Categorie archief: Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

Grossulaar of grossulariet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Grossulaar is een variëteit granaat. De steen is doorzichtig tot doorschijnend met een glasachtige glans. Een grossulaar met een oranjebruine kleur wordt hessoniet genoemd en de smaragdgroene variant heet tsavoriet. De steen heeft een bruinwitte streepkleur en de splijting van het mineraal is onduidelijk volgens een onbekend kristalvlak. De gemiddelde dichtheid is 3,57 en de hardheid is 6,5 tot 7,5. Het kristalstelsel is isometrisch en grossulaar is niet radioactief.

 

 

 

 

 

 

 

.

 

Naamgeving

.

De naam van het mineraal grossulaar is afgeleid van het Latijnse grossularia, dat “kruisbes” betekent.

 

 

 

 

 

Voorkomen

.

Grossulaar is een granaat en komt als voor in sterk gemetamorfoseerde gesteenten. De typelocatie is gelegen op het eiland Mull in Schotland. Het wordt ook gevonden in de Val d’Aosta, Italië, in de Jeffrey mijn, Quebec, Canada en in de Sierra de la CruzLago JacoCoahuila, Mexico.

 

.

hessoniet

 

 

 

hessoniet

 

.

 

tsavoriet ruw

 

 

 

tsavoriet

 

 

 

Chemische eigenschappen

.

samenstelling: Ca3Al2(SiO4)3+Fe,Mn

hardheid: 6,5-7,5

dichtheid: 3,57

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dumortieriet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Kenmerken van dumortieriet

 

De blauwe dumortieriet is weinig bekend en wordt wel eens voor sodaliet of zelfs lapis lazuli versleten. Want ook die stenen zijn mooi blauw. Toch is het de moeite waard om dumortieriet beter te leren kennen. Hij is namelijk in sommige opzichten heel anders dan sodaliet of lapis lazuli. Ruwe dumortieriet wordt vaak ingekapseld in kwarts gevonden. Hij heet dan dumortierietkwarts.

Dumortieriet is een zeer spirituele steen en wordt wel de ‘steen van het geduld’ genoemd. Door zijn kalmerende uitstraling geeft de dumortieriet rust en overzicht. Sinds kort wordt dumortieriet in de edelsteentherapie gebruikt.

.

.

 

.

.

.

 

Herkomst van de naam

.

De dumortieriet dankt zijn naam aan de Franse fossielkundige Eugène Dumortier (1802-1873), die het mineraal ontdekte. De dumortieriet werd in Afrika beschouwd als versteend water, en was daarom zeer kostbaar. Waar deze steen ook werd gevonden, altijd was er water in de buurt. Waarom dumortieriet en water zo’n innige relatie hebben, is onbekend.

De Franse geoloog Ferdinand Gonnard was in 1880 de eerste die dumortieriet beschreef als apart mineraal. Hij vond de steen in de buurt van de Rhône in Frankrijk. Gonnard vernoemde het mineraal een jaar later naar de Franse paleontoloog Eugène Dumortier. Dit vanwege diens verdiensten voor de paleontologie, en omdat Dumortier het mineraal al eerder vlak bij zijn huis had gevonden, nog zonder het te herkennen als nieuw mineraal.

Dumortieriet wordt sinds 1920 wel gebruikt bij de fabricage van serviesgoed, aangezien de steen bij hoge temperaturen (1800 graden C en hoger) een prachtig helderwit en glanzend porselein oplevert.

.

.

.

.

Spiritueel

.

* Op het voorhoofd gelegd verbindt de dumortieriet je met je Hoger Zelfen metMoeder Aarde.
* Dumortieriet helpt je leven onder controle te krijgen. Een ideale steen inperiodes van stress en onrust, bijvoorbeeld bij reorganisaties of een scheiding.
* Dumortieriet geeft overzicht en doorzettingsvermogen in moeilijke situaties. Het is een goede steun bij het doorbreken van verslavingen, zoals snoepen of roken, omdat het helpt dwangmatige patronen te herkennen en te doorbreken.
* Dumortieriet geeft oog voor detail en nieuwe oplossingen.
* Dumortieriet geeft eenpositieve instelling en maakt optimistisch.
* Dumortieriet helpt je om taalop verschillende niveaus te begrijpen en te spreken. Dit geldt voor Nederlands maar zeker ook voor vreemde talen! Een goede steen dus als je een vreemde taal als Frans of Engels wilt leren kennen.
* Ga eens in een kring van dumortieriet zitten en ervaar de ontstressende werkingvan de dumortieriet! Dumortieriet verwijdert alle belastende, stressende en blokkerende factoren uit de aura.

.

.

.

.

 Chemische samenstelling

.

De dumortieriet is een silicaat. De groene en blauwe tinten worden veroorzaakt door ingesloten ijzer en vooral titaan. De rode en grijze tinten komen door het ingesloten mangaan.

.

Samenstelling: (Al, Fe, Ti)7 [O3 | BO3 ] (SiO4)3] + Mn
Hardheid: 7 – 8,5. Aggregaten hebben hardheid 7, kristallen hebben hardheid 8,5
Glans: glasglans, zijdeglas, soms dof
Transparantie: ondoorzichtig
Breuk: ongelijk, schelpvormig, bros
Splijtbaarheid: goed
Dichtheid: 3,26 – 3,41
Kristalstelsel: rombisch

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

.

.

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

Turkoois

Standaard

categorie : sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Kenmerken van turkoois

.

Turkoois bevat vaak bruine of zwarte aders. Dit heet wel een spinnenweb-patroon. Die donkere aders gelden als bewijs van de echtheid van turkoois. Soms heeft turkoois ook goudkleurige insluitsels.

Turkoois is heel poreus en neemt gemakkelijk kleurstoffen op. De mooie blauwe kleur verandert in groen door de inwerking van bijvoorbeeld transpiratie, zeep, parfum en schoonmaakmiddelen. De steen wordt ook groen als hij wordt verwarmd tot meer dan 250 graden Celsius.

Turkoois wordt vaak geïmpregneerd met olie of hars om de steen minder poreus en kwetsbaar te maken en de kleur te versterken. Let op, turkoois is dermate geliefd dat niet alle aangeboden turkoois echt is. Er zijn vele creatieve handelsnamen, en meestal gaat het niet om echte turkoois. De vervalsingen zijn soms duidelijk herkenbaar, maar soms ook niet.

.

.

.

.

Amerikaanse turkoois en Mexicaanse turkoois zijn wel echt, maar hebben van zichzelf geen felle kleur. Die kleur wordt meestal door verven of impregneren mooier gemaakt.

 

Californische turkoois is eigenlijk varisciet.

Weense turkoois is eigenlijk blauw geverfde klei.

Magnesiet en howliet zijn witte poreuze mineralen die vaak turkoois geverfd worden. De geverfde howliet wordt dan als turqueniet of turquereniet aangeboden.

Turkoois is koperhoudend en wordt vaak gevonden samen met andere koperhoudende mineralen, zoals chrysocolla, malachiet en azuriet. Eilatsteenis een vergroeiing van chrysocolla, turkoois en malachiet.

Turkoois is de nationale steen van Iran en Turkije, en van de Amerikaanse staten Arizona, Nevada en New Mexico.

In de edelsteentherapie wordt turkoois gebruikt voor zenuwgerelateerde klachten als nervositeit en reumatische pijn.

.

.

.

.

Herkomst van de naam

.

Turkooisdankt zijn naam aan de kruistochten (tussen 1095 en 1271). De kruisvaarders troffen deze steen aan in de Oriënt en namen hem mee naar huis. De naam is afgeleid van het Latijnse woord turcois (‘uit Turkije’). In het Frans werd dit vertaald naar pierre turquoise (‘Turkse steen’).

Eilatsteen is genoemd naar de vindplaats nabij Eilat, een havenstad in het uiterste zuiden van Israël.

.

.

.

.

Door de eeuwen heen

.

Turkoois was in veel culturen een beschermende steen: hij zou beschermen tegen schadelijke tovenarij en werd als amulet gedragen. Men geloofde dat zo’n amulet kracht, gezondheid en levensvreugde gaf. Volgens de overlevering zou turkoois zijn drager waarschuwen voor gevaar of ziekte door van kleur te veranderen.

Het beroemde gouden dodenmasker van farao Toetanchamon (ca. 1342-1223 v.Chr.) is versierd met vooral lapis lazuli, maar ook met turkoois. Uit het graf van Toetanchamon kwamen allerlei sieraden versierd met turkoois, zoals scarabeeën, ringen, hangers en kralen.In het Oude Egypte was turkoois een aan de godin Hathor gewijd mineraal. Zij was de Moedergodin, moeder van de goden. Zij werd wel de Blauwe Godin genoemd.

De Egyptenaren waren zo dol op turkoois, dat ze om aan de vraag te voldoen zelf turkooiskleurige fayence (een soort porselein) maakten.

Ook uit China zijn turkooisvondsten bekend van 3 millennia oud. Turkoois werd, net als jade en andere groene stenen, gebruikt als amulet ter bescherming, en als talisman om voorspoed en geluk aan te trekken. Turkoois werd, net als jade, verwerkt tot siervoorwerpjes, kralen en hangers.

In het Perzië van 2000 jaar geleden werd blauwe turkoois gebruikt om daken en plafonds van paleizen te versieren. De kleur werd geassocieerd met de hemel, maar ook met de hemel op aarde. Uiteraard konden alleen de extreem-rijken zich dit veroorloven. Vaak werden het turkoois voorzien van teksten uit de Koran.

De Romeinen (ca. 600 v.Chr. – 500 n.Chr.) gebruikten turkoois graag gezet in goud, omdat dit de mooie kleur goed doet uitkomen. Er zijn veel sieraden met turkoois teruggevonden uit de Romeinse tijd, zoals oorbellen en ringen. Opvallend zijn de hangers met oogmotief, amuletten tegen het boze oog.

De Romeinse wetenschapper Plinius de Oudere (23-79 n.Chr.) beschreef ooit een kostbare blauwgroene steen met alle kwaliteiten van de turkoois zoals wij die kennen (poreus, gevoelig voor vetten, parfum en zweet). Hij noemde deze steen toen calais of callais.
Lieden die Plinius later citeerden hadden het over kallaiet, wat ontleend zou zijn aan de Griekse woorden kallos (‘mooi’) en lithos (‘steen’).

De Azteken (ca, 1200-1500) kenden turkoois als Teoxihuitl. Ze gebruikten dit mineraal graag om maskers, wapens en schilden te versieren. Ook beeltenissen van goden werden graag met turkoois versierd.

Turkoois was vaak de kleur van de slangengod Quetzalcoatl, de god van het water en de wind, de vruchtbaarheid en de hemel.

De oorspronkelijke bewoners van Noord-Amerika gebruikten en gebruiken turkoois graag voor hun sieraden. DeIndianengeloven dat turkoois iemand mooier, aantrekkelijker en gezonder maakt. Door zijn kleur helpt turkoois je te verbinden met de elementen lucht en water. Ze beschouwden turkoois als scherven van de hemel.

In Europa was turkoois al eeuwenlang bekend, omdat voorwerpen en sieraden versierd met turkoois via de Zijderoute deze kant op waren gekomen. Door zijn zeldzaamheid en kostbaarheid was turkoois voorbehouden aan koningen en hooggeplaatste geestelijken. Pas in de 14e eeuw werd hij populair onder een breder publiek.

De naam turkoois werd gemunt door Saxo Grammaticus (1160-1208), een Deense geschiedenisschrijver. Hij noemde de steen in het Latijn lapis turcois.

In het Middellands Zeegebied werd en wordt turkoois als blauwe steen gebruikt als amulet tegen het boze oog.

.

.

.

.

Spiritueel

 

* Turkoois is dé steen van de zelfverwezenlijking.
* Turkoois helpt je bij het vinden vancreatieve oplossingen voor problemen. Dat geldt ook voor relatieproblemen; turkoois laat je zien hoe die problemen ontstaan zijn, welke rol je daar zelf in speelde, en hoe je ze kunt oplossen.
* Turkoois maakt eerlijk en waarheidsgetrouw.
* Turkoois brengt evenwicht bij extreme stemmingswisselingen.
* Turkoois helpt je jezelf te accepterenzoals je bent.
* Turkoois geneest hartenpijn, stimuleert trouwe vriendschap en romantische liefde.
* Turkoois beschermt je bij overgevoeligheidvoor invloeden van buitenaf.

.

.

.

.

Chemische samenstelling

.

Turkoois is koperhoudend. Het mineraal kan heel veel tinten blauw en of groen hebben: hemelsblauw, blauw, blauwgroen, groenblauw, groen, appelgroen, groenig grijs. Insluitsels van ijzer kleuren de turkoois groen; hoe mee ijzer, hoe groener de turkoois. De steen kan soms lichtbruin of gelig grijs zijn.

De kenmerkende donkere aders bestaan uit bruine limoniet (FeOOH) of zwarte mangaanoxide (Mn2O3). De goudkleurige insluitsels bestaan uit ingesloten pyriet (FeS2).

.

.

Samenstelling: (CuAl6 (PO4)4 (OH)8 4H2O) + Ca, Cr, Fe, Mn, S
Hardheid: 5 – 6
Glans:vetglans, wasglans, glasglans, mat
Transparantie: ondoorzichtig
Breuk: schelpvormig, ruw
Splijtbaarheid: goed
Dichtheid: 2,6 – 2,9
Kristalstelsel: triklien

.

.

Turkoois-ruw

.

.

 

.

.

 

.

.

.

.

.

.

.

.

 

3d-gouden-pijl-5271528

.

.

 John Astria

John Astria

Groenlandiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemeen

.

Kleur : groen, grijs/zwart gestreept

Vindplaats : Werd ontdekt in de jaren 1960 in Isukasia ten noorden van Nuuk. Groenlandiet werd later ontdekt in een aantal plaatsen in het Godhabsfjord gebied.

Samenstelling : KAl2(AlSi3)O10(OH)2

.

.

groenlandiet, ruw

.

.

.

.

Groenlandiet werd voor het eerst gevonden ten noorden van Nuuk, Groenland – vandaar zijn naam. Het zou wel eens de oudste steen op aarde kunnen zijn. Het is een variëteit van Fuchsiet (op zich een variëteit van Muscoviet)

Groenlandiet werd ontdekt in de jaren 1960 in Isukasia ten noorden van Nuuk. Groenlandiet werd later ontdekt in een aantal plaatsen in het Godhabsfjord gebied. 

.

.

.

.

We hebben het over een van de oudste formaties op aarde. De steen bestaat ​​uit kwartsiet met een grote inhoud van de groene mineralen – Fuchsite – gelijkmatig verdeeld, waardoor de steen een frisse groene kleur heeft. Kwartsiet is gemaakt van fijnkorrelig kwarts, terwijl het chroomhoudende Fuchsite lijkt te glitteren, met fijne pailletten verspreid over de steen.  Groenlandiet is een hard mineraal en vaak doorschijnend door de vele pailletten. Deze steensoort is ook bekend in de sieradenhandel, zoals aventurijn kwarts. 

.

.

.

.

Groenlandiet is een edelsteen in Groenland die met recht op de markt gebracht wordt als “werelds oudste edelsteen “. Groene aventurijn kwarts is al lang bekend als een Indiase of Braziliaanse edelsteen die moeilijk te onderscheiden is van groenlandiet. Deskundigen houden er rekening mee dat de kleur van groenlandiet meer een blauwachtig groen is dan die van de buitenlandse varianten van aventurijn kwarts. Elke verwarring met jade ( nefriet ) ( hardheid H = 6) kan worden opgelost met een hardheid test.

.

.

aventurijn

.

.

aventurijn, ruw

.

.

.

.

.

Grand Canyon wonderstone en Sedona stone

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemene informatie

.

Wonderstone is een soort zandsteen gekenmerkt door banden en strepen in bruin en rood tinten. Kanab wonder-stone en Sedona steen zijn allebei soorten zandsteen welke gevonden worden op een speficieke locatie in de Verenigde Staten. Kanab wonderstone wordt gevonden in Kanab, Utah en Sedona stone wordt gevonden in Sedona, Arizona. Er is ook een variant welke afkomstig is uit de Grand Canyon.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Kanab wonderstone

.

.

Utah wonderstone

.

.

Sedona wonderstone

.

.

.

.

Granaat.

Standaard

categorie : sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Bij granaat denken de meeste mensen aan een kostbare bloedrode steen, vergelijkbaar met robijn. Maar granaat is in de mineralogie de verzamelnaam van een grote familie zeer harde kristallen. Granaat kan allerlei kleuren hebben: rood, oranje, roze, groen, bruin, zwart. En zelfs kleurloos, wit. De enige kleur die natuurlijke granaat zelden heeft, is blauw.

.

Algemeen

.

Hier behandelen we vooral de rode granaat. Deze kleur komt het meest voor, wordt het meest verwerkt tot sieraden, en wordt ook het meest gebruikt in de edelsteentherapie. De populairste varianten rode granaat zijn de rood-violette almandien en de helderrode pyroop. Ze zijn echter lastig te onderscheiden. Pyroop ontstaat dieper in de aarde dan almandien, en is daarom harder. De meeste rode granaat is een mengvorm van deze twee varianten. Een granaat die bestaat uit 50% almandien en 50% pyroop heet rhodoliet.

De granaat is een van de hardste edelstenen. Granaten worden diep in de aarde gevormd, in de binnenste aardmantel of de overgang naar de buitenste aardmantel. Granaten zijn vaak bestanddeel van dieptegesteentes. Granaten kunnen piepklein zijn, maar ook heel groot. Ze zijn harder dan het gesteente dat hen omringt, en komen door verwering vrij. Ze kunnen door rivieren mee gespoeld worden. Je vindt ze dan ook in klei en zand.

Granaat van edelsteenkwaliteit wordt graag gebruikt in sieraden. De meeste granaten zijn echter niet geschikt voor sieraden; zij worden verwerkt tot schuurpoeder. De kleurloze variant is geslepen zó fraai, dat hij voor diamant aangezien kan worden. De witte granaat wordt dan ook vaak als imitatiediamant gebruikt. Almandien werd ooit aangezien voor robijn.

Rode granaat is de steen van de Amerikaanse staten Connecticut en New York. Granaat wordt daar veel gevonden, vaak in grote brokken. In de edelsteentherapie wordt de rode granaat vooral gebruikt voor het verbeteren van de bloedsomloop en de bloedsamenstelling, en bij oververmoeidheid en uitputting.

.

.

.

.

Door de eeuwen heen

.

Al sinds de oudheid is de granaat een geliefde en gezochte edelsteen. Van alle granaatsoorten zijn pyroop en almandien het langst en best bekend. Je vindt deze soorten dan ook in veel kronen en andere symbolen van macht (regalia). In de Oudheid was de almandien de meest gewaardeerde variant, omdat deze ‘de kleur van duivenbloed’ had. De steen werd destijds in Klein-Azië gedolven.

De oudste grafvondsten van sieraden met granaat zijn 3500 jaar uit en stammen uit het Oude Egypte. De Egyptenaren beschouwden de granaat als bloed van Isis, godin van vruchtbaarheid, leven en dood. In graven zijn fraaie oorbellen en kettingen gevonden die versierd zijn met bloedrode granaat. Granaat werd ook graag in het gevest van wapens verwerkt. Granaat zou een krachtig amulet tegen het boze oog zijn, en de gezondheid van de drager beschermen.

In de Oudheid, en ook nog in de Middeleeuwen, werden heel veel rode stenen carbunculus of karbonkel genoemd. Dat geldt onder meer voor rode toermalijn, robijn en granaat. Dergelijke stenen lijken op het oog erg op elkaar. De karbonkelsteen is vanaf de oudheid een mythisch kristal. Volgens sagen en legenden licht de karbonkelsteen als een kooltje vuur op in het donker.

Bij archeologische opgravingen in Klein-Azië werden gebruiksvoorwerpen, kettingen, oorbellen en ringen met schitterende rode granaten uit de 6e tot 4e eeuw v.Chr. gevonden. Ze werden gebruikt door de Scythen, een volk dat toen in die streek leefde.

De Oude Grieken droegen granaat ook in spelden voor mantels, en verwerkten ze in lauwerkransen. Volgens de Grieken zou granaat helpen de liefde in stand te houden van geliefden die elkaar lange tijd niet zien. Na een weerzien zou de liefde snel weer opbloeien.

Tijdens de late Romeinse tijd en de Grote Volksverhuizing (4e tot 6e eeuw n.Chr.) werd granaat graag in goud ingelegd. Er zijn fraai versierde zwaarden, sieraden, boekomslagen en andere voorwerpen gevonden die op deze manier waren bewerkt. Zo’n met goud omrande granaat wordt wel cloisonné granaat genoemd.

Veel voorwerpen versierd met granaat en ingelegd volgens de cloisonné-techniek werden aangetroffen in de schat van Staffordshire (midden-Engeland), gevonden in 2009 en later. Deze schat bestaat uit zo’n 3500 sieraden en wapens van goud en zilver uit de Angelsaksische tijd (7e en 8e eeuw). Opvallend is dat de sieraden allemaal bedoeld waren voor hooggeboren mannen.

In de Middeleeuwen werd de karbonkelsteen al in overdrachtelijke betekenis opgevat: de steen die kennis, licht en hoop brengt als het leven uitzichtloos lijkt. Een mens is als een granaat, met een ruw uiterlijk dat pas na slijpen en polijsten (lees: ouder en ervarener wordt) gaat schitteren. Het leven is een slijpproces voor het karakter van de mens.

De middeleeuwse ridders hielden van granaten als opsmuk voor zwaarden, dolken, schilden en kleding. Dit zou hen beschermen tegen verwondingen, en zou herstel van verwondingen bespoedigen. In de 16e eeuw werden veel edelstenen vermalen ingenomen. Zo zou gemalen granaat in water of wijn goed zijn voor allerlei hartkwalen en de vitaliteit versterken.

In de 19e eeuw waren granaten, vooral pyroop uit Bohemen, zo populair, dat ze massaal naar Amerika geëxporteerd werden. De Boheemse pyroop was en is van zeer hoge kwaliteit. In de tijd van koningin Victoria (1819-1901) werd veel granaat in sieraden verwerkt. Niet alleen de geliefde pyroop, maar ook rhodoliet en almandien. Koningin Victoria was een trendsetter. Veel van haar sieraden bevatten granaat, en haar onderdanen volgden haar in die voorkeur.

In de Indiase opstand tegen de koloniale machthebbers in Brits-Indië in 1857, werden granaten gebruikt als kogels! Granaat activeert en versterkt het overlevingsinstinct. Na zware tijden, zoals de Eerste en Tweede Wereldoorlog, was de granaat dan ook in de mode. Veel van onze Nederlandse klederdrachten kennen kettingen van granaat.

.

.

.

.

.

.

 

.

.

Chemische samenstelling

.

Granaat is een verbinding van silicaat (SiO4) met twee metalen, zoals ijzer, aluminium, mangaan, calcium, chroom. De meest voorkomende varianten zijn: almandien, pyroop, spessartiet, grossulaar, uvaroviet en andradiet. Mengvormen zijn gebruikelijk. De verschillende soorten granaat kunnen naadloos in elkaar overgaan. Dat geldt vooral voor almandien en pyroop. IJzerhoudende granaat vertoont vooral rode, roze, oranje en bruine tot zwarte tinten. Dit soort granaat wordt het meest gebruikt in de edelsteentherapie.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

 

Samenstelling: Me2+3 Me3+2(SiO4)3 (Me=een metaal)
Samenstelling almandien: Fe3Al2(SiO4)3
Samenstelling pyroop: Mg3Al2(SiO4)3
Hardheid: 6,5 – 7,5
Glans: glasglans
Transparantie: ondoorzichtig, doorzichtig, doorschijnend
Breuk: schelpvormig, onregelmatig, splinterig
Splijtbaarheid: onduidelijk
Dichtheid: almandien 3,95 – 4,30; pyroop 3,79 – 3,89;
Kristalstelsel: kubisch, meestal met 12 of 24 vlakken

.

.

.

.

.

.

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

.

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

.

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Goudsteen

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemeen

 

Goudsteen is synthetische glas met ingesloten koper-deeltjes wat een glinsterend effect geeft. De steen kan roodbruin, donkerblauw en groen van kleur zijn. Goudsteen werd voor het eerst gemaakt door alchemisten die goud probeerden te maken. Goudsteen wordt al vanaf de 15e eeuw in Italië door monniken vervaardigd.

Deso is de grondstof die met koper gemengd en gesmolten wordt, waardoor de steen die mooie
kleur geeft. Bij blauwe goudsteen of blaufluss wordt blauw glas gebruikt, bij groene goudsteen of Grunfluss is het koper vervangen door natuurlijk Chroom.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

Chrysopraas, een smaragdgroen mineraal

Standaard

categorie : sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Chrysopraas is de naam van een helder groene tot smaragdgroene soort chalcedoon. Dit mineraal is tegenwoordig vrij onbekend, maar was eeuwen geleden zeer geliefd.

.

.

Algemeen

 

Chrysopraas is betrekkelijk zeldzaam. Het mineraal wordt gevonden tussen lagen verweerd, serpentijnhoudend gesteente. Met bulldozers of ander zwaar materieel wordt dit gesteente zo veel mogelijk verwijderd. Daarna wordt de smaragdgroene chalcedoon met de hand voorzichtig verder ontdaan van het moedergesteente.

De meeste chrysopraas komt nu uit Australië. De kleur is van Australische chrysopraas is dieper groen dan die van de Europese variant. Omdat chrysopraas voorkomt in allerlei mooie tinten groen, wordt het graag gebruikt als imitatie van jade. Op de markt wordt het soms verkocht als Australische jade.

Er bestaat ook citroengele chrysopraas, die dan ook citroenchrysopraas heet. Dit is eigenlijk het mineraal gaspeiet vermengd met kleurloze chalcedoon. In de edelsteentherapie wordt chrysopraas vaak gebruikt voor kinderen die zich onbegrepen voelen, zich slecht kunnen uiten of hyperactief zijn.

 

Let op! Er wordt tegenwoordig ook blauwe chalcedoon op de markt aangeboden die kunstmatig smaragdgroen is gekleurd door middel van nikkel of groen zout.

.

.

ruw

.

.

 

Door de eeuwen heen

 

Chrysopraas is al vele eeuwen bekend als siersteen en heelsteen.

In het oude Egypte (vanaf circa 3300 v.Chr.) werd chrysopraas in kettingen en andere sieraden vaak gecombineerd met lapis lazuli of sodaliet. Chrysopraas was gewijd aan de Egyptische godin van de vruchtbaarheid, Bastet of Bast. Deze godin had het hoofd van een kat.

In de tijd van Alexander de Grote (356-323 v.Chr.) werd chrysopraas de Overwinningssteen genoemd, meldde de Duitse geleerde Albertus Magnus (1206-1280). Volgens de overlevering had Alexander zijn successen te danken aan het feit dat hij vanaf het begin van zijn zegetocht altijd een riem droeg die versierd was met een ‘praas’-steen. Maar op zekere dag beet een slang de steen van de riem, waarna Alexander geen enkele strijd meer won. Niet veel later stierf hij….

Het grootste bekende stuk chrysopraas uit de Oudheid heeft een grootte van 12,5 x 15 cm. en stelt het hoofd van oppergod Jupiter voort. Het dateert uit de 2e eeuw. Het bevindt zich in de collectie edelstenen van de Universiteit van Pennsylvania.

Chrysopraas was ook geliefd bij de Romeinen (ca. 600 v.Chr. – 500 n.Chr.). Er zijn veel Romeinse sieraden met chrysopraas teruggevonden: broches (cameeën), armbanden, kettingen en zegelringen. Chrysopraas werd beschouwd als een sterke talisman die beschermde tegen het boze oog, een slecht humeur, vervloekingen en vechtpartijen.

De Romeinen schaarden de chrysopraas bij de stenen die aan de liefdesgodin Venus gewijd waren. De chrysopraas zou goed zijn tegen sleur en desinteresse, en zou echtelieden geïnteresseerd in elkaar houden. Chrysopraas stond niet voor de zinnelijke liefde, maar voor geestelijke liefde. Daarnaast stimuleerde chrysopraas de liefde voor de waarheid.

Koningin Cleopatra (69-30 v.Chr.) droeg volgens overlevering graag chrysopraas omdat dit zou helpen haar jeugdige schoonheid te bewaren.

De Duitse mystica Hildegard von Bingen (1098-1179) gebruikte de chrysopraas tegen jicht. De patiënt moest dit kristal op de blote huid leggen, bovenop de aangedane plek. Ze liet heetgebakerde mensen langdurig chrysopraas op de keel dragen, om zo hun woede te temperen. Chrysopraas wordt heden ten dage nog steeds gebruikt vanwege zijn verkoelend effect bij woede, jaloezie, liefdesverdriet en andere heftige emoties.

Silezië was in de Middeleeuwen de belangrijkste bron voor kwalitatief hoogwaardige chrysopraas. Tot in de 17e eeuw bleef Silezië de belangrijkste vindplaats van chrysopraas. Dit mineraal werd toen graag gebruikt voor sieraden, kralen en knopen. Dat zie je vaak terugkomen in vondsten uit die tijd, en op schilderijen.

Silezië was in de 18e eeuw het toneel van veel conflicten. Uiteindelijk moest de Habsburgse keizerin Maria Theresa (1717-1780) het gebied afstaan aan Frederik de Grote (1712-1786), koning van Pruisen. Inclusief de chrysopraas-mijnen. Dit heeft Maria Theresa Frederik nooit vergeven.

Frederik de Grote was volgens de overleveringen zo dol op chrysopraas, dat hij zijn paleis in Potsdam rijkelijk versierde met siervoorwerpen en zelfs meubilair met chrysopraas. Hij bezat een ring met een grote chrysopraas, waarop hij zo dol was dat hij ‘m nooit afdeed. En als hij ging wandelen, nam hij een wandelstok mee die versierd was met een grote knop van chrysopraas. Hij bezat maar liefst 18 snuifdozen van chrysopraas.

Langzaam maar zeker raakten de mijnen in Silezië uitgeput. En dit kristal raakte een beetje in vergetelheid. Door recente grote vondsten in Australië is chrysopraas weer op de kaart gezet.

.

.

.

.

 

Spiritueel

.

.

* Chrysopraas is een goede steen voor volwassenen om hun Innerlijk Kind te bevrijden van onverwerkte (negatieve) emotiesen patronen uit hun kinderjaren..

* Chrysopraas geeft een gevoel van veiligheid en geborgenheid, en helpt bij negatieve emoties als wrok, jaloezie en liefdesverdriet. Het mineraal helpt je omje hoofd koel te houden en de vrede te bewaren in verhitte situaties.
* Chrysopraas helpt je om tijdens je slaap heftige belevenissen van de dag op een evenwichtige manier te verwerken. Hierdoor helpt chrysopraas tegen negatieve visioenen en nachtmerries.
* Chrysopraas helpt je te accepteren dat je bent zoals je bent. Chrysopraas laat je zien dat ieder mens bestaat uit een unieke combinatie van mooie, en soms wat minder mooie, gaven en talenten..
* Chrysopraas maakt onzelfzuchtig en eerlijk. Het delen van informatie, geld en goederen wordt gemakkelijker.

.

.

.

.

.

.

Chemische samenstelling

 

Chrysopraas is siliciumoxide. De mooie groene kleur van chrysopraas wordt veroorzaakt door sporen nikkel. Soms bevat het mineraal ook chroom.

.

.

Samenstelling:SiO2 + Ni, H2O
Hardheid: 6,5 – 7
Glans: glasglans, mat, wasglans
Transparantie: licht doorschijnend tot ondoorzichtig
Breuk: ruw, schelpvormig
Splijtbaarheid: geen
Dichtheid: 2,58 – 2,64
Kristalstelsel: trigonaal, micro-kristallijn

 

 

Chrysopraas
Chrysopraz-tumble polished stone.jpg
Mineraal
Chemische formule SiO2
Kleur smaragdgroen, blauwgroen en appelgroen
Streepkleur wit
Hardheid 6-7
Glans glasglans,mat
Breuk ruw, bros
Splijting geen
Kristaloptiek
Kristalstelsel Trigonaal microkristallijne aggregaten
Brekingsindices Ne 1,539-1,544, No 1,526- 1,535
Dubbele breking 0,004 tot 0,005
Dispersie geen
Fluorescentie geen
Luminescentie geen
Overige eigenschappen
Veredeling niet bekend
Bijzondere kenmerken geen

 

.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

 

De edelsteen Chrysocolla

Standaard

categorie : sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

De lieflijke chrysocolla is een koperverbinding met doorgaans

mooie tinten groen, blauw en turkoois.

De steen wordt ook wel chrysokol genoemd.

.

Chrysocolla is heel zacht en onregelmatig van structuur. Dat maakt deze edelsteen lastig te verwerken. De sieradenmakers prefereren daarom een mengvorm van chrysocolla met veel silicaat; dat maakt de steen harder en geeft een geweldige kleur groen. Deze kwaliteit wordt Gem Chrysocolla (‘edelsteen-chrysocolla’) of chrysocolkwarts genoemd.

De variant met veel helderrode insluitsels heeft een eigen naam: Sonora Sunrise. Het is een vergroeiing van blauwgroene chrysocolla met cupriet (rode vlekken) en soms tenoriet (zwarte aders). De variant werd populair na de vondst van edelstenen van hoge kwaliteit met heldere kleuren en scherp begrensde patronen.

Eilatsteen is een vergroeiing van chrysocolla met turkoois en malachiet.

Azulita is een handelsnaam voor de vergroeiing van chrysocolla, azuriet, malachiet, cupriet en dioptaas.

Chrysocolla is vanwege zijn mooie kleuren geliefd voor sieraden. De steen is echter vrij poreus, en daardoor gevoelig voor transpiratie, parfum en zeep. Sieraden van chrysocolla kun je beter niet in aanraking laten komen met schoonmaakmiddelen. Ze kunnen dan van kleur veranderen en minder mooi worden.

Van oudsher wordt chrysocolla gebruikt als bron van kopererts. Tegenwoordig wordt chrysocolla ook gebruikt als coating bij schepen, om het aangroeien van algen tegen te gaan.

Chrysocolla is een heel prettige edelsteen voor gebruik in de edelsteentherapie. De steen heeft een verruimende werking op de luchtwegen. Geestelijk geeft chrysocolla wijsheid en inzicht.

 

 

.

.

Door de eeuwen heen

 

.De oude Egyptenaren (vanaf ongeveer 3300 v.Chr.) waren dol op chrysocolla. Ze meenden dat het een zwakkere soort turkoois was. De steen werd graag gebruikt voor het maken van een scarabee, een amulet voor de reis van een overledene naar het Dodenrijk, om de wedergeboorte in het hiernamaals te garanderen. De Egyptenaren dachten dat een sieraad van chrysocolla hielp bij het perfectioneren van de relatie tussen lichaam en geest. De steen werd ook gebruikt om groene verf te maken.

De oude Grieken (ca. 800-250 v.Chr.) en Romeinen (ca. 600 v.Chr.-600 n.Chr.) zagen de chrysocolla als steen van hoop. Daarnaast zou chrysocolla beschermen tegen tegenslag en geestelijke wonden. Turkooiskleurige stenen, zoals chrysocolla, waren gewijd aan Aphrodite/Venus, godin van de liefde, en garandeerden een interessant seksueel leven.

De geleerde Theofrastus (ca. 371-287 v.Chr.), een leerling van Aristoteles, besteedde reeds veel aandacht aan de chrysocolla. Hij schreef dat de mooiste kwaliteit uit Cyprus, en de mooiste kleur groen uit Spanje kwam.

Hij gaf uitgebreid informatie over de toepassingen van chrysocolla. Het was een belangrijke grondstof voor groene verf. Ook medicinaal was de steen belangrijk. In combinatie met was en olie desinfecteerde chrysocolla wonden. Met honing werd het gegeven bij angina en als braakmiddel.

Chrysocolla in oogdruppels kon wondjes rond de ogen genezen en littekens laten verdwijnen. Een chrysocolla pleister verminderde oogpijn. Ook wijdde hij uit over hoe je goud kan solderen met chrysocolla.

De informatie van Theofrastus werd later vrijwel letterlijk geciteerd (zonder bronvermelding) door de Romeinse wetenschapper Plinius de Oudere (23-79 n.Chr.), die de chrysocolla ook kende onder de naam amphidanes. Hij vertelde erbij dat de chrysocolla in India wordt opgegraven door mieren. De steen zou een soort magneet zijn voor goud.

Deze informatie werd vervolgens vrijwel letterlijk tot diep in de middeleeuwen doorgegeven door schrijvers als Albertus Magnus (ca. 1200-1280).

Schilders in de Middeleeuwen gebruikten vermalen chrysocolla en andere koperverbindingen als groen pigment.

In 1808 werd chrysocolla voor het eerst beschreven als zelfstandig mineraal. Dit was het werk van de Franse geoloog en mineraloog Brochant de Villiers.

 

 

.

.

Chemische samenstelling

 

Chrysocolla is een waterhoudend kopersilicaat. Het mineraal komt voor in oxidatiezones van kopererts. De zwarte insluitsels zijn tenoriet (CuO). De rode insluitsels zijn stukjes cupriet (roodkopererts, Cu2O).

De steen is poreus en gaat gemakkelijk verbindingen aan met andere elementen dan koper. Je vindt dan ook vaak mengvormen van chrysocolla met azuriet, cupriet, hemimorfiet, malachiet, opaal, smithsoniet, turkoois of varisciet. Hieraan dankt de chrysocolla zijn aantrekkelijk uiterlijk.

.

.

 

Samenstelling: CuSiO3.2H2O + Al, Fe, P, CuO2
Hardheid: 2 – 4
Glans: dof tot glasglans
Transparantie: meestal ondoorzichtig, heel soms zwak doorschijnend
Breuk: schelpvormig
Splijtbaarheid: geen
Dichtheid: 2,2 – 2,5
Kristalstelsel: rombisch, soms amorf

.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

.

voorpagina openbaring a4

 

 

.

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

.

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dure verlovingsringen

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

In Hollywood wordt bepaald op een cent gekeken, niet voor de verlovingsring noch voor de trouw. Vraag dat maar aan de Kardashians! We zetten de duurste verlovingsringen op een rijtje. Opvallend: de helft van de koppels is niet meer bij elkaar. Wat zou er met die ringen gebeurd zijn?

 

 

 

500.000 dollar

 

.

Brad Pitt & Jennifer Aniston

.
Ze waren lange tijd het mooiste Hollywoodkoppel, en velen waren er kapot van toen het huwelijk op de klippen liep (al dan niet door toedoen van Angelina Jolie). Wat er gebeurde met de ring die Brad zelf hielp ontwerpen en ongeveer 500.000 dollar kostte, is niet bekend.

 

.

jennifer aniston

 

 

.

Eva Longoria & Tony Parker

 

Eva Longoria kreeg van Tony Parker een unieke diamanten ring (emerald cut) die meer dan 500.000 dollar waard was. Het huwelijk hield 3 jaar stand, het koppel was zeven jaar samen.

 

 

Eva-Longoria

 

.

 

Jennifer Garner & Ben Affleck

.
Ondertussen zijn Jen & Ben versie 2.0 zeven jaar getrouwd en hebben ze drie kinderen. Ben bezegelde zijn aanzoek met een ring die 500.000 dollar kostte en een diamant van 4,5 karaat bevatte.

 

.

jennifer garner

 

.

 

 

Khloe Kardahian & Lamar Odom

.
Een iets kleinere ring dan die van zus Kim, maar Khloe en Lamar zijn wél nog altijd getrouwd. Met een ring van 12,5 karaat die 850.000 dollar kostte heeft ze ook niet bepaald te klagen.

 

.

chloe kardasian

 

.

 

 

1 miljoen dollar

.

Jennifer Lopez: Ben Affleck vs Marc Anthony

.
voor ‘Jen from the block’ toverde Ben een ring van 1,2 miljoen uit zijn zak met een roze diamant van 6,1 karaat. Marc Anthony deed beter voor J.Lo: zijn ring telde een diamant van 8,5 karaat (en was met één miljoen dollar iets goedkoper). Ze scheidden in 2011 na 7 jaar huwelijk.

 

 

jennifer lopez

 

 

 

.
Prins Charles & Camilla

.

Ook Charles schoof zijn Camilla een miljoen dollar om de vinger. De diamant werd vierkant gesneden. Boze tongen zeggen dat de ring niet zoveel waard zou zijn als de titels er niet aan vastgeplakt waren.

 

 

camilla

 

 

 

 

Hillary Duff & Mike Comrie

.
Na drie jaar vroeg Mike Comrie Hillary Duff in 2010 ten huwelijk met een diamant van 14 karaat en een prijskaartje van 1 miljoen euro. Hillary Duff was zo trots dat ze een foto nam van de foto en die op Twitter plaatste. Paparazzi hebben dan weer een foto van haar terwijl ze de foto neemt.

 

 

 

 

 

 

Katy Perry & Russell Brand

.
De verlovingsring die Russell Brand voor Katy Perry in gedachten had was niet goed genoeg. De Amerikaanse zangeres stuurde de Britse komiek wandelen met de opdracht binnen de week met iets beter te komen. Het werd een ronde diamant van 12 à 13 karaat en een prijskaartje van 1,3 miljoen. Katy zei ‘ja’, maar twee jaar later was het sprookje alweer voorbij.

 

 

 

 

 

 

1 à 2 miljoen dollar

 

.

Heidi Klum & Seal

.
Een van de meer choquerende scheidingsaankondigingen van een koppel dat elk jaar de huwelijksgeloften vernieuwde. De verlovingsring kostte Seal anderhalf miljoen euro voor een ring met een diamant van 10 karaat. Zijn huwelijk met topmodel Heidi Klum hield bijna zeven jaar stand.

 

 

 

 

 

Catherine Zeta Jones & Michael Douglas

.

In goede en slechte tijden, in gezondheid en ziekte: Catherine Zeta Jones en Michael Douglas hebben al enkele moeilijke hindernissen moeten nemen sinds hun huwelijk in 2000. Ze waren pas enkele maanden samen toen Michael een ring van 2 miljoen dollar en een diamant van 10 karaat presenteerde aan Catherine.

 

.

cather zeta jones

 

 

 

Kim Kardashian & Kris Humphries

.
Het Hollywoodhuwelijk van het jaar, met veel drama en speculatie vooraf. Het eindigde in een sisser 72 dagen later. Over de ring van 20,5 karaat en een geschatte waarde van 2 miljoen dollar is meer geschreven dan over eender welke andere ring: hij zou niet echt gekocht zijn, Kim zou hem willen houden en haar ex moeten betalen, hij zou gekregen zijn als deel van de publiciteitscampagne rond de Kardashians… wat er ook mee gebeurt: de ring bracht geen geluk.

 

 

 

 

 

 

2 à 3 miljoen dollar

 

.

Nick Cannon  & Mariah Carey

.
Mariah Carey zou Mariah Carey niet zijn als ze niet iets speciaals zou hebben: een verlovingsring met 59 diamanten bijvoorbeeld, met een geschatte waarde van 2,5 miljoen dollar.

 

.

00031866

 

.

 

 

3 tot 5 miljoen dollar

 

.

Donald Trump & Melania Knauss

.
Als je de rijkste vastgoedmagnaat in de VS bent, kan je je wel wat veroorloven. In 2004 ging Donald Trump op zijn knie zitten voor model Melania Knauss met in de hand een verlovingsring van 3 miljoen dollar en een diamant van 15 karaat. Toen was het de duurste verlovingsring ooit. Maar dat duurde niet lang.

 

.

Melania-Knauss’s-engagement-ring

 

 

.

Paris Hilton & Paris Latsis

.
Paris & Paris zijn jarenlang een aan/af-koppel geweest. In 2005 zag het er even naar uit dat het voorgoed aan zou blijven, maar zelfs een verlovingsring van 24 karaat (een voor elk levensjaar van Paris Hilton toen) en een geschatte waarde van 4,7 miljoen dollar. De verloving duurde vier maanden, de relatie nog geen jaar. Paris (Hilton) probeerde de ring terug te geven (zegt ze), maar dat vond Paris (Latsis) niet nodig. Zijn familiefortuin wordt geschat op 7 miljard dollar.

 

.

paris hilton

 

 

 

Beyoncé & Jay-Z

.
De ring van Beyoncé is ‘maar’ 18 karaat, maar met zijn 5 miljoen dollar toch de op een na duurste ooit. Ondertussen is de zangeres vijf jaar getrouwd met rapper/producer Jay-Z en hebben ze een dochtertje Blue Ivy.

 

 

beyonce

 

.

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

.

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA