Category, categorie: The Bible explained/De Bijbel uitgelegd: video
.
.
Psalm 138 • Praise God for answered prayer
.
Psalmen 138 . Prijs God voor verhoord gebed
.
Paul LeBoutillier
.




Bidden is iets vragen aan God. Je moet dan natuurlijk wel geloven dat er een God en dat Hij bestaat. En je moet ook geloven, dat God naar je wil luisteren en al evenzeer geloven, dat Hij ook kan doen, wat je vraagt.
Bidden kun je leren. De discipelen, die in hun joodse opvoeding toch echt wel hadden leren bidden, zagen in de omgang van de Here Jezus met Zijn Hemelse Vader iets wat ze niet kenden. Dat bracht hen tot de vraag: “Here, leer ons bidden”. En Jezus leerde hun een gebed.
Ook wij mogen bidden leren. God wil gebeden zijn. Dus laten we werk maken van het gebed. In ons persoonlijk leven en in ons gemeenteleven mag gebed een centrale plaats innemen. Om met elkaar te ontdekken wat bidden nu eigenlijk is en hoe we dit vorm kunnen geven is deze studie van de Bijbel een geweldig middel.
Veel mensen zeggen dat bidden onzin is. Bidden is ook onzin als je niet gelooft dat God bestaat. Bidden is ook onzin als je wel gelooft dat er een wezen bestaat dat God genoemd wordt, maar niet wilt aannemen dat Hij zich nog met ons bemoeit.
Geloven in God en geloven dat Hij naar je luistert is niet vanzelfsprekend. Het is moeilijk te begrijpen als je be-denkt dat er op hetzelfde ogenblik talloze mensen bidden en in vele talen. Eén ieder met zijn eigen problemen, moeiten en vragen.
Als je aanvaardt dat God al die gebeden kan horen, moet je geloven in een God die dat allemaal kan en die alles weet. Je moet dus geloven dat Hij almachtig en alwetend is. En als je wilt aannemen dat Hij naar je wil luisteren, moet je geloven dat Hij van je houdt en je liefheeft.
Bidden is erkennen dat je hulp nodig hebt. Je kunt het zelf niet meer. Je kunt niet meer op eigen benen staan, je eigen boontjes doppen. Je bent niet meer eigen baas. Bidden is jezelf afhankelijk erkennen. Veel mensen bidden niet meer. Wie niet gelooft dat God wil horen, wil helpen, kan helpen, kan ook niet bidden.
In de Bijbel wordt veel over het bidden gesproken en over mensen die bidden. De Bijbel spreekt over bidders die krijgen, waar zo om vroegen, die verhoord worden en over bidders die wel bidden, maar niet ontvangen waar ze om vroegen, die niet verhoord worden. Mag je daaruit concluderen, dat bidden soms wel, soms niet helpt? Lees eens mee wat er staat in Lucas 11 : 5-13. Jezus Christus zelf spreekt over het bidden. Hij doet heel merkwaardige uitspraken :
‘Bidt en u zal gegeven worden’.
Ieder die bidt, ontvangt. Wat je vraagt, dat krijg je. Dat lijkt nogal in tegenspraak met de feiten. Meestal lijkt bid-den niet veel uit te halen. Je kunt bidden om beterschap. Gebeurt het dan ook altijd? Je kunt bidden om werk. Heb je dat dan meteen de volgende dag? En als je geen verhoring kreeg op je gebed, heeft God je dan niet ge-hoord? En stel dat je wel werk kreeg, was dat dan het gevolg van je gebed?
Jacobus, waarschijnlijk een broer van Jezus en leider van de christelijke gemeente in Jeruzalem, schrijft daarover in het boek Jacobus 1 : 5-8.
5 Als u wilt weten wat God van u verwacht, vraag het Hem en Hij zal het u graag vertellen. Want Hij staat altijd klaar om ieder die Hem daarom vraagt, voldoende wijsheid te geven; Hij zal het u niet kwalijk nemen.
6 Maar als u Hem erom vraagt, moet u ook verwachten dat Hij het zal geven. Iemand die twijfelt, lijkt op een golf van de zee, die door de wind heen en weer gejaagd wordt.
7 Zo iemand moet niet denken dat de Here hem iets zal geven,
8 als hij twijfelachtig is en onzeker in zijn optreden.
In de eerste plaats is het belangrijk om niet te twijfelen aan God zelf.
‘Want wie tot God komt moet geloven dat Hij bestaat en een beloner is voor wie Hem ernstig zoeken’. (Hebr. 11 : 6).
In de tweede plaats ook niet twijfelen aan het horen van God. God wil altijd luisteren ook al vind je jezelf nog zo’n slecht mens. Bidden met de gedachte van “Baat het niet, het schaadt ook niet” is niet echt bidden. We moeten vast geloven dat God luistert, dat Hij elk gebed hoort. Er niet aan twijfelen dat Hij helpen kan en wil.
De Bijbel zegt dat we niet te gauw moedeloos moeten worden. We moeten blijven bidden en blijven zoeken. Je-zus vergelijkt (Matth. 7 : 7-12; zie ook Luc. 11 : 1-13) het bidden met zoeken en met het kloppen op een deur tot je wordt opengedaan en ontvangt. Jezus vertelt daarover een verhaal, een gelijkenis zoals dat in de Bijbel heet. (Luc. 18 : 1-8). Hij zegt dat als zelfs een onrechtvaardig, een slecht mens tenslotte toch luistert, dan zal God toch zeker horen, als we erg veel van Hem verwachten.
De Bijbel vertelt ook over gebeden die niet verhoord worden, hoewel God de gebeden wel gehoord heeft. Paulus, een gezondene door Jezus Christus om het evangelie te verkondigen (een apostel genoemd) schrijft over een ge-bed van hem dat niet werd verhoord in 2 Cor. 12 : 7-9.
Hij heeft een geweldige ervaring gehad, hij is in het hemelse paradijs geweest. Zelf weet hij niet of dat nu werke-lijk of in een soort visionaire toestand gebeurde. Hij hoorde woorden die hij niet verder vertellen mag. Iets om behoorlijk trots op te zijn. Maar om hem klein te houden krijgt hij een doorn in het vlees.
Hij zegt niet wat dat nou precies is, maar misschien was het iets als een ooglijden. Paulus bidt driemaal of God die doorn weg wil nemen. Het gebeurt niet. God zegt tegen hem: ‘Mijn genade is genoeg voor u’. Dat betekent: Mijn liefde, waarmee God de schuld van de zonde vergeeft, moet genoeg zijn.
Mozes, de leider uit het Oude Testament, heeft iets dergelijks ervaren (Deut. 3 : 23-28 en Num. 20 : 7-13). Omdat Mozes ongehoorzaam was geweest, mag hij van God het land dat de Israëlieten beloofd was niet binnengaan. Hij vindt dat heel erg. Daarom vraagt hij of hij niet toch het beloofde land mag binnentrekken. Maar God zegt: ‘spreek Mij over deze zaak niet meer’ .
Het gebed van Mozes is door God wel gehoord, maar Hij doet niet wat van Hem gevraagd wordt. Soms zegt God al van te voren dat een gebed niet verhoord zal worden. Hij verbiedt dan zelfs het bidden ( zie Jer. 14 : 7-12 en 15: 1).
Als je het gebed ziet als een middel om over God naar je eigen inzichten te kunnen beschikken, zal er zeker geen verhoring komen op je gebed. En bidden helpt ook niet als je het beschouwt als een middel dat ook wel eens te proberen zou zijn.
In de Bijbel staan veel gebeden. Als je die gebeden eens aandachtig leest, zijn er een paar dingen die telkens sterk opvallen. Dikwijls bidt men om vergiffenis en verlossing. In de Psalmen 25 bidt de dichter om verlossing, maar hij begint daar niet mee.
Blijkbaar is er iets dat de dichter nog meer beangstigt dan de haat van zijn vijanden. Zijn eigen schuld, zijn eigen zonde benauwt hem veel meer . Zonde, dat is niet doen wat God zegt en juist wel doen wat God verbiedt.
Daarom gaat zijn gebed om vergeving van de zonde voorop. Hoewel hij er vast van overtuigd is, dat God zijn ge-bed verhoren wil, vindt hij dat kennelijk toch niet zo’n vanzelfsprekende zaak.
Bidden is wikken en wegen. Ook overwegen en afwegen welke de juiste dosis is van de barmhartigheid en de rechtvaardigheid in de wereld en in ons eigen leven. Bidden is bekommerd zijn dat de naam van God zou gehei-ligd worden en dat zijn wil zou geschieden op de aarde als in de hemel.
Als wij niet bidden zal het verkeerd lopen met de schepping, met de wereld en met ons eigen leven. Sommige mensen hebben een zeer eenzijdige en oppervlakkige opvatting van bidden. Voor hen is bidden enkel vragen. Zij vragen dan meestal dingen in hun eigen belang en voordeel.
Tot in het bidden toe zijn ze nog met zichzelf bezig. Bidden is meeleven met God die de Schepper is en dus mee-leven met heel zijn schepping en mee bezorgd zijn opdat het goed zou zijn in de wereld.
Het gebed is er om ons los te maken van onszelf, om ons open te maken voor God en de wereld, voor Christus en de mensen. Mensen die niet bidden riskeren eng en enggeestig, klein en kleinzielig te worden. Bidden verruimt onze horizon en leert ons leven op de maat van God.




|
Maria Faustina Kowalska
|
||
|
Sint Maria Faustina Kowalska van het Heilige Sacrament.
|
||
| Geboren | 25 augustus 1905 te Gockowice, Keizerrijk Rusland | |
| Gestorven | 5 oktober 1938 te Krakau, Polen | |
| Verering | Rooms-Katholieke Kerk | |
| Zaligverklaring | 18 april 1993 door paus Johannes Paulus II | |
| Heiligverklaring | 30 april 2000 door paus Johannes Paulus II | |
| Schrijn | Heiligdom van de Goddelijke Barmhartigheid in Krakau | |
| Naamdag | 5 oktober | |
Helena Kowalska werd geboren als het derde kind van een arm Pools gezin met tien kinderen. Op vijftienjarige leeftijd, na slechts drie jaar school, begon ze te werken om het gezin te onderhouden. Op twintigjarige leeftijd volgde ze haar roeping om als non in de Katholieke kerk te dienen. Ze vertrok naar Warschau en bezocht diverse kloosters, maar werd telkens afgewezen. Uiteindelijk werd ze op 30 april 1926 aangenomen bij het klooster van de Congregatie van de Zusters van Onze Lieve Vrouw van Barmhartigheid met de naam Zuster Maria Faustina van het Heilige Sacrament.
Zuster Faustina heeft gemeld een verschijning van Christus gezien te hebben in het vagevuur, en verschillende malen Jezus en Maria gezien en gesproken te hebben. Ze schreef dat Jezus aan haar de missie geopenbaard heeft om de devotie van de Goddelijke Barmhartigheid te verspreiden. In Płock verscheen volgens haar Jezus op 22 februari 1931 als de ‘Koning van Goddelijke Genade’, gekleed in een wit gewaad. Zijn rechterhand was in een teken van zegen opgeheven en de andere wees op de borst.

Vanonder het kledingstuk gingen twee stralen uit, de een rood en de ander wit, waarbij het rood bloed en het wit water zou voorstellen. Conform de opdracht welke ze zei te hebben ontvangen, liet zuster Faustina een schilderij van dit visioen maken. Met de hulp van pater Michał Sopoćko, liet ze de afbeelding vermenigvuldigen en verspreiden in Krakau en Vilnius. De boodschap die ze bij deze verschijning als opdracht kreeg luidt als volgt:

Johannes 11: 24-27
Marta antwoordde: “Ik weet dat hij zal opstaan uit de dood, op de laatste dag, als alle doden weer opstaan.” 25 Jezus zei tegen haar: “IK BEN de opstanding en het leven. Iedereen die in Mij gelooft, zal leven, zelfs als hij al gestorven is. 26 En iedereen die leeft en in Mij gelooft, zal nooit meer sterven. Geloof je dat?” 27 Ze zei tegen Hem: “Ja Heer, ik geloof dat U de Messias bent, de Zoon van God die op aarde zou komen.”
Ze hield ondanks haar gebrekkige taalkennis een dagboek bij. Dit dagboek is later gepubliceerd onder de titel ‘Goddelijke Genade in mijn Ziel: Het dagboek van Sint Faustina’. Ze verzocht om de oprichting van een ‘Congregatie die Goddelijke Genade zou gaan verkondigen aan de wereld en deze zou behouden door gebed’. Ze werd echter hierin herhaaldelijk afgewezen door haar superieuren. In de boodschap waarin Jezus aan zuster Faustina verzocht om ervoor te ijveren dat de zondag na Pasenhet feest van de Goddelijke Barmhartigheid zou worden gevierd was als volgt:

In 1935 had ze een visioen dat beschreef wat nu het ‘Rozenhoedje van de Goddelijke Genade’ wordt genoemd. In 1936 Werd Marie Faustine ernstig ziek; naar destijds aangenomen werd, leed ze waarschijnlijk aan tuberculose. Ze werd verplaatst naar het sanatorium in Prądnik. Ze bleef veel tijd doorbrengen in gebed en het bidden van haar Rozenhoedje voor de bekering van de zondaren. Daarnaast zou ze geleden hebben aan onzichtbare stigmata welke haar onbeschrijfelijke geestelijke pijnen bezorgden.
De laatste twee jaren van haar leven bracht ze door in gebed en met het bijhouden van haar dagboek. In juni 1938 kon ze hier niet meer in schrijven. Ze stierf op 5 oktober 1938. Toen haar priores de kamer van Faustina aan het leegruimen was, kwam ze in een lade de afbeelding van de Goddelijke Barmhartigheid tegen.
Na het overlijden van zuster Faustina werden de door haar geschreven teksten naar het Vaticaan gestuurd: tot in 1966 moesten alle verslagen van visioenen van verschijningen van Jezus en Maria eerst goedgekeurd worden door de Heilige Stoel alvorens ze werden vrijgegeven voor publicatie. Na een mislukte poging om paus Pius XII te overtuigen om zijn – afwijzende – beoordeling te ondertekenen, nam kardinaal Alfredo Ottaviani, secretaris van de Heilig Officie haar werk op in een lijst die hij in 1959 voorlegde aan de nieuwe paus Johannes XXIII.
De paus ondertekende het decreet waardoor haar werken op de Index der verboden boeken werden geplaatst; ze bleven meer dan twee jaar op deze lijst staan. Pater Sopoćko werd streng berispt, en al zijn werk werd onderdrukt. Maar Eugeniusz Baziak, de aartsbisschop van Krakau, stond het de nonnen toe om de originele afbeelding in hun kapel neer te hangen zodat degenen die dat wensten er bij konden blijven bidden.
De huidige verklaring van het Vaticaan is dat de aanvankelijke negatieve beoordeling door het Vaticaan een misverstand betreft dat veroorzaakt werd door verkeerde Italiaanse vertaling van Kowalska’s dagboeken en dat het twijfelachtige materiaal niet kon worden vergeleken met de originele Poolse versie als gevolg van problemen door de Tweede Wereldoorlog en het daaropvolgende communistische tijdperk.
Echter, een artikel in de National Catholic Reporter suggereert dat het verbod voortvloeide uit meer ernstige theologische kwesties. Bijvoorbeeld haar verklaring dat Jezus beloofd had om volledige vergeving van de zonde door bepaalde devotionele handelingen die alleen door de sacramenten geboden kunnen worden, wat door de Vaticaanse onderzoekers gevoeld werd als een overdreven focus op Faustina welke in strijd is met de zienswijze vanuit de Heilige Officie.
Toen Karol Józef Wojtyla (de latere paus Johannes Paulus II) aartsbisschop van Krakau werd, werd er een nieuw onderzoek gestart naar het leven en de dagboeken van zuster Faustina, en ook werd de devotie tot de Goddelijk Barmhartigheid weer toegestaan. Kardinaal Franciszek Macharski, de opvolger van Johannes Paulus II als aartsbisschop van Krakau, zei dat Faustina ons herinnert aan de werkelijkheid van het evangelie die we vergeten waren. Maria Faustina werd zalig verklaard op 18 april 1993 en heilig verklaard op 30 april 2000. Barmhartigheidszondag wordt gevierd op de tweede zondag van Pasen (= de eerste zondag na Pasen).
In mei 2020 heeft paus Franciscus de gedachtenis Faustina van 5 oktober op de liturgische kalender van de universele kerk laten zetten.




Dit gedeelte leert ons dat we als gelovigen moeten worstelen tegen de boze geesten in de hemelse gewesten. Wat zo vreemd is, is dat vele gelovigen niet eens weten waartegen ze moeten vechten laat staan hoe ze moeten vechten. Niemand trekt ten strijde zonder de strijd te kennen.
Satan was, de vader der leugen, de misleider, de mensenmoordenaar vanaf den beginne. Er kwam hoogmoed in het hart van satan. Hoogmoed en trots liggen aan de basis van de strijd in de hemelse gewesten. Satan wilde niet langer God aanbidden en Hem alle lof eer en glorie geven, hij wilde als God zijn. Hij wilde zich verheffen boven God. Vervolgens werd satan uit de hemel geworpen en is er een strijd aan de gang tussen de satan en God.
Lees Openbaringen 12:4. Vele uitleggers geloven dat deze tekst erop wijst dat satan een derde deel van de engelenschare met zich meesleepte in de val. Een deel van deze gevallen engelen is met satan actief in de hemelse gewesten en de wereld. Een ander gedeelte wordt door God bewaard tegen ‘de dag des oordeels’.
Openbaringen 12:1-17 beschrijft op een indrukwekkende manier de strijd tussen God en de satan. De vrouw: Israël. Het kind: Christus. De draak: satan.
Al vanaf het allereerste begin van de geschiedenis zien we dat de satan probeert om het reddingsplan dat God met de wereld heeft te dwarsbomen. (Gen. 6: zonen Gods hebben gemeenschap met de vrouwen). De strijd wordt ten top gevoerd wanneer Jezus geboren wordt.
In de onzichtbare wereld is er een strijd aan de gang tussen God en de satan.
Er is niet alleen een strijd tussen God en satan. Er is ook een strijd tussen engelen en demonen. Laten we hier e-ven bij stil staan.
Het woord engel betekent ‘bode’, ‘boodschapper’. God is de Here der Heerscharen (1 Sam. 17:45). Hij regeert en heeft heerschappij over de engelen.
Engelen zijn geestelijke wezens en zijn als geestelijk wezen niet gebonden aan de fysische wetten die gelden voor de menselijke natuur:
( Hand. 12:6-8 )engelen kunnen gesloten gevangenissen binnenkomen
( Hand. 5:19) ze kunnen gevangenisdeuren openzetten
( Rich.13: 19-20) ze kunnen nederdalen onder vorm van een vuurvlam
Engelen zijn in staat om grote afstanden op korte tijd af te leggen.
Engelen zijn wijzer dan mensen.
(2 Sam. 14:20) “Om uw zaak een ander aanzien te geven, heeft uw dienaar Job dit gedaan. Maar mijn heer is zo wijs als een engel Gods: hij weet alles wat op aarde geschiedt” .
Engelen hebben veel kracht.
(Ps. 103:20) “Looft de Heer, gij zijn engelen, gij krachtige helden die zijn volk volvoert, luisterend naar de klank van zijn woord.”
Er is een hiërarchie tussen de engelen.
( Judas 9) Michaël wordt een aartsengel genoemd.
( Kol. 1:16, Dan; 10:12-21, l Thes. 4:16, l Pet. 3:22) De Bijbel spreekt over aartsengelen, over engelen, over tronen, over machten en heerschappijen.
Engelen zijn onsterfelijk
( Luc. 20:35-36), ze hebben geen stoffelijke lichamen en kennen geen tekenen van veroudering en dood.
Engelen zijn geslachtsloos en onhuwbaar
( Luc. 20:35-36 en Mat. 22:30)
Engelen kunnen zichtbaar worden en menselijk voedsel eten
(Luc. 2:9, Gen; 32:1-2 Gen. 18:5)
Er zijn oneindig, ontelbaar veel engelen.
(Op.5: 11) “en hun getal was tienduizenden tienduizendtallen en duizenden duizendtallen…”.
(Heb. 12:22) “…tot de stad van de levende god, het hemelse Jeruzalem, en tot tienduizendtallen engelen…”.
(Mat. 26:53) Jezus zei “of meent gij dat Ik Mijn Vader niet kan aanroepen en Hij zal Mij terstond meer dan 12 legioenen engelen terzijde stellen”( 3.000 tot 6.000 elk).
(2 Kon.6:17) de knecht van Elisa zag, nadat God hem de ogen opende als antwoord op gebed van Elisa, dat de berg vol vurige paarden en wagens was rondom Elisa.
1.de opdracht van de engelen is in eerste instantie het loven, prijzen en dienen van God.
(Openbaring 5:11-12; 8:3-4).
Op aarde :
2. hier vervullen ze opdrachten voor God.
Hagar de bron tonen, verschijnen voor Jozua met een getrokken zwaard, de ketenen van Petrus losmaken, de deuren van gevangenissen openen en het voeden, versterken en verdedigen van Gods kinderen.
3. Ze voeren de oordelen en doelstellingen van God uit.
(Num. 22:22) ” Maar de toorn Gods ontbrandde toen hij ging , en de Engel des Heren stelde zich op de weg als zijn tegenstander…”
(Hand. 12:23) “en terstond sloeg hem een engel des Heren, omdat hij (Herodes) God de eer niet gaf…” zo werd Herodes door een engel gedood.
4. Ze moeten uit het Koninkrijk verzamelen al wat tot zonde verleidt en hen die ongerechtigheid bedrijven en zij zullen in het vuur geworpen worden
( Mat. 13:41-42).
5. Engelen zijn dienende geesten.
(Heb.1:14) “Ze zijn uitgezonden ter wille van hen die het heil zullen beërven”.
6. Ze begeleiden gelovigen.
(Hand: 8:26) Een engel leidde Phillipus tot bij de Ethiopiër. Ze beschermen, helpen en versterken de gelovigen.
(Mat.4:1 1) Bij de verzoeking van Jezus in de woestijn.
(Luc.22:43) Op Gethsemane “en Hem verscheen een engel uit de hemel om Hem kracht te geven”.
7. Ze zullen onze Heer begeleiden bij Zijn wederkomst
(Mat. 25:31, 2 Thes;1:7-8).
8. De engelen zijn betrokken bij het geven van Gods wetten.
(Heb. 2:2) “want indien het woord, dat door bemiddeling van engelen is gesproken, van kracht is gebleken, en elke overtreding en gehoorzaamheid rechtmatige vergelding heeft ontvangen…
(Hand; 7:53 )“gij, die de wet ontvangen hebt op beschikking van de engelen, doch haar niet hebt onderhouden.”
9. Als gelovigen mogen we de engelen niet loven en eer bewijzen.
(Openbaringen 22:8-9).
Aartsengelen:
Cherubijnen: Bewakers van Gods heiligheid.
Serafs: Jes. 6:2-7, Gods heiligheid aankondigen.
Gewone engelen: beschermengelen, spirituele begeleiders, dienaren van God.
Engelen zijn net als Adam en Eva volmaakt geschapen. Engelen als geestelijke wezens en Adam en Eva als men-selijke, vleselijke wezens. Niettegenstaande zijn we toch superieur aan de engelen omdat:
Niettegenstaande we in zonde gevallen zijn, zijn we heilig voor God door het bloed van Christus. Ja, Christus heeft ons de positie boven de engelen gegeven.
Engelen worden door Christus omschreven als heilig (Marc.8:38), engelen zijn heilig van bij hun schepping. Ook engelen worden door God op de proef gesteld. Wanneer ze niet volharden in hun dienstbaarheid aan God wor-den ze verworpen, degenen die wel aan Gods wil beantwoorden, worden bevestigd in hun heiligheid.
(Ps. 89:7 ) “God is zeer ontzagwekkend in de raad der heiligen, geducht boven allen die met hem zijn”.
(2 Pet. 2:4) spreekt over de gevallen engelen, als de engelen die gezondigd hebben. Het is onduidelijk wanneer de val van de engelen juist plaats vond, vanuit de Bijbel worden verschillende hypothesen gemaakt:
De toekomstige plek van de gevallen engelen :
(Mat. 25: 41) “Gaat weg van Mij, gij vervloekten, naar het eeuwige vuur dat voor de duivel en zijn engelen bereid is”. Ten gevolge van hun val wachten ze op het oordeel.
Rangorde
Overheden en machten
Opperbevelhebbers en bevelhebbers
Wereldbeheersers
Macht
Ziekte toebrengen.
Math. 9:32-33, Doofstomme die bezeten is.
Math. 12:22, Blind, stom.
Luc. 13:11, Geest van zwakheid: verkromde vrouw.
Hand.: Waarzeggende geest. Meisje die voorspellingen doet.
Invloed in deze wereld door occultisme, hekserij, muziek, enz.
Gelovigen en de gemeente doen wankelen en aanvallen door leugens
Misbruik maken van de zwakten van de mens
Ongelovigen doen uitschijnen dat ze goed bezig zijn
Laten uitschijnen dat zij niet bestaan. Daardoor bevestigen ze dat God ook niet bestaat
Gods plannen dwarsbomen en Hem bespotten
Heel praktisch voorbeeld van de strijd in de hemelse gewesten. Daniël 10 beschrijft de strijd in die gebieden, waar een engel van God en de engelenvorst Michaël het moeten opnemen tegen de demonische vorst die over het koninkrijk der Perzen heerst. Deze strijd duurde 21 dagen. Later zouden ze moeten strijden tegen de vorst van Griekenland, een andere demonische machthebber. We zien ook hier heel duidelijk een strijd om Gods heilsplan met de wereld te verijdelen.
We hebben gezien dat er een duidelijke strijd gaande is tussen de satan en God. De satan haat God. Dat is het uitgangspunt van alle strijd. Hij wil Gods aanbidding en Gods glorie vernietigen. Dat is ook de reden waarom sa-tan de gemeente aanvalt, waarom hij de gelovigen aanvalt. De strijd is een strijd om de glorie van God. Ook wij worden opgeroepen als gelovigen om te strijden, om te strijden voor de glorie van God, (2 Tim. 2:3-4).
Er is een grote strijd aan de gang, een onzichtbare strijd in de hemelse gewesten. Een strijd tussen satan en God, een strijd tussen engelen en demonen, een strijd tussen licht en duisternis, een strijd om de gelovigen, een strijd om de gemeente. Het is een strijd om de glorie van God. God zet Zijn engelen in om Zijn glorie te bewerken. God wil ook ons gebruiken om Zijn glorie te weerspiegelen.
Hoe kunnen we standhouden in deze strijd?
Onderwerpt u dus aan God, maar biedt weerstand aan de duivel, en hij zal van u vlieden. Nader tot God, en Hij zal tot u naderen.



1: Het Rozenkransgebed Begin de rozenkrans met het maken van een kruisteken:
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
2: Het Onze Vader
2: de 12 artikelen van het geloof
Ik geloof in God de almachtige Vader,
Schepper van hemel en aarde. En in Jezus
Christus, zijn enig Zoon, onze Heer, die
ontvangen is van de Heilige Geest, en
geboren uit de maagd Maria, die geleden
heeft onder Pontius Pilatus, is gekruisigd,
gestorven en begraven, die nedergedaald
is ter helle, de derde dag verrezen uit de
doden, die opgestegen is ten hemel, zit aan
de rechterhand van God, de almachtige
Vader, vandaar zal Hij komen oordelen,
de levenden en de doden. Ik geloof in de
Heilige Geest, de heilige katholieke Kerk, de
gemeenschap van de heiligen, de
vergiffenis van de zonden, de verrijzenis
van het lichaam, en het eeuwig leven. Amen.
3• Ik groet u, Maria, dochter van God
de Vader. Wees gegroet Maria…
4• Ik groet u, Maria, moeder van God
de Zoon. Wees gegroet Maria…
5• Ik groet u, Maria, bruid van God
de Heilige Geest. Wees gegroet Maria…
Wees gegroet Maria, vol van genade.
De Heer is met u. Gij zijt de gezegende
onder de vrouwen en gezegend is Jezus,
de vrucht van uw schoot. Heilige Maria,
Moeder van God, bid voor ons zondaars,
nu en in het uur van onze dood. Amen.
6: Het Onze Vader
7: eerste geheim van de 4 grote geheimen
7: Bij elke kleine kraal wordt het
Wees gegroet Maria gebeden.
8: Eer aan de Vader en de Zoon en de Heilige
Geest. Zoals het was in het begin en nu en
altijd en in de eeuwen der eeuwen. Amen.
8: het Onze Vader
Onze Vader die in de hemel zijt, Uw Naam
worde geheiligd, Uw rijk kome, Uw wil
geschiede op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood en
vergeef ons onze schulden, zoals ook wij
vergeven aan onze schuldenaren, en breng
ons niet in beproeving, maar verlos ons
van het kwade. Amen.
8: Oh mijn Jezus, vergeef ons onze zonden, behoed ons van het vuur van de hel, breng alle zielen naar de hemel, vooral diegenen die uw barmhartigheid het meest nodig hebben
Daarna volgt een geheim
9,11,13,15: zie 7
10,12,14: zie 8
Het rozenkransgebed wordt besloten door het kruisteken en de woorden:
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
Vijf blijde geheimen hebben te maken met de geboorte van Jezus: maandag en zaterdag
• De engel Gabriël brengt de blijde
boodschap aan Maria.
• Maria bezoekt haar nicht Elisabeth.
• Jezus wordt geboren in een stal van Betlehem.
• Jezus wordt in de tempel aan God opgedragen.
• Jezus wordt in de tempel wedergevonden.
Vijf droevige geheimen gaan over het lijden en sterven van Jezus: dinsdag en vrijdag
De droevige geheimen zijn:
• Jezus bidt in doodsangst tot zijn hemelse Vader.
• Jezus wordt gegeseld.
• Jezus wordt met doornen gekroond.
• Jezus draagt zijn kruis naar de berg van Calvarie.
• Jezus sterft aan het kruis.
Vijf glorievolle geheimen staan stil bij de verrijzenis van Jezus: woensdag en zondag
De glorievolle geheimen zijn:
• Jezus verrijst uit de doden.
• Jezus stijgt op ten hemel.
• De Heilige Geest daalt neer over Maria en
de apostelen.
• Maria wordt in de hemel opgenomen.
• Maria wordt in de hemel gekroond.
Vijf geheimen van het licht hebben te maken met het openbaar leven van Jezus: donderdag
De geheimen van het licht zijn:
• Jezus wordt gedoopt in de Jordaan.
• Jezus openbaart zich op de bruiloft te Kana.
• Jezus verkondigt het Rijk Gods en roept op tot bekering.
• Jezus verandert van gedaante op de berg Tabor.
• Jezus stelt de eucharistie in tijdens het Laatste Avondmaal.
Deze twintig geheimen omvatten het hele leven van Jezus. Daarom wordt de rozenkrans ook wel een “samenvatting van heel het Evangelie” genoemd.
Elk jaar op 7 oktober viert de Rooms-katholieke Kerk de Gedachtenis Heilige Maagd Maria van de Rozenkrans. Daaromheen is de hele maand oktober uitgegroeid tot Rozenkransmaand. Vroeger werd de rozenkrans veel gezamenlijk in de gezinnen gebeden. Tegenwoordig wordt hij veel gebeden tijdens bedevaarten, in kleine
groepen in de parochie en bij mensen thuis, of gewoon individueel. Veel katholieken dragen de rozenkrans altijd bij zich.
De kracht van de rozenkrans ligt in de eenvoud en in de herhaling. Door steeds weer het Onze Vader te bidden met de tien Weesgegroeten (de ‘tientjes van de rozenkrans’), ontstaat een cadans en een soort concentratie. Hierin kun je de geheimen uit het leven van Jezus overdenken en verdiepen. Je kunt aan de ‘tientjes van de rozenkrans’ ook intenties verbinden. Mensen aan wie je je gebed hebt beloofd of noden in de wereld die je ziet, kun je zo op voorspraak van Maria aan God voorleggen.
De Nederlandse bisschoppen riepen in 2018 op om elke maand op een speciale dag de rozenkrans te bidden met als intentie de vrede in de wereld. De oproep volgde op het 100-jarig jubileum van de verschijningen van de Heilige Maagd Maria in Fatima (13 mei – 13 oktober 2017). Paus Franciscus vraagt zo vaak mogelijk
de rozenkrans te bidden, “omdat dit gebed helpt de aanwezigheid van Christus in ons leven te kunnen herkennen” (ontmoeting met delegaties uit Maria bevaartsoorden, 8 oktober 2016).
Wist je dat de rozenkrans is ontstaan in kloosters, waar elke week alle 150 Psalmen werden gebeden? Voor lekenbroeders of -zusters verving men de Psalmen door het bidden van 150 maal het Onze Vader. In de middeleeuwen werd dit steeds vaker het Weesgegroet. Geleidelijk aan verbond men dit gebed met de overweging van momenten uit het leven van Jezus.



