.
.
De ziel
Pasteltekening van John Astria
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Bloemen symboliseren de menselijke ziel. Een mens opent zijn ziel naar het hogere (God, het goddelijke en dergelijke) zoals een bloem haar hart opent naar het zonlicht. Bekender zijn echter de specifieke symbolische betekenissen per bloem die door de jaren heen zijn ontstaan. Deze betekenissen kunnen per land en cultuur flink uiteenlopen, maar bepaalde bloemen hebben een universele symbolische betekenis.
Voorbeelden daarvan zijn de lelie, de roos, en de zonnebloem. De symboliek van de meeste bloemen is verbonden met zinnebeeldige waarden zoals maagdelijkheid, reinheid, liefde, vriendschap, wat het geven van een bepaalde bloem een extra betekenis kan geven. Ook de kleur van bloemen kan symbolische waarde hebben.
Zonnebloem
De zonnebloem draait zijn hoofd altijd naar de zon en staat symbool voor het gezicht van de mens dat zich naar het licht draait. Voor gelovigen heeft licht daarin de betekenis van Christus.
Lelie
Een lelie staat voor beminnelijkheid, zuiverheid, geestelijke liefde, vruchtbaarheid, reinheid en eenheid. Lelies worden veel bij begrafenissen gebruikt en zijn in die betekenis verbonden met de dood. De witte lelie is echter ook het symbool van pure onschuld en maagdelijke liefde. In die hoedanigheid wordt van de Madonna-lelie gesproken.
Roos
De roos heeft als betekenis liefde, vreugde, geluk, genegenheid, maar ook kwetsbaarheid. In het eerste geval is de rode roos bij uitstek bedoeld als teken van liefde. In het laatste geval staat een roos met een gebroken steel symbool voor een afgebroken leven, een overlijden.
.
Rood
Liefde, lijden, hartstocht, moed, verleiding, zwoel.
Wit
Eenvoud, reinheid, maagdelijkheid, kalmte, onschuld, puurheid, stilte, ongereptheid.
Geel
Licht, vrolijkheid, voorjaar glorie, kleur van de zon, energie, groei, kracht, lentegevoel.
Magenta
Uitbundig, opwindend, schokkend.
Oranje
Warmte, rijkdom, extravert, koningshuis, kracht, optimisme, plezier, sportiviteit, vitaliteit.
Blauw
Goddelijkheid, oneindigheid, spiritualiteit, trouw, oprechtheid.
Purper
Koninklijkheid, sensualiteit, decadentie.
Roze
Zachtheid, tederheid, blijdschap, geboorte, ingetogen, romantiek, zoet, lief, onschuldig.
Hoe de roos aan zijn mystieke betekenis komt en wellicht daarom door dichters de bloem der bloemen wordt genoemd.
Het verhaal van de nachtegaal en de roos, een oosters verhaal
Er was eens een nachtegaal die hevig verliefd werd op een witte roos. De nachtegaal had namelijk vernomen dat Allah de roos een bloem noemde en daarom wilde hij de roos omhelzen. De nachtegaal vloog op de roos af, omhelsde hem vol vuur, maar werd geprikt. Daardoor begon de nachtegaal te bloeden. De bloeddruppels groeiden echter allemaal uit tot rozen.
De Perzische dichter Rumi heeft er in de 12e eeuw een mooi gedicht over gemaakt. In dat gedicht is de nachtegaal het symbool van de ziel en de roos is het symbool van aardse schoonheid. De nachtegaal voelt zich aangetrokken door de schoonheid van de roos en begint een prachtig lied te zingen als ode aan de roos.
De roos kan uitgelegd worden als de zich openstellende mens die smacht naar het prachtige gezang van de nachtegaal. De roos presenteert zich op haar mooist om het doel te bereiken: het tot elkaar komen van het goddelijke en het aardse, de eenwording en samensmelting van het eeuwige met het tijdelijke. De mystieke en dichterlijke taal helpt veel mensen om een verlangen dat zich maar moeilijk laat verwoorden toch concreet te maken.
.
JOHN ASTRIA
In de muziek zijn vele liederen en muziekstukken te vinden die wereldberoemd zijn geworden. Een paar voorbeelden zijn:
Candle in the wind van Elton John. Geschreven en gezongen op de uitvaart van Prinses Diana van Engeland
Vierentwintig rozen van Toon Hermans (Nederlands cabaretier)
Het bloemenlied uit Alice in Wonderland
De roos van Marco Borsato
Het bloemenduet uit de opera Lakmé van Léo Delibes.
