Category, categorie : The Bible explained/De Bijbel uitgelegd: video
.
.
Mark 10 (Part 2) : 28-52 • Jesus the Servant
.
Marcus 10 (deel2) : 28-52 . Jezus de Dienaar
.
Paul LeBoutillier
.
.




Het mineraal zinkblende, ook blende of sfaleriet (verouderd: sphaleriet) genoemd, is de belangrijkste bron voor de winning van zink. Het mineraal kan ook grote hoeveelheden ijzer en cadmium bevatten met vaak insluitsels van chalcopyriet(CuFeS2). Sfaleriet komt regelmatig voor als verontreiniging in looderts. Sfaleriet of zinkblende is van nature geel, bruin of grijs maar kan doordat het vaak insluitsels bevat ook rood, zwart, groen, grijs en wit zijn.
Het mineraal heeft een hardheid van 3,5 – 4, en een gemiddelde dichtheid van 4,05. De geringe hardheid maakt dat het mineraal voor sieraden enkel geschikt is als het insluitsels van andere mineralen bevat. Zinkblende heeft een kubisch kristalstelsel. Het kan bestaan uit tetrahedrale of dodecahedrale kristallen, maar het heeft doorgaans geen mooie kristalvormen.
Splijting vindt plaats volgens het kristalvlak [110]. Het mineraal kan transparant tot doorschijnend zijn, maar ook geheel ondoorzichtig als het veel ijzer bevat. Het mineraal kan bruine, lichtgele of witte strepen bevatten. Zinkblende heeft een harsachtige glans.
De naam sphaleriet is afkomstig van het Grieks sphaleros, dat “verraderlijk” betekent. Het mineraal werd namelijk vaak voor galena (loodblende) aangezien, maar het bevat geen lood.
Zinkblende wordt gevormd in een grote verscheidenheid aan hydrothermale omstandigheden. Het komt vaak samen voor met pyriet en galeniet. De typelocatie van zinkblende is niet nader gedefinieerd en het mineraal komt zeer algemeen voor. Het geldt als het belangrijkste zink-erts.
samenstelling: (Zn,Fe)S
hardheid: 3,5 – 4
dichtheid: 3,9 – 4,1
|
Sfaleriet of zinkblende
|
||
| Mineraal | ||
| Chemische formule | ZnS met substituties door Fe | |
| Kleur | Geel, bruin of donkerbruin, afhankelijk van het ijzergehalte en onzuiverheden | |
| Streepkleur | Lichtgrijs of lichtbruin | |
| Hardheid | 3,5 – 4 | |
| Gemiddelde dichtheid | 4,05 kg/dm3 | |
| Glans | Hars- of diamantglans | |
| Opaciteit | Doorzichtig of doorschijnend | |
| Breuk | Oneffen | |
| Splijting | Perfect, [110] | |
| Habitus | Tetraëdrisch of dodecaëdrisch, gebogen vlakken, dikwijl massief of korrelig | |
| Kristaloptiek | ||
| Kristalstelsel | Kubisch | |
| Brekingsindices | 2,37-2,43 (isotroop) | |
| Dubbele breking | Geen; isotroop | |
.


Pasteltekening van John Astria
De Antichrist is volgens de christelijke leer de ultieme manifestatie van het kwaad in een menselijk wezen. Het begrip komt in de Bijbel voor in de brieven van Johannes. In de Openbaring van Johannes, het laatste boek uit het Nieuwe Testament, komt het woord antichrist niet voor, maar naar algemene overtuiging wordt de persoon daarin wel beschreven en het beest genoemd.
Volgens de christelijke leer laat de antichrist zich helemaal leiden door de satan en deze zou door deze persoon trachten de mensheid geheel in zijn macht te krijgen en de gelovigen uit te roeien. De antichrist zou ook een soort geestelijk adviseur hebben, de valse profeet genaamd. Aanvankelijk zou die zich presenteren als degene die alle problemen van de wereld zou komen oplossen en zou hij de absolute macht over de mensheid krijgen. Van wezenlijk belang daarbij in de christelijke leer is dat hij zich zou voordoen alsof hij een ‘goddelijk’ wezen zou zijn waarbij hij zich zou bedienen van bovennatuurlijke gaven waarmee hij zal pogen de mensheid te verleiden hem als ‘god’ te vereren.
Na verloop van tijd zou hij echter steeds meer zijn ware aard laten zien en zou zijn beestachtigheid volledig losbarsten. Hij zou dan de mensheid dwingen óf voor hem te kiezen óf voor God. Diegenen die dan voor hem kiezen zouden dan hem en het beeld dat van hem wordt gemaakt moeten aanbidden en een teken van hem op hun voorhoofd of rechterhand aanvaarden (het teken van het beest: het getal 666). God zou daarentegen waarschuwen dat diegenen die dat doen onder zijn Laatste Oordeel veroordeeld zouden worden.
De antichrist zou volgens de christelijke leer in de geschiedenis optreden aan het einde van de tijd (eindtijd) vanwege de naderende Wederkomst van Jezus Christus om zijn Duizendjarig vredesrijk op aarde te vestigen. Op het moment dat de heerschappij van de antichrist tot een climax zou komen, zou Jezus Christus terugkeren naar de aarde. Daarop zouden de antichrist en de valse profeet levend in een vuurpoel geworpen worden.
Openbaringen 19, 20: En het beest werd gegrepen en met hem de valse profeet, die de tekenen voor zijn ogen gedaan had, waardoor hij hen verleidde, die het merkteken van het beest ontvangen hadden en die zijn beeld aanbaden; levend werden zij beiden geworpen in de poel des vuurs, die van zwavel brandt.
Tevens zou de satan in een diepe afgrond geworpen worden alwaar hij tot aan het einde van het duizendjarige rijk zou moeten verblijven.
De meeste kerkelijke interpretaties van de antichrist staan tussen de letterlijke en zinnebeeldige duiding. Een letterlijke lezing, die de apocalyps herkent in hedendaagse politieke constellaties wordt ook wel chiliasme genoemd. De historisch-kritische benadering beschouwt de persoon van de antichrist als een allegorische figuur.
De antichrist wordt nu nog tegengehouden (weerhouden) door de christenen, zoals beschreven in de Tweede brief van Paulus aan de Tessalonicenzen hoofdstuk 2, vers 7-8:
“7 Hoewel in het verborgene de wetteloosheid nu al werkzaam is, moet eerst degene die hem tegenhoudt verdwijnen. 8 Pas dan verschijnt hij – en dan zal de Heer Jezus hem doden met de adem van Zijn mond en vernietigen door de aanblik van Zijn komst.” (2 Tess. 2:7-8).
Dat betekent dat na de Opname van de gemeente de antichrist vrij spel heeft.
Hierover is door christenen in de geschiedenis van het christendom meermalen gespeculeerd. Verscheidene historische personen hebben zij ooit wel als de antichrist bestempeld. Voorbeelden zijn de Romeinse keizer Nero, de Paus van Rome (volgens sommige protestanten), kerkhervormer Maarten Luther (volgens sommige katholieken), Napoleon en Adolf Hitler. Recentere kandidaten waren o.a. de Amerikaanse presidenten George Bush jr. en Barack Obama.
De bekende Britse protestant Ian Paisley die van 1979 tot 2004 lid was van het Europees Parlement, kwam in 1988 in het nieuws toen hij een toespraak van de toenmalige Paus Johannes Paulus II verstoorde en hem voor de antichrist uitmaakte. Hij werd hierna de zaal uitgezet.
De Rooms-katholieke Kerk verwacht aan het einde van de tijd een laatste beproeving, waarbij vele gelovigen afvallig zouden worden. De ergste godsdienstige dwaalleer is volgens de christelijke leer die van de antichrist, omdat de mens zich daarin zelf verheerlijkt in plaats van God te eren. Volgens de katholieke Kerk is het letterlijk lezen van de Apocalyps en op die basis speculeren op messiaanse verwachtingen in de politiek (chiliasme), een “intrinsiek verkeerd” messianisme.
De laatste jaren zijn er veel romans verschenen (vooral uit de Verenigde Staten waar onder de vele protestants-christelijke gemeenten een grote doelgroep aanwezig is) waarin de figuur van de antichrist voorkomt. Ook zijn er diverse films geproduceerd met als thema ‘de antichrist’. Bekend is geworden de dertiendelige serie De Laatste Bazuin (Engelse titel: Left Behind) van Tim LaHaye en Jerry B. Jenkins die over de eindtijd gaat en waarin de antichrist een prominente rol speelt. Van de eerste drie boeken van deze serie zijn ook films gemaakt.
Pasteltekening van John Astria
In de Bijbel komt de uitdrukking ‘antichrist’ verschillende malen voor in de brieven van de apostel Johannes.
In 1 Johannes 2 vers 18 staat:
Kinderen, het is de laatste ure; en gelijk gij gehoord hebt, dat er een antichrist (Grieks: antichristos) komt, zijn er nu ook vele antichristen (Grieks: antichristoi) opgestaan, en daaraan onderkennen wij, dat het de laatste ure is.
Vervolgens staat er verderop in vers 19:
Ze zijn uit ons midden voortgekomen maar ze hoorden niet bij ons, want als ze werkelijk bij ons hadden gehoord, zouden ze bij ons gebleven zijn. Maar het moest aan het licht komen dat niemand van hen bij ons hoorde.
De antichrist zal dus volgens die Bijbelpassage uit christelijke kring komen, wat aansluit bij bijvoorbeeld de vele verwijzingen naar de paus als antichrist door protestanten. Ook Judas Iskariot werd als een voorbeeld gezien van hoe de antichrist zou zijn.
De uitdrukking antichrist komt men ook tegen in 1 Johannes 2 vers 22 waar valt te lezen:
Wie is de leugenaar dan wie loochent, dat Jezus de Christus is? Dit is de antichrist, die de Vader en de Zoon loochent.
Ook wordt gesproken over de geest van de antichrist. Men kan daarvan lezen in 1 Johannes 4:3:
en iedere geest, die Jezus niet belijdt, is niet uit God. En dit is de geest van de antichrist (Grieks: antichristou), waarvan gij gehoord hebt, dat hij komen zal, en hij is nu reeds in de wereld.
Deze Bijbeltekst wordt vaak aangehaald door christelijke tegenstanders van andere godsdiensten zoals deislam, het boeddhisme en het hindoeïsme.
Tenslotte komt men het woord ook nog tegen in de Tweede brief van Johannes (2 Johannes 1:7). Daar staat:
Want er zijn vele misleiders uitgegaan in de wereld, die de komst van Jezus Christus in het vlees niet belijden. Dit is de misleider en de antichrist (Grieks: ho antichristos).
De vraag is wat met ‘antichrist’ wordt bedoeld. In het algemeen kan worden gesteld dat met de ‘antichrist’ wordt bedoeld een persoon die zich tegen Jezus Christus opstelt of die zich in Zijn plaats tracht te stellen als een valse nieuwe Messias. Jezus zei ook tegen de joden in het Evangelie volgens Johannes, dat ze hem zullen aannemen als hun Messias en dus niet Jezus Christus:
“Ik ben gekomen namens mijn Vader, maar u accepteert mij niet, terwijl u iemand die namens zichzelf komt, wel zou accepteren.” (Joh. 5:43).
De antichrist zou volgens de christelijke leer in de eindtijd verwacht worden, maar zijn invloed is volgens hen reeds merkbaar in personen die antichristenen worden genoemd. De antichrist kan dus volgens deze interpretatie een geestelijke invloed, stroming of maatschappelijke toestand zijn onder leiding van de duivel zelf.
.
























































Salabhasana is een basishouding, maar niettemin zeer inspannend. Deze yogaoefening vraagt immers veel van de rug- en dijbeenspieren, omdat beide benen gestrekt in de hoogte worden gehouden. Ook de armspieren moeten flink worden aangespannen. Daardoor vergeet men wel eens om tijdens de oefening rustig door te ademen. Salabhasana (sprinkhaan) is een klassieke yogaoefening. Mede dankzij de vele gezondheidsvoordelen heeft deze asana in de meeste yogacursussen terecht een plekje verworven.
Een uitstekende, maar inspannende asana voor de rug- en dijbeenspieren. Blijf zolang mogelijk in salabhasana, zonder de spieren te forceren. In het begin zal 5 seconden al lang zijn.
Salabhasana versterkt de rug-, arm-, dijbeen- en buikspieren. De verbeterde bloeddoorstroming komt vooral ten goede aan de buikorganen. Wie sterke rugspieren wil, is met salabhasana op de goede weg. Tijdens de menstru-atie kan men deze asana beter achterwege laten. Vraag eerst professioneel medisch advies als u herniaklachten hebt of aan hoge bloeddruk lijdt.
De positieve gezondheidseffecten van salabhasana zijn talrijk. De Gheranda-samhita vermeldt overigens een va-riant van salabhasana, waarbij de handen achter het hoofd gevouwen worden. Deze asana wordt makarasana (krokodil) genoemd. Het is een vermelding waard omdat mensen die kouwelijk zijn er veel baat bij kunnen heb-ben. Makarasana versterkt in dat opzicht de werking van salabhasana. ‘De sprinkhaan’ heeft een therapeutische en ondersteunende, maar niet per se een genezende uitwerking op de volgende klachten, kwalen en aandoening-en:
Kruiden kunnen je helpen bij onschuldige kwaaltjes. Veel kruiden smaken daarbij ook nog een goed. Je kan er kruidenthee van maken, maar je kan ze ook verwerken in allerlei gerechten. Dat kan zowel met verse als gedroogde kruiden.
Wie groene vingers heeft, kan sommige van deze kruiden eenvoudig in de tuin of in een pot verbouwen.
Let op: Hoewel kruiden natuurlijk zijn, is het verstandig om er voorzichtig mee om te gaan. Zeker als je ook andere medicijnen gebruikt of zwanger bent.
Het blad van de gewone brandnetel (Urtica dioica). Je weet wel, die plant met die harige blaadjes die, als je hem aanraakt, roodheid irritatie en jeuk veroorzaakt. Maar als het blad verwerkt is, gekookt, gedroogd of gekookt, dan kan de plant veilig geconsumeerd worden. Je kan thee zetten van de gedroogde blaadjes en de smaak is best goed.
Deel van de plant: blad

Als je de bloem ziet dan begrijp je de naam Duizendblad (Achillea millefolium). De bloemen hebben daadwerkelijk duizenden blaadjes. Ze kunnen roze of wit zijn. De bladeren lijken op veren.
Deel van de plant: bloemen en blad

.
.
.
Behalve de vruchten van de frambozenplant (Rubus idaeus) hebben ook de bladeren van de plant geneeskrachtige eigenschappen. De bladeren kunnen gedroogd worden en er kan thee van gemaakt.
Deel van de plant: blad

De wortel van de gemberplant (Zingiber officinale) is geliefd als smaakmaker voor Oosterse gerechten, maar er wordt ook veel thee van gemaakt.
Deel van de plant: wortel

.
.
Hartgespan (Leonurus Cardiaca) of hartekruid zoals het ook wel wordt genoemd is al sinds de oudheid bekend vanwege.
Deel van de plant: de jonge toppen van de plant

Kardemom (Elettaria cardamomum) is vooral bekend als een kruid en smaakmaker voor bijvoorbeeld stoofpotten. Maar het wordt ook wel gebruikt om gebak en jam op smaak te brengen. Behalve een lekkere smaak is kardemom ook gezond. Van de plant worden de peulen gebruikt.
Deel van de plant: zaden

.
.
.
Het kruid kamille (Matricaria chamomilla) staat al eeuwenlang bekend om zijn anti-bacteriële werking en omdat het de zenuwen en spieren ontspant. De bloemen kunnen gedroogd worden en als thee gedronken worden.
Deel van de plant: bloemen

Kaneel (Cinnamomum verum) wordt verkocht in stokjes. Het is de opgerolde bast van de kaneelboom. Gemalen wordt het kaneelpoeder. Kaneel heeft een zoete en warme smaak en wordt vele gebruikt om gebak en koek op smaak te brengen maar ook in hartige gerechten zoals curry’s.
Deel van de plant: bast

.
.
.
Meidoorn (Crataegus) wordt ook wel haagdoorn genoemd en groeit van nature in Europa in de vorm van struiken en bomen. Zowel de blaadjes als de bloemen en bloemknoppen zijn eetbaar. Meidoorn thee wordt gemaakt van jonge, gedroogde blaadjes.
Deel van de plant: bloem, blad

.
.
.
Melisse (Melissa officinalis) of citroenmelisse wordt ook wel de honingplant genoemd. Dat komt omdat de plant veel bijen aantrekt. Melisse staat al van oudsher bekend om de geneeskrachtige werking die het heeft. Het heeft bovendien een aangename fris-zoete smaak. Het is een kruid dat ook als rustgevende thee goed werkt.
Deel van de plant: bladeren

.
.
.
Munt (Mentha) is een plant die makkelijk groeit. De bladeren hebben ene lekkere frisse smaak. Je kan gewoon takjes van de muntplant afknippen en er water dat net van de kook af is over heen gooien.
Deel van de plant: bladeren

.
.
.
De paardenbloem (Taraxacum officinale), die gele bloemen die later in van die pluizenbollen veranderen, groeien gewoon langs de kant van weg. Toch staat het blad ervan bekend om zijn geneeskrachtige werking. De bladeren smaken bitter en hoewel je van de gedroogde bladeren ook thee kan zetten is het aan te raden om het te mengen met een andere smaak thee zoals munt. De jonge bladeren kunnen als een salade worden gegeten en worden ook wel molsla genoemd.
Deel van de plant: bladen

.
.
.
Peterselie (Petroselinum crispum) is een veelgebruikt en smakelijk kruid. Je kan het toevoegen aan salades, sauzen en smoothies. Daarnaast is Peterselie heel gezond. Het is onder andere rijk aan vitamine C, vitamine A, calcium, magnesium en ijzer.
Deel van de plant: blad

.
.
.
Rozemarijn (Rosmarinus officinalis) is een kruid dat veel in de keuken gebruikt wordt. Naast de smaak heeft rozemarijn ook geneeskrachtige eigenschappen. Het bevat vitaminen en mineralen en werkt anti-bacterieel. Het kan zowel uitwendig als inwendig gebruikt worden. Een paar takjes rozemarijn in het bad is goed voor de huid. De gedroogde blaadjes kunnen verwerkt worden in een dressing, soepen of sauzen of als onderdeel van een kruidenthee.
Deel van de plant: blad

Salie (Salvia officinalis) is een oude plant die al in de tijd van de Romeinen bekend stond om de geneeskrachtige eigenschappen. Salie heeft een lichte anijs-dropsmaak. De smaak past goed bij vlees en vis.
Deel van de plant: blad, bloem

.
.
.
St. Janskruid (Hypericum perforatum) of St Johns wort staat bekend om zijn opwekkende en rustgevende werking.
Deel van de plant: blad, bloem

,
,
,
Tijm (Thymus) wordt veel gebruikt in de keuken in soepen en sauzen en heeft een heeft een heerlijke smaak. Minder bekend is dat tijm ook geneeskrachtige eigenschappen heeft. Het wordt vaak gebruikt als ingrediënt voor hoestdrankjes.
Deel van de plant: blad

.
.
.
Valeriaan (Valeriana officinalis) is een struikachtige plant en staat al eeuwen bekend om zijn rustgevende werking. Veel mensen gebruiken het ook om beter te slapen. Hoewel je wel valeriaanthee kan drinken, smaakt het niet erg lekker. Een tinctuur of een capsule met gemalen gedroogde valeriaanwortel lijkt dan een goed alternatief.
Deel van de plant: wortel

Van venkel (Foeniculum vulgare) wordt de venkelknol gegeten als groente, de venkelzaden worden gebruikt als kruid. Om thee te maken, kneus of vijzel je de venkelzaden fijn, doe ze in een theezeefje en giet er kokend water over dat net van de kook af is.
Deel van de plant: zaden

.
.
.
Van het kruid Zoethout (Glycyrrhiza glabra) wordt de wortel gebruikt als ingrediënt voor drop en thee. Zoethout heeft ook geneeskrachtige eigenschappen met als werkzaam ingrediënt glycyrrhizine. Pas alleen wel op als je hoge bloeddruk hebt.
Deel van de plant: wortel



Pasteltekening van John Astria
De Openbaring is het laatste boek van het Nieuwe Testament en de Bijbel. Het werd geschreven door de apostel Johannes op het eiland Patmos, een eiland in de Egeïsche Zee vlakbij Turkije. Het boek is gedateerd in 96 NC, alhoewel er ook argumenten zijn voor een vroegere datum. Omdat de teksten in het Grieks geschreven zijn, noemt men het boek ook de Apocalyps. Hedendaags gebruikt men dit woord wanneer men de klemtoon wil leggen op een grote ramp. Het is een profetisch boek en bevat 22 hoofdstukken. God openbaart Johannes via een visioen geheimen over de eindtijden, gebeurtenissen die de mens zijn verstand te boven gaan.
Dit zijn citaten uit de Bijbel waarin God de mens aanmaant kennis in zich op te nemen over zichzelf en Jezus Christus. Wie God zoekt zal hem vinden. Het is aan de mens om de eerste stap te zetten. Wanneer we God om inzichten vragen zal de Heilige Geest ons geestelijk denken verlichten. Het onbegrijpelijke wordt plots of op het gepaste moment verstaanbaar. In het eerste en het laatste hoofdstuk van de Openbaring zegt Christus tot twee maal toe dat het lezen ervan een zegening geeft.
Het woord van God, de Bijbel, is meer dan de traditionele preken en parabels die we al jaren kennen. Kennis opnemen van God is niet alleen bestemd voor theologen, maar voor iedereen. Door die opname van kennis krijgen we inzichten in het verleden en heden waardoor we met een gerust hart en vertrouwen de toekomst tegemoet kunnen gaan.
-zijn doel met deze wereld
-de toekomst van Israël en de wereld
-het mysterie van het goede en het kwade
-de bestraffing van het goede en de bestraffing van het kwade
-de toekomstige natuurrampen en oorlogen
-de wederkomst van de Messias
-de dag des oordeel
-het uitzicht in de hemel en zijn troon
-de nieuwe hemel en de nieuwe aarde
De Openbaring is moeilijk te begrijpen door de vele mystieke symbolen in de teksten en de verwijzingen naar het Oude Testament. De geschiedenis van Israël is een leidraad doorheen de 22 hoofdstukken. Jeruzalem wordt het centrum van Goddelijke theocratie voor gans de wereld.

