Tagarchief: peen

Onkruid soorten in ons land – letter S

Standaard

Categorie: Kamerplanten en bloemen

 

 

 

Onkruid soorten

 

Hieronder vindt u alle soorten onkruid die ons land kent. Een enorm groot overzicht maar netjes op alfabetische volgorde en met omschrijving. Veel succes met het herkennen en bestrijden van deze vaak hardnekkige planten.

 

 

 

De Schermbloemigen met fijn verdeelde bladeren (Umbelliferae)

 

Deze schermbloemigen vormen een charmante groep planten, die op hun mooist uitkomen wanneer ze in de wegberm of op een dijk groeien waar ze uitsteken boven de andere begroeiing. Fluitenkruid heeft niet voor niets de bijnaam ‘Hollands kant’. Zelfs wanneer deze planten de tuin binnendringen hoeft men dat niet te betreuren. Hun diep uit de grond voedsel halende penwortels brengen namelijk waardevolle mineralen naar boven waardoor die ook voor ondiep wortelende planten ter beschikking komen. Zorg er echter wel voor dat deze onkruiden niet tot zaadvorming komen: Wilde peen bijvoorbeeld brengt per plant ongeveer 4000 zaden voort en 4000 penen is wel wat veel van het goede.

 

 

Fluitekruid

 

FLUITEKRUID (Anthriscus sylvestris) is een overblijvende plant van 0,60 tot 1,50 meter hoog, met wijd vertakte ondergrondse stengels, die binnen korte tijd een flink stuk grond in beslag kunnen nemen. De zachte, heldergroene bladeren staan afwisselend, zijn tot 30 cm lang en 2-3 maal geveerd met ruw gezaagde randen. Ze komen tevoorschijn uit gegroefde scheden op de holle, eveneens van groeven voorziene stengels, die aan de onderkant donzig behaard zijn en aan de bovenkant kaal. De bloeiwijze is een eindstandig, samengesteld scherm met kleine witte bloemen die vijf bloemblaadjes hebben. De vruchtjes zijn langwerpig, kaal en zwart, met twee snavels aan de top.

Fluitekruid is inheems in Europa, Noord-Azië en Noord-Afrika. In ons land een zeer algemene verschijning op grazige, vochtige plaatsen, langs wegen en dijken en in vochtige loofbossen. De bloeitijd is mei-juni.

 

 

 

fluitekruid

 

 

 

 

 

Hondspeterselie

 

HONDSPETERSELIE (Aethusa cynapium) is een vertakte, eenjarige plant, die een grote variatie in afmetingen vertoont: gewoonlijk is hij tussen 30 en 90 cm hoog, maar er zijn ook exemplaren bekend van 3 cm hoog en andere die wel 2 meter bereiken! De holle stengels zijn blauwachtig van kleur en voorzien van fijne ribbels; de bladeren staan afwisselend en hebben een donkergroene kleur; ze zijn niet zo fijn verdeeld als bij de voorgaande soort. Ook hier staan de bloemen in samengestelde schermen, maar deze zijn minder dicht; aan de onderkant zitten omwindseltjes met drie tot vier bladeren.

De bloemen verschijnen van juni tot in de herfst. Wanneer de vruchtjes rijp worden buigen de steeltjes zich naar beneden terwijl de vruchtjes zelf rechtop staan. Ze zijn eivormig en geribbeld, zonder snavels. Alle delen van de plant zijn giftig. Er zijn vergiftigingen bekend in gevallen dat de bladeren waren aangezien voor die van gewone peterselie en de wortels voor jonge raapjes of radijzen. Hoewel dieren de planten weigeren te eten vanwege de onaangename geur, eten zij ze wèl wanneer de planten in hooi verwerkt zijn. Door het drogen zijn de giftige eigenschappen dan verdwenen. Hondspeterselie komt voor in de meeste delen van Europa en is in ons land algemeen langs wegen, op bouwland, in moestuinen en dergelijke.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Peen

 

PEEN (Daucus carota) is een tweejarige plant die 30 tot 90 cm hoog wordt. De slanke stengels staan rechtop en zijn vertakt; ze zijn hol, geribbeld, en borstelig behaard. De fijne verdeling van de afwisselend staande bladeren doet de plant eruit zien alsof hij gemaakt is van kant. De kleine witte bloempjes zitten in dichte, samengestelde schermen, die aan de voet een groot aantal schutblaadjes bezitten. Het middelste bloemetjes in het scherm is vaak rood of paars.

Na de bloei krommen de stelen van het scherm zich naar boven, waardoor als het ware een vogelnestje ontstaat. De vruchtjes zijn langwerpig, met en afgeplatte en een geribbelde, borstelige zijde. De bloeitijd loopt van juni tot in de herfst en het verspreidingsgebied omvat geheel Europa en een groot deel van Noord-Amerika. In ons land algemeen op grazige plaatsen, langs dijken en wegen. Dit is de stamvorm van de gekweekte peen.

 

 

 

 

 

 

 

Spurrie (Caryophyllaceae)

 

GEWONE SPURRIE (Spergula arvensis) lijkt wel wat op Kleefkruid. Hij heeft dezelfde manier van groeien en dezelfde kleverige stengels met de bladeren in kransen. Maar terwijl bij Kleefkruid de bladeren lancetvormig zijn, zijn die van Gewone spurrie lijnvormig. De rangschikking van de bloemen is ook anders, ze staan eindstandig in open groepjes; de vijf bloemblaadje zijn wit. De bloeiperiode loopt van april tot in de herfst. Deze eenjarige plant wordt 15 tot 30 cm hoog. Het verspreidingsgebied omvat geheel Europa. In ons land algemeen op zandgrond; wordt ook gekweekt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Peen : Daucus carota

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

 

 

 

Goed te herkennen aan
– het roodpaarse bloemetje in het midden van (volgroeide)
– en de omwindselbladen met lijnvormige slippen

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Peen is een stijf behaarde, overblijvende plant van 30 tot 90 cm hoog. Ze is zeer algemeen voorkomend in de Lage Landen. Ze groeit in vrije droge graslanden, in bermen, op dijken en in de duinen.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Peen bloeit vanaf juni tot de herfst met witte, soms roze, platte schermen, die bestaan uit 20 tot 40 kleinere schermen. Op de plaats van het middelste kleine scherm staan meestal 1 of meer rood-paarse bloemetjes. Hierdoor is peen makkelijk te onderscheiden van de andere witte schermbloemigen.

De schermen bestaan uit kleine witte bloemetjes met 5 uitgerande kroonbladen. De buitenste bloemetjes zijn stralend en hebben ongelijke kroonbladen. Na de bloei gaan de buitenste stralen zich buigen en ontstaat een “vogelnestje”.

 

 

 

 

 

Bijzonderheden

 

De vruchtjes blijven hangen in de vacht van dieren en kunnen daardoor over grote afstanden verspreid worden. Peen is een belangrijke waardplant voor de rupsen van de koninginnenpage. De gekweekte vorm van peen heeft een vlezige oranje wortel, is minder behaard en heeft iets anders gevormde bladeren.

 

 

 

 

 

Vergelijkbare soorten met witte bloemschermen

 

Er zijn veel planten met witte bloemschermen. Zie voor vergelijking en herkenning van de (zeer) algemeen voorkomende soorten, die groeien in graslanden, akkers, bermen, langs heggen en bosranden de pagina “Sleutel algemene witte schermbloemigen“.

 

 

 

 

 

Algemeen

 

schermbloemenfamilie (Apiaceae)
– overblijvend
– zeer algemeen of vrij zeldzaam
– 30 tot 90 cm hoog

Bloem
– wit (soms roze)
– vanaf juni tot de herfst
– meervoudig scherm
– stervormig
– 1,5 tot 2 mm
– 5 kroonbladen, niet vergroeid
– 5 kelkbladen
– 5 meeldraden
– 2 stijlen

Blad
– verspreid
– samengesteld
– 2- tot 3-voudig geveerd
– top spits
– rand gaaf of gezaagd
– voet wigvormig of gevleugeld
– veernervig
– behaard

Stengel
– rechtop
– behaard

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

 

Peen olie

Standaard

Categorie: Gezondheid en gezondheidsproducten

 

 

 

 

Peen olie (Daucus carota ssp sativus)

synoniem: Wortelzaad olie

 

 

Eigenschappen

 

– aroma: warm, zoetig, kruidig, aards
– kleur: geel tot amberkleurig
– consistentie: dun
– extractie: stoomdistillatie

 

 

Toepassingen

 

Peen olie is verwarmend: gebruik daarom bij onderstaande klachten alleen als deze gepaard gaan met gevoelens van gebrek aan energie, vermoeidheid en een lusteloos gevoel

in aromatherapie vervult Peen olie een ondersteunende rol in de volgende situaties:

geest en zenuwstelsel
gebruik bij bij twijfel, verwarring en afhankelijkheid van wat anderen zeggen en doen:
– geeft inzicht, onderscheidingsvermogen en de kracht om voor je eigen mening te staan
– uitstekende olie voor iemand die oversensitief is en zich gauw gekwetst voelt

huid
peen olie wordt vooral gebruikt om haar huidverzorgende eigenschappen, met name voor de droge, oudere en gerimpelde huid
– verslapte en gerimpelde huid
– doorleefde of gelooide huid
– verharde huid
– door teveel zon beschadigde huid (biedt ook bescherming tegen zonnebrand)
– huidirritaties, acne, eczeem en psoriasis
– littekens

lever
– helpt bij de verwijdering van gifstoffen uit de lever, afkomstig van dieet, chemische stoffen, enz.
– huidproblemen als gevolg van gifstoffen in de lever
(peen olie wordt ook wel gebruikt bij geelzucht, hepatitis en hoog cholesterol)

urinewegen
– overtollig lichaamsvocht: bij gebrek aan urineren met vochtophoping (edema) in het onderlichaam (enkels en benen)
– urinezuur (vaak met jicht)

gynaecologisch systeem
– menstruatie problemen met pijn en krampen voor of tijdens de periode en de gemoedswisselingen die daarmee gepaard kunnen gaan

spijsverteringssysteem
– zwakke spijsvertering met gebrek aan eetlust en vermoeidheid, een vol gevoel na de maaltijd en diarree
– bloedarmoede met een bleke gelaatskleur, bleke en gemakkelijk breekbare nagels, vermoeidheid en door dromen verstoorde slaap; eventueel ook een zwakke hartslag, lage bloeddruk, aanvallen van duizeligheid en weinig bloed tijdens de periode
(als het spijsverteringssysteem zwak is, kan het voedsel niet adequaat worden verteerd met als een van de mogelijke gevolgen dat er niet genoeg materiaal – en energie – is voor de aanmaak van rode bloedlichaampjes)

spieren en gewrichten
– artritis en reumatiek

worm infecties
– peen olie wordt ook gebruikt voor het afdrijven van maden en wormen

 

 

 

 

 Dosering en Applicatie

 

– verdamper
– huid: maximaal 10 druppels per theelepel basis olie (verhoudingsgewijs is dit 10% van de olie)
– bad: 10 druppels, vermengd met een emulgator (bv. badolie of bad douche)

 

 

Contra-indicatie en waarschuwing

 

– huid: kan in sommige gevallen bij te hoge dosering een allergische huidreactie veroorzaken
– niet gebruiken bij hoge bloeddruk
– vermijd tijdens zwangerschap
– niet gebruiken bij jonge kinderen

 

 

Diversen

 

– wordt ook wel beschouwd als een aphrodisiac (het is alom bekend dat konijnen veel wortels eten, en konijnen maken veel kleine konijntjes, dus …)
– goed te combineren met aromatische olie van oa. cederhout, cipres, jeneverbes, geranium, helichrysum, jasmijn, juniper, lavendel, melisse, niaouli, neroli, patchouli, petitgrain, rozemarijn, sandelhout, venkel, vetivert, ylang-ylang en citrus oliën