Tagarchief: vitamine c

Winterpostelein: Claytonia perfoliata

Standaard

Categorie: kamerplanten en bloemen

 

 

 

Winterpostelein: Claytonia perfoliata

 

De winterpostelein of kleine winterpostelein (Claytonia perfoliatasynoniemMontia perfoliata) is een eenjarige plant uit de familie Montiaceae. Vroeger was de soort opgenomen in de posteleinfamilie (Portulacaceae). De soort groeit in Noord-Amerika. Via Cuba is de plant naar West-Europa gekomen. De soort wordt in Engeland, Frankrijk BelgiëNederland en Duitsland verbouwd als winterharde postelein, maar komt in al deze landen ook verwilderd voor. Vanwege de route waarlangs de plant in Europa arriveerde, wordt de plant in Duitsland ‘Kubaspinat’ genoemd.

 

 

Winterpostelein
Winterpostelein - overzicht
Winterpostelein – overzicht
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: ‘nieuwe’ Tweezaadlobbigen
Clade: Geavanceerde tweezaadlobbigen
Orde: Caryophyllales
Familie: Montiaceae
Geslacht: Claytonia (Winterpostelein)
Soort
Claytonia perfoliata
Donn ex Willd. (1798)
Blad en bloem
Blad en bloem

 

Kenmerken

 

De plant is 15-40 cm hoog en tijdens de bloei gemakkelijk te herkennen aan de schotelvormige bladeren, waar de stengel door heen lijkt te groeien. Het betreft hier een tweetal bladeren, die tezamen vergroeid zijn. Dit zijn geen  kelkbladeren, maar naar de bloem opgerukte gewone bladeren. De gewone blaadjes hieronder hebben een schop-vorm.

De gewone bladeren zijn 2-3 cm groot. De twee om de bloemstengel vergroeide bladeren zijn groter. De witte bloemen zijn klein met 2-3 mm lange kroonbladen. Deze meerjarige plant bloeit van april tot juni. In maart gezaaid bloeit de plant van juni tot in de herfst. De 1 – 1,5 mm grote zaden hebben een mierenbroodje.

 

 

 

 

 

Naamgeving

 

De naam Claytonia komt van John Clayton, een botanicus uit de 17e eeuw. De naam perfoliata (Latijn: per door +folium blad) is gebaseerd op het feit dat de stengel door 2 tot een schotel aaneengegroeide bladeren groeit.

 

 

Teelt

 

planten half oktober

 

 

Wie de plant wil telen kan in juni en juli zaaien, waarbij de zaadhoeveelheid 10 g/m² bedraagt. Een onderlinge afstand van 10 cm tussen de rijen is gewenst. Voor de teelt onder glas moet in de tweede helft van augustus gezaaid worden, waarbij de eerste oogst in november en de tweede in maart valt.

Reeds jonge planten kunnen in de herfst geoogst worden. Wanneer men het hart laat staan, maakt de plant weer nieuwe bladeren. De oogst dient in maart afgesloten te worden voordat de plant gaat bloeien.

Het plantje heeft een sterke voorkeur voor zandige gronden, en zal dus in tuinen met goede grond niet snel als onkruid woekeren. Wel stelt het eisen aan de vochtigheid: het heeft behoefte aan constant vochtige grond. De plant verwacht een zuurgraad tussen 6,1 en 7,8.

 

 

Zaadteelt

 

Zaden

 

 

Voor de teelt van zaad moet er half maart gezaaid worden. De bloei begint in juni tot in de herfst. De zaaddozen moeten voordat ze op de grond vallen geplukt en gedroogd worden.

 

 

 

Gebruik

 

De plant is tegen vorst bestand en daardoor in het vroege voorjaar een belangrijke bron van vitamine C en mineralen als calciummagnesium, en ijzer. In Amerika werd de plant door zowel Indianen als de goudzoekers in Californië gewaardeerd. Voor deze laatsten was het een belangrijk bestrijdingsmiddel van scheurbuik in het vroege voorjaar, wanneer zij gebrek aan vitamine C hadden. Diverse stammen waaronder de Zwartvoetindianen waardeerden overigens niet alleen de zachte blaadjes, maar ook de knollen, die ook eetbaar zijn evenals de wortels.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hondsroos : Rosa canina

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

 

 

Goed te herkennen aan
– de zachtroze rozen; de oudere bloemen zijn witter en
– de gladde takken met alleen haakvormige gebogen doorns en
– de blaadjes die bij kneuzing niet geuren

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Hondsroos is een dichte, struikvormige plant met overhangende takken, die groeit op vochtige tot droge, voedselrijke grond in heggen, struikgewas, loofbossen en uiterwaarden. Ze komt zeer algemeen voor en wordt ook aangeplant. Ze kan tot 3 meter hoog worden.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Hondsroos bloeit in juni en juli met zachtroze bloemen. Alleen het buitenste gedeelte van de hartvormige kroonbladen is zachtroze, de basis is wit. Bij oudere bloemen verdwijnt de roze kleur nagenoeg, die lijken bijna helemaal wit.

 

 

 

 

 

Bladeren en takken

 

De bladeren bestaat uit 5 tot 7 deelblaadjes. Ze kunnen kaal of behaard zijn, maar geuren bij wrijving niet, in tegenstelling tot de bladeren van egelantier. De takken zijn groen, soms roodachtig aangelopen en hebben verspreid staande grote, haakvormig gebogen doorns. Verder zijn ze kaal.

 

 

 

 

 

 

 

 

Toepassingen

 

Hondsroos kent vele toepassingen. De bloemblaadjes, rozebottelschillen en zaden worden voor medicinale doeleinden gebruikt. De schil van de bottels, die veel vitamine C bevat, wordt ook gebruikt voor het maken van jam en sap en vanwege de smaak vaak toegevoegd aan kruidenthee. De overige delen van hondsroos worden in de volksgeneeskunde gebruikt als urinedrijvend middel bij blaas- en nierproblemen en als mild laxeermiddel.

 

 

 

 

 

 

 

 

Vergelijkbare soorten

 

:
:
:
:
:
:
:

kaneelroos : 2 rechtafstaande stekels aan de voet van de bladsteel.

 

 

kaneelroos

 

 

rimpelroos : oranje-rode bottels breder dan hoog (kleine “tomaatjes”).

 

 

 

 

 

 

bosroos : kaal, geen doorns of stekels.

 

 

bosroos

 

 

 

 

egelantier :appelachtige geur bij wrijving van het blad.

 

 

egelantier

 

 

 

 

hondsroos : grote haakvormige doorns op verder kale takken.

 

viltroos : aan beide zijden behaarde bladeren, onderkant viltig.

 

 

viltroos

 

 

 

 

duinroos : donkere, bruinachtig paarse tot zwartachtige bottels.

 

 

duinroos

 

 

 

Algemeen

 

rozenfamilie (Rosaceae)
– overblijvend
– zeer algemeen voorkomend
– 1 tot 3 meter

Bloem
– zachtroze tot bijna wit
– juni en juli
– gesteeld alleenstaand
– stervormig
– 4,5 tot 5 cm
– 5 kroonbladen, niet vergroeid
– 5 kelkbladen
– meer dan 20 meeldraden
– meer dan 20 stijlen

Blad
– verspreid
– oneven veervormig samengesteld
– deelblaadjes :
– langwerpig tot eirond
– top spits
– rand enkel of dubbel gezaagd
– voet afgerond
– veernervig
– wisselende beharing
– niet geurend bij wrijving

Stengel
– overhangend of rechtop
– kaal met doorns
– rolrond

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat doet peterselie met de gezondheid?

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

De voordelen voor de gezondheid van peterselie zijn onder andere het onder controle houden van kanker, diabetes, reuma en het helpt ook osteoporose te voorkomen. Bovendien handelt het als pijnstiller met ontstekingsremmende eigenschappen. Het biedt ook soelaas bij gastro-intestinale problemen zoals indigestie, buikkrampen, opgeblazen gevoel en misselijkheid terwijl het anderzijds ervoor zorgt dat ons immuunsysteem sterker wordt.

.

 

.

.

Wat is peterselie?

 

Peterselie is een kruid dat afkomstig is van de Mediterraanse regio’s van het zuiden van Italië, Algerije en Tunesië. Deze kruid staat ook wetenschappelijk bekend onder de naam Petroselinum Hortense en Petroselinum Crispum en het behoort toe aan de familie van de Apiaceae.

Peterselie wordt reeds meer dan 2000 jaar gekweekt en het werd geprezen in de Griekse cultuur, daar het gebruikt werd bij verschillende ceremonies. De Romeinen gebruiken het op heel wat verschillende manieren. In het begin werd het alleen als medicinale plant gebruikt, later werd deze ook gebruikt als voeding. Er zijn heel wat mythes en fabels die geassocieerd worden met de oorsprong en groei van deze plant in heel wat Mediterraanse en Europese culturen.

De Grieken geloofden dat peterselie ontstaan was nadat er bloed van de Griekse held Archemorus op de grond gevallen was. Bijgevolg associeerden de Grieken peterselie met de dood en vernieling. In de Middeleeuwen werd deze kruid ingesloten in de geneesmiddelen van het volk en werd het stilletjes aan populair. Dit is dan ook waarschijnlijk hoe het beeld van peterselie geëvolueerd is als gezondheidskruid.

Petereselie, een overwegend tropische plant, heeft vocht en overvloedig zonlicht nodig om te groeien. Het wordt gebruikt als kruid, bladgroente en specerij. Men vindt het in twee vormen terug bij gebruik: bladpeterselie en wortelpeterselie. Zowel het blad als de wortel worden gebruikt in de Mediterraanse en Europese keuken.

Het wordt op verschillende manieren geconsumeerd, als garnering, in salades en in broodjes. Het blad wordt verder ingedeeld in twee verschillende types: krullend blad en plat blad. Peterselie wortel is iets nieuw, dat men ongeveer een 300 tal jaar geleden is beginnen kweken. De dag van vandaag is peterseliewortel geleidelijk aan populariteit aan het inwinnen.

.

 

 

 

 

Nutritionele waarde van peterselie

 

De nutriënten die je kunt terugvinden in peterselie zijn vitamine A, vitamine K, vitamine C, vitamine E, thiamine, riboflavine, niacine, vitamine B6, vitamine B12, pantotheenzuur, choline, folaten, calcium, ijzer, magnesium, mangaan, fosfor, kalium, zink en koper. Peterselie is ook een goede bron van vluchtige componenten zoals myristicine, limoneen, eugenol en alpha-thujene. Petereselie blad bevat energie, koolhydraten, vetten en proteïnen.

 

 

 

Bloedglucose verlagende eigenschappen

 

Traditioneel werd peterselie als medicijn voor diabetici gebruikt in Turkije. Om deze claim ook hard te maken werd er een onderzoek uitgevoerd door de universiteit in Istanbul. Dit onderzoek wees aan dat ratten met diabetes die peterselie toegediend kregen een vermindering in hun bloedsuikerspiegel hadden na een maand. Dit onderzoek wees aan dat peterselie kan gebruikt worden om diabetes onder controle te houden.

 

 

 

 

 

 

 

Onder controle houden van reuma

 

Peterselie is bijzonder effectief tegen reuma. Stoffen zoals vitamine C en beta-caroteen die men in peterselie kan terugvinden bezitten ontstekingsremmende eigenschappen die helpen bij het onder controle houden van reuma. Regelmatig peterselie gebruiken zou ook het proces van urinezuur elimineren versnellen, gelinkt aan de symptomen van reuma.

 

 

Anti-carcinogene eigenschappen

 

Men heeft een stof, myristicine genaamd, kunnen onttrekken aan peterselie. De eerste onderzoeken hebben uitgewezen dat deze stof anti-carcinogene eigenschappen bezit. De myristicine extracten die men uit peterselie gehaald heeft werden enkel getest op ratten. Als deze werking ook effectief is bij mensen dient nog aangetoond te worden.

 

 

 

 

 

Ontstekingsremmende eigenschappen

 

In de Mediterraanse gebieden wordt peterselie traditioneel gebruikt voor tandpijn, kneuzingen, insectenbeten en ruwe huid. Volgens een vooronderzoek zou peterselie ook ontstekingsremmende en anti-hepatotoxicische eigenschappen bezitten. De ontstekingsremmende eigenschappen verminderen interne ontstekingen, terwijl de anti-hepatotoxicische eigenschappen helpen om de lever te ontgiften.

 

 

 

Osteoporose

 

Peterselie is effectief bij osteoporose en is zeer behulpzaam bij het behouden van een goede beendergezondheid. Osteoporose komt voor door verminderde hoeveelheden calcium in de beenderen en ook door de aminozuur homocysteïne. Deze aminozuur kan in kleine deeltjes foliumzuur opgedeeld worden. Dankzij dit aspect wordt peterselie, naast zuivelproducten en groenten, gezien als één van de beste bronnen calcium. Het bevat ook een gepaste hoeveelheid foliumzuur, die homocysteïne afbreekt.

 

 

 

 

 

Urine afdrijvende effecten

 

Reeds een aantal eeuwen wordt peterselie gebruikt omwille van zijn urine afdrijvende eigenschappen die helpen bij het behandelen van verschillende ziektes zoals nierstenen, urinewegeninfectie en galblaasstenen. Een oedeem is een medische aandoening waarbij een patiënt meer vloeistof in het lichaam ophoudt dan wat zou moeten onder normale omstandigheden. Het lichaam begint op te zwellen door de ophoping van vloeistof.

Als je door deze aandoening geteisterd wordt kunnen een paar theelepels peterseliesap snel soelaas brengen. Peterseliewortel is dan weer zeer behulpzaam bij het tegenwerken van nierstenen. Peterseliewortel toevoegen aan kokend water en dagelijks drinken staat ook bekend als prima reinigende drank voor het lichaam.

 

 

 

Versterkt het immuunsysteem

 

De vitaminen, mineralen en antioxidanten die men terugvindt in peterselie zijn behulpzaam om het immuunsysteem te versterken. Vitaminen zoals vitamine C, vitamine A, vitamine K, folaat en niacine ageren allemaal op een andere manier op ons immuunsysteem. Vitamine A handelt op onze witte bloedcellen, waardoor hun effectiviteit stijgt.

De chlorofyl die men terugvindt in peterselie heeft dan weer antibacteriële en antischimmel eigenschappen. Studies hebben aangetoond dat peterselie antioxiderende en antibacteriële eigenschappen bezitten, waardoor het een uitstekende bron is voor verschillende huismiddeltjes.

 

 

 

 

 

 

Mogelijke risico’s van het eten van peterselie

 

De consumptie van peterselie, en zeker in grote hoeveelheden, kan neveneffecten hebben of nadelen. Waaronder de volgende :

 

Risicovol voor zwangere vrouwen

 

De consumptie van grote hoeveelheden peterselie kunnen contracties van de uterus aanmoedigen tijdens de zwangerschap. Ongeacht in welk stadium van de zwangerschap kan dit riskant zijn. Grote hoeveelheden peterselie zijn ook niet veilig voor vrouwen die borstvoeding geven. Mijd buitensporige consumptie van peterselie tijdens de zwangerschap en borstvoeding.

 

 

 

Oxolaat overconsumptie

 

Peterselie bevat hoge kwantiteiten van oxolaten. Deze hoge concentratie kan in het bijzonder problematisch zijn voor mensen die lijden aan nierstenen.

 

 

 

Andere

 

Peterselie kan ervoor zorgen dat de huid zeer gevoelig wordt aan de zon, wat ervoor kan zorgen dat je uitslag krijgt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Biologische voeding bevat meer antioxidanten

Standaard

categorie : gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

Biologische voeding bevat meer antioxidanten

 

 

.
.
.
.

Biologische voeding bevat een hoger gehalte aan antioxidanten. Dat blijkt een studie van Newcastle University waarin meer dan 300 onderzoeken worden geanalyseerd. Het artikel verscheen in het British Journal of Nutrition.

Antioxidanten voorkomen beschadiging van lichaamscellen die ontstaat door oxidatie door vrije radicalen. Ze komen van nature in allerlei voedingsmiddelen zoals groente en fruit, en worden ook toegevoegd aan de voeding. Bekende voorbeelden zijn vitamine C en E, en de sporenelementen selenium en zink.

Veel van deze componenten worden in verband gebracht met een verlaagd risico op chronische ziekten, zoals hart- en vaatziekten, dementie en bepaalde vormen van kanker. Maar de laatste tijd verschenen er meer en meer studies die het belang van antioxidantia enigszins relativeren, en aantonen dat ze soms ook schadelijke gevolgen kunnen hebben.

De gemiddelde niveaus van de antioxidanten in biologische voeding liggen 19 procent (fenolen) tot 69 procent (flavanonen) hoger, dan van niet-biologische voeding. Andere antioxidanten liggen daar tussenin: stilbenen (+28 procent) , flavonen (+26 procent(, flavonolen (+50 procent) en anthocyanides (+ 51 procent).

Volgens het onderzoek zou een overschakeling naar biologisch fruit, groente en granen en voedingsmiddelen daarvan, een extra hoeveelheid antioxidanten verschaffen die gelijk is aan 1 of 2 extra porties groente en fruit per dag. De aangetroffen verschillen tussen antioxidant-activiteit in biologische en niet-biologische gewassen zijn groter bij fruit dan bij groente.

De onderzoekers constateerden bovendien verschillen voor enkele mineralen en vitamines. Zo zit er 6 procent meer vitamine C in biologische producten. Aan de andere kant werd in biologische producten15 procent minder vitamine E gedetecteerd. Verder bleken in gangbare gewassen vier maal vaker residuen van pesticiden voor te komen. Ook zat er in biologische gewassen gemiddeld 48 procent minder cadmium.

De conclusies zijn in tegenspraak met eerdere meta-analyses. Volgens de onderzoekers werd daarbij een andere methodologie gebruikt, en werden ook veel minder studies geanalyseerd. Het kan volgens hen niet langer betwist worden: biologische voeding bevat meer antioxidanten en minder pesticiden en giftige metalen.

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Bittere veldkers : Cardamine amara

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

1167-640veldkers

 

 

 

Goed te herkennen aan
– de 4-tallige witte bloemen, ongeveer zo groot als pinksterbloemen
– met roodpaarse helmknoppen en
– de groeiplaats; meestal langs stromend helder water

 

 

 

img_3470-gr-bittere-veldkers

 

 

 

Algemeen

 

Bittere veldkers is een overblijvende plant van 15 tot 45 cm, die groeit in brongebieden, aan waterkanten en in grienden op een vochtige bodem, meestal langs stromend helder water. De plant is in Midden-Europa algemeen verspreid. Ook in Nederland en België komt de soort voor aan waterkanten, bij bronnen en in grienden. De plant is waardplant voor de larven van het klein geaderd witje.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Ze bloeit in mei en juni met witte (zelden licht lila) bloemen, die aan de top van de stengel en zijstengels in een losse tros staan. De jonge bloemen hebben rood-paarse helmknoppen; die van oudere bloemen zijn roodbruin-achtig. De bloei is zeer uitbundig en vrijwel direct na de hoofdbloei van de gewone dotterbloem. De bloeiperiode is echter wel kort en meestal verdwijnt bittere veldkers bovengronds al in het begin van de zomer.

 

 

 

 

 

Blad en stengel

 

De stengels hebben duidelijke groeven in de lengte. De bladeren zijn oneven geveerd en hebben hoogstens 4 paar deelblaadjes, die een bochtig ingesneden rand hebben; het eindblaadje is groter dan de overige deelblaadjes. De deelblaadjes van de onderste bladeren zijn ronder dan die van de bovenste bladeren.

 

 

 

 

 

Toepassingen

 

Bittere veldkers smaakt niet bitter maar radijsachtig. De jonge blaadjes en scheuten kunnen verwerkt worden in soepen en salades. Vroeger werd de plant gebruikt tegen scheurbuik vanwege het hoge vitamine C gehalte.

 

 

 

 

 

Algemeen

 

kruisbloemenfamilie (Brassicaceae)
– overblijvend
– vrij algemeen tot zeer zeldzaam
– 15 tot 45 cm

Bloem
– wit (zelden licht lila)
– mei en juni
– tros
– stervormig
– 8 tot 18 mm
– 4 kroonbladen, niet vergroeid
– 4 kelkbladen
– 6 meeldraden
– 1 stijl

Blad
– verspreid
– samengesteld
– oneven veervormig
– top stomp
– rand bochtig ingesneden
– voet scheef of wigvormig
– veernervig

Stengel
– opstijgend
– bochtig
– glad en kaal
– meerkantig en geribd

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

John Astria

Gewoon speenkruid : Ficaria verna subsp. verna

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

Ranunculus_ficaria-01_speenkruid1-I2

 

 

Goed te herkennen aan
– de glanzend gele bloemen en
– de vlezige glanzende bladeren en
– de vroege bloei

 

 

 

 

 

Algemeen 

 

Gewoon speenkruid is een zeer algemeen voorkomend overblijvend plantje. Ze groeit voornamelijk op zonnige tot licht beschaduwde, vochtige, voedselrijke grond tussen hakhout, onder heggen, aan slootkanten, in weiden, bermen, tuinen en bossen.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Een van de eerste bloemen die in het voorjaar verschijnen zijn de stervormige gele bloemen van gewoon speenkruid. Bij donker weer blijven de bloemen gesloten, maar zodra de zon schijnt spreiden de kroonblaadjes zich uit.

 

 

 

 

 

 

Blad

 

De iets vlezige, lang gesteelde blaadjes zijn glanzend groen en liggen dakpansgewijs over elkaar heen om zoveel mogelijk te profiteren van het zonlicht. Eind mei is gewoon speenkruid weer geheel verdwenen. Vermeerdering vindt voornamelijk plaats door middel van knolletjes, die door de mens, dier of de regen worden verspreid. Die knolletjes bevinden zich in de oksels van de onderste bladeren en zijn vooral na de bloei goed zichtbaar.

 

 

 

 

 

Toepassingen

 

Ze bevatten veel vitamine C en kunnen gebruikt worden in salades. Neem dan wel de bladeren voor de bloei, want tijdens de bloei vormen zich giftige stoffen in de bladeren.

 

 

 

 

 

Vergelijkbare soort

 

Vreemd speenkruid lijkt op gewoon speenkruid. Ze mist echter de knolletjes in de bladoksels en heeft bredere, meestal meer kroonblaadjes, die elkaar bedekken met de randjes. Vreemd speenkruid kun je op verscheidene buitenplaatsen tegenkomen. Ze is daar gekomen met ingevoerde bolplanten.

 

 

vreemd speenkruid

 

 

 

vreemd speenkruid

 

 

 

Algemeen

 

ranonkelfamilie (Ranunculaceae)
– overblijvend
– zeer algemeen voorkomend
– 5 tot 30 cm hoog
– zodenvormend

Bloem
– geel
– vanaf maart t/m mei
– gesteeld alleenstaand
– 2 tot 3 cm
– stervormig
– 6 tot 12 kroonbladen, niet vergroeid
– 3 soms 4 kelkbladen
– meer dan 20 meeldraden
– meer dan 20 stijlen

Blad
– verspreid
– enkelvoudig
– hartvormig
– top stomp
– rand gaaf tot bochtig gekarteld
– voet hartvormig
– netnervig
– glanzend

Stengel
– liggend, aan het einde opgericht
– glad en kaal
– rolrond

zie wilde bloemen

 

 

 

gewoon speenkruid

 

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

Gewoon barbarakruid : Barbarea vulgaris

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

Barbarea_vulgaris_002

 

 

Goed te herkennen aan
– de 4-tallige helder gele bloemen en
– de glanzende, niet gesteelde bovenste bladeren
– met bochtig ingesneden rand

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Gewoon barbarakruid is een overblijvende (meestal tweejarige) niet behaarde plant, die bloeit vanaf april tot en met juni. Ze wordt 20 tot 90 cm hoog en is vrij algemeen voorkomend. Ze wordt ook uitgezaaid. Je vindt gewoon barbarakruid op open of licht beschaduwde plaatsen in grazige, vochtige, voedselrijke grond in bermen, aan slootkanten en rivieroevers, ook in de duinen.

 

 

winterkers

 

 

 

Bloemen

 

Gewoon barbarakruid bloeit met gele 4-tallige bloemen, die eerst in een zeer dichte bloeiwijze staan. Als de vruchten zich gaan ontwikkelen wordt de bloeiwijze langer.

 

 

bloeiende-plant-gewoon-barbarakruid

 

 

 

Bladeren

 

De kroonbladen zijn tweemaal zo lang als de kelkbladen en staan min of meer twee aan twee tegenover elkaar in plaats van een kruis te vormen, zoals gebruikelijk is bij kruisbloemigen. De bladeren van gewoon barbarakruid zijn glanzend. De onderste zijn gesteelde wortelbladeren, diep geveerd met aan beide kanten twee tot vijf eirond tot langwerpige deelblaadjes en een groot, rond-achtige topblaadje.

De bovenste bladeren zijn (half) stengelomvattend met (meestal) kale oortjes, ongedeeld, bochtig ingesneden en met of zonder een paar zijslippen. De jonge bladeren kunnen rauw of gekookt gegeten worden. Ze bevatten veel vitamine C, maar smaken wel wat bitter.

 

 

 

 

 

Algemeen

 

kruisbloemenfamilie (Brassicaceae)
– overblijvend, meestal tweejarig
– vrij algemeen tot zeer zeldzaam
– 20 tot 90 cm

Bloem
– helder geel
– vanaf april t/m juni
– tros
– stervormig
– 1 cm
– 4 kroonbladen, niet vergroeid
– 4 kelkbladen
– 6 meeldraden
– 1 stijl

Blad
– verspreid
– enkelvoudig
– bochtig getand
– top stomp
– rand bochtig getand
– voet (half) stengelomvattend
– veernervig
– glanzend
– kaal

Stengel
– rechtop
– kaal
– gegroefd

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

JOHN ASTRIA

Gewoon barbarakruid : Barbarea vulgaris

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

Barbarea_vulgaris_002

 

 

Goed te herkennen aan
– de 4-tallige helder gele bloemen en
– de glanzende, niet gesteelde bovenste bladeren
– met bochtig ingesneden rand

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Gewoon barbarakruid is een overblijvende (meestal tweejarige) niet behaarde plant, die bloeit vanaf april tot en met juni. Ze wordt 20 tot 90 cm hoog en is vrij algemeen voorkomend. Ze wordt ook uitgezaaid. Je vindt gewoon barbarakruid op open of licht beschaduwde plaatsen in grazige, vochtige, voedselrijke grond in bermen, aan slootkanten en rivieroevers, ook in de duinen.

 

 

winterkers

 

 

 

Bloemen

 

Gewoon barbarakruid bloeit met gele 4-tallige bloemen, die eerst in een zeer dichte bloeiwijze staan. Als de vruchten zich gaan ontwikkelen wordt de bloeiwijze langer.

 

 

bloeiende-plant-gewoon-barbarakruid

 

 

 

Bladeren

 

De kroonbladen zijn tweemaal zo lang als de kelkbladen en staan min of meer twee aan twee tegenover elkaar in plaats van een kruis te vormen, zoals gebruikelijk is bij kruisbloemigen. De bladeren van gewoon barbarakruid zijn glanzend. De onderste zijn gesteelde wortelbladeren, diep geveerd met aan beide kanten twee tot vijf eirond tot langwerpige deelblaadjes en een groot, rond-achtige topblaadje.

De bovenste bladeren zijn (half) stengelomvattend met (meestal) kale oortjes, ongedeeld, bochtig ingesneden en met of zonder een paar zijslippen. De jonge bladeren kunnen rauw of gekookt gegeten worden. Ze bevatten veel vitamine C, maar smaken wel wat bitter.

 

 

 

 

 

Algemeen

 

kruisbloemenfamilie (Brassicaceae)
– overblijvend, meestal tweejarig
– vrij algemeen tot zeer zeldzaam
– 20 tot 90 cm

Bloem
– helder geel
– vanaf april t/m juni
– tros
– stervormig
– 1 cm
– 4 kroonbladen, niet vergroeid
– 4 kelkbladen
– 6 meeldraden
– 1 stijl

Blad
– verspreid
– enkelvoudig
– bochtig getand
– top stomp
– rand bochtig getand
– voet (half) stengelomvattend
– veernervig
– glanzend
– kaal

Stengel
– rechtop
– kaal
– gegroefd

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

JOHN ASTRIA

Gezond fruit: aardbei

Standaard

Categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

 

 

Gezond fruit: aardbei

 

Aardbeien zijn lekker, dat kunnen we niet ontkennen. Het is een van de meest geliefde fruitsoorten, door de zoete smaak. Ze zijn niet alleen zeer lekker maar ook erg gezond.

 

 

 

Vitaminen en antioxidanten

 

Een aardbei zit boordevol vitamine C. Vitamine C is goed voor je weerstand, huid, haar en helpt zelfs een verkoudheid bestrijden. Vitamine C is bovendien ook een antioxidant, zo worden schadelijke stoffen in je lichaam geneutraliseerd. Aardbeien zijn dus een goede bron van vitaminen. Naast vitamine C, zit ook vitamine B5, B6, B11 en K in een aardbei.

 

 

 

 

 

Weinig calorieën

 

Aardbeien bevatten zeer weinig calorieën, 100 gram bevat slechts 29 kilocalorieën. Bovendien zijn ze laag in vet en suiker. Daardoor zijn aardbeien dus een ideale snackom tussen maaltijden door te eten. Aardbeien bevatten ook de kleurstof ‘anthocyanen’, deze stof stimuleert de vetverbranding van het opgeslagen vet. Zo kunnen aardbeien dus bijdragen aan het beheersen van je gewicht.

 

 

 

Aardbeien zijn goed voor de ogen

 

De vele antioxidanten die aanwezig zijn in aardbeien kunnen helpen om de vertroebeling van de ogen tegen te gaan. Deze vertroebeling komt vaak voor op oudere leeftijd en kunnen leiden tot blindheid. Ook vitamine C zorgt voor het versterken van het zicht.

 

 

 

 

 

Aardbeien zorgen voor een jongere huid

 

Vitamine C heeft veel voordelen. Eén van deze voordelen zijn dat ze zorgen voor een jonge en stralende huid. Vitamine C zorgt voor de productie van collageen, dat is de reden waarom je huid kan versoepelen als je aarbeien eet. Aardbeien verwijderen ook zware metalen en andere gifstoffen uit het lichaam en hebben een vochtafdrijvende werking.

 

 

 

Medicinale werking

 

Vitamine K bevat magnesium en kalium, waardoor de aardbei goed is voor je botten. Ook het hoge vitamine C gehalte zorgt voor een beter immuunsysteem en kan veel ziektes tegengaan. De aanwezige vitamine C, A, E, en B6 kunnen helpen tegen kanker. Omdat ze zorgen voor een verhoogde weerstand. Aardbeien zorgen ook voor een bloeddrukverlagende werking.

 

 

 

 

 

Vries aardbeien in

 

Een mogelijk nadeel kan zijn dat aardbeien zeer kwetsbaar zijn waardoor er snel plekken tevoorschijn komen die kunnen zorgen voor bederf. Wanneer je aardbeien bewaard in de koelkast blijven ze gemiddeld 2 à 3 dagen vers. Verder kan je aardbeien ook invriezen, zo kan je ze tot acht maanden bewaren.

 

 

 

Overdrijf niet

 

Aardbeien staan erom bekend veel pesticiden te bevatten. Eet ze daarom met regelmaat. Als je echt niet zonder je dagelijkse portie aardbeien kan, kan je kiezen voor biologische aardbeien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gezond fruit: rozenbottel

Standaard

Categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

 

 

Gezond fruit: rozenbottel

 

De rozenbottel is een vlezige vlucht van een roos, die al honderden jaren wordt gebruikt voor diverse medicinale toepassingen. Rozenbottels zijn niet alleen lekker en gemakkelijk te verwerken in verschillende gerechten, maar hebben ook een geneeskrachtige werking die al honderden jaren geleden in de Middeleeuwen ontdekt werd.

 

 

 

 

 

De werkzame stoffen in een rozenbottel

 

De rozenbottel bevat vele verschillende voedingsstoffen. Eén van de belangrijkste gezonde voedingsstoffen die je in de vlezige vrucht van de roos vindt, is vitamine C. Zo zit er relatief gezien tien keer meer vitamine C in een rozenbottel dan in een sinaasappel: een vrucht die erom bekend staat veel vitamine C te bevatten. Kijken we naar de hoeveelheid flavonoïden in de rozenbottel, dan zien we dat er onder andere ritune, isoquercitrine, catechine en epicatechine in de vrucht zit. Ook zit er bijzonder veel appelzuur, citroenzuur en malonzuur in de vrucht, die de vrucht een lekkere smaak geven en er bovendien voor zorgen dat de kleine vrucht erg gezond is.

Overige voedingsstoffen die je uit de rozenbottel kunt halen, zijn de volgende:

  • Looistoffen
  • Anthocyanen
  • Koolhydraten
  • Pectine
  • Vezels
  • Carotenoïden betacaroteen
  • Lycopeen
  • Zeaxanthine
  • Vitamine B1
  • Vitamine B2
  • Vitamine B3
  • Vitamine B5
  • Vitamibe K
  • Vitamine E

 

Tot slot zitten ook de mineralen calcium, kalium, fosfor, ijzer, boron, chloor, chroom, koper, magnesium, silicium.zwavel en zink in de vrucht.

 

 

 

 

 

Rozenbottel als opwekkend en aansterkend middel

 

Eén van de gezonde werkingen van vitamine C is een tonicum. Dit begrip klinkt velen niet bekend in de oren, maar het betekent simpelweg dat vitamine C een aansterkende en opwekkende werking heeft. Door de grote hoeveelheid vitamine C als tonicum in rozenbottel, wordt deze vrucht vaak gebruikt bij mensen die:

vermoeid zijn door een vitaminetekort dreigen een vitaminetekort te ontwikkelen

een voorjaardip hebben

moeten herstellen na een operatie of een zware ziekte

ouderdomsverschijnselen willen voorkomen

zwanger zijn

borstvoeding geven,

in de groei zijn (zoals bij baby’s en kleine kinderen)

anemie hebben

mogelijk scheurbuik gaan ontwikkelen

bloedend tandvlees hebben.

 

 

 

 

 

Rozenbottel als weerstand verbeteraar

 

Rozenbottel werkt niet alleen opwekkend en aansterkend, maar is ook een weerstand verbeteraar. Dit komt door de vele gezonde stoffen die in rozenbottel zitten en die het lichaam ondersteunen om ziekten en virussen buiten de deur te houden. Door de weerstand verbeterende werking van rozenbottels, worden de vruchten vaak gebruikt door mensen die infectieziekten met koorts hebben, willen voorkomen dat ze griep krijgen, te maken hebben met een vervelende verkoudheid, een verzwakte weerstand hebben of te maken hebben met luchtwegaandoeningen.

 

 

 

 

 

Rozenbottels tegen artrose en artritis

 

Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat rozenbottels ook helpen tegen aandoeningen als artrose en artritis. Eet een artritispatiënt drie weken lang een grote hoeveelheid rozenbottels, dan heeft deze persoon maar liefst 82 procent minder kans op vervelende pijnklachten. Dit betekent dat de behoefte naar pijnstillers afneemt, simpelweg door de grote hoeveelheid vitamine C en de vele flavonoïden in de vrucht. Beide stoffen werken ontstekingswerend en ontstekingsremmend. Daarnaast krijgen gewrichtsontstekingen minder kans bij het nemen van rozenbottels en dit komt omdat de vrucht een sterke antioxidant is.

Rozenbottel geeft je dus niet alleen een opwekkend en aansterkend gevoel en helpt niet alleen tegen griep en andere virussen, maar wordt ook vaak voorgeschreven bij mensen die te maken hebben met artrose of artritis. Daar komt nog bij dat de vrucht over het algemeen vele gezonde voedingsstoffen bevat, waardoor de vrucht ook gezond is om te eten voor mensen die geen echte lichamelijke klachten hebben. Of je nu gezond bent of niet: rozenbottel is gezond voor je en heeft voor iedereen een geneeskrachtige werking op het lichaam.