleden al in Australië hebben gezeten.

Je moet de geslachtsregisters dus minimaal een goede 35.000 jaar oprekken. (En dan houden we nog niet eens rekening met allerlei vondsten van stenen werktuigen die honderdduizenden tot miljoenen jaren oud zouden zijn.) Het probleem is dat die geslachtsregisters niet zo ver opgerekt kunnen worden, zoals in een toekomstig artikeltje uitgelegd zal worden. Maar daarnaast zijn er ook nog andere redenen waarom het niet waarschijnlijk is dat de spraakverwarring meer dan 40.000 jaar geleden plaatsvond.

 

 

 

Moeilijkheid #1: mondelinge overlevering en de uitvinding van het schrift

 

Als de spraakverwarring echt zo lang geleden was, dan moet het wel heel lang geduurd hebben voordat men het schrift uitvond. Los van de vraag waarom deze uitvinding zo lang op zich heeft laten wachten (want mensen zouden 40.000 jaar geleden niet minder intelligent geweest zijn dan tegenwoordig) betekent dit dat de verhalen over Adam, Eva, Kaïn, Abel, Noach en de toren van Babel tienduizenden jaren lang mondeling overgeleverd zouden moeten zijn, totdat men iets meer dan 5000 jaar geleden eindelijk eens een keertje het schrift uitvond. Maar hoe kunnen deze verhalen zo’n enorm lange tijd zo accuraat zijn overgeleverd? Vooral het zondvloedverhaal is daar veel te gedetailleerd voor.

In het geval van de Bijbel zouden christenen die in miljoenen jaren geloven nog kunnen zeggen dat het niets uitmaakt hoeveel tijd er tussen de gebeurtenissen en het op schrift stellen heeft gezeten: God heeft de Bijbel immers geïnspireerd? Dat klopt. Maar voor de vele andere volken die nog steeds legenden over de zondvloed en de spraakverwarring hebben gaat die vlieger niet op. Zie het artikel Zondvloedlegenden. Hoe kunnen de herinneringen aan deze verhalen zo enorm lang bewaard zijn gebleven?

Binnen het scheppingsmodel (dat uitgaat van een recente schepping, zondvloed en spraakverwarring, slechts enkele duizenden jaren geleden) zit alles veel logischer in elkaar. Het schrift kan al voor de zondvloed zijn uitgevonden en Mozes kan Genesis geschreven hebben op basis van mondelinge overleveringen en schriftelijke bronnen.

 

 

 

 

 

Moeilijkheid #2: agricultuur

 

Een ander serieus probleem is de oorsprong van agricultuur. Volgens de seculiere theorieën (gebaseerd op de eerder genoemde dateringsmethoden) hebben mensen honderdduizenden jaren lang als jagers-verzamelaars geleefd, totdat ze enkele duizenden jaren geleden ontdekten dat het veel efficiënter is om planten te verbouwen en dieren te houden.

Als je gelooft dat de spraakverwarring meer dan 40.000 jaar geleden plaatsvond, dan is het de vraag waarom het zo lang geduurd heeft voordat agricultuur ontwikkeld werd. Dit is extra problematisch omdat Noach en zijn onmiddellijke nakomelingen kennelijk heel goed op de hoogte waren van verscheidene landbouwtechnieken. Volgens Genesis 6:21 was Noach in staat om een grote voedselvoorraad aan te leggen.

Hij en zijn zonen moeten in elk geval iets hebben geweten over het houden en verzorgen van dieren (in de ark, maar zie ook Genesis 4:20). En bovenal zegt Genesis 9:20-21 dat Noach na de zondvloed een landbouwer werd en een wijngaard aanlegde. En ook de bouw van de stad Babel wijst erop dat men landbouw bedreef (want waar grote groepen mensen bij elkaar zijn, is het waarschijnlijk dat landbouw nodig is om voldoende voedsel op te brengen).

Naast de vraag waarom het zo lang duurde voordat agricultuur ontwikkeld werd, is het de vraag hoe het komt dat deze ontwikkeling een paar duizend jaar geleden plotseling op verschillende plaatsen ter wereld schijnbaar onafhankelijk van elkaar plaatsvond. Vanaf zo’n 10.000 tot 7000 jaar geleden (volgens de eerder genoemde dateringsmethoden) zou agricultuur zijn ontwikkeld in Mesopotamië, Nieuw-Guinea, Sahel (daar ligt tegenwoordig de Sahara), China en Amerika.

Opnieuw vallen alle puzzelstukjes veel makkelijker op hun plaats als je aanneemt dat de spraakverwarring helemaal niet zo lang geleden was, maar gewoon een paar duizend jaar geleden, zoals de Bijbel zegt. Vanuit Babel verspreidden de volken zich over de aarde, en sommige van die volken begonnen gelijk met het toepassen van de landbouwtechnieken die ze nog kenden op de plaatsen waar ze zich vestigden.

 

 

 

Moeilijkheid #3: metaalbewerking

 

Nog zo’n soort probleem is de ontdekking van metallurgie. Volgens de seculiere theorieën is metaalbewerking pas een paar duizend jaar geleden ontdekt, en is deze ontdekking vooraf gegaan aan een tienduizenden jaren durend ‘stenen tijdperk’. Maar dit is rechtstreeks in strijd met wat de Bijbel ons vertelt. Genesis 4:22 zegt dat de bewerking van zowel koper (of brons, volgens de NBV) als ijzer al uitgevonden was voor de zondvloed.

 

 

 

 

 

Moeilijkheid #4: urbanisatie

 

Als je denkt dat de spraakverwarring >40.000 jaar geleden plaatsvond is het een mysterie waarom stedenbouw pas zo recent op gang gekomen is. Volgens de gangbare seculiere theorieën zijn mensen pas in de laatste 10.000 jaar begonnen met het bouwen van stadjes, en de wat grotere steden kwamen pas zo’n 6000 jaar geleden op de kaart te staan.

Dit is vooral een mysterie omdat de mensen die bij de Babelaffaire betrokken waren logischerwijs goed bekend waren met het principe van stedenbouw. (Genesis 11:3: “Ze zeiden tegen elkaar: ‘Laten we van klei blokken vormen en die goed bakken in het vuur.’ De kleiblokken gebruikten ze als stenen, en aardpek als specie.”)

Net als voor agricultuur geldt dat stedenbouw in de recentere geschiedenis verbazingwekkend genoeg op verschillende plaatsen ter wereld ogenschijnlijk ‘onafhankelijk’ van elkaar losbarstte. Na tienduizenden jaren van wonen in grotten, tenten en kleine vestigingetjes, worden er in de periode van 6000 tot 4000 jaar geleden plotseling steden gebouwd in Mesopotamië, Egypte, India, China en Peru.

Dit past natuurlijk opnieuw veel beter in het Bijbelgetrouwe model van een recente spraakverwarring, waarna de volken in verschillende richtingen trokken en sommige daarvan binnen korte tijd nieuwe beschavingen opbouwden. Het past ook goed dat de oudste beschavingen zich in Mesopotamië bevonden, in het gebied waar Babel ook gelegen heeft.

Wat het nog interessanter maakt, is dat verschillende antieke culturen op verschillende plaatsen ter wereld een overeenkomstig architectonisch idee hadden, namelijk de zogenaamde trappiramide:

  • In Egypte waren trappiramides de oudste vormen van piramides.
  • In Mesopotamië bouwden de Sumeriërs en hun opvolgers vanaf het vierde millennium voor Christus (volgens seculiere dateringen) de zogenaamde ziggurats, die een zelfde soort vorm hebben.
  • Op het Italiaanse eiland Sardinië staan de restanten van een oude trappiramide die eveneens uit het vierde millennium voor Christus zou stammen.
  • In Midden Amerika bouwden de Maya’s, Azteken en Tolteken trappiramides.
  • In Zuid Amerika werden trappiramides gebouwd door de Inca’s, de Moche en de Chavin.
  • In het antieke China werden er ook piramides gebouwd, al is het niet duidelijk hoe ver de bouw van piramides in China teruggaat.

Deze architectonische overeenkomsten passen natuurlijk uitstekend bij een recente datering van de spraakverwarring. Het lijkt erop dat de Toren van Babel een soort ziggurat was, en dat verschillende wegtrekkende volken dit idee meegenomen hebben en het in hun nieuwe woongebieden opnieuw hebben toegepast.

 

 

 

Het hele verhaal dan maar herinterpreteren?

 

Het verhaal over de spraakverwarring kan niet symbolisch gelezen worden. Ook hebben we gezien dat die gebeurtenis niet redelijkerwijs meer dan 40.000 jaar geleden plaatsgevonden kan hebben. Het lijkt erop dat er nog maar één optie overblijft voor christenen die Genesis per se in lijn willen brengen met gangbare theorieën binnen de wetenschap. Het verhaal zelf moet gewoon drastisch geherinterpreteerd worden: als er staat “De gehele aarde nu was één van taal en één van spraak” dan betekent dat in feite dat alleen de mensen in een beperkt gebiedje op de wereld één van taal en spraak waren.

En dat er intussen overal op de wereld al andere mensen leefden die allerlei talen spraken. Maar dat komt gewoon neer op een regelrechte ontkenning van de hele hoofdgedachte van het verhaal: de mensen wilde zich niet over de aarde verspreiden, maar God verstrooide ze over de hele wereld.

 

 

 

Conclusie

 

Als we compromissen proberen te sluiten tussen de Bijbel en de populaire theorieën binnen de wetenschap, worden daarbij meer problemen gecreëerd dan opgelost. Het is een misvatting dat de tegenspraak tussen de Bijbel en de dominante ideeën binnen de wetenschap opgelost kunnen worden door simpelweg Genesis 1 als een symbolisch verhaal te lezen. Daar blijft het namelijk niet bij. Om binnen Genesis ruimte te maken voor de gangbare ideeën over miljoenen jaren, moeten ook de schepping van Adam en Eva(Genesis 2), de zondeval (Genesis 3), de geslachtsregisters (Genesis 5 en 11), de zondvloed (Genesis 6-9) en de de spraakverwarring (Genesis 11) totaal geherinterpreteerd worden. Genesis staat het simpelweg niet toe.

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Een archeologisch bewijs van de 10 plagen van Egypte

Standaard

categorie : religie

 

 

 

Exodus

 

De geschiedenis van de uittocht van het Joodse volk uit Egypte heeft de mensheid al vele duizenden jaren bezig gehouden. Bovenal geïntrigeerd door de enorme rampspoed die over Egypte en zijn bevolking kwam, door hun weigering aan YHWH, de God van Israël, te gehoorzamen. Maar vooral in de laatste eeuw zijn er over de historische waarheid nogal wat vraagtekens geplaatst.

 

 

 

story2

 

 

En toegegeven, voor iemand die zijn vertrouwen en geloof niet op onze Vader heeft gesteld kan deze geschiedenis, met zijn plagen en wonderen, ongeloofwaardig overkomen. Water verandert in bloed, immense plagen van allerlei dieren en ongedierte. Mensen en vee krijgen massaal steken van vliegen, zweren op hun lichaam te verduren en of dat niet erg genoeg is sterven ze massaal aan de pest, hagelbuien, leven ze in volledige zonsverduistering en tot slot sterven alle eerstgeboren zonen in alle gezinnen door heel Egypte heen. En dit alles volgde zich in een rap tempo op, en we spreken dan niet over jaren, maar over weken en maanden.

Dat zou dan toch zeker ook opgetekend zijn op oude Egyptische papyrus’ en tabletten? Misschien moeilijk te geloven, maar dat is ook gedaan. We weten dat de Egyptenaren een geschiedenis hadden van het herschrijven van de geschiedenis en succesverhaal na succesverhaal optekenden of zo herschreven. Het rauwe gevolg hiervan was dat zo echter ook de minder succesvolle gebeurtenissen “verfraaid” werden of zelfs volledig weggelaten werden uit de annalen der geschiedenis.

Voorbeeld is de, door farao’s, regelmatig toegepaste handeling om alle hïerogliefen van zijn/haar voorganger rigoreus te verwijderen en daarvoor zichzelf en eigen “heldendaden” in de plaats te laten beitelen, of door uitkomsten van veldslagen te verdraaien voor eigen eer. Maar ondanks hun neiging historische “onwelgevalligheden” weg te poetsen in hun annalen, mogen we toch wel verwachten dat er Egyptische bronnen zouden zijn die ook maar iets zouden spreken over deze verschrikkelijke (maar tevens vernederende) plagen die Egypte en zijn inwoners hebben getroffen? Mogen we inderdaad en het Ipuwer Papyrus is nu exact zo’n bron.

 

 

Ipuwer Papyrus

 

Het Ipuwer Papyrus is een schrift die in handen is van het Nationaal archeologisch museum in Leiden. Het manuscript is gevonden in Memphis, Egypte en is gedateerd rond de 13e-14e eeuw v. Chr., exact overeenkomend met de periode van de Exodus van het Joodse volk uit Egypte. Dit kunnen we nagaan aan de hand van de Joodse jaartelling. Joden gaan uit van het moment van de schepping en zij leven momenteel in het jaar 5770 (uitgezonderd de jaren in ballingschap). Joden dateren de Exodus uit Egypte in het jaar 2313. 5770 – 2313 = 3457 jaar. 2014 (ons huidige jaar) – 3457 (de jaren die verlopen zijn vanaf het joodse jaar van de Exodus) = 1443 v. Chr.

 

 

 

.

Beschrijving  Ipuwer Papyrus 

 

In dit papyrus beschrijft een zekere Ipuwer de gebieden Beneden- en Opper-Egypte in een staat van complete chaos, waar ziekten, plagen en de dood het straatbeeld beheersen. Een ander aspect van deze chaos is een ware anarchie waar slaven hun taken verder weigeren uit te voeren en rebelleren tegen hun meesters en de staat.

Catastrofale natuurrampen treffen het land en mensen zoeken wanhopig naar manieren om te overleven. Bij dit beschrijven zullen sommige mensen al gelijk  denken aan het verhaal van de uittocht in het Bijbelboek Exodus, maar het wordt ons nog duidelijker als Ipuwer verder gaat en schrijft dat in heel Egypte het water niet meer drinkbaar is omdat dit in bloed veranderd is, het vee massaal door ziekte en dood getroffen wordt, de volledige oogst in één nacht vernietigd is, broers hun broers moeten begraven en de straten letterlijk bezaaid liggen met hun lichamen.

Het land is voor een periode in complete duisternis gehuld en niemand kan in deze duisternis nog iets ondernemen. De gebeurtenissen die Ipuwer beschrijft komen dus wel erg duidelijk overeen met het verslag in Exodus. Aan de hand van enkele voorbeelden kunnen we zien dat de beide verhalen inderdaad verbijsterend veel overeenkomsten met elkaar hebben., Aan de linkerzijde ziet u de beschrijvingen in het Ipuwer Papyrus en aan de rechterzijde die van het Bijbelboek Exodus.

Zoals we hieronder kunnen zien beschrijft Ipuwer gebeurtenissen van ongekende omvang. Gezien de periode waarin dit papyrus geschreven is, is het aannemelijk dat Ipuwer een getuige is geweest van wat er geschreven staat over de uittocht in Exodus. De opvallende gelijkenis is meer dan zomaar opmerkelijk. In onze (bescheiden) ogen dient dit papyrus dan ook gezien te worden als een Egyptische versie of samenvatting van de traumatische gebeurtenissen, zoals die beschreven staan in Exodus 7 tot en met 12.

 

 

 

     Ipuwer Papyrus                                      Thora / Exodus

2:5-6
 
Pest en plagen verspreid in het hele land. Bloed is overal.
 
7:20-21
 
 
 
 
8:6
 
 
8:17
 
 
8:24
In een oogwenk veranderde het water in bloed. Overal in Egypte was het water in bloed veranderd.
Kikkers kwamen van alle kanten opzetten en overstroomden het hele land.
Opeens verschenen in heel Egypte grote hoeveelheden luizen.
In alle huizen en in heel Egypte wemelde het van de steekvliegen.
2:9
De rivier (Nijl) is vol met bloed. Mensen drogen uit, verzwakken en snakken naar water.
7:25
En alle Egyptenaren moesten in de omgeving van de Nijl naar water graven, omdat ze uit de rivier niet meer drinken konden.
2:4
 
 
4:1
 
 
2:13
Veel doden zijn begraven in de rivier.
Elk dood persoon is een goed-geboren (Egyptisch) persoon.
Overal mannen die hun broers in de grond stoppen.
12:29
 
12:30
De eerstgeborene in elk Egyptisch gezin stierf.
Er was niet één huis waar geen doden waren. Er was een groot huilen in Egypte.
3:10-13
Dat is ons water! Dat is onze blijdschap. Wat kunnen wij hieraan doen? Alles is ten gronde gericht.
7:21
En de rivier was volledig bedekt met en stonk naar rottend vis.
5:5
Alle dieren, hun harten huilen. Het vee schreeuwt het uit.
9:1-7
De machtige hand van YHWH zal een dodelijke plaag sturen die al uw vee zal doden.
2:10
Poorten, zuilen, pilaren en muren worden verteerd door vuur.
9:23-25
En de bliksemschichten doorkliefden de hemel. En er was hagel, en er was vuur vermengd met de hagel.
6:3
5:12
 
 
 
 
3:3
 
 
4:11
 
5:2
Graan is overal vernietigd.
Alles is vernietigd wat er gisteren nog was. Het land is volledig aan zijn lot overgelaten.
Huisvrouwen klagen: hadden we maar iets te eten!
Bomen zijn geveld en struiken zijn kaal.
Magnaten zijn hongerig en gaan ten onder.
9:25
10:15
En de hagel doorploegde het veld en vernietigde alle oogst.
Er bleef geen enkel groen over, in de bomen, kruiden, specerijen noch in het veld, in heel Egypte.
9:11
Het land is zonder licht.
10: 21-29
Het werd aardedonker in het land, drie dagen lang. Gedurende die tijd kon niemand een hand voor ogen zien en zelfs niet opstaan om iets te doen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

De geschiedenis van sieraden en juwelen.

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Een juweel of sieraad is een object dat op het lichaam gedragen wordt met de bedoeling het te verfraaien. Sieraden zijn even oud als de mens. Zodra onze verste voorouders dierenhuiden begonnen te dragen om zich te wapenen tegen koude en regen zochten ze ook naar elementen om zichzelf mooier te maken.

 

 

 

 

 

Al in de vroegste beschavingen

 

Vrouwen gingen op zoek naar decoratieve stukken om de sterkste mannen van de stam voor zich te winnen, mannen wilden vooral een goede moeder om het voortbestaan van de soort te verzekeren.Door de eeuwen heen werden de verschillende juwelen en sieraden steeds verfijnder door gebruik te maken van edele metalen en nieuwe technieken.

Het beroep van ‘juwelier’ heeft altijd in hoog aanzien gestaan, ook in de eerste primitieve beschavingen. Vroeger hadden juwelen een functie, bijvoorbeeld om kleren samen te houden Ze werden gemaakt van materialen zoals beenderen, tanden, schelpen, hout en steen. In de Oertijd had een juweel ook het opzet om de status van bepaalde vooraanstaande figuren te tonen. Meestal werden ze met die siervoorwerpen ook begraven.

 

 

 

 

In primitieve culturen was het gebruikelijk om een amulet, kralen of een medaille te dragen. Afrikaanse stammen drukten er hun eigenheid mee uit. Kralen kunnen zowel gedragen worden rond de hals, de pols, de vingers, de enkels en de heupen. De eerste vondsten van Afrikaanse juwelen dateren van 75.000 jaar geleden uit Kenia.

Het zouden trouwens de Cro-Magnons zijn, onze oorspronkelijke voorouders uit Afrika, die naar het Midden-Oosten emigreerden en in Egypte de Neanderthalers als dominant ras verdreven. De Cro-Magnons brachten er het ambacht van het maken van armbanden en halskettingen met tanden en beenderen mee.

 

 

 

 

De eerste sporen van geavanceerde juwelen zijn terug te vinden in het oude Egypte van zowat 5.000 jaar geleden. De Egyptenaren verkozen de luxe, de zeldzaamheid en gemakkelijke bewerking van goud boven andere metalen om juwelen  te maken.

Gouden ornamenten groeiden er algauw uit tot de manier om kracht en religiositeit mee te symboliseren. De machtsdragers pronkten met hun gouden juwelen tijdens leven en dood, want de sieraden gingen mee in de graftombes.

 

 

 

 

Samen met goud gebruikten de Egyptische siersmeden ook gekleurd glas en tal van edelstenen. Toch verkozen ze vooral glas als nevenmateriaal bij het vervaardigen van juwelen omdat glas gemakkelijk bewerkbaar en kleurbaar was. Kleuren hadden er een groot belang, en elke kleur had een andere betekenis.

Zo zei het Boek van de Dood specifiek dat een ketting van Isis rond de nek van een mummie rood moest zijn om de drang van Isis naar bloed te bevredigen, terwijl groene juwelen stonden voor vruchtbaarheid en een goede oogst.

 

 

Glazen Egyptisch sieraad

 

 

In het oude Egypte werden heel wat materialen om juwelen van te maken gevonden aan de grenzen en in de Rode Zee. Daar bevond zich een mijn waarin ze emerald, het lievelingsgesteente van Cleopatra, opdelften. De Egyptische juweliers waren traditioneel aan de slag in grote werkhuizen letterlijk vastgehecht aan tempels en paleizen.

De Egyptische juwelenontwerpen werden ook door andere volkeren overgenomen zoals de Feniciërs die de kunst van het juwelen maken over de hele  wereld verspreidden.Ook werden oude Turkse designs teruggevonden in Perzische juwelen, het bewijs dat er heel wat handel was tussen het Midden-Oosten en Europa.

 

 

Sieraad van Cleopatra

 

 

Ongeveer 4.000 jaar geleden groeide het juwelen maken tot een belangrijk vak in de steden Sumer en Akkad. Het meest bekende archeologische bewijs komt uit de koninklijke begraafplaats van Ur, waar honderden graven uit de periode 2900-2300 voor Christus werden ontdekt.

In deze graven troffen archeologen tomben aan met massa’s artefacten in goud en zilver. Ook in Assyrië vond men graven van mannen en vrouwen getooid met amuletten, enkelbanden, halskettingen en riemen.

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Cleopatra VII Philopator

Standaard

categorie : beroemde mensen

.

Cleopatra VII Philopator

 

Lange tijd wist ze zich met behulp van haar schoonheid en haar charmes staande te houden in een mannenwereld. Ze verleidde twee belangrijke Romeinse generaals en wist daarmee uit te groeien tot de machtigste vrouw in Egypte. De derde maal werden haar avances echter genegeerd, waarop ze besloot zichzelf van het leven te beroven: Cleopatra, de laatste farao van Egypte.

 

 

 

 

Cleopatra VII Philopator werd geboren in het jaar 69 voor Christus als de dochter van de Egyptische farao Ptolemaeus II. Volgens de Egyptische traditie trad ze al op jonge leeftijd in het huwelijk met haar oudste broer, de acht jaar jongere Ptolemaeus III. Bij het overlijden van hun vader in 51 voor Christus werd het ‘echtpaar’ vervolgens gezamenlijk benoemd tot mede-heersers van Egypte.

 

 

 

Cleopatra tegen mannelijke dominantie

 

Vrijwel meteen maakte Cleopatra echter duidelijk dat ze niet van plan was de macht te delen met haar broer en echtgenote. Zo liet ze alleen zichzelf afbeelden op munten en weigerde ze documenten te ondertekenen waar de naam van Ptolemaeus ook op stond. Dit alles was echter in strijd met de Egyptische gebruiken, die juist stelden dat de mannelijke heerser superieur was ten opzichte van de vrouw. In 48 voor Christus werd Cleopatra daarom afgezet door een samenzwering van hovelingen en vervolgens verjaagd uit het paleis.

 

 

Cleopatra

 

 

Cleopatra en Caesar

 

Ptolemaeus III werd daarmee alleenheerser, maar hij ging al snel de fout in. In een poging de Romeinse generaal Julius Caesar tevreden te stellen besloot hij namelijk Pompeius Magnus, Ceasar’s rivaal in de Romeinse burgeroorlog, te laten onthoofden. Ceasar zag deze ‘gunst’ echter als een grove belediging, want Pompeius was weliswaar zijn vijand geweest, maar hij was ook nog steeds een Romeins consul. Cleopatra maakte handig gebruik van deze vijandigheid en liet zich – gewikkeld in een tapijt – naar het kamp van Caesar smokkelen, waar zij zich aanbood als zijn minnares.

 

 

Caesar

Caesar

.

Caesarion zoon van Cleopatra en Caesar

 

De 52-jarige generaal en de 21-jarige dochter van een farao begonnen al snel een relatie, en Caesar installeerde Cleopatra weer als alleenheerser van Egypte. Vervolgens bracht hij de winter met haar door, wat negen maanden later resulteerde in de geboorte van Caesarion. Ondertussen was Ptolemaeus III verdronken in de Nijl, waardoor Cleopatra zich geen zorgen meer hoefde te maken over haar machtspositie.

In de zomer van 46 kon ze het zich daarom veroorloven om te verhuizen naar Rome, waar Caesar een gouden standbeeld voor de Egyptische liet oprichten. Twee jaar later kwam hun relatie echter tot een abrupt einde met de moord op Caesar door Brutus in 44 voor Christus.

 

 

Caesarion

 

 

Marcus Antonius

 

Cleopatra trok daarop meteen terug naar Egypte, waar ze de inmiddels driejarige Caesarion benoemde tot haar mede-farao. Aanvankelijk probeerde zich afzijdig te houden van de nieuwe Romeinse burgeroorlog, die was uitgebroken tussen aanhangers van Caesar en die van Brutus. Maar in 41 voor Christus kwam Marcus Antonius, een van de belangrijkste vrienden van Caesar, naar Egypte om haar te dwingen een kant te kiezen. Cleopatra besloot daarop ook deze Romeinse generaal te verleiden en de twee begonnen al snel een relatie, waaruit twee kinderen geboren zouden worden.

 

 

Marcus

 

.

Slag bij Actium

 

De relatie tussen Marcus Antonius en Cleopatra hield lange tijd stand, waardoor de Romeinse bevelhebber zich nog maar zelden in Rome liet zien. Hierdoor slaagde Octavianus, de geadopteerde zoon van Julius Caesar en de latere keizer Augustus, erin de Romeinse bevolking tegen Antonius op te zetten. Het kwam wederom tot een burgeroorlog en in 31 voor Christus werd Antonius verslagen bij de Slag bij Actium.

.

 

Twijfels rond Cleopatra’s dood

 

Cleopatra probeerde daarop voor de derde maal een Romeinse generaal te verleiden, maar Octavianus bleek niet geïnteresseerd. Volgens de historische bronnen uit de oudheid besloot de Egyptische farao zich daarop van het leven te beroven door zichzelf in haar borst te laten bijten door een cobra.

.

 

 

 

Historici houden er echter ook rekening mee dat ze mogelijk om het leven werd gebracht door Octavianus, die later ook Caesarion liet vermoorden. Cleopatra VII stierf op 12 augustus van het jaar 30 voor Christus op 38 of 39-jarige leeftijd.

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

 

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

Waarom de Openbaring lezen ?

 

Johannes 17 : 3 > ‘’dit betekent eeuwig leven, dat zij voortdurend kennis in zich opnemen van u, de enige ware God en van hem die gij hebt uitgezonden, Jezus Christus.‘’

Openbaring 1 : 3 > ‘’gelukkig is hij die deze profetische woorden van de Here voorleest; en dat geldt ook voor de mensen die ernaar luisteren en het zullen onthouden. Want de tijd dat deze dingen werkelijkheid worden, komt steeds dichterbij.‘’

Openbaring 22 : 7 > Jezus zegt: ‘’ja, ik kom gauw. Gelukkig is hij die de profetische woorden van dit boek onthoudt.‘’

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Rode jaspis

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

 

Kenmerken van rode jaspis

 

De rode variëteit van jaspis kan verschillende tinten rood tot roodbruin hebben, De steen is soms egaal rood, maar vertoont vaak vlekken of strepen. Rode jaspis kan een mooie tekening hebben, dankzij de verschillende kleurschakeringen. Een bijzonder soort is de brecciejaspis. Deze bestaat uit kleine fragmenten rode jaspis, die aan elkaar geklit zijn met kwarts.

Rode jaspis is een van de weinige edelstenen die je gewoon tijdens een wandeling kunt vinden op een grindpad, op het strand of in een zandverstuiving. De rode jaspis is geliefd voor ringen, hangers en kralen. En het is een van de belangrijkste heelstenen, die vooral voor de onderste drie chakra’s wordt gebruikt. De jaspis is meestal rood, maar kan ook geel, bruin of groen zijn.

 

 

 

rodejaspis

 

 

 

jaspis

 

 

 

Herkomst van de naam

 

Het woord jaspis komt waarschijnlijk uit een Semitische taal in het Midden-Oosten. Het betekent ‘gespikkelde steen’. Een andere naam is silex. Dit is Latijn voor ‘vuursteen, kwarts’.

 

 

 

 

 

Door de eeuwen heen

 

Jaspis werd in de Oudheid voor de moeder van alle edelstenen gehouden. De edelsteen wordt genoemd in La-tijnse, Griekse en Hebreeuwse geschriften. Ook documenten van de oude Indusbeschaving (ca 3300-1300 v.Chr.) verwijzen naar deze steen. Jaspis was een geliefkoosd materiaal voor kleine amuletten, sieraden, versiering van het heft van wapens. In het Stenen Tijdperk werden wapens, sieraden en gebruiksvoorwerpen vervaardigd van ro-de jaspis. Er zijn Babylonische rolzegels van rode jaspis gevonden. De oudsten worden geschat op ongeveer 4000 jaar oud. Met je persoonlijk rolzegel gaf je in die tijd je akkoord voor een transactie (vergelijkbaar met je handte-kening nu).

In Egypte sneed men graag scarabeeën uit rode jaspis. Deze amuletten moesten beschermen tegen enge ziektes, heksen en demonen en rampspoed. Scarabeeën die aan doden meegegeven werden, moesten hun eigenaar beschermen tegen onheil in het dodenrijk. Er zijn rode jaspis-amuletten van slangenkoppen gevonden; zo’n slangenkop moest beschermen tegen slangenbeten.

In de Middeleeuwen was de rode jaspis een echte mannensteen. Vanwege de rode kleur werd hij verbonden met Mars, de oud-Romeinse oorlogsgod. Wapens versierd met rode jaspis zouden de kracht en moed van de eigenaar aanmerkelijk versterken. Het zwaard Balmung van Siegfried uit de Nibelungensage had volgens de legende een heft bezet met jaspis. In de Middeleeuwen geloofde men dat een amulet van rode jaspis je scherp van gedachten en snel van actie maakte. Daarnaast zou dit amulet beschermen tegen pech, onheil en onnodige risico’s. Ook in deze tijd was de rode jaspis een geliefde steen voor zegelringen, kralen en sieraden.

De Duitse mystica Hildegard von Bingen (1098-1179) gebruikte graag rode jaspis tegen een groot aantal kwalen en problemen, waaronder beten van insecten, spinnen en slangen, vallende ziekte en maanziekte. Door tijdens het baren een stuk rode jaspis vast te houden, zou de moeder zichzelf en haar kind beschermen tegen boze gees-ten. De Amerikaanse Indianen gebruikten de rode jaspis in rituelen om regen op te roepen. De steen stond bij hen te boek als regenbrenger.

 

 

jaspis rood 2

 

 

 

2427-Rode-jaspis-engel-nr.6-46x32x17mm-31-gram-1

 

 

 

Spiritueel

 

* Rode jaspis maakt vasthoudend, doelgericht en wilskrachtig.
* De rode jaspis versterkt de creativiteit, ondersteunt de groei van geesteskinderen. Latent aanwezige talenten en vaardigheden komen tot bloei met rode jaspis, inclusief intuïtie en visionaire gaven.
* Rode jaspis vergemakkelijkt uittredingen en reizen naar andere dimensies. De edelsteen helpt om weer veilig terug te keren.
* Rode jaspis vergroot de liefde voor de medemens en de bereidheid om iets voor anderen te betekenen.
* Rode jaspissoorten helpen negatieve energieën af te vloeien en positieve energieën aan te trekken.
* Jaspis maakt eerlijk en oprecht (ook naar jezelf!).
* Rode jaspis helpt moeilijke situaties te hanteren en vervelende taken uit te voeren.
* Rode jaspis helpt bij het verwerken van oude trauma’s en verdriet

 

 

 

 

 

 

Chemische samenstelling

 

 

De rode kleur wordt veroorzaakt door ingesloten ijzeroxide. Rode jaspis kan overgaan in andere kleuren jaspis. De steen kan vlekken of strepen in allerlei kleuren vertonen. Dat is meestal witte kwarts of een andere kleur jaspis.

 

Samenstelling: SiO2 + Fe2O3 of Fe3O2
Hardheid: 6,5 – 7
Glans: mat, vetglans, glasglans
Transparantie: ondoorzichtig
Breuk: schelpvormig, ruw
Splijtbaarheid: geen
Dichtheid: 2,58 – 2,91
Kristalstelsel: trigonaal, microkristallijn

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

John Astria

John Astria

Geranium: etherische olie

Standaard

categorie :  Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

Geranium etherische olie komt van de Geranium plant en de meeste mensen kennen deze plant als tuin- of kamerplant. De Latijnse naam is Pelargonium Graveolens.

 

Er bestaan meer dan 700 soorten Geranium planten maar er worden slechts 7 soorten gebruikt voor de productie van etherische oliën.

De meest verfijnde, luxe geur komt van de Geranium Bourbon, afkomstig uit Reunion, een eiland in de Indische Oceaan, dat ongeveer de helft van de wereldproductie voor zijn rekening neemt.

Andere belangrijke producenten zijn Algerije, China, Egypte en Rusland. De Roosgeranium, Pelargonium roseum, wordt vooral in Egypte gecultiveerd.

De etherische olie wordt verkregen door waterdamp destillatie van bladeren, stengels en bloemen direct na het plukken. Deze geurige olie heeft afhankelijk van de streek een geelgroene tot bruine kleur.

 

 

Geraniumolie kalmeert en ontspant bij hevige emotionele druk.

Zij is geschikt als middel tegen depressies, herstelt het innerlijke evenwicht, verdrijft slechte gedachten en onvriendelijke stemmingen en opent de ogen voor de mooie kanten van het leven.

 

 

 

 

Geranium wordt als een vrouwelijke olie beschouwd en kan daarom gebruikt worden om het premenstrueel syndroom en klachten tijdens de menopauze te behandelen.

Geraniumolie werkt anti-depressief, adstringerend en ontstekingswerend, bovendien wondgenezend en schimmelwerend.

Daarnaast werkt geranium etherische olie bloedsuikerverlagend en ontwaterend, bovendien is het een goede muggenverdrijver en kan de olie gebruikt worden bij de bestrijding van luizen.

Ook bij problemen van de huid is geranium een aan te raden olie, of je nu een vette of een droge huid hebt geranium zal de talgproductie harmoniseren. Bij sinaasappelhuid omdat geranium ontwaterend en ontgiftend werkt. Winterhanden en -voeten, koortsuitslag allemaal klachten die je met geranium kan aanpakken.

contra-indicatie: geranium kan bij gevoelige mensen huidirritaties veroorzaken, vermijden tijdens zwangerschap.

Geranium etherische olie kan goed gecombineerd worden met basilicum, citroen, sinaasappel, limoen, lavendel, patchouli, kruidnagel, sandelhout, jasmijn, jeneverbes en roos.

 

 

 

 

 

Gebruik van geranium etherische olie

 

  • Bij littekens: meng 3-5 druppels Geranium in een eetlepel amandel-olie en masseer hiermee het litteken. Doe dit minstens 1 maal per dag, het littekenweefsel wordt dan soepeler en daardoor minder zichtbaar.
  • Zonne-allergie: meng 2 druppels geranium, 6 druppels salie en 6 druppels pepermunt met 100 ml. calendula-olie. Meerdere malen per dag insmeren.
  • Lichte brandwonden, gordelroos, couperose, jeugdpuistjes, littekens: 2 druppels geranium op een vochtig watje doen en 2 maal per dag deppen.

 

 

  • PMS (premenstrueel syndroom): Maak een badolie van  5 druppels geranium, 3 druppels scharlei en 2 druppels roos met een theelepel honing of een beetje melk en voeg dit mengsel aan het badwater toe.Ontspan in bad voor minstens 20 minuten.

 

 

 

 

Ontspannend bad: meng 2 druppels geranium, 4 druppels lavendel en 5 druppels bergamot met een eetlepel dode zee zout en voeg dit mengsel aan het badwater toe.

Parfum: meng 6 druppels geranium, 6 druppels bergamot en 6 druppels patchouli met 10 ml. jojoba-olie. Deze parfum heeft een bloemige zoete geur, is huidvriendelijk en blijft lang geuren.

Bij stress en spanningen: 6 druppels geranium in de diffuser verdampen verdrijft nare geurtjes en helpt bij het loslaten van spanningen, ergernissen en stress. De olie verlaagt de ozonwaarde in de kamer en geeft zo innerlijke rust en een vriendelijke stemming. Bij een depressieve stemming kan je rustig 8-10 druppels verdampen.

Verdampen: 2 druppels geranium, 6 druppels ceder en 2 druppels citroen in de aromalamp helpen je weer te aarden en terug bij jezelf te komen.

 

 

 

 

 

 

Rookkwarts

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Kenmerken van rookkwarts

 

De rookkwarts heeft alle tinten van rook- of roetaanslag: van bruinig geel, lichtgrijs tot diepzwart. De steen kan helder en transparant zijn met een geelbruine zweem, maar ook ondoorzichtig zwart. Gelige tinten zijn ook mo-gelijk. Diep zwarte rookkwarts wordt morion genoemd. In esoterische kringen heet morion ook wel Osiris-kristal. Morion uit Schotland draagt de naam Cairngorm, naar het Schotse gebergte waar veel rookkwarts gevonden wordt. De karakteristieke kleur ontstaat vooral door de inwerking van natuurlijke radioactieve straling op kwarts. Omdat deze radioactiviteit, blootgesteld aan daglicht, na verloop van tijd vervalt, kan rookkwarts verbleken.

Rookkwarts geeft zelf geen radioactieve straling af en is dus niet gevaarlijk. De rookkwarts is geliefd als sier- en heelsteen. De steen wordt vaak gebruikt in religieuze voorwerpen, zoals rozenkransen en crucifixen. Ook is hij geliefd voor he-renringen en rouwsieraden (kettingen, oorbellen). Facet geslepen rookkwarts wordt vaak aange-boden onder duur klinkende namen als rook-topaas of Alençon-diamant. Het is een sterk aardende steen. Hij versterkt je intuïtie en helpt grote veranderingen in je leven te realiseren.

 

 

rookkwarts

 

 

 

 

 

 

Herkomst van de naam

 

De naam rookkwarts verwijst vanzelfsprekend naar het rokerige uiterlijk van deze kwartssoort. Morion als naam voor diep zwarte rookkwarts is een verkeerde overlevering van het Latijnse mormorion (‘rookkwarts’).

 

 

 

Door de eeuwen heen

 

Rookkwarts wordt al zeer lang gebruikt in sieraden. Er zijn gebruiksvoorwerpen (artefacten) uit de Steentijd ge-vonden. Uit het Oude Egypte zijn kralen van rookkwarts bekend. De Romeinen droegen de rookkwarts in sieraden in tijden van droefheid, omdat rookkwarts ondanks het verdriet nieuwe energie, moed en levenslust schenkt. De Romeinse schrijver/wetenschapper Plinius de Oudere (23-79 n.Chr.) gaf de steen zijn Latijnse naam mormorion (‘rookkwarts’). Arabische volkeren zien de rookkwarts als de steen van de trouw en vriendschap, die bij naderend onheil verkleurt. Rookkwarts was vroeger zeer geliefd in rouwsieraden.

 

 

 

 

 

Spiritueel

 

* Rookkwarts maakt realistisch en praktisch.
* Hij helpt op een zachte manier te aarden. Rookkwarts absorbeert negatieve energieën.
* Rookkwarts maakt weerbaar en optimistisch. Het maakt positief en levenslustig. Moedeloosheid en tegenzin veranderen in een actievere houding.
* Rookkwarts helpt je met oude patronen doorbreken. Stoppen van een verslaving aan snoep, chocola, roken of pillen lukt beter met rookkwarts.

 

 

 

 

 

Chemische samenstelling

 

Rookkwarts is sterk verwant aan bergkristal, amethist en citrien. De steen gaat bij verhitting zelfs over in citrien. Veel diepzwarte rookkwarts die op de markt is, is in feite bergkristal bewerkt met radioactieve straling.

 

 

Samenstelling: SiO2 + (Al, Li, Na, Fe)
Hardheid: 7, bros
Glans: glasglans
Transparantie: doorzichtig, doorschijnend,
ondoorzichtig
Breuk: schelpvormig, korrelig
Splijtbaarheid: onduidelijk
Dichtheid: 2,65
Kristalstelsel: trigonaal

 

 

 

 

 

 

Het boek "De Openbaring"

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

John Astria

John Astria