The rose van Bette Midler
Een klassiek gedicht van Frederik van Eeden (1860-1932):
De Waterlelie
Ik heb de witte water-lelie lief,
daar die zo blank is en zo stil haar kroon
uitplooit in ’t licht.Rijzend uit donker-koele vijvergrond,
heeft zij het licht gevonden en ontsloot
toen blij het gouden hart.Nu rust zij peinzend op het watervlak
en wenst niet meer…
Twee bekende rijmpjes voor kinderen:
Roses are red,
Violets are blue,
Sugar is sweet,
And so are you
en:
Ben je boos
Pluk een roos
Zet hem op je hoed
Ben je morgen weer goed
Het voert te ver om alle kunstschilders op te noemen die bloemen hebben geschilderd en ook heden ten dage nog schilderen, maar één bloemenschilder mag hier niet ontbreken en dat is natuurlijk Vincent van Gogh. Zijn serie schilderijen met zonnebloemen is wereldberoemd
Van Gogh’s ongelooflijke serie zonnebloemen verdient afzonderlijke aandacht. De serie laat in verschillende schilderijen het verloop van de bloeiwijze van zonnebloemen zien. Van Gogh was gek op zonnebloemen, zoals blijkt uit een brief aan zijn broer Theo waarin hij schrijft: “Op de een of andere manier is de zonnebloem van mij“.
Als de bloemen konden spreken zouden ze zwijgen.
Bertus Aafjes, Nederlands letterkundige (1914-1993)
Een leven zonder dromen is als een tuin zonder bloemen.
G. Beese
Iedere leeftijd heeft zijn eigen dwaasheden, evenals ieder jaargetijde haar eigen bloemen.
Etienne de Jouy
Een Japanse vrouw zal haar man nooit boos tegenspreken. Zij schikt de bloemen anders in de vaas.
Marshall McLuhan, Canadees communicatietheoreticus (1911-1980)
Pluk geen bloemen, het houdt u tegen op uw weg en onder ’t gaan zullen zij verwelken. Zie ze aan en bewonder hun schoonheid en op uw reis zullen zij u begeleiden met een groetende glimlach.
Inayat Khan
Een bloem heeft zon nodig om bloem te worden.
De mens heeft liefde nodig om mens te worden (en te blijven).
De mens kan niet duizend dagen ononderbroken goede tijden beleven, zoals bloemen niet honderd dagen kunnen bloeien.
Tseng-Kuang
Ik heb liever rozen op mijn tafel dan diamanten om mijn nek
Emma Goldman
Parfums zijn de gevoelens van bloemen.
Heinrich Heine
De wereld is een roos; ruik het en geef het door.
Perzisch spreekwoord
Bloemen zijn de eerlijkste taal der liefde.
Park Benjamin
Bloemen zijn het mooiste wat God ooit
heeft gemaakt, maar waar hij vergat een ziel in te stoppen
Henry Ward Beecher, Life Thoughts
JOHN ASTRIA
.
.
.
.
.
De leer van Bruno Gröning gaat uit van de invloeden van geestelijke krachten op de mens. De invloed van deze krachten is groter dan door de meeste mensen wordt aangenomen.
.
.
Bruno Gröning vergelijkt de mens met een batterij. In het dagelijkse leven levert ieder kracht in. Toch wordt de benodigde nieuwe levensenergie dikwijls niet meer voldoende opgenomen. Evenals een lege batterij niet in staat is te functioneren, zo kan een krachteloos lichaam zijn taken niet uitvoeren. Uitputting, nervositeit, levensangsten en uiteindelijk ziekte zijn de gevolgen.
Bruno Gröning legde uit hoe ieder weer tot nieuwe energie kan komen. Het geloof in het goede is hiervoor evenzeer voorwaarde als de wil tot de gezondheid. De mens is overal omgeven door genezende golven, die hij slechts hoeft op te nemen. Volgens Bruno Gröning bestaat er geen ongeneeslijke ziekte, hetgeen de medisch onderzochte succesberichten bevestigen. De genezingen vinden hier alleen plaats langs geestelijke weg en zijn daarom niet gebonden aan het materiële lichaam van Bruno Gröning.
.
.
Om deze Heilstrom op te nemen, zit de hulpzoekende met geopende handen, armen en benen niet over elkaar, om het stromen van de Heilstrom niet te belemmeren. Gedachten aan ziekten en zorgen werken storend, gedachten aan iets moois daarentegen helpen.
Als de Heilstrom door het lichaam stroomt, stoot deze op de organen die door ziekte zijn belast en begint daar een reinigende werking. Daarbij kan er pijn optreden, die een aanwijzing is voor de reiniging van het lichaam. Omdat de ziekte in haar aard niet door God gewild is, wordt zij geleidelijk verwijderd. Dat kan in enkele gevallen ook spontaan gebeuren. Hiervoor is het nodig dat de mens zich in gedachten niet meer met de ziekte bezighoudt, maar erin gelooft dat voor God geen ongeneeslijk bestaat.
Om ook verder gezond te blijven, stellen de Bruno Gröning-vrienden zich dagelijks op de ontvangst van de Heilstrom in. Het gezonde lichaam vormt de basis voor een leven in harmonie met de mens zelf, zijn medemensen en met de natuur.
.
.
Het doel van de leer van Bruno Gröning is om iedereen tot een levensblij mens te maken, die vrij is van lichamelijke en psychische belastingen.
Hierover zei Bruno Gröning woordelijk: „Deze, mijn leer is een uitgesproken levenswijsheid, waarnaar reeds veel van mijn vrienden leven en daarmee succes hadden. Door het aannemen van deze leer kwam in hen een volledige omschakeling tot stand, die zelfs in veel gevallen tot een succes met betrekking tot hun gezondheid leidde.“
Bruno Grönings streven gold slechts het ene doel: de noodlijdenden te helpen. Hen gaf hij zijn leer mee op weg, die niet op intellectuele overwegingen berustte, maar ontsproot aan het intuïtief aanvoelen van geestelijke wetmatigheden. Wie zich met deze leer nader bezighoudt, zal een onvermoede complexiteit vinden en erkennen, dat deze leer ver boven het aspect van de genezing uitreikt, doordat de mens niet alleen geneest in zijn lichaam, maar ook geneest in zijn ziel. Hij riep de mensen op in het goede te geloven en het in de daad om te zetten.
.
.
• Wat de oude volkeren in alle hoog ontwikkelde beschavingen wisten
• Wat beroemde artsen uit de moderne tijd (Paracelsus, Hahnemann, …) gebruikten
• Wat de wetenschap in enkele fundamentele ontdekkingen bevestigen kon:
.
.
Bruno Gröning noemde dit levenskracht, geneeskracht, Heilstrom of de goddelijke kracht. Hij had daarvan een zeer precies intuïtief weten, dat hij door zijn eenvoudige leer voor alle mensen bruikbaar heeft gemaakt.
De Bruno Gröning-Vriendenkring is een organisatie, waar mensen hulp en genezing hebben beleefd door het opnemen van deze tegenwoordig overwegend vergeten natuurlijke geneeskracht. In alle delen van de wereld wordt de leer van Bruno Gröning onafhankelijk van religies en naties doorgegeven.
Door een juiste lichaams- en geesteshouding kan ieder mens de goddelijke kracht in zich opnemen. Deze in het lichaam merkbare “Heilstrom” kan hulp en genezingen, zelfs van chronisch, degeneratief en zwaar organisch lijden, bewerkstelligen.
.
.
De genezingen worden in groten getale volgens het model van de medische anamnese geregistreerd. De Medisch-Wetenschappelijke Vakgroep (MWF) in de Bruno Gröning-Vriendenkring, een forum van enkele duizenden artsen en andere hulpverleners in de gezondheidszorg, controleert de berichten inhoudelijk en geeft zo mogelijk gedocumenteerd medisch commentaar aan de hand van medische onderzoeken door onafhankelijke artsen.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Thomas van Aquino
.
.
Aristoteles
.
.
Vanaf het einde van de 12e eeuw werden de eerste Europese universiteiten opgericht. De wetenschapsbeoefening aan deze middeleeuwse onderwijsinstituten wordt wel de ‘scholastische methode’ genoemd. In de 13e eeuw werd deze universitaire leermethode sterk beïnvloed door de filosofie van Aristoteles.
Thomas van Aquino (1225-1274), afkomstig uit het Italiaanse Aquino, was halverwege deze eeuw als docent werkzaam aan de universiteit van Parijs. Hij was degene die er het beste in slaagde een synthese tussen Aristoteles en het christelijke geloof tot stand te brengen.
.
.
.
Aquino was van mening dat er geen tegenstelling bestond tussen de verhalen van de religie en die van de filosofie. Hij was er van overtuigd dat er nu eenmaal sprake was van ‘natuurlijke theologische waarheden’, die met behulp van zowel de Bijbelse openbaring als met het verstand verklaard konden worden.
Eén van deze natuurlijke theologische waarheden was voor hem het bestaan van God. Hoe zag hij voor zich dat we niet alleen in God konden geloven, maar God ook konden ‘verklaren’?
.
.
.
Thomas van Aquino ontwikkelde allereerst een visie op de mens en wereld die radicaal anders was dan het idee dat Augustinus er in navolging van Plato op na had gehouden. Aquino baseerde zich namelijk op het gedachtegoed van Aristoteles, in wiens filosofie de zintuiglijke waarneming een belangrijke rol vervulde.
Op dit idee bouwde Aquino voort. Hij legde niet de nadruk op introspectie, maar was juist naar buiten gericht: kennis ligt niet ergens opgeslagen in ons hoofd maar halen we uit de dingen die we zien.
.
.
.
Vervolgens stelde Aquino vast dat de wereld zoals hij die waarnam, puur bestond uit individuele dingen. Hij kon wel een vrouw zien lopen en kolibries zien vliegen, maar het was simpelweg niet zo dat hij ergens de algemene begrippen mens of vogel zag zweven. Op basis van zijn waarneming kon hij echter in zijn hoofd die algemene begrippen construeren en categorisch ordenen.
Dit betrof een proces van abstractie: hij was in staat het algemene begrip ‘dier’ af te leiden uit individuele verschijnselen van schapen, paarden en honden. Ook de menselijke ziel, die volgens Aquino in principe leeg was, werd als het ware gevuld met behulp van de zintuiglijke waarneming.
.
.
.
Aquino was van mening dat we met de wisselwerking tussen waarneming en verstand slechts een deel van de werkelijkheid konden bevatten. Een essentiële aanvulling hierop was het geloof. In religie vond hij de bevestiging en zekerheid van veel dingen die hij grotendeels ook met zijn verstand kon beredeneren.
Filosofie en religie waren als twee ‘indrukken’ die elkaar aanvulden: zoals een dove aan de hand van bliksem kan zien dat het onweert, komt een blinde door het horen van de donder tot dezelfde conclusie. De twee indrukken sluiten elkaar niet uit; de vereniging van beide, zien én horen, maakt de ‘kennis’ juist tot een krachtiger geheel. Zo werkte het volgens Aquino ook met geloof en rede.
.
.
.
Aristoteles beschreef God dan wel niet letterlijk, maar het idee van God kon volgens Aquino gemakkelijk op diens filosofie worden geprojecteerd. Om Gods creatie te zien hoefde Aquino alleen maar om zich heen te kijken: Gods schepping was waarneembaar, maar directe kennis over God was slechts uit de bijbel te halen. Hij verwierp hiermee het ‘ontologisch godsbewijs’ van Anselmus: God is immaterieel, niet waarneembaar, en dus kunnen we geen directe kennis over hem krijgen.
Toch dacht Aquino het bestaan van God op een ‘logisch-empirische’ manier te kunnen verklaren, alleen al aan de hand van verandering: we zien immers dat alles continu verandert. Deze verandering moet wel ergens in gang zijn gezet, en wel door de Onbewogen Beweger, oftewel God. Hetzelfde geldt voor oorzakelijkheid: alles wordt veroorzaakt door iets. Er moet dus ook een ‘Eerste Oorzaak’ zijn.
.
.
.
.
.
Kortom: als we naar de wereld om ons heen kijken en alle verschijnselen proberen te verklaren, komen we volgens Aquino uiteindelijk onvermijdelijk uit bij die ene conclusie: God bestaat. Op dergelijke gedachtegangen van Aquino is in latere eeuwen wel de nodige kritiek gekomen.
