Tagarchief: botten

Aventurijn

Standaard

categorie :  sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemeen

 

Aventurijn (ook wel: aventurien) is een mooie groene kwarts met ingesloten deeltjes fuchsiet, een soort mica. De-ze deeltjes veroorzaken een karakteristieke glinstering, de zogenoemde aventurisatie. Aventurijn heeft ook wel andere kleuren, zoals oranje, rood, wit en blauw. In de edelsteentherapie is de groene aventurijn verreweg het belangrijkste en wordt met aventurijn altijd de groene aventurijn bedoeld.

De aventurijn is een populaire edelsteen, vooral vanwege de glinstering. Hij is bovendien een zeer belangrijke heelsteen, omdat de steen veelzijdig is en niet duur. Via de huid werkt aventurijn zeer krachtig in op bijvoorbeeld botten en spieren. Maar ook zonder direct huidcontact laat de steen zich gelden. De steen moet wel in je directe omgeving zijn.

Hij heeft dan geen fysieke werking, maar wel een zeer sterke geestelijke, kalmerende werking. Aventurijn aan een sleutelhanger trekt het geluk aan. Aventurijn kan worden gebruikt als sieraad, in steenleggingen, in bad, in crè-mes, in water. Aventurijn is niet giftig. Dat maakt de steen heel geschikt voor behandeling van dieren of kinderen.

Let op: de naam aventurijn wordt ook wel gebruikt als verzamelnaam voor twee heel verschillende stenen, name-lijk aventurijnkwarts en aventurijnveldspaat. Deze veldspaat, ook bekend onder de naam zonnesteen, is geel-oranje en heeft totaal andere eigenschappen dan de kwarts aventurijn. Over die kwarts gaat het op deze webpa-gina.

Tegenwoordig wordt groen glas met ingesloten glinsterende koperdeeltjes wel gebruikt als imitatie voor aventurijn.

 

 

aventurijn2

 

 

 

trommelsteen

 

 

 

blauwe trommelsteen

 

 

 

Door de eeuwen heen

 

Aventurijn was in het Oude China zeer geliefd. De Chinezen beschouwden alle groene stenen als krachtige amu-letten voor een goede lichamelijke en geestelijke gezondheid, voor concentratie en voorspoed in het leven. Ze dachten ook dat de aventurijn potentieverhogend werkte. Het keizerlijk zegel was gemaakt van aventurijn; de steen werd (‘keizersteen’) genoemd.

De oudste voorwerpen van aventurijn die in China zijn gevonden, dateren uit de derde eeuw voor Christus. Het gaat vaak om sieraden en beeldjes. Populair was de aventurijnen schildpad, symbool van geluk en een lang leven. De Oude Grieken meenden dat aventurijn de drager ervan moed, optimisme, eerzucht en doelbewustheid geeft.

Later is de edelsteen uit de belangstelling geraakt. Pas sinds de jaren tachtig van de twintigste eeuw is aventurijn weer populair als edelsteen en heelsteen.

 

 

edelsteen_aventurijn_2

 

 

 

 

 

 

Spiritueel

 

* Aventurijn heeft een sterke geestelijke werking. De steen geeft inspiratie en stimuleert creativiteit en originaliteit. Leg de aventurijn op een plek waar je hem goed kan zien, of stop hem in je (broek)zak en speel er af en toe mee.
* Deze steen helpt te vinden wat voor jou het beste is, van welke dingen je blij en gelukkig wordt. Het dragen van een aventurijn in jas of broekzak geeft emotionele rust en een gevoel van welbevinden.
* Aventurijn geneest hartepijn en beschermt tegen energetisch vampirisme van liefde en warmte. Draag de steen op het hart!
* Bij droevenis en depressieve gevoelens heelt de aventurijn het hart en het hoofd. Malende gedachten komen tot rust.
* Verkeer je vaak in een negatieve of chaotische omgeving? Aventurijn beschermt tegen agressie en negatieve energieën.
* Vergroten van wilskracht en besluitvaardigheid? Tonen dat je echt leiderschapskwaliteiten bezit? Deze talenten en vaardigheden groeien door het dragen van aventurijn op de keel.

 

 

IMG_9304-921x1024aventurijn trommel

 

 

 

Chemische samenstelling

 

Aventurijn bestaat uit kwarts (siliciumdioxide) en wordt groen gekleurd door het chroom in de ingesloten fuch-siet. De fuchsietplaatjes veroorzaken de glinsterende aventurisatie. Andere kleuren aventurijn krijgen hun aventu-rescerende effect door ingesloten hematiet of lepidokrokiet.

 

 

Samenstelling: SiO2 + fuchsiet: KAl2[(OH,F)2/AlSi3O10] + (Cr), of hematiet: Fe2O3 + Mg, Ti, of lepidokrokiet: FeOOH

Hardheid: 7, maar met een korrelige structuur
Glans: glasglans, wasglans, harsglans
Transparantie: doorzichtig tot ondoorzichtig
Breuk: onregelmatig, schelpvormig, splinterig
Splijtbaarheid: geen
Dichtheid: 2,64 – 2,69
Kristalstelsel: trigonaal, microkristallijn

 

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

John Astria

John Astria

 

strips.proxis.com

Advertenties

Gezond fruit: aardbei

Standaard

Categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

 

 

Gezond fruit: aardbei

 

Aardbeien zijn lekker, dat kunnen we niet ontkennen. Het is een van de meest geliefde fruitsoorten, door de zoete smaak. Ze zijn niet alleen zeer lekker maar ook erg gezond.

 

 

 

Vitaminen en antioxidanten

 

Een aardbei zit boordevol vitamine C. Vitamine C is goed voor je weerstand, huid, haar en helpt zelfs een verkoudheid bestrijden. Vitamine C is bovendien ook een antioxidant, zo worden schadelijke stoffen in je lichaam geneutraliseerd. Aardbeien zijn dus een goede bron van vitaminen. Naast vitamine C, zit ook vitamine B5, B6, B11 en K in een aardbei.

 

 

 

 

 

Weinig calorieën

 

Aardbeien bevatten zeer weinig calorieën, 100 gram bevat slechts 29 kilocalorieën. Bovendien zijn ze laag in vet en suiker. Daardoor zijn aardbeien dus een ideale snackom tussen maaltijden door te eten. Aardbeien bevatten ook de kleurstof ‘anthocyanen’, deze stof stimuleert de vetverbranding van het opgeslagen vet. Zo kunnen aardbeien dus bijdragen aan het beheersen van je gewicht.

 

 

 

Aardbeien zijn goed voor de ogen

 

De vele antioxidanten die aanwezig zijn in aardbeien kunnen helpen om de vertroebeling van de ogen tegen te gaan. Deze vertroebeling komt vaak voor op oudere leeftijd en kunnen leiden tot blindheid. Ook vitamine C zorgt voor het versterken van het zicht.

 

 

 

 

 

Aardbeien zorgen voor een jongere huid

 

Vitamine C heeft veel voordelen. Eén van deze voordelen zijn dat ze zorgen voor een jonge en stralende huid. Vitamine C zorgt voor de productie van collageen, dat is de reden waarom je huid kan versoepelen als je aarbeien eet. Aardbeien verwijderen ook zware metalen en andere gifstoffen uit het lichaam en hebben een vochtafdrijvende werking.

 

 

 

Medicinale werking

 

Vitamine K bevat magnesium en kalium, waardoor de aardbei goed is voor je botten. Ook het hoge vitamine C gehalte zorgt voor een beter immuunsysteem en kan veel ziektes tegengaan. De aanwezige vitamine C, A, E, en B6 kunnen helpen tegen kanker. Omdat ze zorgen voor een verhoogde weerstand. Aardbeien zorgen ook voor een bloeddrukverlagende werking.

 

 

 

 

 

Vries aardbeien in

 

Een mogelijk nadeel kan zijn dat aardbeien zeer kwetsbaar zijn waardoor er snel plekken tevoorschijn komen die kunnen zorgen voor bederf. Wanneer je aardbeien bewaard in de koelkast blijven ze gemiddeld 2 à 3 dagen vers. Verder kan je aardbeien ook invriezen, zo kan je ze tot acht maanden bewaren.

 

 

 

Overdrijf niet

 

Aardbeien staan erom bekend veel pesticiden te bevatten. Eet ze daarom met regelmaat. Als je echt niet zonder je dagelijkse portie aardbeien kan, kan je kiezen voor biologische aardbeien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gezond fruit: aalbes

Standaard

Categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

 

Gezond fruit: aalbes

 

 

Onder rode bessen verstaan we de kleine rode aalbessen, die met meerdere besjes aan lange, kleine trossen groeien en die vooral in het voorjaar en de vroege zomer vers verkrijgbaar zijn.

In andere landen is de term trouwens algemener, en kunnen er allerlei rode bessen mee aangeduid worden, van vossenbessen tot cranberries en gojibessen. Maar bij ons mag je ervan uitgaan dat er eigenlijk altijd de aalbes mee bedoeld wordt.

Rode bessen hebben een wat zure, frisse smaak. We eten ze vooral door de yoghurt of bij ijs, of samen met ander fruit in sappen en smoothies. Ook als garnering doen de vrolijke rode bessen het goed. Maar ze geven je toetjes en tussendoortjes niet alleen net dat frisse extraatje; ze zijn ook nog eens ontzettend gezond.

 

 

 

 

 

De voedingswaarde van rode bessen

 

Rode bessen zijn rijk aan vezels en bevatten rond de 45 tot 50 kilocalorieën per 100 gram. Dat is ongeveer net zoveel als er in de meeste soorten appels, grapefruit en kersen zit. Maar, wat veel belangrijker is, is waar die calorieën vandaan komen. De calorieën in voeding komen voor rekening van de macronutriënten: de vetten, eiwitten en koolhydraten die in voedingsmiddelen zitten.

In rode bessen zit nauwelijks vet: met minder dan een kwart gram per 100 gram is die hoeveelheid nagenoeg verwaarloosbaar. Daar staat ongeveer 1,1 gram eiwit tegenover, wat vooral is toe te schrijven aan de kleine zaadjes in de rode bessen, die je ook gewoon op eet.

Die hoeveelheid eiwit is dan ook behoorlijk hoog vergeleken met veel andere fruitsoorten waarbij je de zaden niet eet. De meeste calorieën in rode bessen zijn echter afkomstig van de koolhydraten: daar bevatten ze tussen de 8 en 10 gram per 100 gram van. En daar weer van bestaat het grootste deel uit suikers.

Naast de macronutriënten zijn natuurlijk vooral de micronutriënten van belang: de vitamines en mineralen die ons lichaam hard nodig heeft om goed te functioneren. Rode bessen bevatten veel vitamine C, meer dan de meeste andere soorten rood fruit maar minder dan bijvoorbeeld sinaasappels en kiwi’s.

Andere noemenswaardige vitamines in rode bessen zijn een aantal B-vitamines en vitamine K (die laatste wordt in ons land overigens niet als essentieel beschouwd). Belangrijke mineralen in rode bessen zijn onder andere calcium, kalium, ijzer en mangaan. Rode bessen zijn daarnaast rijk aan caroteen, een stof waaruit ons lichaam vitamine A kan aanmaken.

 

 

 

 

 

Wat doen rode bessen nu voor je gezondheid?

 

Al de voedingsstoffen die hierboven aan bod kwamen, hebben uiteenlopende gezondheidsvoordelen. Rode bessen bevatten belangrijke vitamines die je helpen een goede weerstand op te bouwen en stoffen die bijdragen aan een gezond hart- en vaatstelsel en sterke botten.

Een aantal voedingsstoffen in rode bessen hebben bovendien een anti-oxidante werking en sommige worden zelfs in verband gebracht met een verlaagde kans op bepaalde vormen van kanker. Al met al zijn rode bessen dus een ideaal fruit waar je met een gerust hart best een beetje meer van mag eten.

 

 

 

Medicinale werking van rode bes

 

De rode bes heeft net als zwarte bes een medicinale werking. Het eten van de bessen werkt koortsreducerend, eetlustopwekkend, bloedstelpend en het vergroot de neiging om afvalstoffen uit te zweten. Over het algemeen bevordert rode bessen de spijsvertering en werkt het licht laxerend. Het rode besje helpt gifstoffen beter uit het lichaam af te voeren. Het pas in een detox-dieet.

 

 

 

 

 

Medicinale thee van rode bessenstruikblad

 

Thee van de gedroogde bladeren van de rode bessenstruik wordt gezet om jicht en reumatische aandoeningen zoals artritis en artrose te verlichten. Voor mond- en keelinfecties wordt aangeraden om koude of lauwe thee van deze bladeren te gebruiken om mee te gorgelen. Je kunt een kompres maken van deze thee om slecht helende wonden mee te behandelen.

 

 

 

12 Indicaties voor rode bes als medicijn

 

Er zitten antioxidanten in groenten en fruit. Rode bessen kennen medicinale werking door de fytonutriënten anthocyaninen, die vaak in rode vruchten voorkomen als antioxidant. Hierdoor is het een natuurlijke preventie tegen kanker, diabetes, hartziekten en ouderdomsverschijnselen in het algemeen. Daarnaast wordt door kruidendeskundigen in Europa de rode bes voorgeschreven bij de volgende 12 ziekten:

Obesitas,

Reuma,

Miltproblemen,

Pijn aan de urinewegen,

Anorexia,

Blaasproblemen,

Cirrose,

Lage Bloeddruk

Leverproblemen,

Vermoeidheid,

Algemene verschijnselen van zwakte,

Galproblemen.

 

 

 

 

 

 

 

 

Gezond fruit: ananas

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

 

.

.

Gezond fruit: ananas

 

Ze zijn lekker sappig en zoet, ideaal als tussendoortje in de zomer. Deze tropische vrucht bevat tonnen vitaminen, voedingsstoffen en enzymen. Hier zijn redenen om ananas te eten deze zomer.

 

 

1. Gezond en glanzend haar

 

Een stukje ananas per dag helpt om je haar te versterken. Je haar wordt dikker, elastischer en glanzender.

 

 

2. Ananas versterkt je immuunsysteem

 

Een andere goede reden om ananas te eten is dat je minder snel ziek wordt. Ananas geeft je immuunsysteem een boost waardoor je infecties, ziekten en verkoudheden makkelijk de baas blijft.

 

 

 

 

 

3. Het helpt je spijsvertering

 

Als je problemen hebt met je spijsvertering kan het helpen om een ananas te eten. Het bevat veel vezels die je spijsvertering een goede reiniging geven. Constipatie en winderigheid zullen kwaaltjes uit het verleden worden.

 

 

4. Het is ontstekingsremmend

 

Eet ananas als je last hebt van artrose of een andere zwelling in je gewrichten. Het bevat een stof die infecties in de gewrichten doeltreffend bestrijdt.

 

 

 

 

 

5. Ananas voor een scherp zicht

 

Deze tropische vrucht bevat veel betacaroteen die je ogen gezond houden. Door meer ananas te eten blijft je zicht scherp, ook als je ouder wordt.

 

 

6. Het verlaagt je bloeddruk

 

Heb jij een hoge bloeddruk? Dan moet je zeker elke dag een stukje ananas eten. Dit fruit balanceert je bloeddruk. Het geheim? De hoge dosis potassium in ananas is een krachtig middel om je bloeddruk te verlagen.

 

 

 

 

 

7. Je huid zal ervan stralen

 

Collageen is een stof die in huid crèmes wordt gebruikt om huidveroudering tegen te gaan. Deze stof zit van nature in ananas en verjongt je huid van binnenuit. Door ananas te eten verbeter je je huidkwaliteit en krijgt je huid een jeugdige uitstraling.

 

 

8. Versterk je botten

 

Ananas bevat veel calcium waardoor het erg goed is voor je botten. Eet een stukje ananas per dag en je botdichtheid zal opmerkelijk verhogen. Je zal dan ook minder kans hebben op breuken na een val.

 

 

9. Vernieuw je huidcellen

 

Als je meer ananas eet zal je lichaam sneller huidcellen vernieuwen. Je huid blijft er langer stralend jong uitzien en rimpels krijgen geen kans.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gezond fruit: watermeloen

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

.

 

Gezond fruit: watermeloen

 

Tegenwoordig kun je watermeloenen bijna het hele jaar door kopen, maar het lekkerst blijven ze natuurlijk in de zomer. Wist je dat de meloen familie is van de komkommer? Meloen is eigenlijk geen fruit, maar een groente. Watermeloenen zijn niet alleen heel lekker, maar ook erg gezond. De watermeloen doet zijn naam eer aan: hij bestaat namelijk voor 95 procent uit water! Een goede dorstlesser dus in de zomer. Watermeloenen zijn ook rijk aan ijzer, kalium en vitamine C.
.
.
.

1. Cardiovasculaire gezondheid

 

Watermeloen bevat lycopeen, een voedingsstof die belangrijk is voor de cardiovasculaire gezondheid. Daarnaast werd een hogere consumptie van watermeloen gelinkt aan een verlaagde bloeddruk en een betere doorbloeding. Lycopeen zit niet alleen in watermeloen, maar ook in bijvoorbeeld tomaten. Door middel van lycopeen krijg je sterkere botten wanneer je deze voedingsmiddelen regelmatig consumeert. Watermeloen bevat ook een goede hoeveelheid kalium. Dit mineraal is belangrijk om calcium in het lichaam te houden, wat ook weer zorgt voor sterkere botten en ook sterkere gewrichten.

 

 

2. Watermeloen verbrandt vet

 

In watermeloen zit een stof genaamd citrulline. Van deze substantie is in onderzoeken aangetoond dat hij vetophopingen kan reduceren. Citrulline is een aminozuur dat wordt omgezet in arginine met behulp van de nieren. Citrulline zorgt er bovendien voor dat de activiteiten van bepaalde enzymen geblokkeerd wordt. Deze specifieke enzymen bevorderen vetopslag.

 

 

 

 

 

3. Ontstekingsremmend en rijk aan antioxidanten

 

Watermeloen is rijk aan fenolen zoals flavonoïden en carotenoïden. Lycopeen, een carotenoïde, in watermeloen is bijzonder effectief in het reduceren van ontstekingen en het neutraliseren van vrije radicalen. Watermeloen bevat tevens fenolen die bepaalde enzymactiviteit blokkeren en zo de ontstekingsreactie van het lichaam reduceren. Kies wel altijd voor een rijpe watermeloen, omdat deze veel rijker is aan deze gunstige fenolen. Een rijpe meloen kun je herkennen aan de donkergroene kleur. Vermijd gele en lichtgroene watermeloenen, deze zijn vaak nog niet rijp.

 

 

4. Watermeloen ondersteunt de werking van de nieren

 

Watermeloen werkt als een natuurlijk diureticum en zorgt er zo voor dat je vaker moet plassen, maar zorgt niet voor een overbelasting van de nieren. Hou je vaker vocht vast, dan is watermeloen dus een ideaal natuurlijk middel om dit te bestrijden. De vrucht ondersteunt de lever in zijn proces om ammoniak te verwijderen uit het lichaam (ammoniak is een afvalstof van de vertering van eiwitten). Je nieren worden zodoende ontzien, terwijl je vocht loslaat.

 

 

 

 

 

5. Ondersteuning voor je zenuwen en spieren

 

Watermeloen is rijk aan kalium, een natuurlijk elektrolyt. Kalium is belangrijk voor een goede functie van de zenuwen en spieren. Kalium bepaalt onder andere hoe vaak en in hoeverre onze spieren zich samentrekken en bevordert tevens zenuwprikkels in ons lichaam.

 

 

6. Watermeloen is alkalisch

 

Watermeloenen hebben een alkalisch vormende werking in het lichaam wanneer deze volledig rijp zijn. Het eten van veel alkalische voedingsmiddelen (vers, rijp fruit en groenten) vermindert het risico op ziekten, die worden veroorzaakt door zuurvormende voedingsmiddelen (zoals vlees, zuivel en geraffineerde suikers) te reduceren.

 

 

 

 

 

7. Goed voor je ogen

 

Watermeloen is een geweldige bron van beta-caroteen (die rijke rode tint van watermeloen is de beta-caroteen) die in het lichaam wordt omgezet in vitamine A. Deze vitamine ondersteunt de productie van pigmenten in het netvlies van het oog en beschermt tegen degeneratie en nachtblindheid. Vitamine A onderhoudt ook een gezonde huid, tanden, botten en slijmvliezen.

 

 

8. Watermeloen versterkt je immuunsysteem en voorkomt celschade

 

Het vitamine C gehalte in watermeloen is verbazingwekkend hoog. Vitamine C is een geweldige vitamine voor de ondersteuning van het immuunsysteem. Ook is deze vitamine erg effectief in het bestrijden van vrije radicalen die celschade veroorzaken. De rol van vitamine C is ook te zien in de genezing van wonden. De enzymen die betrokken zijn bij de productie van collageen (een van de belangrijkste componenten voor wondgenezing) kunnen hun werk niet doen zonder vitamine C.

 

 

 

 

 

9. Bloeddrukverlagend effect

 

Mensen die een hoge bloeddruk hebben, doen er dan ook goed aan om watermeloenen te eten. Kalium heeft namelijk een bloeddrukverlagend effect. Watermeloen kan ook hetzelfde effect hebben als viagra. Dit dankzij de aminozuren citrulline en arginine, die de productie van stikstofmonoxide bevorderen, een verbinding die de bloedvaten in het lichaam ontspant. Viagra werkt op dezelfde manier.

 

 

 

Calorieën in watermeloen

 

Watermeloen bestaat grotendeels uit vruchtensuikers en natuurlijk water, met vezels. Per 100 gram bevat deze vrucht maar 30 calorieën! En juist omdat hij zo waterrijk is, vult hij ook erg en zul je dus niet geneigd zijn te veel te eten. Maar voor 30 calorieën per 100 gram mag je een redelijke portie eten.

Bovendien past watermeloen in vrijwel elk dieet. Watermeloen past bijvoorbeeld perfect in een koolhydraatarm dieet omdat hij per portie maar 7 gram koolhydraten bevat. Daarbij zit er ook vrijwel geen vet in en maar heel weinig eiwit. De vrucht is perfect geschikt voor een detox-dieet vanwege zijn hydraterende en diuretische eigenschappen.

Hoewel watermeloen een relatief hoge glycemische index heeft, zal hij je bloedsuikerspiegel niet te veel omhoog drijven. Ook diabetici kunnen watermeloen dus met een gerust hart eten, maar natuurlijk wel met mate.

 

 

 

Watermeloen smoothie

 

 

watermeloen smoothie

 

 

De zomer komt er weer aan en er bestaat niets lekkerders dan een verfrissende smoothie! De ideale manier om van alle gezondheidsvoordelen van watermeloen te kunnen genieten is in de vorm van een watermeloen smoothie. Natuurlijk kun je ervoor kiezen om simpelweg wat watermeloen in je blender tot een lekkere sap te mixen, maar wil je nog meer smaak, gezondheid en hydratatie? Probeer dan het volgende recept.

 

Voeg het volgende aan je blender toe:

  • 1 halve komkommer (ongeveer 150 gram)
  • 3 koppen watermeloen (ongeveer 500 gram)
  • 2 eetlepels gemalen lijnzaad
  • een paar blaadjes verse munt

Mix alles tot een gladde smoothie en schenk in twee grote glazen. Geniet van je heerlijke watermeloen smoothie!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gezond fruit: clementine

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

 

 

 

Gezond fruit: clementine

 

Mandarijnen en clementines zijn fruit  enorm goed voor onze gezondheid. Wij zetten even op een rijtje welke bijzondere krachten deze vruchten hebben.

 

 

1. Immuunsysteem

 

Als je elke dag twee clementines eet, heb je al de helft van je dagelijkse hoeveelheid vitamine C binnen. Vitamine C stimuleert ons immuunsysteem en zorgt er dus voor dat we goed gewapend zijn tegen alle ziektes en bacteriën die in de lucht hangen tijdens deze koude dagen.

 

 

 

 

 

 

2. Vaatstelsel

 

De oranje vruchten zijn ook enorm goed voor ons vaatstelsel. Ze zitten boordevol stoffen, meer bepaald flavonoïden, die het risico op allerlei hart- en vaatziektes enorm doen afnemen.

 

 

 

3. Botten

 

Niet enkel melk, maar ook deze citrusvruchten zijn een zegen voor onze botten. De carotenoïden in het fruit beschermen én verstevigen onze beenderen.

 

 

.

.

.

4. Zicht

 

Clementines bevatten veel vitamine A, en dat zorgt ervoor dat we goed blijven zien. De vitamine gaat de afbreuk van visuele functies tegen.

 

 

 

5. Antiveroudering

 

Naast A en C, vinden we ook veel vitamine E in de vrucht, en dat draagt bij tot het regenereren van huidcellen. Daardoor zijn clementines net als onze favoriete dagcrème het perfecte middel om rimpels tegen te gaan.

 

 

 

 

 

6. Hart

 

Het oranje fruit beschermt zelfs een van onze belangrijkste organen: ons hart. Dankzij de vitamine B die talrijk aanwezig is, want dat vermindert de kans op hartaandoeningen.

 

 

 

7. Antikrampen

 

Kalium mag het rijtje afsluiten van gezonde bestanddelen van de clementine. Dit mineraal is in grote hoeveelheden aanwezig in het fruit en vermindert krampen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gezond fruit: bramen

Standaard

categorie : gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

Hoe gezond zijn (bevroren) bramen?

 

Bramen bevatten weinig calorieën en veel mensen vinden ze heerlijk. Bovendien zijn bramen één van de meest gezonde fruitsoorten die er zijn. Bramen hoef je echt niet alleen meer te eten in de bramentijd. Er zijn ook bramen uit de diepvries verkrijgbaar. En bramen uit de diepvries zijn ook een prima en gezonde keuze. Zo kun je het hele jaar profiteren van de goede gezondheidseigenschappen van bramen.

 

 

Hoe gezond zijn bramen?

.

.

.

Weetjes over bramen

 

Wist je dat 100 gram bramen maar 58 kcal bevatten? Bramen bevatten veel water met daarnaast genoeg gezonde voedingsstoffen, zoals veel vitamine B11 (foliumzuur) en vitamine C. Daarnaast bevat een braam twee stoffen die er om bekend staan dat zij de kans op kanker beperken. Dat zijn de stoffen cynadine-3 glucoside en polyfenol ellaginezuur. Net als meer fruitsoorten, zijn ook bramen goed voor je weerstand en bevat veel vezels en antioxidanten.

 

 

 

.

 

 

Hoe gezond zijn bramen?

 

1. Bramen zijn goed voor je botten

 

In bramen zit heel veel calcium. Meer dan in andere vruchten. Daarnaast vind je vitamine K in bramen. Dit helpt om bloed klonteren tegen te gaan en om de stof calcium goed op te nemen. Calcium zorgt ervoor dat je botten sterk en stevig zijn.

 

 

 

2. Bramen zijn goed voor je immuunsysteem

 

Door de hoge hoeveelheid vitamine C en de antioxidanten geven bramen een goede boost aan je weerstand. Goed om te weten als bijvoorbeeld veel mensen verkouden zijn en jij dit liever wilt voorkomen.

 

 

 

3. Bramen als preventie tegen kanker 

 

Hierboven hebben wij dit ook al genoemd. De antioxidanten die in bramen zitten, vernietigen vrije radicalen die kunnen leiden tot het ontstaan van kankercellen. Bramen eten helpt bij de preventie van kanker (uiteraard kunnen veel meer factoren meespelen, maar dit soort gezonde voeding kan wel degelijk helpen).

 

 

 

4. Bramen helpen bij diabetes

 

De vezels en anthocyaninen in bramen zorgen ervoor dat je bloedsuikerspiegel lager blijft bij een maaltijd. Bovendien bevatten bramen langzame koolhydraten en dit heeft een gunstig effect op de bloedsuikerspiegel.

 

 

 

5. Bramen geven je een stralende huid

 

Bramen bevatten veel antioxidanten en een speciaal antioxidant (ellagic acid) beschermt je huid tegen UV straling. Daarnaast zorgt de vitamine C in de braam voor wondheling en ook voor een vermindering van rimpels en acne.

 

 

 

6. Bramen zijn goed voor je brein

 

Ouder worden houdt ook in dat je hersenen misschien iets minder snel werken. Om de cognitieve functies alsnog super scherp en snel te houden, moet je bio-actieve stoffen eten. Deze stoffen zitten in de braam, want hoe paarser de vrucht, hoe meer bio-actieve stoffen erin zitten.

 

 

 

7. Bramen zijn goed tegen oogklachten

 

Extracten van bramen bieden bescherming tegen de oxidatiestress van de ogen. Dit betekent dat hierdoor de kans op oogziektes die je kunt oplopen als je ouder wordt, worden beperkt. Bijvoorbeeld de oogziekte macula degeneratie.

 

 

 

 

 

 

Bevroren bramen

 

Een goede tip van het Voedingscentrum luidt: koop zacht fruit als aardbeien, bramen, bessen en frambozen en eet ze direct op. Wil je ze toch bewaren? Leg ze dan in de koelkast in een papieren zak. Hierdoor blijft het fruit iets langer goed, maar bedenk wel, dit fruit is maar kort houdbaar.

Een goed alternatief zijn bevroren bramen. Die worden over het algemeen direct ingevroren, zonder verder toevoegingen. Het is erg handig om een voorraadje in je vriezer te hebben. Bramen kun je snel ontdooien in een bakje buiten de vriezer.

 

 

 

 

 

 

 

Bramen eten

 

Bramen kun je los opeten, maar bramen kun je ook prima verwerken in een smoothie (ontdooien is niet per se nodig als je een goede blender hebt). Daarnaast zijn bramen heerlijk op een pannenkoek, gecombineerd met Griekse Yoghurt. Maar een broodje bramen met (zachte) geitenkaas is ook heerlijk en verrassend.

 

 

 

 

 

 

 

Afvallen

 

Als je graag wilt afvallen, dan zijn bramen een goede ‘snack’ voor tussendoor. Mede doordat ze zo weinig calorieën bevatten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Koolstofdatering

Standaard

Categorie: religie

 

 

 

 

 

Wat is de koolstofdatering en hoe werkt het?

 

Hoe werkt koolstofdatering, ook wel C14-datering genoemd? Koolstof (C14) is een natuurlijk element dat in overvloed voorkomt in de atmosfeer, in de aarde, in de oceanen en in elk levend wezen. C12 is veruit het meest voorkomende isotoop, terwijl slechts één op elke triljoen koolstofatomen een C14-atoom is. C14 wordt in de hogere atmosfeer geproduceerd wanneer stikstof-14 (N14) onder de invloed van kosmische straling wordt veranderd; een proton wordt door een neutron vervangen en het netto resultaat is een transformatie van het stikstofatoom tot een koolstofisotoop.

Het nieuwe isotoop wordt “radioactieve koolstof” genoemd omdat het, zoals de naam zegt, radioactief is (maar ongevaarlijk). C14 is instabiel en zal daarom na verloop van tijd spontaan weer vervallen tot N14. Het duurt ongeveer 5730 jaar voordat de helft van een bepaalde hoeveelheid radioactieve koolstof tot stikstof is vervallen. Het duurt vervolgens weer 5730 jaar voordat de helft van de resterende koolstof is vervallen, en dan weer 5730 voor de helft van dat restant, enzovoorts. De tijdsduur die nodig is om de helft van een hoeveelheid koolstof te laten vervallen wordt de “halfwaardetijd” genoemd.

Radioactieve koolstof oxideert (dat wil zeggen, verbindt zich met zuurstof) en komt de biosfeer binnen via natuurlijke processen zoals ademhaling en voeding. Planten en dieren nemen zowel het overvloedige C-12 en het veel zeldzamer C-14 in hun weefsel op, in ongeveer dezelfde verhouding als de C14/C12 verhouding in de atmosfeer. Wanneer een dier sterft, wordt er geen radioactieve koolstof meer opgenomen, maar de C14 die reeds in het lichaam aanwezig was blijft vervallen tot stikstof.

Als we dus de resten van een dood wezen vinden waarin de verhouding tussen C12 en C14 de helft is van wat het zou moeten zijn (dat wil zeggen één C14 atoom op elke twee triljoen C12 atomen in plaats van één op elke triljoen), dan kunnen we aannemen dat het dier al ongeveer 5730 jaar dood is (omdat de helft van de radioactieve koolstof ontbreekt en het ongeveer 5730 jaar duurt voordat de helft van de radioactieve koolstof tot stikstof vervalt). Als de verhouding een kwart is van wat het zou moeten zijn (één op vier triljoen), dan kunnen we aannemen dat het dier al zo’n 11.460 jaar dood is (twee keer de halfwaardetijd).

Na tien keer de halfwaardetijd is de resterende hoeveelheid radioactieve koolstof niet meer meetbaar. Deze techniek is daarom niet bruikbaar voor de datering van dieren die meer dan 60.000 jaar geleden stierven. Een andere beperking is dat deze techniek alleen toegepast kan worden op organisch materiaal zoals botten, vlees of hout. De techniek kan niet gebruikt worden om gesteente rechtstreeks te dateren.

 

 

 

 Het uitgangspunt van de koolstofdatering

 

Koolstofdatering is een dateringsmethode die afhankelijk is van de volgende drie zaken:

  • De snelheid waarmee het onstabiele radioactieve C14 tot de stabiele niet-radioactieve N14 isotoop vervalt,
  • De verhouding tussen C12 en C14 die in het monster wordt aangetroffen,
  • En de verhouding tussen C12 en C14 die in de atmosfeer wordt aangetroffen ten tijde van de dood van het monster.

 

 

 De controverse van de koolstofdatering

 

Koolstofdatering is controversieel om verschillende redenen. Ten eerste is de methode afhankelijk van enkele twijfelachtige aannames. We moeten bijvoorbeeld aannemen dat de vervalsnelheid (dat wil zeggen, de halfwaardetijd van 5730 jaar) in het verleden altijd constant is gebleven. Maar dat kan niet gemeten worden. Er bestaat zelfs krachtig bewijs voor een sterke toename van de radioactieve vervalsnelheid in het verleden.1 We moeten bovendien aannemen dat de verhouding tussen C12 en C14 in de atmosfeer in het verleden altijd constant is gebleven (zodat we kunnen weten wat deze verhouding was op het moment van de dood van het monster).

En toch weten we dat “radioactieve koolstof 28-37% sneller wordt gevormd dan het vervalt”2. Dat betekent dat er nog geen evenwicht is bereikt; deze verhouding is vandaag de dag dus groter dan in het niet-waarneembare verleden. We weten ook dat deze verhouding drastisch steeg ten tijde van de industriële revolutie, als gevolg van de drastische toename van CO2 dat door de fabrieken werd geproduceerd. Deze door de mens veroorzaakte fluctuatie was geen natuurlijk verschijnsel, maar het toont aan dat fluctuaties mogelijk zijn en dat ook natuurlijke verstoringen deze verhouding sterk zouden kunnen beïnvloeden.

Vulkanen stoten CO2 uit, wat zou kunnen leiden tot een afname van deze verhouding. Dieren die in een periode van hoge vulkanische activiteit leefden en stierven, zouden ouder lijken dan ze werkelijk waren als we hun leeftijd met deze techniek zouden bepalen. De verhouding kan verder worden beïnvloed door de productiesnelheid van C14 in de atmosfeer, die op zijn beurt weer wordt beïnvloed door de hoeveelheid kosmische straling die de atmosfeer van de aarde binnendringt. En deze hoeveelheid straling is zelf weer afhankelijk van factoren zoals het magnetische veld van de aarde (dat kosmische straling kan doen afbuigen).

Nauwkeurige metingen die over de afgelopen 140 jaar hebben plaatsgevonden, hebben aangetoond dat de sterkte van het magnetische veld van de aarde gestaag afneemt. Dit betekent dat er een gestage toename van de productie van radioactieve koolstof heeft plaatsgevonden (wat de verhouding zou doen toenemen).

Tenslotte kunnen we zeggen dat deze dateringsmethode controversieel is omdat de data die hiermee bepaald worden vaak gruwelijk inconsequent zijn. Bijvoorbeeld: “Eén lichaamsdeel van Dima [een beroemde babymammoet die in 1977 werd ontdekt] was 40.000 RCY [radioactieve koolstofjaren] oud, maar een ander was 26.000 RCY, en ‘hout dat in de onmiddellijke omgeving van het kadaver werd gevonden’ bleek 9000-10.000 RCY jaar oud te zijn.” (Walt Brown, In the Beginning, oftewel “In het begin”, 2001, p. 176)

 

  1. D. R. Humphreys, J. R. Baumgardner, S. A. Austin, en A. A., Snelling, “Helium diffusion rates support accelerated nuclear decay”, oftewel Helium diffusiesnelheden ondersteunen een versneld nucleair verval, in Proceedings of the Fifth International Conference on Creationism, R. Ivey, Ed., Creation Science Fellowship, Pittsburgh, PA, 2003. Zie ook: Walt Brown, In the Beginning, oftewel In Het Begin, 2001, p. 75, onder “Constant Verval?”
  2. Brown, Idem, p. 246.

 

 

 

 

Koolstofdatering – Dendrochronologie

 

Om de C14-datering te kunnen gebruiken , moeten we – zoals we reeds gezien hebben – weten wat de verhouding tussen C12 en C14 is op het moment van de dood van het monster. Als deze verhouding in het (niet-waarneembare) verleden gefluctueerd heeft (en we kunnen er zeker van zijn dat dit het geval is geweest), hoe kunnen we dan bepalen wat deze verhouding was tijdens het leven van een organisch proefdier, dat leefde en stierf vóórdat we deze verhouding konden meten?

Voorstanders van de C14-dateringsmethode hebben zich tot de “dendrochronologie” (“jaarringenonderzoek” genoemd) gewend om hun tijdschaal te kalibreren (door geschatte fluctuaties van de verhouding tussen C12 en C14 hierin te verwerken). Wanneer de leeftijd van een stuk hout op twee manieren bepaald wordt, enerzijds met koolstofdatering en anderzijds door de jaarringen te tellen, kunnen wetenschappers een tabel opstellen waarmee zij de twijfelachtige C14-jaren naar werkelijke kalenderjaren kunnen omzetten.

Dit werkt als volgt: wetenschappers beginnen met een levende boom of een proefstuk van dood hout waarvan de leeftijd met betrouwbare methoden kan worden vastgesteld. Vervolgens gaan zij op zoek naar stukken dood hout die ouder zijn dan dat eerste proefstuk, maar met overeenkomstige, overlappende jaarringen (jaarringen kunnen onder invloed van verschillende omgevingsfactoren een grote variatie in breedte vertonen en zo een patroon vormen waarmee we proefstukken uit dezelfde omgeving kunnen vergelijken). De wetenschappers gaan vervolgens op zoek naar nog meer stukken dood hout die met dit tweede proefstuk overlappen, enzovoorts.

En tenslotte worden alle jaarringen geteld, waarbij de overlappende patronen worden gebruikt om alle stukken met elkaar te verbinden. Op deze manier wordt uiteindelijk de leeftijd van het oudste stuk hout bepaald. Dit wordt een “lange chronologie” genoemd. Het oudste stuk hout wordt dan ook gedateerd met de koolstofdateringsmethode. Door de twee data te vergelijken, kunnen wetenschappers de noodzakelijke bijstellingen in hun berekeningen maken.

Helaas heeft het gebruik van jaarringenonderzoek als kalibratiemiddel van de C14-dateringsmethode  zijn eigen tekortkomingen. Dr Walt Brown legt dit uit: “…verbanden worden gelegd op basis van het oordeel van een jaarringspecialist. Soms worden ‘ontbrekende’ ringen toegevoegd.1… Eenvoudige statistische berekeningen zouden kunnen vaststellen in welke mate het dozijn overlappende jaarringen werkelijk met elkaar overeenkomen. Maar jaarringspecialisten weigerden om hun bevindingen aan dergelijk statistisch onderzoek te onderwerpen en wilden hun data niet vrijgeven zodat anderen deze statistische proeven zouden kunnen uitvoeren” (Walt Brown, In the Beginning,, oftewel “In het begin”, 2001, p. 246).

Deze weigering om medewerking te verlenen aan verder onderzoek is reden genoeg voor scepticisme, vooral in het licht van de duidelijke cirkelredenering die door de onderzoekers wordt toegepast. “De leeftijd van houten proefstukken die voor ‘lange chronologieën’ worden gebruikt, wordt eerst met behulp van koolstofdatering bepaald. Als die leeftijd hoog genoeg genoeg is (mogelijk door een verkeerde aflezing), dan kijken jaarringspecialisten naar de breedte van de ringen om te kijken of de ‘lange chronologie’ verder kan worden doorgetrokken. Deze chronologie wordt vervolgens gebruikt als garantie dat de koolstofdatering gekalibreerd is met een ononderbroken reeks jaarringen.”

[Deze praktijk wordt ook beschreven door Henry N. Michael en Elizabeth K. Ralph, “Quickee” 14C Dates, Radiocarbon, Vol. 23 No. 1, 1981, pp. 165-166].” (Brown, idem, p. 246; Zie ook Gerald E. Aardsma, “Myths Regarding Radiocarbon Dating”, oftewel Mythen over de koolstofdateringImpact, No. 189, maart 1989)

 

 

 

 

 

Wat zeggen de experts?

 

Robert Lee gaf in zijn artikel “Radiocarbon, Ages in Error” (oftewel Radioactieve koolstof; verkeerde leeftijden) in het Anthropological Journal of Canada een samenvatting van de controverse rond de koolstofdatering: “De problemen van de koolstofdateringsmethode zijn onmiskenbaar diepgaand en ernstig. Ondanks 35 jaar technische verfijning en toenemend begrip worden de onderliggende aannames  sterk in twijfel getrokken. Men waarschuwt dat de radioactieve koolstofdatering zich binnenkort wel eens in een crisistoestand zou kunnen bevinden.

Een verder gebruik van de methode is afhankelijk van een benadering die feitelijk stelt: ‘we lossen problemen wel op wanneer we ze tegenkomen’; een benadering die open staat voor afwijkingen, gesleutel met factoren, en kalibratie wanneer het ook maar mogelijk is. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat maar liefst de helft van de verkregen data wordt afgewezen. Maar er moet toch zeker wel verwondering bestaan over het feit dat de andere helft wél aanvaard wordt. Maar ongeacht hoe ‘bruikbaar’ de radioactieve koolstofmethode is, ze is nog steeds niet in staat om nauwkeurige en betrouwbare resultaten te geven.

Er bestaan aanzienlijke discrepanties, de chronologie is ongelijkmatig en relatief, en de aanvaarde data zijn eigenlijk geselecteerde data” (Robert E. Lee, “Radiocarbon, Ages in Error”, oftewel Radioactieve koolstof; verkeerde leeftijdenAnthropological Journal of Canada, Vol. 19, No.3, 1981, pp. 9, 29).

 

  1. Zie Harold S. Gladwin, “Dendrochronology, Radiocarbon and Bristlecones,” Anthropological Journal of Canada, Vol. 14, No. 4, 1976, pp. 2-7.)

 

 

 

 

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget