Tagarchief: zwaarden

Maria Rosa Mistica Fontanelle

Standaard

categorie : religie

 

 

 

Rosa Mystica

 

 

 

De gebeurtenissen van 1947 tot 1960 – Brescia

 

Een vrome groep mensen had, op aanwijzingen van de kerkelijke overheid, een onderkomen geregeld voor Pierina Gilli op een zekere afstand van Montichiari. Zij slaagden erin de zusters Franciscanessen van de Lelie ertoe te bewegen om Pierina op 20 mei 1949 op voorlopige basis op te nemen in hun klooster. Deze voorlopige opvang duurde in werkelijkheid negentien jaren.

 

 

Montichiari

 

 

 

Beloken Pasen 1966 te Fontanelle di Montichiari

 

Op 17 april 1966, op Beloken Pasen, zou de Heilige Maagd aan Pierina verschenen zijn in Fontanelle tussen de vruchtbare akkers van de gemeente Montichiari, dicht bij de oude bron van San Giorgio. Daar zou zij alle zieken hebben uitgenodigd om naar de wonderbaarlijke bron te komen en om barmhartigheid en troost te bidden.

De daarop volgende 13 mei 1966 wenste de H. Maagd dat men de bron de “Bron van Genade” zou noemen en dat tevens een bassin aangelegd zou worden om er al haar kinderen te ontvangen, voornamelijk de zieken.

 

 

 

 

Feest van de H. Sacramentsdag en de Gedaanteverandering van de

Heer in 1966 te Fontanelle di Montichiari

 

Op H. Sacramentsdag, 9 juni 1966, zou Rosa Mystica verschenen zijn aan Pierina boven een rijpend korenveld met de wens dat de tarwe ervan voor het Eucharistisch Brood gemaald zou worden voor vele eer herstellende communies. Tijdens het feest van de Gedaanteverandering van de Heer op 6 augustus 1966, zou de H. Maagd gevraagd hebben om op 15 oktober de Wereldbond van Eerherstellende Communies te vieren.

 

 

Fontanelle-Montichiari

 

 

 

De laatste jaren

 

De laatste jaren van haar leven leefde Pierina in nederigheid en verborgenheid. Alle dagen verbleef zij in gehoorzaamheid aan de bepalingen van de kerkelijke autoriteit. Ze bleef iedereen ontvangen in het huisje met haar gebruikelijke vriendelijkheid en bescheidenheid en zolang haar gezondheid het toeliet had ze altijd een goed woord en een suggestie voor iedereen en voornamelijk gebed.

In 1990 was zij, wegens de voortschrijdende ziekte, genoodzaakt gebruik te maken van een rolstoel en pas dan hield ze op de zieken te bezoeken en te troosten. Op 12 januari 1991, na een lange zuivering van lichaam en geest, eindigde haar aardse leven. De begrafenis werd gevierd in de aanwezigheid van een grote menigte van gelovigen en vrienden die haar begeleidden naar de begraafplaats van haar Montichiari.

 

 

 

Vervolg van de gebeurtenissen

 

De gebeurtenissen die plaats vonden in de Kathedraal van Montichiari en in het plaatsje Fontanelle, Montichiari, als ook de door Pierina meegedeelde boodschappen, dienen momenteel als een puur persoonlijke ervaring beschouwd te worden. Wat hier ter informatie is vermeld, blijft derhalve onder de exclusieve controle van de Kerkelijke Autoriteit; de uitspraak van de Kerk ten opzichte van de gebeurtenissen is niet in positieve zin gewijzigd door de Heilige Stoel.

In de maand januari 2014 werd de Stichting Rosa Mystica Fontanelle opgericht als een door de Italiaanse wetten erkende stichting van cultus en religie. In overleg met de kerkelijke autoriteit, werd het beheer over de plaatsen van verering te Fontanelle door voornoemde Stichting overgenomen.

 

 

Kathedraal Montichiara

 

 

 

Pierina Gilli (1911 – 1991)

 

Pierina Gilli werd geboren in Montichiari op 3 augustus 1911 als eerste van negen kinderen in een eenvoudige boerenfamilie, dat arm maar heel gelovig was. Zij groeide op geheel toegewijd aan de familie, het werk en het gebed, geduldig het ongemak verdragend van materiële armoede en zwakke gezondheid. Hoewel zij al heel vroeg de wens had zich aan de Heer te wijden als religieuze, bij het door de H. Maria Crocifissa di Rosa in Brescia opgerichte klooster der Dienstmaagden van Liefdadigheid, kon haar wens niet in vervulling gebracht worden wegens de continue en plotselinge ernstige ziektes waarvoor men groot onbegrip toonde.

Rond de dertig jaar onderging Pierina plotseling op intense wijze geestelijke ervaringen met betrekking tot de devotie tot Maria Rosa Mystica, die heden over de hele wereld bekend is geraakt. In dit gelovige getuigenis, ontving zij haar uiteindelijk Kruis, een eindeloos fysiek en moreel leed.

 

 

Pierina Gilli

 

 

 

De gebeurtenissen van 1946 tot 1947

 

In de nacht van 23 en 24 november 1946, op het hoogtepunt van haar ziekte, verklaarde Pierina dat de H. Maria Crocifissa di Rosa haar zou zijn verschenen en haar uitnodigde te kijken naar een plek in de kamer:

“Toen zag ik een wonderschone Dame, zij droeg een violetkleurig kleed en een witte sluier dat van haar hoofd tot de voeten hing, zij hield haar armen open en ik zag dat haar borst in de hartstreek door drie grote zwaarden was doorboord.”

De H. Maria Crocifissa di Rosa zou haar uitgelegd hebben dat de Dame de H. Maagd was, die haar kwam vragen om “gebed, boete en offer” voor drie soorten zonden van de godgewijde zielen:

◆ voor religieuze zielen die hun roeping prijsgeven,
◆ voor boetedoening voor de doodzonden van deze zielen,
◆ voor de verzoening van het verraad van de priesters die zich onwaardig hebben gemaakt het heilige priesterschap uit te oefenen.

De Heilige zou haar de heiliging van priesters hebben aanbevolen door doeltreffende middelen zoals gebed, boete en offer.

 

 

St. Maria Crocifissa Di Rosa

 

 

 

13 juli 1947

 

Pierina verklaart dat de H. Maagd opnieuw verschenen is. Deze keer geheel gehuld in het wit met drie rozen op de borst in plaats van de drie zwaarden, die toen aan haar voeten stonden.

◆ de witte roos betekent: de geest van gebed
◆ de rode roos betekent: de geest van verzoening en offervaardigheid
◆ de gouden (of gele) roos betekent: de geest van boete.

Pierina geeft door dat de H. Maagd gevraagd had elke 13de dag van iedere maand als een Maria-dag te vieren. Aan de 12 voorafgaande dagen moeten boete en bijzondere gebeden van voorbereiding gedaan worden.

 

 

Pierina Gilli

 

 

 

Kathedraal van Montichiari, 1947

 

Op 22 november 1947 zou Rosa Mystica Pierina hebben aangekondigd dat zij op 8 december in de Kathedraal van Montichiari zou verschijnen om het Uur van Genade in te stellen, een uur van boetedoening en gebed, een gebeurtenis van grote en talrijke bekeringen.
Op 7 december zou, volgens de verklaringen van Pierina, de H. Maagd zijn verschenen in gezelschap
van de herdertjes van Fatima, Franciscus en Jacintha, om de toewijding aan haar Onbevlekt Hart te vragen, vooral ten gunste van de godgewijde zielen.
Op 8 december, in de overvolle Kathedraal in Montichiari, zou Pierina een visioen gekregen
hebben van het Onbevlekt Hart van Maria; de H. Maagd zou opnieuw gevraagd hebben het Uur van Genade in te stellen en haar aan te roepen met de titel «Rosa Mystica».

 

 

 

medaille

 

 

 

voorkant : Rosa Mystica

 

achterzijde : Maria, Moeder van de kerk

 

 

 

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

 

Kattendoorn : Ononis repens subsp. spinosa

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

 

 

Goed te herkennen aan
– struikvormige plant met roze vlinderbloemen
– scherp gedoornde korte zijtakjes
– onaangename geur

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Kattendoorn is een onaangenaam ruikende, 30 tot 60 cm hoge struikachtige overblijvende plant met doorns. Ze komt vrij algemeen voor in in de Lage Landen. Kattendoorn groeit op zonnige, droge tot vochtige plaatsen, zoals langs schorren en kwelders, in de uiterwaarden en zandige graslanden.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Ze bloeit vanaf juni tot en met september met talrijke helder roze, gesteelde vlinderbloemen, die afzonderlijk of met 2 of 3 in de bovenste bladoksels staan. De vlag van de bloemen is donker geaderd. De punt van de kiel steekt voorbij de zwaarden. De vrucht is een eivormige peul, net zo lang of iets langer dan de kelk.

 

 

 

 

 

 

 

 

Blad en stengel

 

De onderste bladeren van kattendoorn zijn samengesteld en bestaan uit drie weinig behaarde deelblaadjes met een gezaagde rand en spitse punt. Het eivormige eindblaadje van een blad is gesteeld, de andere twee zijn met elkaar vergroeid. De bovenste bladeren, waar de bloemen staan, zijn enkelvoudig. Jonge takken zijn bezet met verspreid staande haren en met twee rijen haren, die per stengeldeel verspringen. Hoewel de stengels deel verhouten sterft de plant in de winter toch tot de grond toe af.

 

 

 

 

 

 

Vergelijkbare soort is kruipend stalkruid.

 

 

  kattendoorn
– stekelig gedoornd
– vrucht is net zo lang of iets langer dan de kelk
– jonge takken behaard met twee rijen haren, verspringend
– weinig behaarde blaadjes met spitse punt
  kruipend stalkruid
– doorns zwak of afwezig
– vrucht is kleiner dan de kelk
– jonge takken rondom behaard
– bladeren dicht bezet met klierharen, (meestal) een stompe   punt

 

 

 

 

 

 

 

kruipend stalkruid

 

 

 

Algemeen

 

vlinderbloemenfamilie (Fabaceae)
– overblijvend
– vrij algemeen tot zeer zeldzaam
– 30 tot 60 cm

Bloem
– helder roze, zelden wit
– vanaf juni t/m september
– gesteeld alleenstaand of tros
– vlinderbloem
– 1 tot 2 cm
– 5 kroonbladen, vergroeid
– 5 kelkbladen
– 10 meeldraden, vergroeid met elkaar
– 1 stijl

Blad
– verspreid
– bovenste enkelvoudig
– onderste 3-tallig
– eivormig
– top spits
– rand getand
– veernervig
– met weinig klierharen

Stengel
– rechtop of opstijgend
– deels verhout

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Brede lathyrus : Lathyrus latifolius

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

Brede Lathyrus, Montenach

 

 

Goed te herkennen aan
– de rozerode tot helder roze vlinderbloemen met brede vlag en
– de uit 2 deelblaadjes bestaande, gerankte, blauwgroene bladeren
– en de gevleugelde, blauwgroene stengels

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Brede lathyrus is een overblijvende plant oorspronkelijk afkomstig uit Midden- en Zuid-Europa. In de Lage Landen wordt ze aangeboden als tuinplant. Vanuit tuinen is ze verwilderd (via tuinafval) en kan zich hier en daar goed handhaven.

 

 

 

 

 

 

 

 

Bloem

 

Ze bloeit vanaf juni tot en met augustus met opvallende, grote, aangenaam ruikende vlinderbloemen, die in lang gesteelde trossen van 5 tot 15 bloemen staan. De vlag en zwaarden zijn gelijk van kleur, rozerood tot helder roze, zelden wit. De kiel is wit.

 

 

 

 

 

 

 

 

Blad en stengel

 

De bladeren hebben een gevleugelde bladsteel en bestaan uit twee elliptische tot lancetvormige deelblaadjes met daar tussen een vertakte rank. De deelblaadjes hebben 5 parallel lopende nerven (onderling verbonden door middel van kleinere nerven), zijn 1 tot 4 cm breed en 4 tot 12 cm lang. Zowel de bladeren als gevleugelde stengels zijn blauwgroen.

 

 

 

 

 

Vergelijkbare soorten

 

aardaker : stengel kantig en niet gevleugeld, hele bloem rozerood tot helder rood.
boslathyrus : vleugels bladsteel 0,5 tot 1,8 mm, gevleugelde stengel, vlag roze, zwaarden roodpaars, kiel geelgroen.
brede lathyrus : vleugels bladsteel 2 tot 4 mm, gevleugelde stengel, vlag en zwaarden rozerood tot helder roze en witte kiel.

 

 

 

Algemeen

 

vlinderbloemenfamilie (Fabaceae)
– overblijvend
– verwilderd vanuit tuinen
– 90 tot 180 cm

Bloem
– rozerood tot helder roze, soms wit
– vanaf juni t/m augustus
– tros
– vlinderbloem
– (15) 20 tot 30 mm breed
– 5 kroonbladen, vergroeid
– 5 kelkbladen, vergroeid
– 10 meeldraden
– 1 stijl

Blad
– verspreid
– samengesteld
– elliptisch tot lancetvormig
– top stomp met kort spitsje
– rand gaaf
– voet afgerond of wigvormig
– parallel- en netnervig
– rank
– vleugels bladsteel (1,5-) 1,8 – 4 mm

Stengel
– liggend of klimmend
– glad en kaal

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

 

 

Bont kroonkruid : Securigera varia

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

 

 

Goed te herkennen aan
de wit/roze bolvormige bloeiwijze en de rijke bloei

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Bont kroonkruid is een overblijvende giftige plant van 30 tot 120 cm hoog, die zeldzaam is en voornamelijk te vinden is in de duinen en in stedelijke gebieden. Bont kroonkruid komt van nature voor in Midden- en Zuid-Europa en is van daaruit verspreid naar West- en Noord-Europa. Inmiddels is de plant een geaccepteerde inheemse soort. Je vindt haar op matig vochtige, kalkrijke grond op dijkhellingen, langs wegen, spoorwegen en in de duinen. Behalve in het wild voorkomend wordt bont kroonkruid ook ingezaaid voor bodemverbetering, het tegengaan van erosie en als bermbeplanting.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Ze bloeit vanaf juni tot en met september met mooie wit/roze bolvormige 10- tot 20-bloemige schermen, die aan het einde van lange stelen staan. De schermen tonen op afstand roze, maar de individuele bloemetjes in het scherm bestaan uit drie kleuren: een donkerroze vlag, witte zwaarden en lichtroze kiel met donkere punt.

 

 

 

 

 

Blad en stengel

 

Bont kroonkruid heeft liggende en opstijgende stengels en kan daarmee grote stukken grond bedekken. De bladeren zijn oneven geveerd met 7 tot 12 paar deelblaadjes en een topblaadje. De ovale blaadjes zijn 6 tot 16 mm lang.

 

 

 

 

 

Toepassing

 

Hoewel bont kroonkruid giftig is, schijnt thee gezet van de plant verlichting te bieden bij astma en nerveuze hartklachten.

 

 

 

 

 

Algemeen

 

vlinderbloemenfamilie (Fabaceae)
– overblijvend
– zeldzaam voorkomend
– 30 tot 120 cm

Bloem
– roze en wit
– vanaf juni t/m september
– bolvormig scherm
– vlinderbloem
– 10 tot 15 mm
– 10 meeldraden
– 1 stijl

Blad
– verspreid
– samengesteld
– oneven veervormig
– top spits
– rand gaaf
– voet afgerond
– 1 nervig

Stengel
– liggend en opstijgend
– glad en kaal
– meerkantig

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

 

 

Bonte wikke

Standaard

categorie :  Kamerplanten en bloemen

 

 

 

SONY DSC

 

 

Goed te herkennen aan
– de trossen helder roze tot paarse vlinderbloemen,
– al dan niet met lichter gekleurde zwaarden en
– de behaarde stengels en bladeren
(het duidelijkste onderscheid met vogelwikke)

 

 

viciavil

 

 

 

Algemeen

 

Bonte wikke is een eenjarige plant, die voorkomt in heel Europa op bouwland, langs wegen en op spoordijken. Vaak komt de plant in groepjes voor. De plant klimt met ranken via andere planten omhoog. Elders is ze zeldzaam. Ze groeit op open, vochtige, vaak omgewerkte grond in bermen, aan spoorwegen, in akkers en op verlaten (bouw)terreinen.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Bonte wikke bloeit vanaf mei tot en met augustus. De vlinderbloemen zijn bont van kleur, variërend van paars via helder roze naar blauwpaars, al dan niet met lichter gekleurde zwaarden, meestal lichtblauw of lila. De bloemen staan in gesteelde rijkbloemige trossen (meer dan 6 bloemen). De trossen staan in de bladoksels.

 

 

 

 

 

Blad en stengel

 

De bladeren eindigen in een vertakte rank, waarmee de plant zich vasthecht en zo omhoog klimt tot wel 1,5 meter.
Bladeren en stengels zijn behaard en die beharing kan sterk variëren; van afstaand tot aangedrukt, kort of lang en van weinig tot veel.

 

 

 

 

 


Algemeen

 

vlinderbloemenfamilie (Fabaceae)
– eenjarig
– vrij zeldzaam
– 30 tot 150 cm

Bloem
– helder roze
– vanaf mei t/m augustus
– tros
– vlinderbloem
– 1 tot 2 cm
– 5 kroonbladen, vergroeid
– 5 kelkbladen, vergroeid
– 10 meeldraden
– 1 stijl

Blad
– verspreid
– samengesteld
– even veervormig
– top rankend
– deelblaadjes :
– smal eirond tot langwerpig
– zeer kort gesteeld
– top spits met spitsje
– rand gaaf
– voet afgerond
– veernervig
– behaard

Stengel
– liggend of klimmend
– behaard
– stomp vierkantig

zie wilde bloemen

 

 

botanische-tekening-extragr-bonte-wikke

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

John Astria

Onze-Lieve-Vrouw van Smarten

Standaard

Categorie: religie

 

Onze-Lieve-Vrouw van Smarten

 

Onze-Lieve-Vrouw van Smarten is een katholieke advocatie van Maria. Dit feest wordt jaarlijks op 15 september, de dag na het feest van de Kruisverheffing gevierd. Doorheen de eeuwen kent OLV van Smarten een grote verering binnen het volksgeloof.

Mariologie

 

Een Spaanse Dolorosa, typisch met de tranen uit kristal, Granada

 

 

 

Beierse Dolorosa, aan de voet van het Kruis

 

 

 

 

De zeven Weëen die het Hart doorboren, Fresco in Santo Stefano Rotondo, Rome

 

 

 

Mater Dolorosa, Aelbrecht Bouts

 

 

Met dit feest gedenkt de Katholieke Kerk de zeven smarten van Maria:

  1. De profetie van Simeon in de Tempel bij het opdragen van Jezus, Lukas 2:25-35
  2. De vlucht naar Egypte, Mattheüs 2:13-14
  3. Het zoekraken van Jezus in de Tempel, Lukas 2:42-51
  4. Ontmoeting van Maria met Jezus op weg naar de Calvarieberg
  5. Maria staat onder Jezus’ kruis, Johannes 19:25-27
  6. Maria omhelst Jezus’ dode lichaam na de kruisafneming
  7. Jezus wordt begraven, Mattheüs 27:57-66, Markus 15:42-47, Lukas 23:50-56, Johannes 19:38-42

 

 

Iconografie

 

Er zijn strenge regels hoe een Dolorosa wordt afgebeeld, hierdoor ze is nadrukkelijk te onderscheiden van een Piëta en van stabat Mater. In de westerse iconografie wordt Onze-Lieve-Vrouw van zeven Smarten afgebeeld als een vrouw van wie het hart doorstoken is met zeven zwaarden. Vaak wordt ze als oudere vrouw afgebeeld, waarbij alle aandacht uitgaat naar de expressie op het gezicht. Vaak neemt Maria een biddende en berustende houding aan. Normaal draagt ze eenvoudige kleding zoals voor Joodse vrouwen geldt. In de 17de-eeuwse Spaanse canon wordt Maria veelal gekroond voorgesteld en draagt ze een grote mantel uit zwart fluweel die kostbaar is geborduurd.

 

 

Pauselijk gekroonde Dolorosa’s

 

Onze-Lieve-Vrouw van de Zeven Weeën, Los Llanos de Aridane

María Santísima de la Amargura, Sevilla.

Esperanza MacarenaSevilla

Nuestra Señora de los Dolores Coronada, Camas

Onze-Lieve-Vrouw van de Eenzaamheid, Parla

Onze-Lieve-Vrouw van Victorie, Huelva

 

 

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

Witte honingklaver : Melilotus albus

Standaard

categorie : Kamerplanten en bloemen

 

 

 

 

.

Goed te herkennen aan
de witte vlinderbloemen, die los gerangschikt zitten in smalle langgerekte trossen

 

 

.

 

 

Algemeen

 

Ze houdt van zon en groeit op open, droge tot vochtige, omgewerkt grond in bermen, langs spoorwegen, indus-trieterreinen en braakliggende terreinen. Witte honingklaver is een tweejarige plant, die tot 1,5 meter hoog kan worden. Ze wordt ook uitgezaaid en is algemeen voorkomend in de Lage Landen.

 

 

Witte honingklaver

 

 

Bloem

 

De bloeitijd is vanaf juli tot en met september. Witte honingklaver heeft witte geurende vlinderbloemen, die gerangschikt staan in een losse, langgerekte, smalle tros. De vlag van de bloemen is duidelijk langer dan de zwaarden, die ongeveer even lang zijn als de kiel.

 

 

 

 

 

Blad en stengel

 

De meerkantige stengels zijn wijd vertakt, waardoor witte honingklaver een struikachtig uiterlijk kan krijgen. De bladeren zijn samengesteld en bestaan uit drie lancetvormige scherp getande deelblaadjes.

 

 

 

 

 

 

 

 

vergelijkbare soorten

 

Vergelijkbare soorten zijn kleine honingklaver, goudgele honingklaver en citroengele honingklaver. Witte honing-klaver is de enige met witte bloemen, de andere drie hebben gele bloemen.

.

 

kleine honingklaver

 

 

goudgele honingklaver

 

 

citroengele honingklaver

.

 

.

Algemeen

 

– vlinderbloemenfamilie (Fabaceae)
– tweejarig
– algemeen tot zeldzaam
– 30 tot 150 cm

Bloem
– wit
– vanaf juli t/m september
– losse langgerekte tros
– vlinderbloem
– 4 tot 5 mm
– 5 kroonbladen, vergroeid
– 6 meeldraden
– 1 stijl

Blad
– verspreid
– samengesteld
– handvormig
– deelblaadjes lancetvormig
– top stomp
– rand getand
– voet wigvormig
– veernervig

Stengel
– rechtop
– kaal
– meerkantig

zie wilde bloemen

 

 

 

.