Hoe weten we bijvoorbeeld zo zeker dat veranderingen niet oneindig zijn? Waarom bevinden oorzaken zich niet in een circulaire, herhalende keten? De fout die Aquino maakte in zijn theorie, net als Anselmus dat deed, is dat hij in zijn argumentatie al veronderstelde wat hij wilde bewijzen, namelijk het bestaan van God.
.
.
.
In de loop van de 13e eeuw kwam er tegelijkertijd toenemende kritiek op de vele verzoeningspogingen die tussen geloof en rede plaatsvonden. De spanning tussen de heidense leer van Aristoteles en de christelijke leer leidde in 1277 zelfs tot een veroordeling van het werk van Aquino door de bisschop van Parijs. Er gingen veel stemmen op dat beide denktradities simpelweg hun eigen domein moesten hebben. Deze kritiek zou geloof en rede langzaam maar zeker weer uit elkaar drijven.
.
.
.
.
.
.
JOHN ASTRIA
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Laat ik mezelf aan u voorstellen. Ik ben mgr. John Esseff, priester uit het bisdom Scranton, Pensylvania, gewijd in het jaar 1953. In 1959 werd pater Pio mijn geestelijk leidsman. Ik ben bevoorrecht om geestelijk leider te mogen zijn van honderden zielen op alle niveaus van het geestelijk leven. Sommigen zijn beginnelingen, anderen zijn gevorderden en sommigen zijn mystici.
Msgr John Esseff
.
.
.
Van John Astria
Laat mij mijn plan openbaren om de naties te redden. Ik zal niet in staat zijn allen te redden, omdat hun duisternis zich verzet tegen mijn licht. Alleen degenen, die zijn geveegd in mijn licht, zullen mijn reddende actie ervaren.
Dus, mijn reddende acties zullen variëren, tenminste in hun uiterlijke vormen. Wanneer er een vervolging uitbreekt, ondergaan sommigen dan geen martelaarschap en worden sommigen niet bewaard? Toch werden allen geleid door mijn licht. Zo zal het ook gaan bij de gebeurtenissen. Allen zullen op verschillende manieren worden geraakt, zelfs zij, die gevuld zijn met mijn licht. Er zal geen uniform resultaat zijn. Toch zal mijn licht doeltreffend zijn in een ieder, die mij vertrouwt en gelooft.
Hoe kan ik dit licht uitstorten? Gewoonlijk kies ik boodschappers, verschijn aan hen, voorzie in tekenen en wonderen, geef boodschappen en trek velen aan om te komen. Op deze manier gaat het licht voort en de liefde voor mij vermeerdert. Ik zal dit middel niet veronachtzamen, maar er ontstaan tegenstellingen en vijanden spreken zich uit. Veel van het licht gaat verloren of vermindert. Er worden beperkingen geplaatst en het welkome teken wordt naar beneden gehaald. Mensen vragen zich zelfs af of de zegening, die ze ervoeren wel echt was.
Dus moet ik een ander plan gebruiken. Dat is precies waarom ik spreek. Katholieken zijn gewend aan verschijningsplaatsen, die hun geloof hebben versterkt. Zelfs als ze er persoonlijk geen bezoek hebben gebracht, dan hebben ze erover gelezen en de verhalen gehoord. De gebeurtenissen versterken hun geloof. Ze weten, dat ik hen bemin en hen heb bezocht.
In dit tijdperk van duisternis zal ik een ander plan gebruiken. Niemand zal in staat zijn om mijn pad van licht te blokkeren. Luister aandachtig naar wat ik ga doen, want het licht staat voor uw deur. Wacht niet op een andere verschijning. Ze zijn waar en waardevol, maar ik moet sneller handelen. Besef dit: al het licht, dat gewoonlijk stroomt vanuit deze plaatsen is nu overal gemakkelijk beschikbaar. Ik ben gereed om door te breken in ieders hart, in het bijzonder in uw eigen hart. De normale wegen zijn gedwarsboomd en ik moet nieuwe wegen creëren, die niemand kan blokkeren.
Laat mijn licht op dit moment doorbreken, in elk hart, dat gelooft, in elke ziel, die deze inspraken leest. Laat het licht nu doorbreken. Dit zal het grootste teken zijn, dat allen gevuld zijn met nieuw licht zonder nood aan een verschijning.
John Astria
Mensensamenleving.me 