Categorie: religie/video
De zesde dag voor het sterven van Jezus
preview en aankoop boek “De Openbaring “:
http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget
.
.
.
.
Pasteltekening van John Astria
.
.
Het laat de grote ernst zien van het kwaad in ons hart en de brandende noodzaak om je te bekeren met een diep, waarachtig berouw. Hieronder vind je Bijbelteksten over de hel en leven na de dood. Neem er even de tijd voor, om deze waarheid diep tot je door te laten dringen.
‘Ik zal u tonen, wie gij vrezen moet. Vreest Hem, die, nadat Hij gedood heeft, macht heeft om in de hel te werpen. Voorwaar, Ik zeg u, vreest Hem!’
(Lukas 12:5)
‘Dan zal Hij ook tot hen, die aan zijn linkerhand zijn, zeggen: Gaat weg van Mij, gij vervloekten, naar het eeuwige vuur, dat voor de duivel en zijn engelen bereid is. Dezen zullen gaan in de eeuwige straf, maar de rechtvaardigen in het eeuwige leven.’
(Matteus 25:41, 46)
‘Zij zullen als straf het eeuwig verderf ondergaan, weg van het aangezicht van de Heer en van de heerlijkheid van Zijn macht.’
(2 Thessalonicenzen 1:9)
‘Maar de lafhartigen, de ongelovigen, de verfoeilijken, de moordenaars, de hoereerders, de tovenaars, de afgodendienaars en alle leugenaars – hun deel is in de poel, die brandt van vuur en zwavel: dit is de tweede dood.’ (Openbaring 21:8)
‘Ga binnen door de nauwe poort, want wijd is de poort en breed is de weg die naar het verderf leidt, en velen zijn er die daardoor naar binnen gaan; maar de poort is nauw en de weg is smal die naar het leven leidt, en weinigen zijn er die hem vinden.’
(Matteus 7:13, 14)
‘Want als wij willens en wetens zondigen, nadat wij de kennis van de waarheid ontvangen hebben, blijft er geen offer voor de zonden meer over, maar slechts een verschrikkelijke verwachting van oordeel en verzengend vuur, dat de weerspannigen zal verslinden.’
(Hebreeën 10:26, 27)
.
.
.
.
Ik wil tegenover deze veelgehoorde vraag een andere vraag zetten: Als Jezus Christus zich als een lam heeft laten afslachten om ons te verlossen, waarom vertikken zoveel mensen het dan om zijn doorboorde hand – die hen wil redden – vast te grijpen?
Waarom slaan zovelen liever Gods uitgestrekte hand van zich weg, dan zich door Hem te laten verlossen? Waarom willen zoveel mensen liever verloren gaan, dan zich van het kwaad in hun hart af te keren en zich te laten reinigen door het offer van Jezus Christus? Die vraag is veel belangrijker. Dat is waar het om gaat.
.
.
.
.
Omdat ze het kwaad liever hebben dan het goede, al beweren ze van zichzelf de goedheid zelve te zijn.
.
.
.
De Bijbel zegt dat Jezus Christus is afgedaald in het dodenrijk en daar zijn verlossing heeft verkondigd aan de geesten van de gevangen zielen. Elk mens, levend of dood, heeft dus de kans verlost te worden.
‘Hij is naar de geesten gegaan die gevangen zaten, om dit alles te verkondigen.’
(1 Petrus 3:18)
‘Want daartoe is ook aan doden het evangelie gebracht, opdat zij wel, naar de mens, wat het vlees aangaat, zouden geoordeeld worden, doch, naar God, wat de geest betreft, zouden leven.’
(1 Petrus 4:6)
‘Want hiertoe is Christus gestorven en levend geworden, opdat Hij en over doden en over levenden heerschappij voeren zou.’
(Romeinen 14:9)
.
.
.
De Bijbel maakt onderscheid tussen het dodenrijk en de hel. Het dodenrijk (SHEOL of HADES in het Hebreeuws) is de plaats waar de doden gaan die niet gered zijn tijdens hun aardse leven. Dat betekent niet dat al deze doden ook voor eeuwig in de hel geworpen worden. Dat gebeurt pas wanneer God de doden oordeelt op basis van hun daden.
‘De zee stond de doden die ze in zich had af, en ook de dood en het dodenrijk stonden hun doden af. En iedereen werd geoordeeld naar zijn daden. Toen werden de dood en het dodenrijk in de vuurpoel gegooid. Dit is de tweede dood: de vuurpoel. Wie niet in het boek van het leven bleek te staan werd in de vuurpoel gegooid.’
(Openbaring 20:13, 14)
Het woord hel is de vertaling van het Griekse woord GEHENNA. Jezus gebruikte het woord Gehenna om de plaats aan te duiden waar God de doden in werpt, die gestraft worden. Gehenna is een andere plaats dan Sheol of Hades, want het dodenrijk wordt uiteindelijk in de hel geworpen. Hier is veel onwetendheid over en mensen gebruiken alleen het woord hel, terwijl ze vaak het dodenrijk bedoelen.
.
.
.
.
.
.









Pasteltekening van John Astria


Terwijl ik zit in het groene gras in de schaduw van de boombladeren, en omhoog tuur naar die grote blauwe hemel, glimlacht mijn hart en voel ik de vreugde die voortkomt uit het voelen van de aanwezigheid van een ontzagwekkende God. Ik weet dat God ontzagwekkend is, wanneer ik de manier overpeins waarop Hij alle dingen heeft gemaakt, zichtbaar en onzichtbaar, en vooral de manier waarop Hij ons mensen gemaakt heeft.
In de natuur voel ik de aard van God. Door het zingen van de vogels voel ik een neiging om zelf voor de Heer te zingen om Hem te prijzen en te aanbidden. Wanneer ik God vereer, dan raakt Hij mijn hart aan en openbaart Hij Zichzelf aan mij op een erg speciale manier in de natuur, onze omgeving. Er zijn de bossen en de stranden, de zon die elke dag opkomt en weer ondergaat, de stralende maan en de schitterende sterren in de nacht, de regen en nog veel meer.
Ik realiseer me nu waarom ik, elke keer als ik over zulke dingen uitkijk, een ander soort intensiteit voel. Daarnaast word ik ook in mijn eigen leven herinnerd aan Gods goedheid en trouwhartigheid. “God is goed, de hele tijd. Hij stopt een lied voor verering in dit hart van mij. God is de hele tijd goed!” Heb je dat liedje ooit gehoord?
Dat is de kern van de aard van God. Hij is zo goed dat Hij voor ons zorgt en onvoorwaardelijk van ons houdt.
“Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft” (Johannes 3:16).
Dit is één van de meest bekende Bijbel verzen, maar begrijpen we werkelijk wat dit voor ons eigen leven betekent? Stel je eens voor dat je zelf maar één zoon zou hebben, een zoon waar je voor zou zorgen en ontzettend veel van zou houden. Zou jij bereid zijn om het leven van je zoon op te offeren om iemand anders te redden? Zou jij je kunnen veroorloven om zijn leven op het spel te zetten voor het belang van anderen? God deed dit. Dat is waarom we Jezus Christus hebben. Het boek van Johannes zegt, in vers 6 van hoofdstuk 16, dat Jezus de weg, de Waarheid en het Leven is. Niemand kan bij de Vader komen dan door Hem.
Het enige dat wij hoeven te doen om een eeuwig leven te hebben is Jezus Christus aanvaarden als onze Heer en Verlosser, berouw hebben van onze zonden en om vergeving te vragen. Het is onze keuze. Het is de aard van God!
Het prijzen en aanbidden van God lijkt universeel te zijn. Heb jij ooit van een ontdekkingsreiziger gehoord die een nieuwe stam of cultuur ontdekte die niets vereerde? Aanbidding is voor elk mens een natuurlijk instinct en een primaire behoefte. Een eenvoudige definitie van aanbidding is een grote toewijding aan of het eren van een Goddelijk wezen. Neem even de tijd om na denken over datgene waar jij in dit leven het meest aan toegewijd bent. Stel jezelf dan de volgende vraag: “Is dit mijn toewijding waardig? Aanbid ik wel een Goddelijk wezen?”
We aanbidden niet allemaal dezelfde God, maar iedereen aanbidt iets of iemand. Omdat we allemaal aanbidden, zouden we de reden voor dit verlangen nader moeten bekijken. De meest logische conclusie is dat we door een hoger wezen zijn geschapen met het doel om te aanbidden.
De mens is onophoudelijk op zoek naar de antwoorden op de fundamentele vragen over de menselijke oorsprong, de aard van de mens en de uiteindelijke bestemming van de mens. Er is een boek dat de antwoorden op al deze vragen heeft, waaronder onze vragen over aanbidding. De Bijbel is een wonderbaarlijk en mysterieus boek; God heeft de Bijbel gekozen als de wijze waarop Hij met ons communiceert.
God is in zowel het Oude Testament als het Nieuwe Testament het brandpunt van onze toewijding.
In Exodus 20:2-3 zegt God: “Ik ben de Heer, uw God … Vereer naast mij geen andere goden”.
In Matteüs 4:10 zegt Jezus: “Daarop zei Jezus tegen hem: ‘Ga weg, Satan! Want er staat geschreven: Aanbid de Heer, uw God, vereer alleen hem.”
Aanbidding is dus niet slechts een natuurlijk instinct, het is een gebod van God.
Alleen God is onze toewijding, onze lof en onze aanbidding waardig. Hij is God, onze Schepper. Wij worden geboden om Hem te prijzen en te aanbidden.
Psalm 96:9 zegt: “Buig u voor de Heer in zijn heilige glorie, huiver, heel de aarde, als hij verschijnt.” Psalm 29:2 zegt: “Erken de Heer, de majesteit van zijn naam, buig u voor de Heer in zijn heilige glorie.”
Zonder aanbidding zouden we miserabel ronddolen. God wil niet dat we ons miserabel voelen; Hij heeft een perfect plan voor onze levens. Hij heeft zo veel dingen gedaan om te laten zien dat Hij van ons houdt en hij wil dus niet dat wij ons miserabel of ellendig voelen. Hij wil dat we hoop hebben op een toekomst met Hem. Hij wil dat we een eeuwig leven met Hem in de hemel hebben.
Een leven gevuld met lof en aanbidding bevredigt onze diepste behoeften en wonderbaarlijk genoeg geeft dit ook God een immense vreugde.
Sefanja 3:17 stelt: “De Heer, je God, zal in je midden zijn, hij is de held die je bevrijdt. Hij zal vol blijdschap zijn, verheugd over jou, in zijn liefde zal hij zwijgen, in zijn vreugde zal hij over je jubelen.”
God vertelt ons in Zijn Woord hoe we Hem kunnen prijzen en aanbidden.
Johannes 4:23 zegt: “Maar er komt een tijd, en die tijd is nu gekomen, dat wie de Vader echt aanbidt, hem aanbidt in Geest en in waarheid. De Vader zoekt mensen die hem zo aanbidden”.
Om God oprecht te kunnen aanbidden, moeten we weten dat Jezus zei: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand kan bij de Vader komen dan door mij”.
Voordat je kunt aanbidden op de manier zoals God dat wil, moet je dus eerst een relatie met Hem zijn begonnen door in Jezus, Zijn Zoon, te geloven.
De beste manier waarop we God kunnen prijzen en aanbidden is met elke gedachte en met elke daad. Romeinen 12:1-2 stelt: “Broeders en zusters, met een beroep op Gods barmhartigheid vraag ik u om uzelf als een levend, heilig en God welgevallig offer in zijn dienst te stellen, want dat is de ware eredienst voor u. U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en hem welgevallig is”.
Veel mensen denken dat lofprijzing en aanbidding niets meer is dan liedjes zingen, maar het is zo veel meer! Het is ook een toestand van je hart; een bereidheid om God te verheffen en je aan Zijn wil over te geven. Aanbidding is een uitdrukking van liefde en ontzag voor de God die ons meer geeft dan we verdienen. Of jij je aanbidding nu vorm geeft door middel van zingen, muziek, dansen of op een andere manier, vergeet niet dat je er toe geroepen bent om God met elke handeling te aanbidden, elke dag van je leven. God is heilig, liefdevol en onze aanbidding en toewijding waardig.
“Heb daarom de HEER lief met hart en ziel en met inzet van al uw krachten.” (Deuteronomium 6:5)
Pasteltekening van John Astria
In Richteren : 13 lezen we over de geboorteaankondiging van Simson. De moeder van Simson was altijd onvruchtbaar geweest en had dan ook geen kinderen. Maar dan spreekt God: Want zie, u zult zwanger worden en een zoon baren. En waar kennen we die zin ook alweer van? God belooft bij de geboorteaankondiging van Simson verder dat hij een begin zal maken om Israël te verlossen, het werk dat de Heere Jezus uiteindelijk zal voltooien.
Het bekendste symbool van Jezus in het Oude Testament is misschien wel Jozef. Veel Bijbel uitleggers zien in het leven van Jozef veel terug van de Heere Jezus: hij wordt door zijn broers afgewezen, door een ander volk als verlosser binnengehaald en later alsnog door zijn broers erkend. Dat wijst vooruit naar het leven van Jezus. Hij wordt door Zijn eigen volk uitgeleverd in dienst van de andere volken, die Hem daarna als Verlosser erkennen. Uiteindelijk zal Hij ook door Zijn eigen volk worden erkend als Messias.
Zelfs de eerste mens wees al op de komst van de Messias. In Romeinen 5:14 staat: Toch heeft de dood geregeerd van Adam tot Mozes toe, ook over hen die niet gezondigd hadden met eenzelfde overtreding als Adam, die een voorbeeld is van Hem Die komen zou.
Adam is de enige Bijbelse figuur waarover in de Bijbel zelf wordt geschreven dat hij een symbool is van Jezus. Opmerkelijk, want je zou zeggen dat de eerste zondaar nou niet direct een voorbeeld is van de Messias. Toch wordt Adam door Paulus zo genoemd. Een uitleg hiervan is dat Adam zichzelf vernederde voor zijn vrouw Eva, zoals Christus Zich vernederde voor de mens. (lees in dat verband ook Efeze : 5)
In Genesis 14:18 wordt voor het eerst melding gemaakt van een zekere Melchizedek. Zijn naam betekent Koning van de Gerechtigheid. Hij was de koning van Salem (= vrede), dus was hij ook de Koning van de Vrede. Dat is een wel heel duidelijke vooruitwijzing naar Jezus. In Hebreeën : 7 wordt verder van Melchizedek gezegd dat hij, net als Jezus, geen oorsprong en einde kent.
In Genesis lezen we dat Abraham een merkwaardige opdracht krijgt van God: hij moet zijn zoon Izaäk offeren. Dat moest gebeuren op de berg Moria (Genesis 22:2). De opdracht blijkt gelukkig alleen maar een test te zijn van Abrahams geloof, maar de offerlocatie blijft opvallend. Op de uitlopers van de berg Moria vinden we namelijk Golgotha: de plek waar God Zijn eigen Zoon heeft geofferd.
In het Paasevangelie zijn er een aantal opmerkelijke verbanden te zien tussen het lijden van de Heere Jezus en de manier waarop Israël het Pesachfeest viert:
Ook de geschiedenis van het volk Israël is een vooruitwijzing naar het leven van Jezus: