Category, categorie : A complete animated overview of the bible
.
.
Book of Ruth, summary
.
Boek Rechters, samenvatting
.
.








.




.
.

.
.
.
.
Eet ze als gezonde snack of te verwerken in een salade. Nectarines zijn bijna het jaarrond beschikbaar. De belangrijkste aanvoer komt onder andere uit Spanje, Griekenland, Zuid-Afrika en Chili.
.
.

.
.
.
Nectarines zijn laag in calorieën waardoor ze een geweldige optie zijn voor mensen die gewicht willen verliezen. Ze bevatten geen verzadigde vetten en in plaats daarvan bieden ze antioxidanten, vitamines en mineralen.
Ook bevatten ze vitamine A, B, C, zeaxanthine, luteïne, ijzer, zink, koper en kalium. Al deze vitamines en mineralen hebben aangetoond dat het de algehele gezondheid ondersteuning. Met hun voedingswaarde in gedachten, laten we verkennen wat hun voordelen voor de gezondheid zijn.
.
.
| Nectarine Voedingswaarde | Voedingswaarde per 100 g |
|---|---|
| Voedingsstoffen | Energie 44 KcalKoolhydraten 10.55 g Totaal Vet 0,32 g Eiwit 1,06 g Cholesterol 0 mg Voedingsvezels 1,7 g |
| Vitaminen | Vitamine A 332 IU vitamine C 5,4 mg vitamine E 0,77 mg vitamine K 2,2 ug riboflavine 0.027 mg Pyridoxine 0,025 mg Niacine 1,125 mg Folaten 5 ug |
| Mineralen | Calcium 6 mg ijzer 0,28 mg Magnesium 9 mg Fosfor 26 mg |
| Elektrolyten | Natrium 0 mg Kalium 201 mg |
.

.
.
.
Omdat nectarines geen verzadigd vet bevatten en laag laag zijn in calorieën kunnen ze helpen bij gewichtsverlies. Als een gezonde snack optie kunt u nectarines gebruiken ipv van de dikmakers.
.
.
Nectarines bevatten veel antioxidanten die vechten tegen vrije radicalen die schade veroorzaken. Vrije radicalen kunnen vele delen van het lichaam, zoals visie, huid en gehoorschade aanrichten. Het verminderen van vrije radicalen kan zorgen voor een betere gezondheid.
.
.

.
.
.
Nectarines bevatten essentiële voedingsstoffen om de gezondheid van de ogen te bevorderen.
.
.
Hypokaliëmie is een aandoening die wordt gekenmerkt door lage kalium niveau. Kalium is nodig in het lichaam om onze zout (dat gekoppeld is aan hypertensie) te balanceren. Velen consumeren te weinig kalium, dus als u op zoek bent naar een andere bron van kalium – naast bananen – kies voor nectarines.
.
.

.
.
.
Het hart is een vitaal orgaan voor het menselijk lichaam. Naast beweging, heeft een gezonde voeding aangetoond dat het hart beschermend is. Integratie van nectarines in uw voeding kan de gezondheid van het hart bevorderen. Omdat nectarines ook vezels bevatten kunnen zij helpen bevorderen van een gezonde cholesterolspiegel.
.
.
Het immuunsysteem is er om ons te verdedigingen tegen ziekte. Hoe ouder we worden, hoe zwakkere ons immuunsysteem wordt, waardoor het moeilijker wordt om ons af te weren tegen ziektes. Nectarines bevatten essentiële vitaminen voor ons immuunsysteem, die ons helpt ons te stimuleren gezond te blijven.
.
.

.
.
.
Zoals gezegd, antioxidanten werken om te vechten tegen vrije radicalen, zelfs degenen die onze huid kunnen beïnvloeden. Omdat onze huid voortdurend wordt blootgesteld aan de elementen, kan er schade ontstaan waardoor we er ouder uitzien. Door het eten van nectarines verbruiken we de antioxidanten die werken om onze huid jonger te houden.
.
.
Spijsverteringsproblemen zijn vrij algemeen onder ouderen. Obstipatie en diarree zijn frequente klachten. Nectarines kan helpen bij een gezonde spijsvertering omdat ze voedingsvezels bevatten.
Zoals je kunt zien is er een breed scala aan voordelen voor de gezondheid die nectarines ons bieden. Als u dit toevoegt aan uw voeding, kunt u ook profiteren van de voordelen van nectarines.
.
.
.
.

.
.

| Gember etherische olie wordt gedestilleerd uit de gedroogde en gemalen wortelstok van de Zingiber officinalis roscoe. 25 kilo wortels leveren ± 1 kilo etherische olie, deze is lichtgeel tot groenachtig van kleur.
Gember is oorspronkelijk afkomstig uit Azië, het is de bewerkte wortelstok van de Zingiber officinalis plant. Dit is een rietachtige plant van meer dan een meter hoog met lange smalle bladeren en een bloemknop met geelrode bloemetjes.
|
De knolvormig vertakte wortel heeft een kruidige smaak en is lichtbruin van kleur. De kleinste éénjarige wortelstokken leveren de beste Gember, die `stemginger` genoemd wordt. Verse Gember wordt in China gebruikt voor de behandeling van veel aandoeningen waaronder reuma, malaria en verkoudheid.
Gember is doorbloeding stimulerend, verwarmend, pijnstillend en ontstekingsremmend en daarom ideaal voor massage van verharde spieren, bij spierpijn en reumatische klachten.
Gember olie heeft een zeer plezierige warme, krachtige en vurige geur die weer nieuwe levenskracht schenkt. Bij zwakte en moedeloosheid geeft de olie energie en versterkt het afweersysteem.
| Gember olie wordt in de aromatherapie gebruikt bij: spierpijn, reumatische klachten, artritis, vermoeidheid, verstuikingen en verrekkingen, slechte bloedsomloop, slijmvliesontsteking, bijholteontsteking, keelpijn, krampen, flatulentie, misselijkheid, reisziekte, koorts, infectieziekten, griep, verkoudheid, geestelijke uitputting. |
Let op: in hoge concentraties kan gember olie mogelijk irriterend zijn en het kan bij sommige mensen overgevoeligheid veroorzaken. Licht fototoxisch.
Psychisch: Gember etherische olie stimuleert de verbeelding en is zeer geschikt voor mensen die moeite hebben vorm te geven aan hun leven of hun eigen mogelijkheden niet zien.
Gember is ook een olie die goed werkt bij mensen die (te) hard voor zichzelf zijn. De olie zorgt ervoor dat de innerlijke verharding wordt losgeweekt zodat de energie weer kan stromen.
Het is eveneens een licht afrodisiacum.
Geeft aan mensen zich geestelijk, innerlijk koud voelen warmte, bescherming en geborgenheid.
Gember laat zich uitstekend combineren met ylang ylang, rozenhout, sandelhout, geranium, cederhout, citroen, eucalyptus, grapefruit, koriander, limoen, mandarijn, mirte, neroli, palmarosa, patchouli, roos, rozemarijn, sinaasappel, vetiver en wierook.
|


.
.
.
.
.
.
De kleding van de burgerlijke mannen bestond uit een voorloper van een broek, ook wel braies genaamd, een overkleed en een mantel. De braies bestond uit een tussen de benen geslagen lap stof, die met een gordel omhoog word gehouden. De latere broek kwam tot aan de enkels. De mannen droegen ook kousen die omhoog gehouden werden door kruisbanden.
In de 12e eeuw kregen de kousen meer vorm en werden ze langer, zodat men ze over de braies ging dragen. De bovenbroek werd toen een onderbroek. Het overkleed werd korter gedragen dan dat van de adellijke mannen. Op deze manier konden de mannen beter op een paard rijden en vechten.
De stoffen die voor de burgerlijke mannen waren geschikt waren: wol, linnen en bont. De motieven die in de stof werden geweven waren cirkels of vierkantjes. De kleuren die werden gebruikt waren bruin, wit en grijs. Dit kwam doordat de burgerlijke mannen hun kleren zelf moesten verven.
.
.
.
.
.
De kleding van de burgerlijke mannen bestond uit een braies, een overkleed en een mantel. Dit is hetzelfde als 200 jaar terug. De burgers konden niet veel veranderen aan hun kleding, omdat ze het zelf moesten maken en verven. De mantel in deze tijd was een wijd pelgrimskleed van bruine wol, dat over het hoofd werd getrokken.
De stoffen die geschikt waren voor de burgers waren wol, linnen, laken en bont. De kleuren van de stoffen kwamen al meer in de buurt van de adellijke kleuren zoals; rood, blauw en groen. Van de burgers waren de kleuren alleen doffer. Bruin, wit en grijs werd nog steeds door het merendeel van de burgers gedragen. De burgers hadden nu eenvoudige patronen op hun stoffen zoals: ruiten en strepen.
.
.
.
.
.
De kleding van de burgerlijke mannen bestond uit een braies, een hemd en een pourpoint (dit was een soort jasje). De poutpoint was getailleerd en afgezet met knopen. De lange mouwen van het hemd kwamen onder de poutpoint uit. De broek was bijna niet zichtbaar, net zoals het hemd wat eronder zat.
Aan het einde van de 14e eeuw kwam een nieuw type overkleed in de mode onder de burgers. Deze kwam tot net boven de knie, zodat de burgers nog gemakkelijk op hun paard konden zitten. De mantel was kort, zodat de burgers er geen last van hadden met paardrijden en had losse mouwflappen.
De stoffen die werden gebruikt voor de burgers kwamen nu ook meer in de richting van de adellijken. De stoffen waren namelijk gemaakt van: wol, linnen, katoen en tafzijde. In Frankrijk en Italië werd er door het volk ook geverfd bont en zijde gedragen. Onder de burgers zag je qua patronen vaak horizontale strepen of verticale strepen.
.
.
.
.
.
De burgerlijke mannen droegen een kort hemd en een korte braies. Ze droegen hierover een jasje dat bij de heupen strakker zat door middel van een riem. Aan deze riem konden ze hun wapens ook hangen, als ze moesten vechten voor de koning. De mannen droegen ook twee kousen, die nog steeds omhoog gehouden werden met een bandje net onder de knie.
De stoffen die nu ook gebruikt werden door de burgers waren: wol, linnen, katoen, zijde en brokaat. De burgers droegen nog steeds veel bruin, wit en grijs. De stoffen onder de burgers werden meer bedrukt, maar je zag nog steeds duidelijk verschil tussen adellijke en burgerlijke kleding.
.
.
.
.
.
De burgerlijke mannen droegen over het hemd een jasje met of zonder riem met pofmouwen. Hoe hoger je stand was hoe groter de pofmouwen waren. De burgerlijke mannen hadden dus niet zo duidelijk grote pofmouwen, maar de mouwen werden wel strak gehouden door een touwtje aan de onderkant, waardoor de mouwen gingen poffen.
Het hemd kreeg aan het einde van de 15e eeuw een lagere hals. En tussen de kousen werd een lapje stof genaaid, zodat er een voorloper van de broek ontstond. Onder de adellijken bestond dit al wat langer, maar bij de boeren kwam dit pas aan het einde van de 15e eeuw.
De stoffen die werden gebruikt door de burgerlijke mannen was nog steeds hetzelfde als 40 jaar geleden, namelijk: wol, linnen, katoen, zijde en brokaat. De gegoede burgers kregen nu ook meer oosterse kleuren zoals: blauw, rood en groen. De burgers die niet zoveel hadden bleven nog steeds bruin, wit en grijs dragen. De patronen waren ook nog steeds hetzelfde als 40 jaar geleden.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

De Drievuldigheid
Pasteltekening van John Astria
.
.
.
.
.

.
.
