Tagarchief: groen

Byssoliet / Actinoliet

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Actinoliet is grijs, groen of zwart van kleur en heeft een glasachtige glans. De steen kan een naald-achtige vezelstructuur hebben. Actinoliet mag normaal niet verkocht worden omdat het een te hoog gehalte asbest bevat. Er kan alleen gezondheidsgevaar ontstaan als er in de steen geboord of gezaagd wordt en er vezels vrijkomen.

Nefriet (één van de twee steensoorten die als jade verwerkt wordt) is een groene variant. Amiant of Byssoliet is een variant met haarfijne vezels. Chrysotiel is een vuilwitte variëteit. Al deze soorten zijn asbesthoudend en dienen met voorzichtigheid behandeld te worden.

 

 

actinoliet

 

 

 

Etymologie

 

De naam actinoliet is afgeleid van het Griekse aktinos = straal. Dit vanwege de vezelige structuur die actinoliet kan aannemen.

 

 

actinoliet

 

 

 

Vindplaats

 

Actinoliet wordt o.a. gevonden in Oostenrijk (Knappenwand en Zillertal), Italië (Val Malenco), Brazilië (Bahia) en Tsjechië (Sobotín).

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: Ca2(Mg,Fe)5Si8O22(OH)2

hardheid: 5,5-6

dichtheid: 3,04

 

 

chrysotiel

 

 

 

 

 

 

Shattuckiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemene informatie

.

Het mineraal shattuckiet is een koper-silicaat met de chemische formule  Cu5Si4O12(OH)2. Het mineraal behoort tot de inosilicaten.

.

.

ruw

.

.

.

Eigenschappen

.

Het doorzichtig tot doorschijnend (donker)blauwe of groene shattuckiet heeft een glasglans, een blauwe streep- kleur en de splijting is perfect volgens de kristalvlakken [100] en [010]. De gemiddelde dichtheid is 3,8, het kristalstelsel is orthorombisch en het mineraal is niet radioactief.

.

.

ruw

.

gepolijste chattuckiet

.

.

Etymologie

.

Shattuckiet is vernoemd naar de Shattuck mijn in Bisbee, Arizona in de Verenigde Staten.

.

.

.

.

.

.

Vindplaats

.

Shattuckiet wordt o.a. gevonden in de Verenigde Staten, Argentinië, Duitsland, Oostenrijk en Zuid-Afrika.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Brazilianiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemene informatie

.

Brazilianiet is een mineraal fosfaat dat typisch groengeel tot geel of wit tot kleurloos. Het is een doorzichtige steen met een glasachtige glans. Het monokliene mineraal heeft een gemiddelde dichtheid van 2,98, een hardheid van 5,5 en een witte streep.

.

.

.

.

.

.

Etymologie

.

Brazilianiet is vernoemd naar Brazilië, het land waar de steen voor het eerst gevonden werd.

.

.

.

.

.

.

Vindplaats

.

Het wordt het vaakst gevonden in fosfaatrijke pegmatieten. Het komt in pegmatieten voor in de vorm van perfecte kristallen. De enige bekende vindplaats van brazilianiet is in de omgeving van Conselheiro Pena, in de Brazilië. De voorbije jaren heeft deze plaats mineralen van grote kwaliteit opgeleverd, met perfect gevormde kristallen van een ongewone grootte. Sommige van deze mineralen zijn gevonden op muscoviet (met sterke zilverglans), ingegroeid in het moeder- gesteente.

Dergelijke specimina worden niet vermalen tot grondstof, maar vinden hun weg naar musea en privécollecties. De meest kristallen, donker groenachtig-geel tot olijfgroen, zijn soms tot 12 cm lang en 8 cm breed. Kristallen met gelijkwaardige vorm en grootte zijn ontdekt op een andere plaats in Minas Gerais, nabij Mantena, maar deze hebben geen perfect gevormde kristallen. Het mineraal is erg populair bij verzamelaars. Brazilianiet wordt nog gevonden in de Verenigde Staten, Tsjechië en Canada.

.

.

.

.

.

.

Chemische eigenschappen

.

samenstelling: NaAl3(OH)4(PO4)2

hardheid: 5,5

dichtheid: 3

.

.

.

.

.

Brazilianiet
Brazilianite-monocristal.jpg
Mineraal
Chemische formule NaAl3(PO4)2(OH))4
Kleur Geel, groen en kleurloos
Streepkleur Wit
Hardheid 5,5
Gemiddelde dichtheid 2,98 kg/dm3
Glans Glanzend
Opaciteit Doorzichtig
Breuk Conchoïdaal
Splijting [010] Goed
Kristaloptiek
Kristalstelsel Monoklien
Brekingsindices 1,60 – 1,62
Overige eigenschappen
Radioactiviteit Geen
Magnetisme Geen

 

.

..

 

.

.

.

.

.

Kleine pimpernel : Sanguisorba minor subsp. minor

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

kleine-pimpernel-jpg_595

 

 

Goed te herkennen aan
de groenige bloemhoofdjes met rode penseelvormige stempels en hangende meeldraden

 

 

1117dc778409fb4694a1347337159cc4

 

 

 

Algemeen

 

Kleine pimpernel is een overblijvende plant van 15 tot 60 cm, oorspronkelijk afkomstig uit het Middellandse Zeegebied. Ze groeit op min of meer droge, kalkhoudende grond in graslanden en bermen, op hellingen en langs struikgewas en op hoger gelegen delen van de uiterwaarden. Kleine pimpernel staat op de rode lijst als zeldzaam en matig afgenomen.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Kleine pimpernel bloeit vanaf mei tot en met juli (soms tot de herfst) met kogelronde tot eironde bloemhoofdjes. De bloemen in het hoofdje hebben groene, vaak rood aangelopen bloemdekbladen. De bovenste bloemen in het hoofdje zijn vrouwelijke bloemen met per bloem twee stijlen, die elk een penseelvormige stempel hebben bestaande uit talrijke rode slippen. De onderste bloemen zijn mannelijk met 10 tot 30 hangende meeldraden. De bloemen in het midden van het hoofdje zijn vaak tweeslachtig.

 

 

 

 

 

Blad

 

De bladeren zijn samengesteld en bestaan uit 9 tot 25 eironde, zittende of kort gesteelde deelblaadjes.

 

 

 

 

 

 

Algemeen

 

rozenfamilie (Rosaceae)
– overblijvend
– vrij zeldzaam
– 15 tot 60 cm

Bloem
– groen, vaak rood aangelopen
– vanaf mei t/m juli
– lang gesteeld hoofdje
– stervormig
– bloemhoofdje 1 tot 2 cm
– 4 bloemdekbladen
– 10 tot 30 hangende meeldraden
– 2 stijlen
– 1 penseelvormige stempel per stijl

Blad
– verspreid
– samengesteld oneven geveerd
– deelblaadjes langwerpig tot eirond
– top stomp
– rand gezaagd
– veernervig

Stengel

– rechtop
– onderaan behaard, zelden kaal
– rolrond of stomp vierkantig
– vaak voorzien van rode strepen en punten

zie wilde bloemen

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

JOHN ASTRIA

Barende steen of Biotiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Eigenschappen

.

Biotiet wordt gevonden in granietgesteenten, gneis en schisten. Zoals andere mica’s heeft biotiet een perfecte splijting: het kan gemakkelijk in buigbare platen gespleten worden. Het heeft een hardheid van 2,5 – 3 en een dichtheid van 2,7 – 3,1 g/cm3.

Het heeft een groenachtige tot bruine of zwarte kleur en kan zowel doorschijnend of opaak zijn. Biotiet wordt soms gevonden in grote platen, vooral in pegmatieaders. Het komt ook voor als een metamorf gesteente of als product van de afwisseling van hoornblende, augiet, werneriet en gelijkwaardige mineralen.

.

.

biotiet op calciet

.

Naam

.

Biotiet is genoemd naar de Franse natuurkundige Jean Baptiste Biot.

.

.

.

.

Ontginning

.

Biotiet komt voor in de lava van de Vesuvius, in Monzoni en op vele andere plaatsen in Europa. In de VS wordt het gevonden in de pegmatieten van New England, Virginia en North Carolina, evenals in de granieten van Pikes Leak.

.

.

.

.

Chemische eigenschappen

.

samenstelling: K(Mg,Fe)3AlSi3O10(OH)2

hardheid: 2,5 – 3

dichtheid: 2,8 – 3,4

.

.

.

.

Mineraal
Chemische formule K(Mg,Fe2+)3AlSi3O10(OH,F)2
Tweelingen zelden
Kleur Groen, bruin en zwart
Streepkleur Grijs
Hardheid 2,5 – 3
Gemiddelde dichtheid 2,7 – 3,1 kg/dm3
Opaciteit Doorzichtig, doorschijnend tot opaak
Splijting [001] Perfect
Kristaloptiek
Kristalstelsel Monoklien
Dubbele breking (0,028-0,07)
Bijzondere kenmerken kippenveluitdoving

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

kwarts met biotiet

.

agnitiet met biotiet

.

biotiet met robijn

.

granaat in biotiet

.

.

.

.

Quantum Quattro

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

Algemene informatie

 

Quantum Quattro is een combinatie van chrysocolla, dioptaas in rookkwarts, malachiet en shattukiet. De steen is blauw met groen van kleur.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Quantum quattro wordt in Namibië gevonden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

Hardheid is 7

 

 

 

 

 

 

.

.

 

 

 

 

 

 

 

Aurichalciet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemene informatie

.

Aurichalciet is een carbonaatmineraal dat wordt gevonden in koper- en zinkafzettingen. Het is groen, blauw en blauwgroen van kleur en doorgaans lichtdoorschijnend.

.

.

aurichalcite-24456

.

.

.

.

Etymologie

.

Aurichalciet is afgeleid van het Griekse woord oreichalchos, wat bergkoper betekent.

.

.

93531010102

.

.

Vindplaats

.

Aurichalciet wordt over de gehele wereld gevonden, met name in Siberië (Rusland) en de Verenigde Staten.

.

.

.

.

Chemische eigenschappen

.

samenstelling: (Zn, Cu)5(CO3)2(OH)6

hardheid: 2

dichtheid: 3,77

.

.

266px-aurichalcite79_mine

.

.

.

.

3d-gouden-pijl-5271528

.

.

mijne-kop-a4

Het symbool van de regenboog

Standaard

categorie : religie

In vele culturen werd de regenboog beschouwd als een vriendelijk gebaar

van God of de goden aan de mensen

In het christendomvan de middeleeuwen werden de drie hoofdkleuren van de regenboog symbolisch uitgelegd: blauw als de kleur van de zondvloed, rood als de kleur van de wereldbrand en groen als de kleur van de nieuwe aarde. Anderen hebben meer aandacht voor de zeven kleuren en leggen ze uit als de zeven gaven van de Heilige Geest. Soms wordt de regenboog gezien als symbool voor Maria, die de voorspraak is voor de mensen op aarde bij God in de hemel. Zo ontstond de devotie voor Onze Lieve Vrouwe van de Hemelboog (= Iris). Volgens een Spaans voornaamwoordenboek is de vrouwennaam Iris daarvan afkomstig.

In de Bijbel verschijnt er na de zondvloed een regenboog, als teken dat God nooit meer een zondvloed over de aarde zal laten gaan; de regenboog is als het ware zijn handtekening van dit verbond tussen Hem in de hemel en zijn mensen op aarde. In de christelijke kunst wordt Christus vaak afgebeeld als wereldheerser, zittend op de regenboog. De regenboog geldt daar ook als symbool van verzoening tussen God en de mensen.

De Openbaring hoofdstuk 10 ; de blijde boodschap

Pasteltekening van John Astria

In de Islam heeft de regenboog vier basiskleuren: rood, geel, groen en blauw, zinnebeelden van de vier elementen: vuur, aarde, lucht en water.

In het oude China beschouwde men de regenboog als de vereniging van yin en yang. Soms werd de regenboog daar voorgesteld als een slang met een kop aan allebei de uiteinden: de ene zoog het water op uit de noordelijke zee om het via de andere kop in de zuidelijke zee weer uit te spuwen.

In de culturen van Afrika, India en de indianenkomt dit gegeven ook voor: dan stelt men zich de regenboog voor als een draak, symbool van vruchtbaarheid, die zijn dorst lest in de zee. Bij sommige stammen in Afrika ziet men de regenboog ook als brenger of bewaker van schatten. Of als een beschermende arm om de hele aarde!De Inca-indianen hadden een bijzondere verering voor de regenboog. Zij had te maken met de zonnegod. De Inca-vorsten die zich beschouwden als afstammelingen van de zon, beeldden hem af op hun wapens en schilden.

Andere indianen-culturen zien in de regenboog een ladder waarlangs je naar de hemel kunt klimmen.

Hindoes en Boeddhisten geloven dat wie in het stadium van de regenboog aanbelandt, op de drempel staat om het ideaal te bereiken, en op te gaan in de gelukzalige stilte.

In het volksgeloof wordt vaak verteld dat de regenboog rijkdom en voorspoed zal brengen. Waar haar uiteinden de aarde raken zou een pot met goud te vinden zijn.

DE ISLAM IS DE 

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget